Shloka 51
Adhyaya 75 — The Fall and Restoration of Revatī Nakṣatra and the Birth of Raivata Manu
तद्गृह्यतां मया दत्ता तुभ्यं कन्या नराधिप ।
प्रियेत्यामन्त्रिता चेयं विचारं कुरुषे कथम् ॥
tad gṛhyatāṃ mayā dattā tubhyaṃ kanyā narādhipa / priyety āmantritā ceyaṃ vicāraṃ kuruṣe katham
ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ; ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਇਹ ਕੁੜੀ ਤੈਨੂੰ ਦਾਨ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ‘ਪ੍ਰਿਏ’ ਕਹਿ ਕੇ ਸੰਬੋਧਿਆ ਵੀ ਗਿਆ ਹੈ (ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ)। ਫਿਰ ਤੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਕਿਉਂ ਹਿਚਕਦਾ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ?
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Dharma requires decisive action once legitimate authority, proper gifting (kanyā-dāna), and relational acceptance are established; excessive hesitation becomes a failure of responsibility.
Ethical-narrative (vaṃśānucarita). It illustrates household dharma (gṛhastha-āśrama) through story rather than prescriptive code.
‘Acceptance’ (grahaṇa) is a liminal act: once performed in the right ritual-social matrix, it transforms status. The verse underscores the power of sanctioned speech-acts and gifts in shaping reality.