Adhyaya 38

Verse 1

देव्युवाच । यदेतद्भवता प्रोक्तं पश्येत्पूर्वं कपर्द्दिनम् । भगवन्संशयं ह्येनं यथावद्वक्तुमर्हसि

ဒေဝီက မေးလျှောက်၏— “သင်မိန့်တော်မူသကဲ့သို့ အရင်ဆုံး ကပရ္ဒ္ဒိ (Kaparddī) ကို ဖူးမြင်ရမည်ဟု ဆိုရာတွင်၊ အို ဘဂဝန်၊ ဤသံသယသည် ကျွန်မ၌ ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ကျေးဇူးပြု၍ မှန်ကန်စွာ ရှင်းလင်းမိန့်ကြားတော်မူပါ။”

Verse 2

स भृत्यः किल देवेश तव शम्भो महाप्रभः । प्रभोरनन्तरं भृत्य एष धर्मः सनातनः

“အမှန်ပင် သူသည် သင်၏ အမှုထမ်းဖြစ်၏၊ အို ဒေဝတို့၏ အရှင်—အို ရှမ္ဘု၊ အို မဟာတောက်ပသောအရှင်။ အရှင်နောက်တွင် အမှုထမ်းရှိသည်—ဤသည်မှာ သနာတနဓမ္မ၏ အစဉ်အလာဖြစ်၏။”

Verse 3

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि यथा पूज्यतमो हि सः । कपर्द्दी सर्वदेवानामाद्यो विघ्नेश्वरः प्रभुः

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်။ «နားထောင်ပါ ဒေဝီ၊ အဘယ်ကြောင့် သူသည် အမှန်တကယ် အလွန်အမြတ်ဆုံး ပူဇော်ထိုက်သူ ဖြစ်သည်ကို ငါရှင်းပြမည်။ ကပရ္ဒ္ဒီသည် ဒေဝအားလုံးအနက် အစဉ်ဦး ဗိဃ္နေရှ္ဝရ သခင်တော် ဖြစ်၏»။

Verse 4

योऽसावतींद्रियग्राह्यः प्रभासक्षेत्रसंस्थितः । सोमेश्वरो महादेवि लिंगरूपी सदाशिवः

«အာရုံများဖြင့် မဖမ်းမိနိုင်သော်လည်း ပရဘာသက்ஷೇತ್ರ၌ တည်ရှိတော်မူသော ထိုတစ်ပါးတည်းသော အရှင်—မဟာဒေဝီ—သည် လိင်္ဂရূপ ဆဒာရှီဝ ဖြစ်သော ဆိုမေရှ္ဝရ ဖြစ်၏»။

Verse 5

तस्य वामे स्थितो विष्णुर्वराह इति यः स्मृतः । तस्य दक्षिणभागे तु स्थितो ब्रह्मा प्रजापतिः । कपर्द्दिरूपमास्थाय सावित्र्याः कोपकारणात्

«ထိုအရှင်၏ ဘယ်ဘက်၌ ဗိෂ္ဏုသည် ဝရာဟ ဟူ၍ မှတ်ယူကြ၏။ ညာဘက်၌မူ သတ္တဝါတို့၏ အရှင် ပ္ရဇာပတိ ဘြဟ္မာ တည်ရှိ၏။ ထို့နောက် စာဝိထရီ၏ အမျက်ဖြစ်စေသော အကြောင်းကြောင့် ‘ကပရ္ဒ္ဒီ’ ဟူသော ရုပ်ကို ခံယူတော်မူ၏»။

Verse 6

कृते हेरंबनामा तु त्रेतायां विघ्नमर्द्दनः । लंबोदरो द्वापरे तु कपर्द्दी तु कलौ स्मृतः

«ကృతယုဂ၌ သူ၏အမည်မှာ ဟေရမ္ဗ ဖြစ်၏။ တ్రေတাযုဂ၌ ဗိဃ္နမർဒန ဖြစ်၏။ ဒွာပရယုဂ၌ လမ္ဗోదရ ဖြစ်၏။ ကလိယုဂ၌မူ ကပရ္ဒ္ဒီ ဟူ၍ မှတ်မိကြ၏»။

Verse 7

एवं युगेयुगे तस्य अवतारः पृथक्पृथक् । यथाकार्यानुरूपेण जायते च पुनःपुनः

«ဤသို့ ယုဂတစ်ခုချင်းစီ၌ သူ၏ အဝတားသည် သီးခြားသီးခြား ဖြစ်၏။ လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိစ္စနှင့် ကိုက်ညီသလို သူသည် ထပ်ခါထပ်ခါ ပေါ်ထွန်းလာ၏»။

Verse 8

अष्टाविंशतिमे तत्र देवि प्राप्ते चतुर्युगे । कारणात्मा यथोत्पन्नः कपर्द्दी तत्र मे शृणु

အို ဒေဝီ၊ စတုယုဂ စက်ဝန်း အနှစ်နှစ်ဆယ့်ရှစ်မြောက် ရောက်လာသောအခါ၊ မူလအကြောင်းတရား၏ အတ္တဖြစ်သော ကပရ္ဒ္ဒီ (Kaparddī) သည် ထိုအခါ မည်သို့ ပေါ်ထွန်းလာသည်ကို ငါထံမှ နားထောင်လော့။

Verse 9

पुरा द्वापरसंधौ तु संप्राप्ते च कलौ युगे । स्त्रियो म्लेच्छाश्च शूद्राश्च ये चान्ये पापकारिणः । प्रयांति स्वर्गमेवाशु दृष्ट्वा सोमेश्वरं प्रभुम्

ရှေးကာလ၌ ဒွာပရ၏ ဆုံချက်တွင် ကလိယုဂ ရောက်လာသောအခါ၊ မိန်းမများ၊ မလေစ္ဆာများ၊ ရှူဒ္ဒရများနှင့် အခြား အပြစ်ပြုသူတို့သည် သောမေရှ္ဝရ သခင်ကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် လျင်မြန်စွာ ကောင်းကင်သို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 10

न यज्ञा न तपो दानं न स्वाध्पायो व्रतं न च । कुर्वतोपि नरा देवि सर्वे यांति शिवालयम्

အို ဒေဝီ၊ ယဇ္ဉ မပြု၊ တပ မကျင့်၊ ဒါန မပေး၊ သွာဓျာယ မလေ့လာ၊ ဝရတ မထိန်းသော်လည်း လူအပေါင်းတို့သည် ဤသန့်ရှင်းသောနေရာ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ရှိဝ၏ အိမ်တော် (Śivālaya) သို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 11

तं प्रभावं विदित्वैवं सोमेश्वरसमुद्भवम् । अग्निष्टोमादिकाः सर्वाः क्रिया नष्टाः सुरेश्वरि

အို နတ်ဘုရားမတို့၏ မဟာမိဖုရား၊ သောမေရှ္ဝရမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ဤအံ့ဩဖွယ် အာနုဘော်ကို သိမြင်ပြီးနောက် အဂ္နိဋ္ဌောမ စသည့် အခမ်းအနားလုပ်ရပ်များ အားလုံးသည် လျော့နည်းပျောက်ကွယ်သွားကြ၏။

Verse 12

ततो बालाश्च वृद्धाश्च ऋषयो वेदपारगाः । शूद्राः स्त्रियोऽपि तं दृष्ट्वा प्रयांति परमां गतिम्

ထို့ကြောင့် ကလေးများနှင့် အိုမင်းသူများ၊ ဝေဒကို ကျွမ်းကျင်သိမြင်သော ရှိများ၊ ရှူဒ္ဒရများနှင့် မိန်းမများပင် ထိုသခင်ကို မြင်ရုံဖြင့် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂတိသို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 13

नष्टयज्ञोत्सवे काले शून्ये च वसुधातले । ऊर्द्ध्वबाहुभिराक्रांतं परिपूर्णं त्रिविष्टपम्

ယဇ်ပူဇော်ပွဲများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ၊ မြေပြင်သည်လည်း လွတ်လပ်တိတ်ဆိတ်နေရာဖြစ်သော်လည်း၊ တြိဝိဋ္ဌပ (ကောင်းကင်ဘုံ) သည် လက်များကို မြှောက်ကာ အောင်မြင်ဝမ်းမြောက်သံဖြင့် လူအစုအဝေးများကြောင့် ပြည့်နှက်သွား하였다။

Verse 14

ततो देवा महेंद्राद्या दुःखेनैव समन्विताः । परिभूता मनुष्यैस्ते शंकरं शरणं गताः

ထို့နောက် မဟာဣန္ဒြာမှ စ၍ ဒေဝတားတို့သည် ဝမ်းနည်းခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ၊ လူသားတို့ကြောင့် အရှက်ရ၍ နှိမ့်ချခံရသဖြင့်၊ ရှင်ကရ (သီဝ) ထံသို့ အားကိုးရာအဖြစ် ခိုလှုံသွားကြသည်။

Verse 15

ऊचुः प्रांजलयः सर्व इन्द्राद्याः सुरसत्तमाः । व्याप्तोयं मानुषैः स्वर्गः प्रसादात्तव शंकर

လက်အုပ်ချီ၍ ဣန္ဒြာတို့အပါအဝင် ဒေဝတားအမြတ်တော်များအားလုံးက ပြောကြသည်—“အို ရှင်ကရ၊ သင်၏ကရုဏာတော်ကြောင့် ဤကောင်းကင်ဘုံသည် လူသားတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပါပြီ။”

Verse 16

निवासाय प्रभोऽस्माकं स्थानं किंचित्समादिश । अहं श्रेष्ठो ह्यहं श्रेष्ठ इत्येवं ते परस्परम् । जल्पंतः सर्वतो देव पर्यटंति यथेच्छया

“အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်တို့ နေထိုင်ရန် နေရာတစ်ခု ချမှတ်ပေးပါ” ဟုဆိုကြ၏။ ထို့နောက် “ငါက အမြင့်မြတ်ဆုံး၊ ငါက အမြင့်မြတ်ဆုံး” ဟု အပြန်အလှန် ငြင်းခုံကာ၊ အို ဘုရား၊ စကားများရင်း စိတ်ကြိုက် အရပ်ရပ် လှည့်လည်သွားလာကြသည်။

Verse 17

धर्मराजः सुधर्मात्मा तेषां कर्म शुभाशुभम् । स्वयं लिखितमालोक्य तूष्णीमास्ते सुविस्मितः

ဓမ္မရာဇာသည် တရားဓမ္မသဘောရှိသူဖြစ်၍၊ သူ့လက်ဖြင့် ကိုယ်တိုင်ရေးမှတ်ထားသော သူတို့၏ ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ် အလုပ်များကို ကြည့်ရှုကာ၊ အလွန်အံ့ဩသဖြင့် တိတ်တဆိတ် ထိုင်နေ하였다။

Verse 18

येषामथ कृतं सज्जं कुम्भीपाकं सुदारुणम् । रौरवः शाल्मलिर्देव दृष्ट्वा तान्दिवि संस्थितान् । वैलक्ष्यं परमं गत्वा व्यापारं त्यक्तवानसौ

ကြောက်မက်ဖွယ် နရကများ—ကುಂಬ္ဘီပါက၊ ရော်ရဝ၊ နှင့် ရှာလ္မလီ—ကို သူတို့အတွက် ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း၊ ဓမ္မရာဇာ (အရှင်) သည် သူတို့ကို ကောင်းကင်ဘုံ၌ တည်ရှိနေသည်ဟု မြင်တော်မူ၏။ အလွန်အမင်း အရှက်ရ၍ မိမိ၏ တာဝန်ကိုပင် စွန့်လွှတ်သွား၏။

Verse 19

श्रीभगवानुवाच । प्रतिज्ञातं मया सर्वं भक्त्या तुष्टेन वै सुराः । सोमाय मम सांनिध्यमस्मिन्क्षेत्रे भविष्यति

ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူသည်—“အို နတ်တို့၊ ဘက္တိကြောင့် အမှန်တကယ် ကျေနပ်သဖြင့် ငါက ကတိပြုခဲ့သမျှ အားလုံးကို ပြည့်စုံစေပြီးပြီ။ ဆိုမအတွက် ဤသန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ၌ ငါ၏ နီးကပ်တည်ရှိမှု ရှိလိမ့်မည်။”

Verse 20

न शक्यमन्यथाकर्तुमात्मनो यदुदीरितम् । एवं यास्यंति ते स्वर्गं ये मां द्रक्ष्यंति तत्र वै

ငါကြေညာထားသမျှကို အခြားသို့ မပြောင်းလဲနိုင်။ ထို့ကြောင့် ထိုသန့်ရှင်းရာနေရာ၌ ငါကို မြင်သူတို့သည် အမှန်တကယ် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်။

Verse 21

भयोद्विग्नास्ततो देवाः पार्वतीं प्रेक्ष्य विश्वतः । ऊचुः प्रांजलयः सर्वे त्वमस्माकं गतिर्भव

ထို့နောက် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသော နတ်တို့သည် အရပ်ရပ်မှ ပါရဝတီကို ကြည့်၍ လက်အုပ်ချီကာ “သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အားကိုးရာ၊ နောက်ဆုံးအမီခံ ဖြစ်ပါစေ” ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 22

एवमुक्त्वाऽस्तुवन्देवाः स्तोत्रेणानेन सत्तम । जानुभ्यां धरणीं गत्वा शिरस्याधाय चांजलिम्

ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် နတ်တို့သည် ဤစတုတ္ထရဖြင့် (သူမကို) ချီးမွမ်းကြ၏၊ အို သီလဝါတို့အနက် အမြတ်ဆုံး။ ဒူးထောက်ကာ မြေပြင်သို့ ဆင်း၍ လက်အုပ်ကို ခေါင်းပေါ်တင်ကြ၏။

Verse 23

देवा ऊचुः । नमस्ते देवदेवेशि नमस्ते विश्वधात्रिके । नमस्ते पद्मपत्राक्षि नमस्ते कांचनद्युते

နတ်တို့က ဆိုကြသည်– “နတ်တို့၏ အရှင်မ၊ သင့်အား နမස්ကာရ။ ကမ္ဘာလောကကို ထိန်းသိမ်းသူမ၊ သင့်အား နမස්ကာရ။ ကြာပန်းရွက်ကဲ့သို့ မျက်လုံးရှိသူမ၊ သင့်အား နမස්ကာရ။ ရွှေရောင်တောက်ပသူမ၊ သင့်အား နမස්ကာရ။”

Verse 24

नमस्ते संहर्त्रि कर्त्रि नमस्ते शंकरप्रिये । कालरात्रि नमस्तुभ्यं नमस्ते गिरिपुत्रिके

“ဖျက်ဆီးသူမ၊ ဖန်ဆင်းသူမ—သင့်အား နမස්ကာရ။ ရှင်ရှင်ကရ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာမ—သင့်အား နမස්ကာရ။ ကာလာရာထရီမ၊ သင့်အား နမස්ကာရ။ တောင်၏ သမီးတော်မ—သင့်အား နမස්ကာရ။”

Verse 25

आर्ये भद्रे विशालाक्षि नमस्ते लोकसुन्दरि । त्वं रतिस्त्वं धृतिस्त्वं श्रीस्त्वं स्वाहा त्वं सुधा सती

“အာရျမ၊ ဘဒ္ဒရမ၊ မျက်လုံးကျယ်ဝန်းသော မယ်တော်—လောကတို့၏ အလှတရားမ၊ သင့်အား နမස්ကာရ။ သင်သည် ရတိ (ပျော်ရွှင်ချစ်ခြင်း) ဖြစ်၏; သင်သည် ဓృతိ (တည်ကြည်ခိုင်မာမှု) ဖြစ်၏; သင်သည် ශ්ရီ (ကံကောင်းသီရိ) ဖြစ်၏; သင်သည် စွာဟာ ဖြစ်၏; သင်သည် စုဓာ (အမృత) ဖြစ်၏—အို စတီမ။”

Verse 26

त्वं दुर्गा त्वं मनिर्मेधा त्वं सर्वं त्वं वसुन्धरा । त्वया सर्वमिदं व्याप्तं त्रैलोक्यं सचराचरम्

“သင်သည် ဒုရ္ဂါ ဖြစ်၏; သင်သည် မဏိ (အထူးကောင်းမြတ်သော ရတနာ) ဖြစ်၏; သင်သည် မေဓာ (ဉာဏ်ပညာ) ဖြစ်၏။ သင်သည် အရာအားလုံး ဖြစ်၏; သင်သည် ဝသုန္ဓရာ—မြေကြီးတော် ဖြစ်၏။ သင်ကြောင့် ဤအရာအားလုံး ပျံ့နှံ့ပြည့်ဝ၍ တိလောက—လှုပ်ရှားသမျှနှင့် မလှုပ်ရှားသမျှ အားလုံးကို ဖုံးလွှမ်း၏။”

Verse 27

नदीषु पर्वताग्रेषु सागरेषु गुहासु च । अरण्येषु च चैत्येषु संग्रामेष्वाश्रमेषु च

“မြစ်များတွင်၊ တောင်ထိပ်များပေါ်တွင်၊ သမုဒ္ဒရာများနှင့် ဂူများအတွင်း၌လည်းကောင်း; တောအုပ်များနှင့် ဘုရားကျောင်းသန့်ရှင်းရာများတွင်လည်းကောင်း; စစ်မြေပြင်များနှင့် အာရှရမ် (တပသီနေရာ) များတွင်လည်းကောင်း—သင်သည် တည်ရှိတော်မူ၏။”

Verse 28

त्रैलोक्ये तत्र पश्यामो यत्र त्वं देवि न स्थिता । एतज्ज्ञात्वा विशालाक्षि त्राहि नो महतो भयात्

လောကသုံးပါးအတွင်း၌ သင်၊ အို ဒေဝီ၊ မတည်ရှိသော နေရာတစ်ခုမျှ မမြင်ရပါ။ ဤအရာကို သိပြီးနောက်၊ အို မျက်လုံးကျယ်ရှင်၊ ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှုမှ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်ပါ။

Verse 29

ईश्वर उवाच । एवमुक्ता तु सा देवी देवैरिंद्रपुरोगमैः । कारुण्यान्निजदेहं त्वं तदा मर्द्दितवत्यसि

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်—ဣန္ဒြာဦးဆောင်သော ဒေဝတားတို့က ထိုသို့ လျှောက်ထားကြသော်၊ ထိုဒေဝီသည် ကရုဏာကြောင့် ထိုအခါ မိမိ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဖိနှိပ်၍ တည်ငြိမ်စေခဲ့သည်။

Verse 30

मर्दयंत्यास्तव तदा संजातं च महन्मलम् । तत्र जज्ञे गजेंद्रास्यश्चतुर्बाहुर्मनोहरः

သင်က ထိုအခါ ဖိနှိပ်၍ ပွတ်သပ်နေစဉ် အညစ်အကြေးအစုကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ထိုမှ ဆင်မင်းမျက်နှာရှိ၍ လက်လေးဖက်ပါသော ချစ်ဖွယ်ကောင်းသည့် အရှင်တစ်ပါး မွေးဖွားလာ၏။

Verse 31

ततोब्रवीत्सुरान्सर्वान्भवती करुणात्मिका । एष एव मया सृष्टो युष्माकं हितकाम्यया

ထို့နောက် ကရုဏာရှိသော ဒေဝီက ဒေဝတားအားလုံးကို မိန့်တော်မူသည်—“သင်တို့၏ အကျိုးကို လိုလား၍ ဤသူကို ငါဖန်ဆင်းခဲ့သည်။”

Verse 32

एष विघ्नानि सर्वाणि प्राणिनां संविधास्यति

ဤသူသည် သတ္တဝါတို့အတွက် အတားအဆီး အားလုံးကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်။

Verse 33

मोहेन महताऽविष्टाः कामोपहतबुद्धयः । सोमनाथमपश्यंतो यास्यंति नरकं नराः

မောဟကြီးစွာက ဖုံးလွှမ်း၍ ကာမကြောင့် ဉာဏ်ပျက်သွားသော လူတို့သည် သောမနာထ (Somanātha) ကို မမြင်မတွေ့လျှင် နရကသို့ ဆင်းရောက်ကြမည်။

Verse 34

एवं ते वचनं श्रुत्वा सर्वे ते हृष्टमानसाः । स्वस्थानं भेजिरे देवास्त्यक्त्वा मानुषजं भयम्

ထိုစကားကို ကြားသိပြီးနောက် နတ်တို့အားလုံး စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်ကာ လူတို့ကြောင့် ဖြစ်သော ကြောက်ရွံ့မှုကို စွန့်ပစ်၍ မိမိတို့ နေရာသို့ ပြန်သွားကြသည်။

Verse 35

अथे भवदनः प्राह त्वां देवि विनयान्वितः । किं करोमि विशालाक्षि आदेशो दीयतां मम

ထို့နောက် ဗဟဝဒန (Bhavadana) သည် နှိမ့်ချမှုဖြင့် ပြည့်ဝကာ နတ်မိခင်အား ဆိုသည်— “အို ဒေဝီ၊ မျက်လုံးကျယ်ရှင်၊ ကျွန်ုပ် ဘာလုပ်ရမည်နည်း။ အမိန့်တော်ကို ပေးသနားပါ။”

Verse 36

श्रीभगवत्युवाच । गच्छ प्राभासिकं क्षेत्रं यत्र संनिहितो हरः । तद्रक्ष मानुषाणां च यथा नायाति गोचरम्

မြတ်စွာသော ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်— “ဟရ (ရှီဝ) တည်ရှိရာ ပရာဘာသိက က్షೇತ್ರသို့ သွားလော့။ လူတို့ထံ မရောက်နိုင်အောင် ထိုနေရာကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်လော့။”

Verse 37

लिंगं तु देवदेवस्य स्थापितं शशिना स्वयम् । भवत्याऽदेशितो नित्यं नृणां विघ्नं करोति यः

နတ်တို့၏ နတ်တော်၏ လင်္ဂကို လကွယ်တော် (စန္ဒြ) ကိုယ်တိုင် တည်ထောင်ခဲ့သည်။ နင်၏ အမိန့်တော်ကို အစဉ်ခံယူသူသည် လူတို့အတွက် အတားအဆီးများကို ဖြစ်စေသည်။

Verse 38

प्रस्थितं पुरुषं दृष्ट्वा सोमनाथं प्रति प्रभुम् । स करोति महाविघ्नं कपर्दी लोकपूजितः

သောမနာထ (Somanātha) သခင်ထံသို့ ထွက်ခွာသွားမည့် လူတစ်ဦးကို မြင်လျှင်၊ ကပရ္ဒီ (Kapardī) သည် လောကက ပူဇော်ကြသဖြင့် ကြီးမားသော အတားအဆီးကို ဖန်တီး၏။

Verse 39

पुत्रदारगृहक्षेत्र धनधान्यसमुद्भवम् । जनयेत्स महामोहं ततः पश्यति नो हरम्

ကလေး၊ ဇနီး၊ အိမ်၊ လယ်ယာ၊ ဥစ္စာနှင့် စပါးသီးနှံတို့မှ ပေါက်ဖွားသော မဟာမောဟကို ဖြစ်စေပြီး၊ ထို့နောက် ထိုသူသည် ဟရ (ရှီဝ) ကို မမြင်နိုင်တော့။

Verse 40

अथवा गडुगंडादि व्याधिं चैव समुत्सृजेत् । तैर्ग्रस्तः पुरुषो मोहान्न पश्यति ततो हरम्

သို့မဟုတ် လည်ပင်းကြီးရောဂါနှင့် ဖောင်းအုံခြင်းတို့ကဲ့သို့သော ရောဂါများကို ထုတ်ပေးနိုင်၏။ ထိုရောဂါများက ဖမ်းဆီးခံရသော လူသည် မောဟကြောင့် ထိုနေရာ၌ ဟရ (ရှီဝ) ကို မမြင်တော့။

Verse 41

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन सोमेश्वरपरीप्सया । स नित्यं पूजनीयस्तु स्मर्तव्यस्तु दिवानिशम्

ထို့ကြောင့် သောမေရှ္ဝရ (Someśvara) ၏ ကရုဏာကို ရှာဖွေလို၍ အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့်၊ ထိုသခင်ကို အမြဲပူဇော်ရမည်၊ နေ့ည မပြတ် အောက်မေ့ရမည်။

Verse 42

स्तोत्रेणानेन देवेशि सर्वविघ्नांतकेन वै । समाराध्य गणाध्यक्षः प्रभासक्षेत्ररक्षकः

အို နတ်တို့၏ မယ်တော်၊ အတားအဆီးအားလုံးကို ဖျက်ဆီးသော ဤစတုတ္ထာဖြင့် အမှန်တကယ် ပူဇော်ကာ ဂဏအဓ್ಯಕ್ಷ (Gaṇādhyakṣa) ကို ရာဓနာလျှင်၊ သူသည် ပရဘာသက்ஷೇತ್ರ (Prabhāsakṣetra) ၏ ကာကွယ်ရှင် ဖြစ်လာ၏။

Verse 43

तत्तेऽहं संप्रवक्ष्यामि स्तोत्रं तद्विघ्रमर्दनम् । कपर्दिनो महादेवि सावधानावधारय

ယခု ငါသည် အတားအဆီးတို့ကို ချေဖျက်နိုင်သော ကပရ္ဒိန်၏ စတုတ္တရကို သင့်အား ကြေညာမည်။ အို မဟာဒေဝီ၊ သတိအပြည့်ဖြင့် နားထောင်၍ စိတ်၌ ထိန်းသိမ်းလော့။

Verse 44

ॐ नमो विघ्नराजाय नमस्तेऽस्तु कपर्दिने । नमो महोग्रदंष्ट्राय प्रभासक्षेत्रवासिने

အိုံ—ဝိဃ္နရာဇာအား နမောကာရ။ အို ကပရ္ဒိန်၊ သင့်အား မင်္ဂလာနမောတော်မူပါစေ။ ကြမ်းတမ်းသော အစွယ်ကြီးရှင်၊ ပရဘာသက்னေတၱရ၌ နေထိုင်တော်မူသူအား နမောကာရ။

Verse 45

कपर्दिनं नमस्कृत्य यात्रानिर्विघ्रहेतवे । स्तोष्येऽहं विघ्नराजानं सिद्धिबुद्धिप्रियं शुभम्

အတားအဆီးကင်းသော ယာတရာအတွက် ကပရ္ဒိန်အား ဦးချ၍ နမောကာရပြုပြီးနောက်၊ ငါသည် မင်္ဂလာရှိ၍ စိဒ္ဓိနှင့် ဗုဒ္ဓိတို့ ချစ်မြတ်နိုးသော ဝိဃ္နရာဇာကို ချီးမွမ်းမည်။

Verse 46

महागणपतिं शूरमजितं जयवर्द्धनम् । एकदंतं च द्विदंतं चतुर्दंतं चतुर्भुजम्

ဂဏတို့၏ မဟာသခင် ဂဏပတိ—သူရဲကောင်း၊ မအနိုင်ယူနိုင်သူ၊ အောင်မြင်မှုကို တိုးပွားစေသူ—တစ်စွယ်ရှင်၊ နှစ်စွယ်ရှင်၊ လေးစွယ်ရှင်၊ လက်လေးဖက်ရှင်။

Verse 47

त्र्यक्षं च शूलहस्तं च रक्त नेत्रं वरप्रदम् । अजेयं शंकुकर्णं च प्रचण्डं दंडनायकम् । आयस्कदंडिनं चैव हुतवक्त्रं हुतप्रियम्

မျက်စိသုံးလုံး၊ လက်၌ သုံးခွဆူးကို ကိုင်ဆောင်သူ၊ မျက်လုံးနီရောင်၊ ဆုတောင်းကောင်းချီး ပေးတော်မူသူ။ မအနိုင်ယူနိုင်သူ၊ ခရုခွံကဲ့သို့ နားရွက်ရှိသူ၊ အလွန်ကြမ်းတမ်းသူ၊ ဒဏ်ခတ်ရေး၏ ခေါင်းဆောင်။ သံဒဏ်ကို ကိုင်ဆောင်သူ၊ မီးမျက်နှာရှင်၊ ဟောမအဂ္ဂိ၌ ဆက်ကပ်ပူဇော်ခြင်းကို နှစ်သက်သူ။

Verse 48

अनर्चितो विघ्नकरः सर्वकार्येषु यो नृणाम् । तं नमामि गणाध्यक्षं भीममुग्रमुमासुतम्

မပူဇော်လျှင် လူတို့၏ အလုပ်အကိုင်အားလုံးတွင် အတားအဆီးကို ဖြစ်စေသူ—ဂဏာတို့၏ အရှင်၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ပြင်းထန်သော အုမာ၏ သားတော်ကို ကျွန်ုပ် ဦးချကန်တော့ပါ၏။

Verse 49

मदवतं विरूपाक्षमिभवक्त्रसमप्रभम् । ध्रुवं च निश्चलं शांतं तं नमामि विनायकम्

အင်အားကြီး၍ မတ်တပ်ရပ်သကဲ့သို့ မူးယစ်တက်ကြွသောသူ၊ မျက်စိထူးခြားသူ၊ ဆင်မျက်နှာကဲ့သို့ တောက်ပသူ၊ တည်ကြည်၍ မလှုပ်မယှက် သာယာငြိမ်းချမ်းသူ—ဗိနာယကကို ကျွန်ုပ် ဦးချကန်တော့ပါ၏။

Verse 50

त्वया पूर्वेण वपुषा देवानां कार्यसिद्धये । गजरूपं समास्थाय त्रासिताः सर्वदानवाः

အတိတ်ကာလ၌ နတ်တို့၏ အမှုတော်အောင်မြင်စေရန် သင်သည် ဆင်ရုပ်ကို ခံယူခဲ့၏။ ထိုရုပ်တော်ကြောင့် ဒာနဝတို့ အားလုံးသည် ကြောက်လန့်၍ ထွက်ပြေးကုန်၏။

Verse 51

ऋषीणां देवतानां च नायकत्वं प्रकाशितम्

ထို့ကြောင့် သင်၏ ခေါင်းဆောင်မှုသည် ထင်ရှားပေါ်လွင်လာ၏—ရိရှီတို့အပေါ်၌လည်းကောင်း၊ နတ်တို့အပေါ်၌လည်းကောင်း။

Verse 52

इति स्तुतः सुरैरग्रे पूज्यसे त्वं भवात्मज । त्वामाराध्य गणाध्यक्षमिभवक्त्रसमप्रभम्

ဤသို့ နတ်တို့၏ ရှေ့မှောက်၌ ချီးမွမ်းခံရသောအခါ သင်ကို ပူဇော်ကြ၏—အို ဘဝ (ရှီဝ) ၏ သားတော်။ ဂဏာတို့၏ အရှင်၊ ဆင်မျက်နှာကဲ့သို့ တောက်ပသော သင်ကို အာရాధနာပြုလျှင် ဆည်းကပ်သူတို့၏ ဆန္ဒ ပြည့်စုံ၏။

Verse 53

ध्रुवं च निश्चलं शांतं परीतं वि जयश्रिया । कार्यार्थं रक्तकुसुमै रक्तचंदनवारिभिः

ထို့နောက် မတုန်မလှုပ် တည်ကြည်၍ ငြိမ်းချမ်းကာ အောင်မြင်သရဖူ၏ ဂုဏ်ရောင်ဖြင့် ဝန်းရံလျက် မိမိရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံစေရန် အနီရောင်ပန်းများနှင့် အနီစန္ဒနံ့ရေဖြင့် ဘုရားကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 54

रक्तांबरधरो भूत्वा चतुर्थ्यामर्चयेत्तु यः । एककालं द्विकालं वा नियतो नियताशनः

အနီရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်၍ စတုရ္ထီနေ့တွင် ဝိနာယကကို ပူဇော်သူသည် စည်းကမ်းတကျ အစာစားသောက်ကာ တစ်နေ့တစ်ကြိမ် သို့မဟုတ် တစ်နေ့နှစ်ကြိမ်သာ စားသောက်လျှင် ကတိပြုထားသော အကျိုးကို ရယူနိုင်သူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 55

राजानं राजपुत्रं वा राजमंत्रिणमेव च । राज्यं वा सर्वविघ्नेशो वशीकुर्यात्सराष्ट्रकम्

အတားအဆီးအားလုံး၏ အရှင် ဝိနာယကသည် မင်းကြီးကိုဖြစ်စေ မင်းသားကိုဖြစ်စေ မင်းတော်အမတ်ကိုဖြစ်စေ သို့မဟုတ် တိုင်းပြည်တစ်ပြည်ကိုပါ နယ်မြေတစ်လျှောက်လုံးနှင့်တကွ မိမိအာဏာအောက်သို့ ချုပ်ကိုင်စေနိုင်သည်။

Verse 56

यत्फलं सर्वतीर्थेषु सर्वयज्ञेषु यत्फलम् । स तत्फलमवाप्नोति स्मृत्वा देवं विनायकम्

သန့်ရှင်းသော တီर्थအပေါင်းတို့၌ ရေချိုးကာ ရသော ကုသိုလ်၊ ယဇ္ဈအပေါင်းတို့၌ ရသော ကုသိုလ်—ထိုကုသိုလ်တူညီသမျှကို ဝိနာယကဘုရားကို သတိရရုံဖြင့်ပင် ရရှိနိုင်သည်။

Verse 57

विषमं न भवेत्तस्य न स गच्छेत्पराभवम् । न च विघ्नं भवेत्तस्य जनो जातिस्मरो भवेत्

ထိုသူအတွက် အခက်အခဲမဖြစ်ပေါ်၊ ရှုံးနိမ့်ခြင်းသို့ မကျရောက်။ အတားအဆီးလည်း မဖြစ်ပေါ်ဘဲ၊ ထိုသူသည် ယခင်ဘဝများကို မှတ်မိသူ (ဇာတိသ္မရ) ဖြစ်လာမည်။

Verse 58

य इदं पठति स्तोत्रं षड्भिर्मासैर्वरं लभेत् । संवत्सरेण सिद्धिं च लभते नात्र संशयः

ဤစတုတ္ထရကို ရွတ်ဖတ်သူသည် ခြောက်လအတွင်း ကောင်းချီးတစ်ပါးကို ရရှိမည်။ တစ်နှစ်အတွင်းလည်း အောင်မြင်စိဒ္ဓိကို ရမည်—သံသယမရှိ။

Verse 59

प्रसादाद्दर्शनं याति तस्य सोमेश्वरः प्रभुः । कपर्दाकारमुदरं यतोऽस्य समुदाहृतम् । ततोऽस्य नाम जानीहि कपर्द्दीति महात्मनः

ထိုကရုဏာတော်ကြောင့် အရှင် သောမေရှွရ သခင်သည် သူ့အား မိမိ၏ ဒർശနကို ပေးတော်မူ၏။ သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ကပရ္ဒ (ကော်ရီခွံ) ပုံသဏ္ဌာန်ဟု ဆိုထားသဖြင့် မဟာအတ္တမန်၏ နာမကို «ကပရ္ဒီ» ဟု သိမှတ်လော့။