
Continuation of the Darsha-Purnamasa rites.
Mantra 1
कृष्णो॑ऽस्याखरे॒ष्ठोऽग्नये॑ त्वा॒ जुष्टं॒ प्रोक्षा॑मि॒ । वेदि॑रसि ब॒र्हिषे॑ त्वा॒ जुष्टां॒ प्रोक्षा॑मि । ब॒र्हिर॑सि स्रु॒ग्भ्यस्त्वा॒ जुष्टं॒ प्रोक्षा॑मि ॥
ਤੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ (ਕਾਲਾ) ਹੈਂ—ਖਰੇਸ਼ਠ, ਖੁਰਚਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ। ਅਗਨੀ ਲਈ ਤੈਨੂੰ—ਜੁਸ਼ਟ (ਪ੍ਰਿਯ, ਸਵੀਕਾਰਯੋਗ) ਕਰਕੇ—ਮੈਂ ਪ੍ਰੋਕਸ਼ਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਵੇਦੀ ਹੈਂ; ਬਰ੍ਹਿਸ਼ ਲਈ ਤੈਨੂੰ—ਜੁਸ਼ਟ ਕਰਕੇ—ਮੈਂ ਪ੍ਰੋਕਸ਼ਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਬਰ੍ਹਿਸ਼ ਹੈਂ; ਸ੍ਰੁਗ੍ਭ੍ਯਃ (ਸ੍ਰੁਚੀ/ਲਾਡਲਾਂ) ਲਈ ਤੈਨੂੰ—ਜੁਸ਼ਟ ਕਰਕੇ—ਮੈਂ ਪ੍ਰੋਕਸ਼ਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
Mantra 2
अदि॑त्यै॒ व्युन्द॑नमसि॒ । विष्णो॑ स्तु॒पोऽस्यूर्ण॑म्म्रदसं त्वा स्तृणामि स्वास॒स्थां दे॒वेभ्यो॒ भुव॑पतये॒ स्वाहा॒ । भुव॑नपतये॒ स्वाहा॑ । भू॒तानां॒ पत॑ये॒ स्वाहा॑ ॥
ਅਦਿਤੀ ਲਈ ਤੂੰ ਵ੍ਯੁੰਦਨ—ਫੈਲਣ ਵਾਲਾ ਆਵਰਨ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦਾ ਸਤੁਪ (ਸ਼ਿਖਾ) ਹੈਂ। ਊਨ ਨਾਲ ਮ੍ਰਿਦੁ ਹੋਏ ਤੈਨੂੰ ਮੈਂ ਵਿਛਾਂਦਾ ਹਾਂ—ਦੇਵਾਂ ਲਈ ਸੁਸਥਿਰ ਆਸਨ ਬਣੇ ਇਸ ਲਈ। ਭੂਪਤਏ ਸ੍ਵਾਹਾ! ਭੁਵਨਪਤਏ ਸ੍ਵਾਹਾ! ਭੂਤਾਨਾਂ ਪਤਏ ਸ੍ਵਾਹਾ!
Mantra 3
ग॒न्ध॒र्वस्त्वा॑ वि॒श्वाव॑सुः॒ परि॑दधातु॒ विश्व॒स्यारि॑ष्टयै॒ यज॑मानस्य परि॒धिर॑स्य॒ग्निरि॒ड ई॑डि॒तः । इन्द्र॑स्य बा॒हुर॑सि॒ दक्षि॑णो॒ विश्व॒स्यारि॑ष्ट॒यै॒ यज॑मानस्य परि॒धिर॑स्य॒ग्निरि॒ड ई॑डि॒तः। मि॒त्रावरु॑णौ त्वोत्तर॒तः परि॑धत्तां ध्रु॒वेण॒ धर्म॑णा विश्व॒स्यारि॑ष्ट॒यै॒ यज॑मानस्य परि॒धिर॑स्य॒ग्निरि॒ड ई॑डि॒तः
ਗੰਧਰਵ ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੁ ਤੈਨੂੰ ਚੌਹੀਂ ਪਾਸੀਂ ਘੇਰ ਲਵੇ—ਸਭ ਦੀ ਅਖੰਡ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ; ਤੂੰ ਯਜਮਾਨ ਦਾ ਪਰਿਧਿ (ਆਵਰਨ-ਬਾੜ) ਹੈਂ। ਅਗਨੀ ‘ਇਡ’ ਹੈ—ਸਤੁਤਯੋਗ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਨੀਯ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦਾ ਸੱਜਾ ਬਾਹੁ ਹੈਂ—ਸਭ ਦੀ ਅਖੰਡ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ; ਤੂੰ ਯਜਮਾਨ ਦਾ ਪਰਿਧਿ ਹੈਂ। ਅਗਨੀ ‘ਇਡ’ ਹੈ—ਸਤੁਤਯੋਗ। ਮਿਤ੍ਰ-ਵਰੁਣ ਤੈਨੂੰ ਉੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਘੇਰਣ—ਧ੍ਰੁਵ ਧਰਮ ਨਾਲ—ਸਭ ਦੀ ਅਖੰਡ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ; ਤੂੰ ਯਜਮਾਨ ਦਾ ਪਰਿਧਿ ਹੈਂ। ਅਗਨੀ ‘ਇਡ’ ਹੈ—ਸਤੁਤਯੋਗ।
Mantra 4
वी॒तिहो॑त्रं त्वा कवे द्यु॒मन्त॒ᳪ समि॑धीमहि । अग्ने॑ बृ॒हन्त॑मध्व॒रे ॥
ਹੇ ਕਵੀ (ਸ਼ੀ), ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰ—ਜਿਸ ਦਾ ਹੋਤ੍ਰ (ਆਹੁਤੀ) ਯਥਾਵਿਧਿ ਵਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਦ੍ਯੁਮੰਤ (ਤੇਜਸਵੀ) ਤੈਨੂੰ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਹੇ ਅਗਨੀ, ਅਧ੍ਵਰ (ਯਜ੍ਞ) ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਬ੍ਰਿਹੰਤ (ਮਹਾਨ) ਹੈਂ।
Mantra 5
स॒मिद॑सि । सूर्य॑स्त्वा पु॒रस्ता॑त् पातु॒ कस्या॑श्चिद॒भिश॑स्त्यै । सवि॒तुर्बा॒हू स्थ॒ ऊर्ण॑म्म्रदसं त्वा स्तृणामि स्वास॒स्थं दे॒वेभ्य॒ आ त्वा॒ वस॑वो रु॒द्रा आ॑दि॒त्याः स॑दन्तु ॥
ਤੂੰ ਸਮਿਧ (ਅਗਨੀ ਦਾ ਇੰਧਨ) ਹੈਂ। ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ ਸੂਰਜ ਤੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਬਚਾਵੇ। ਤੂੰ ਸਵਿਤ੍ਰ ਦੇ ਬਾਹੂ ਹੈਂ। ਨਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਉਨ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਿਛਾਂਦਾ ਹਾਂ—ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਸੁਥਿਰ, ਸੁਆਸਨ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ-ਸਥਾਨ। ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵਸੂ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਆਦਿਤ੍ਯ ਬੈਠਣ।
Mantra 6
घृ॒ताच्य॑सि जु॒हूर्नाम्ना॒ सेदं प्रि॒येण॒ धाम्ना॑ प्रि॒यᳪ सद॒ आसी॑द् । घृ॒ताच्य॑स्युप॒भृन्नाम्ना॒ सेदं प्रि॒येण॒ धाम्ना॑ प्रि॒यᳪ सद॒ आसी॑द् । घृ॒ताच्य॑सि ध्रु॒वा नाम्ना॒ सेदं प्रि॒येण॒ धाम्ना॑ प्रि॒यᳪ सद॒ आसी॑द् । प्रि॒येण॒ धाम्ना॑ प्रि॒यᳪ सद॒ आसी॑द् । ध्रु॒वा अ॑सदन्नृ॒तस्य॒ योनौ॒ । ता वि॑ष्णो पाहि पाहि य॒ज्ञं पाहि य॒ज्ञप॑तिं पाहि मां य॑ज्ञ॒न्य॒म् ॥
ਤੂੰ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਹੈਂ; ਨਾਮੋਂ ਜੁਹੂ ਹੈਂ। ਪ੍ਰਿਯ ਧਾਮ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਬੈਠ; ਪ੍ਰਿਯ ਅਤੇ ਤ (ਸੱਚ) ਵਾਲਾ ਆਸਨ ਤੇਰਾ ਸੀ। ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ, ਨਾਮੋਂ ਉਪਭ੍ਰਿਤ—ਪ੍ਰਿਯ ਧਾਮ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਬੈਠ; ਪ੍ਰਿਯ ਅਤੇ ਤ ਵਾਲਾ ਆਸਨ ਤੇਰਾ ਸੀ। ਤੂੰ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਹੈਂ; ਨਾਮੋਂ ਧ੍ਰੁਵਾ—ਪ੍ਰਿਯ ਧਾਮ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਬੈਠ; ਪ੍ਰਿਯ ਧਾਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਿਯ ਅਤੇ ਤ ਵਾਲਾ ਆਸਨ ਤੇਰਾ ਸੀ। ਧ੍ਰੁਵਾ ਤ ਦੇ ਯੋਨੀ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਬੈਠਣ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਯਜ੍ਞ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਯਜ੍ਞਪਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਯਜ੍ਞਯੋਗ੍ਯ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਰੱਖ।
Mantra 7
अग्ने॑ वाजजि॒द्वाजं॑ त्वा सरि॒ष्यन्तं॑ वाज॒जित॒ᳪ सम्मा॑र्ज्मि । नमो॑ दे॒वेभ्य॑: स्व॒धा पि॒तृभ्य॑: सु॒यमे॑ मे भूयास्त॒म्
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਵਾਜਜਿਤ (ਵਿਜੇਤਾ/ਇਨਾਮ-ਜਿਤਣ ਵਾਲੇ), ਤੈਨੂੰ—ਵਾਜ (ਵਿਜਯ/ਇਨਾਮ) ਸਮਾਨ—ਜਦ ਤੂੰ ਅੱਗੇ ਦੌੜਨ ਨੂੰ ਤਤਪਰ ਹੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਜਜਿਤ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਾਫ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ (ਸੰਮਾਰਜਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ)। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ੍ਵਧਾ:—ਦੋਵੇਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੁਯਮ (ਸੁਵਿਵਸਥਾ/ਸੁਮਾਰਗ) ਅਤੇ ਠੀਕ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਬਣਨ।
Mantra 8
अस्क॑न्नम॒द्य दे॒वेभ्य॒ आज्य॒ᳪ संभ्रि॑यास॒मङ्घ्र॑णा विष्णो॒ मा त्वाव॑क्रमिषं वसु॑मतीमग्ने ते छा॒यामुप॑स्थेषं॒ विष्णो॒ स्थान॑मसीत इन्द्रो॑ वी॒र्य॒मकृणोदू॒र्ध्वो॑ऽध्व॒र आस्था॑त्
ਅੱਜ ਦੇਵਾਂ ਲਈ ਅਸਕੰਨ (ਨਾ ਛਲਕਿਆ) ਆਜ੍ਯ ਮੈਂ ਯਥਾਵਿਧਿ ਇਕੱਠਾ ਕਰਾਂ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੋ, ਮੇਰੇ ਕਦਮ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ—ਵਸੁਮਤੀ (ਸਮ੍ਰਿੱਧ ਧਰਤੀ/ਭੂਮੀ) ਉੱਤੇ—ਨਾ ਰੌਂਦ ਬੈਠਾਂ। ਹੇ ਅਗਨੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲਵਾਂ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੋ, ਤੂੰ ਸਥਾਨ (ਆਧਾਰ) ਹੈਂ; ਇੰਦਰ ਨੇ ਵੀਰਯ ਕੀਤਾ; ਯਜ੍ਞ ਊਰਧ੍ਵ ਹੋ ਕੇ ਅਡੋਲ ਖੜਾ ਰਿਹਾ।
Mantra 9
अग्ने॒ वेर्हो॒त्रं वेर्दू॒त्यमव॑तां॒ त्वां द्यावा॑पृथि॒वी अव॒ त्वं द्यावा॑पृथि॒वी स्वि॑ष्ट॒कृद्दे॒वेभ्य इन्द्र॒ आज्ये॑न ह॒विषा॑ भू॒त्स्वाहा॒ सं ज्योति॑षा॒ ज्योति॑ः
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਨਿਸ਼ਚਯ ਹੀ ਤੇਰਾ ਹੋਤ੍ਰਿਤ੍ਵ (ਯਾਜਕ-ਪਦ) ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਦੂਤ੍ਯ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇਣ; ਦ੍ਯਾਵਾ-ਪ੍ਰਿਥਿਵੀ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇਣ। ਹੇ ਦ੍ਯਾਵਾ-ਪ੍ਰਿਥਿਵੀ, ਅਤੇ ਹੇ ਸੁਵਿਸ਼੍ਟਕ੍ਰਿਤ (ਸੁਯਜ੍ਞ ਨੂੰ ਸੰਪੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ) ਅਗਨੀ—ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆਜ੍ਯ ਅਤੇ ਹਵਿਸ ਨਾਲ ਕਾਰਗਰ ਹੋ। ਸ੍ਵਾਹਾ! ਜੋਤ ਨਾਲ ਜੋਤ ਏਕ ਹੋਵੇ।
Mantra 10
मयी॒दमिन्द्र॑ इन्द्रि॒यं द॑धात्व॒स्मान् रायो॑ म॒घवा॑नः सचन्ताम् । अ॒स्माक॑ᳪ सन्त्वा॒शिष॑: स॒त्या न॑: सन्त्वा॒शिष॒ उप॑हूता पृथि॒वी मा॒तोप॒ मां पृ॑थि॒वी मा॒ता ह्व॑यताम॒ग्निराग्नी॑ध्रा॒त्स्वाहा॑
ਇੰਦਰ ਇਹ ਇੰਦ੍ਰਿਯ (ਵੀਰਯ) ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਧਾਰੇ; ਅਤੇ ਮਘਵਾਨ (ਉਦਾਰ) ਧਨ-ਸੰਪੱਤੀਆਂ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਰਹਿਣ। ਸਾਡੀਆਂ ਆਸ਼ੀਸ਼ਾਂ ਸੱਚੀਆਂ ਹੋਣ; ਸਾਡੀਆਂ ਆਸ਼ੀਸ਼ਾਂ ਸੱਚੀਆਂ ਹੋਣ। ਇੱਥੇ ਆਹਵਾਨ ਕੀਤੀ ਮਾਤਾ ਪૃਥਵੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇ; ਮਾਤਾ ਪૃਥਵੀ ਮੈਨੂੰ ਬੁਲਾਵੇ। ਅਗਨੀਧ੍ਰ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੋਂ—ਸ੍ਵਾਹਾ।
Mantra 11
उप॑हूतो॒ द्यौष्पि॒तोप॒ मां द्यौ॑ष्पि॒ता ह्व॑यताम॒ग्निराग्नी॑ध्रा॒त्स्वाहा॑ । दे॒वस्य॑ त्वा सवि॒तुः प्र॑स॒वेऽश्विनो॑र्बा॒हुभ्यां॑ पू॒ष्णो हस्ता॑भ्याम् । प्रति॑गृह्णाम्य॒ग्नेष्ट्वा॒स्ये॒न॒ प्राश्ना॑मि
ਮੈਂ ਆਹਵਾਨਿਤ ਹਾਂ; ਦ੍ਯੌਃ ਪਿਤਾ ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਬੁਲਾਵੇ; ਅਗਨੀਧ੍ਰ ਆਸਨ ਤੋਂ ਅਗਨੀ (ਇੱਥੇ) ਆਵੇ—ਸ੍ਵਾਹਾ। ਦੇਵ ਸਵਿਤ੍ਰ ਦੇ ਪ੍ਰਸਵ (ਪ੍ਰੇਰਣਾ) ਨਾਲ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੇ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਸ਼ਣ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਗ੍ਰਹਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਅਗਨੀ ਦੇ ਮੁਖ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
Mantra 12
ए॒तं ते॑ देव सवितर्य॒ज्ञं प्राहु॒र्बृह॒स्पत॑ये ब्र॒ह्मणे॑ । तेन॑ य॒ज्ञम॑व॒ तेन॑ य॒ज्ञप॑तिं॒ तेन॒ माम॑व
ਹੇ ਦੇਵ ਸਵਿਤ੍ਰ, ਤੇਰਾ ਇਹ ਯਜ੍ਞ ਉਹ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਸੰਬੰਧਿਤ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਸੇ ਨਾਲ ਯਜ੍ਞ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਉਸੇ ਨਾਲ ਯਜ੍ਞਪਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਉਸੇ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
Mantra 13
मनो॑ जू॒तिर्जु॑षता॒माज्य॑स्य॒ बृह॒स्पति॑र्य॒ज्ञमि॒मं त॑नोत्वरि॑ष्टं य॒ज्ञᳪ समि॒मं द॑धातु । विश्वे॑ दे॒वास॑ इ॒ह मा॑दयन्ता॒मो३म्प्रति॑ष्ठ
ਮਨ—ਪ੍ਰੇਰਕ ਸ਼ਕਤੀ—ਆਜ੍ਯ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ; ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਇਸ ਯਜ੍ਞ ਨੂੰ ਅਖੰਡ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਸਤਾਰੇ; ਇਸ ਯਜ੍ਞ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਯਥਾਕ੍ਰਮ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ। ਸਭ ਦੇਵਤਾ ਇੱਥੇ ਆਨੰਦ ਮਨਾਉਣ। ਓਂ—ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਿਤ ਹੋਵੇ।
Mantra 14
ए॒षा ते॑ अग्ने स॒मित्तया॒ वर्ध॑स्व॒ चा च॑ प्यायस्व । व॒र्धि॒षी॒महि॑ च व॒यमा च॑ प्यासिषीमहि । अग्ने॑ वाजजि॒द्वाजं॑ त्वा ससृ॒वाᳪसं॑ वाज॒जित॒ᳪ सम्मा॑र्ज्मि
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਇਹ ਸਮਿਤ (ਇੰਧਨ) ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਧੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਹੀ ਤੂੰ ਪੁਸ਼ਟ ਹੋਵੇ। ਅਸੀਂ ਵੀ ਵਧੀਏ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਪੁਸ਼ਟ ਹੋਈਏ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਵਾਜਜਿਤ (ਵਿਜੇਤਾ), ਤੈਨੂੰ—ਵਾਜਜਿਤ, ਬਲ ਨਾਲ ਪ੍ਰਵਾਹਮਾਨ—ਮੈਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰਜਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ (ਸਾਫ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ)।
Mantra 15
अ॒ग्नीषोम॑यो॒रुज्जि॑ति॒मनूज्जे॑षं॒ वाज॑स्य मा प्रस॒वेन॒ प्रोहा॑मि । अ॒ग्नीषोमौ॒ तमप॑नुदतां॒ योऽस्मान्द्वेष्टि॒ यं च॑ व॒यं द्वि॒ष्मो वाज॑स्यैनं प्रस॒वेनापो॑हामि । इ॒न्द्रा॒ग्न्योरुज्जि॑ति॒मनूज्जे॑षं॒ वाज॑स्य मा प्रस॒वेन॒ प्रोहा॑मि । इ॒न्द्रा॒ग्नी तमप॑नुदतां॒ योऽस्मान्द्वेष्टि॒ यं च॑ व॒यं द्वि॒ष्मो वाज॑स्यैनं प्रस॒वेनापो॑हामि
ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਸੋਮ ਦੇ ਪ੍ਰੇਰਣ ਨਾਲ, ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਵਾਜ (ਇਨਾਮ/ਪੁਰਸਕਾਰ) ਵੀ ਜਿੱਤਾਂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਰਣ ਨਾਲ ਬਲ/ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਸਭ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਹੰਢਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਅਗਨੀ-ਸੋਮ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਦੂਰ ਧੱਕਣ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਦ੍ਵੈਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਦ੍ਵੈਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਵਾਜ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰੇਰਣ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਦੇ ਪ੍ਰੇਰਣ ਨਾਲ, ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਵਾਜ ਵੀ ਜਿੱਤਾਂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਰਣ ਨਾਲ ਬਲ/ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ-ਅਗਨੀ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਦੂਰ ਧੱਕਣ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਦ੍ਵੈਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਦ੍ਵੈਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਵਾਜ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰੇਰਣ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
Mantra 16
वसु॑भ्यस्त्वा रु॒द्रेभ्य॑स्त्वा ऽऽदि॒त्येभ्य॑स्त्वा॒ संजा॑नाथां द्यावापृथिवी मि॒त्रावरु॑णौ त्वा॒ वृष्ट्या॑वताम् । व्यन्तु॒ वयो॒क्तᳪ रिहा॑णा म॒रुतां॒ पृषतीर्गच्छ व॒शा पृश्नि॑र्भू॒त्वा दिवं॑ गच्छ॒ ततो॑ नो॒ वृष्टि॒माव॑ह । च॒क्षु॒ष्पा अ॑ग्नेऽसि॒ चक्षु॑र्मे पाहि
ਵਸੂਆਂ ਲਈ ਤੈਨੂੰ; ਰੁਦਰਾਂ ਲਈ ਤੈਨੂੰ; ਆਦਿਤਿਆਂ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਦਿਆਵਾ-ਪ੍ਰਿਥਿਵੀ ਤੈਨੂੰ ਇਕ-ਮਨ ਕਰੇ; ਮਿਤ੍ਰ-ਵਰੁਣ ਤੈਨੂੰ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਸੰਪੰਨ ਕਰਨ। ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ, ਪਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਕੁਰੇਦ ਕੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ (ਅਪ-ਸ਼ਕਤੀਆਂ) ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ। ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਚਿਤਰਲੀ ਟੋਲੀ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧ; ਵਸ਼ਾ (ਬਾਂਝ ਗਾਂ) ਬਣ ਕੇ, ਪૃਸ਼ਨੀ-ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾ; ਉਥੋਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਰਖਾ ਲਿਆ। ਅਗਨੇ, ਤੂੰ ਚਕਸ਼ੁਸ਼ਮਾਨ ਹੈਂ; ਮੇਰੀ ਅੱਖ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
Mantra 17
यं प॑रि॒धिं प॒र्यध॑त्था॒ अग्ने॑ देव प॒णिभि॑र्गु॒ह्यमा॑नः । तं त॑ ए॒तमनु॒ जोषं॑ भराम्ये॒ष नेत्त्वद॑पचे॒तया॑ता अ॒ग्नेः प्रि॒यं पाथोऽपी॑तम् ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਹੇ ਦੇਵ! ਪਣੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਗੁਪਤ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਤੂੰ ਜੋ ਪਰਿਧਿ (ਘੇਰਾ-ਲੱਕੜੀ) ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਰੱਖੀ ਸੀ—ਉਹੀ ਪਰਿਧਿ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਅਨੁਗ੍ਰਹ-ਸਹਿਤ ਸਵੀਕਾਰ ਲਈ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਵਿਛੁੜ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਅਚੇਤਤਾ/ਅਪ੍ਰਮਾਦ ਵਿੱਚ ਨਾ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਅਗਨੀ ਦਾ ਪ੍ਰਿਯ ਪਾਥ (ਪਾਨ/ਰਸ) ਹੈ, ਯਥਾਵਿਧਿ ਪੀਤਾ ਹੋਇਆ।
Mantra 18
स्र॒वभा॑गा स्थे॒षा बृ॒हन्त॑: प्रस्तरे॒ष्ठाः प॑रि॒धेया॑श्च दे॒वाः । इ॒मां वाच॑म॒भि विश्वे॑ गृ॒णन्त॑ आ॒सद्या॒स्मिन् बर्हिषि॑ मादयध्व॒ ᳪ स्वाहा॒ वाट्
ਹੇ ਦੇਵੋ! ਵਹਿੰਦੇ (ਅਰਪਣ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ) ਦੇ ਭਾਗੀ, ਅਡੋਲ, ਮਹਾਨ, ਪ੍ਰਸਤਰਾ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਿਵਾਸੀ, ਅਤੇ ਪਰਿਧੀਆਂ ਵਾਂਗ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵੋ! ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਇਸ ਸਾਡੀ ਵਾਣੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਸ ਬਰ੍ਹਿਸ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ। ਸ੍ਵਾਹਾ! ਵਾਟ!
Mantra 19
घृ॒ताची॑ स्थो॒ धुर्यौ॑ पातᳪ सु॒म्ने स्थ॑: सु॒म्ने मा॑ धत्तम् । यज्ञ॒ नम॑श्च त॒ उप॑ च य॒ज्ञस्य॑ शि॒वे संति॑ष्ठस्व॒ स्विष्टे मे॒ संति॑ष्ठस्व
ਤੁਸੀਂ ਘ੍ਰਿਤਵਾਹੀ ਹੋ; ਜੂਏ ਲਈ ਯੋਗ੍ਯ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ (ਸਾਨੂੰ) ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਸੁਮਨ (ਕਿਰਪਾ) ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਹੋ; ਸੁਮਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਧਰੋ। ਹੇ ਯਜ्ञ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਉਪਸਥਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਯਜ्ञ ਦੇ ਸ਼ਿਵ (ਸ਼ੁਭ) ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਟਿਕ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਸ੍ਵਿਸ਼ਟ (ਸੁਯਜ्ञ) ਹੋਏ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤੂੰ ਟਿਕ।
Mantra 20
अग्ने॑ऽदब्धायोऽशीतं पा॒हि मा॑ दि॒द्योः पा॒हि प्रसि॑त्यै पा॒हि दुरि॑ष्टयै पा॒हि दु॑रद्म॒न्या अ॑वि॒षं न॑: पि॒तुं कृ॑णु सु॒षदा॒ योनौ॒ स्वाहा॒ वाड॒ग्नये॑ संवे॒शप॑तये॒ स्वाहा॒ सर॑स्वत्यै यशोभ॒गिन्यै॒ स्वाहा॑
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਅਦਬਧ (ਅਪਰਾਜਿਤ) ਤੂੰ ਠੰਢਕ ਵਾਲੀ ਰੱਖਿਆ ਬਣ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਪਾਲ। ਚਮਕਦੀ ਜਵਾਲਾ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ; ਫਾਹੀ ਤੋਂ ਬਚਾ; ਕੁਪ੍ਰਹਾਰ ਤੋਂ ਬਚਾ; ਦੁਸ਼ਟ-ਮਨੋਭਾਵ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਸ ਪਾਨ (ਪੇਯ) ਨੂੰ ਨਿਰਵਿਸ਼ ਕਰ; ਯੋਗ੍ਯ ਯੋਨੀ ਵਿੱਚ (ਯੋਗ੍ਯ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ) ਸੁਸਥਿਤ ਕਰ। ਸ੍ਵਾਹਾ! ਵਾਕ੍-ਅਗਨੀ, ਸੰਵੇਸ਼ਪਤੀ (ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਿਵਾਸ ਦੇ ਸੁਆਮੀ) ਨੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ! ਯਸ਼ੋਭਾਗਿਨੀ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ!
Mantra 21
वे॒दो॒ऽसि॒ येन॒ त्वं दे॑व वेद दे॒वेभ्यो॑ वे॒दोऽभ॑व॒स्तेन॒ मह्यं॑ वे॒दो भू॑याः । देवा॑ गातुविदो गा॒तुं वि॒त्त्वा गा॒तुमि॑त । मन॑सस्पत इ॒मं दे॑व य॒ज्ञᳪ स्वाहा॒ वाते॑ धाः
ਤੂੰ ਵੇਦ ਹੈਂ; ਹੇ ਦੇਵ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਦੇਵਾਂ ਲਈ ਵੇਦ ਬਣਿਆ—ਉਸੇ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੀ ਵੇਦ ਹੋਵੇਂ। ਹੇ ਦੇਵੋ, ਮਾਰਗ-ਵਿਦ, ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਮਾਰਗ ਉੱਤੇ ਚੱਲੋ। ਹੇ ਮਨਸਸਪਤੀ, ਹੇ ਦੇਵ, ਇਸ ਯਜ्ञ ਨੂੰ—ਸ੍ਵਾਹਾ!—ਵਾਯੂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ।
Mantra 22
संब॒र्हिर॑ङ्क्ताᳪ ह॒विषा॑ घृ॒तेन॒ समा॑दि॒त्यैर्वसु॑भि॒: सम्म॒रुद्भि॑: । समिन्द्रो॑ वि॒श्वदे॑वेभिरङ्क्तां दि॒व्यं नभो॑ गच्छतु॒ यत् स्वाहा॑ ॥
ਹਵਿਸ਼ ਅਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਬਰ੍ਹਿਸ (ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼) ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਹੋਵੇ—ਆਦਿਤਿਆਂ, ਵਸੂਆਂ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ। ਇੰਦਰ ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰੇ; ‘ਸ੍ਵਾਹਾ’ ਸਮੇਤ ਉਹ ਅਰਪਣ ਦਿਵ੍ਯ ਨਭ ਵੱਲ ਗਮਨ ਕਰੇ।
Mantra 23
कस्त्वा॒ विमु॑ञ्चति॒ स त्वा॒ विमु॑ञ्चति॒ कस्मै॑ त्वा॒ विमु॑ञ्चति॒ तस्मै॑ त्वा॒ विमु॑ञ्चति । पोषा॑य॒ रक्ष॑सां भा॒गो॒ऽसि
ਕੌਣ ਤੈਨੂੰ ਛੁਡਾਉਂਦਾ ਹੈ? ਉਹੀ ਤੈਨੂੰ ਛੁਡਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਸ ਲਈ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਛੁਡਾਉਂਦਾ ਹੈ? ਉਸੇ ਲਈ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਛੁਡਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪੋਸ਼ਣ ਲਈ ਤੂੰ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਰਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈਂ।
Mantra 24
सं वर्च॑सा॒ पय॑सा॒ सं त॒नूभि॒रग॑न्महि॒ मन॑सा॒ सᳪ शि॒वेन॑ । त्वष्टा॑ सु॒दत्रो॒ विद॑धातु॒ रायोऽनु॑मार्ष्टु त॒न्वो यद्विलि॑ष्टम्
ਵਰਚਸ (ਤੇਜ) ਨਾਲ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਾਂ; ਮਨ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ (ਮੰਗਲ) ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਏਕਮਤ ਹਾਂ। ਸੁਦਾਤਾ ਤ੍ਵਸ਼ਟ੍ਰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਧਨ-ਸੰਪੱਤੀ ਯਥਾਵਿਧਿ ਵਿਧਾਨ ਕਰੇ; ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਤਨ ਉੱਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਦੋਸ਼ ਵਾਂਗ ਚਿਪਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਉਹ ਮਿਟਾ ਦੇਵੇ।
Mantra 25
दि॒वि विष्णु॒र्व्य॒क्रᳪस्त॒ जाग॑तेन॒ छन्द॑सा॒ ततो॒ निर्भ॑क्तो॒ योऽस्मान्द्वेष्टि॒ यं च॑ व॒यं द्वि॒ष्मोऽन्तरि॑क्षे॒ विष्णु॒र्व्य॒क्रᳪस्त॒ त्रैष्टु॑भेन॒ छन्द॑सा॒ ततो॒ निर्भ॑क्तो॒ योऽस्मान्द्वेष्टि॒ यं च॑ व॒यं द्वि॒ष्मः पृ॑थि॒व्यां विष्णु॒र्व्य॒क्रᳪस्त गाय॒त्रेण॒ छन्द॑सा॒ ततो॒ निर्भ॑क्तो॒ योऽस्मान्द्वेष्टि॒ यं च॑ व॒यं द्वि॒ष्मोऽस्मादन्ना॑ द॒स्यै प्र॑ति॒ष्ठाया॒ अग॑न्म॒ स्वः सं ज्योति॑षाभूम
ਦਿਵ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਜਗਤੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਵਿਸਤਾਰ ਨਾਲ ਪੈਰ ਪਸਾਰੇ; ਉੱਥੋਂ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਦ੍ਵੈਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਦ੍ਵੈਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਛੰਦ ਨਾਲ ਵਿਸਤਾਰ ਨਾਲ ਪੈਰ ਪਸਾਰੇ; ਉੱਥੋਂ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਦ੍ਵੈਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਦ੍ਵੈਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਪૃਥਵੀ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਛੰਦ ਨਾਲ ਵਿਸਤਾਰ ਨਾਲ ਪੈਰ ਪਸਾਰੇ; ਉੱਥੋਂ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਦ੍ਵੈਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਦ੍ਵੈਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਅੰਨ ਨਾਲ ਦਸ੍ਯੁ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਪਾ ਕੇ ਅਸੀਂ ਸ੍ਵਃ (ਸਵਰਗ) ਪਹੁੰਚੇ; ਜੋਤਿ ਨਾਲ ਏਕਰੂਪ ਹੋਏ।
Mantra 26
स्व॒यं॒भूर॑सि॒ श्रेष्ठो॑ र॒श्मिर्व॑र्चो॒दा अ॑सि॒ वर्चो॑ मे देहि । सूर्य॑स्या॒वृत॒मन्वाव॑र्ते
ਤੂੰ ਸ੍ਵਯੰਭੂ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਕਿਰਣ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਵਰਚੋਦਾ (ਤੇਜ ਦੇਣ ਵਾਲਾ) ਹੈਂ—ਮੈਨੂੰ ਵਰਚਸ (ਤੇਜ) ਦੇਹ। ਇਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਪਰਾਵ੍ਰਿਤ (ਮੁੜ ਮੁੜਦੇ) ਮਾਰਗ ਦਾ ਅਨੁਸਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ।
Mantra 27
अग्ने॑ गृहपते सुगृहप॒तिस्त्वया॑ग्ने॒ऽहं गृ॒हप॑तिना भूयासᳪ सुगृहप॒तिस्त्वं मया॑ऽग्ने गृ॒हप॑तिना भूयाः । अ॒स्थू॒रि णौ॒ गार्ह॑पत्यानि सन्तु श॒तᳪ हिमा॒: सूर्य॑स्या॒वृत॒मन्वाव॑र्ते
ਹੇ ਅਗਨੇ, ਗ੍ਰਿਹਪਤੇ! ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਅਗਨੇ, ਮੈਂ ਸੁਗ੍ਰਿਹਪਤੀ ਹੋ ਕੇ ਗ੍ਰਿਹਪਤੀ ਬਣਾਂ; ਅਤੇ ਹੇ ਅਗਨੇ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵੀ ਸੁਗ੍ਰਿਹਪਤੀ ਹੋ ਕੇ ਗ੍ਰਿਹਪਤੀ ਬਣ। ਸਾਡੇ ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਗਾਰ੍ਹਪਤ੍ਯ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਵਸਤੂਆਂ ਅਖੰਡ ਰਹਿਣ; ਸੂਰਜ ਦਾ ਮੁੜ ਆਉਂਦਾ ਪਥ ਸੌ ਹਿਮਾਂ (ਵਰ੍ਹਿਆਂ) ਤੱਕ ਅਨੁਵਰਤ ਹੋਵੇ।
Mantra 28
अग्ने॑ व्रतपते व्र॒तम॑चारिषं॒ तद॑शकं॒ तन्मे॑ऽराधी॒दम॒हं य ए॒वास्मि॒ सो॒ऽस्मि
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਵ੍ਰਤਪਤੇ, ਮੈਂ ਵ੍ਰਤ ਦਾ ਆਚਰਨ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਉਹ ਮੈਂ ਕਰ ਸਕਿਆ ਹਾਂ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਫਲ ਹੋਵੇ: ਮੈਂ ਜੋ ਸੱਚਮੁੱਚ ਹਾਂ, ਉਹੀ ਮੈਂ ਹਾਂ।
Mantra 29
अ॒ग्नये॑ कव्य॒वाह॑नाय॒ स्वाहा॒ । सोमा॑य पितृ॒मते॒ स्वाहा॑ । अप॑हता॒ असु॑रा॒ रक्षाँ॑सि वेदि॒षद॑ः ॥
ਅਗਨੀ ਨੂੰ—ਕਵ੍ਯਵਾਹਨ (ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਹਵਿ ਵਾਹਕ) ਨੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ! ਸੋਮ ਨੂੰ—ਪਿਤ੍ਰਮਤੀ (ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ) ਨੂੰ ਸ੍ਵਾਹਾ! ਅਸੁਰ ਦੂਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ; ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਵੀ ਦੂਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
Mantra 30
ये रू॒पाणि॑ प्रतिमु॒ञ्चमा॑ना॒ असु॑राः॒ सन्त॑: स्व॒धया॒ चर॑न्ति । प॒रा॒पुरो॑ नि॒पुरो॒ ये भर॑न्त्य॒ग्निष्टाल्लो॒कात्प्रणु॑दात्य॒स्मात्
ਜੋ ਅਸੁਰ ਸਦਾ ਨਵੇਂ-ਨਵੇਂ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਜੇਹੇ ਹੀ ਰਹਿ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਸ੍ਵਧਾ (ਸ੍ਵ-ਸ਼ਕਤੀ) ਨਾਲ ਫਿਰਦੇ ਹਨ—ਦੂਰ ਦੇ ਵੈਰੀ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨੇੜੇ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਜੋ ਹਮਲਾ ਢੋ ਕੇ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਲੋਕ ਤੋਂ, ਅਗ્નਿਸ਼ਟਾਲੋਕ ਤੋਂ, ਉਹ ਬਾਹਰ ਧੱਕ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
Mantra 31
अत्र॑ पितरो मादयध्वं यथाभा॒गमावृ॑षायध्वम् । अमी॑मदन्त पि॒तरो॑ यथाभा॒गमावृ॑षायिषत ॥
ਇੱਥੇ, ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ; ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਭਾਗ ਅਨੁਸਾਰ ਨੇੜੇ ਆਵੋ। ਪਿਤਰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਹਨ; ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਭਾਗ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਨੇੜੇ ਆਏ ਹਨ।
Mantra 32
नमो॑ वः पितरो॒ रसा॑य॒ नमो॑ वः पितर॒ः शोषा॑य॒ नमो॑ वः पितरो जी॒वाय॒ नमो॑ वः पितरः स्व॒धायै॒ नमो॑ वः पितरो घो॒राय॒ नमो॑ वः पितरो म॒न्यवे॒ नमो॑ वः पितर॒ः पित॑रो॒ नमो॑ वो गृ॒हान्न॑ः पितरो दत्त स॒तो व॑ः पितरो देष्मै॒तद्व॑ः पितरो॒ वास॒ आध॑त्त
ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਰਸ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਸ਼ੋਸ਼ (ਸੁੱਕਣਾ/ਖ਼ਯ) ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਜੀਵ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਸ੍ਵਧਾ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਘੋਰ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਮਨ੍ਯੁ (ਕ੍ਰੋਧ) ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਪਿਤਰੋ—ਪਿਤਰੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਸਾਡੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ (ਆਸ਼੍ਰਯ ਨੂੰ) ਦਿਓ; ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਇਹ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਆਪਣਾ ਵਾਸ (ਨਿਵਾਸ/ਅਨੁਗ੍ਰਹ) ਇੱਥੇ ਧਾਰਨ ਕਰੋ।
Mantra 33
आध॑त्त पितरो॒ गर्भं॑ कुमा॒रं पुष्क॑रस्रजम् । यथे॒ह पुरु॒षोऽस॑त्
ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਗਰਭ—ਕੁਮਾਰ, ਪੁਸ਼ਕਰ-ਸ੍ਰਜ (ਕਮਲ-ਮਾਲਾ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ)—ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਇੱਥੇ ਪੁਰੁਸ਼ ਉਤਪੰਨ ਹੋਵੇ।
Mantra 34
ऊर्जं॒ वह॑न्तीर॒मृतं॑ घृ॒तं पय॑: की॒लालं॑ परि॒स्रुत॑म् । स्व॒धा स्थ॑ त॒र्पय॑त मे पि॒तॄन्
ਹੇ ਊਰਜਾ ਵਹਿਣ ਵਾਲਿਓ—ਅਮ੍ਰਿਤ, ਘ੍ਰਿਤ, ਪਯਃ (ਦੁੱਧ), ਕੀਲਾਲ (ਮਿੱਠਾ ਪੇਯ), ਪਰਿਸ੍ਰੁਤ (ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛਾਣਿਆ ਪਾਨ)—ਤੁਸੀਂ ਸ੍ਵਧਾ ਬਣੋ; ਮੇਰੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੋ।
It concentrates on the operative offering-procedures of Darśa–Pūrṇamāsa: consecrating supports, awakening and strengthening Agni, establishing boundaries, and executing protective formulas so the oblations proceed safely and effectively.
Because the yajña-space must be ritually secured: rakṣā mantras place the rite under Savitṛ–Bṛhaspati–Brahman guardianship, while apotropaic utterances explicitly drive away disruptive, Asuric threats that could impair the sacrifice.
Viṣṇu’s three strides are used to stabilize the three worlds, and the act is aligned with chandas (Gāyatrī, Triṣṭubh, Jagatī), expressing that cosmic order is upheld when the rite is performed in correct metrical and procedural form.