Adhyaya 3

Verse 1

सूत उवाच । इति श्रुत्वा वचो धीमानादरात्कुंभजन्मनः । प्रोवाच मधुरं वाक्यं कृष्णद्वैपायनो मुनिः

စူတ မိန့်သည်။ ထိုသို့ ဉာဏ်ပညာရှိသော ကုမ္ဘဇန್ಮ (အိုးမှ မွေးဖွားသူ) အဂတ်စတျာ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ မုနိ ကృష్ణဒွೈပာယန (ဗျာသ) သည် ရိုသေစွာ ချိုမြိန်သော စကားကို ပြောလေ၏။

Verse 2

व्यास उवाच । भगवन्नद्भुतमिदं तीर्थमाहात्म्यमुत्तमम् । श्रुत्वा त्वत्तो मम मनः परमानंदमाययौ

ဗျာသ မိန့်တော်မူသည်။ အို ဘုရားသခင်မြတ်၊ ဤတီရ္ထ၏ အံ့ဩဖွယ် အမြင့်မြတ်သော မဟာတန်ခိုးကို သင်ထံမှ ကြားနာရသဖြင့် ကျွန်ုပ်၏စိတ်သည် အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒဖြင့် ပြည့်ဝလာ၏။

Verse 3

अन्यत्तीर्थवरं ब्रूहि तत्त्वेन मम शृण्वतः । न तृप्तिरस्ति मनसः शृण्वतो मम सुव्रत

အခြားသော အထူးမြတ်ဆုံး တီရ္ထတစ်ခုကို အမှန်တရားအတိုင်း ကျွန်ုပ်ကြားနာနေစဉ် ပြောပြပါ။ ကြားနာလျက်ရှိသော ကျွန်ုပ်၏စိတ်သည် မည်သည့်အခါမျှ မပြည့်စုံမောပန်း—အို ကောင်းမြတ်သော သစ္စာဝတရှိသူ။

Verse 4

अगस्त्य उवाच । शृणु विप्र प्रवक्ष्यामि तीर्थमन्यदनुत्तमम् । स्वर्गद्वारमिति ख्यातं सर्वपापहरं सदा

အဂஸ္တျ မိန့်တော်မူသည်။ နားထောင်ပါ၊ အို ဗြာဟ္မဏ၊ အခြားသော မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သည့် တီရ္ထတစ်ခုကို ငါဖော်ပြမည်။ ‘သွဂ္ဂဒွာရ’ ဟု ကျော်ကြား၍ အပြစ်အားလုံးကို အစဉ်ဖယ်ရှားပေးသည်။

Verse 5

स्वर्गद्वारस्य माहात्म्यं विस्तराद्वक्तुमीश्वरः । नहि कश्चिदतो वत्स संक्षेपाच्छृणु सुव्रत

‘သွဂ္ဂဒွာရ’ ၏ မဟာတန်ခိုးကို အသေးစိတ်ပြောရန်မှာ အရှင်တော်၏ အာနုဘော်တောင် လိုအပ်လိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ချစ်သောကလေး၊ အကျဉ်းချုပ်သာ နားထောင်ပါ—အို ကောင်းမြတ်သော သစ္စာဝတရှိသူ။

Verse 6

सहस्रधारामारभ्य पूर्वतः सरयूजले । षट्त्रिंशदधिका प्रोक्ता धनुषां षट्शती मितिः

စဟသ္ရဓာရာမှ စ၍ ဆရယုမြစ်ရေ၏ အရှေ့ဘက်သို့ ၎င်း၏အတိုင်းအတာကို ဓနုသ် ၆၃၆ ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 7

स्वर्गद्वारस्य विस्तारः पुराणज्ञैर्विशारदैः । स्वर्गद्वारसमं तीर्थं न भूतं न भविष्यति

ပုရာဏာကို ကျွမ်းကျင်သိမြင်သော ပညာရှင်တို့က «သွဂ္ဂဒွာရ» ၏ အကျယ်အဝန်းကို ရှင်းလင်းဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ သွဂ္ဂဒွာရနှင့် တူညီသော တီရ္ထ မရှိခဲ့သကဲ့သို့ အနာဂတ်တွင်လည်း မရှိလိမ့်မည်။

Verse 8

सत्यंसत्यं पुनः सत्यं नासत्यं मम भाषितम् । स्वर्गद्वारसमं तीर्थं नास्ति ब्रह्माण्डगोलके

အမှန်ပင်—အမှန်ပင်—ထပ်မံအမှန်ပင်။ ငါပြောသောစကားသည် မမှားမယွင်း။ ဘြဟ္မာဏ္ဍလောကတစ်လျှောက်လုံးတွင် သွဂ္ဂဒွာရနှင့် တူညီသော တီရ္ထ မရှိ။

Verse 9

हित्वा दिव्यानि भौमानि तीर्थानि सकलान्यपि । प्रातरागत्य तिष्ठन्ति तत्र संश्रित्य सुव्रत

ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ရှိ တီရ္ထ အားလုံးကိုပင် စွန့်လွှတ်၍ သူတို့သည် မနက်အရုဏ်တက်ချိန်၌ ထိုနေရာသို့ လာရောက်ကာ ထိုနေရာကို အားကိုးခိုလှုံ၍ နေထိုင်ကြသည်၊ အကျင့်သီလကောင်းသူရေ။

Verse 10

तस्मादत्र प्रकर्तव्यं प्रातः स्नानं विशेषतः । सर्वतीर्थावगाहस्य फलमात्मन ईप्सता

ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ မနက်ပိုင်း ရေချိုးခြင်းကို အထူးပြု၍ ပြုလုပ်သင့်သည်—တီရ္ထ အားလုံးတွင် ရေချိုးသကဲ့သို့ အကျိုးကို မိမိအတွက် လိုလားသူအနေဖြင့်။

Verse 11

त्यजंति प्राणिनः प्राणान्स्वर्गद्वारांतरे द्विज । प्रयांति परमं स्थानं विष्णोस्ते नात्र संशयः

ဒွိဇာ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ရေ၊ သွဂ္ဂဒွာရ၏ အတွင်းဝန်းကျင်၌ အသက်ရှူသက်ကို စွန့်လွှတ်သော သတ္တဝါတို့သည် ဗိဿဏု၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး နေရာသို့ ရောက်ကြသည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 12

मुक्तिद्वारमिदं पश्य स्वर्गप्राप्तिकरं नृणाम् । स्वर्गद्वारमिति ख्यातं तस्मात्तीर्थमनुत्तमम्

ဤ «မုက္တိတံခါး» ကို ကြည့်လော့၊ လူတို့အား ကောင်းကင်သို့ ရောက်စေသော အကျိုးကို ပေးသည်။ «စွဝဂ္ဂဒွာရ» ဟု ကျော်ကြားသဖြင့် ဤတီရ္ထသည် မယှဉ်နိုင်။

Verse 13

स्वर्गद्वारं सुदुष्प्राप्यं देवैरपि न संशयः । यद्यत्कामयते तत्र तत्तदाप्नोति मानवः

«စွဝဂ္ဂဒွာရ» သည် နတ်တို့အတွက်တောင် ရရှိရန် အလွန်ခက်ခဲသည်—သံသယမရှိ။ ထိုနေရာ၌ လူသည် မိမိလိုလားသမျှကို ထိုအတိုင်း ရရှိသည်။

Verse 14

स्वर्गद्वारे परा सिद्धिः स्वर्गद्वारे परा गतिः । जप्तं दत्तं हुतं दृष्टं तपस्तप्तं कृतं च यत् । ध्यानमध्ययनं सर्वं दानं भवति चाक्षयम्

«စွဝဂ္ဂဒွာရ» တွင် အမြင့်ဆုံးသော စိဒ္ဓိရှိ၏; «စွဝဂ္ဂဒွာရ» တွင် အမြင့်ဆုံးသော ဂတိရှိ၏။ ဂျပ်ပဖြင့် ရွတ်ဆိုသမျှ၊ ဒါနပေးသမျှ၊ ဟုတဖြင့် မီးပူဇော်သမျှ၊ သွားရောက်ဖူးမြော်ကာ ရိုသေသမျှ၊ တပသ်ကျင့်သမျှနှင့် ပြုလုပ်သမျှ ကုသိုလ်—ဓျာန၊ အဓျယနနှင့် ဒါနအားလုံးသည် မကုန်ခန်းသော အကျိုးဖြစ်လာသည်။

Verse 15

जन्मांतरसहस्रेण यत्पापं पूर्वसंचितम् । स्वर्गद्वारप्रविष्टस्य तत्सर्वं व्रजति क्षयम्

မွေးဖွားမှု ထောင်ပေါင်းများစွာအတွင်း စုဆောင်းထားသော အပြစ်အားလုံးသည် «စွဝဂ္ဂဒွာရ» ထဲသို့ ဝင်ရောက်သူအတွက် အကုန်လုံး ပျက်စီးကုန်သည်။

Verse 16

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्रा वै वर्णसंकराः । कृमिम्लेच्छाश्च ये चान्ये संकीर्णाः पापयोनयः

ဗြာဟ္မဏ၊ က္ෂတ္တရိယ၊ ဝိုင်ရှျ၊ ရှူဒြ နှင့် မျိုးနွယ်ရောနှောသူတို့; ထို့ပြင် ကೃမိ၊ မလေစ္ဆ နှင့် အခြားသော ပေါင်းစုံ၍ အပြစ်ယောနိမှ မွေးဖွားလာသူတို့—

Verse 17

कीटाः पिपीलिकाश्चैव ये चान्ये मृगपक्षिणः । कालेन निधनं प्राप्ताः स्वर्गद्वारे शृणु द्विज

ပိုးမွှားများ၊ ပုရွက်ဆိတ်များနှင့် အခြားတိရစ္ဆာန်၊ ငှက်တို့လည်း ကာလအလိုက် သေဆုံး၍ စွဝဂ္ဂဒွာရ၌ ရောက်သူတို့ကို—နားထောင်ပါ၊ ဒွိဇာ။

Verse 18

कौमोदकीकराः सर्वे पक्षिणो गरुडध्वजाः । शुभे विष्णुपुरे विष्णुर्जायते तत्र मानवाः

အားလုံးသည် ကೌမೋದကီ မုခ်ကို ကိုင်ဆောင်သူများ ဖြစ်လာကြ၏။ ငှက်တို့သည် ဂရုဍဓွဇ၏ အလံအမှတ်ဖြင့် တံဆိပ်တင်ကြ၏။ ကောင်းမြတ်သော ဗိဿနုပုရ၌ လူတို့သည် ဗိဿနု၏ သဘောသဘာဝနှင့် ကံကြမ္မာဖြင့် မွေးဖွားကြ၏။

Verse 19

अकामो वा सकामो वा अपि तीर्थगतोपि वा । स्वर्गद्वारे त्यजन्प्राणान्विष्णुलोके महीयते

ဆန္ဒမရှိသူဖြစ်စေ ဆန္ဒရှိသူဖြစ်စေ—တီရ္ထသို့ ရောက်လာရုံသာဖြစ်စေ—စွဝဂ္ဂဒွာရ၌ အသက်ကို စွန့်လွှတ်သူသည် ဗိဿနုလောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရ၏။

Verse 20

मुनयो देवताः सिद्धाः साध्या यक्षा मरुद्गणाः । यज्ञोपवीतमात्रेण विभागं चक्रिरे तु ये

မုနိများ၊ ဒေဝတားများ၊ သိဒ္ဓများ၊ သာဓျများ၊ ယက္ခများနှင့် မရုတ်ဂဏများ—ယဇ္ဉောပဝီတ သာသာဖြင့်ပင် ခွဲခြားသတ်မှတ်မှု ပြုခဲ့သူတို့—

Verse 21

मध्याह्नेऽत्र प्रकुर्वंति सान्निध्यं देवतागणाः । तस्मात्तत्र प्रकुर्वंति मध्याह्ने स्नानमादरात्

နေ့လယ်အချိန်၌ ဤနေရာတွင် ဒေဝတားအစုအဖွဲ့တို့၏ နီးကပ်တည်ရှိမှုသည် ထင်ရှားစွာ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ထို့ကြောင့် ထိုနေရာ၌ နေ့လယ်ရေချိုးကို လေးလေးနက်နက် ဆောင်ရွက်သင့်၏။

Verse 22

कुर्वंत्यनशनं ये तु स्वर्गद्वारे जितेंद्रियाः । प्रयांति परमं स्थानं ये च मासोपवासिनः

အာရုံကိုထိန်းချုပ်၍ စွဝဂ္ဂဒွာရ၌ အစာမစားသည့် အနသနကို ကျင့်သူတို့နှင့် တစ်လပတ်လုံး ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ကျင့်သူတို့သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး နေရာတော်သို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 23

अन्नदानरता ते च रत्नदा भूमिदा नराः । गोवस्त्रदाश्च विप्रेभ्यो यांति ते भवनं हरेः

အစာဒါန၌ စိတ်နှလုံးထားသူတို့၊ ရတနာနှင့် မြေယာကို ပေးလှူသူတို့၊ ဗြာဟ္မဏတို့အား နွားနှင့် အဝတ်အထည်ကို လှူဒါန်းသူတို့သည် ဟရီ၏ နေရာတော်သို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 24

यत्र सिद्धा महात्मानो मुनयः पितरस्तथा । स्वर्गं प्रयांति ते सर्वे स्वर्गद्वारं ततः स्मृतम्

စိဒ္ဓတို့၊ မဟာတ္မာတို့၊ မုနိတို့နှင့် ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) တို့အားလုံး ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ရာ အရပ်ကို ထို့ကြောင့် «စွဝဂ္ဂဒွာရ»—ကောင်းကင်သို့ ဝင်ပေါက်ဟု မှတ်သားကြသည်။

Verse 25

चतुर्द्धा च तनुं कृत्वा देवदेवो हरिः स्वयम् । अत्र वै रमते नित्यं भ्रातृभिः सह राघवः

ဒေဝတို့၏ ဒေဝဖြစ်သော ဟရီသည် ကိုယ်တော်ကို လေးမျိုးအဖြစ် ခွဲယူ၍ ဤနေရာ၌ အမြဲပျော်ရွှင်တော်မူ၏—ရాఘဝသည် မိမိညီအစ်ကိုတို့နှင့်အတူ။

Verse 26

ब्रह्मलोकं परित्यज्य चतुर्वक्त्रः सनातनः । अत्रैव रमते नित्यं देवैः सह पितामहः

ဗြဟ္မလောကကိုပင် စွန့်၍ ထာဝရ လေးမျက်နှာရှင် ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) သည် ဒေဝတို့နှင့်အတူ ဤနေရာ၌ အမြဲပျော်ရွှင်တော်မူ၏။

Verse 27

कैलासनिलयावासी शिवस्तत्रैव संस्थितः

ကೈလာသနိလယ၌ နေထိုင်သော ရှိဝသည် ထိုနေရာ၌ပင် တည်မြဲစွာ စံနေတော်မူ၏။

Verse 28

मेरुमन्दरमात्रोऽपि राशिः पापस्य कर्मणः । स्वर्गद्वारं समासाद्य स सर्वो व्रजति क्षयम्

မေရုနှင့် မန္ဒရတောင်တန်းတော်မျှ ကြီးမားသော အပြစ်ကံအစုတောင်ပင်၊ ဆွဂ္ဂဒွာရသို့ ရောက်လျှင် အကုန်လုံး ပျက်စီးသွား၏။

Verse 29

या गतिर्ज्ञानतपसां या गतिर्यज्ञयाजिनाम् । स्वर्गद्वारे मृतानां तु सा गतिर्विहिता शुभा

ဉာဏ်နှင့် တပသ်ကို အလေးထားသူတို့ရသော ကံကြမ္မာကောင်း၊ ယဇ္ဉပြုသူတို့ရသော ကံကြမ္မာကောင်း—ထိုကံကြမ္မာကောင်းတည်းဟူသည် ဆွဂ္ဂဒွာရ၌ သေဆုံးသူတို့အတွက်လည်း ချမှတ်ထား၏။

Verse 30

ऋषिदेवासुरगणैर्जपहोमपरायणैः । यतिभिर्मोक्षकामैश्च स्वर्गद्वारो निषेव्यते

ဆွဂ္ဂဒွာရကို ရှိသီများ၊ ဒေဝတားများ၊ အဆုရများ၏ အစုအဖွဲ့တို့က—ဇပနှင့် ဟိုးမကို အလေးထားလျက်—လာရောက် စေဝာပြုကြသကဲ့သို့၊ မောက္ခကို လိုလားသော ယတိများလည်း လာရောက် အားထားကြ၏။

Verse 31

षष्टिवर्षसहस्राणि काशीवासेषु यत्फलम् । तत्फलं निमिषार्द्धेन कलौ दाशरथीं पुरीम्

ကာရှီ၌ နှစ်ခြောက်သောင်း နေထိုင်ခြင်းဖြင့် ရသော ကုသိုလ်ဖလကို၊ ကလိယုဂ၌ ဒါသရထ၏ မြို့ အယောဓျာသို့ ခိုလှုံလျှင် နိမိဿတစ်ဝက်အတွင်းပင် ထိုဖလတည်းဟူသည် ရရှိ၏။

Verse 32

या गतिर्योगयुक्तानां वाराणस्यां तनुत्यजाम् । सा गतिः स्नानमात्रेण सरय्वां हरिवासरे

ဗာရာဏသီ၌ ကိုယ်ခန္ဓာစွန့်သော ယောဂီတို့ရောက်သည့် အမြင့်မြတ်သောအခြေအနေကို—ဟရိ၏နေ့တွင် စရယုမြစ်၌ ရေချိုးရုံဖြင့်ပင် ထိုအခြေအနေကို ရောက်နိုင်သည်။

Verse 33

स्वर्गद्वारे मृतः कश्चिन्नरकं नैव पश्यति । केशवानुगृहीता हि सर्वे यांति परां गतिम्

«ကောင်းကင်တံခါး» တွင် သေဆုံးသူသည် နရကကို လုံးဝမမြင်ရ; ကေရှဝ၏ ကရုဏာရရှိသူတို့အားလုံးသည် အမြင့်မြတ်သော ဂတိသို့ သွားရောက်ကြသည်။

Verse 34

भूलोके चांतरिक्षे च दिवि तीर्थानि यानि वै । अतीत्य वर्तते तानि तीर्थान्येतद्द्विजोत्तम

မြေပြင်၌လည်းကောင်း အာကာသအလယ်ပိုင်း၌လည်းကောင်း ကောင်းကင်၌လည်းကောင်း ရှိသမျှ တီရ္ထများကို ကျော်လွန်၍ ဤတီရ္ထသည် အားလုံးထက် မြင့်မြတ်သည်၊ ဒွိဇောတ္တမ။

Verse 35

विष्णुभक्तिं समासाद्य रमन्ते तु सुनिश्चिताः । संहृत्य शक्तितः कामं विषयेषु हि संस्थितम्

ဗိဿဏုဘက္တိကို ရရှိပြီးနောက် စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသူတို့သည် အမှန်တကယ် ပျော်ရွှင်ကြ၏—အာရုံဝတ္ထုများ၌ ကပ်နေသော ကာမကို မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ပြန်လှန်ဆုတ်ယူကြသည်။

Verse 36

शक्तितः सर्वतो युक्त्वा शक्तिस्तपसि संस्थिता । न तेषां पुनरावृत्तिः कल्पकोटिशतैरपि

စွမ်းအားကို အစုံအလင် ချိတ်ဆက်အသုံးချ၍ သူတို့၏ အင်အားသည် တပသ်၌ တည်မြဲလာသည်; ထိုသူတို့အတွက် ကလ္ပကုဋိရာချီများကြာသော်လည်း ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့။

Verse 37

हन्यमानोऽपि यो विद्वान्वसेच्छस्त्रशतैरपि । स याति परमं स्थानं यत्र गत्वा न शोचति

ပညာရှိသူသည် လက်နက်ရာချီဖြင့် ထိုးနှက်ခံနေရသော်လည်း ဤနေရာ၌ နေထိုင်ပါက အမြင့်မြတ်ဆုံး အဘောဒ်သို့ ရောက်ပြီး၊ ရောက်သွားလျှင် မဝမ်းနည်းတော့။

Verse 38

स्वर्गद्वारे वियुज्येत स याति परमां गतिम् । उत्तरं दक्षिणं वापि अयनं न विकल्पयेत्

ကိုယ်ခန္ဓာမှ ထွက်ခွာခြင်းကို စွဝဂ္ဂဒွာရ (ကောင်းကင်တံခါး) တွင် ဖြစ်ပါက အမြင့်မြတ်ဆုံး ပန်းတိုင်သို့ ရောက်သည်။ မြောက်အယန သို့မဟုတ် တောင်အယန ဟူ၍ မရွေးချယ် မခွဲခြားစရာ မလို။

Verse 39

सर्वस्तेषां शुभः कालः स्वर्गद्वारं श्रयंति ये । स्नानमात्रेण पापानि विलयं यांति देहिनाम्

စွဝဂ္ဂဒွာရကို အားကိုးခိုလှုံသူတို့အတွက် အချိန်ကာလအားလုံး မင်္ဂလာဖြစ်သည်။ ရေချိုးခြင်းတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ကိုယ်ရှိသတ္တဝါတို့၏ အပြစ်များ ပျော်လျော်ကွယ်ပျောက်သွားသည်။

Verse 40

यावत्पापानि देहेन ये कुर्वंति जनाः क्षितौ । अयोध्या परमं स्थानं तेषामीरितमादरात्

ဤလောက၌ လူတို့သည် ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် မည်သည့်အပြစ်များကို ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း အယောဓျာကို သူတို့အတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံး အဘောဒ်ဟု လေးစားစွာ ကြေညာထားသည်။

Verse 41

ज्येष्ठे मासि सिते पक्षे पंचदश्यां विशेषतः । तस्य सांवत्सरी यात्रा देवैश्चन्द्रहरेः स्मृता

အထူးသဖြင့် ဂျေဋ္ဌ မာသ၏ လင်းပကွက်၌ တစ်ဆယ့်ငါးရက်နေ့တွင်၊ ခန္ဓရဟရီ (Candrahari) ၏ နှစ်ပတ်လည် ယာထရာ (ဘုရားဖူးအကျင့်) ကို မှတ်မိကြသည်ဟု၊ ဒေဝတို့ကပင် ကြေညာထားသည်။

Verse 42

तस्मिन्नुद्यापनं चन्द्रसहस्रं व्रतयोगिभिः । कार्यं प्रयत्नतो विप्र सर्वयज्ञफलाधिकम्

ထိုအခါ၌၊ ဗြာဟ္မဏာရေ၊ ဝရတကို အလေးအနက်ထား၍ ကျင့်သုံးသူတို့သည် «စန္ဒြသဟသ္ရ-ဝရတ» ၏ အဆုံးသတ်ပူဇော်ပွဲ (ဥဒ္ယာပန) ကို ကြိုးစားသေချာစွာ ပြုလုပ်ရမည်။ ထို၏ အကျိုးသည် ယဇ္ဉပူဇော်မှု အားလုံးထက် မြင့်မြတ်လွန်ကဲ၏။

Verse 43

तस्मिन्कृते महापापक्षयात्स्वर्गो भवेन्नृणाम्

ထိုအမှုကို သင့်တော်စွာ ပြုလုပ်ပြီးလျှင်၊ မဟာအပြစ်တို့ ပျက်ကွယ်သဖြင့် လူတို့အတွက် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်လာ၏။

Verse 44

श्रीव्यास उवाच । भगवन्ब्रूहि तत्त्वेन तस्य चन्द्रहरेः शुभाम् । उत्पत्तिं च तथा चंद्रव्रतस्योद्यापने विधिम्

သီရိဗျာသက ပြော၏— အို မင်္ဂလာရှိသော အရှင်၊ ထို «စန္ဒြဟရီ» ၏ မင်္ဂလာမြတ်သော ပေါ်ပေါက်လာပုံကို အမှန်တကယ် ပြောကြားပါ။ ထို့ပြင် «စန္ဒြ-ဝရတ» ၏ အဆုံးသတ်ပူဇော်ပွဲ (ဥဒ္ယာပန) ဆောင်ရွက်နည်းကိုလည်း ပြောပါ။

Verse 45

अगस्त्य उवाच । अयोध्यानिलयं विष्णुं नत्वा शीतांशुरुत्सुकः । आगच्छत्तीर्थमाहात्म्यं साक्षात्कर्तुं सुधानिधिः । अत्रागत्य च चन्द्रोऽथ तीर्थयात्रां चकार सः

အဂသ္တျက ပြော၏— တီရ္ထတို့၏ မဟာတန်ခိုးကို ကိုယ်တိုင်မြင်လိုသော စိတ်ပြင်းပြ၍၊ အယောဓျာ၌ နေထိုင်သော ဗိဿဏုကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီးနောက်၊ အမృత၏ خزانه ဖြစ်သော လမင်းသည် ဤနေရာသို့ ရောက်လာ၏။ ထို့နောက် စန္ဒြသည် တီရ္ထများသို့ ဘုရားဖူးခရီးကို စတင်ခဲ့၏။

Verse 46

क्रमेण विधिपूर्वं च नानाश्चर्यसमन्वितः । समाराध्य ततो विष्णुं तपसा दुश्चरेण वै

ထို့နောက် အစဉ်လိုက် သင့်တော်သော နည်းလမ်းအတိုင်း၊ အံ့ဩဖွယ် အဖြစ်အပျက် များစွာနှင့်တကွ၊ သူသည် ဗိဿဏုကို ပူဇော်ကာ အလွန်ခက်ခဲသော တပသ (အာသီတ) ကို အမှန်တကယ် ဆောင်ရွက်ခဲ့၏။

Verse 47

तत्प्रसादं समासाद्य स्वाभिधानपुरस्सरम् । हरिं संस्थापयामास तेन चंद्रहरिः स्मृतः

ထိုကရုဏာတော်ကို ရရှိပြီးနောက် မိမိ၏နာမကို ရှေ့တန်းတင်ကာ ဟရိကို တည်ထောင်လေ၏။ ထို့ကြောင့် ထိုဘုရားကို «စန္ဒြဟရိ» ဟု မှတ်မိကြသည်။

Verse 48

वासुदेवप्रसादेन तत्स्थानं जातमद्भुतम् । तद्धि गुह्यतमं स्थानं वासुदेवस्य सुव्रत

ဝါသုဒေဝ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ထိုနေရာသည် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှ၏။ အကြောင်းမူကား ထိုသည် ဝါသုဒေဝ၏ အလွန်လျှို့ဝှက်၍ အမြတ်မြတ်သန့်ရှင်းသော အာဝါသဖြစ်သည်၊ အကျင့်ဝတ်ကောင်းသူရေ။

Verse 49

सर्वेषामिव भूतानां भर्तुर्मोक्षस्य सर्वदा । अस्मिन्सिद्धाः सदा विप्र गोविंदव्रतमास्थिताः

ဤနေရာ၌၊ ဗြာဟ္မဏာရေ၊ စိဒ္ဓတို့သည် အမြဲတမ်း နေထိုင်ကြပြီး၊ သတ္တဝါအားလုံးအတွက် မောက္ခ၏ အရှင်ဖြစ်သော ဂోవိန္ဒ၏ ဗြတ (Govinda-vrata) ကို အစဉ်အမြဲ လိုက်နာဆည်းကပ်ကြသည်။

Verse 50

नानालिंगधरा नित्यं विष्णुलोकाभिकांक्षिणः । अभ्यस्यंति परं योगं मुक्तात्मानो जितेंद्रियाः

အမျိုးမျိုးသော လက္ခဏာနှင့် အကျင့်အထုံးတို့ကို အမြဲတမ်း ဆောင်ထားကာ၊ ဗိဿ္ဏုလောကကို အစဉ်တမ်း တောင့်တကြပြီး၊ လွတ်မြောက်သော စိတ်ဝိညာဉ်ရှိ၍ အင်ဒြိယများကို အနိုင်ယူသူတို့သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ယောဂကို အစဉ် လေ့ကျင့်ကြသည်။

Verse 51

यथा धर्ममवाप्नोति अन्यत्र न तथा क्वचित् । दानं व्रतं तथा होमः सर्वमक्षयतां व्रजेत

ဤနေရာ၌ ဓမ္မကို ရရှိသကဲ့သို့ အခြားမည်သည့်နေရာတွင်မျှ ထိုသို့ မရနိုင်။ ဤနေရာ၌ ပြုသော ဒါန၊ ဗြတ၊ ဟောမ အားလုံး၏ ကုသိုလ်သည် အက္ခယ (မကုန်ခန်း) ဖြစ်သွားသည်။

Verse 52

सर्वकामफलप्राप्तिर्जायते प्राणिनां सदा । तस्मादत्र विधातव्यं प्राणिभिर्यत्नतः क्रमात् । दानादिकं विप्रपूजा दंपत्योश्च विशेषतः

ဤနေရာ၌ သတ္တဝါတို့အတွက် မှန်ကန်သော ဆန္ဒအမျိုးမျိုး၏ အကျိုးရလဒ်တို့သည် အမြဲတမ်း ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ထို့ကြောင့် သတ္တဝါတို့သည် အစဉ်အလာအတိုင်း အစီအစဉ်တကျ ကြိုးစား၍ ဒါနာစသည့် ကုသိုလ်ကောင်းမှုများကို ပြုလုပ်ရမည်၊ အထူးသဖြင့် ဗြာဟ္မဏများကို ပူဇော်ကန်တော့ခြင်းကို လင်မယားနှစ်ဦး အတူတကွ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 53

सर्वयज्ञाधिकफलं सर्वतीर्थावगाहनम् । सर्वदेवावलोकस्य यत्पुण्यं जायते नृणाम्

ယဇ္ဉာအားလုံးထက် မြင့်မြတ်သော အကျိုးရလဒ်၊ သန့်ရှင်းသော တီर्थများအားလုံးတွင် ရေချိုးဆင်းခြင်း၏ ကုသိုလ်၊ ထို့ပြင် နတ်ဘုရားအားလုံးကို ဖူးမြင်ခြင်းကြောင့် လူတို့၌ ပေါ်ပေါက်လာသော ကုသိုလ်—

Verse 54

तत्सर्वं जायते पुण्यं प्राणिनामस्य दर्शनात् । तस्मादेतन्महाक्षेत्रं पुराणादिषु गीयते

ထိုကုသိုလ်အားလုံးသည် ဤသန့်ရှင်းရာဌာနကို ဖူးမြင်ခြင်းသာဖြင့် သတ္တဝါတို့၌ ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာကို ပုရာဏာတို့နှင့် အခြား သာသနာကျမ်းများတွင် မဟာကေတ္တရ (မဟာသန့်ရှင်းနယ်မြေ) ဟူ၍ ချီးမွမ်းသီဆိုထားသည်။

Verse 55

उद्यापनविधिश्चात्र नृभिर्द्विजपुरस्सरम् । अग्रे चंद्रहरेश्चन्द्र सहस्रव्रतसंज्ञकः

ဤနေရာ၌လည်း ဝရတကို အဆုံးသတ်ပူဇော်သည့် ဥဒ္ယာပန (udyāpana) ပွဲတော်နည်းလမ်းကို သင်ကြားထားပြီး၊ လူတို့သည် ဗြာဟ္မဏများကို ရှေ့တန်းတွင်ထား၍ ဆောင်ရွက်ရမည်။ အစဉ်အလာအရ ပထမဦးစွာ လ-သခင်ကို ဂုဏ်ပြုသော «စန္ဒြ-သဟသ္ရ ဝရတ» ဟူသော ဝရတကို ဆောင်ရွက်သည်။

Verse 56

गते वर्षद्वये सार्द्धे पंचपक्षे दिनद्वये । दिवसस्याऽष्टमे भागे पतत्येकोऽधिमासकः

နှစ်နှစ်ခွဲ ကာလကုန်လွန်ပြီး၊ ထို့အပြင် ပက္ခ (နှစ်ပတ်) ငါးခါနှင့် နှစ်ရက် ထပ်မံလွန်သွားသောအခါ၊ တစ်နေ့၏ အဋ္ဌမပိုင်းအချိန်တွင် အဓိမాస (adhimāsa) ဟူသော ထပ်တိုးလ တစ်လ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 57

त्र्यधिके वा अशीत्यब्दे चतुर्मासयुते ततः । भवेच्चन्द्रसहस्रं तु तावज्जीवति यो नरः । उद्यापनं प्रकर्त्तव्यं तेन यात्रा प्रयत्नतः

တဖန်လည်း အသက် ၈၃ နှစ်နှင့် ထပ်တိုး ၄ လ ပြည့်လျှင် «လတစ်ထောင်» အကျင့်တရား ပြည့်စုံသည်—လူတစ်ယောက် ထိုမျှ အသက်ရှင်နိုင်လျှင်။ ထို့နောက် အလေးအနက်ဖြင့် ဥဒ္ယာပန (udyāpana) ကို ဆောင်ရွက်ကာ ယာထရာ ဘုရားဖူးခရီးကို ကြိုးစား၍ ထွက်သင့်သည်။

Verse 58

यत्पुण्यं परमं प्रोक्तं सततं यज्ञयाजिनाम् । सत्यवादिषु यत्पुण्यं यत्पुण्यं हेमदायिनि । तत्पुण्यं लभते विप्र सहस्राब्दस्य जीविभिः

ယဇ္ဉာပြုသူတို့အတွက် အမြဲတမ်းဟု ဆိုထားသော အမြင့်မြတ်ဆုံး ကုသိုလ်၊ သစ္စာပြောသူတို့၏ ကုသိုလ်၊ ရွှေကို ဒါနပြုသူ၏ ကုသိုလ်—ထိုကုသိုလ်အားလုံးကို၊ ဗြာဟ္မဏာရေ၊ «သဟသ္ရာဗ္ဒ» (sahasrābda) အတိုင်းအတာကို ဖြတ်သန်းအသက်ရှင်သူတို့ ရရှိကြသည်။

Verse 59

सर्वसौख्यप्रदं तादृक्पुण्यव्रतमिहोच्यते

ဤနေရာတွင် ထိုကဲ့သို့သော ကုသိုလ်ပြည့်ဝသည့် ဝရတ (vow) ကို အပျော်အပါးနှင့် ချမ်းသာအားလုံး ပေးစွမ်းသူဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 60

चतुर्दश्यां शुचिः स्नात्वा दन्तधावनपूर्वकम् । चरितब्रह्मचर्य्यश्च जितवाक्कायमानसः । पौर्णमास्यां तथा कृत्वा चंद्रपूजां च कारयेत्

လဆန်း/လဆုတ် ၁၄ ရက်နေ့တွင် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်၍ သွားတိုက်ခြင်းကို အရင်ပြုကာ ရေချိုးသင့်သည်။ ထို့ပြင် ဗြဟ္မစရိယ (brahmacarya) ကို ထိန်းသိမ်း၍ စကား၊ ကိုယ်၊ စိတ် ကို ထိန်းချုပ်ထားရမည်။ ထို့နောက် လပြည့်နေ့တွင်လည်း ထိုနည်းတူ ပြုလုပ်ပြီး လကို ပူဇော်ပွဲ (Chandra-pūjā) ကို စီစဉ်ကျင်းပစေသင့်သည်။

Verse 61

पूर्वं च मातरः पूज्या गौर्यादिकक्रमेण च । ऋत्विजः पूजयेद्भक्त्या वृद्धिश्राद्धपुरस्सरम्

အရင်ဦးစွာ ဂေါရီ (Gaurī) စသည့် အစဉ်အလာအတိုင်း ဒေဝီမိခင်များ (Divine Mothers) ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ဝృద్ధိ-श्राद्ध (vṛddhi-śrāddha) ကို အရင်ပြုကာ၊ ရှင်ဘုရားပွဲအတွက် ရိတ്വစ် (ṛtvij) ပူဇော်ဆရာများကို ဘက္တိဖြင့် ဂုဏ်ပြုပူဇော်ရမည်။

Verse 62

प्रयतैः प्रतिमा कार्या चंद्रमंडलसन्निभा । सहस्रसंख्या ह्यथवा तदर्द्धं वा तदर्द्धकम् । निजवित्तानुमानेन तदर्धेन तदर्द्धिकम्

သန့်ရှင်းစွာနှင့် သေချာစွာပြင်ဆင်၍ လမဏ္ဍလကဲ့သို့သော ပုံတော်ကို ပြုလုပ်ရမည်။ အရေအတွက်သည် တစ်ထောင် ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ထက်ဝက်၊ ထက်ဝက်၏ ထက်ဝက် ဖြစ်စေ၊ မိမိ၏ ငွေကြေးအင်အားအတိုင်း သင့်လျော်စွာ လျှော့ချနိုင်သည်။

Verse 63

ततः श्रद्धानुमानाद्वा कार्या वित्तानुमानतः । अथवा षोडश शुभा विधातव्याः प्रयत्नतः

ထို့နောက် ယုံကြည်သဒ္ဓာ၏ အတိုင်းအတာအရ ဖြစ်စေ၊ ငွေကြေးအင်အား၏ အတိုင်းအတာအရ ဖြစ်စေ ဆောင်ရွက်ရမည်။ သို့မဟုတ် ကြိုးပမ်းအားထုတ်၍ သုဘမင်္ဂလာ ဆယ့်ခြောက်ပါးသော ပုံတော်/ပူဇော်ပစ္စည်းတို့ကို စည်းကမ်းအတိုင်း စီမံတင်ပြရမည်။

Verse 64

चंद्रपूजां ततः कुर्यादागमोक्तविधानतः । माषैः षोडशभिः कार्या प्रत्येकं प्रतिमा शुभा

ထို့နောက် အာဂမ၌ ဆိုထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း လပူဇာကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ သုဘမင်္ဂလာ ပုံတော်တစ်ပါးစီကို မာရှ (māṣa) ဆယ့်ခြောက်ဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 65

सोममंत्रेण होमस्तु कार्यो वित्तानुमानतः । प्रतिमास्थापनं कुर्यात्सोममंत्रमुदीरयेत्

ဆိုမမန်တရဖြင့် ဟောမ (homa) ကို မိမိ၏ အင်အားအတိုင်း ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့နောက် ပုံတော်ကို တည်ထောင်၍ တည်ထောင်စဉ် ဆိုမမန်တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 66

सोमोत्पत्तिं सोमसूक्तं पाठयेच्च प्रयत्नतः । चंद्रपूजां ततः कुर्यादागमोक्तविधानतः

ကြိုးပမ်း၍ ဆိုမ၏ ဖြစ်ပေါ်လာပုံ (Somotpatti) နှင့် ဆိုမသုတ်က (Soma-sūkta) ကို ဖတ်ရွတ်စေ ရမည်။ ထို့နောက် အာဂမ၌ ကြေညာထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း လပူဇာကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 67

चंद्रन्यासं कलान्यासं कारयेन्मंडले जलम् । एकादशेंद्रियन्यासं तथैव विधिपूर्वकम्

စန္ဒြ (လ) အတွက် နျာသကို ပြုလုပ်၍ လ၏ ကလာများအတွက်လည်း နျာသပြုရမည်။ ထို့နောက် မဏ္ဍလအတွင်းရှိ ရေကို သန့်စင်ကာ သာသနာတော်အလိုက် အဘိသေကပြုရမည်။ ထိုနည်းတူ အင်ဒြိယ ၁၁ ပါးအတွက် နျာသကိုလည်း စည်းကမ်းတကျ အစဉ်လိုက် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 68

चंद्रबिंबनिभं कार्य्यं मंडलं शुभतंडुलैः । मध्ये च कलशः स्थाप्यो गव्येन पयसाप्लुतः

လ၏ ဝိုင်းပြားကဲ့သို့ မဏ္ဍလကို မင်္ဂလာဆန်စေ့များဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်။ အလယ်၌ ကလသ (kalaśa) ကို တင်ထား၍ နွားနို့ဖြင့် ပြည့်စုံအောင် ဖြည့်ထားရမည်။

Verse 69

चतुरस्रेषु संपूर्णान्कलशान्स्थापयेद्बहिः । मंडले चंद्रपूजा च कर्तव्या नामभिः क्रमात्

အပြင်ဘက် လေးထောင့်အရပ်များတွင် ပြည့်စုံသော ကလသများကို တင်ထားရမည်။ ထို့နောက် မဏ္ဍလအတွင်း၌ စန္ဒြပူဇာကို အစဉ်လိုက် ပြုလုပ်ကာ သတ်မှတ်ထားသော အမည်များဖြင့် အစဉ်တကျ ပူဇော်ဖိတ်ခေါ်ရမည်။

Verse 70

चंद्राय विधवे नित्यं नमः कुमुदबंधवे

အစဉ်မပြတ် စန္ဒြ—အမိန့်တော်ချမှတ်သူ—အား နမောကာရပြုပါ၏။ ကုမုဒပန်း၏ မိတ်ဆွေတော်အားလည်း နမောကာရပြုပါ၏။

Verse 71

सुधांशवे च सोमाय ओषधीशाय वै नमः । नमोऽब्जाय मृगांकाय कलानां निधये नमः

အမృతကဲ့သို့ ချိုမြိန်သော ရောင်ခြည်ရှိသော လတော်အား နမောကာရပြုပါ၏။ ဆောမ (Soma) — ဆေးဘက်ဝင် အပင်များ၏ အရှင် — အားလည်း နမောကာရပြုပါ၏။ ကြာပန်းကဲ့သို့ သန့်စင်အေးမြသော အဘ္ဇာအား၊ မೃဂာင်က (လပေါ်ရှိ သမင်အမှတ်) အရှင်အား၊ လ၏ ကလာများ၏ خز خز خز (နိဓိ) ဖြစ်တော်မူသော အရှင်အား နမောကာရပြုပါ၏။

Verse 72

नमो नक्षत्रनाथाय शर्वरीपतये नमः । जैवातृकाय सततं द्विजराजाय वै नमः

ကြယ်စုတို့၏ အရှင်တော်အား နမောတော်ပြုပါ၏။ ည၏ အရှင်တော်အားလည်း နမောတော်ပြုပါ၏။ အသက်ပေးသူ ဂျိုင်ဝာတൃကာအား အမြဲတမ်း ဦးချ၍၊ ဒွိဇတို့၏ မင်းဖြစ်သော လမင်းတော်အားလည်း နမောတော်ပြုပါ၏။

Verse 73

एवं षोडशभिश्चंद्रः स्तोतव्यो नामभिः क्रमात्

ဤသို့ဖြင့် လမင်းတော် (စန္ဒြ) ကို အမည် ဆယ့်ခြောက်ပါးဖြင့် အစဉ်လိုက် ချီးမွမ်းသင့်၏။

Verse 74

ततो वै प्रयतो दद्याद्विधिवन्मंत्रपूर्वकम् । शंखतोयं समादाय सपुष्पं फलचंदनम्

ထို့နောက် ကိုယ်ကိုထိန်းသိမ်း၍ မန္တရဖြင့် အရင်ဦးစွာ ပြုလုပ်ကာ၊ စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်သင့်၏။ သင်္ခါရေကို ယူ၍ ပန်း၊ သစ်သီးနှင့် စန္ဒနလိမ်းတိုင်တို့နှင့်အတူ ဆက်ကပ်လေ။

Verse 75

नमस्ते मासमासांते जायमान पुनःपुनः । गृहाणार्घ्यं शशांक त्वं रोहिण्या सहितो मम

လတစ်လ၏ အဆုံးတိုင်း၌ ထပ်ခါထပ်ခါ ‘မွေးဖွား’ လာသော သင်တော်အား နမောတော်ပြုပါ၏။ အို ရှရှာင်္က၊ ရိုဟိဏီနှင့်အတူ ငါ၏ အရ္ဃျ ပူဇော်ပွဲကို လက်ခံတော်မူပါ။

Verse 76

एवं संपूज्य विधिवच्छशिनं प्रणतो भवेत् । षोडशान्ये च कलशा दुग्धपूर्णाः सरत्नकाः

ဤသို့ စည်းကမ်းတကျ လမင်းတော်ကို ပူဇော်ပြီးနောက် ဦးချကန်တော့ရမည်။ ထို့ပြင် ရတနာဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော နို့ပြည့် ကလသ (အိုး) ဆယ့်ခြောက်လုံးကိုလည်း ပြင်ဆင်ရမည်။

Verse 77

सवस्त्राच्छादनाः शांत्यै दातव्यास्ते द्विजन्मने । अभिषेकं ततः कुर्यात्पायसेन जलेन तु

အဝတ်အစားဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော အိုးတို့ကို ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ဗြာဟ္မဏပုရောဟိတ်အား လှူဒါန်းရမည်။ ထို့နောက် ပာယသ (ဆန်နို့ချို) နှင့် ရေဖြင့် အဘိသေက (ရေချိုးပူဇော်) ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 78

ऋत्विजां मनसस्तुष्टिः कार्या वित्तानुमानतः । ब्राह्मणं भोजयेत्तत्र सकुटुंबं विशेषतः

ရတ്വိဇ (ပူဇော်ပွဲဆောင်ရွက်သော ပုရောဟိတ်) များ၏ စိတ်ကျေနပ်မှုကို မိမိ၏ ငွေကြေးအင်အားအတိုင်း ပြုလုပ်ပေးရမည်။ ထိုနေရာ၌ အထူးသဖြင့် ဗြာဟ္မဏများကို မိသားစုနှင့်တကွ အစာကျွေးရမည်။

Verse 79

पूजनीयौ प्रयत्नेन वस्त्रैश्च द्विजदंपती । कर्तव्यं च ततो भूरिदक्षिणादानमुत्तमम्

ဗြာဟ္မဏ လင်မယားကို ကြိုးစား၍ အဝတ်အစားများဖြင့်လည်း ဂုဏ်ပြုပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် အလွန်များပြား၍ အထူးကောင်းမွန်သော ဒက္ခိဏာ (လှူဖွယ်) ကို ပေးလှူရမည်။

Verse 80

प्रतिमाश्च प्रदातव्या द्विजेभ्यो धेनुपूर्विकाः । सुवर्णं रजतं वस्त्रं तथान्नं च विशेषतः । दातव्यं चंद्रसुप्रीत्यै हर्षादेवं द्विजन्मने

ဗြာဟ္မဏများအား ရုပ်တု (ပူဇော်ရုပ်) များကိုလည်း လှူဒါန်းရမည်၊ အရင်ဆုံး နွားလှူခြင်းဖြင့် စတင်ရမည်။ ရွှေ၊ ငွေ၊ အဝတ်အစားနှင့် အထူးသဖြင့် အစားအစာကိုလည်း လှူဒါန်းရမည်။ ထို့ကြောင့် ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် ဒွိဇအား ဤလှူဒါန်းမှုများကို ပေးကာ စန္ဒ్ర (လ) ကို အလွန်နှစ်သက်စေရမည်။

Verse 81

उपवासविधानेन दिनशेषं नयेत्सुधीः । अनंतरे च दिवसे कुर्याद्भगवदर्चनम् । बांधवैः सह भुञ्जीत नियमं च विसर्ज्जयेत्

ပညာရှိသော ဘက္တ (သဒ္ဓါရှင်) သည် အစာရှောင်စည်းကမ်းအတိုင်း နေ့ကျန်အချိန်ကို ဖြတ်သန်းရမည်။ နောက်တစ်နေ့တွင် ဘဂဝန် (သခင်ဘုရား) ကို အာရ္ချန (ပူဇော်) ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် ဆွေမျိုးများနှင့်အတူ စားသောက်ကာ နိယမ (ဝရတ) ကို တရားဝင် ပြီးဆုံးကြောင်း လွှတ်ပေးရမည်။

Verse 82

एवं च कुरुते चंद्रसहस्रं व्रतमुत्तमम् । ब्रह्मघ्नोऽपि सुरापोऽपि स्तेयी च गुरुतल्पगः । व्रतेनानेन शुद्धात्मा चंद्रलोकं व्रजेन्नरः

ဤသို့ပင် «စန္ဒြသဟသ္ရ» ဟူသော အထူးမြတ်သော ဝရတကို ဆောင်ရွက်ရ၏။ ဤဝရတကြောင့် ဗြာဟ္မဏသတ်သူ၊ အရက်သောက်သူ၊ ခိုးသူ၊ ဆရာ၏အိပ်ရာကို ဖောက်ပြန်သူတိုင်တိုင် စိတ်ဝိညာဉ်သန့်စင်ကာ လသမ္မတလောကသို့ ရောက်နိုင်၏။

Verse 83

यादृशश्च भवेद्विप्र प्रियो नारायणस्य च । एवं करोति नियतं कृतकृत्यो भवेन्नरः

အို ဗြာဟ္မဏာ၊ လူသည် မည်သို့ဖြစ်စေကာမူ နာရာယဏ၏ ချစ်ခင်တော်မူခြင်းကို ရရှိပြီး ဤအကျင့်ကို တည်ကြည်စွာ အမြဲတမ်း ဆောင်ရွက်လျှင်၊ သူသည် ဘဝ၏ ရည်မှန်းချက်ကို ပြည့်စုံစေသူ ဖြစ်လာ၏။