Adhyaya 202

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि रामेश्वरमनुत्तमम् । मंकीशाद्दक्षिणे भागे आग्नेये तु कृतस्मरात् । पूर्वतस्तु सरस्वत्या बलभद्रप्रतिष्ठितम्

ဣශ්ဝရ မိန့်တော်မူသည်—ထို့နောက် အို မဟာဒေဝီ၊ မံကီရှာ၏ တောင်ဘက်၊ ကృతသ္မရာ၏ အာဂ္နေယ (တောင်အရှေ့) ဘက်၊ စရಸ್ವတီ၏ အရှေ့ဘက်၌ တည်ရှိပြီး ဘလဘဒ္ရက တည်ထောင်ထားသော အထူးမြတ်သော ရာမေရှဝရသို့ သွားရမည်။

Verse 2

यत्र मुक्तोऽभवद्देवि रामो ब्रह्मवधात्किल । पातकात्प्रतिलोमां तामगाहत सरस्वतीम्

အဲဒီနေရာမှာ၊ ဒေဝီရေ၊ ရာမသည် ဗြာဟ္မဏသတ်မှု၏ အပြစ်မှ အမှန်တကယ် လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး၊ ထိုနေရာတွင်ပင် စီးကြောင်းကို ဆန့်ကျင်၍ စီးဆင်းသော သန့်ရှင်းသည့် စရஸဝတီမြစ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

Verse 3

देव्युवाच । कथं स पातकान्मुक्तः कथं पापमभूत्पुरा । कथं तत्स्थापितं लिंगं किंप्रभावं वदस्व मे

ဒေဝီက မေးလေသည်— “သူသည် အပြစ်မှ ဘယ်လို လွတ်မြောက်သနည်း။ အဲဒီအပြစ်က အရင်က ဘယ်လို ဖြစ်ပေါ်လာသနည်း။ ထို လိင်္ဂကို ဘယ်လို တည်ထောင်ခဲ့သနည်း၊ ၎င်း၏ သန့်ရှင်းသော အာနုဘော်က ဘာလဲ— ကျွန်မအား ပြောပါ။”

Verse 4

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि कथां पापप्रणाशिनीम् । यां श्रुत्वा मानवो देवि मुक्तः संसारसागरात् । सर्वान्कामान्स लभते सततं मनसि प्रियान्

ဣශ්ဝရက ပြောလေသည်— “နားထောင်ပါ ဒေဝီရေ၊ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးသော ပုံပြင်တော်ကို ငါဟောမည်။ ၎င်းကို ကြားသူသည် ဒေဝီရေ၊ သံသရာပင်လယ်မှ လွတ်မြောက်ပြီး၊ စိတ်၌ ချစ်မြတ်နိုးသော ဆန္ဒအားလုံးကို အမြဲတမ်း ရရှိလိမ့်မည်။”

Verse 5

रामः पूर्वं परां प्रीतिं कृत्वा कृष्णस्य लांगली । चिन्तयामास बहुधा किं कृतं सुकृतं भवेत्

လောင်းလီဟု ခေါ်သော ဘလရာမသည် ကృష్ణအပေါ် အလွန်နက်ရှိုင်းသော ချစ်ခင်မှုကို ကြာရှည်စွာ ထားရှိပြီး၊ “ဘယ်လို အလုပ်က စုကရိတ—အမှန်တကယ် ကုသိုလ်—ဖြစ်နိုင်မလဲ” ဟု နည်းမျိုးစုံဖြင့် စဉ်းစားလေသည်။

Verse 6

कृष्णेन हि विना नाहं यास्ये दुर्योधनान्तिकम् । पाण्डवान्वा समाश्रित्य कथं दुर्योधनं नृपम्

“ကృష్ణမရှိဘဲ ငါသည် ဒုရ္ယောဓနထံ မသွားနိုင်။ ပाण्डဝတို့ကို အားကိုးလျှင်လည်း ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ဒုရ္ယောဓနမင်းကို မျက်နှာချင်းဆိုင်နိုင်မလဲ” ဟု ဆို၏။

Verse 7

जामातरं तथा शिष्यं घातयिष्ये नरेश्वरम् । तस्मान्न पार्थं यास्यामि नापि दुर्योधनं नृपम्

«ငါသည် သမက်နှင့် ငါ့တပည့်—ဘုရင်နှစ်ပါးကို သတ်မိသွားမည်။ ထို့ကြောင့် ပာဋ္ဌ (အာర్జုန) ထံသို့လည်း မသွား၊ ဒုရ္ယောဓန ဘုရင်ထံသို့လည်း မသွား»။

Verse 8

तीर्थेष्वाप्लावयिष्यामि तावदात्मानमात्मना । कुरूणां पाण्डवानां च यावदंताय कल्पते

«ကူရုနှင့် ပाण्डဝတို့၏ အဆုံးကာလ ရောက်လာသည့်အထိ ငါသည် တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာ ရေကူးဆိပ်) များတွင် ကိုယ်ကိုယ်တိုင်၏ စည်းကမ်းအားဖြင့် ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ကို သန့်စင်ကာ ရေချိုးမည်»။

Verse 9

इत्यादिश्य हृषीकेशं पार्थदुर्योधनावपि । जगाम द्वारकां शौरिः स्वसैन्यैश्च परीवृतः

ဤသို့ ဟೃષီကေရှ (ကృష్ణ) ကိုလည်း၊ ပာဋ္ဌ (အာర్జုန) နှင့် ဒုရ္ယောဓနတို့ကိုလည်း ညွှန်ကြားပြီးနောက်၊ စော်ရီ (ဗလရာမ) သည် မိမိတပ်များဖြင့် ဝန်းရံလျက် ဒွာရကာသို့ ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 10

गत्वा द्वारावतीं रामो हृष्टतुष्टजनाकुलाम् । स्वैरन्तःपुरगैः सार्धं पपौ पानं हलायुधः

ဒွာရဝတီမြို့သို့ ရောက်သော် လူထုသည် ပျော်ရွှင်ကျေနပ်စွာ စည်ကားနေ၏။ ထိုအခါ ဟလာယုဓ (လယ်ထွန်လက်နက်ကိုင်) ရာမ (ဗလရာမ) သည် အတွင်းနန်းတော်ရှိ မိမိအဖော်များနှင့်အတူ သောက်ရည်ကို သောက်하였다။

Verse 11

पीतपानो जगामाथ रैवतोद्यानमृद्धिमत् । हस्ते गृहीत्वा स गदां रेवत्यादिभिरन्वितः

သောက်ပြီးနောက် သူသည် စည်းစိမ်ကြွယ်ဝလှသော ရဲဝတဥယျာဉ်သို့ သွား하였다။ လက်၌ ဂဒါ (လက်နက်တုတ်) ကို ကိုင်လျက် ရေဝတီနှင့် အခြားသူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါသွား하였다။

Verse 12

स्त्रीकदंबकमध्यस्थो ययौ मत्तवदास्खलन् । ददर्श च वनं वीरो रमणीयमनुत्तमम्

မိန်းမအစုအဝေးအလယ်၌ သူသည် မူးယစ်သူကဲ့သို့ ယိမ်းယိုင်လျက် လျှောက်သွား၏။ ထို့နောက် သူရဲကောင်းသည် အလွန်လှပ၍ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော တောတစ်ခုကို မြင်တွေ့၏။

Verse 13

सर्वत्र तरुपुष्पाढ्यं शाखामृगगणाकुलम् । पुष्प पद्मवनोपेतं सपल्वलमहावनम्

တောကြီးသည် နေရာတိုင်း၌ သစ်ပင်ပန်းပွင့်များဖြင့် ပြည့်ဝ၍ ကိုင်းခက်ပေါ်လှုပ်ရှားသည့် တိရစ္ဆာန်အစုအဝေးများဖြင့် စည်ကား၏။ ပန်းပင်တောနှင့် ကြာတောတို့ဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး ရေကန်များ၊ ရေညှိရေကွက်များဖြင့် ပြည့်နှက်၏။

Verse 14

स शृण्वन्प्रीतिजनकान्वन्यान्मदकलाञ्छुभान् । श्रोत्ररम्यान्सुमधुराञ्छब्दान्खगसुखेरितान्

သူသည် ဝမ်းမြောက်စေသော မင်္ဂလာတောသံများကို နားထောင်၏—နားကို သာယာစေသည့် အလွန်ချိုမြိန်သော အသံများကို ငှက်တို့က ပျော်ရွှင်စွာ သီဆိုထုတ်လွှင့်ကြ၏။

Verse 15

सर्वतः फलरत्नाढ्यान्सर्वतः कुसुमोज्ज्वलान् । अपश्यत्पादपांश्चैव विहगैरनुमोदितान्

သူသည် နေရာတိုင်း၌ ရတနာကဲ့သို့သော အသီးများဖြင့် လေးလံနေသော သစ်ပင်များကို မြင်၏၊ နေရာတိုင်း၌ ပန်းများဖြင့် တောက်ပလျက်ရှိ၏။ ထိုသစ်ပင်များသည် ငှက်တို့က ချီးမွမ်းအောင်မြင်စေသကဲ့သို့ ထင်ရ၏။

Verse 17

आम्रानाग्रातकान्भव्यान्नालिकेरान्सतिंदुकान् । आबल्वनांस्था पीतान्दाडिमान्बीजपूरकान् । पनसांल्लकुचान्मोचांस्तापांश्चापि मनोहरान् । पालेवतान्कुसंकुल्लान्नलिनानथ वेतसान्

သူသည် သရက်ပင်များနှင့် ကောင်းမြတ်သော အာဂြာတကပင်များ၊ အုန်းပင်များနှင့် တိန္ဒုကပင်များကို မြင်၏။ ထို့ပြင် အာဗလ္ဝနပင်၊ ပီတပင်၊ သလဲသီးနှင့် စီထရွန်သီးတို့ကိုလည်း မြင်၏။ ပနသ (jackfruit)၊ လကူချာ၊ ငှက်ပျောနှင့် စိတ်ကိုဖမ်းစားသော အခြားအသီးများ၊ ထို့အပြင် ပါလေဝတပင်၊ ကုသမြက်တော၊ ကြာပင်များနှင့် ရေမြက် (reeds) တို့ကိုလည်း တွေ့မြင်၏။

Verse 18

भल्लातकानामलकींस्तिन्दुकांश्च महाफलान् । इंगुदान्करमर्दांश्च हरीतकबिभीतकान्

ထို့နောက် သူသည် ဘ္ဟလ္လာတက သစ်ပင်များ၊ အာမလကီ (အမ်လာ)၊ အသီးကြီးသော တိန္ဒုက၊ အိင်္ဂုဒ နှင့် ကရမရဒ၊ ထို့ပြင် ဟရိတက နှင့် ဘိဘီတက တို့ကိုလည်း မြင်တွေ့하였다။

Verse 19

एतानन्यांश्च स तरून्ददर्श यदुनन्दनः । तथैवाशोकपुन्नागकेतकीबकुलांस्तथा

ဤသစ်ပင်များနှင့် အခြားသစ်ပင်များစွာကို ယဒုမျိုးဆက်သူက မြင်တွေ့하였다။ ထို့အတူ အရှိုက၊ ပုန္နာဂ၊ ကေတကီ နှင့် ဘကူလ သစ်ပင်များကိုလည်း တွေ့မြင်하였다။

Verse 20

चंपकान्सप्तपर्णांश्च कर्णिकारान्सुमालतीः । पारिजातान्कोविदारा न्मन्दारेन्दीवरांस्तथा

ထိုနေရာ၌ စမ္ပက နှင့် သပ္တပရ္ဏ သစ်ပင်များ၊ ကර්ဏိကာရ သစ်ပင်နှင့် မွှေးကြိုင်သော မာလတီ လျှောပင်များရှိ၏။ ထို့ပြင် ပါရိဇာတ နှင့် ကိုဝိဒါရ၊ မန္ဒာရ နှင့် အပြာရောင် ရေကြာပန်းများကလည်း သန့်ရှင်းသော မြေပြင်ကို အလှဆင်နေ하였다။

Verse 21

पाटलान्पुष्पितान्रम्भान्देवदारुद्रुमांस्तथा । शालांस्तालांश्च स्तमालांनिचुलान्वञ्जुलांस्तथा

ပန်းပွင့်နေသော ပါဋလာ သစ်ပင်များ၊ ငှက်ပျောတောများ၊ ထို့ပြင် ဒေဝဒါရု သစ်ပင်များလည်း ရှိ၏။ ရှာလ သစ်ပင်နှင့် တာလ ပင်လယ်ပင်များ၊ စ္တမာလ၊ နိစုလ နှင့် ဝဉ္ဇုလ သစ်ပင်များကလည်း သန့်ရှင်းသော ဒေသကို အလှတရားဖြင့် ပြည့်စုံစေ하였다။

Verse 22

चकोरैः शतपत्रैश्च भृंगराजैः समावृतान् । कोकिलैः कलविंकैश्च हारीतैर्जीवजीवकैः

ထိုနေရာသည် စကောရ ငှက်များ၊ သတပတ္ရ ငှက်များ၊ ဘ္ဟೃင်္ဂရာဇ ငှက်များဖြင့် ဝန်းရံပြည့်နှက်နေသည်။ ထို့ပြင် ကိုကိလ၊ ကလဝိင်္က၊ ဟာရီတ နှင့် ဇီဝဇီဝ ငှက်များက သန့်ရှင်းသော တောအုပ်များကို အသက်ဝင်သံစဉ်ဖြင့် တုန်လှုပ်စေ하였다။

Verse 23

प्रियपुत्रैश्चातकैश्च शुकैरन्यैर्विहंगमैः । श्रोत्ररम्यं सुमधुरं कूज द्भिश्चाप्यधिष्ठितैः

ထိုနေရာ၌ ပရိယပုတ္တရ ငှက်များ၊ စာတကာငှက်များ၊ ကြက်တူရွေးများနှင့် အခြားတောင်ပံရှိသတ္တဝါများ နေထိုင်ကြ၍ နားကိုနှစ်သက်စေသော ချိုမြိန်သံများဖြင့် အရပ်ကို ပိုမိုလှပစေ하였다။

Verse 24

सरांसि च सपद्मानि मनोज्ञसलिलानि च । कुमुदैः पुण्डरीकैश्च तथा रोचनकोत्पलैः

ကြာပန်းများပါသော ရေကန်များရှိ၍ ရေပြင်သည် ကြည့်ရသော် စိတ်ချမ်းသာဖွယ်ကောင်းကာ ကုမုဒ လီလီများ၊ ဖြူရောင် ပုဏ္ဍရိက ကြာပန်းများနှင့် တောက်ပသော ရိုစနက ဥတ္ပလ ရေကြာများဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။

Verse 25

कह्लारैः कमलैश्चापि चर्चितानि समंततः । कदंबैश्चक्रवाकैश्च तथैव जलकुक्कुटैः

ထိုရေပြင်တို့သည် အရပ်ရပ်၌ ကဟ္လာရ လီလီများနှင့် ကြာပန်းများဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး၊ ထို့အပြင် ကဒမ္ဗ သစ်ပင်များ၊ စက္ကရဝါက ငှက်များနှင့် ရေငှက်မျိုးစုံတို့ကလည်း သန့်ရှင်းမြတ်သောနေရာ၏ တင့်တယ်မှုကို တိုးပွားစေ하였다။

Verse 26

कारण्डवैः प्लवैर्हंसैः कूर्मैर्मंडुभिरेव च । एतैरन्यैश्च कीर्णानि तथान्यैर्जलवा सिभिः

ထိုရေကန်တို့သည် ကာရဏ္ဍဝ ဘဲများ၊ ပ္လဝ ငှက်များနှင့် ဟံသာများဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ၊ လိပ်များနှင့် ဖားများလည်း ရှိပြီး၊ ရေတွင်းနေသတ္တဝါ အမျိုးမျိုးတို့ဖြင့်လည်း ပျံ့နှံ့နေ하였다။

Verse 27

क्रमेण संचरन्रामः प्रेक्षमाणो मनोरमम् । जगामानुगतः स्त्रीभिर्लतागृहमनुत्तमम्

ရာမသည် တစ်လှမ်းချင်း သွားလာရင်း အလွန်လှပသောအရာများကို ကြည့်ရှုကာ၊ မိန်းမတို့လိုက်ပါလျက် လတားဂೃಹ—ဝယ်လ်လီပင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသော အထူးမြတ်သော အရိပ်အာဝါသ—သို့ ဆက်လက်သွား하였다။

Verse 28

स ददर्श द्विजांस्तत्र वेदवेदांगपार गान् । कौशिकान्भार्गवांश्चैव भारद्वाजांश्च गौतमान्

ထိုနေရာ၌ သူသည် ဝေဒနှင့် ဝေဒာင်္ဂတို့ကို အဆုံးတိုင်ကျော်လွန်သိမြင်သော ဗြာဟ္မဏများကို မြင်၏—ကောသိက၊ ဘာရ္ဂဝ၊ ဘာရဒ္ဝာဇ၊ ဂေါတမ တို့ဖြစ်ကြ၏။

Verse 29

विविधेषु च संभूतान्वंशेषु द्विजसत्तमान् । कथाश्रवणसोत्कण्ठानुपविष्टान्महा त्मनः

သူသည် မျိုးရိုးအမျိုးမျိုးမှ မွေးဖွားလာသော ဗြာဟ္မဏအထက်မြတ်တို့ကို မြင်၏—မဟာစိတ်ရှိသူတို့သည် ထိုနေရာ၌ ထိုင်ကာ သာသနာတော်ကထာကို နားထောင်လိုစိတ်ပြင်းပြနေကြ၏။

Verse 30

कृष्णाजिनोत्तरीयेषु कूर्चेषु च वृसीषु च । सूते च तेषां मध्यस्थं कथयानं कथाः शुभाः

သူတို့သည် အပေါ်ဝတ်အဖြစ် အနက်ရောင် သမင်အရေကို ဝတ်ဆင်ကာ ကုရှမြက်ခင်းနှင့် သမင်အရေထိုင်ခုံတို့ပေါ်တွင် ထိုင်ကြ၏။ အလယ်၌ စူတကို ထိုင်စေပြီး မင်္ဂလာရှိသော သာသနာတော်ကထာများကို ပြောကြားစေ၏။

Verse 31

पौराणिकाः सुरर्षीणामा द्यानां चरितक्रियाः । दृष्ट्वा रामं द्विजाः सर्वे मधुपानारुणेक्षणम्

ပုရာဏာကျမ်းနှင့် နတ်တို့၊ ရှင်တို့၏ လုပ်ရပ်နှင့် ဝတ်ပြုစည်းကမ်းများကို ကျွမ်းကျင်သော ဗြာဟ္မဏတို့သည် အရက်သောက်၍ မျက်လုံးနီနေသော ရာမ (ဗလရာမ) ကို မြင်သော် အားလုံး သတိပြုကြ၏။

Verse 32

मत्तोऽयमिति मन्वानाः समुत्तस्थुस्त्वरान्विताः । पूजयन्तो हलधरं तमृते सूतवंशजम्

“ဤသူ မူးယစ်နေသည်” ဟု ထင်မြင်ကာ သူတို့သည် အလျင်အမြန် ထ၍ ဟလဓရ (ဗလရာမ) ကို ပူဇော်ကန်တော့ကြ၏။ သို့သော် စူတမျိုးရိုးမှ မွေးဖွားသူ တစ်ဦးသာ မပါဝင်ခဲ့။

Verse 33

ततः क्रोधसमाविष्टो हली सूतं महाबलः । निजघान विवृत्ताक्षः क्षोभिताशेषदानवः

ထို့နောက် ဟလီ (ဗလရာမ) သည် ဒေါသကြီးစွာ လွှမ်းမိုးခံရ၍—အင်အားမဟာ၊ မျက်လုံးများ ဒေါသဖြင့် ကျယ်ပြန့်ကာ ဒါနဝတို့အားလုံးကို တုန်လှုပ်စေသကဲ့သို့—စူတကို ထိုးနှက်၍ လဲကျစေ하였다။

Verse 34

अन्वासिते पदं ब्राह्म्यं तस्मिन्सूते निपातिते । निष्क्रान्तास्ते द्विजाः सर्वे वनात्कृष्णाजिनांबराः

ဗြာဟ္မဏအာသနကို သိမ်းပိုက်နေသော ထိုစူတ လဲကျသွားသောအခါ၊ အနက်ရောင် သမင်အရေဝတ်ဆင်ထားသော ဒွိဇ ရှင်များအားလုံးသည် တောထဲမှ ဆုတ်ခွာ၍ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

Verse 35

अवधूतं तथात्मानं मन्यमानो हलायुधः । चिन्तयामास सुमहन्मया पापमिदं कृतम्

ဟလာယုဓ (ဗလရာမ) သည် မိမိကိုယ်ကို ကျဆုံး၍ အရှက်ရစရာဖြစ်ပြီဟု ထင်မြင်ကာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စဉ်းစားလျက်—“ငါသည် အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်ကို ပြုမိပြီ” ဟု တွေးတော하였다။

Verse 36

ब्रह्मासनगतो ह्येष यः सूतो विनिपातितः । तथा ह्येते द्विजाः सर्वे मामवेक्ष्य विनिर्गताः

“ငါ ထိုးနှက်၍ လဲကျစေသော ထိုစူတသည် ဗြာဟ္မဏအာသနပေါ်တွင် ထိုင်နေသူဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ဤဒွိဇဗြာဟ္မဏတို့အားလုံးသည် ငါ့ကိုမြင်၍ ထွက်ခွာသွားကြ၏” ဟု ဆို၏။

Verse 37

शरीरस्य च मे गन्धो लोहस्येवासुखावहः । आत्मानं चावगच्छामि ब्रह्मघ्नमिति कुत्सितम्

“ငါ့ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အနံ့ပင် သံ၏အနံ့ကဲ့သို့ မသက်သာစေဘဲ ဒုက္ခပေး၏။ ထို့ပြင် ငါသည် မိမိကိုယ်ကို ‘ဗြာဟ္မဏသတ်သူ’ ဟူသော အမည်းစက်တင်ခံရသည့် အယုတ်မာသူဟု သိမြင်ရ၏” ဟု ဆို၏။

Verse 38

धिङ्ममार्थं तथा मद्यं महिमानमकीर्तिदम् । येना विष्टेन सुमहन्मया पापमिदं कृतम्

ငါ့အဟင်္ကာရကိုလည်း၊ မဟိမတရားကိုဖျက်ဆီး၍ အရှက်အကွဲသာပေးသော မദ്യကိုလည်း ရှုတ်ချ၏။ ထိုညစ်ညမ်းသော မူးယစ်မှုကြောင့် ငါသည် အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်ကို ပြုမိခဲ့၏။

Verse 39

स्मृत्युक्तं ते करिष्यामि प्रायश्चित्तं यथाविधि । उक्तमस्त्येव मनुना प्रायश्चित्तादिकं क्रमात्

စ್ಮృతိများတွင် ဆိုထားသကဲ့သို့ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ငါသည် ပရాయశ္စိတ္တ (အပြစ်ဖြေ) ကို ပြုလုပ်မည်။ မနုသည် ပရాయశ္စိတ္တ စသည့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို အစဉ်လိုက် တိတိကျကျ ချမှတ်ထားပြီးသား ဖြစ်၏။

Verse 41

क्षेत्रेश्वरस्य विज्ञानाद्विशुद्धिः परमा मता । शरीरस्य विशुद्धिस्तु प्रायश्चित्तैः पृथग्विधैः

ကွက်ရှေတရေရှ္ဝရ (သန့်ရှင်းသော ကွက်ရှေတရ၏ အရှင်) ကို သိမြင်သဘောပေါက်ခြင်းမှ အမြင့်ဆုံး သန့်စင်မှု ပေါ်ထွန်းသည်ဟု ဆိုကြ၏။ သို့သော် ကိုယ်ခန္ဓာ၏ သန့်စင်မှုသည် ပရాయశ္စိတ္တ အမျိုးမျိုးသော အပြစ်ဖြေကိစ္စများဖြင့် သီးသန့် ရရှိ၏။

Verse 42

ततोऽद्यतः करिष्यामि व्रतं द्वादशवार्षिकम् । स्वकर्मख्यापनं कुर्वन्प्रायश्चित्तमनुत्तमम्

ထို့ကြောင့် ယနေ့မှစ၍ ငါသည် ဆယ်နှစ်နှစ် (၁၂) နှစ်ကြာ ဝရတ (သစ္စာဝတ်) ကို ခံယူမည်။ ကိုယ်ပြုခဲ့သော အမှုကို ပွင့်လင်းစွာ ဝန်ခံလျက် အမြင့်မြတ်ဆုံး ပရాయశ္စိတ္တ (အပြစ်ဖြေ) ကို ဆောင်ရွက်မည်။

Verse 43

इयं विशुद्धिरज्ञानाद्धत्वा चाकामतो द्विजम् । कामतो ब्राह्मणवधे निष्कृतिर्न विधीयते

ဤသန့်စင်မှုသည် မသိမှုကြောင့် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ကို မရည်ရွယ်ဘဲ သတ်မိသောအခါတွင်သာ သက်ဆိုင်၏။ သို့သော် ဗြာဟ္မဏကို ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် သတ်ခြင်းအတွက် နိစ္ကృతိ (အပြစ်လွတ်ရာ) ကို မသတ်မှတ်ထားကြ။

Verse 44

यः कामतो महापापं नरः कुर्य्नात्कथंचन । न तस्य निष्कृतिर्दृष्टा भृग्वग्निपतनादृते

မည်သည့်နည်းဖြင့်မဆို အလိုတော်ဖြင့် အပြစ်ကြီးကို ကျူးလွန်သော လူအတွက် အပြစ်လျော့ကင်းရာကို မတွေ့ရ၊ ဘ္ရိဂု၏ မီးထဲသို့ ကျရောက်ခြင်းမှတပါး။

Verse 45

अकामतः कृते पापे प्रायश्चित्तं विदुर्बुधाः । कामकारकृतेऽप्याहुरेके श्रुतिनिदर्शनात्

မရည်ရွယ်ဘဲ ကျူးလွန်သော အပြစ်များအတွက် ပညာရှိတို့က ပရాయရှ္စိတ္တ (အပြစ်ဆေးကြော) ကို သင့်တော်ဟု သိကြသည်။ အချို့က ဝေဒ၏ အညွှန်းအထောက်အထားကို ကိုးကား၍ အလိုတော်ဖြင့် ပြုသော အမှုများအတွက်တောင် အပြစ်ဆေးကြောရှိကြောင်း ဆိုကြသည်။

Verse 46

विधिः प्राथमिकस्तस्माद्द्वितीये द्विगुणं चरेत् । तृतीये त्रिगुणं प्रोक्तं चतुर्थे नास्ति निष्कृतिः

ထို့ကြောင့် ပထမအကြိမ်တွင် မူလစည်းကမ်းအတိုင်း ဆောင်ရွက်ရမည်။ ဒုတိယအကြိမ်တွင် နှစ်ဆ ဆောင်ရွက်ရမည်၊ တတိယအကြိမ်တွင် သုံးဆဟု ဆိုထားသည်။ စတုတ္ထအကြိမ်တွင် အပြစ်လျော့ကင်းခြင်း မရှိ။

Verse 47

औषधं स्नेहमाहारं ददद्गोब्राह्मणादिषु । दीयमाने विपत्तिः स्यान्न स पापेन लिप्यते

နွား၊ ဗြာဟ္မဏတို့နှင့် အစရှိသူတို့အား ဆေး၊ ဆီ/ဃီ (အဆီ) သို့မဟုတ် အစားအစာကို ပေးလှူရာတွင် ပေးနေစဉ် အန္တရာယ်တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပေါ်လျှင်လည်း သူသည် အပြစ်ဖြင့် မလိမ်းကပ်။

Verse 48

अकारणं तु यः कश्चिद्द्विजः प्राणान्परित्यजेत् । तस्यैव तत्र दोषः स्यान्न तु योऽस्मै ददाति तत्

သို့သော် အကြောင်းမဲ့စွာ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တစ်ဦးက မိမိအသက်ကို စွန့်လွှတ်လျှင် ထိုအပြစ်အနာတရသည် သူ့အပေါ်တွင်သာ ရှိပြီး၊ ထိုအကူအညီကို ပေးသူအပေါ် မရှိ။

Verse 49

परिष्कृतो यदा विप्रो हत्वाऽत्मानं मृतो यदि । निर्गुणः सहसा क्रोधाद्गृहक्षेत्रादिकारणात्

ပူဇော်သန့်စင်ခြင်းကို ပြီးစီးပြီးသော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးသည် ထိုသို့ပင် မိမိကိုယ်ကို သတ်၍ သေသွားလျှင်—အလျင်အမြန်၊ ထိန်းချုပ်မှုမရှိဘဲ၊ အိမ်၊ မြေယာ စသည့်အကြောင်းများကြောင့် ဖြစ်သော ဒေါသတက်ကာ—

Verse 50

त्रिवार्षिकं व्रतं कुर्या त्प्रतिलोमां सरस्वतीम् । गच्छेद्वापि विशुद्ध्यर्थं तत्पापस्येति निश्चितम्

သုံးနှစ်ကြာ ဝရတကို ဆောင်ရွက်သင့်သည်၊ သို့မဟုတ် သန့်စင်ခြင်းအတွက် ဆရஸဝတီမြစ် (ပြန်လှန်/အထက်စီး) သို့ သွားရမည်—ထိုအပြစ်ကို ဆေးကြောရန် အတည်ပြုထားသော နည်းလမ်းဟု သေချာသည်။

Verse 51

उद्दिश्य कुपितो हत्वा तोषितं वासयेत्पुनः । तस्मिन्मृते न दोषोऽस्ति द्वयोरुच्छ्रावणे कृते

ဒေါသဖြင့် ရည်ရွယ်ချက်တိတိကျကျထားကာ လူတစ်ဦးကို ထိုးနှက် (သို့မဟုတ် သတ်) မိလျှင်၊ ထိုသူကို ပြန်လည်ပြေလည်အောင် လုပ်၍ စိတ်ကျေနပ်သွားသူကို ထပ်မံ နေထိုင်အောင် စီစဉ်ပေးရမည်။ ထိုသူ သေသွားလျှင်လည်း အပြစ်မရှိ—နှစ်ဖက်စလုံးသို့ တရားဝင် ကြေညာချက်ကို ပြုလုပ်ပြီးသားဖြစ်လျှင်။

Verse 52

षण्ढं तु ब्राह्मणं हत्वा शूद्रहत्याव्रतं चरेत् । बहूनामेककार्याणां सर्वेषां शस्त्रधारिणाम्

သို့ရာတွင် ဗြာဟ္မဏ အင်္ဂါမပြည့် (eunuch) ကို သတ်မိလျှင်၊ ရှုဒြကို သတ်ခြင်းအတွက် သတ်မှတ်ထားသော ပရాయရှ္စိတ္တ ဝရတကို ဆောင်ရမည်။ ထို့ပြင် လူအများက အလုပ်တစ်ခုတည်းကို ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ရာတွင်—အားလုံး လက်နက်ကိုင်ဖြစ်လျှင်—(တာဝန်သည် မျှဝေခံရသည်)။

Verse 53

यद्येको घातयेत्तत्र सर्वे ते घातकाः स्मृताः । प्रायश्चित्ते व्यवसिते यदि कर्ता विपद्यते

သူတို့အနက် တစ်ဦးတည်းက သတ်ဖြတ်မှုကို ဖြစ်စေသော်လည်း၊ အားလုံးကိုပင် လူသတ်ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထို့ပြင် ပရాయရှ္စိတ္တကို ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် ထိုကို ဆောင်ရွက်မည့်သူ သေဆုံးသွားလျှင်…

Verse 54

एनस्तत्प्राप्नुयादेनमिह लोके परत्र च । तदहं किं करोम्येष क्व गच्छामि दुरात्मवान्

ထိုအပြစ်တရားသည် သူ့ကို ဖမ်းဆီးလိမ့်မည်—ဤလောက၌လည်း၊ နောက်လောက၌လည်း။ «ဒါဆို ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ? ငါ ဘယ်ကို သွားရမလဲ၊ မကောင်းသောစိတ်ရှိသူ ငါ?»

Verse 55

धिङ्मां च पापचरितं महादुष्कृतकर्मिणम्

ငါ့ကို အရှက်တင်ပါစေ—အပြစ်ပြုကျင့်သူ၊ အလွန်ဆိုးယုတ်သော အမှုများကို ပြုသူ ငါ!

Verse 56

ईश्वर उवाच । इत्येवं विलपन्यावच्छोका कुलितमानसः । तावदाकाशसंभूता वागुवाचाशरीरिणी

ဣဿဝရက ပြောသည်—ဤသို့ ငိုကြွေးနေစဉ်၊ ဝမ်းနည်းခြင်းကြောင့် စိတ်နှလုံး မောပန်းလွှမ်းမိုးသွားရာ၊ ထိုအခါ ကောင်းကင်မှ ပေါ်ထွန်းလာသော ကိုယ်မဲ့အသံတစ်ခုက ပြောလေသည်။

Verse 57

भोभो राम न संतापस्त्वया कार्यः कथंचन । गच्छ प्राभासिकं क्षेत्रं यत्र देवी सरस्वती

«ဟေ့ ရာမ၊ မည်သို့မျှ မပူပန်မနာကျင်ပါနှင့်။ ဒေဝီ စရஸဝတီ ရှိရာ ပရဘ္ဟာသိက သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ သို့ သွားလော့»။

Verse 58

पञ्चस्रोताः स्थिता तत्र पञ्चपातकनाशनी । नदीनां प्रवरा सा तु ब्रह्मभूता सरस्वती

ထိုနေရာ၌ သူမသည် ရေစီးငါးသွယ်ဖြင့် တည်ရှိ၍ မဟာပာတက ငါးပါးကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။ မြစ်များအနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးသည် စရஸဝတီ—ဗြဟ္မန်၏ သဘာဝတရားဖြစ်သူမ။

Verse 59

एकतः सर्वतीर्थानि ब्रह्माण्डे सचराचरे । गंगादीनि नरश्रेष्ठ तेषां पुण्या सरस्वती

တစ်ဖက်၌ စကြာဝဠာတစ်လျှောက် လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာတို့အတွင်းရှိ တီရ္ထများအားလုံး—ဂင်္ဂါနှင့် အခြားတို့ပါဝင်၏၊ အို လူမြတ်; ထိုတို့အနက် စရஸဝတီသည် အလွန်ပုဏ္ဏမြတ်သန့်ရှင်း၏။

Verse 60

तावद्गर्जंति पापानि ब्रह्महत्यादिकानि च । यावन्न दृश्यते देवी प्रभासस्था सर स्वती

ပဋိပက္ခအပြစ်များ—ဗြဟ္မဟတ္ယာမှစ၍ အခြားအပြစ်များပါ—ပရဘ္ဟာသ၌ တည်နေသော ဒေဝီ စရஸဝတီကို မမြင်မတွေ့သေးသရွေ့သာ ဟုန်းဟုန်းမြည်ကြ၏။

Verse 61

तस्मात्तत्रैव गच्छ त्वं यत्र देवी सरस्वती । नान्यैस्तीर्थैः सहस्रैस्त्वं कर्तुं शक्यो विकल्मषः

ထို့ကြောင့် သင်သည် ထိုနေရာတည်း—ဒေဝီ စရஸဝတီ ရှိရာသို့ သွားလော့။ အခြားတီရ္ထများ တစ်ထောင်ဖြင့်ပင် သင်သည် အညစ်အကြေး(အပြစ်)ကင်းစင်ရန် ထိုမျှလွယ်ကူမည်မဟုတ်။

Verse 62

तन्मा कार्षीर्विलंबं त्वं गच्छ तीरं महोदधेः । प्राभासिके महादेवीं प्रतिलोमां विगाहय

ဤကိစ္စ၌ မနှောင့်နှေးလော့။ မဟာသမုဒ္ဒရာ၏ ကမ်းခြေသို့ သွားလော့။ ပရဘ္ဟာသ၌ မဟာဒေဝီ(သန့်ရှင်းသော ရေတီရ္ထ)ထဲသို့ ပြန်လှန်ဦးတည်၍ (pratiloma) ဝင်ရောက်ရေချိုးလော့။

Verse 63

तत्रैवाराधय विभुं लिंगरूपिणमीश्वरम् । प्रतिष्ठाप्य महापापाच्छारी रात्त्वं विमोक्ष्यसि

ထိုနေရာ၌ပင် အလုံးစုံပြည့်စုံသော သခင်—လင်္ဂရုပ်ဖြင့်ရှိသော ဣශ්ဝရကို—ပူဇော်အာရాధနာ ပြုလော့။ လင်္ဂကို တည်ထောင်ပြီးလျှင် သင်သည် မဟာအပြစ်နှင့် ကိုယ်ခန္ဓာချုပ်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်မည်။

Verse 64

इति श्रुत्वा वचो रामः परमानंदपूरितः । प्रभासक्षेत्रगमने मतिं चक्रे महामनाः

ဤစကားကို ကြားသိပြီးနောက် ရာမသည် အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒဖြင့် ပြည့်ဝလျက် မဟာစိတ်ရှိသူအဖြစ် ပရဘာသက္ခေတ်ရသို့ သွားရန် စိတ်ကူးအတည်ပြု하였다။

Verse 65

ततः स्वसैन्यसंयुक्तो द्रव्योपस्करसंयुतः । आजगाम महाक्षेत्रं प्रभासमिति विश्रुतम्

ထို့နောက် မိမိစစ်တပ်နှင့်အတူ လိုအပ်သော ပစ္စည်းကိရိယာနှင့် စားသောက်သုံးစွဲစရိတ်များ ပြည့်စုံစွာ ယူဆောင်၍ «ပရဘာသ» ဟု ကျော်ကြားသော မဟာပဝိသုဒ္ဓဒေသသို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 66

दृष्ट्वा मनोरम तीर्थं सरस्वत्यब्धिसंगमे । चकार हृदि संकल्पं प्रति लोमावगाहने

ဆရஸဝတီမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ သာယာလှပသော တီရ္ထကို မြင်တော်မူပြီး၊ ဟೃದယ၌ သန့်ရှင်းသော သစ္စာတည်ကြည်မှုဖြင့် «ပရတိလိုမ» ရေချိုးဝင်ခြင်းကို ပြုရန် ဆုံးဖြတ်တော်မူ하였다။

Verse 67

आहूय ब्राह्मणांस्तत्र प्रभासक्षेत्रवासिनः । सम्यग्यात्राविधानेन यात्रां तत्राकरोद्विभुः

ထိုနေရာ၌ ပရဘာသက္ခေတ်ရတွင် နေထိုင်သော ဘြာဟ္မဏများကို ခေါ်ယူ၍၊ အင်အားကြီးသောသူသည် ယာတြာ၏ စည်းကမ်းနည်းလမ်းအတိုင်း မှန်ကန်စွာ ဘုရားဖူးခရီးကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 68

यानि प्राभासिके क्षेत्रे तीर्थानि विविधानि तु । रवियोजनसंस्थानि तेषु यात्रां चकार सः

ပရဘာသဒေသ၌ ရှိသော အမျိုးမျိုးသော တီရ္ထများ—«ရဝိ-ယောဇန» ဟု တိုင်းတာသည့် အကျယ်အဝန်းတစ်လျှောက် ပြန့်နှံ့နေသော—ထိုအားလုံးသို့ သူသည် ယာတြာပြုခဲ့သည်။

Verse 69

प्रत्येकं च ददौ तेषु दानानि विविधानि तु । तथाऽधः स्थाप यामास सरस्वत्यब्धिसंगमे

ထိုတီရ္ထတစ်ခုချင်းစီ၌ အလှူအတန်းမျိုးစုံကို ပေးလှူတော်မူ၏။ ထို့အတူ စရஸဝတီမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌လည်း သန့်ရှင်းသော တည်ထောင်ပူဇော်မှုကို ထိုနေရာတွင် ဆောင်ရွက်တော်မူ၏။

Verse 70

पूर्वभागे महालिंगं कृत्वा यज्ञविधिक्रियाम् । एवं कृते महादेवि विमुक्तः पातकैरभूत्

အရှေ့ဘက်၌ မဟာလင်္ဂကို တည်ထောင်ကာ ယဇ္ဉဝိဓိအတိုင်း အခမ်းအနားများကို ဆောင်ရွက်တော်မူ၏။ ထိုသို့ ပြီးစီးသော်၊ အို မဟာဒေဝီ၊ အပြစ်အနာအဆာတို့မှ လွတ်မြောက်တော်မူ၏။

Verse 71

निर्मर्लांगस्ततो देवि दिनानि दश संस्थितः । ततस्तां चैव स स्नात्वा प्रतिलोमां क्रमाद्ययौ । प्लक्षावहरणं यावत्समुद्राच्च हिमाह्वयम्

ထို့နောက်၊ အို ဒေဝီ၊ အညစ်အကြေးကင်းစင်သဖြင့် ထိုနေရာ၌ ဆယ်ရက်တိုင်တိုင် နေထိုင်တော်မူ၏။ ထိုနေရာ၌လည်း ရေချိုးပြီးနောက် အစဉ်လိုက် ပြန်လှန်သည့် အစီအစဉ်ဖြင့် ခြေလှမ်းခြေလှမ်း သမုဒ္ဒရာမှ ဟိမာလယအထိ၊ ပလက္ခာဝဟရဏ ဟုခေါ်သော ဒေသတိုင်အောင် သွားတော်မူ၏။

Verse 72

एवं मुक्तः स पापौघै रामोऽभूत्प्रथितः प्रिये । तस्य लिंगस्य माहात्म्यात्सरस्वत्याः प्रसादतः

ဤသို့ အပြစ်အစုအဝေးကြီးမှ လွတ်မြောက်သဖြင့် ရာမသည် ထင်ရှားကျော်ကြားလာ၏၊ အို ချစ်သူရေ။ ထိုလင်္ဂ၏ မဟာတန်ခိုးနှင့် စရஸဝတီ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 73

यस्तत्पूजयते देवि लिंगं पापभयापहम् । रामेश्वरेति कथितं सोऽपि मुच्येत पातकात्

အို ဒေဝီ၊ အပြစ်နှင့် ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားပေးသော ထိုလင်္ဂကို “ရာမေရှွရ” ဟု ခေါ်ကြ၏။ ထိုလင်္ဂကို ပူဇော်သူ မည်သူမဆို အပြစ်ဒုစရိုက်မှ လွတ်မြောက်နိုင်၏။

Verse 74

अष्टम्यां च विशेषेण ब्रह्मकूर्चविधानतः । यस्तत्र कुरुते देवि सोऽश्वमेधफलं लभेत्

အထူးသဖြင့် လဆန်း/လဆုတ် အဋ္ဌမီနေ့တွင် ဘြဟ္မကူර්စ နည်းတော်အတိုင်း ထိုနေရာ၌ ကုသိုလ်ကိစ္စကို ပြုလုပ်သူသည်၊ အို ဒေဝီ၊ အရှွမေဓ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 75

स्नात्वा तत्र वरारोहे सरस्वत्यब्धिसंगमे । रामेश्वरेतिनामानं ततः संपूज्य शंकरम् । गोदानं तत्र देयं तु सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः

အို ခါးလှသော မိန်းမရေ၊ စရஸဝတီနှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ ထိုနေရာတွင် ရေချိုးပြီးနောက် «ရာမေရှ္ဝရ» ဟူသော နာမဖြင့် ရှင်ကရ (ရှီဝ) ကို သေချာစွာ ပူဇော်လျက်၊ ယာထရာ၏ အကျိုးပြည့်စုံမှုကို လိုလားသူတို့သည် ထိုနေရာတွင် နွားလှူဒါန်းရမည်။

Verse 76

इत्येवं कथितं देवि रामेश्वरमहोदयम् । यच्छ्रुत्वा मानवः सम्यक्छ्रद्धावान्प्राप्नुयाद्दिवम्

ဤသို့ဖြင့်၊ အို ဒေဝီ၊ «ရာမေရှ္ဝရ» ၏ မဟာဂုဏ်တော်ကို ဆိုပြခဲ့ပြီးပြီ။ ယင်းကို ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် မှန်ကန်စွာ ကြားနာသူသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်လိမ့်မည်။