Sukta 80

Mantra 1

इत्था हि सोम इन्मदे ब्रह्मा चकार वर्धनम् । शविष्ठ वज्रिन्नोजसा पृथिव्या निः शशा अहिमर्चन्ननु स्वराज्यम् ॥

ଇତ୍ଥା ହି—ସୋମମଦରେ ନିଶ୍ଚୟ, ବ୍ରହ୍ମ (ପ୍ରେରିତ ସ୍ତୁତି-ବାଣୀ) ତୋର ବର୍ଧନ ଗଢ଼ିଲା। ହେ ଅତିଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଜ୍ରିନ, ତୋର ଓଜସାରେ ତୁ ଭୂମିରୁ କୁଣ୍ଡଳିତ ଅହି—ଅବରୋଧକକୁ ବାହାରେ ଫେଙ୍ଗିଦେଲୁ; ସ୍ତୁତି ଗାଇ ଗାଇ ସ୍ୱରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲୁ।

Mantra 2

स त्वामदद्वृषा मदः सोमः श्येनाभृतः सुतः । येना वृत्रं निरद्भ्यो जघन्थ वज्रिन्नोजसार्चन्ननु स्वराज्यम् ॥

ଶ୍ୟେନ ଆଣିଥିବା, ସୁତ ହୋଇଥିବା ସେଇ ବୃଷଭ-ସଦୃଶ ମଦରୂପ ସୋମ ତୋତେ ଆନନ୍ଦିତ କଲା। ତାହାଦ୍ୱାରା, ହେ ବଜ୍ରିନ, ତୋର ଓଜସାରେ ତୁ ଜଳମଧ୍ୟରୁ ବୃତ୍ରକୁ ବାହାର କରି ଜଘନ୍ଥ (ବଧ କଲୁ); ସ୍ତୁତି ଗାଇ ଗାଇ ସ୍ୱରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲୁ।

Mantra 3

प्रेह्यभीहि धृष्णुहि न ते वज्रो नि यंसते । इन्द्र नृम्णं हि ते शवो हनो वृत्रं जया अपोऽर्चन्ननु स्वराज्यम् ॥

ଆଗେ ଯା; ସମୀପକୁ ଆ; ଧୃଷ୍ଣୁ ହୋଇ ଚାପ ଦେଇ ଆଗେ ବଢ଼—ତୋର ବଜ୍ର ରୋକାଯାଏ ନାହିଁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ନୃମ୍ନ ଓ ଶବ ତୋର ହିଁ: ବୃତ୍ରକୁ ହଣ, ଜଳକୁ ଜୟ କର; ସ୍ତୁତି ଗାଇ ଗାଇ ସ୍ୱରାଜ୍ୟ ଦିଗେ ଆଗେ ବଢ଼।

Mantra 4

निरिन्द्र भूम्या अधि वृत्रं जघन्थ निर्दिवः । सृजा मरुत्वतीरव जीवधन्या इमा अपोऽर्चन्ननु स्वराज्यम् ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ତୁମେ ପୃଥିବୀର ଆଧାରରୁ ଓ ଦିବ୍ୟ ଉଚ୍ଚତାରୁ ମଧ୍ୟ ବୃତ୍ରକୁ ହତ କରି ବାହାରକୁ ନିକ୍ଷେପ କଲ। ମରୁତ୍-ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଜୀବଧନରେ ସମୃଦ୍ଧ ଏହି ଜଳମାନଙ୍କୁ ଆମ ପାଖକୁ ତଳକୁ ପ୍ରବାହିତ ହେବାକୁ ଦିଅ; ତୁମ ସ୍ୱରାଜ୍ୟର ଅନୁସରଣରେ ସେମାନେ ଆମ ଭିତରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉନ୍ତୁ।

Mantra 5

इन्द्रो वृत्रस्य दोधतः सानुं वज्रेण हीळितः । अभिक्रम्याव जिघ्नतेऽपः सर्माय चोदयन्नर्चन्ननु स्वराज्यम् ॥

ବଜ୍ରରେ ପ୍ରେରିତ ଇନ୍ଦ୍ର, ଉଠି ଝଞ୍ଜାବାତ କରୁଥିବା ବୃତ୍ରର ଶିଖର-ଧାରକୁ ଆଘାତ କରେ। ତାହା ପ୍ରତି ଅଗ୍ରସର ହୋଇ ସେ ତାକୁ ପତିତ କରେ, ଏବଂ ଜଳମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ ଗତି ପାଇଁ ଆଗକୁ ଚାଲାଇ ଦିଏ—ସ୍ୱରାଜ୍ୟର ଅନୁସରଣରେ ଦୀପ୍ତିମାନ।

Mantra 6

अधि सानौ नि जिघ्नते वज्रेण शतपर्वणा । मन्दान इन्द्रो अन्धसः सखिभ्यो गातुमिच्छत्यर्चन्ननु स्वराज्यम् ॥

ଶିଖର ଉପରେ ସେ ଶତପର୍ବ (ଶତ-ସନ୍ଧିଯୁକ୍ତ) ବଜ୍ରଦ୍ୱାରା ତାକୁ ପତିତ କରେ। ପିଷିତ ସୋମରସରେ ଆନନ୍ଦିତ ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ସଖାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗମନପଥ ଆକାଂକ୍ଷା କରେ—ସ୍ୱରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କରି ଦୀପ୍ତିମାନ।

Mantra 7

इन्द्र तुभ्यमिदद्रिवोऽनुत्तं वज्रिन्वीर्यम् । यद्ध त्यं मायिनं मृगं तमु त्वं माययावधीरर्चन्ननु स्वराज्यम् ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ହେ ଅଦ୍ରିବୋ (ପାଷାଣଧାରୀ), ତୁମ ପାଇଁ ନିଶ୍ଚୟ ଏହି ଅନୁତ୍ତମ ବଜ୍ରିନ୍-ବୀର୍ୟ ଅଛି—ସେ ମାୟାବୀ ମୃଗକୁ, ଭ୍ରମର କପଟ ପଶୁକୁ, ତୁମେ ନିଜ ମାୟାଶକ୍ତିରେ ବଧ କଲ; ସ୍ୱରାଜ୍ୟର ଅନୁଗମନରେ ଦୀପ୍ତ ହୋଇ।

Mantra 8

वि ते वज्रासो अस्थिरन्नवतिं नाव्या अनु । महत्त इन्द्र वीर्यं बाह्वोस्ते बलं हितमर्चन्ननु स्वराज्यम् ॥

ତୁମ ବଜ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଗତିଶୀଳ ହେଲା, ନବ୍ବେ ନଅ (୯୯)ର ଅନୁସରଣରେ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମହାନ ତୁମ ବୀର୍ୟ—ତୁମ ବଳ ତୁମ ବାହୁମାନଙ୍କରେ ନିହିତ—ସ୍ୱରାଜ୍ୟର ଅନୁଗମନରେ ଦୀପ୍ତ ହୋଇ।

Mantra 9

सहस्रं साकमर्चत परि ष्टोभत विंशतिः । शतैनमन्वनोनवुरिन्द्राय ब्रह्मोद्यतमर्चन्ननु स्वराज्यम् ॥

ହଜାରେ ଏକସାଥି ଗାଇଲେ; କୋଡ଼ିଏ ଜଣ ସ୍ତୋଭରେ ତାଙ୍କୁ ପରିଭ୍ରମଣ କଲେ; ଶହେ ଜଣ ଅନୁସରଣ କରି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରେରିତ କଲେ—ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମ (ପ୍ରେରିତ ବାଣୀ) ଉଦ୍ୟତ କରି—ତାଙ୍କ ସ୍ୱରାଜ୍ୟର ଅନୁଗମନରେ ଦୀପ୍ତ ହୋଇ।

Mantra 10

इन्द्रो वृत्रस्य तविषीं निरहन्त्सहसा सहः । महत्तदस्य पौंस्यं वृत्रं जघन्वाँ असृजदर्चन्ननु स्वराज्यम् ॥

ଇନ୍ଦ୍ର ସହସ ଉପରେ ସହସ ଦ୍ୱାରା ବୃତ୍ରର ତବିଷୀ (ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଶକ୍ତି)କୁ ବାହାରକୁ ହାଙ୍କିଦେଲେ। ମହାନ ତାଙ୍କର ସେହି ପୌଂସ୍ୟଂ (ପୁରୁଷାର୍ଥ-ଶକ୍ତି): ବୃତ୍ରକୁ ଜଘନ୍ନ କରି ସେ ଅଟକାଇଥିବା ଧାରାମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କଲେ—ସ୍ୱରାଜ୍ୟର ଅନୁସରଣରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇ।

Mantra 11

इमे चित्तव मन्यवे वेपेते भियसा मही । यदिन्द्र वज्रिन्नोजसा वृत्रं मरुत्वाँ अवधीरर्चन्ननु स्वराज्यम् ॥

ହେ ମହାନ! ତୁମ ମନ୍ୟୁ (କ୍ରୋଧ) ସମ୍ମୁଖରେ ଏମାନେ ମଧ୍ୟ ମହାଭୟରେ କମ୍ପିତ ହୁଅନ୍ତି—ଯେତେବେଳେ, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଓଜସା ବଳବାନ ହୋଇ ମରୁତମାନଙ୍କ ସହ ତୁମେ ବୃତ୍ରକୁ ଅବଧୀଃ (ବଧ କଲ)—ସ୍ୱରାଜ୍ୟର ଅନୁସରଣରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇ।

Mantra 12

न वेपसा न तन्यतेन्द्रं वृत्रो वि बीभयत् । अभ्येनं वज्र आयसः सहस्रभृष्टिरायतार्चन्ननु स्वराज्यम् ॥

ନ କମ୍ପନରେ, ନ ଗର୍ଜନରେ—ବୃତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଭୟଭୀତ କରିପାରିଲା ନାହିଁ। ତାଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଲୋହାର ବଜ୍ର ଆସିଲା—ହଜାର ଧାରାଯୁକ୍ତ—ସ୍ୱରାଜ୍ୟର ଅନୁସରଣରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇ।

Mantra 13

यद्वृत्रं तव चाशनिं वज्रेण समयोधयः । अहिमिन्द्र जिघांसतो दिवि ते बद्बधे शवोऽर्चन्ननु स्वराज्यम् ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ବଜ୍ରଦ୍ୱାରା ଓ ବିଦ୍ୟୁତ୍-ପ୍ରହାରଦ୍ୱାରା ବୃତ୍ର ସହ ଯୁଦ୍ଧରେ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲ—ଆଲୋକକୁ ଘାତ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ଅହି (ସର୍ପ)କୁ ସଂହାର କରିବା ପାଇଁ—ସେତେବେଳେ ଦ୍ୟୌରେ ତୁମ ଶବଃ (ଶୌର୍ୟ-ବଳ) ଦୃଢ଼ ହୋଇ ବନ୍ଧିତ ହେଲା; ତୁମ ସ୍ୱରାଜ୍ୟର ଅନୁସରଣରେ ତାହା ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହେଲା।

Mantra 14

अभिष्टने ते अद्रिवो यत्स्था जगच्च रेजते । त्वष्टा चित्तव मन्यव इन्द्र वेविज्यते भियार्चन्ननु स्वराज्यम् ॥

ହେ ଅଦ୍ରିଭୋ ଇନ୍ଦ୍ର! ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ନିଜ ଅଭିଷ୍ଠାନ (ଅଧିଷ୍ଠାନ)ରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୁଅ, ସମଗ୍ର ଚଳ ଜଗତ କମ୍ପିତ ହୁଏ। ରୂପକାର ତ୍ୱଷ୍ଟୃ ମଧ୍ୟ ତୁମ ମନ୍ୟୁ (ଜ୍ୱଲନ୍ତ ସଙ୍କଳ୍ପ) ସମ୍ମୁଖେ ଭୟରେ କମ୍ପିତ ହୁଏ; ଏବଂ ଗାୟକମାନେ ତୁମ ସ୍ୱରାଜ୍ୟର ଅନୁସରଣରେ ଭକ୍ତିଭୟ ସହ ସ୍ତୁତି ଗାନ କରନ୍ତି।

Mantra 15

नहि नु यादधीमसीन्द्रं को वीर्या परः । तस्मिन्नृम्णमुत क्रतुं देवा ओजांसि सं दधुरर्चन्ननु स्वराज्यम् ॥

ନିଶ୍ଚୟ, ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସର୍ବୋପରି ସ୍ଥାପନ କରୁ, ତାଙ୍କର ବୀର୍ୟ-ଶକ୍ତିକୁ କିଏ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବ? ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବମାନେ ନୃମ୍ଣ (ପୁରୁଷବଳ), କ୍ରତୁ (ବିବେକମୟ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ) ଓ ଓଜସ୍ (ଶକ୍ତିମାନତା)ଗୁଡ଼ିକୁ ଏକତ୍ର ସଂଯୋଜିତ କରିଛନ୍ତି; ଏବଂ ଗାୟକମାନେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱରାଜ୍ୟର ଅନୁସରଣରେ ସ୍ତୁତି ଗାନ କରନ୍ତି।

Mantra 16

यामथर्वा मनुष्पिता दध्यङ्धियमत्नत । तस्मिन्ब्रह्माणि पूर्वथेन्द्र उक्था समग्मतार्चन्ननु स्वराज्यम् ॥

ଯେ ପ୍ରେରଣାକୁ ଅଥର୍ବନ, ମନୁଷ୍ୟପିତା ମନୁ ଏବଂ ଦଧ୍ୟଙ୍ (ଦଧ୍ୟଞ୍ଚ) ମନୋଯୋଗରେ ଗଢ଼ିଥିଲେ—ସେହି ପ୍ରେରଣାରେ, ଇନ୍ଦ୍ରରେ, ପୂର୍ବତନ ବ୍ରହ୍ମାଣି (ମନ୍ତ୍ର-ରଚନା) ଓ ଉଚ୍ଚାରିତ ଉକ୍ଥଗୁଡ଼ିକ ଏକତ୍ର ହେଲା; ଏବଂ ଗାୟକମାନେ ତାଙ୍କର ସ୍ୱରାଜ୍ୟକୁ ଅନୁସରି ସ୍ତୁତିଗାନ କଲେ।