Adhyaya 205

Verse 1

देव्युवाच । भगन्देवदेवेश संसारार्णवतारक । ब्रूहि श्राद्धविधिं पुण्यं विस्तराज्जगतांपते

ဒေဝီက ပြော၏—«အို မင်္ဂလာရှိသော သခင်၊ ဒေဝတို့၏ သခင်၊ သံသရာသမုဒ္ဒရာကို ကူးမြောက်စေသူ၊ လောက၏ အရှင်၊ ပုဏ္ဏားမြတ်သော ရှရာဒ္ဓ (śrāddha) အခမ်းအနား၏ နည်းလမ်းကို အသေးစိတ် မိန့်ကြားပါ»။

Verse 2

कस्मिन्वासरभागे तु श्राद्धकृच्छ्राद्धमाचरेत् । अस्मिन्सरस्वती तीर्थे प्रभासक्षेत्र उत्तमे

«နေ့၏ ဘယ်အချိန်ပိုင်းတွင် ရှရာဒ္ဓ ပြုလုပ်သူသည် ရှရာဒ္ဓကို ဆောင်ရွက်သင့်သနည်း—ဤ စရஸဝတီ တီရ္ထ၌၊ အထူးမြတ်သော ပရဘားသ က္ရှೇತ್ರ၌?»

Verse 3

कस्मिंस्तीर्थे कृतं श्राद्धं बहुपुण्यफलं भवेत् । एतत्सर्वं महादेव यथावद्वक्तुमर्हसि

ဘယ်တီရ္ထ (tīrtha) မှာ ရှရာဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်လျှင် ကုသိုလ်အကျိုးကြီးမားစွာ ရနိုင်သနည်း။ အို မဟာဒေဝ၊ ဤအရာအားလုံးကို မှန်ကန်စွာ အစဉ်လိုက် မိန့်ကြားပါ။

Verse 4

ईश्वर उवाच । प्रातःकाले मुहूतांस्त्रीन्संगवस्तावदेव तु । मध्याह्नस्त्रिमुहूर्तः स्यादपराह्णस्ततः परम्

ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်။ မနက်ခင်းသည် မုဟူရ္တ (muhūrta) သုံးခုဖြစ်၍၊ စင်္ဂဝ (saṅgava) ဟူသော မနက်နှောင်းပိုင်းလည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ မွန်းတည့်သည် မုဟူရ္တ သုံးခုဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် အပရာဟ္ဏ (aparāhṇa) ဟူသော နေ့လယ်နောက်ပိုင်း လာသည်။

Verse 5

सायाह्नस्त्रिमुहूर्तः स्याच्छ्राद्धं तत्र न कारयेत् । राक्षसीनाम सा वेला गर्हिता सर्वकर्मसु

စాయာဟ္န (sāyāhna) ဟူသော ညနေစောင်းအချိန်သည် မုဟူရ္တ သုံးခုဖြစ်၍ ထိုအချိန်တွင် ရှရာဒ္ဓ မပြုလုပ်ရ။ ထိုကာလသည် ရာက္ခသီ (rākṣasī) များ၏ အချိန်ဟု ဆိုကြသဖြင့် သာသနာရေး ကိစ္စအားလုံးတွင် မကောင်းဟု ရှုတ်ချထားသည်။

Verse 6

अह्नो मुहूर्ता विख्याता दशपंच च सर्वदा । तत्राष्टमो मुहूर्तो यः स कालः कुतपः स्मृतः

နေ့တစ်နေ့သည် အမြဲတမ်း မုဟူရ္တ (muhūrta) ဆယ့်ငါးခုဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်ဟု သိကြသည်။ ထိုအထဲမှ အဋ္ဌမ မုဟူရ္တသည် ကုတပ (Kutapa) ဟူသော အချိန်ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 7

मध्याह्ने सर्वदा यस्मान्मन्दीभवति भास्करः । तस्मादनंतफलदस्तदारम्भो भविष्यति

မွန်းတည့်အချိန်တွင် ဘာස්ကရ (Bhāskara) နေမင်း၏ အပူသည် အမြဲတမ်း နူးညံ့သက်သာလာသဖြင့်၊ ထိုအချိန်တွင် စတင်သော ကိစ္စရပ်သည် အနန္တ အကျိုးဖလကို ပေးစွမ်းမည်။

Verse 8

मध्याह्नः खड्गपात्रं तु तथान्ये कालकम्बलाः । रूप्यं दर्भांस्तिला गावो दौहित्रश्चाष्टमः स्मृतः

နေ့လယ်အချိန်၌ ‘ခဍ္ဂပာတရ’ (ချိုခွက်) နှင့် ထို့အပြင် အခြားသော ကာလကမ္ဗလာ၊ ငွေ၊ ဒರ್ಭမြက်၊ နှမ်းစေ့၊ နွားများ၊ နှင့် ဒေါဟိတရ တို့ကို ဤနေရာ၌ မင်္ဂလာအထောက်အကူ ရှစ်ပါးဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 9

पापं कुत्सितमित्याहुस्तस्य सन्तापकारिणः । अष्ट चैवं मतास्तस्मात्कुतपा इति विश्रुताः

အပြစ်ကို ‘ကုတ္စိတ’ ဟု ခေါ်ကြသည်—အပြစ်တင်ခံရထိုက်၍ ဆင်းရဲပူလောင်မှုကို ဖြစ်စေသောအရာ။ ထို့ကြောင့် ဤအရာတို့ကို ရှစ်ပါးဟု သတ်မှတ်ကာ ‘ကုတပ’ ဟူသော အမည်ဖြင့် ကျော်ကြားသည်။

Verse 10

ऊर्ध्वं मुहूर्तात्कुतपाद्यन्मुहूर्तचतुष्टयम् । मुहूर्तपञ्चकं चैव स्वधाभवनमिष्यते

ကုတပ မုဟူရတ ပြီးနောက် လာသော မုဟူရတ လေးပါးနှင့် ထို့အပြင် မုဟူရတ ငါးပါးအလျားကို ‘စွဓာ-ဘဝန’ ဟု သတ်မှတ်ကြပြီး၊ ပိတೃများအား ပူဇော်အပ်သော အလှူအတန်းအတွက် သင့်တော်သော နေရာဟု ဆိုကြသည်။

Verse 11

विष्णोर्देहसमुद्भूताः कुशाः कृष्णास्तिलास्तथा । श्राद्धस्य रक्षणार्थाय एतत्प्राहुर्दिवौकसः

ကူရှမြက်နှင့် အနက်ရောင် နှမ်းစေ့တို့သည် ဗိဿနု၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ပေါ်ထွန်းလာသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ဒေဝတားတို့က ဤအရာတို့ကို ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို ကာကွယ်ရန်ဟု ကြေညာကြသည်။

Verse 12

तिलोदकाञ्जलिर्देयो जलस्थैस्तीर्थवासिभिः । सदर्भहस्तेनैकेन श्राद्धसेवनमिष्यते

တီရ္ထ၌ နေထိုင်သူတို့သည် ရေထဲတွင် ရပ်လျက် နှမ်းရေကို လက်အုပ်ဖြင့် ပူဇော်သင့်သည်။ ဒರ್ಭကို လက်တစ်ဖက်တွင် ကိုင်ထား၍ śrāddha ကို ဆောင်ရွက်ခြင်းကို အတည်ပြုကြသည်။

Verse 13

त्रीणि श्राद्धे पवित्राणि दौहित्रः कुतपस्तिलाः । त्रीणि चात्र प्रशंसंति शुद्धिमक्रोधमत्वराम्

श्राद्ध အခမ်းအနားတွင် သန့်စင်စေသော အရာ သုံးပါးရှိသည်—ဒေါဟိထရ၊ ကုတပ၊ နှင့် နှမ်း။ ထို့ပြင် ဤနေရာ၌လည်း ဂုဏ်သတ္တိ သုံးပါးကို ချီးမွမ်းကြသည်—သန့်ရှင်းမှု၊ ဒေါသကင်းမှု၊ နှင့် အလျင်မလိုမှု။

Verse 14

दौहित्रं खड्गमित्युक्तं ललाटे शृङ्गमस्ति यत् । तस्य शृंगस्य यत्पात्रं तद्दौहित्रमिति स्मृतम्

“ဒေါဟိထရ” ဟူသည် “ခဍ္ဂ” ဟု ဆိုကြသည်—နဖူးပေါ်တွင် ချိုရှိသော တိရစ္ဆာန်။ ထိုချိုဖြင့် ပြုလုပ်သော အိုးခွက်ကို “ဒေါဟိထရ” ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 15

क्षीरिणी वापि चित्रा गौस्तत्क्षीरायद्घृतं भवेत् । तद्दौहित्रमिति प्रोक्तं दैवे पित्र्ये च कर्मणि

နို့ပေးသော နွားမတစ်ကောင်မှ—အရောင်စက်စက်ရှိသော်လည်း—၎င်း၏နို့မှ ထုတ်လုပ်သော ဂျီ (ghee) အားလုံးကို “ဒေါဟိထရ” ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထိုဂျီသည် ဒေဝပူဇာနှင့် ပိတೃကర్మ (ဘိုးဘွားအတွက် ရိုးရာ) နှစ်မျိုးလုံးတွင် ချီးမွမ်းခံရသည်။

Verse 16

दर्भाग्रं दैवमित्युक्तं समूलाग्रं तु पैतृकम् । तत्रावलंबिनो ये तु कुशास्ते कुतपाः स्मृताः

ဒರ್ಭမြက်၏ အဖျားကို ဒေဝကర్మအတွက် သင့်တော်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော် အမြစ်နှင့် အဖျားပါသော ဒರ್ಭကို ပိတೃကర్మ (ဘိုးဘွားအတွက်) သတ်မှတ်ထားသည်။ ထိုနေရာ၌ အောက်သို့ လျှောကျနေသော ကုရှမြက်တံများကို “ကုတပ” ကုရှဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 17

शरीरद्रव्यदाराभूमनोमंत्रद्वि जन्मनाम् । शुद्धिः सप्तसु विज्ञेया श्राद्धकाले विशेषतः

ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) များအတွက် သန့်ရှင်းမှုကို နယ်ပယ် ခုနစ်ခုတွင် သိမြင်ရမည်—ကိုယ်ခန္ဓာ၊ ပစ္စည်းဥစ္စာ၊ ဇနီး၊ မြေယာ၊ စိတ်၊ မန္တရ၊ နှင့် ဒွိဇတို့၏ အကျင့်အကြံ။ အထူးသဖြင့် śrāddha အချိန်တွင် ဖြစ်သည်။

Verse 18

सप्तधा द्रव्यशुद्धिस्तु सोत्तमा मध्यमाऽधमा

ဥစ္စာ၏ သန့်ရှင်းမှုသည် ခုနစ်မျိုးရှိ၍ အထက်တန်း၊ အလယ်တန်း၊ အနိမ့်တန်းဟူ၍ ခွဲခြားထားသည်။

Verse 19

श्रुतं शौर्यं तपः कन्या शिष्याद्यं चान्वयागतम् । धनं सप्तविधं शुक्लमुपायोप्यस्य तादृशः

ပညာ၊ သတ္တိဗလ၊ တပဿ၊ သမီး၊ တပည့်တို့နှင့် အစဉ်အဆက်မှ ရရှိလာသော အမွေဥစ္စာ—ဤခုနစ်ပါးကို ‘ဖြူစင်သော (śukla) ဥစ္စာ’ ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ထိုသို့ရယူသည့် နည်းလမ်းလည်း ထိုကဲ့သို့ပင် သန့်ရှင်းသည်။

Verse 20

कुत्सितं कृषिवाणिज्यं शुक्लं शिल्पानुवृत्तिभिः । कृतोपकारादाप्तं च शंबलं समुदाहृतम्

ဤရှ్రာဒ္ဓအကြောင်းအရာ၌ လယ်ယာလုပ်ငန်းနှင့် ကုန်သွယ်ရေးကို အပြစ်တင်ဖွယ်ဟု ဆိုကြသည်။ လက်မှုအတတ်ပညာဖြင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းခြင်းကို သန့်ရှင်းဟု သတ်မှတ်သည်။ ထို့ပြင် ကူညီပေးမှုအတွက် ပြန်လည်ရရှိသော အကျိုးအမြတ်ကို ‘śaṃbala’ (အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် ရရှိသည့် အမြတ်) ဟု ခေါ်သည်။

Verse 21

उत्कोचतश्च यत्प्राप्तं यत्प्राप्तं चैव साहसात् । व्याजेनोपार्जितं यच्च तत्कृष्णं समुदाहृतम्

လာဘ်ပေးလာဘ်ယူဖြင့် ရရှိသမျှ၊ အကြမ်းဖက်ခြင်း သို့မဟုတ် အတင်းအကျပ်ဖြင့် ရရှိသမျှ၊ လှည့်ဖြားသော အကြောင်းပြချက်များဖြင့် ရှာဖွေသမျှ—ဤအရာတို့ကို ‘အမည်း (kṛṣṇa)’ ဟူ၍ ကြေညာကြသည်၊ အညစ်အကြေးဥစ္စာဟူသတည်း။

Verse 22

अन्यायोपार्जितैर्द्रव्यै र्यच्छ्राद्धं क्रियते नरैः । तृप्यंति तेन चण्डालाः पुष्कसाद्यासु योनिषु

မတရားမှုဖြင့် ရှာဖွေထားသော ဥစ္စာဖြင့် လူတို့က śrāddha ကို ပြုလုပ်လျှင်၊ ထိုပူဇော်သက္ကာကြောင့် စိတ်ကျေနပ်သည့်သူတို့မှာ Puṣkasa စသည့် ယောနိများ၌ မွေးဖွားသော Caṇḍāla များပင် ဖြစ်ကြသည်—ရည်ရွယ်သော ဘိုးဘွားတို့ မဟုတ်။

Verse 23

अन्नप्रकिरणं यत्तु मनुष्यैः क्रियते भुवि । तेन तृप्तिमुपायांति ये पिशाचत्वमागताः

လူတို့က မြေပေါ်၌ အစာကို ဖြန့်ချသည့်အမှုကြောင့်၊ ပိသာချာအဖြစ်သို့ ကျရောက်သွားသူတို့သည် ထိုကောင်းမှုဖြင့် စိတ်ကျေနပ်မှုကို ရရှိကြသည်။

Verse 24

यत्पयः स्नानवस्त्रोत्थं भूमौ पतति पुत्रक । तेन ये तरुतां प्राप्तास्तेषांतृप्तिः प्रजायते

သားလေးရေ၊ ရေချိုးအဝတ်မှ စိမ့်ကျလာ၍ မြေပေါ်သို့ ကျသည့် ရေတစ်စက်တစ်စက်ကြောင့်၊ သစ်ပင်အဖြစ်သို့ ရောက်သွားသူတို့သည် စိတ်ကျေနပ်မှုကို ရရှိကြသည်။

Verse 25

यास्तु गंधांबुकणिकाः पतंति धरणीतले । ताभिराप्यायनं तेषां ये देवत्वमुपागताः

မြေပေါ်သို့ ကျလာသော အနံ့သာရေစက်သေးသေးများကြောင့်၊ ဒေဝတဖြစ်သို့ ရောက်သွားသူတို့သည် ထိုစက်များဖြင့် အာဟာရရ၍ လန်းဆန်းကြသည်။

Verse 26

उद्धृतेष्वपि पिण्डेषु याश्चान्नकणिका भुवि । ताभिराप्यायनं तेषां तिर्यक्त्वं च कुले गताः

ပိဏ္ဍများကို ယူထုတ်ပြီးသော်လည်း မြေပေါ်၌ ကျန်ရစ်သော ဆန်စေ့နှင့် အစာအမှုန်သေးသေးများကြောင့်ပင်၊ မျိုးရိုးအတွင်း တိရစ္ဆာန်ဘဝသို့ ကျရောက်သွားသူ သေဆုံးသူတို့သည် အာဟာရရ၍ အားဖြည့်ခံရသည်။

Verse 27

ये चादग्धाः कुले बालाः स्त्रियो याश्चाप्यसंस्कृताः । विपन्नास्ते तु विकिरसंमार्जनसुलालसाः

မီးသင်္ဂြိုဟ်မခံရသော မျိုးရိုးအတွင်းက ကလေးများနှင့် စည်းကမ်းအရ အခမ်းအနားမပြုရသေးသော မိန်းမများသည် အပျက်အဆီးကြုံလာသော်၊ ကယ်တင်ရန်အတွက် ပူဇော်သကာ၏ ဖြန့်ကျဲကျန်ရစ်မှုနှင့် သုတ်သင်ကျန်ရစ်မှုတို့ကိုပင် အလွန်တောင့်တကြသည်။

Verse 28

भुक्त्वा वा भ्रमते यच्च जलं यच्चाह्नि सेवते । ब्राह्मणानां तथान्नेन तेन तृप्तिं प्रयांति ते

စားပြီးနောက် သောက်သုံးသော ရေဖြစ်စေ၊ နေ့စဉ်ဝတ်ပြုရာတွင် သုံးသော ရေဖြစ်စေ၊ ထို့အပြင် ဗြာဟ္မဏများအား ပေးလှူသော အစာဖြစ်စေ—ထိုကောင်းမှုကြောင့် ကွယ်လွန်သူတို့သည် စိတ်ကျေနပ်မှုကို ရရှိကြသည်။

Verse 29

पिशाचत्वमनुप्राप्ताः कृमिकीटत्वमेव ये । अथ कालान्प्रवक्ष्यामि कथ्यमा नान्निबोध मे

ပိသာချအဖြစ်သို့ ရောက်သွားသူများနှင့် ပိုးကောင်၊ ပိုးမွှားအဖြစ် ဖြစ်သွားသူများပင်—ယခု ငါသည် ပူဇော်ပွဲအတွက် သင့်လျော်သော အချိန်ကာလများကို ပြောကြားမည်၊ ငါသင်ကြားမည့်အရာကို နားလည်လော့။

Verse 30

श्राद्धं कार्यममावास्यां मासिमासींदुसंक्षये । तथाष्टकासु विप्राप्तौ सूर्येन्दुग्रहणे तथा

လစဉ် လကွယ်နေ့ (အမဝါသျာ) တွင်၊ လဆုတ်ချိန်တိုင်းတွင် သြာဒ္ဓကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့အပြင် အဋ္ဌကာနေ့များတွင်၊ သင့်တော်သော ဗြာဟ္မဏများ ရောက်လာသည့်အခါတွင်၊ နေကြတ်နှင့် လကြတ်အချိန်များတွင်လည်း ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 31

अयने विषुवे युग्मे सामान्ये चार्कसंक्रमे । अमावास्याष्टकायां च कृष्णपक्षे विशेषतः

အယန (နေရောင်လမ်းကြောင်းပြောင်းချိန်) များ၊ ဗိသုဝ (ညီမျှနေ့ည) များ၊ အထူးအခါအယှဉ် (ယုဂ္မ) များနှင့် နေ၏ ရာသီဝင်ချိန်များတွင်လည်းကောင်း၊ အထူးသဖြင့် လဆုတ်ပက္ခ (ကృష్ణပက္ခ) တွင် အမဝါသျာနှင့် အဋ္ဌကာနေ့များ၌ သြာဒ္ဓကို အထူးချီးမွမ်းထားသည်။

Verse 32

आर्द्रामघारोहिणीषु द्रव्यब्राह्मणसंगमे । गजच्छायाव्यतीपाते विष्टिवैधृति वासरे

အာဒြာ၊ မဃာ၊ ရိုဟိဏီ နက္ခတ်နေ့များတွင်၊ ပစ္စည်းအင်အားနှင့် သင့်တော်သော ဗြာဟ္မဏများ တွေ့ဆုံသည့်အခါတွင်၊ ဗျတီပာတနှင့် ဂဇချာယာ အချိန်များတွင်၊ ထို့ပြင် ဝိဋ္ဌိနှင့် ဝိုင်ဓြတိ လက္ခဏာရှိသော နေ့များတွင်—သြာဒ္ဓကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 33

वैशाखस्य तृतीयायां नवम्यां कार्त्तिकस्य च । पंचदश्यां तु माघस्य नभस्ये च त्रयोदशी

ဝိုင်သာခ လဆန်း တတိယနေ့၊ ကာတ္တိက လဆန်း နဝမနေ့၊ မာဃ လပြည့် (ပဉ္စဒశီ)၊ နဘသျ လဆန်း တရယောဒသီ—ဤနေ့များသည်လည်း ဒါန (ပူဇာ) နှင့် ပိတೃကရ္မ (ဘိုးဘွားပူဇာ) အတွက် သတ်မှတ်ထားသော အခါတော်များ ဖြစ်သည်။

Verse 34

युगादयः स्मृता एता दत्त स्याक्षयकारिकाः

ဤနေ့များကို ‘ယုဂအစ’ ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ဤအခါတော်များတွင် ပေးသော ဒါနသည် အက္ခယ (မကုန်ခန်း) ကုသိုလ်၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာသည်။

Verse 35

यस्य मन्वन्तरस्यादौ रथारूढो दिवाकरः । माघमासस्य सप्तम्यां सा तु स्याद्रथसप्तमी

မန్వန္တရ အစတွင် နေမင်း (ဒိဝါကရ) သည် ရထားပေါ် တက်စီးသည်ဟု ဆိုကြသော မာဃလ၏ သတ္တမနေ့—ထိုနေ့ကို ‘ရထသပ္တမီ’ ဟု ခေါ်သည်။

Verse 36

वैशाखस्य तृतीयायां कृष्णायां फाल्गुनस्य च । पंचमी चैत्रमासस्य तस्यैवान्त्या तथापरा

ထို့အတူ ဝိုင်သာခလ၏ တတိယတိသီ၊ ဖာလ္ဂုနလ၏ ကృష్ణပက္ခ (မှောင်ပက္ခ) တိသီ၊ နှင့် ချိုင်တြလ၏ ပဉ္စမတိသီ—ဤတို့လည်း ထိုအထူးနေ့များထဲတွင် ရေတွက်ကြပြီး အဆုံးသတ်နေ့တစ်နေ့လည်း ပါဝင်သည်။

Verse 37

शुक्लत्रयोदशी माघे कार्त्तिकस्य च सप्तमी । कार्त्तिकी फाल्गुनी चैत्री ज्यैष्ठी पञ्चदशीति च । मन्वन्तराः स्मृता ह्येता दत्तस्याक्षयकारिकाः

မာဃလ၏ သုက္လ တရယောဒသီနှင့် ကာတ္တိကလ၏ သတ္တမတိသီ၊ ထို့ပြင် ကာတ္တိက၊ ဖာလ္ဂုန၊ ချိုင်တြ၊ ဇျေဋ္ဌ လပြည့်နေ့များ—ဤတို့ကို ‘မနွန္တရနေ့များ’ ဟု မှတ်ယူကြပြီး ပေးသော ဒါနကို အက္ခယ (မကုန်ခန်း) အကျိုးဖြစ်စေသည်။

Verse 38

श्रावणस्याष्टमी कृष्णा तथाषाढी च पूर्णिमा । कार्त्तिकी फाल्गुनी चैत्री ज्यैष्ठी पञ्चदशी तिथिः

သြဝဏလ၏ ကృష్ణအဋ္ဌမီနှင့် အာသာဍလ၏ ပုဏ္ဏမီနေ့၊ ထို့အတူ ကာတ္တိကီ၊ ဖာလ္ဂုနီ၊ ခိုင်တြီ၊ ဇျေဋ္ဌီတို့၏ ပဉ္စဒသီ (ပုဏ္ဏမီ) တိထီများသည် မှတ်သားထိုက်သော နေ့ရက်များ ဖြစ်သည်။

Verse 39

मन्वादयः स्मृताश्चैता दत्तस्याक्षयकारिकाः । नवमी मार्गशीर्षस्य सप्तैताः संस्मरा म्यहम्

ဤနေ့ရက်များကို မန်ဝနေ့များနှင့် အလားတူဟု မှတ်ယူကြပြီး၊ ပေးလှူသော ဒါနကို အဆုံးမရှိ အကျိုးပွားစေသူများ ဖြစ်သည်။ မာရ္ဂရှီရ္ṣလ၏ နဝမီအပါအဝင် ထိုကဲ့သို့သော နေ့ရက် ခုနစ်ရက်ကို ငါ သတိရအောက်မေ့၏။

Verse 40

कल्पनामादयो देवि दत्तस्याक्षयकारिकाः । तथा मन्वन्तरस्यादौ द्वादशैव वरानने

အို ဒေဝီ၊ ကလ္ပနေ့များနှင့် အလားတူနေ့များသည် ပေးလှူသော ဒါနကို အဆုံးမရှိ အကျိုးပွားစေသည်။ ထို့အတူ မန်ဝန္တရ၏ အစတွင်လည်း အလွန်မြတ်သော အခါအခွင့် တစ်ဆယ်နှစ်ပါး ရှိသည်၊ အို မျက်နှာလှသူ။

Verse 41

नित्यं नैमित्तिकं काम्यं वृद्धि श्राद्धं सपिण्डकम् । पार्वणं चातिविज्ञानं गोष्ठं शुद्ध्यर्थमुत्तमम्

ရှ్రာဒ္ဓကို ဤသို့ ခွဲဆိုကြသည်—နိတျ (နေ့စဉ်), နိုင်မိတ္တိက (အခါအားလျော်စွာ), ကာမျ (ဆန္ဒကြောင့်), ဝೃဓ္ဓိ-ရှ్రာဒ္ဓ, စပိဏ္ဍက ကర్మ, ပါර්ဝဏ, ‘အတိဝိဇ္ဉာန’ အမျိုးအစား၊ နှင့် ဂိုဋ္ဌ-ရှ్రာဒ္ဓ—သန့်စင်ခြင်းအတွက် အထူးမြတ်သည်။

Verse 42

कर्मांगं नवमं प्रोक्तं दैवकं दशमं स्मृतम् । एकादशं क्षयाहं तु पुष्ट्यर्थे द्वादशं स्मृतम्

ကိုးမြောက်ကို ‘ကರ್ಮာင်္ဂ’ (ကర్మ၏ အကူအညီအစိတ်အပိုင်း) ဟု ဆိုကြပြီး၊ ဆယ်မြောက်ကို ‘ဒೈဝက’ (ဒေဝတားနှင့် ဆိုင်သော) ဟု မှတ်ယူကြသည်။ တစ်ဆယ့်တစ်မြောက်မှာ ‘ကၑယာဟ’ (ဆုံးရှုံးပျက်စီးမှုကို တားဆီးရန်) ဖြစ်ပြီး၊ တစ်ဆယ့်နှစ်မြောက်ကို ပုဋ္ဌိ—အာဟာရနှင့် တိုးပွားခြင်းအတွက် ပြုလုပ်သည်ဟု မှတ်သားကြသည်။

Verse 43

सर्वेषामेव श्राद्धानां श्रेष्ठं सांवत्सरं स्मृतम् । अहन्यहनि यच्छ्राद्धं नित्यं तत्परिकीर्तितम्

ရှရဒ္ဓ အမျိုးမျိုးတို့အနက် နှစ်စဉ်ပြုသော (သာံဝတ္စရ) ရှရဒ္ဓသည် အကောင်းဆုံးဟု မှတ်ယူကြသည်။ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ပြုလုပ်သော ရှရဒ္ဓကိုလည်း «နိတျယ» (နေ့စဉ်) ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 44

वैश्वदेवविहीनं तु अशक्तावुदकेन तु । एकोद्दिष्टं तु यच्छ्राद्धं तन्नैमित्तिकमुच्यते

Vaiśvadeva ပူဇော်မှု မပါဘဲ ပြုလုပ်သော ရှရဒ္ဓနှင့်၊ မတတ်နိုင်လျှင် ရေတစ်မျိုးတည်းဖြင့်ပင် ပြုလုပ်သော—တစ်ဦးတည်းသော ကွယ်လွန်သူအတွက် ရည်ညွှန်းသည့် ekoddiṣṭa ရှရဒ္ဓကို—«နೈမိတ္တိက» (အခါအားလျော်စွာ) ဟု ခေါ်သည်။

Verse 45

कामेन विहितं काम्यमभिप्रेतार्थसिद्धये । वृद्धौ यत्क्रियते श्राद्धं वृद्धि श्राद्धं तदुच्यते

လိုအင်တစ်စုံတစ်ရာဖြင့် သတ်မှတ်ထား၍ မျှော်လင့်သော အကျိုးရလဒ် ပြည့်စုံစေရန် ပြုလုပ်သော ရှရဒ္ဓကို «ကာမျယ» (လိုအင်အခြေပြု) ရှရဒ္ဓ ဟု ခေါ်သည်။ ထို့ပြင် တိုးတက်ကြွယ်ဝမှု ဖြစ်ပေါ်သည့် အခါတွင် ပြုလုပ်သော ရှရဒ္ဓကို «ဝೃദ്ധိ-ရှရဒ္ဓ» (တိုးပွားရေး ရှရဒ္ဓ) ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 46

ये समाना इति द्वाभ्यामेतच्छ्राद्धं सपिण्डनम् । अमावास्यां तु यच्छ्राद्धं तत्पार्वणमुदाहृतम्

ကွယ်လွန်သူကို ဘိုးဘွားပူဇော်မှုထဲသို့ ပေါင်းစည်းသည့် sapiṇḍana အခမ်းအနားနှင့် ဆက်နွယ်သော ရှရဒ္ဓကို «ye samānā…» ဟု စတင်သော မန္တရ နှစ်ပုဒ်ဖြင့် ညွှန်ပြထားသည်။ ထို့ပြင် အမாவာಸ್ಯာ (လကွယ်နေ့) တွင် ပြုလုပ်သော ရှရဒ္ဓကို «ပါර්ဝဏ-ရှရဒ္ဓ» (pārvaṇa-śrāddha) ဟု ကြေညာသည်။

Verse 47

गोष्ठ्यां यत्क्रि यते श्राद्धं तद्गोष्ठीश्राद्धमुच्यते । क्रियते पापशुद्ध्यर्थं शुद्धिश्राद्धं तदुच्यते

အစည်းအဝေး သို့မဟုတ် လူစုလူဝေးအတွင်း ပြုလုပ်သော ရှရဒ္ဓကို «ဂိုဋ္ဌီ-ရှရဒ္ဓ» (goṣṭhī-śrāddha) ဟု ခေါ်သည်။ အပြစ်မှ သန့်စင်ရန်အတွက် ပြုလုပ်သော ရှရဒ္ဓကို «ရှုဒ္ဓိ-ရှရဒ္ဓ» (śuddhi-śrāddha) ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 48

निषेककाले सोमे च सीमन्तोन्नयने तथा । तथा पुंसवने चैव श्राद्धं कर्मांगमेव च

နိသေက (ကိုယ်ဝန်စတင်ပွဲ) အချိန်၊ ဆိုမပွဲ၊ ဆီမန္တောန္နယန (ဆံပင်ခွဲပွဲ) နှင့် ပုṁသဝန ပွဲတို့တွင်လည်း «ရှရဒ္ဓ» ကို ထိုသံသကာရများ၏ အင်္ဂတစ်ပါးအဖြစ် ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 49

देवमुद्दिश्य क्रियते यत्तद्दैवकमुच्यते । गच्छेद्देशान्तरं यस्तु श्राद्धं कार्यं तु सर्पिषा

ဒေဝတাকে ရည်ညွှန်း၍ ပြုလုပ်သော ရှရဒ္ဓကို «ဒೈဝက-ရှရဒ္ဓ» ဟု ခေါ်သည်။ နိုင်ငံ/ဒေသအခြားသို့ ထွက်ခွာမည့်သူအတွက်တော့ ဂhee (စർပိṣ/ghṛta) ဖြင့် ရှရဒ္ဓကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 50

पुष्ट्यर्थमेतद्विज्ञेयं क्षयाहं द्वादशं स्मृतम् । मृतेऽहनि पितुर्यस्तु न कुर्याच्छ्राद्धमादरात्

ဤဂhee ဖြင့် ပြုသော ရှရဒ္ဓသည် အာဟာရနှင့် အကျိုးချမ်းသာအတွက်ဟု သိမှတ်ရမည်။ ၎င်းကို «က்ஷယာဟ» ဟု ခေါ်သော ဒွါဒသမ (တစ်ဆယ်နှစ်မြောက်) ပွဲဟု မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ သို့သော် ဖခင်၏ သေဆုံးနေ့တွင် လေးစားစွာ ရှရဒ္ဓ မပြုသူသည်—

Verse 51

मातुश्चैव वरारोहे वत्सरान्ते मृतेऽहनि । नाहं तस्य महादेवि पूजां गृह्णामि नो हरिः

အို ခါးလှသော မိန်းမရေ၊ ထို့အတူ မိခင်၏ သေဆုံးနေ့၌ တစ်နှစ်ပြည့်သောအခါ—အို မဟာဒေဝီ—ထိုသူ၏ ပူဇာကို ငါ မခံယူ၊ ဟရိလည်း မခံယူ။

Verse 52

मृताहर्यो न जानाति मानवो यदि वा क्वचित् । तेन कार्यममावास्यां श्राद्धं माघेऽथ मार्गके

လူတစ်ယောက်သည် သေဆုံးနေ့အတိအကျကို မသိ သို့မဟုတ် မသေချာလျှင်၊ အမாவာস্যာ (လကွယ်နေ့) တွင်—မာဃလတွင် သို့မဟုတ် မာರ್ಗရှီရ္ṣ လတွင်—ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 53

अथ विप्रान्प्रवक्ष्यामि श्राद्धे ये केचन क्षमाः । विशिष्टः श्रोत्रियो योगी वेदविद्यासमन्वितः

ယခု ငါသည် ရှရဒ္ဓပူဇာ၌ ဖိတ်ခေါ်သင့်သော ဗြာဟ္မဏတို့ကို ဖော်ပြမည်။ ထူးချွန်သူ၊ ဝေဒကျမ်းကို နားထောင်သင်ယူထားသော śrotriya၊ ယောဂီ၊ နှင့် ဝေဒဗိညာဏနှင့် သာသနာပညာ ပြည့်စုံသူတို့ ဖြစ်သည်။

Verse 54

त्रिणाचिकेतस्त्रिमधुस्त्रिसुपर्णः षडंगवित् । दौहित्रकस्तु जामाता स्वस्रीयः श्वशुरस्तथा

triṇāciketa မီးပူဇာ သုံးမျိုးကို ပြုလုပ်ပြီးသူ၊ “သုံးမဓု” (tri-madhu) ကို ကျွမ်းကျင်သူ၊ “သုံးစုပဏ္ဏ” (tri-suparṇa) ကို သိသူ၊ ဝေဒ၏ အင်္ဂါခြောက်ပါး (ṣaḍaṅga) ကို သိသူ—ထို့ပြင် သမီး၏သား (dauhitra)၊ သမီးခင်ပွန်း/သားမက် (jāmātṛ)၊ အစ်မ/ညီမ၏သား (svasrīya) နှင့် ယောက္ခမ/ယောက္ခထီး (śvaśura) တို့လည်း ရှရဒ္ဓအတွက် သင့်တော်သူများ ဖြစ်သည်။

Verse 55

पञ्चाग्निकर्मनिष्ठश्च तपोनिष्ठश्च मातुलः । पितृमातृपरश्चैव शिष्यसंबंधिबांधवः

ထိုသို့သောသူတို့ကို ဂုဏ်ပြုရမည်။ မိခင်ဘက် ဦးလေး (mātula) သည် pañcāgni တပဿာကို အလေးထား၍ တပဿာ၌ တည်ကြည်သူ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် မိဘကို အလွန်လေးစားသူနှင့် တပည့်နှင့် ဆက်နွယ်သော ဆွေမျိုးမိတ်ဆွေတို့ကိုလည်း ဂုဏ်ပြုရမည်။

Verse 56

वेदार्थवित्प्रवक्ता च ब्रह्मचारी सहस्रदः । संबंधिनं तथा संतं दौहित्रं दुहितुः पतिम्

ထို့ပြင် ဂုဏ်ပြုသင့်သူများမှာ—ဝေဒအဓိပ္ပါယ်ကို သိ၍ သင်ကြားပေးသူ၊ ဗြဟ္မစာရီ၊ အလှူဒါနကြီးသူ၊ သီလကောင်းသော ဆွေမျိုး၊ သမီး၏သား (dauhitra) နှင့် သမီး၏ခင်ပွန်း/သားမက် တို့ ဖြစ်သည်။

Verse 57

भागिनेयं विशेषेण तथा बन्धुगणानपि । नातिक्रमेन्नरस्त्वेतान्मूर्खानपि वरानने

အထူးသဖြင့် အစ်မ/ညီမ၏သားကိုလည်းကောင်း၊ ဆွေမျိုးအစုအဝေးကိုလည်းကောင်း မလွတ်မကျန် မကျော်လွန်သင့်။ လူသည် ထိုသူတို့ကို—ပညာမရှိသူဖြစ်စေကာမူ—မထီမဲ့မြင် မပြုသင့်၊ အလှမျက်နှာရှိသူမ။

Verse 58

न ब्राह्मणान्परीक्षेत देवकर्मण्युप स्थिते । पैत्रकर्मणि संप्राप्ते परीक्षेत प्रयत्नतः

နတ်ဘုရားတို့အတွက် ကర్మပူဇာ ပြုရန်နီးကပ်လာသော် ဗြာဟ္မဏတို့ကို မစိစစ်သင့်။ သို့ရာတွင် ဘိုးဘွားပူဇာကర్మ (ပိတ္တရကರ್ಮ) ပြုရာ၌တော့ အရည်အချင်းကို အလွန်ဂရုစိုက်၍ စိစစ်ရမည်။

Verse 59

ये स्तेनाः पतिताः क्लीबा ये च नास्तिकवृत्तयः । तान्हव्यकव्ययोर्विप्राननर्हान्मनुर ब्रवीत्

ခိုးသူ၊ သီလကျင့်ဝတ်မှ ကျဆုံးသူ၊ အရည်အချင်းမပြည့်မီသူ (ကလီဗ) နှင့် နာස්တိကအကျင့်ဖြင့် နေထိုင်သူတို့ကို မနုက ဟဗျ (နတ်ပူဇာ) နှင့် ကဗျ (ဘိုးဘွားပူဇာ) နှစ်မျိုးလုံးတွင် မထိုက်တန်သော ဗြာဟ္မဏများဟု ကြေညာသည်။

Verse 60

जटिलं चानधीयानं दुर्बलं कितवं तथा । याजयंति च ये शूद्रांस्तांश्च श्राद्धे न पूजयेत्

ရှရဒ္ဓတွင် ဂျဋိလ (ဆံပင်ချည်ထုံး) ဖြစ်သော်လည်း မလေ့လာသူ၊ မသင့်လျော်အောင် အားနည်းသူ၊ လောင်းကစားသမား၊ ထို့ပြင် ရှူဒြာတို့အတွက် ယာဂျဉ်းကို ဆောင်ရွက်ပေးသူတို့ကို မဂုဏ်ပြုသင့်။

Verse 61

चिकित्सकान्देवलकान्मांस विक्रयिणस्तथा । विपणैः पीरजीवंतो वर्ज्याः स्युर्हव्यकव्ययोः

ဆရာဝန်များ၊ လစာယူ၍ ဘုရားကျောင်းဝန်ထမ်း (ဒေဝလက) များ၊ အသားရောင်းသူများ၊ စျေးကွက်ကုန်သွယ်ရေးဖြင့် အသက်မွေးသူများကို ဟဗျနှင့် ကဗျ ကర్మနှစ်မျိုးလုံးတွင် ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 62

प्रेष्यो ग्राम्यश्च राज्ञश्च कुनखी श्यावदंतकः । प्रतिरोद्धा गुरोश्चैव त्यक्ता ग्निर्वार्धुषिस्तथा

ထို့အတူ ရှောင်ကြဉ်ရမည့်သူများမှာ—အလုပ်သမားအောက်တန်း (ပရေရှျ)၊ ရွာသားအကျင့်ရိုင်းသူ၊ မင်းတော်ဝန်ထမ်း၊ လက်သည်းပုံပျက်သူ၊ သွားမဲသူ၊ သာသနာတရားကို တားဆီးသူ၊ ဆရာကို ဆန့်ကျင်သူ၊ သန့်ရှင်းသော မီးပူဇာကို စွန့်ပစ်သူ၊ နှင့် အတိုးစားသူ (ဝါဓုရှိ) တို့ဖြစ်သည်။

Verse 63

यक्ष्मी च पशुपालश्च परिवेत्ता निराकृतिः । ब्रह्मध्रुक्परिवित्तिश्च गणाभ्यन्तर एव च

ရှောင်ကြဉ်ရမည့်သူများမှာ—ရင်ခွင်ရောဂါဖြစ်သူ၊ နွားထိန်း၊ «ပရိဝေတ္တာ» (အစ်ကိုကြီးမတိုင်မီ လက်ထပ်သူ)၊ ပယ်ချခံ/အပယ်ခံ၊ ဗြဟ္မကို ထိခိုက်စော်ကားသူ (brahma-dhruk)၊ «ပရိဝိတ္တိ» (ညီက အရင်လက်ထပ်သဖြင့် အစ်ကိုကြီး) နှင့် မကောင်းသည့်အုပ်စုဝင်တို့ ဖြစ်သည်။

Verse 64

कुशीलश्चैव काणश्च वृषलीपतिरेव च । पौनर्भवश्च कानीनः कितवो मद्यपस्तथा

ထို့အတူ ရှောင်ကြဉ်ရမည့်သူများမှာ—အကျင့်ပျက်သူ၊ မျက်စိတစ်ဖက်သာရှိသူ၊ śūdra မိန်းမ၏ခင်ပွန်း၊ ပြန်လည်လက်ထပ်သောမိန်းမမှ မွေးဖွားသူ၊ မတရားသား (အလွဲသား)၊ လောင်းကစားသမား၊ နှင့် မူးယစ်အရက်သောက်သူတို့ ဖြစ်သည်။

Verse 65

पापरोग्यभिशस्तश्च दांभिको रसविक्रयी । धनुःशराणां कर्त्ता च यश्च स्याद्दिधिषूपतिः

အပြစ်ရောဂါကြောင့် နာမည်ဆိုးရှိသူ၊ ဟန်ဆောင်သူ၊ မူးယစ်ရည်/အနှစ်ရည်များကို ရောင်းသူ၊ လေးနှင့်မြားကို ပြုလုပ်သူ၊ နှင့် ပြန်လည်လက်ထပ်သောမိန်းမ၏ ခင်ပွန်းအဖြစ် နေထိုင်သူ—ဤသူတို့ကို ဒါနဓမ္မ၌ လက်ခံသူအဖြစ် မသင့်ဟု ရှုတ်ချထားသည်။

Verse 66

मित्रध्रुड्दूतवृत्तिश्च पुत्राचार्यस्तथैव च । भ्रमरी मण्डपाली च चित्रांगः पिशुनस्तथा

ထို့အတူ—မိတ်ဆွေကို သစ္စာဖောက်သူ၊ သတင်းပို့အလုပ်ဖြင့် အသက်မွေးသူ၊ နှင့် သား၏ဆရာအဖြစ် အလုပ်လုပ်သူ (မသင့်လျော်သော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း)၊ ထို့ပြင် Bhramarī၊ Maṇḍapālī၊ Citrāṅga ဟု ခေါ်သူများနှင့် အပြစ်တင်ပြောဆိုသူ (စကားပြောကောက်ကျစ်သူ) တို့လည်း ရှုတ်ချခံရသူများထဲတွင် ပါဝင်သည်။

Verse 67

उन्मत्तोंऽधश्च बधिरो वेदनिन्दक एव च । हयगोऽश्वोष्ट्रदमको नक्षत्रैर्यश्च जीवति

အရူး၊ မျက်ကန်း၊ နားမကြား၊ နှင့် ဝေဒကို အပြစ်တင်သူ; မြင်းရောင်းဝယ်သူ၊ မြင်းနှင့် ကုလားအုတ်ကို လေ့ကျင့်ပေးသူ၊ နှင့် နက္ခတ်ဗေဒင် (လနက္ခတ်) ဖြင့် အသက်မွေးသူ—ဤသူတို့လည်း လက်ခံသူအဖြစ် မသင့်ဟု သတ်မှတ်ရသည်။

Verse 68

पक्षिणां पोषको यश्च युद्धाचार्यस्तथैव च । स्रोतःसंभेदको यश्च वेश्यानां पोषणे रतः

ငှက်များကို (ရောင်းဝယ်ရန်) မွေးမြူသူ၊ စစ်ပညာသင်ပေးသော ဆရာ၊ ရေတာတမံများကို ဖျက်ဆီးသူ သို့မဟုတ် ရေလမ်းကြောင်းလွှဲသူ၊ ပြည့်တန်ဆာများကို လုပ်ကျွေးပြုစုရာ၌ မွေ့လျော်သူတို့သည် အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ခံရသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 69

गृहसंवेशको दूतः कृष्यारोपक एव च । आखेटी श्येनजीवी च कन्यादूषक एव च

အိမ်များအတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်ရန် စီစဉ်ပေးသူ၊ ထိုကိစ္စရပ်များအတွက် သတင်းပို့သူ၊ အခကြေးငွေဖြင့် စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ကိုင်သူ၊ မုဆိုး၊ သိမ်းငှက်မွေးမြူခြင်းဖြင့် အသက်မွေးသူနှင့် အပျိုစင်များကို ဖျက်ဆီးသူတို့ကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်သင့်သည်။

Verse 70

हिंस्रो वृषलपुत्रश्च गणानां चैव याजकः । आचारहीनः क्लीबश्च नित्ययाजनकस्तथा

အကြမ်းဖက်သူ၊ ရှုဒြာ၏သား၊ (တရားနှင့်မညီသော) အဖွဲ့များအတွက် ယဇ်ပုရောဟိတ်လုပ်သူ၊ ကောင်းမွန်သော အကျင့်စာရိတ္တကင်းမဲ့သူ၊ ပဏ္ဍုက်နှင့် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို စီးပွားရေးသဖွယ် အမြဲပြုလုပ်သူတို့ကိုလည်း ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ကြသည်။

Verse 71

कृषिजीवी श्लीपदी च सद्भिर्निन्दित एव च । औरभ्रिको माहिषिकः परपूर्वा पतिस्तथा । प्रेतनिर्यातकाश्चैव वर्जनीयाः प्रयत्नतः

စိုက်ပျိုးရေးဖြင့် အသက်မွေးသူ၊ ဆင်ခြေထောက်ရောဂါ စွဲကပ်နေသူ၊ သူတော်ကောင်းတို့၏ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချခြင်း ခံရသူ၊ သိုးထိန်း၊ ကျွဲကျောင်းသား၊ အိမ်ထောင်ရှိဖူးသော မိန်းမကို လက်ထပ်ထားသည့် ခင်ပွန်းနှင့် 'ဝိညာဉ်များကို မောင်းထုတ်သူ' (အသုဘပို့ဆောင်သူ) တို့ကို (အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ်မှ) အထူးဂရုပြု၍ ရှောင်ကြဉ်သင့်သည်။

Verse 72

एतान्वै गर्हिताचारानपांक्तेयान्द्विजाधमान् । द्विजानां सति लाभे तू भयत्रैव विवर्जयेत्

အကျင့်စာရိတ္တ ပျက်ပြားသော၊ ယဇ်ပူဇော်ပွဲ အတန်း၌ ထိုင်ရန် မသင့်လျော်သော (Apankteya)၊ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူ) တို့တွင် အနိမ့်ကျဆုံးဖြစ်သော ဤသူတို့ကို - ထိုက်တန်သော ဒွိဇများ ရှိနေပါက - နည်းလမ်းပေါင်းစုံဖြင့် ရှောင်ကြဉ်သင့်သည်။

Verse 73

वीक्षांधो वैकतः काणः कुष्ठी च वृषलीपतिः । पापरोगी सहस्रस्य दातुर्नाशयते फलम्

ပိုးမွှားနှင့်အညစ်အကြေးကြောင့် မျက်စိမမြင်သူ၊ ကိုယ်အင်္ဂါပျက်ယွင်းသူ၊ မျက်စိတစ်ဖက်သာရှိသူ၊ အရေပြားရောဂါ(ကူဋ္ဌ)ရှိသူ၊ နှင့် သုဒ္ဒရ မိန်းမ၏ခင်ပွန်း—ဤကဲ့သို့ အပြစ်ရောဂါကပ်နေသော အပြစ်သားသည် အလှူရှင်၏ အလှူတစ်ထောင်ဆတိုး၏ အကျိုးကို ဖျက်ဆီးတတ်သည်။

Verse 74

यावद्भिः संस्पृशत्यङ्गैर्ब्राह्मणाञ्छ्रूद्रयाजकः । तावतां न भवेत्प्रेत्य दातुर्वा तस्य पैत्रिकम्

သုဒ္ဒရတို့အတွက် ယဇ္ဉာပြုသော ပုရောဟိတ်၏ ကိုယ်အင်္ဂါများက ထိတွေ့သည့် ဗြာဟ္မဏ မည်မျှရှိသနည်း၊ ထိုအရေအတွက်အတိုင်း သေပြီးနောက် အလှူရှင်(သို့) ထိုသူအတွက် ပိတೃဘုန်း(ဘိုးဘွားအကျိုး) မဖြစ်နိုင်။

Verse 75

आदौ माहिषकं दृष्ट्वा मध्ये च वृषलीपतिम् । अन्ते वार्धुषिकं दृष्ट्वा निराशाः पितरो गताः

အစတွင် မာဟိṣကကို မြင်၍၊ အလယ်တွင် ဝೃṣလီ၏ခင်ပွန်းကို မြင်၍၊ အဆုံးတွင် ဝါර්ဓုṣိကကို မြင်လျှင်—ဤတို့ကို တွေ့ကြုံသဖြင့် ပိတೃများ(ဘိုးဘွားဝိညာဉ်)သည် မျှော်လင့်ချက်မပြည့်စုံဘဲ စိတ်ပျက်ကာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

Verse 76

महिषी प्रोच्यते भार्या सा वैधव्येऽभिचारिणी । तस्यां यः क्षपते दोषां स वै माहिषिकः स्मृतः

“မာဟိṣီ” ဟူသည် မုဆိုးမဖြစ်နေစဉ် အကျင့်မတော်ကို ကျင့်သော ဇနီးကို ဆိုသည်။ ထိုမိန်းမ၏ အပြစ်ကို ဖယ်ရှား/ကိုင်တွယ်ပေးသူကို “မာဟိṣက” ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 77

वृषलीत्युच्यते शूद्री तस्या यश्च पतिर्भवेत् । तदोष्ठलालासंसर्गात्पतितो वृषलीपतिः

“ဝೃṣလီ” ဟူသည် သုဒ္ဒရ မိန်းမကို ဆိုသည်။ ထိုမိန်းမ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်သူသည်—သူမ၏ နှုတ်ခမ်းရည်(တံတွေး)နှင့် ထိတွေ့ပေါင်းစည်းခြင်းကြောင့်—ပျက်စီးကျဆုံးသူဟု သတ်မှတ်ကာ “ဝೃṣလီပတိ” ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 78

स्वं वृषं तु परित्यक्त्वा परेण तु वृषायते । वृषली सा तु विज्ञेया न शूद्री वृषली भवेत्

မိမိ၏ခင်ပွန်းကို စွန့်ပစ်၍ အခြားယောက်ျားကို “နွားထီး” (vṛṣa) အဖြစ် ယူသော် ထိုမိန်းမကို vṛṣalī ဟု သိရမည်။ Śūdra မိန်းမသည် မွေးရာဇာတိတစ်ခုတည်းကြောင့် vṛṣalī မဖြစ်နိုင်။

Verse 79

चण्डाली बंधकी वेश्या रजःस्था या च कन्यका । कुटिला च स्वगोत्रा च वृषल्यः सप्त कीर्तिताः

vṛṣalī ဟူသောအမျိုးအစား ခုနစ်မျိုးကို ကြေညာထားသည်—caṇḍālī၊ baṃdhakī၊ ဝေရှျာ (courtesan)၊ ရာဇဿ္ထာ (မစင်ကာလရှိသော ကညာ)၊ ကူတိလာ (လှည့်စားတတ်သူ)၊ နှင့် မိမိနှင့် gotra တူသော မိန်းမ—ဤတို့ကို ခုနစ်မျိုးဟု ဆို၏။

Verse 80

पितुर्गेहे तु या कन्या रजः पश्यत्यसंस्कृता । पतिताः पितरस्तस्याः कन्या सा वृषली भवेत्

မင်္ဂလာမဆောင်ရသေးသော ကညာတစ်ဦးသည် ဖခင်အိမ်၌ပင် မစင်ကာလကို တွေ့မြင်ရပြီး (saṃskāra မပြုရသေးလျှင်) ထိုကညာ၏ ဘိုးဘွားများ ကျဆုံးသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုကညာကို vṛṣalī ဟု ခေါ်၏ (ဓမ္မအမျိုးအစားအရ)။

Verse 81

यस्तु तां वरयेत्कन्यां ब्राह्मणो ज्ञानपूर्वतः । अश्राद्धेयमपांक्तेयं तं विद्याद्वृषलीपतिम्

သို့ရာတွင် ထိုကညာမျိုးကို ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးက သိသိသာသာဖြင့် လက်ထပ်ယူလျှင်၊ ထိုသူကို Śrāddha ပြုရန် မသင့်သူ၊ ပင်္ကတိ (အလှူစားတန်း) တွင် ထိုင်ရန် မသင့်သူဟု သိရမည်။ ထိုသူကို vṛṣalīpati (vṛṣalī ၏ခင်ပွန်း) ဟု မှတ်ရမည်။

Verse 82

गौरी कन्या प्रधाना वै मध्यमा कन्यका मता । रोहिणी तत्समा ज्ञेया अधमा च रजस्वला

“ဂေါရီ” ကညာသည် အထူးမြတ်ဆုံးဟု မှတ်ယူကြသည်။ “ကနျကာ” ကို အလယ်အလတ်ဟု ဆိုကြ၏။ “ရောဟိဏီ” သည် ထိုနှင့်တူညီသည်ဟု သိရမည်။ “ရဇಸ್ವလာ” (မစင်ကာလရှိသူ) သည် အနိမ့်ဆုံးဟု သတ်မှတ်သည်။

Verse 83

अप्राप्ते रजसि गौरी प्राप्ते रजसि रोहिणी । अव्यंजनकृता कन्या कुचहीना तु नग्निका

ရာသီမလာမီ သူမကို «ဂေါရီ» ဟုခေါ်ကြ၏; ရာသီလာပြီဆိုလျှင် «ရိုဟိဏီ» ဟုခေါ်ကြ၏။ ကိုယ်ခန္ဓာအရွယ်ရောက်သင်္ကေတမပေါ်သေးသော မိန်းကလေးကို «ကနျာ» ဟုခေါ်၍၊ ရင်သားမဖွံ့ဖြိုးသေးသူကို «နဂ္နိကာ» ဟုခေါ်ကြ၏။

Verse 84

सप्तवर्षा भवेद्गौरी नववर्षा तु नग्निका । दशवर्षा भवेत्कन्या ह्यत ऊर्ध्वं रजस्वला

အသက်ခုနှစ်နှစ်တွင် «ဂေါရီ» ဖြစ်၏; အသက်ကိုးနှစ်တွင် «နဂ္နိကာ» ဖြစ်၏။ အသက်တစ်ဆယ်နှစ်တွင် «ကနျာ» ဖြစ်၏; ထို့အထက်မှစ၍ «ရာဇသွလား» (ရာသီလာသူ) ဟုခွဲခြားကြ၏။

Verse 85

व्यंजनैर्हन्ति वै पुत्रान्कुलं हन्यात्पयोधरा । गतिमिष्टां तथा लोकान्हंति सा रजसा पितुः

မသင့်လျော်သော အရသာအစားအစာတို့ကြောင့် သားတို့ကို ဖျက်ဆီးတတ်၏; ရင်သား (ကာမချည်နှောင်မှု) ကြောင့် မျိုးရိုးကို ပျက်စီးစေတတ်၏။ ရာသီသွေး၏ မသန့်ရှင်းမှုကြောင့် ဖခင်၏ အလိုရှိသော လမ်းကြောင်းနှင့် ဓမ္မဖြင့် ရှာဖွေသော လောကတို့ကို တားဆီးတတ်၏။

Verse 86

य उद्वहेद्रजोयुक्तां स ज्ञेयो वृषलीपतिः

ရာသီလာနေသော မိန်းမနှင့် လက်ထပ်သူကို «ဝೃṣလီပတိ» ဟု သိမှတ်ရမည်—ဓမ္မစည်းကမ်းမှ ကျဆင်းသူ၏ ခင်ပွန်းဟူ၏။

Verse 87

यत्करोत्येकरात्रेण वृषलीसेवनाद्द्विजः । तद्भैक्ष्यभुग्जपन्नित्यं त्रिभिर्वर्षैर्व्यपोहति

ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် ဝೃṣလီနှင့် ပေါင်းသင်းခြင်းကြောင့် တစ်ညတည်းတွင် ရရှိသော အပြစ်အနာဂတ်ကို၊ သုံးနှစ်တိုင်တိုင် ဘိက္ခာဖြင့် အသက်မွေး၍ နေ့စဉ် ဂျပ (japa) ကို ဆက်လက်ရွတ်ဆိုခြင်းဖြင့် ဖယ်ရှားနိုင်၏။

Verse 205

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये श्राद्धकल्पे श्राद्धानर्हब्राह्मणपरीक्षणकथनंनाम पञ्चोत्तरद्विशततमो ऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရ္စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ» (၈၁,၀၀၀ ပုဒ်ပါ သံဟိတာ) အတွင်းရှိ ပရဘာသခဏ္ဍ၏ သြရဒ္ဓကల్ప အပိုင်း၊ ပရဘာသက္ခေတ္တရမဟာတ္မယ၌ «သြရဒ္ဓအတွက် မသင့်သော ဗြာဟ္မဏတို့ကို စိစစ်ခြင်းအကြောင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၂၀၅ ကို ဤနေရာတွင် အဆုံးသတ်သည်။