न कुर्वंति व्रतं विष्णोर्जागरेण समन्वितम् । परस्वं पारदार्यं च पापं तान्प्रति गच्छति
na kurvaṃti vrataṃ viṣṇorjāgareṇa samanvitam | parasvaṃ pāradāryaṃ ca pāpaṃ tānprati gacchati
ଯେମାନେ ରାତ୍ରିଜାଗର ସହିତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବ୍ରତ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ପରଧନଲୋଭ ଓ ପରସ୍ତ୍ରୀଗମନର ପାପ ଆସି ଲାଗେ।
Narratorial voice within Dvārakā Māhātmya (contextual Purāṇic instruction)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Listener: Pilgrims/ṛṣis seeking tīrtha-dharma
Scene: A didactic tableau: a devotee ignoring the vigil while shadowy personifications of ‘paradravya’ and ‘paradāra’ approach; in contrast, a vigilant devotee sits before Hari’s lamp, protected by a luminous aura.
Purity of conduct is reinforced through devotion: neglecting Viṣṇu’s vigil-observance is framed as opening oneself to grave moral faults like coveting and adultery.
The broader context is Dvārakā Māhātmya, glorifying Dvārakā as a sacred seat of Hari and a place where Viṣṇu-centered vows bear special potency.
Observing a Viṣṇu-vrata that includes jāgaraṇa—staying awake in devotional vigil (typically with kīrtana, śāstra-reading, and pūjā).