अनु॑ ते॒ शुष्मं॑ तु॒रय॑न्तमीयतुः क्षो॒णी शिशुं॒ न मा॒तरा॑ । विश्वा॑स्ते॒ स्पृध॑ः श्नथयन्त म॒न्यवे॑ वृ॒त्रं यदि॑न्द्र॒ तूर्व॑सि ॥
ánu te śúṣmaṃ turáyantam īyatuḥ kṣóṇī śíśuṃ na mā́tarā | víśvās te spṛ́dhaḥ śnathayanta mányave vṛtráṃ yád indra tū́rvasi ||
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ତୋର ପ୍ରେରଣାଦାୟକ ଶୁଷ୍ମକୁ ଅନୁସରି ଦୁଇ ବିଶାଳ ମାତା—ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୌ—ଶିଶୁକୁ ଅନୁସରୁଥିବା ଦୁଇ ମାତା ପରି ଆଗେଇ ଯାଆନ୍ତି। ତୋର ମନ୍ୟୁ (କ୍ରୋଧ) ପାଇଁ ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧାକୁ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁ ଵୃତ୍ରକୁ ଜୟ କରୁଛୁ, ହେ ତୂର୍ୱଶି-ବିଜୟୀ।
अनु । ते । शुष्मम् । तुरयन्तम् । ईयतुः । क्षोणी । शिशुम् । न । मातरा । विश्वाः । ते । स्पृधः । श्नथयन्त । मन्यवे । वृत्रम् । यत् । इन्द्र । तूर्वसि ।