Adhyaya 39

Verse 1

ईश्वर उवाच । अथ संपूज्य विधिना देवदेवं कपर्द्दिनम् । ततो गच्छेन्महादेवि लिगं केदारसंस्थितम्

ဣရှွရက မိန့်တော်မူသည်— «သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း ဒေဝဒေဝ ကပရ္ဒ္ဒင် (ရှီဝ) ကို ကောင်းစွာ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ အို မဟာဒေဝီ၊ ကေဒါရဟု တည်ထားသော လိင်္ဂသို့ သွားရမည်»။

Verse 2

तस्यैवाग्नेयभागस्थं भीमेश्वरसमीपगम् । स्वयंभूतं महादेवि कल्पलिंगं मम प्रियम्

«ထိုနေရာတည်းမှာပင် အရှေ့တောင်ဘက်တွင် ဘီမေရှွရအနီး၌ မဟာဒေဝီ၊ ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသော လိင်္ဂတစ်ပါး ရှိ၏—ငါချစ်မြတ်နိုးသော ကလ္ပလိင်္ဂပင် ဖြစ်သည်»။

Verse 3

मया संपूजितं देवि वृद्धिलिंग महाप्रभम् । निराहारस्तु यस्तत्र करोत्येकं प्रजागरम्

«အို ဒေဝီ၊ ထို မဟာတန်ခိုးတော်ရှိသော ဝೃદ્ધိလိင်္ဂကို ငါပူဇော်ခဲ့ပြီးပြီ။ အဲဒီနေရာတွင် အစာမစားဘဲ တစ်ညတည်း နိုးကြားစောင့်နေသူမည်သူမဆို…»

Verse 4

चतुर्दश्यां विशेषेण तस्य लोकाः सनातनाः । रुद्रेश्वरेति देवस्य त्वासीन्नाम पुरा युगे

လပြည့်မတိုင်မီ ဆယ့်လေးရက်မြောက် (စတုရဒသီ) တွင် အထူးသဖြင့် သူ၏လောကများသည် အနန္တတည်မြဲ၏။ ရှေးယုဂကာလ၌ ဤဒေဝ၏နာမသည် «ရုဒြေရှ္ဝရ» ဟူ၍ ရှိခဲ့သည်။

Verse 5

तिष्येस्मिंस्तु पुनः प्राप्ते म्लेच्छस्पर्शभयातुरः । अस्मिंल्लिंगे लयं यातः केदारश्चाब्धिसंनिधौ

သို့ရာတွင် တိရှျယကာလ ပြန်လည်ရောက်လာသောအခါ မလေစ္ဆာတို့နှင့် ထိတွေ့ရမည်ကို ကြောက်ရွံ့၍ စိတ်ပူပန်နေသော ကေဒါရသည် ပင်လယ်နီး၌ ဤလင်္ဂအတွင်းသို့ လယ (ပျောက်ကွယ်ခြင်း) သို့ ဝင်ရောက်သွား၏။

Verse 6

तेन केदारनामेति तस्य ख्यातं धरातले । माघे मासि यताहारः स्नात्वा तु लवणोदधौ

ထို့ကြောင့် မြေပြင်လောက၌ «ကေဒါရ» ဟူသောနာမဖြင့် ကျော်ကြားလာ၏။ မာဃလတွင် အာဟာရကို စည်းကမ်းတကျ ထိန်းသိမ်း၍ ဆားပင်လယ်၌ ရေချိုးပြီး…

Verse 7

पद्मके तु महाकुंडे मध्येस्य लवणांभसः । रुद्रेशाद्दक्षिणे भागे धनुषां दशके स्थिते

ဆားရေများအလယ်၌ရှိသော ပဒ္မက မဟာကွန်ဒ (ရေကန်ကြီး) ထဲတွင်၊ ရုဒြေရှာမှ တောင်ဘက်ပိုင်း၌၊ ဓနု (မြားတံအလျား) ဆယ်ခုအကွာ၌ တည်ရှိရာ…

Verse 8

स्नात्वा विधानतो देवि रुद्रेशं चार्चयिष्यति । सम्यक्केदारया त्रायाः फलं तस्य भविष्यति

ဒေဝီရေ၊ စည်းကမ်းတကျ ရေချိုးပြီးနောက် ရုဒြေရှာကို ပူဇော်ရမည်။ ထိုအခါ ကေဒါရ၏ ကယ်တင်ခြင်း (တြာ) ၏ အပြည့်အဝသော အကျိုးဖလသည် ထိုသူ၌ ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်။

Verse 9

ब्रह्महत्यादिपापानां पूजनान्नाशनं महत् । अथ तस्यैव देवस्य इतिहासं पुरातनम्

ဗြဟ္မဟတ္ယာ စသည့် အပြစ်များကို ပူဇော်ခြင်းဖြင့် အလွန်ကြီးစွာ ဖျက်သိမ်းနိုင်သည်။ ယခု ထိုတည်းဟူသော ဒေဝ၏ ရှေးဟောင်းအတ္ထုပ္ပတ္တိကို ဆိုပြမည်။

Verse 10

सर्वकामप्रदं नृणां कथ्यते ते सुरप्रिये । आसीद्राजा पुरा देवि शशबिंदुरिति श्रुतः

အို ဒေဝတို့၏ ချစ်မြတ်နိုးရသူ၊ လူတို့၏ ဆန္ဒအားလုံးကို ပေးစွမ်းသော အကြောင်းကို သင့်အား ဆိုပြမည်။ ရှေးကာလ၌ အို ဒေဝီ၊ သရှဘိန္ဒု ဟူ၍ ကျော်ကြားသော မင်းတစ်ပါး ရှိခဲ့သည်။

Verse 11

सार्वभौमो महीपालो विपक्षगणसूदनः । कलिद्वापरयोः संधौ सभूतः पृथिवीपतिः

သူသည် စကြဝဠာအုပ်စိုးရှင်၊ မြေကြီးကို ကာကွယ်သော မဟီပာလ၊ ရန်သူအစုအဖွဲ့ကို ချေမှုန်းသူ ဖြစ်၏။ ဒွာပရယုဂနှင့် ကလိယုဂ ဆုံရာကာလ၌ ထိုဘုရင် ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 12

तस्य भार्याऽभवत्साध्वी प्राणेभ्योऽपि गरीयसी । न देवी न च गन्धर्वी नासुरी न च पन्नगी

သူ၏ မိဖုရားသည် သီလရှင်ကောင်းမြတ်၍ အသက်ထက်ပင် ပိုမိုချစ်မြတ်နိုးရသူ ဖြစ်၏။ သူမသည် ဒေဝီမဟုတ်၊ ဂန္ဓဗ္ဗီမဟုတ်၊ အသူရီမဟုတ်၊ နာဂမိန်းမလည်း မဟုတ်။

Verse 13

तादृग्रूपा वरारोहे यथाऽस्य शुभलोचना । तस्य हेममयं पद्मं शतपत्रं मनोरमम्

အို ခါးလှပသော မိန်းမ၊ သူမ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်သည် ထိုသို့ပင် ဖြစ်၍ မင်္ဂလာမျက်လုံးပိုင်ရှင် ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် သူ၌ ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ရာပွင့်ပန်းပွင့် လှပသည့် ကြာပန်းတစ်ပွင့် ရှိ하였다။

Verse 14

खेचरं वेगि नित्यं च तस्य राज्ञो महात्मनः । स तेन पर्यटंल्लोकान्सर्वान्देवि स्वकामतः

မဟာဘုရင်ကြီး၌ မိုးကောင်းကင်သို့သွားနိုင်သော ယာဉ်တစ်စင်းရှိ၍ လျင်မြန်ကာ အမြဲအသင့်ရှိ၏။ ထိုယာဉ်ဖြင့်၊ ဒေဝီရေ၊ မိမိအလိုတော်အတိုင်း လောကအားလုံးကို လှည့်လည်သွားလာ၏။

Verse 15

एकदा फाल्गुने मासि शुक्लपक्षे वरानने । चतुर्द्दश्यां तु संप्राप्तः प्रभासक्षेत्रमुत्तमम्

တစ်ခါတစ်ရံ ဖာလ္ဂုန မာသ၌၊ လင်းလက်သော ပက္ခ၌၊ မျက်နှာလှသောသူမရေ၊ လဆန်းတစ်ဆယ့်လေးရက်နေ့တွင် ပရဘာသ သန့်ရှင်းမြေဒေသ အထူးမြတ်သို့ ရောက်ရှိလာ၏။

Verse 16

अथापश्यदृषीन्सर्वाञ्छ्रीसोमेशपुरःस्थितान् । रात्रौ जागरणार्थाय जपहोमपरायणान्

ထို့နောက် သောမေရှ္ဝရ သန့်ရှင်းမြို့တော်ရှေ့၌ တည်နေသော ရှင်ရသီတို့အားလုံးကို မြင်တော်မူ၏။ သူတို့သည် ညအိပ်မပျော် စောင့်ကြည့်ရန်အတွက် ဂျပ် (japa) နှင့် ဟိုးမ (homa) ကို အလေးထား၍ အာရုံစိုက်နေကြ၏။

Verse 17

स दृष्ट्वा सोमनाथं तु प्रणिपत्य विधानतः । पूजयामास सर्वां स्तान्यथार्हं भक्तिसंयुतः

ထို့နောက် သောမနာထ (Somanātha) ကို မြင်တော်မူ၍ ထုံးတမ်းအတိုင်း ဦးချကန်တော့၏။ ဘက္တိဖြင့် ပြည့်ဝလျက်၊ ထိုသူတို့အားလုံးကို သင့်တော်သလို ပူဇော်ကန်တော့လေ၏။

Verse 18

ततः केदारमासाद्य संस्नाप्य विधिवत्प्रिये । पूजयित्वा विचित्राभिः पुष्पमालाभिरीश्वरम्

ထို့နောက် ကေဒါရ (Kedāra) သို့ ရောက်ရှိ၍၊ ချစ်သူရေ၊ ထုံးတမ်းအတိုင်း အရှင်ကို ရေချိုးပူဇော်၏။ ထို့ပြင် အံ့ဖွယ်ပန်းမော်လီများဖြင့် ဣရှ္ဝရ (Īśvara) ကို ပူဇော်လေ၏။

Verse 19

नैवेद्यैर्विविधैर्वस्त्रैर्भूषणैश्च मनोहरैः । ततोऽत्र कारयामास जागरं सुसमाहितः

အမျိုးမျိုးသော နైవေဒျ (အစားပူဇာ) များ၊ အဝတ်အစားများနှင့် လှပသော အလင်္ကာများဖြင့် သူသည် ပူဇာကို ဂုဏ်ပြုတော်မူ၏။ ထို့နောက် စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ထိုနေရာ၌ ညလုံးပတ်လုံး ဂျာဂရ (ညစောင့်) ကို ပြုလုပ်စေ하였다။

Verse 20

ततस्ते मुनयः सर्वे कुतूहलसमन्विताः । च्यवनो याज्ञवल्क्यश्च शांडिल्यः शाकटायनः

ထို့နောက် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မုနိအပေါင်းတို့—ချျဝန၊ ယာဇ္ဉဝလ္က്യ၊ ရှာဏ္ဍိလျ၊ နှင့် ရှာကဋာယန—တို့သည် ထိုနေရာသို့ စုဝေးလာကြ၏။

Verse 21

रैभ्योऽथ जैमिनिः क्रौंचो नारदः पर्वतः शिलः । मार्कंडं पुरतः कृत्वा जग्मुस्तस्य समीपतः

ထို့နောက် ရိုင်ဘျ၊ ဇိုင်မိနိ၊ ကရောဉ္စ၊ နာရဒ၊ ပရဝတ၊ နှင့် ရှိလ—မာရကဏ္ဍေယကို ရှေ့တန်းတွင် ထားလျက်—သူ့အနီးသို့ သွားရောက်ချဉ်းကပ်ကြ၏။

Verse 22

चक्रुः कथाः सुविचित्रा इतिहासानि भूरिशः । कीर्त्तयंतः स्थितास्तत्र पप्रच्छू राजसत्तमम्

သူတို့သည် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ပုံပြင်များနှင့် ရှေးဟောင်း အီတိဟာသများကို များစွာ ပြောကြား하였다။ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်လျက် ထိုအကြောင်းများကို ချီးမွမ်းပြန်လည်ဆိုရင်း ဘုရင်အထွတ်အမြတ်ကို မေးမြန်းကြ၏။

Verse 23

ऋषय ऊचुः । कस्मात्सोमेश्वरं देवं परित्यज्य नराधिप । केदारस्य पुरोऽकार्षीर्जागरं तद्ब्रवीहि नः । नूनं वेत्सि फलं चास्य लिंगस्य त्वं महोदयम्

ရိရှီတို့က ပြောကြသည်– “အို လူတို့၏ အုပ်စိုးရှင်၊ သောမေရှ္ဝရ ဒေဝကို စွန့်၍ ကေဒါရ၏ ရှေ့၌ ညစောင့် (ဂျာဂရ) ကို အဘယ်ကြောင့် ပြုသနည်း။ ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပါ။ အို မြတ်နိုးဖွယ်သူ၊ ဤ လိင်္ဂကို ပူဇာခြင်း၏ အကျိုးကို သင် အမှန်ပင် သိနေသည်ဟု ထင်၏။”

Verse 24

राजोवाच । शृण्वंतु ब्राह्मणाः सर्वे अन्यदेहोद्भवं मम । पुराऽहं शूद्रजातीय आसं ब्राह्मणपूजकः

မင်းကြီးက မိန့်တော်မူသည်။ «ဗြာဟ္မဏတို့အားလုံး ငါ၏ အတိတ်ခန္ဓာမှ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော အကြောင်းကို နားထောင်ကြလော့။ အရင်က ငါသည် သုဒ္ဒရဇာတိဖြစ်သော်လည်း ဗြာဟ္မဏတို့ကို ပူဇော်ဂုဏ်ပြုသူ ဖြစ်ခဲ့သည်»။

Verse 25

सौराष्ट्रविषये शुभ्रे धनधान्यसमाकुले । अथ कालांतरे तत्र अनावृष्टिरभूद्द्विजाः

သန့်ရှင်းလှပသော ဆော်ရာဋ္ဌရဒေသ၌ ငွေကြေးနှင့် စပါးအနှံ ပေါများလျက်ရှိရာ၊ အချိန်တစ်ခဏကြာသော် အို ဒွိဇတို့၊ ထိုနေရာ၌ မိုးမရွာသဖြင့် မိုးခေါင်မှု ဖြစ်ပေါ်လာ하였다။

Verse 26

ततोऽहं क्षुधयाविष्टः प्रभासं क्षेत्रमास्थितः । अथापश्यं सरः शुभ्रं हरिणीमूलसंस्थितम्

ထို့နောက် ငါသည် ဆာလောင်ခြင်းကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကာ သန့်ရှင်းသော ပရဘ္ဟာသ က్షೇತ್ರသို့ သွားရောက်နေထိုင်하였다။ ထိုနေရာ၌ မိန်းမသမင်၏ အမြစ်အနီးတွင် တောက်ပသော ရေကန်တစ်ကန်ကို ငါမြင်ခဲ့သည်။

Verse 27

तच्च रामसरोनाम पद्मिनीषण्डमंडितम् । क्षीरोदांबुधिसंकाशं दृष्ट्वा स्नातः क्लमान्वितः

ထိုရေကန်ကို “ရာမဆရ” ဟု ခေါ်ကြပြီး ကြာပင်အုပ်စုများဖြင့် လှပစွာ တန်ဆာဆင်ထားသည်။ နို့ပင်လယ်ကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်ကို မြင်၍ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သော်လည်း ငါသည် ထိုနေရာ၌ ရေချိုး하였다။

Verse 28

संतर्प्य च पितॄन्देवान्पीत्वा स्वच्छमथोदकम् । ततोऽहं भार्यया प्रोक्तो गृहाणेमान्सरोरुहान्

ပိတೃတို့နှင့် ဒေဝတားတို့ကို စိတ်ကျေနပ်အောင် ပူဇော်ပြီးနောက် သန့်ရှင်းကြည်လင်သော ရေကို သောက်하였다။ ထို့နောက် ငါ၏ ဇနီးက «ဤကြာပန်းတို့ကို ယူလော့» ဟု ပြော하였다။

Verse 29

एतत्समीपतो रम्यं दृश्यते स्थानमुत्तमम् । विक्रीणीमोऽत्र गत्वा तु येन स्याद्भोजनं विभो

ဤအနီး၌ လှပ၍ အထူးကောင်းမြတ်သော နေရာတစ်ခု မြင်ရသည်။ အရှင်ဘုရား၊ ထိုနေရာသို့ သွား၍ ဤကြာပန်းများကို ရောင်းကာ အစာအဟာရ ရစေကြပါစို့။

Verse 30

अथावतीर्य सलिलं गृहीतानि मया द्विजाः । कमलानि सुभू रीणि प्रस्थितश्च पुरं प्रति

ထို့နောက် ရေထဲသို့ ဆင်း၍၊ အို ဒွိဇတို့၊ ကျွန်ုပ်သည် လှပကောင်းမွန်သော ကြာပန်းများကို များစွာ ယူကာ မြို့သို့ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

Verse 31

तत्र गत्वा च रथ्यासु चत्वरेषु त्रिकेषु च । प्रफुल्लकमलान्येव क्रेतुं वै मुनिसत्तमाः

ထိုနေရာသို့ ရောက်ပြီးနောက်၊ အို မုနိအထွဋ်အမြတ်တို့၊ လမ်းများ၊ စျေးကွက်ကွင်းများနှင့် လမ်းသုံးခွဆုံများတွင် လှည့်လည်ကာ ပွင့်ပြည့်ကြာပန်းများကိုသာ ဝယ်ယူလိုသူကို ရှာဖွေခဲ့သည်။

Verse 32

न कश्चित्प्रति गृह्णाति अस्तं प्राप्तो दिवाकरः । प्रासादं कंचिदासाद्य सुप्तोहं सह भार्यया

မည်သူမျှ မလက်ခံကြ၊ နေမင်းသည် အနောက်ဖက်သို့ ဝင်လေပြီ။ ထို့ကြောင့် အိမ်ကြီးတစ်လုံးသို့ ရောက်ကာ ဇနီးနှင့်အတူ အိပ်စက်ခဲ့သည်။

Verse 33

तत्र सुप्तस्य मे बुद्धिः श्रुत्वा गीतध्वनिं तदा । समुत्पन्ना सभा र्यस्य क्षुधार्तस्य विशेषतः । नूनं जागरणं ह्येतत्कस्मिंश्चिद्विबुधालये

ထိုနေရာ၌ အိပ်နေစဉ်၊ သီချင်းသံကို ကြားသဖြင့် စိတ်သည် လှုပ်ရှားထကြွလာ၏။ ဇနီးနှင့်အတူ—အထူးသဖြင့် ဆာလောင်နာကျင်နေသဖြင့်—“ဤသည်ကား တစ်စုံတစ်ရာသော နတ်ဘုရားကျောင်း၌ ညအိပ်နိုးပွဲ ဖြစ်မည်” ဟု ထင်မြင်ခဲ့သည်။

Verse 34

सरोरुहाणि चादाय व्रजाम्यत्र सुरालये । यदि कश्चित्प्रगृह्णाति प्राणयात्रा ततो भवेत्

«ဤကြာပန်းတို့ကို ယူဆောင်၍ ဤနေရာရှိ နတ်ဘုရားတို့၏ ဘုရားကျောင်းသို့ သွားမည်။ အဲဒီမှာ တစ်ယောက်ယောက်က လက်ခံကူညီလျှင် ကျွန်ုပ်တို့၏ အသက်ရှင်ရေးအတွက် အခြေခံရိက္ခာသည် တည်မြဲလိမ့်မည်»။

Verse 35

अथोत्थाय समायातो ह्यत्राहं मुनिपुंगवाः । अपश्यं लिंगमेतत्तु पूजितं कुसुमैः शुभैः

ထို့နောက် ကျွန်ုပ်သည် ထ၍ ဤနေရာသို့ ရောက်လာ၏၊ အို မုနိတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့။ ထိုအခါ ဤလင်္ဂကိုပင် မြင်ရပြီး မင်္ဂလာပန်းများဖြင့် ပူဇော်ထားသည်ကို တွေ့ရ၏။

Verse 36

रुद्रेश्वराभिधमिदं वृद्धलिंगं स्वयंभुवम् । वेश्यानंगवतीनाम्नी शिवरात्रिपरायणा

ဤသည်မှာ ရုဒ္ရေရှ္ဝရ ဟု ခေါ်သော ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသည့် ရှေးဟောင်း လင်္ဂဖြစ်၏။ အနင်္ဂဝတီ အမည်ရှိသော ဝေရှျာမိန်းမတစ်ဦးသည် ရှိဝရာထရီ ဝရတကို အထူးသစ္စာရှိ၍ ဤနေရာတွင် ပူဇော်ခဲ့သည်။

Verse 37

जागर्त्ति पुरतस्तस्य गीतनृत्योत्सवादिना । ततः कश्चिन्मया दृष्टः किमेतद्रात्रिजागरम्

ထိုလင်္ဂ၏ ရှေ့တွင် သူမသည် သီချင်း၊ အကနှင့် ပွဲတော်အခမ်းအနားတို့ဖြင့် တစ်ညလုံး မအိပ်ဘဲ နိုးကြားနေ၏။ ထို့နောက် ကျွန်ုပ်သည် လူတစ်ဦးကို မြင်၍ «ဤညနိုးခြင်းသည် အဘယ်နည်း» ဟု မေး၏။

Verse 38

केयं स्त्री दृश्यतेऽत्यर्थं गीतनृत्योत्सवे रता । सोऽब्रवीच्छिवधर्मोक्ता शिवरात्रिः सुधर्मदा

«ဤမိန်းမသည် မည်သူနည်း၊ သီချင်းအကပွဲတော်၌ အလွန်စိတ်ဝင်စားနေသည်ကို မြင်ရသည်» ဟု မေးရာ၊ သူက «ဤသည်မှာ ရှိဝဓမ္မ၌ သင်ကြားထားသော ရှိဝရာထရီ ဖြစ်ပြီး သဒ္ဓမ္မကို ပေးအပ်သော အခမ်းအနားတည်း» ဟု ဖြေ၏။

Verse 39

तां चानंगवतीनाम्नी वेश्येयं धर्मसंयुता । जागर्त्ति परमं श्रेयः शिवरात्रिव्रतं शुभम्

ထိုမိန်းမသည် အနင်္ဂဝတီဟု အမည်ရသော ဝေရှျာတစ်ဦးဖြစ်၍ ဓမ္မနှင့် ပြည့်စုံသည်။ သီဝရာထရီ ဝရတအမင်္ဂလာကို စောင့်နိုးကာ အမြင့်ဆုံး ကောင်းကျိုးကို ရှာဖွေသည်။

Verse 40

शिवरात्रिव्रतं ह्येतद्यः सम्यक्कुरुते नरः । न स दुःखमवाप्नोति न दारि द्र्यं न बंधनम्

အမှန်တကယ် သီဝရာထရီ ဝရတကို မှန်ကန်စွာ ကျင့်သုံးသော လူသည် ဒုက္ခမရောက်၊ ဆင်းရဲမှုမရောက်၊ ချုပ်နှောင်ခြင်းလည်း မရောက်။

Verse 41

दुष्टं चारिष्टयोगं वा न रोगं न भयं क्वचित् । सुखसौभाग्यसंपन्नो जायते सत्कुले नरः

မကောင်းသော သက်ရောက်မှု သို့မဟုတ် အမင်္ဂလာယောဂ မရှိ၊ ရောဂါလည်း မရှိ၊ ဘယ်အခါမျှ ကြောက်ရွံ့မှုလည်း မနှောင့်ယှက်။ ပျော်ရွှင်ချမ်းသာနှင့် ကံကောင်းခြင်းပြည့်စုံကာ လူသည် ကောင်းမြတ်သော မျိုးရိုးအိမ်ထောင်၌ မွေးဖွားလာသည်—ဤသည်ပင် ပရဘာသ၏ မဟာဂုဏ်၌ ကြေညာသော အကျိုးဖြစ်သည်။

Verse 42

तेजस्वी च यशस्वी च सर्वकल्याणभाजनम् । भवेदस्य प्रसादेन एवमाहुर्मनीषिणः

သူ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် လူသည် တောက်ပသန်မာ၍ ဂုဏ်သတင်းကျော်ကြားကာ ကောင်းချီးမင်္ဂလာ အစုံ၏ ခံယူရာ ဖြစ်လာသည်ဟု ပညာရှိတို့ ဆိုကြသည်။

Verse 43

राजोवाच । अथ मे बुद्धिरुत्पन्ना तद्व्रतं प्रति निश्चला । चिंतितं मनसा ह्येतन्मयाब्राह्मणसत्तमाः

မင်းကြီးက ပြောသည်—“ထို့နောက် ထိုဝရတအပေါ်၌ ကျွန်ုပ်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်သည် မလှုပ်မယှက် တည်ငြိမ်စွာ ပေါ်ပေါက်လာ၏။ အို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တို့၊ ဤအရာကို ကျွန်ုပ် စိတ်ထဲ၌ စဉ်းစားခဲ့၏။”

Verse 44

अन्नाभावान्ममोत्पन्न उपवासो बलाद्यतः । तदहं पद्मके तीर्थेस्नात्वा च लवणांभसि

အစားအစာမရှိသဖြင့် မလွဲမရှောင် အစာရှောင်ခြင်းသည် ငါ့အပေါ်၌ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ထို့နောက် ငါသည် ပဒ္မက တီရ္ထ၌ ရေချိုးကာ၊ ထို့ပြင် ပင်လယ်၏ ဆားရေ၌လည်း ရေချိုးခဲ့၏။

Verse 45

एतैः सरोरुहैर्देवं पूजयामि महेश्वरम् । ततो मया सभार्येण रुद्रेशः संप्रपूजितः

ဤကြာပန်းတို့ဖြင့် ငါသည် သဗ္ဗဒေဝ မဟေရှ္ဝရကို ပူဇော်၏။ ထို့နောက် ငါနှင့် ဇနီးတော်တို့က ရုဒ္ရေရှကို စည်းကမ်းပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ခဲ့၏။

Verse 46

पद्मैश्च भक्तियुक्तेन सभार्येण विशेषतः । जाग्रत्स्थितस्तु देवाग्रे तां रात्रिं सह भार्यया

ထို့ပြင် ကြာပန်းတို့ဖြင့် ဘက္တိပြည့်ဝစွာ၊ အထူးသဖြင့် ဇနီးတော်နှင့်အတူ၊ ငါသည် နတ်တော်ရှေ့၌ ထိုညတစ်ညလုံး နိုးနိုးကြားကြား ရပ်တည်နေခဲ့၏။

Verse 47

ततः प्रभातसमय उदिते सूर्यमण्डले । सा वेश्या मामुवाचेदं कलधौतपलत्रयम्

ထို့နောက် မိုးလင်းချိန်၌ နေမဏ္ဍလ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ၊ ထိုဝေရှျာမိန်းမက ငါ့အား ဤသို့ ပြော၏— «သန့်စင်သော ရွှေ ပလ သုံးပလ ရှိ၏…»

Verse 48

गृहाणमूल्यं पद्मानां न गृहीतं मया हि तत् । सात्त्विकं भावमास्थाय सभार्येण द्विजोत्तमाः

«ကြာပန်းတို့၏ တန်ဖိုးကို ယူပါ» ဟုဆိုသော်လည်း ငါမယူခဲ့။ သတ္တဝိက စိတ်ဓာတ်ကို ထိန်းထားကာ၊ ငါသည် ဇနီးတော်နှင့်အတူ၊ အို ဒွိဇောတ္တမတို့၊ ထိုသန့်ရှင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ကို စောင့်ထိန်းခဲ့၏။

Verse 49

ततो भिक्षां समाहृत्य प्राणयात्रा मया कृता । कालेन महता प्राप्तः कालधर्मं मुनीश्वराः

ထို့နောက် ဆွမ်းခံ၍ အလှူအတန်းကို စုဆောင်းကာ အသက်ရှင်ရေးကို ထိန်းသိမ်းခဲ့၏။ အချိန်ကြာမြင့်ပြီးနောက် ကာလ၏ ဓမ္မ—သေခြင်းသို့ ရောက်ခဲ့၏၊ အို မုနိရှင်တို့။

Verse 50

इयं मे दयिता साध्वी प्राणेभ्योऽपि गरीयसी । मम देहं समादाय प्रविष्टा हव्यवाहनम्

ဤသည်မှာ ငါ၏ချစ်ဇနီး၊ သီလပြည့်စုံ၍ အသက်ထက်ပင် တန်ဖိုးကြီး၏။ သူမသည် ငါ၏ကိုယ်ခန္ဓာကို ယူဆောင်ကာ သန့်ရှင်းသော မီး—ဟဗျဝါဟန (မီးသင်္ဂြိုဟ်) ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့၏။

Verse 51

तत्प्रभावादहं जातः सर्वभौमो महीपतिः । जातिस्मरः सभार्यस्तु सत्यमेतद्द्विजोत्तमाः

ထိုသန့်ရှင်းသော အာနုဘော်ကြောင့် ငါသည် မြေကြီးအပေါ် အာဏာပိုင်သော စကြဝဠာဘုရင်အဖြစ် မွေးဖွားလာ၏။ ထို့ပြင် ဇနီးနှင့်အတူ ယခင်ဘဝကို မှတ်မိနိုင်သူ (ဇာတိသ္မရ) ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ အမှန်တရားပင်၊ ဒွိဇအမြတ်တို့။

Verse 52

एतस्मात्कारणादस्य भक्तिर्लिंगस्य चोपरि । मम नित्यं सभार्यस्य सत्यमेतद्ब्रवीमि वः

ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် ငါ၏ဘက္တိသည် ဤလိင်္ဂအပေါ်၌ အစဉ်တည်မြဲ၏။ ငါနှင့်ဇနီးသည် နေ့စဉ် မပြတ် ထိန်းသိမ်းပူဇော်ကြ၏။ ဤသည်ကို သင်တို့အား အမှန်တရားအဖြစ် ငါဆို၏။

Verse 53

मया क्रियाविहीनेन भक्तिबाह्येन सत्तमाः । व्रतमेतत्समाचीर्णं तस्येदं सुमहत्फ लम्

အို သုခသမာဓိရှိသောသူတို့၊ ငါသည် ကိရိယာမပြည့်စုံသူ၊ ဘက္တိမရှိသူဖြစ်သော်လည်း ဤဝရတကို ကျင့်ဆောင်ခဲ့၏။ ထို၏ အကျိုးသည် အလွန်ကြီးမားလှ၏။

Verse 54

अधुना भक्तियुक्तस्य यथोपकरणान्मम । भविष्ये यत्फलं किंचिन्नो वेद्मि च मुनीश्वराः । येन सोमेशमुत्सृज्य अत्राहं भक्ति तत्परः

ယခုအခါ ငါသည် ဘက္တိဖြင့် ပြည့်စုံ၍ လိုအပ်သော အထောက်အကူများလည်း ရှိသော်လည်း၊ အနာဂတ်၌ ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အကျိုးဖလကို မသိနိုင်ပါ၊ မုနိရှင်တို့၏ အရှင်များအို—စိုမေရှဝရကိုပင် စွန့်၍ ဤနေရာ၌ ဘက္တိတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမကျန် အပြည့်အဝ အပ်နှံထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 55

ईश्वर उवाच । एवं श्रुत्वा तु ते विप्रा विस्मयोत्फुल्ललोचनाः । साधुसाध्विति जल्पंतो राजानं संप्रशंसिरे

ဣရှဝရက မိန့်တော်မူသည်—ဤသို့ ကြားသိပြီးနောက် ထိုဗြာဟ္မဏတို့သည် အံ့အားသင့်၍ မျက်လုံးများ ပွင့်လင်းလာကာ “ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏” ဟု မပြတ်တမ်း ဆိုလျက် ရာဇာကို အလွန်ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 56

पूजयामासुरनिशं लिंगं तत्र स्वयंभुवम् । ततोऽसौ पार्थिवश्रेष्ठो लिंगस्यास्यप्रसादतः । संसिद्धिं परमां प्राप्तो दुर्ल्लभां त्रिदशैरपि

သူတို့သည် ထိုနေရာရှိ ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသော လိင်္ဂကို မပြတ်မနား ပူဇော်ကြ၏။ ထို့နောက် ထိုမင်းကြီးသည် ဤလိင်္ဂ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် သုံးဆယ်သဒ္ဒေဝတို့ပင် ရခဲသော အမြင့်ဆုံး ပြည့်စုံမှုကို ရရှိလေ၏။

Verse 57

सा च वेश्या भगवती शिवरात्रिप्रभावतः । तस्य लिंगस्य माहात्म्याद्रंभानामाप्सराऽभवत्

ထိုဝေရှာမိန်းမသည် ရှိဝရာထရီ၏ အာနုဘော်ကြောင့် တောက်ပ၍ ဒေဝီသဘော ဖြစ်လာ၏။ ထိုလိင်္ဂ၏ မဟာတန်ခိုးကြောင့်လည်း ရမ္ဘာကဲ့သို့ အပ္စရာ ဖြစ်လာလေ၏။

Verse 58

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तल्लिंगं पूजयेद्बुधः । धर्मकामार्थमोक्षं च यो वांछत्यखिलप्रदम्

ထို့ကြောင့် ပညာရှိသည် အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ထိုလိင်္ဂကို ပူဇော်သင့်၏။ အရာအားလုံးကို ပေးသနားသော ထိုလိင်္ဂကို ပူဇော်သူသည် ဓမ္မ၊ ကာမ၊ အာဋ္ဌ၊ မောက္ခတို့ကို လိုလားပါက ရရှိနိုင်၏။