Adhyaya 35

Verse 1

देव्युवाच । भगवन्भार्गवे वंशे यस्त्वौर्वः कथितस्त्वया । वैवस्वतेंऽतरे चास्मिंस्तस्योत्पत्तिं वद प्रभो

ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်—အရှင်ဘုရား၊ ဘာရ္ဂဝ မျိုးရိုး၌ အော်ဝရကို သင် မိန့်ကြားခဲ့ပြီး၊ ဤ ဝိုင်ဝသွဝတ မန္ဝန္တရ၌လည်း ထိုသူကို ဆိုခဲ့၏။ အရှင်၊ ထိုသူ၏ မွေးဖွားပုံကို မိန့်ကြားပါ။

Verse 2

ईश्वर उवाच । ब्राह्मणा निहता ये तु क्षत्रियैर्वित्तकारणात् । क्षयं नीतास्तु ते सर्वे सपुत्राश्च सगर्भतः

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်—ဥစ္စာကြောင့် က္ଷတ္တရိယတို့က သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ဗြာဟ္မဏတို့သည် အားလုံး ပျက်စီးသွားကြ၏—သားသမီးတို့နှင့်တကွ၊ ဝမ်းတွင်းရှိ မမွေးသေးသူတို့ပါ အပါအဝင်။

Verse 3

म्रियमाणेषु सर्वेषु एका स्त्री समतिष्ठत । तया तु रक्षितो गर्भ ऊर्वोर्देशे निधाय च

အားလုံး သတ်ဖြတ်ခံနေရစဉ်တွင် မိန်းမတစ်ယောက်သာ တည်ကြည်စွာ ရပ်တည်ခဲ့သည်။ သူမက သန္ဓေကို ကာကွယ်၍ မိမိပေါင်အရပ်၌ ထားသိုလှောင်ခဲ့၏။

Verse 4

अन्यासां चैव नारीणां सर्वासामपि भामिनि । गर्भानि पातितास्तैस्तु द्रव्यार्थं क्षत्रियाधमैः

အခြား မိန်းမများအားလုံးလည်း—အလှရှင်မယ်တော်—ထို အောက်တန်းကျသော က္ෂတ္တရိယတို့က ဥစ္စာလုယူရန်အတွက် သူတို့၏ ကိုယ်ဝန်များကို ကျစေခဲ့ကြသည်။

Verse 5

कालांतरे ततो भित्त्वा कुरुदेशं महाप्रभः । निर्गतोत्तंभितशिरा ज्वलदास्योतिभीषणः

အချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ထိုအင်အားကြီးသူသည် ကုရုဒေသကို ခွဲဖောက်ကာ ပေါက်ထွက်လာ၏။ ခေါင်းကို မြင့်မြတ်စွာ ထောင်လျက်၊ ပါးစပ်မှ မီးတောက်လောင်ကျွမ်း၍ မြင်ရသူတို့အတွက် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်၏။

Verse 6

तद्वैरं हृदि चाधाय ददाह वसुधातलम् । उत्पाद्य वह्निं तपसा रौद्रमौर्वं जलाशनम्

ထိုရန်ငြိုးကို နှလုံးထဲတွင် ထမ်းဆောင်ထား၍ သူသည် မြေမျက်နှာပြင်ကို မီးလောင်စေ၏။ တပဿာဖြင့် မီးကို မွေးဖွားကာ—အော်ဝရ၏ ရောဒြမီးတောက်၊ ရေကိုတောင် စားသောက်နိုင်သော မီးဖြစ်၏။

Verse 7

तमिन्द्रः प्लावयामास वृष्ट्यौघैर्वरवर्णिनि । न शशाक यदा नेतुं तदा स यतवाक्स्थितः

အလှရောင်ရှိသော မိန်းကလေးရေ၊ အိန္ဒြာသည် မိုးရေတံခွန်ကြီးများဖြင့် သူ့ကို ရေလွှမ်းမိုးရန် ကြိုးစား၏။ သို့သော် မနှိမ်နင်းနိုင်သောအခါ စကားကို ထိန်းချုပ်ကာ မတတ်နိုင်သလို တိတ်ဆိတ်ရပ်နေ၏။

Verse 8

ततो देवाः सगंधर्वा ब्रह्माणं शरणं गताः । अभवन्भयसंत्रस्ताः सर्वे प्रांजलयः स्थिताः

ထို့နောက် ဒေဝတားများသည် ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့်အတူ ဘြဟ္မာထံ အားကိုးရာအဖြစ် သွားရောက်၏။ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ကာ အားလုံး လက်အုပ်ချီ၍ ဆုတောင်းလျက် ရပ်နေကြ၏။

Verse 10

देवा ऊचुः । भगवन्भार्गवे वंशे जातः कोऽपि महाद्युतिः । अग्निरूपेण सर्वं स ददाह वसुधातलम् । कृतो यत्नः पुराऽस्माभिस्तद्विनाशाय सत्तम । जलेन वृद्धिमायाति ततो नो भयमागतम्

ဒေဝတားတို့က ဆိုကြသည်– «အရှင်မြတ်ဘုရား၊ ဘာရ္ဂဝဝంశ၌ အလွန်တောက်ပသော တစ်ဦး ပေါ်ထွန်းလာပါသည်။ မီး၏ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် သူသည် မြေမျက်နှာပြင်အားလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေပါသည်။ အရှင်ကောင်းမြတ်တို့အနက် အကောင်းဆုံးတော်မူသောအရှင်၊ ယခင်က သူ့ကို ဖျက်ဆီးရန် ကျွန်ုပ်တို့ ကြိုးစားခဲ့ပါသည်။ သို့သော် ရေကြောင့်ပင် သူက ပိုမိုကြီးထွားလာသဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့အား ကြောက်ရွံ့မှု ရောက်လာပါသည်»။

Verse 11

विनष्टे भूतले देव अग्निष्टोमादिकाः क्रियाः । उच्छिद्यते ततोऽस्माकं नाशो नूनं भविष्यति

အို ဘုရားသခင်၊ မြေမျက်နှာပြင် ပျက်စီးသွားလျှင် အဂ္နိဋ္ဌိုမ စသည့် ယဇ္ဉကရိယာများ ပျက်ကွက်၍ ရပ်တန့်သွားမည်။ ထိုကရိယာများ ဖြတ်တောက်သွားလျှင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ပျက်စီးခြင်းသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်လာမည်။

Verse 12

तस्माद्यत्नं कुरु विभो त्रैलोक्यहितकाम्यया

ထို့ကြောင့် အို အင်အားကြီးသော အရှင်၊ လောကသုံးပါး၏ အကျိုးချမ်းသာကို လိုလား၍ အားထုတ်ပါ။

Verse 13

ततो ब्रह्मा सुरैः सार्द्धं भार्गवैश्च मह र्षिभिः । आगत्य चाब्रवीदौर्वं किमर्थं दहसि क्षितिम्

ထို့နောက် ဘြဟ္မာသည် နတ်တို့နှင့်အတူ ဘာရ္ဂဝ မဟာရ္ရှိတို့ပါ လိုက်ပါလာ၍ အော်ဝအား “အဘယ်ကြောင့် မြေကို မီးရှို့သနည်း” ဟု မေးမြန်းတော်မူ၏။

Verse 14

विरामः क्रियतां सद्यो ममार्थं च द्विजोत्तम

“အို ဒွိဇောတ္တမ၊ ကျွန်ုပ်အတွက်လည်း ချက်ချင်း ရပ်တန့်စေပါ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 15

और्व उवाच । एष एव निवृत्तोऽहं तव वाक्येन सत्तम । एष वह्निर्मयोत्सृष्टः स विभो तव शासनात्

အော်ဝက ပြောသည်— “အို သဒ္ဓမမြတ်သူ၊ သင်၏စကားတော်တစ်ခွန်းကြောင့်ပင် ကျွန်ုပ် ရပ်တန့်ပြီးပါပြီ။ ကျွန်ုပ်က လွှတ်ထုတ်ခဲ့သော ဤမီးသည် အို အင်အားကြီးသော အရှင်၊ သင်၏ အမိန့်တော်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ပါလိမ့်မည်။”

Verse 16

यथा गच्छेत्समुद्रांतं तथा नीतिर्विधीय ताम्

ထိုမီးသည် ပင်လယ်၏အဆုံးတိုင်အောင် ရောက်နိုင်အောင် လမ်းကြောင်းကို ထိုသို့ စီမံ၍ ထိုမူဝါဒကိုလည်း ထိုအတိုင်း ချမှတ်လော့။

Verse 17

समाहूय ततो देवीं स्वां सुतां पद्मसंभवः । उवाच पुत्रि गच्छ त्वं गृहीत्वाग्निं महोदधिम् । मद्वाक्यं नान्यथा कार्यं गच्छ शीघ्रं महाप्रभे

ထို့နောက် ပဒ္မမှ ပေါ်ဖွားသော ဘြဟ္မာသည် မိမိ၏ သမီးတော်ဖြစ်သော ဒေဝီကို ခေါ်ယူ၍ ဆို၏—“သမီးရေ၊ သွားလော့။ ဤမီးကို ယူဆောင်ကာ မဟာသမုဒ္ဒရာသို့ သွားလော့။ ငါ၏ အမိန့်ကို အခြားသို့ မပြုရ။ မြန်မြန်သွားလော့၊ အလင်းရောင်ကြီးမားသောသူမ!”

Verse 18

सरस्वत्युवाच । एषास्मि प्रस्थिता देव तव वाक्यादसंशयम् । इत्युक्ते साधु साध्वीति ब्रह्मणा समुदाहृता

ဆရஸဝတီက ဆို၏—“အို ဒေဝ၊ သင်၏ အမိန့်အတိုင်း သံသယမရှိဘဲ ယခုထွက်ခွာပါပြီ။” ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ဘြဟ္မာက “ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏၊ သီလရှင်မ!” ဟု ထပ်တလဲလဲ ချီးမွမ်း하였다။

Verse 19

ततोभिमंत्रितं वह्निं क्षिप्त्वा कुंभे हिरण्मये । प्रायच्छत सरस्वत्यै स्वयं ब्रह्मा पितामहः । आशिषो विविधा दत्त्वा प्रोवाचेदं पुनः पुनः

ထို့နောက် ပိတామဟ ဘြဟ္မာသည် မန္တရဖြင့် မီးကို သန့်စင်ကာ ရွှေခွက် (ကုံဘ) ထဲသို့ ထည့်ပြီး ဆရஸဝတီအား ပေးအပ်하였다။ ကောင်းချီးမျိုးစုံ ပေးပြီး ထိုစကားများကို ထပ်တလဲလဲ ပြောကြား하였다။

Verse 20

गच्छ पुत्रि न संतापस्त्वया कार्यः कथंचन । अरिष्टं व्रज पंथानं मा संतु परिपन्थिनः

“သမီးရေ၊ သွားလော့။ မည်သို့မျှ စိတ်ပူပန်မနေပါနှင့်။ အန္တရာယ်ကင်းသော လမ်းကို သွားလော့; လမ်းခရီး၌ အတားအဆီးနှင့် ရန်သူ မရှိပါစေ။”

Verse 21

ईश्वर उवाच । एवमुक्ता तदा तेन ब्रह्मणा च सरस्वती । हिमवंतं गिरिं प्राप्य पिप्पलादाश्रमात्तदा

ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်။ ဗြဟ္မာ၏ အမိန့်ညွှန်ကြားချက်ကို ခံယူပြီးနောက် စရஸဝတီဒေဝီသည် ဟိမဝန္တတောင်သို့ ရောက်ကာ ပိပ္ပလာဒ အာရှရမ်သို့ လာရောက်하였다။

Verse 22

उद्भूता सा तदा देवी अधस्ताद्वृक्षमूलतः । तत्कोटर कुटीकोटिप्रविष्टानां द्विजन्मनाम्

ထို့နောက် ထိုဒေဝီသည် သစ်ပင်အမြစ်အောက်မှ ထင်ရှားပေါ်ထွန်းလာ하였다။ ထိုနေရာ၌ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ရှင်ပညာရှိများ အများအပြားသည် သစ်ခေါင်းအတွင်းနှင့် ရွက်တဲအရေအတွက်မကန့်သတ်သို့ ဝင်ရောက်ကာ တပဿာကျင့်ကြံနေကြသည်။

Verse 23

श्रूयन्ते वेदनिर्घोषा सरसारक्तचेतसाम् । विष्णुरास्ते तत्र देवो देवानां प्रवरो गुरुः

ထိုနေရာ၌ သန့်ရှင်းသော အနှစ်သာရ၌ ချစ်မြတ်နိုးစွာ စိတ်နှလုံးစူးစိုက်နေသူတို့၏ ဝေဒသံဃောသ (ဝေဒရွတ်ဆိုသံ) များ ကြားရသည်။ ထိုနေရာတည်းမှာပင် ဒေဝတို့အထဲ အမြတ်ဆုံး၊ ဂုရုအဖြစ် အလေးအနက်ခံရသော သခင်ဗိဿနု တည်ရှိတော်မူသည်။

Verse 24

तस्मात्स्थानात्ततो देवी प्रतीच्यभिमुखं ययौ । अन्तर्द्धानेन सा प्राप्ता केदारं हिममध्यगम्

ထိုနေရာမှ ဒေဝီသည် အနောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ ထွက်ခွာ하였다။ အန္တර්ဓာန (မမြင်ရအောင် ပျောက်ကွယ်ခြင်း) ဖြင့် နှင်းတောအလယ်၌ တည်ရှိသော ကေဒါရသို့ ရောက်ရှိ하였다။

Verse 25

तत्संप्लाव्य गिरेः शृंगं केदारस्य पुरः स्थिता । तेनाग्निना करस्थेन दह्यमाना सरस्वती

ထို့နောက် တောင်ထိပ်ကို ရေဖြင့် စိုစွတ်စေပြီး ကေဒါရ၏ ရှေ့၌ ရပ်တည်하였다။ လက်ထဲ၌ ထိုမီးကို ကိုင်ဆောင်ထားသော စရஸဝတီသည် ထိုမီးကြောင့် လောင်ကျွမ်းနာကျင်နေခဲ့သည်။

Verse 26

भूमिं विदार्य तस्याधः प्रविष्टा गजगामिनी । तदंतर्द्धानमार्गेण प्रवृत्ता पश्चिमामुखी

ဆင်လျှောက်သကဲ့သို့ လျှောက်တော်မူသော ဒေဝီသည် မြေကိုခွဲဖောက်၍ အောက်သို့ ဝင်ရောက်တော်မူ၏။ ထို့နောက် မြေအောက်လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းအတိုင်း အနောက်ဘက်သို့ ဆက်လက်သွားတော်မူ၏။

Verse 27

पापभूमिमतिक्रम्य भूमिं भित्त्वा विनि गता । तत्र कूपः समभवन्नाम्ना गन्धर्वसंज्ञितः

အပြစ်ပြည့်မြေဒေသကို ကျော်လွန်၍ မြေကို ထပ်မံခွဲဖောက်ကာ ထွက်ပေါ်တော်မူ၏။ ထိုနေရာ၌ “ဂန္ဓဗ္ဗ” ဟု အမည်ရသော ရေတွင်းတစ်တွင်း ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 28

तस्मात्कूपात्पुनर्दृश्या सा बभूव महानदी । मतिः स्मृतिस्तथा प्रज्ञा मेधा बुद्धिर्गिराधरा

ထိုရေတွင်းမှ နောက်တဖန် မြင်သာလာကာ မဟာမြစ်ကြီးအဖြစ် ပေါ်ထွန်းတော်မူ၏။ သူမကို မတိ (မှန်ကန်သောနားလည်မှု), စမృతိ (သန့်ရှင်းသောမှတ်ဉာဏ်), ပရဇ္ဉာ (ပညာ), မေဓာ (ဉာဏ်ရည်), ဗုဒ္ဓိ (ခွဲခြားသိမြင်မှု) ဟူ၍ ချီးမွမ်းခေါ်ဝေါ်ကြပြီး၊ မြေကြီး၏ ဓမ္မအသက်ကို ထောက်တိုင်တော်မူ၏။

Verse 29

उपासिकाः सरस्वत्याः षडेताः प्रस्थितास्तदा । पुनः प्रवृत्ता सा तस्मादुद्भेदात्पश्चिमामुखी

ထိုအခါ စရஸဝတီ၏ အထောက်အပံ့ဘုရားဝတ်ပြုသူ ခြောက်ဦးတို့ ထွက်ခွာကြ၏။ ထိုရေစီး ပေါက်ထွက်ရာနေရာမှပင် သူမသည် ထပ်မံစီးဆင်းကာ အနောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍ လျှောက်လှမ်းသွား၏။

Verse 30

भूतीश्वरं समायाता सिद्धो यत्र महामुनिः । भूतीश्वरे समीपस्थं तत्र प्राप्ता मनोरमम्

သူမသည် မဟာမုနိတော်တစ်ပါး စိဒ္ဓိကို ရရှိခဲ့သည့် ဘူတီဣရှ္ဝရသို့ ရောက်လာတော်မူ၏။ ဘူတီဣရှ္ဝရအနီး၌ လှပ၍ မင်္ဂလာရှိသော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်တော်မူ၏။

Verse 31

तस्य दक्षिणदिक्संस्थं रुद्रकोट्युपलक्षितम् । श्रीकंठ देशं विख्यातं गता सर्वौषधीयुतम्

ထိုနေရာ၏တောင်ဘက်၌ နာမည်ကျော် «သရီကဏ္ဌ» ဒေသသို့ သူမသွားရောက်၏။ ထိုဒေသသည် «ရုဒ္ရကိုဋိ» အဖြစ် ရုဒ္ရပုံသဏ္ဍာန်များစွာဖြင့် ထင်ရှားကာ ဆေးဘက်ဝင်အပင်အမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်စုံ၏။

Verse 32

तस्मात्पुण्यतमाद्देशाच्छ्रीकण्ठात्सा मनस्विनी । संप्राप्ता वह्निना सार्द्धं कुरुक्षेत्रं सरस्वती

အလွန်ပုဏ္ဏမြတ်သော «သရီကဏ္ဌ» ဒေသမှ စိတ်မြင့်မြတ်သော သရஸဝတီသည် ဝဟ္နိ (မီး) နှင့်အတူ ကုရုက္ခေတ္တရသို့ ရောက်ရှိလာ၏။

Verse 33

पुनस्तस्मात्कुरुक्षेत्राद्विराटनगरस्य सा । समुद्भूता समीपस्था अन्तर्द्धानान्मनोरमा । गोपायनो गिरिर्यत्र तत्र सा पुनरुद्गता

ထို့နောက် ကုရုက္ခေတ္တရမှ ပြန်လည်၍ သူမသည် ဗိရာဋမြို့အနီး၌—လှပစွာ—ပျောက်ကွယ်ပြီးနောက် ထပ်မံပေါ်ထွန်းလာ၏။ «ဂိုပါယန» ဟုခေါ်သော တောင်တည်ရှိရာ၌ သူမသည် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

Verse 34

गोपायिता केशवेन यत्र ते पाण्डुनन्दनाः । कुर्वंतः स्वानि कर्माणि न कैश्चिदुपलक्षिता

ထိုနေရာ၌ ပाण्डု၏သားတော်များကို ကေရှဝ (ဗိဿနု) က ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခဲ့၏။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ တာဝန်ကမ္မများကို ဆောင်ရွက်နေကြသော်လည်း မည်သူမျှ မသိမမြင်ခဲ့ကြ။

Verse 35

तत्र कुंडे स्थिता देवी महापातकनाशिनी । पुन र्गोपायनाद्देवी क्षेत्रं प्राप्तातिशोभनम्

ထိုနေရာ၌ သန့်ရှင်းသော ကုဏ္ဍတစ်ခုအတွင်း နတ်မသည် တည်နေ၏—ကြီးမားသော အပြစ်များကို ဖျက်ဆီးသူ။ ထို့နောက် ဂိုပါယနမှ နတ်မသည် အလွန်တင့်တယ်သော သန့်ရှင်းရာ က్షೇತ್ರသို့ ရောက်ရှိလာ၏။

Verse 36

खर्जुरीवनमापन्ना नन्दानाम्नीति तत्र सा । सरस्वती पुनस्तस्माद्वनात्खर्जूरसंज्ञितात्

သူမသည် ချာဇူရီတော (Kharjurīvana) ထဲသို့ ဝင်ရောက်၍ ထိုနေရာ၌ «နန္ဒာ» ဟူသော အမည်ဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ခံရ၏။ ထို့နောက် သရஸဝတီဒေဝီသည် ချာဇူရာဟု ခေါ်သော ထိုတောမှ ထပ်မံ ဆက်လက် ခရီးဆက်လေ၏။

Verse 37

मेरुपादं समासाद्य मार्कंडाश्रममागता । यत्र मार्कंडकं तीर्थं मेरुपादे समाश्रितम्

မေရုပာဒ (Merupāda) သို့ ရောက်ရှိကာ မာရ္ကဏ္ဍ ရှင်၏ အာရှရမ်သို့ လာရောက်၏။ ထိုနေရာ၌ မေရုပာဒပေါ်တွင် တည်ရှိသော မာရ္ကဏ္ဍက တီရ္ထ (Mārkaṇḍaka tīrtha) ရှိ၏။

Verse 38

सरस्वती पुनस्तस्मादर्बुदारण्यमाश्रिता । गता वटवनं रम्यं मार्कंडेयाश्रमाच्छुभात्

ထို့နောက် သရஸဝတီဒေဝီသည် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာ၍ အရ္ဗုဒတော (Arbuda-araṇya) ကို အားကိုးနေထိုင်၏။ မာရ္ကဏ္ဍေယ အာရှရမ်၏ မင်္ဂလာမှ ထွက်ကာ သာယာလှသော ဝဋဝန (Vaṭavana) ဗညန်တောသို့ သွားရောက်၏။

Verse 39

तपस्तप्तं पुरा यत्र वसिष्ठेन समाश्रितात् । तस्माद्वटवनात्पुण्यादुदुम्बरवनं गता । मेरुपादे च तत्रैव तण्डिर्यत्रा तपत्तपः

အတိတ်ကာလ၌ ထိုနေရာတွင် ဝသိဋ္ဌ (Vasiṣṭha) ရှင်သည် နေထိုင်ကာ တပဿ (tapas) ကို ကျင့်သုံးခဲ့၏။ ထိုကုသိုလ်ပြည့်ဝသော ဝဋဝန (Vaṭavana) မှ သူမသည် ဥဒုမ္ဗရတော (Udumbara-vana) သို့ သွားရောက်၏။ ထို့အပြင် မေရုပာဒ၌ပင် တဏ္ဍိ (Taṇḍi) သည် တပဿကို ကျင့်ခဲ့သော နေရာလည်း ရှိ၏။

Verse 40

ऊदुंबरवनात्तस्मात्पुनर्देवी सरस्वती । अन्तर्द्धानेन शिखरमन्यत्प्राप्ता महानदी

ထို ဥဒုမ္ဗရတော (Udumbara-vana) မှ သရஸဝတီဒေဝီသည် ထပ်မံ ဆက်လက်သွား၏။ မျက်စိမှ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း (အန္တර්ဓာန) ဖြင့် အခြားတောင်ထိပ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး၊ မဟာနဒီဖြစ်သော သူမသည် ရေစီးကဲ့သို့ ဆက်လက် ရွေ့လျားလေ၏။

Verse 41

मेरुपादं तु सुमहत्सुरसिद्धनिषेवितम् । भिन्नांजनचयाकारं गोलांगूलमिति स्मृतम्

မေရုပာဒသည် အလွန်ကျယ်ဝန်း၍ ဒေဝတားနှင့် စိဒ္ဓတို့က မကြာခဏ လာရောက်ကာ ဆည်းကပ်ကြသည်။ ကွဲပြားသွားသော အဉ္ဇနအမည်းရောင် ကျောက်တုံးအစုကဲ့သို့ ထင်ရှားပြီး «ဂိုလာင်ဂူလာ» ဟု မှတ်သားကြသည်။

Verse 42

स्थानं मनोरमं तस्मादुद्गता सा सुमध्यमा । वंशस्तंबात्सुविपुला प्रवृत्ता दक्षिणामुखी

အလှပဆုံးသော ထိုနေရာမှ ခါးသေးသွယ်သော ဒေဝီမယ်တော်သည် ပေါ်ထွက်လာ၏။ ဝါးတံတိုင်၏ အမြစ်တုံးမှ ကျယ်ပြန့်စွာ ထွက်ပေါ်ကာ တောင်ဘက်ကို မျက်နှာမူ၍ စီးဆင်းလေ၏။

Verse 43

तत्रोद्गमवटस्तस्यास्तत्समाख्यो व्यवस्थितः । ततः प्रभृति सा देवी सुप्रभं प्रकटा स्थिता

ထိုနေရာ၌ သူမ၏ ပေါ်ထွက်ရာကို အမည်တပ်ထားသော «ဥဒ္ဂမဝဋ» ဟူသော ဗညန်ပင် တည်ရှိ၏။ ထိုအချိန်မှစ၍ ဒေဝီသည် စုပြဘ၌ ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်တည်နေ၏။

Verse 44

अंतर्द्धानं परित्यज्य प्राणिनामनुकम्पया । तस्यास्तटेषु रम्येषु संति तीर्थानि कोटिशः

သတ္တဝါတို့ကို ကရုဏာဖြင့် သူမသည် ပျောက်ကွယ်နေသည့် အခြေအနေကို စွန့်လွှတ်၏။ သူမ၏ လှပသော ကမ်းပါးများပေါ်တွင် တီရ္ထများသည် ကုဋိကုဋိ အလွန်များစွာ ရှိကြသည်။

Verse 45

तेषु तीर्थेषु सर्वेषु धर्महेतुः सरस्वती । रुद्रावतार मार्गेऽस्मिन्प्रवरं प्रथमं स्मृतम्

ထိုတီရ္ထအားလုံးအနက် သရஸဝတီသည် ဓမ္မ၏ အကြောင်းရင်းတည်း။ ရုဒ္ရ၏ အဝတားများ လမ်းကြောင်းဤတွင် သူမကို အမြင့်မြတ်ဆုံး၊ ပထမဆုံးဟု မှတ်သားကြသည်။

Verse 46

तरत्तरंगनामाढ्यं काकतीर्थं महाप्रभम् । तत्र तीर्थं पुनस्त्वन्यत्तीर्थं धारेश्वरं स्मृतम्

တာရတ္တရင်္ဂဟု အမည်ကျော်သော ကာကတီရ္ထသည် အလွန်တောက်ပမြင့်မြတ်၏။ ထိုနေရာ၌ ထပ်မံ၍ ဓာရေးရှွရ-တီရ္ထဟု မှတ်သားကြသော အခြားတီရ္ထတစ်ခုလည်း ရှိ၏။

Verse 47

धारेश्वरात्पुनश्चान्यद्गंगोद्भेदमिति स्मृतम् । सारस्वतं तथा गांगं यत्रैकं संस्थितं जलम् । तस्मादन्यत्परं तीर्थं पुंडरीकं ततः परम्

ဓာရေးရှွရမှ ထပ်မံ၍ ဂင်္ဂောဒ္ဘေဒဟု ခေါ်သော အခြားနေရာတစ်ခု ရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ သရသွတီနှင့် ဂင်္ဂါ၏ ရေတို့သည် တစ်ရေတည်းအဖြစ် တည်ရှိကြ၏။ ထို့အပြင် အထွတ်အမြတ်တီရ္ထ ပုဏ္ဍရိကဟူသည့် တီရ္ထတစ်ခု ရှိပြီး ထို့ထက်လည်း နောက်ထပ်တစ်ခု ရှိသေး၏။

Verse 48

मातृतीर्थं महापुण्यं सर्वातंकहरं परम् । मातृतीर्थात्पुनस्तस्मान्नातिदूरे व्यवस्थितम्

မాతೃ-တီရ္ထသည် အလွန်ပုဏ္ဏားမြတ်၍ အကျပ်အတည်းအားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသော အထွတ်အမြတ်တီရ္ထ ဖြစ်၏။ ထို မాతೃ-တီရ္ထမှ မဝေးလှသော နေရာ၌ အခြားသန့်ရှင်းရာတစ်ခုလည်း တည်ရှိ၏။

Verse 49

तीर्थं त्वनरकंनाम नरकार्ति भयापहम् । ततस्तस्मादनरकात्तीर्थमन्यत्पुनः स्थितम्

အနရကဟု အမည်ရသော တီရ္ထတစ်ခု ရှိ၍ နရက၏ ဒုက္ခနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားပေး၏။ ထို အနရက-တီရ္ထမှ ထပ်မံ၍ အခြားသန့်ရှင်းရာတစ်ခုလည်း တည်ရှိ၏။

Verse 50

संगमेश्वरनामाढ्यं प्रसिद्धं तन्महीतले । ततस्तस्मात्पुनश्चान्यत्तीर्थं कोटीश्वराह्वयम्

မြေပြင်ပေါ်၌ သင်္ဂမေရှွရဟု အမည်ကျော်ကြားသော သန့်ရှင်းရာတီရ္ထသည် ထင်ရှား၏။ ထိုနေရာမှ ထပ်မံ၍ ကိုဋီရှွရဟု ခေါ်သော အခြားတီရ္ထတစ်ခုကို တွေ့ရ၏။

Verse 51

ततस्तस्मान्महादेवि शंभुकुण्डेश्वरं स्मृतम् । तीर्थे सरस्वतीतीरे तस्मिन्सिद्धेश्वरं स्मृतम्

ထို့နောက် မဟာဒေဝီ၊ ထိုနေရာမှ «သမ္ဘုကုဏ္ဍေရှွရ» ကို သတိရအောက်မေ့ကြ၏။ ထိုတီရ္ထ၌ စရஸဝတီမြစ်ကမ်းပေါ်တွင် «သိဒ္ဓေရှွရ» ကိုလည်း သတိရအောက်မေ့ကြ၏။

Verse 52

सिद्धेश्वरात्पुनस्तस्मात्प्रवृत्ता पश्चिमामुखी । पश्चिमं सागरं गंतुं सखीं स्मृत्वा रुरोद सा

ထို့နောက် သိဒ္ဓေရှွရမှ ထပ်မံထွက်ခွာကာ အနောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူ၏။ အနောက်ပင်လယ်သို့ သွားလိုသဖြင့် မိတ်သဟာယကို သတိရကာ ငိုကြွေးလေ၏။

Verse 53

स्थित्वा पूर्वमुखा देवी हा गंगेति विना त्वया । एकाकिनी मंदभाग्या क्व गमिष्याम्यबांधवा

ဒေဝီသည် အရှေ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ အော်ဟစ်၏— “ဟာ ဂင်္ဂါရေ၊ သင်မရှိဘဲ ငါသည် တစ်ယောက်တည်း အကံမကောင်းသူ၊ ဆွေမျိုးမရှိဘဲ ဘယ်သို့ သွားရမည်နည်း?”

Verse 54

तां विज्ञाय ततो गंगा रुदतीं शोककर्शिताम् । शीघ्रं स्वर्गात्समायाता तीर्थानां कोटिभिः सह

ထိုအခါ ဂင်္ဂါသည် သူမ ငိုကြွေး၍ ဝမ်းနည်းခြင်းကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်ကို သိမြင်ကာ၊ တီရ္ထများ ကုဋိများနှင့်အတူ ကောင်းကင်မှ လျင်မြန်စွာ ဆင်းလာလေ၏။

Verse 55

ततो दुःखं परित्यज्य तत्र प्राची सरस्वती । सर्वदेवगुणैयुक्ता एवं तत्र स्थिताऽभवत्

ထို့နောက် အရှေ့သို့ စီးဆင်းသော စရஸဝတီသည် ဝမ်းနည်းမှုကို စွန့်ပယ်ကာ၊ နတ်တို့၏ ဂုဏ်သတ္တိ အားလုံးနှင့် ပြည့်စုံလျက် ထိုနေရာ၌ တည်နေခဲ့၏။

Verse 56

तत्र सिद्धवटंनाम तीर्थं पैतामहं स्मृतम् । वटेश्वरस्य पुरतः सर्वपापक्षयंकरम्

ထိုနေရာ၌ “သိဒ္ဓဝဋ” ဟူသော တီရ္ထတစ်ခု ရှိပြီး “ပိုင်တာမဟ” (ဘုရားဘြဟ္မာ၏) ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ဝဋေရှ္ဝရ၏ ရှေ့တွင် တည်ရှိ၍ အပြစ်အကုန် ပျက်စီးစေသည်။

Verse 57

त्रिकालं यत्र रुद्रस्तु समागत्य व्यवस्थितः । तन्महालयमित्युक्तं स्थानं तस्य महात्मनः

ရုဒ္ဒရ (Rudra) သည် နေ့၏ သုံးကာလ (မနက်၊ မွန်းတည့်၊ ညနေ) တိုင်း လာရောက်၍ တည်နေရာဟူသည့် အရပ်ကို “မဟာလယ” (Mahālaya) ဟု ခေါ်ကြပြီး ထိုမဟာတန်ခိုးရှင်၏ ကြီးမြတ်သော နေရာတော် ဖြစ်သည်။

Verse 58

पिंडतारकमित्येतत्प्राचीनं तीर्थमुत्तमम् । कुम्भकुक्षिगिरिस्थं तत्पित्र्ये कर्मणि सिद्धिदम्

ဤအလွန်မြတ်သော ရှေးဟောင်း တီရ္ထကို “ပိဏ္ဍတာရက” (Piṇḍatāraka) ဟု ခေါ်သည်။ ကုမ္ဘကုက္ဆိ တောင်ပေါ်တွင် တည်ရှိ၍ ပိတೃကမ္မ (ဘိုးဘွားပူဇော်ရေး) အထူးသဖြင့် ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ပူဇော်ခြင်းတွင် အောင်မြင်မှု ပေးသည်။

Verse 59

प्राचीनेश्वरदेवस्य पुरोभूतं प्रति ष्ठितम् । प्राची सरस्वती यत्र तत्र किं मृग्यते परम्

ပရာချီနေရှ္ဝရ (Prācīneśvara) ဘုရား၏ ရှေ့တွင် တည်ထောင်ထားသည်။ အရှေ့သို့ စီးဆင်းသော စရသ္ဝတီ (Sarasvatī) ရှိရာ ထိုနေရာထက် မြင့်မြတ်သော ရည်မှန်းချက်ကို ဘာကြောင့် ထပ်ရှာရမည်နည်း။

Verse 60

निवृत्ते भारते युद्धे तत्र तीर्थे किरीटिना । प्रायश्चित्तं पुरा चीर्णं विष्णुना प्रेरिता त्मना

ဘာရတ (Bhārata) စစ်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ထိုတီရ္ထ၌ မကွတ်ဆောင်းသူ (ကီရီတိန်) အာర్జုန (Arjuna) သည် ယခင်က ပရాయశ္စိတ္တ (အပြစ်ဖြေ) ကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထိုအရာကို ဗိෂ္ဏု (Viṣṇu) သည် အတွင်းစိတ်မှ လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။

Verse 61

तेन तस्माद्विनिर्मुक्तः पातकात्पूर्वसंचितात् । नरतीर्थं ततः ख्यातं तत्र पापभयापहम्

ထိုပရాయశ္စိတ္တဖြင့် သူသည် ယခင်က စုဆောင်းထားသော အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်၏။ ထို့ကြောင့် ထိုနေရာကို «နရတီရ္ထ» ဟု ကျော်ကြားလာပြီး အပြစ်ကြောင့် ဖြစ်သော ကြောက်ရွံ့မှုကို ပယ်ဖျက်ပေးသော သန့်ရှင်းရာဖြစ်၏။

Verse 62

नरतीर्थादन्यतीर्थं पुंडरीकमिति स्मृतम् । अर्जुनेन सहागत्य यत्र स्नातो हरिः प्रिये

နရတီရ္ထကို ကျော်လွန်၍ «ပုဏ္ဍရိက» ဟု မှတ်ယူကြသော အခြားသန့်ရှင်းရာတီရ္ထတစ်ခု ရှိ၏။ အချစ်ရေ၊ ထိုနေရာ၌ ဟရိသည် အర్జုနနှင့်အတူ ရောက်လာပြီးနောက် ရေချိုးတော်မူ၏။

Verse 63

प्राचीनेशात्परं तीर्थं वालखिल्येश्वरं महत् । तत्र तस्मान्महातीर्थात्तीर्थमन्यन्महो दयम्

ပရာချီနေရှကို ကျော်လွန်၍ «ဝါလခိလျေရှ္ဝရ» ဟု ခေါ်သော မဟာတီရ္ထတစ်ခု ရှိ၏။ ထိုမဟာသန့်ရှင်းရာမှ ထပ်မံ၍ မဟာမင်္ဂလာအင်အားကြီးသော အခြားတီရ္ထတစ်ခုလည်း ရှိ၏။

Verse 64

गंगासमागमंनाम तीर्थमन्यन्महोदयम् । तत्रालोक्य पुनर्देवीं दीनास्यां दीनमानसाम्

မဟာမင်္ဂလာရှိသော အခြားတီရ္ထတစ်ခုကို «ဂင်္ဂါ-သမာဂမ» ဟု ခေါ်၏။ ထိုနေရာ၌ နတ်သမီးကို ထပ်မံမြင်ရသော်—မျက်နှာငိုမဲ့၍ စိတ်နှလုံးညှိုးနွမ်းနေသဖြင့်—

Verse 65

ब्रह्मासृजत्सखीं तस्याः कपिलां विपुलेक्षणाम् । हरिणीं हरिरप्याशु वज्रिणीमपि देवराट् । न्यंकुं विनोदनार्थं च सरस्वत्या ददौ हरः

ဗြဟ္မာသည် သူမအတွက် မိတ်ဖက်တစ်ဦးကို ဖန်ဆင်း၍ «ကပိလာ» ဟု အမည်ပေးကာ မျက်လုံးကျယ်ဝန်းစေ၏။ ဟရိသည်လည်း လျင်မြန်စွာ အခြားမိတ်ဖက် «ဟရိဏီ» ကို ဖန်ဆင်း၏။ နတ်တို့၏ အရှင် အိန္ဒြာသည်လည်း «ဝဇ္ရိဏီ» ကို ဖန်ဆင်းပေး၏။ ထို့ပြင် ဟရ (ရှီဝ) သည် စရஸဝတီအား အပန်းဖြေရန် «ညင်္ကု» ကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 66

ततः प्रहृष्टा सा देवी देवादेशात्सरस्वती । तस्माद्गन्तुं समारब्धा प्राचीना पापनाशिनी

ထို့နောက် နတ်တို့၏ အမိန့်တော်ကြောင့် ဝမ်းမြောက်လှသော သရஸဝတီ ဒေဝီသည် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာရန် စတင်ထွက်ပေါ်လာ၏—အရှေးကတည်းကရှိသော၊ အပြစ်ကို ဖျက်သိမ်းပေးသူ ဖြစ်၏။

Verse 67

ईश्वर उवाच । दक्षिणां दिशमास्थाय पुनः पश्चान्मुखी तदा । सरस्वती महादेवी वडवानलधारिणी । तदुत्तरे तटे तीर्थमेकद्वारमिति स्मृतम्

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်– «တောင်ဘက်သို့ ဦးတည်ကာ ထိုအခါ သရஸဝတီ မဟာဒေဝီသည်—ပင်လယ်အောက်မီး (ဝဍဝာနလ) ကို ကိုင်ဆောင်သူ—ပြန်လည်၍ အနောက်ဘက်ကို မျက်နှာမူလေ၏။ သူမ၏ မြောက်ဘက်ကမ်းတွင် ‘ဧကဒွာရ’ ဟု ခေါ်သော တီရ္ထ သည် ထင်ရှား၏»။

Verse 68

एकद्वारेण यत्सेना स्वर्गं प्राप्ता ततो वरात् । तस्मात्तीर्थात्पुनश्चान्यत्तीर्थं यत्र गुहेश्वरः

‘ဧကဒွာရ’ ဟု ခေါ်သော သန့်ရှင်းသည့် တီရ္ထကို ဖြတ်သန်းခြင်းအားဖြင့် ထိုစစ်တပ်အစုသည် ကောင်းချီးတော်ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်လေ၏။ ထိုတီရ္ထမှ ထပ်မံ၍ အခြားသန့်မြတ်ရာသို့ သွားရမည်—အဲဒီမှာ ဂုဟေရှ္ဝရ ရှိ၏။

Verse 69

गुहेन स्थापितः पूर्वं यत्र देवो महेश्वरः । गुहेश्वरान्नातिदूरे वटेश्वरमिति स्मृतम्

ထိုနေရာ၌ အရှေးက ဂုဟာက မဟေရှ္ဝရ ဘုရားကို တည်ထောင်ပူဇော်ထားခဲ့၏။ ဂုဟေရှ္ဝရမှ မဝေးလှသောနေရာကို ‘ဝဋေရှ္ဝရ’ ဟု မှတ်သားကြ၏။

Verse 70

दिव्यं सरस्वतीतीरे व्यासेनाराधितं पुरा । आमर्द्दकी नदी यत्र सरस्वत्या सहैकताम्

သရஸဝတီမြစ်ကမ်းပေါ်၌ တန်ခိုးတော်ရှိသော တီရ္ထတစ်ခု ရှိ၍ အရှေးက ဗျာသက ပူဇော်အာရాధနာ ပြုခဲ့၏—ထိုနေရာ၌ အာမရ္ဒ္ဒကီ မြစ်သည် သရஸဝတီနှင့် တစ်ရပ်တည်း ပေါင်းစည်းလေ၏။

Verse 71

संप्राप्ता तन्महातीर्थं फलदं सर्वदेहिनाम् । आमर्दकी संगमं तं नापुण्यो वेद कश्चन । संगमेश्वरनामेति तत्र लिंगं प्रतिष्ठितम्

သတ္တဝါကိုယ်ရှိသူအပေါင်းတို့အား အကျိုးပေးသော မဟာတီရ္ထသို့ ရောက်ရှိနိုင်သည်။ အာမရ္ဒကီ မြစ်ဆုံရာကို ကုသိုလ်မရှိသူ မည်သူမျှ မသိနိုင်။ ထိုနေရာ၌ “သင်္ဂမေရှ္ဝရ” ဟူသော အမည်ဖြင့် လိင်္ဂတော် တည်ထောင်ထားသည်။

Verse 72

मुण्डीश्वरेति च तथा प्रसिद्धिमगमत्क्षितौ । मुंडीश्वरसमीपस्थं सरस्वत्यां महोदयम्

ထိုအရာသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် “မုဏ္ဍီရှ္ဝရ” ဟူသော အမည်ဖြင့် ကျော်ကြားလာသည်။ မုဏ္ဍီရှ္ဝရအနီး၊ စရஸဝတီမြစ်ပေါ်တွင် “မဟောဒယ” ဟူသော တီရ္ထတစ်ခု ရှိသည်။

Verse 73

नाम्ना यत्प्राङ्मुखं तीर्थं सरस्वत्यास्तटे स्थितम् । मांडव्येश्वरनाम्ना वै यत्रेशः संप्रतिष्ठितः

စရஸဝတီမြစ်ကမ်းပေါ်တွင် “ပရाङ္မုခ” ဟူသော အမည်ရှိ တီရ္ထတစ်ခု ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ အရှင်တော်သည် “မာဏ္ဍဗျေရှ္ဝရ” ဟူသော အမည်ဖြင့် တည်ထောင်ထားသည်။

Verse 74

पीलुकर्णिकसंज्ञं तु तीर्थमन्यत्पुनस्ततः । सरस्वतीतीरगतमृषिणा सेवितं महत्

ထိုနေရာမှ ထပ်မံ၍ “ပီလုကဏ္ဏိကာ” ဟူသော အမည်ရှိ တီရ္ထတစ်ခု ရှိသည်။ စရஸဝတီမြစ်ကမ်းပေါ်တွင် တည်ရှိပြီး ဗြဟ္မရိသီတစ်ပါးက မကြာခဏ ဆည်းကပ်သော မဟာတီရ္ထ ဖြစ်သည်။

Verse 75

तस्मादन्यत्सरस्वत्यां तीर्थं द्वारवती स्मृतम् । तीर्थानां प्रवरं देवि यत्र संनिहितो हरिः

ထိုနေရာမှ စရஸဝတီမြစ်ပေါ်တွင် “ဒွာရဝတီ” ဟူ၍ မှတ်ယူသော တီရ္ထတစ်ခု ထပ်ရှိသည်။ ဒေဝီရေ၊ တီရ္ထများအနက် အထူးမြတ်ဆုံးဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ ဟရီဘုရားသည် ထိုနေရာ၌ တည်ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 76

ततस्तस्य समीपस्थं तीर्थं गोवत्ससंज्ञितम् । यत्रावतीर्य गोवत्सस्वरूपेणांबिकापतिः

ထို (ဒွာရဝတီ) အနီးတွင် «ဂိုဝတ္စ» ဟုခေါ်သော တီရ္ထတစ်ခုရှိ၍ ထိုနေရာ၌ အမ္ဗိကာပတိသည် နွားကလေးရုပ်ဖြင့် အဝတားဆင်းလာ၏။

Verse 77

स्वयं भूलिंगरूपेण संस्थितस्तेजसां निधिः । गोवत्सान्नैरृते भागे दृश्यते लोहयष्टिका

ထိုနေရာ၌ တေဇောဓာတ်၏ خزانہတော်သည် ကိုယ်တိုင်ပင် ဘူလင်္ဂရုပ်ဖြင့် တည်ရှိ၏။ ဂိုဝတ္စ၏ အနောက်တောင်ဘက်တွင် သံတံတစ်ချောင်း (အမှတ်အသား) ကို မြင်ရ၏။

Verse 78

स्वयंभूलिंगरूपेण रुद्रस्तत्र स्वयं स्थितः । एकविंशति वारस्य भक्त्या पिंडस्य यत्फलम्

ထိုနေရာ၌ ရုဒ္ရသည် ကိုယ်တိုင်ပင် ကိုယ်ထင်ရှားသော လင်္ဂ (သွယံဘူလင်္ဂ) ရုပ်ဖြင့် တည်ရှိ၏။ စိတ်ယုံကြည်မှုဖြင့် ပိဏ္ဍကို နှစ်ဆယ့်တစ်ရက် ဆက်ကပ်လှူဒါန်းရာမှ ရသော ကုသိုလ်အကျိုးသည်—

Verse 79

गंगायां प्राप्यते पुंसां श्राद्धेनैकेन तत्र तत् । ततस्तस्मान्महातीर्थाद्बालक्रीडनकी यथा

—ထိုကဲ့သို့သော ကုသိုလ်အကျိုးကိုပင် လူတို့သည် ဂင်္ဂါမြစ်၌ ထိုနေရာတွင် ရှရဒ္ဓတစ်ကြိမ်သာ ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ရရှိကြ၏။ ထို့နောက် ထိုမဟာတီရ္ထမှ ဆက်လက်၍ မိန်းကလေးငယ် ကစားသကဲ့သို့ လှုပ်ရှားသွား၏။

Verse 80

सखीभिः सहिता तत्र क्रीडताऽसौ यथेच्छया । आनुलोम्यविलोम्येन दक्षिणेनोत्तरेण च

သူမသည် မိတ်သဟာယမိန်းကလေးများနှင့်အတူ ထိုနေရာ၌ စိတ်ကြိုက်ကစားမြူးတမ်းကာ—တစ်ခါတစ်ရံ ရေစီးနှင့်အညီ၊ တစ်ခါတစ်ရံ ရေစီးကိုဆန့်ကျင်၍၊ တောင်ဘက်သို့လည်းကောင်း မြောက်ဘက်သို့လည်းကောင်း သွားလာ၏။

Verse 81

रुल्लं प्राप्य पुनर्देवी समुद्भूता मनोरमा । रुल्लं नाम पुरं यत्र सृष्टं देवेन शंभुना

ရုလ္လာသို့ ထပ်မံရောက်သော် လှပသန့်ရှင်းသော ဒေဝီသည် ထိုနေရာ၌ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုအရပ်၌ ရုလ္လာဟူသော မြို့တော်ရှိပြီး၊ သမ္ဘု (Śambhu) ဘုရားက ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။

Verse 82

सह देवैस्तु पार्वत्या धारायंत्रप्रयोगकैः । एकं वर्षसहस्रं तु शंभुना तत्र रुल्लितम्

ထိုနေရာ၌ သမ္ဘုသည် ဒေဝတော်များနှင့် ပါရဝတီနှင့်အတူ ရေစက်ကိရိယာများကို အသုံးပြု၍ ထိုအရပ်ကို «ရုလ္လိတ» ဟူသကဲ့သို့ တစ်ထောင်နှစ်ပတ်လုံး ပြုလုပ်တော်မူ၏။

Verse 83

रुल्लं तत्र ह्रदं नाम सरस्वत्यां महोदयम् । साक्षात्तत्र महादेव आनंदेश्वरसंज्ञितः

ထိုနေရာ၌ စရസ്വတီမြစ်ကမ်းပေါ်တွင် ရုလ္လာဟူသော ရေကန်ရှိ၍ မဟာအောင်မြင်သုခမင်္ဂလာ တီရ္ထဖြစ်၏။ ထိုနေရာ၌ မဟာဒေဝသည် ကိုယ်တိုင်ပင် ပေါ်ထွန်း၍ «အာနန္ဒေရှ္ဝရ» (Ānandeśvara) ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 84

पश्चिमेन स्थितं तत्र शम्भोरायतनस्य तु । स मेरोर्दक्षिणे पादे नखस्तु परिकीर्तितः

သမ္ဘု၏ ဘုရားကျောင်းအနောက်ဘက်၌ သန့်ရှင်းသော အမှတ်တံဆိပ်တစ်ခု ရှိ၏။ ၎င်းကို မေရုတောင်၏ တောင်ဘက်ခြေထောက်ပေါ်ရှိ «လက်သည်း» ဟု ကျော်ကြားစွာ ခေါ်ကြသည်။

Verse 85

पश्यंति ये नराः सम्यक्तेऽपि पापविवर्जिताः । अश्वमेधसहस्रस्य प्राप्नुवंति फलं ध्रुवम्

၎င်းကို မှန်ကန်စွာ မြင်တွေ့သော လူတို့သည် ပင်ပန်းပျက်စီးသော အပြစ်မှ ကင်းလွတ်လာကြ၏။ ထိုသူတို့သည် အရှွမေဓ (Aśvamedha) ယဇ်တစ်ထောင်၏ အကျိုးကို မလွဲမသွေ ရရှိကြသည်။

Verse 86

परतस्तस्य कूष्मांडमुनेस्तत्राश्रमं महत् । कूष्मांडेश्वरसंज्ञं तु तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम्

ထိုနေရာကို ကျော်လွန်၍ မုနိ ကူṣမာဏ္ဍ၏ အာရှရမ်ကြီး တည်ရှိ၏။ «ကူṣမာဏ္ဍေရှွရ» ဟူသော တီရ္ထသည် သုံးလောကလုံးတွင် ကျော်ကြားလျက်ရှိ၏။

Verse 87

कोल्लादेवी स्थिता तत्र सर्वपापभयापहा । अन्तर्द्धानेन तां कोल्लां संप्राप्ता सा महानदी

ထိုနေရာ၌ ဒေဝီ ကောလ္လာ တည်ရှိ၍ အပြစ်အားလုံးနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားပေး၏။ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း၏ အာနုဘော်ဖြင့် မဟာမြစ်သည် ထိုကောလ္လာသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 88

ततोऽप्यंतर्हिता भूत्वा संप्राप्ता तु मनोरमम् । सानुं मदनसंज्ञं तु क्षेत्रं सिद्धनिषेवितम्

ထို့နောက် ထပ်မံပျောက်ကွယ်ကာ သာယာလှပသော နေရာသို့ ရောက်၏။ «မဒန» ဟူသော တောင်စောင်းကွင်းသည် စိဒ္ဓများ လာရောက်ဆည်းကပ်နေထိုင်သော သန့်ရှင်းသည့် က్షೇತ್ರ ဖြစ်၏။

Verse 89

ततोऽप्यंतर्हिता भूत्वा पुनः प्राप्ता हिमाचलम् । खादिरामोदनामानं सर्वर्तुकुसुमोज्ज्वलम्

ထို့နောက် ထပ်မံပျောက်ကွယ်ကာ ဟိမာလယ တောင်တန်းသို့ ရောက်၏။ «ခါဒိရာမောဒ» ဟူသော နေရာသည် ရာသီတိုင်း ပန်းပွင့်များဖြင့် တောက်ပလှ၏။

Verse 90

तत्रारुह्य विलोक्याथ ददर्श सुमनोरमम । क्षारोदं पश्चिमाशास्थं घनवृंदमिवोन्नतम्

ထိုနေရာ၌ တက်ရောက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုသော် အလွန်လှပသော မြင်ကွင်းကို တွေ့၏။ အနောက်ဘက်၌ရှိသော က္ṣာရောဒ (ဆားသမုဒ္ဒရာ) သည် ထူထပ်သော မိုးတိမ်အစုကြီးကဲ့သို့ မြင့်မားလျက်ရှိ၏။

Verse 91

एवंविधं च तं तत्र सा विलोक्य महाप्रभा । हर्षात्पंचानना भूत्वा देवकार्यार्थमुद्यता

အဲဒီနေရာမှာ အံ့ဖွယ်မြင်ကွင်းကို မြင်သော်၊ တောက်ပသော ဒေဝီမဟာပရဘာသည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းကြောင့် မျက်နှာငါးပါးဖြစ်လာကာ နတ်တို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြီးမြောက်စေရန် အသင့်တော်စွာ ထတက်လှုပ်ရှား하였다။

Verse 92

हरिणी वज्रिणी न्यंकुः कपिला च सरस्वती । पंचस्रोताः स्थिता तत्र मुनिनोक्ता सरस्वती

ထိုနေရာ၌ မုနိတို့က ဖော်ပြသကဲ့သို့ သရஸဝတီဒေဝီသည် စီးကြောင်းငါးသွယ်အဖြစ် တည်ရှိ၍ ဟရိဏီ၊ ဝဇ္ရိဏီ၊ ညံကူ၊ ကပိလာ နှင့် သရஸဝတီ ဟူ၍ ခေါ်ကြသည်။

Verse 93

श्रमापनोदं कुर्वाणा मुनीनां यत्र संस्थिता । तत्तत्पादकमित्युक्तं तीर्थं तीर्थार्थिनां नृणाम् । सर्वेषां पातकानां च शोधनं तद्वरानने

မုနိတို့၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ဖယ်ရှားပေးလျက် နေထိုင်ရာ ထိုနေရာကို ‘တတ္တတ္ပါဒက’ ဟူသော တီရ္ထဟု ခေါ်ကြ၏။ တီရ္ထကို ရှာဖွေသူ လူတို့အတွက် သန့်ရှင်းသော ဖြတ်ကူးရာဖြစ်ပြီး၊ အို မျက်နှာလှသောသူမ၊ အပြစ်အားလုံးကို သန့်စင်ပေးသော အရာလည်း ဖြစ်သည်။

Verse 94

खादिरामोदमासाद्य तत्रस्था वीक्ष्य सागरम् । गन्तुं प्रवृत्ता तं वह्निमादाय सुरसुन्दरि

ခါဒိရာမောဒသို့ ရောက်၍ ထိုနေရာ၌ ရပ်ကာ သမုဒ္ဒရာကို ကြည့်ရှု하였다။ ထို့နောက် အို နတ်မိန်းမအလှတရား၊ ထိုမီးကို ယူဆောင်လျက် ဆက်လက်သွားရန် ထွက်ခွာ하였다။

Verse 95

दग्ध्वा कृतस्मरं देवी पुनरादाय वाडवम् । समुद्रस्य समीपस्था स्थिता हृष्टत नूरुहा

ကృతસ્મရကို မီးရှို့ပြီးနောက် ဒေဝီသည် ဝါဍဝ (သမုဒ္ဒရာအောက်မီး) ကို ထပ်မံ ယူဆောင်하였다။ သမုဒ္ဒရာအနီး၌ ရပ်တည်ကာ ကိုယ်လက်သွယ်လျသောသူမသည် ဝမ်းမြောက်လျက် ထိုနေရာ၌ နေ하였다။

Verse 96

ततः प्रविष्टा सा देवी अगाधे लवणांभसि । वाडवं वह्निमादाय जलमध्ये व्यसर्जयत्

ထို့နောက် ဒေဝီမယ်တော်သည် ဆားရေ၏ အနက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်၍ ဝါဍဝမီးကို ယူဆောင်ကာ ပင်လယ်အလယ်၌ လွှတ်ချလိုက်သည်။

Verse 97

ततस्तस्याः पुनः प्रीतः स्वय मेव हुताशनः । तद्दृष्ट्वा दुष्करं कर्म वचनं चेदमब्रवीत्

ထို့နောက် ဟုတာသန (မီး) သည် သူမအပေါ် ထပ်မံနှစ်သက်၍ ထိုခက်ခဲသော လုပ်ရပ်ကို မြင်ကာ ဤစကားကို ပြောဆို하였다။

Verse 98

परितुष्टोऽस्मि ते भद्रे वरं वरय सुव्रते । तत्ते दास्याम्यहं प्रीतो यद्यपि स्यात्सु दुर्लभम्

«အို မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမ၊ သီလဝတီကောင်းမြတ်သူရေ၊ ငါသည် သင့်အပေါ် အလွန်ပင် ကျေနပ်၏။ ဆုတောင်းတစ်ပါးကို ရွေးချယ်လော့။ ငါသည် ပျော်ရွှင်စွာ ပေးမည်—အလွန်ရှားပါး၍ ရခက်သော်လည်း»။

Verse 99

ईश्वर उवाच । प्रगृह्य वलयं हस्तादिदं वचनमब्रवीत् । इदं मे वलयं वह्ने वक्त्रे धार्यं सदा त्वया

ဣရှ္ဝရက ပြောသည်– «သူ၏လက်မှ လက်ကောက်ကို ယူကိုင်၍ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏– အို မီးရေ၊ ငါ၏ လက်ကောက်ဤသည်ကို သင်၏ ပါးစပ်၌ အမြဲတမ်း ဆောင်ထားရမည်»။

Verse 100

अनेन शक्यते यावत्तावत्तोयं समाहर । न त्वया शोषणीयोऽयं समुदः सरितांपतिः

«ဤအရာဖြင့် တတ်နိုင်သလောက်သာ ရေကို စုဆောင်းလော့။ မြစ်တို့၏ အရှင်ဖြစ်သော ပင်လယ်ကို သင် မခြောက်သွေ့စေရ»။

Verse 101

बाढमित्येव चोक्त्वा स प्रविष्टो निधिमंभसाम् । एवमेषा महादेवि प्रभासे तु सरस्वती । गृहीत्वा वाडवं प्राप्ता तुष्ट्यर्थं च मनीषिणाम्

«အဲဒီအတိုင်းပဲ» ဟုဆိုကာ သူသည် ရေ၏ဘဏ္ဍာတိုက်ဖြစ်သော သမုဒ္ဒရာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။ ထို့ကြောင့် မဟာဒေဝီရေ၊ ပရဘာသာ၌ သရஸဝတီသည် ဝါဍဝမီးကို ကိုင်ယူကာ ရှင်ရသီတို့၏ စိတ်ကျေနပ်မှုအတွက် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 102

सा विश्रांता कुरुक्षेत्रे भद्रावर्ते च भामिनि । पुष्करे श्रीकला देवी प्रभासे च महानदी

အလင်းရောင်တောက်ပသော မိန်းမမြတ်ရေ၊ သူမသည် ကုရုက္ခေတ္တရနှင့် ဘဒြာဝရ္တ၌ အနားယူခဲ့၏။ ပုရှ္ကရ၌ သူမသည် သရီကလာ ဒေဝီဖြစ်ပြီး၊ ပရဘာသာ၌ မဟာမြစ်တော်ဖြစ်၏။

Verse 103

देवमातेति सा तत्र संस्थिता लवणोदधौ । अस्मिन्मन्वंतरे देवि आदौ त्रेतायुगे पुरा

ထိုနေရာ၌ ဆားသမုဒ္ဒရာအတွင်း သူမသည် «ဒေဝမာတာ» (ဒေဝတို့၏ မိခင်) ဟူသော အမည်ဖြင့် တည်မြဲစွာ တည်ရှိလာ၏။ ဤ မန်ဝန္တရ၌ မဟာဒေဝီရေ၊ ရှေးကာလ တ్రေတားယုဂ၏ အစ၌…

Verse 104

इति वृत्तं सरस्वत्या वाडवाग्नेस्तथाभवत् । मन्वन्तरे व्यतीतेऽस्मिन्भविताऽन्यस्तु वाडवः

ဤသို့ပင် သရஸဝတီနှင့် ဝါဍဝမီးအကြောင်း အဖြစ်အပျက်သည် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့၏။ ဤ မန်ဝန္တရ ကုန်လွန်သွားသောအခါ ဝါဍဝမီးတစ်ပါး ထပ်မံ ပေါ်ထွန်းလာမည်။

Verse 105

ज्वालामुखेति नाम्ना वै रुद्रक्रोधाद्भविष्यति । सरस्वत्यास्तथा नाम ख्यातिं ब्राह्मीति यास्यति

၎င်းသည် ရုဒြ၏ အမျက်ဒေါသမှ ပေါ်ထွန်းလာပြီး «ဇ္ဝာလာမုခ» ဟူသော အမည်ကို ဆောင်မည်။ ထို့အတူ သရஸဝတီ၏ အမည်သည် «ဗြာဟ္မီ» ဟူ၍ ကျော်ကြားလာမည်။

Verse 106

सरस्वतीति वै लोके वर्तते नाम सांप्रतम् । अतीतं नाम यत्तस्याः कमंडलुभवेति च । रत्नाकरेति सामुद्रं सत्यं नामांतरं पुरा

ယနေ့လောကတွင် သူမကို «သရသွတီ» ဟူသောနာမဖြင့် သိကြသည်။ အတိတ်က သူမ၏နာမမှာ «ကမဏ္ဍလုဘဝာ» (ရေခွက်မှ မွေးဖွားသူ) ဖြစ်ပြီး၊ ရှေးခေတ်တွင် «ရတ္နာကရ» သည် သမုဒ္ဒရာဆိုင်ရာ အခြားနာမအဖြစ် အမှန်တကယ် ရှိခဲ့သည်။

Verse 107

अस्मिन्मन्वंतरे देवि सागरेति प्रकीर्तितम् । क्षांरोदेति भविष्यं तु नाम देवि प्रकीर्ति तम्

ဤမနွန္တရတွင်၊ အို ဒေဝီ၊ သူမကို «သာဂရာ» (သမုဒ္ဒရာ၏) ဟူသောနာမဖြင့် ချီးကျူးကြသည်။ အနာဂတ်တွင် ကြေညာမည့်နာမမှာ၊ အို ဒေဝီ၊ «ခ္သာံရောဒါ» ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 108

एवं जानाति यः कश्चित्स तीर्थफलमश्नुते । स्वर्गनिःश्रेणिसंभूता प्रभासे तु सरस्वती

ဤသို့ သိနားလည်သူ မည်သူမဆို တီရ္ထ၏ အကျိုးကို အမှန်တကယ် ရရှိသည်။ ပရဘာသတွင် သရသွတီသည် ကောင်းကင်သို့ တက်ရာ လှေကားကဲ့သို့ ပေါ်ပေါက်လာသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 109

नापुण्यवद्भिः संप्राप्तुं पुंभिः शक्या महानदी । प्राची सरस्वती देवि सर्वत्र च सुदुर्लभा । विशेषेण कुरुक्षेत्रे प्रभासे पुष्करे तथा

ကုသိုလ်မရှိသူတို့အတွက် ဤမဟာမြစ်ကို ရောက်ရှိရန် မဖြစ်နိုင်။ အရှေ့သို့ စီးဆင်းသော ရှေးဟောင်း သရသွတီမြစ်သည်၊ အို ဒေဝီ၊ နေရာတိုင်းတွင် တွေ့ကြုံရန် အလွန်ရှားပါးသည်—အထူးသဖြင့် ကုရုက္ခေတ်ရ၊ ပရဘာသနှင့် ပုရှ္ကရတို့တွင်ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 110

एवंप्रभावा सा देवी वडवानल धारिणी । अग्नितीर्थसमीपस्था स्थिता देवी सरस्वती

ထိုဒေဝီ၏ အာနုဘော်သည် ဤသို့ဖြစ်သည်။ သရသွတီဒေဝီသည် ဝဍဝာနလ (မြေအောက်မီး) ကို ဆောင်ထားသူဖြစ်၍ အဂ္နိတီရ္ထအနီးတွင် တည်ရှိနေသည်။

Verse 111

तामादौ पूजयेद्यस्तु स तीर्थफलमश्नुते । सागरं यच्च तत्तीर्थं पापघ्नं पुण्य वर्द्धनम्

အစဦးဆုံး သူမကို ပူဇော်သူသည် တီရ္ထယာထာ၏ အကျိုးကို ပြည့်စုံစွာ ရရှိသည်။ ပင်လယ်ကမ်းရှိ ထိုတီရ္ထသည် အပြစ်ကို ဖျက်သိမ်း၍ ကုသိုလ်ကို တိုးပွားစေသည်။

Verse 112

दर्शनादेव तस्यैव महाक्रतुफलं लभेत् । अग्निचित्कपिला सत्री राजा भिक्षुर्महोदधिः

ထိုအရာကို မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် မဟာယဇ္ဉ၏ အကျိုးကို ရရှိနိုင်သည်။ (ဤနေရာတွင် အခမ်းအနားနှင့် နေရာနှင့် ဆက်နွယ်သူများကို ခေါ်ဆိုထားသည်:) မီးပလ္လင်တည်ဆောက်သူ၊ ကပီလာနွား၊ စတ္တရယဇ္ဉပြုသူ၊ ဘုရင်၊ ဘိက္ခု၊ နှင့် မဟာသမုဒ္ဒရာ။

Verse 113

दृष्टमात्राः पुनंत्येते तस्मा त्पश्येद्धि भावितः । अग्नितीर्थे नरः स्नात्वा पावके प्रक्षिपेत्ततः । गुग्गुलं भारसहितं सोग्निलोके महीयते

ဤအရာတို့သည် မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် သန့်စင်စေသဖြင့်၊ ယုံကြည်မြတ်နိုးသော စိတ်ဖြင့် ကြည့်ရှုသင့်သည်။ အဂ္နိတီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီးနောက် သန့်ရှင်းသော မီးထဲသို့ ဂုဂ္ဂုလု (နံ့သာ) ကို သင့်တော်သော ပမာဏနှင့်အတူ ပစ်ချရမည်။ ထိုသူသည် အဂ္နိ၏ လောက၌ ဂုဏ်ပြုခံရသည်။

Verse 114

एवं संक्षेपतः प्रोक्तो ह्यग्नि तीर्थमहोदयः । सरस्वत्याश्च माहात्म्यं सर्वपातकनाशनम्

ဤသို့ အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် အဂ္နိတီရ္ထ၏ မဟာဂုဏ်သတင်းကို ဆိုပြီးပြီ—အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်သိမ်းသော သရஸဝတီ၏ မဟာတန်ခိုးလည်း ပါဝင်သည်။

Verse 115

स्नात्वाग्नितीर्थे विधिवत्कंकणं प्रक्षिपेततः । सुवर्णस्य महादेवि यथावित्तानु सारतः

အဂ္နိတီရ္ထ၌ စည်းကမ်းအတိုင်း ရေချိုးပြီးနောက်၊ အို မဟာဒေဝီ၊ ကိုယ်ပိုင်အင်အားအလိုက် ရွှေကွင်း (လက်ကောက်) ကို ပူဇော်အဖြစ် ပစ်ချသင့်သည်။

Verse 116

ततः सरस्वतीं पूज्य कपर्दिनमथार्चयेत्

ထို့နောက် သရஸဝတီကို ပူဇော်ပြီးလျှင် ကပရ္ဒင် (ရှီဝ) ကို ထပ်မံပူဇော်ရမည်။

Verse 117

ततः केदारनामानं भीमेश्वरमतःपरम् । भैरवेश्वरनामानं चण्डीश्वरमतः परम्

ထို့နောက် ကေဒါရ အမည်ရှိသော ရှီဝကို ပူဇော်၍ နောက်တစ်ဆင့် ဘီမေရှွရကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ဘိုင်ရဝေရှွရကို၊ ထို့နောက် ခဏ္ဍီရှွရကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 118

ततः सोमेश्वरं देवं पूजयेद्विधिवन्नरः । नवग्रहेश्वरानिष्ट्वा रुद्रैकादशकं तथा

ထို့နောက် လူသည် သင့်လျော်သော ဝိဓိအတိုင်း သောမေရှွရ ဘုရားကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် နဝဂြဟ (ဂြိုဟ်ကိုးပါး) အရှင်များကို စနစ်တကျ ပူဇော်ပြီးနောက် ရုဒြ (၁၁) ပါးကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 119

ततः संपूजयेद्देवं ब्रह्माणं बालरूपिणम् । एवं रौद्री समाख्याता यात्रा पातकनाशिनी

ထို့နောက် ကလေးရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသော ဘုရား ဘြဟ္မာကို ပူဇော်ရမည်။ ဤသို့ဆိုလျှင် ‘ရော်ဒြီ’ ဟုခေါ်သော ယာထရာသည် အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 121

एवं कृत्वा ततो गच्छेन्महादेवीं सरस्वतीम्

ဤသို့ ပြုလုပ်ပြီးနောက် မဟာဒေဝီ သရஸဝတီထံသို့ ဆက်လက်သွားရမည်။

Verse 122

सरस्वतीवससमा कुतो गुणाः सरस्वतीवाससमा कुतो रतिः । सरस्वतीं प्राप्य दिवं गता नराः पुनः स्मरिष्यंति नदीं सरस्वतीम्

သရஸဝတီနှင့်အတူနေထိုင်ခြင်းနှင့်တူညီသော ကုသိုလ်ဂုဏ်ဘယ်မှာရှိမည်နည်း။ သရஸဝတီနှင့်အတူနေခြင်းနှင့်တူညီသော ပျော်ရွှင်မှုဘယ်မှာရှိမည်နည်း။ သရஸဝတီမြစ်သို့ရောက်ကာ ကောင်းကင်သို့တက်ရောက်သွားသော လူတို့သည် နောက်တစ်ဖန် သရஸဝတီမြစ်ကို ပြန်လည်သတိရကြသည်။