Adhyaya 105

Verse 1

ईश्वर उवाच । अथान्यत्संप्रवक्ष्यामि रहस्यं स्थानमुत्तमम् । सर्वपापहरं नृणां विस्तरात्कथ यामि ते

ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်။ ယခု ငါသည် အလွန်မြတ်သော လျှို့ဝှက်သန့်ရှင်းရာဌာနတစ်ခုကို ထပ်မံကြေညာမည်။ လူတို့၏ အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသော ထိုနေရာကို သင့်အား အသေးစိတ် ပြောပြမည်။

Verse 2

प्रधानदेवमाहात्म्यं माहात्म्यं कल्पवासिनाम् । सोमेशो दैत्यहंता च वालरूपी पितामहः

အဓိကဘုရား၏ မဟာတန်ခိုးနှင့် ကလ္ပတစ်ခေတ်လုံး ထိုနေရာ၌ နေထိုင်သူတို့၏ မဟာတန်ခိုးကို ကြေညာထားသည်။ ထိုတွင် သောမေရှ (Someśa) သည် ဒေဝတၱာတို့ကို သတ်ဖြတ်သူဖြစ်၍၊ ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) သည် ကလေးရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ရှိတော်မူသည်။

Verse 3

अर्कस्थलस्तथादित्यः प्रभासः शशिभूषणः । एते षट्प्रवरा देवाः क्षेत्रे प्राभासिके स्थिताः

အာရ္ကသ္ထလ (Arkasthala) နှင့် အာဒိတျ (Āditya)၊ ထို့ပြင် ပ္ရဘာသ (Prabhāsa) နှင့် ရှရှိဘူရှဏ (Śaśibhūṣaṇa) — ဤတို့သည် ပ္ရဘာသိက သန့်ရှင်းကွင်း၌ တည်ရှိသော အထူးမြတ်ဆုံး ဘုရားခြောက်ပါး ဖြစ်ကြသည်။

Verse 4

तेषां दर्शनमात्रेण कृतकृत्यः प्रजायते । मुच्यते पातकैर्घोरैराजन्मजनितैर्ध्रु वम्

ထိုဘုရားတို့ကို ဒർശန (မြင်တွေ့ဖူးမြော်ခြင်း) တစ်ခါတည်းဖြင့်ပင် လူသည် မိမိဘဝ၏ ရည်မှန်းချက် ပြည့်စုံသူ ဖြစ်လာသည်။ ထို့ပြင် မွေးကတည်းက စုဆောင်းလာသော ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်ကြီးများမှလည်း အမှန်တကယ် လွတ်မြောက်သည်။

Verse 5

देव्युवाच । पूर्वेषामुक्तदेवानां माहात्म्यं कथितं त्वया । प्रभासे बालरूपीति यत्प्रोक्तं तत्कथं वचः

ဒေဝီ မိန့်တော်မူသည်။ အရင်က ဖော်ပြခဲ့သော ဘုရားတို့၏ မဟာတန်ခိုးကို သင် ပြောကြားပြီးပြီ။ သို့သော် ပ္ရဘာသ၌ ပိတာမဟသည် “ကလေးရုပ်” ဟု သင်ဆိုခဲ့သည်—ထိုစကားကို မည်သို့ နားလည်ရမည်နည်း။

Verse 6

अन्येषु सर्व स्थानेषु वृद्धरूपी पितामहः । कथं च समनुप्राप्तो माहात्म्यं तस्य किं स्मृतम्

အခြားနေရာအားလုံးတွင် ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) သည် အိုမင်းသောရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့်ရှိ၏။ ဤနေရာ၌ မည်သို့ရောက်လာသနည်း၊ ဤနေရာ၌ သူ၏မဟာတန်ခိုးကို မည်သို့မှတ်တမ်းတင်ထားသနည်း။

Verse 7

कथं स पूज्यो देवेश यात्रा कार्या कथं नृभिः । एतद्विस्तरतो ब्रूहि प्रसन्नो यदि मे प्रभो

အို ဒေဝတို့၏အရှင်၊ သူကို မည်သို့ပူဇော်ရမည်နည်း၊ လူတို့သည် ဘုရားဖူးခရီးကို မည်သို့ဆောင်ရွက်ရမည်နည်း။ အရှင်က ကျွန်ုပ်အပေါ် ကြင်နာတော်မူလျှင် ဤအရာကို အသေးစိတ်ရှင်းပြပါ၊ အရှင်။

Verse 8

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि माहात्म्यं ब्रह्मसम्भवम् । यस्य श्रवणमात्रेण मुच्यते सर्वपातकैः

ဣရှွရက မိန့်တော်မူသည်— “နားထောင်ပါ၊ ဒေဝီ။ ဗြဟ္မာမှ ပေါ်ပေါက်သော မဟာတန်ခိုးကို ငါဟောပြမည်။ ထိုကို ကြားရုံမျှဖြင့်ပင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။”

Verse 9

नास्ति ब्रह्मसमो देवो नास्ति ब्रह्मसमो गुरुः । नास्ति ब्रह्मसमं ज्ञानं नास्ति ब्रह्मसमं तपः

ဗြဟ္မာနှင့်တူသော ဒေဝမရှိ၊ ဗြဟ္မာနှင့်တူသော ဂုရုမရှိ။ ဗြဟ္မာနှင့်တူသော ဉာဏ်မရှိ၊ ဗြဟ္မာနှင့်တူသော တပဿ (တပ) မရှိ။

Verse 10

तावद्धमंति संसारे दुःख शोकभयप्लुताः । न भवंति सुरज्येष्ठे यावद्भक्ताः पितामहे

သတ္တဝါတို့သည် ဒုက္ခ၊ ဝမ်းနည်းခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့ဖြင့် လွှမ်းမိုးကာ သံသရာ၌ လှည့်လည်နေကြ၏—ဒေဝတို့အကြီးဆုံး ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) ကို ဘက္တိရှိသူများ ဖြစ်လာသည့်အထိ။

Verse 11

समासक्तं यथा चित्तं जन्तोर्विषयगोचरे । यद्येवं ब्रह्मणि न्यस्तं को न मुच्येत बंधनात्

သတ္တဝါ၏စိတ်သည် အာရုံဝတ္ထုတို့၏နယ်ပယ်၌ အလွန်ကပ်လျက်ရှိသကဲ့သို့၊ ထိုတူညီသောအားကို ဘြဟ္မာ၌ တင်အပ်လျှင် မည်သူမဆို ချည်နှောင်မှုမှ မလွတ်မည်နည်း။

Verse 12

देव्युवाच । एवं माहात्म्यसंयुक्तो यदि ब्रह्मा जगद्गुरुः । प्राभासिके महातीर्थे कस्मिन्स्थाने तु संस्थितः

ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်– “ဤသို့သော မဟာတန်ခိုးနှင့် ပြည့်စုံသော ကမ္ဘာ့ဂုရု ဘြဟ္မာ ဖြစ်ပါက၊ ပရဘာသ မဟာတီရ္ထ၌ မည်သည့်နေရာတွင် တည်ရှိပါသနည်း။”

Verse 13

किमर्थमागतस्तत्र कस्मिन्काले सुरोत्तमः । कथं स पूज्यो विप्रेंद्रैस्तिथौ कस्यां क्रमाद्वद

“ထိုနတ်တို့အထက်မြတ်ဆုံးသည် အဘယ်ကြောင့် ထိုနေရာသို့ လာရောက်သနည်း။ မည်သည့်ကာလ၌ ရောက်လာသနည်း။ ဗြာဟ္မဏအထက်မြတ်တို့က မည်သို့ ပူဇော်ရမည်နည်း—မည်သည့် တိထိနေ့၌နည်း။ အစဉ်လိုက် ပြောပြပါ။”

Verse 14

ईश्वर उवाच । सोमनाथस्य ऐशान्यां सांबादित्याग्निगोचरे । ब्रह्मणः परमं स्थानं ब्रह्मलोक इवापरः

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်– “ဆိုမနာထ၏ အရှေ့မြောက်ဘက်၌၊ သာမ္ဘာဒိတျနှင့် အဂ္နိ၏ အဝန်းအဝိုင်းအတွင်းတွင်၊ ဘြဟ္မာ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး နေရာတည်ရှိသည်—အခြားတစ်ခုသော ဘြဟ္မလောကကဲ့သို့ပင်။”

Verse 15

तिष्ठते कल्पसंस्था वै तत्र कल्पांतवासिनः । तत्र स्थाने स्थितो देवि बालरूपी पितामहः

“ထိုနေရာသည် ကလ္ပတစ်ခေတ်လုံး တည်တံ့၏။ ထိုတွင် ကလ္ပအဆုံးတိုင်အောင် နေထိုင်သူတို့ ရှိကြ၏။ ဒေဝီရေ၊ ထိုနေရာ၌ ပိတာမဟ (ဘြဟ္မာ) သည် ကလေးရုပ်ဖြင့် တည်ရှိတော်မူ၏။”

Verse 16

जगत्प्रभुर्लोककर्ता सत्त्वमूर्तिर्महाप्रभः । आगतश्चाष्टवर्षस्तु क्षेत्रे प्राभासिके शुभे

ကမ္ဘာ၏အရှင်၊ လောကများကိုဖန်ဆင်းသူ၊ သတ္တဝါသန့်စင်သောရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသည့် မဟာတေဇောဓာတ်ရှင်သည် မင်္ဂလာရှိသော ပ္ရဘာသ က္ෂೇತ್ರသို့ အသက်ရှစ်နှစ်အရွယ်ဖြင့် ကြွလာတော်မူ၏။

Verse 17

तत्राऽकरोत्तपो घोरं दिव्याब्दानां सहस्रकम् । संस्थाप्य तु महालिंगं सिसृक्षुर्विविधाः प्रजाः

ထိုနေရာ၌ ပရမေရှင်သည် ဒိဗ္ဗနှစ်တစ်ထောင်တိုင်အောင် ကြမ်းတမ်းသော တပေါ်ကို ဆောင်ရွက်တော်မူပြီး၊ မဟာလိင်္ဂကို တည်ထောင်ကာ မျိုးစုံသော ပရဇာများကို ဖန်ဆင်းလိုတော်မူ၏။

Verse 18

ततः कालांतरेतीते सोमेन प्रार्थितो विभुः । क्षयरोगविमुक्तेन सम्यक्छ्रद्धान्वितेन वै

အချိန်အနည်းငယ် ကုန်လွန်ပြီးနောက်၊ ခန္ဓာပျက်စီးစေသော ရောဂါမှ လွတ်မြောက်ကာ စစ်မှန်သော သဒ္ဓါဖြင့် ပြည့်စုံလာသော သောမက ပရမေရှင်ကို ပန်ကြားတောင်းပန်လေ၏။

Verse 19

लिंगप्रतिष्ठाहेतोर्वै क्षेत्रे प्राभासिके शुभे । कोटिब्रह्मर्षिभिः सार्द्धं सहितो विश्वकर्मणा । कारयामास विधिवत्प्रतिष्ठां लिंगमुत्तमम्

လိင်္ဂတည်ထောင်ခြင်းအတွက် မင်္ဂလာရှိသော ပ္ရဘာသ က္ෂೇತ್ರ၌၊ ကောဋိပေါင်းများစွာသော ဘြဟ္မရ္ဓိများနှင့်အတူ၊ ဝိශ්ဝကರ್ಮာ၏ အကူအညီဖြင့် စည်းကမ်းတကျ အမြင့်မြတ်ဆုံး လိင်္ဂ၏ ပရတိဋ္ဌာပနာကို ဆောင်ရွက်စေတော်မူ၏။

Verse 20

प्रतिष्ठाप्य ततो लिंगं सोमनाथं वरानने । दापयामास विप्रेभ्यो भूरिशो यज्ञदक्षिणाम्

ထို့နောက် သောမနာထ လိင်္ဂကို တည်ထောင်ပြီးသော်—အလှမျက်နှာရှင်မ—ဗြာဟ္မဏများအား ယဇ္ဈဒက္ခိဏာကို များစွာ ပေးလှူစေတော်မူ၏။

Verse 21

एवं प्रतिष्ठितं लिंगं ब्रह्मणा लोककर्तृणा । वर्षाणि चात्र जातानि प्रभासे बालरूपिणः

ဤသို့ လောကတို့ကို ဖန်ဆင်းသူ ဘြဟ္မာက လိင်္ဂကို တည်ထောင်တော်မူ၏။ ပရဘာသ၌ သူသည် ကလေးရုပ်ဖြင့် နေစဉ် နှစ်ကာလများ ကုန်လွန်သွား၏။

Verse 22

चत्वारिंशद्वयं चैव क्षेत्रमध्यनिवासिनः । एवं परार्द्धमगमत्प्रभासक्षेत्रवासिनः

သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၏ အလယ်ဗဟို၌ နေထိုင်လျက် သူသည် လေးဆယ်နှစ်နှစ် တည်နေ၏။ ထို့ကြောင့် ပရဘာသက்ஷೇತ್ರ၌ နေထိုင်သူအတွက် ‘ပရာအာဓ’ (ဘြဟ္မာ၏ အသက်တစ်ဝက်အလွန်ကြီးမားသည့် ကာလ) တစ်ခု ကုန်လွန်သွားသည်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 23

देव्युवाच । ब्रह्मणो दिनमानं तु मासवर्षसहस्रकम् । तत्सर्वं विस्तराद्ब्रूहि यथायुर्ब्रह्मणः स्मृत म्

ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်– “ဘြဟ္မာ၏ ‘တစ်နေ့’ အတိုင်းအတာသည် လများနှင့် နှစ်များ အထောင်ပေါင်းများစွာ ပါဝင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ဘြဟ္မာ၏ အသက်တာကို သင်ကြားထားသကဲ့သို့ အားလုံးကို အသေးစိတ် ရှင်းပြပါ။”

Verse 24

ईश्वर उवाच । परमायुः स्मृतो ब्रह्मा परार्द्धं तस्य वै गतम् । प्रभासक्षेत्रसंस्थस्य द्वितीयं भवतेऽधुना

ဣශ්ဝရက မိန့်တော်မူသည်– “ဘြဟ္မာသည် အမြင့်ဆုံး အသက်တာရှိသူဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထိုအထဲမှ ပရာအာဓ တစ်ခုသည် အမှန်တကယ် ကုန်လွန်ပြီးပြီ။ ပရဘာသက்ஷೇತ್ರ၌ တည်နေသော ဘြဟ္မာအတွက် ဒုတိယ (တစ်ဝက်) သည် ယခု ဆက်လက် လည်ပတ်နေသည်။”

Verse 25

यदा प्राभासिके क्षेत्रे ब्रह्मा लोकपितामहः । आगतश्चाष्टवर्षस्तु बालरूपी तदोच्यते

လောက၏ အဘိုးအိုကြီး ဘြဟ္မာသည် ပရာဘာသိက သန့်ရှင်းရာ က్షेत्रသို့ ရောက်လာသောအခါ၊ ထိုအချိန်တွင် သူသည် ကလေးရုပ်—အသက် ရှစ်နှစ်—ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။

Verse 26

अन्येषु सर्वतीर्थेषु वृद्धरूपी पितामहः । मुक्त्वा प्राभासिकं क्षेत्रं सदैव विबुधप्रिये

အခြားသော တီရ္ထများအားလုံးတွင် ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) သည် အိုမင်းသောရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းတတ်၏။ သို့ရာတွင် ပရဘ္ဟာသိက က్షೇತ್ರကို မလွဲမသွေ ချန်လှပ်လျှင် မဟုတ်၊ အို ဒေဝတို့၏ ချစ်သူ။

Verse 27

ब्रह्मांडे यानि तीर्थानि ब्रह्माणस्तेषु ये स्मृताः । तेषामाद्यो महातेजाः प्रभासे यो व्यवस्थितः

ဗြဟ္မာဏ္ဍအတွင်းရှိ တီရ္ထများအားလုံးနှင့် ထိုသန့်ရှင်းရာနေရာများတွင် မှတ်မိကြသော ဗြဟ္မာတို့အနက်၊ အဓိကဆုံး အလင်းတန်ခိုးကြီးသူမှာ ပရဘ္ဟာသ၌ တည်ရှိသူ ဖြစ်၏။

Verse 28

कल्पेकल्पे तु नामानि शृणु त्वं तानि वै प्रिये । स्वयंभूः प्रथमे कल्पे द्वितीये पद्मभूः स्थितः

အို ချစ်သူ၊ ကလ္ပတိုင်း၌ ဖြစ်ပေါ်သော အမည်များကို နားထောင်လော့။ ပထမကလ္ပ၌ သူသည် စွယံဘူ (ကိုယ်တိုင်မွေးဖွားသူ) ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ဒုတိယကလ္ပ၌ ပဒ္မဘူ (ကြာပန်းမှ မွေးဖွားသူ) ဟု တည်ရှိ၏။

Verse 29

तृतीये विश्वकर्तेति बालरूपी चतुर्थके । एतानि मुख्यनामानि कथितानि स्वयंभुवः

တတိယကလ္ပ၌ သူကို ဗိශ්ဝကর্তೃ (ကမ္ဘာကို ဖန်ဆင်းသူ) ဟု ခေါ်ကြ၏။ စတုတ္ထကလ္ပ၌ ဘာလရူပီ (လူငယ်ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသူ) ဟု ဖြစ်၏။ ဤတို့သည် စွယံဘူ (ဗြဟ္မာ) ၏ အဓိကအမည်များဟု ကြေညာထား၏။

Verse 30

नित्यं संस्मरते यस्तु स दीर्घायुर्नरो भवेत्

ဤအမည်များကို နေ့စဉ် မပြတ် သတိရသူသည် အသက်ရှည်သော လူဖြစ်လာမည်။

Verse 31

चन्द्रसूर्यग्रहाः सर्वे सदेवासुरमानुषाः । त्रैलोक्यं नश्यते सर्वं ब्रह्मरात्रि समागमे

လ၊ နေ နှင့် ဂြိုဟ်အားလုံး၊ ဒေဝ၊ အဆုရ၊ လူတို့နှင့်တကွ—လောကသုံးပါးလုံးသည် ဗြဟ္မာ၏ညရောက်လာသော် အကုန်ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 32

पुनर्दिने तु संजाते प्रबुद्धः सन्पितामहः । तथा सृष्टिं प्रकुरुते यथापूर्वमभूत्प्रिये

သို့ရာတွင် နေ့သစ်ပြန်ပေါ်လာသောအခါ ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) သတိပြန်လည်နိုးထ၍ ယခင်ကဲ့သို့ပင် ဖန်ဆင်းမှုကို ပြန်လည်စတင်စေသည်၊ ချစ်သူရေ။

Verse 33

दिनमानं प्रवक्ष्यामि ब्रह्मणो लोककर्तृणः । नेत्रभागाच्चतुर्भागस्त्रुटिः कालो निगद्यते

လောကဖန်ဆင်းရှင် ဗြဟ္မာ၏ တစ်နေ့တာ အချိန်အတိုင်းအတာကို ငါပြောမည်။ မျက်စိလှုပ်ရှားမှု၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု၏ လေးပုံတစ်ပုံနှင့် တူသော အလွန်သေးငယ်သည့် အချိန်ကို ‘ထရုတိ’ ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 34

तस्माच्च द्विगुणं ज्ञेयं निमिषांतं वरानने । निमिषैः पञ्चदशभिः काष्ठा इत्युच्यते बुधैः । त्रिंशद्भिश्चैव काष्ठाभिः कला प्रोक्ता मनीषिभिः

ထို့၏ နှစ်ဆကို ‘နိမိဿ’ (nimiṣa) ဟု သိရမည်၊ မျက်နှာလှသူရေ။ နိမိဿ ၁၅ ခုကို ပညာရှိတို့က ‘ကာဋ္ဌာ’ (kāṣṭhā) ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ကာဋ္ဌာ ၃၀ ခုကို ‘ကလာ’ (kalā) ဟု မဟာပညာရှင်တို့က ဆိုကြသည်။

Verse 35

त्रिंशत्कलो मुहूर्तः स्याद्दिनं पंचदशैस्तु तैः । दिनमाना निशा ज्ञेया अहोरात्रं तयोर्भवेत्

ကလာ ၃၀ ခုဖြင့် ‘မုဟူရ္တ’ (muhūrta) ဖြစ်ပြီး၊ ထိုမုဟူရ္တ ၁၅ ခုဖြင့် တစ်နေ့ ဖြစ်လာသည်။ ညသည် နေ့နှင့် အချိန်အတိုင်းအတာတူကြောင်း သိရမည်; နှစ်ခုစုပေါင်းမှ ‘အဟောရာတြ’ (ahorātra) အပြည့်အစုံ ဖြစ်သည်။

Verse 36

तैः पंचदशभिः पक्षः पक्षाभ्यां मास उच्यते । मासैश्चैवायनं षङ्भिरब्दं स्यादयनद्वयात्

နေ့ ၁၅ ရက်ဖြင့် «ပက္ခ» (လဝက်) ဟု ခေါ်၏။ ပက္ခ ၂ ခုဖြင့် «လ» ဟု ဆို၏။ လ ၆ လဖြင့် «အယန» (နှစ်ဝက်) ဖြစ်၍၊ အယန ၂ ခုဖြင့် «နှစ်» ဖြစ်၏။

Verse 37

चत्वारिंशद्धि लक्षाणि लक्षाणां त्रितयं पुनः । विंशतिश्च सहस्राणि ज्ञेयं सौरं चतुर्युगम्

လက္ခ ၄၀ (သန်း ၄၀) နှင့် ထပ်မံ လက္ခ ၃ (သန်း ၃)၊ ထို့ပြင် ၂၀,၀၀၀ ကို ပေါင်းလျှင်—ဤသည်ကို နေမူလ (စော်ရ) အတိုင်းအတာဖြင့် «စတုရယုဂ» ဟု သိမှတ်ရ၏။

Verse 38

चतुर्युगैकसप्तत्या मन्वंतरमुदाहृतम् । ऐन्द्रमेतद्भवेदायुः समासात्तव कीर्तितम्

«မန်ဝန္တရ» ဟူသည် စတုရယုဂ ၇၁ စုဖြင့် ဖွဲ့စည်းသည်ဟု ကြေညာ၏။ ဤသည်ပင် အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် အိန္ဒြ (အင်္ဒြာ) ၏ အသက်ကာလဟု သင်ကြားထားသဖြင့်၊ ငါသည် သင့်အား တိုတောင်းစွာ ရှင်းပြခဲ့၏။

Verse 39

स्वायंभुवो मनुः पूर्वं मनुः स्वारोचिषस्ततः । औत्तमस्तामसश्चैव रैवतश्चाक्षुषस्ततः

ပထမဦးစွာ «စွာယံဘုဝ» မနု၊ ထို့နောက် «စွာရောစိရှ» မနု ဖြစ်၏။ ထိုနောက် «အော်တ္တမ» နှင့် «တာမသ»၊ ထို့နောက် အစဉ်လိုက် «ရైవတ» နှင့် «ချာက္ရှုသ» ဖြစ်၏။

Verse 40

वैवस्वतोऽर्कसावर्णिर्ब्रह्मसा वर्णिरेव च । धर्मसावर्णिनामा च रौच्यो भूत्यस्तथैव च

ထို့နောက် «ဝိုင်ဝස්ဝတ»၊ «အာရ္က-သာဝර්ဏိ»၊ ထို့ပြင် «ဗြဟ္မ-သာဝර්ဏိ» လည်းရှိ၏။ «ဓမ္မ-သာဝර්ဏိ» ဟူသော အမည်ရှိသူနှင့်တကွ၊ ထို့အတူ «ရောချျ» နှင့် «ဘူတျယ» တို့လည်း ဖြစ်၏။

Verse 41

चतुर्दशैते मनवः संख्यातास्ते यथाक्रमम् । भूतान्भविष्यानिंद्रांश्च सर्वा न्वक्ष्ये तव क्रमात्

ဤသို့ မနု (Manu) ဆယ့်လေးပါးကို အစဉ်လိုက် မှန်ကန်စွာ ရေတွက်ထား၏။ ယခုမှစ၍ အစဉ်လိုက် အတိတ်နှင့် အနာဂတ်ရှိ အိန္ဒြာ (Indra) အားလုံးကို သင့်အား ပြောကြားမည်။

Verse 42

विश्वभुक्च विपश्चिच्च सुकीर्तिः शिबिरेव च । विभुर्मनोभुवश्चैव तथौजस्वी बलिर्बली

ဗိශ්ဝဘုက္ (Viśvabhuk)၊ ဗိပශ්စိတ် (Vipaścit)၊ သုကီර්တိ (Sukīrti) နှင့် ရှိဘိ (Śibi)၊ ထို့ပြင် ဗိဘု (Vibhu) နှင့် မနောဘု (Manobhu)၊ ထို့အတူ အောဇස්ဝီ (Ojasvī) နှင့် အင်အားကြီး ဘလိ (Bali)—

Verse 43

अद्भुतश्च तथा शांती रम्यो देववरो वृषा । ऋतधामा दिवःस्वामी शुचिः शक्राश्चतुर्दश

—အဒ္ဘုတ (Adbhuta)၊ ထို့အတူ ရှာံတိ (Śāṃti)၊ ရမ္ယ (Ramya)၊ ဒေဝဝရ (Devavara) နှင့် ဝೃષ (Vṛṣa)၊ ရ္တဓာမာ (Ṛtadhāmā)၊ ဒိဝಃစွာမီ (Divaḥsvāmī) နှင့် သုချိ (Śuci) — ဤတို့သည် ရှက္ရ (Śakra/Indra) ဆယ့်လေးပါး ဖြစ်ကြ၏။

Verse 44

एते सर्वे विनश्यंति ब्रह्मणो दिवसे प्रिये । रात्रिस्तु तावती ज्ञेया कल्पमानमिदं स्मृतम्

အချစ်တော်ရေ၊ ဤတို့အားလုံးသည် ဘြဟ္မာ၏ နေ့တစ်နေ့အတွင်း ပျက်စီးကွယ်ပျောက်သွားကြ၏။ ထို့ပြင် ဘြဟ္မာ၏ ညသည်လည်း ထိုမျှအတိုင်းအတာတူကြောင်း သိမှတ်ရမည်—ဤသည်ကို ကလ္ပ (Kalpa) ၏ စံအတိုင်းအတာဟု မှတ်သားထားကြသည်။

Verse 45

प्रथमं श्वेतकल्पस्तु द्वितीयो नीललोहितः । वामदेवस्तृतीयस्तु ततो राथंतरोऽपरः

ပထမကလ္ပမှာ ရှွေတကလ္ပ (Śveta Kalpa) ဖြစ်၏။ ဒုတိယမှာ နီလလောဟိတ (Nīla-lohita) ဖြစ်၏။ တတိယမှာ ဝာမဒေဝ (Vāmadeva) ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် အခြားတစ်ပါး ရာထံတရ (Rāthaṃtara) လာ၏။

Verse 46

रौरवः पंचमः प्रोक्तः षष्ठः प्राण इति स्मृतः । सप्तमोऽथ बृहत्कल्पः कन्दर्पोऽष्टम उच्यते

ပဉ္စမကလ္ပကို «ရော်ရဝ» ဟု ဆိုကြ၏။ ဆဋ္ဌမကို «ပရာဏ» ဟု မှတ်သားကြ၏။ ထို့နောက် သတ္တမမှာ «ဗြဟတ်ကလ္ပ» ဖြစ်၍ အဋ္ဌမကို «ကန္ဒර්ပ» ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 47

सद्योऽथ नवमः प्रोक्तः ईशानो दशमः स्मृतः । ध्यान एकादशः प्रोक्तस्तथा सारस्वतोऽपरः

ထို့နောက် ကိုးမကလ္ပကို «သဒျ» ဟု ကြေညာကြ၏။ ဒသမကို «ဣရှာန» ဟု မှတ်သားကြ၏။ တစ်ဆယ့်တစ်မမှာ «ဓျာန» ဟု သင်ကြားထားပြီး၊ ထို့နောက် «သာရသွတ» ဟူသော အခြားတစ်ပါး လာ၏။

Verse 48

त्रयोदश उदानस्तु गरुडोऽथ चतुर्दशः । कौर्मः पंचदशो ज्ञेयः पौर्णमासी प्रजापतेः

တစ်ဆယ့်သုံးမကလ္ပကို «ဥဒါန» ဟု ခေါ်ကြ၏။ တစ်ဆယ့်လေးမမှာ «ဂရုဍ» ဖြစ်၏။ တစ်ဆယ့်ငါးမကို «ကော်ရ္မ» ဟု သိမှတ်ရမည်။ ထို့ပြင် «ပေါုဏ္ဏမာသီ» အပြည့်လနေ့သည် «ပရာဇာပတိ» နှင့် ဆိုင်သည်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 49

षोडशो नारसिंहस्तु समाधिस्तु ततः परः । आग्नेयोऽष्टादशः प्रोक्तः सोमकल्पस्ततोऽपरः

တစ်ဆယ့်ခြောက်မကလ္ပမှာ «နာရသിംဟ» ဖြစ်၏။ ထို့နောက် «သမာဓိ» ဟူသော ကလ္ပ လာ၏။ တစ်ဆယ့်ရှစ်မကို «အာဂ္နေယ» ဟု ကြေညာကြပြီး၊ ထို့နောက် «ဆိုမကလ္ပ» ရှိ၏။

Verse 50

भावनो विंशतिः प्रोक्तः सुप्तमालीति चापरः । वैकुण्ठश्चार्चिषो रुद्रो लक्ष्मीकल्पस्तथापरेः

နှစ်ဆယ်မကလ္ပကို «ဘာဝန» ဟု ကြေညာကြ၏။ အခြားတစ်ပါးကို «သုပ္တမာလီ» ဟု ခေါ်ကြ၏။ ထို့နောက် «ဝိုင်ကුණ္ဌ», «အာရ္စိသ», «ရုဒ္ရ» တို့နှင့် ဆက်လက်၍ နောက်ဆုံး «လက္ရှ္မီကလ္ပ» လာ၏။

Verse 51

सप्तविंशोऽथ वैराजो गौरीकल्पस्तथोंऽधकः । माहेश्वरस्तथा प्रोक्तस्त्रिपुरो यत्र घातितः

ထို့နောက် ကလ္ပ ၂၇ ခုမြောက်သည် ဝိုင်ရာဇ ဖြစ်၏။ ထို့နောက် ဂေါရီ-ကလ္ပ နှင့် အန္ဓက ကလ္ပ တို့လည်း ရှိ၏။ ထို့ပြင် မာဟေရှဝရ ကလ္ပ ဟူသည်လည်း ကြေညာထားပြီး၊ ထိုနေရာ၌ တြိပုရ ကို သီဝ (မဟေရှဝရ) က သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

Verse 52

पितृकल्पस्तथांते च या कुहूर्ब्रह्मणः स्मृता । त्रिंशत्कल्पाः समाख्याता ब्रह्मणो मासि वै प्रिये

နောက်ဆုံးတွင် ပိတೃ-ကလ္ပ ရှိ၏။ ထို့ပြင် «ကူဟူ» ကိုလည်း ဘြဟ္မာနှင့် သက်ဆိုင်သည်ဟု မှတ်မိကြ၏။ ထို့ကြောင့် ချစ်သူရေ၊ ဘြဟ္မာ၏ «လ» ဟူသည် ကလ္ပ ၃၀ ခုဖြင့် ဖွဲ့စည်းသည်ဟု ရေတွက်ထား၏။

Verse 53

अतीताः कथिताः सर्वे वाराहो वर्त्ततेऽधुना । प्रतिपद्ब्रह्मणो यत्र वाराहेणोद्धृता मही

လွန်ခဲ့သော ကလ္ပ အားလုံးကို ရှင်းပြပြီးပြီ။ ယခုမူ ဝါရာဟ ကလ္ပ သည် လက်ရှိဖြစ်နေ၏—ဘြဟ္မာ၏ (လ) ပထမနေ့ ဖြစ်ပြီး၊ ထိုဝါရာဟ၌ ဝါရာဟ သည် မြေကြီးကို မြှောက်တင်ခဲ့သည်။

Verse 54

त्रिंशत्कल्पैः स्मृतो मासो वर्षं द्वादशभिस्तु तैः । अनेन वर्षमानेन तदा ब्रह्माऽष्टवार्षिकः । आनीतः सोमराजेन सोमनाथः प्रतिष्ठितः

«လ» ဟူသည် ကလ္ပ ၃၀ ခုဖြင့် ဖွဲ့စည်းသည်ဟု မှတ်ယူကြပြီး၊ «နှစ်» ဟူသည် ထိုကဲ့သို့သော လ ၁၂ လ ဖြင့် ဖြစ်၏။ ဤနှစ်ရေတွက်ချက်အရ ထိုအခါ ဘြဟ္မာသည် အသက် ၈ နှစ်ရှိ၏။ ထို့နောက် ဆိုမရာဇ သည် (သခင်) ကို ခေါ်ဆောင်လာ၍ ပရဘာသ၌ ဆိုမနာထ ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။

Verse 55

एवं क्षेत्रे निवसतः प्रभासे बालरूपिणः । परार्द्धमेकमगमद्द्वितीयं वर्ततेऽ धुना

ဤသို့ ပရဘာသ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ ကလေးသဏ္ဍာန်ဖြင့် နေထိုင်စဉ် ပရာအာရ္ဓ တစ်ခု ကုန်လွန်သွားပြီး၊ ယခုမူ ဒုတိယ ပရာအာရ္ဓ သည် ဆက်လက်ဖြစ်နေ၏။

Verse 56

एवं महाप्रभावोऽसौ प्रभासक्षेत्रमध्यगः । ब्रह्मा स्वयंभूर्भगवान्बालत्वात्क्षेत्रमाश्रितः

ဤသို့ပင် မဟာတန်ခိုးရှိသော ပရဘ္ဟာသက்ஷೇತ್ರ အလယ်၌ တည်နေသော အရှင်ဗြဟ္မာ ဖြစ်၏။ ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသော ဘဂဝန် ဗြဟ္မာသည် ကလေးသဘောအခြေအနေကြောင့် ဤသန့်ရှင်းသော က్షेत्र၌ ခိုလှုံတော်မူ၏။

Verse 57

स वै पूज्यो नमस्कार्यो वंदनीयो मनीषिभिः । आदौ स एव पूज्यः स्यात्सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः

အရှင်တော်သည် ပညာရှိတို့က ပူဇော်ထိုက်၊ နမസ്കာရထိုက်၊ ဂုဏ်ပြုဝန်ဒနာထိုက် အမှန်တကယ် ဖြစ်၏။ ယာထရာ၏ မှန်ကန်သော အကျိုးကို လိုလားသူတို့သည် အစဉ်အလာအတိုင်း အရင်ဆုံး အရှင်တော်ကို ပူဇော်သင့်၏။

Verse 58

यस्तं पूजयते भक्त्या स मां पूजयते भुवम् । यस्तं द्वेष्टि स मां द्वेष्टि योस्य पूज्यो ममैव सः

သူ့ကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်သူသည် ဤမြေပြင်ပေါ်၌ အို ဒေဝီ၊ ငါကိုပင် ပူဇော်ခြင်း ဖြစ်၏။ သူ့ကို မုန်းသူသည် ငါကို မုန်း၏။ သူ့အတွက် ပူဇော်ထိုက်သူသည် အမှန်တကယ် ငါ့အတွက်လည်း ပူဇော်ထိုက်သူ ဖြစ်၏။

Verse 59

ब्रह्मणा पूज्यमानेन अहं विष्णुश्च पूजितः । विष्णुना पूज्यमानेन अहं ब्रह्मा च पूजितः

ဗြဟ္မာကို ပူဇော်သောအခါ ငါနှင့် ဗိෂ္ဏုတို့လည်း ပူဇော်ခံရ၏။ ဗိෂ္ဏုကို ပူဇော်သောအခါ ငါနှင့် ဗြဟ္မာတို့လည်း ပူဇော်ခံရ၏။

Verse 60

मया पूजित मात्रेण ब्रह्मविष्णू च पूजितौ । सत्त्वं ब्रह्मा रजो विष्णुस्तमोऽहं संप्रकीर्तितः

ငါကိုသာ ပူဇော်ခြင်းတစ်ခုတည်းဖြင့် ဗြဟ္မာနှင့် ဗိෂ္ဏုတို့လည်း ပူဇော်ခံရ၏။ ဤသုံးဂုဏ်တွင် ဗြဟ္မာကို သတ္တဝ၊ ဗိෂ္ဏုကို ရဇော၊ ငါကို တမော ဟု ကြေညာထား၏။

Verse 61

वायुर्ब्रह्माऽनलो रुद्रो विष्णुरापः प्रकीर्तितः । रात्रिर्विष्णुरहो रुद्रो या संध्या स पितामहः

ဗြဟ္မာသည် လေဟု ကြေညာ၏၊ ရုဒ္ရသည် မီးဟု ဆို၏၊ ဝိෂ္ဏုသည် ရေဟု ချီးမွမ်းကြ၏။ ညသည် ဝိෂ္ဏု၊ နေ့သည် ရုဒ္ရ၊ နေ့ညဆုံရာ သန္ဓျာသည် ပိတామဟ ဗြဟ္မာ ဖြစ်၏။

Verse 62

सामवेदो ह्यहं देवि ब्रह्मा ऋग्वेद उच्यते । यजुर्वेदो भवेद्विष्णुः कुलाधारो ह्यथर्वणः

အို ဒေဝီ၊ ငါသည် သာမဝေဒ အမှန်တကယ် ဖြစ်၏။ ဗြဟ္မာကို ရိဂ္ဝေဒ ဟု ခေါ်ကြ၏။ ဝိෂ္ဏုသည် ယဇုရဝေဒ ဖြစ်လာ၏။ အထರ್ವန် (အထರ್ವဝေဒ) သည် မျိုးရိုးကို ထောက်တည်သော အခြေခံ ဖြစ်၏။

Verse 63

उष्णकालो ह्यहं देवि वर्षाकालः पितामहः । शीतकालो भवेद्विष्णुरेवं कालत्रयं हि सः

အို ဒေဝီ၊ ငါသည် အပူရာသီ ဖြစ်၏။ မိုးရာသီသည် ပိတามဟ ဗြဟ္မာ ဖြစ်၏။ အအေးရာသီသည် ဝိෂ္ဏု ဖြစ်၏—ဤသို့ ရာသီသုံးပါးသည် အမှန်တကယ် ထိုတစ်ပါးတည်းသော သဘောတရားတော် ဖြစ်၏။

Verse 64

दक्षिणाग्निरहं ज्ञेयो गार्हपत्यो हरिः स्मृतः । ब्रह्मा चाहवनीयस्तु एवं सर्वं त्रिदैवतम्

ငါကို ဒက္ခိဏာဂ္နိ (တောင်ဘက်မီး) ဟု သိမှတ်လော့။ ဟရီ (ဝိෂ္ဏု) ကို ဂါर्हပတ္ယ မီးဟု မှတ်မိကြ၏။ ဗြဟ္မာသည် အာဟဝနီယ မီး ဖြစ်၏—ဤသို့ အရာအားလုံးသည် တြိဒေဝတ သုံးပါးတော်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 65

अहं लिंगस्वरूपस्थो भगो विष्णुः प्रकीर्तितः । बीजसंस्थो भवेद्ब्रह्मा विष्णुरापः प्रकीर्तितः

ငါသည် လိင်္ဂ (Liṅga) အဖြစ်၌ တည်ရှိ၏။ ဝိෂ္ဏုကို ဘဂ (Bhaga) — ကံကောင်းခြင်းနှင့် ခွဲဝေခြင်း၏ အရှင် ဟု ကြေညာကြ၏။ ဗြဟ္မာသည် ဗီဇ (bīja) မျိုးစေ့၌ တည်ရှိသည်ဟု ဆိုကြပြီး၊ ဝိෂ္ဏုကို ရေဟုလည်း ထပ်မံ ကြေညာကြ၏။

Verse 66

अहमाकाशरूपस्थ एवं तत्त्वमयं प्रभुः । आकाशात्स्रवते यच्च तद्बीजं ब्रह्मसंस्थितम् । स्वरूपं ब्राह्ममाश्रित्य ब्रह्मा बीजप्ररोहकः

ငါသည် အာကာသ (ākāśa) အဖြစ်၌ တည်နေသော၊ တတ္တဝ (tattva) များဖြင့် ပြည့်စုံသည့် အရှင်ဖြစ်၏။ အာကာသမှ စီးဆင်းထွက်လာသမျှသည် ပုရောဟိတ်ဘရဟ္မာ၌ တည်ထားသော မျိုးစေ့ဖြစ်၏။ ဘရဟ္မသဘာဝကို အားကိုးကာ ဘရဟ္မာသည် မျိုးစေ့ကို ပေါက်ဖွားစေ၏။

Verse 67

नाभिमध्ये स्थितो ब्रह्मा विष्णुश्च हृदयांतरे । वक्त्रमध्ये अहं देवि आधारः सर्वदेहिनाम्

ဘရဟ္မာသည် နာဘိအလယ်၌ တည်ရှိပြီး၊ ဗိဿဏုသည် နှလုံးအတွင်း၌ တည်၏။ ဒေဝီရေ၊ ပါးစပ်အလယ်၌ ငါတည်ရှိ၍ ကိုယ်ခန္ဓာရှိသတ္တဝါအားလုံး၏ အထောက်အပံ့ဖြစ်၏။

Verse 68

यश्चाहं स स्वयं ब्रह्मा यो ब्रह्मा स हुताशनः । या देवी स स्वयं विष्णुर्यो विष्णुः स च चन्द्रमाः

«ငါ» ဟူသောသူသည် တကယ်တမ်း ဘရဟ္မာကိုယ်တိုင်ဖြစ်၏၊ ထိုဘရဟ္မာသည် အဂ္နိ (မီး) လည်းဖြစ်၏။ ဒေဝီသည်လည်း အမှန်တကယ် ဗိဿဏုဖြစ်ပြီး၊ ထိုဗိဿဏုသည် လမင်းလည်းဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ပရဘာသာ၌ ဘုရားရုပ်သဏ္ဍာန်များသည် အင်အားမျိုးစုံဖြင့် ထင်ဟပ်သော်လည်း တစ်တည်းသော သတ္တဝတရားအဖြစ် ထင်ရှား၏။

Verse 69

यः कालः स स्वयं ब्रह्मा यो रुद्रः स च भास्करः । एवं शक्तिविशेषेण परं ब्रह्म स्थितं प्रिये

ကာလ (အချိန်) သည် တကယ်တမ်း ဘရဟ္မာပင်ဖြစ်၏၊ ရုဒြသည်လည်း ဘာஸ్కရ (နေမင်း) ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ချစ်သူရေ၊ အင်အားအမျိုးမျိုး၏ ထူးခြားသော လှုပ်ရှားမှုကြောင့် အမြင့်ဆုံး ဘရဟ္မန်သည် တည်ရှိနေပြီး—ပုံစံမျိုးစုံဖြင့် ထင်ဟပ်သော်လည်း တစ်တည်းတည်းပင် ဖြစ်၏။

Verse 71

एवं यो वेद देवेशि अद्वैतं परमाक्षरम् । स सर्वं वेद नैवान्यो भेदकर्त्ता नराधमः

ဒေဝေရှီရေ၊ ဤသို့ အဒွైత (မနှစ်ခွဲ) ဖြစ်သော အမြင့်ဆုံး အက္ခရာကို သိသူသည် အရာအားလုံးကို သိ၏။ သို့သော် တစ်ခုတည်းသောအရာ၌ ခွဲခြားမှုကို ဖန်တီးသူသည် လူအနိမ့်ဆုံးဖြစ်၏။

Verse 72

एकरूपं परं ब्रह्म कार्यभावात्पृथक्स्थितः । यस्तं द्वेष्टि वरारोहे ब्रह्मद्वेष्टा स उच्यते

အမြင့်ဆုံး ဗြဟ္မန်သည် ပုံသဏ္ဍာန်တစ်ပါးတည်း ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော အကျိုးသက်ရောက်မှုတို့၏ အခြေအနေကြောင့် ခွဲခြားနေသကဲ့သို့ ထင်ရ၏။ အို ခါးလှသော မိန်းမရေ၊ ထိုဗြဟ္မန်ကို မုန်းသူသည် «ဗြဟ္မန်မုန်းသူ» ဟု ခေါ်၏။

Verse 73

दक्षिणांगे स्थितो ब्रह्मा वामांगे मम केशवः । यस्तयोर्द्वेषमाधत्ते स द्वेष्टा मम भामिनि

ငါ၏ ညာဘက်၌ ဗြဟ္မာ တည်ရှိ၏၊ ငါ၏ ဘယ်ဘက်၌ ကေရှဝ (ဗိဿဏု) တည်ရှိ၏။ အို ချစ်သူမ မီးတောက်သကဲ့သို့ စိတ်ပြင်းသောသူမရေ၊ ထိုနှစ်ပါးအကြား မုန်းတီးမှုကို ထားသူသည် ငါကို မုန်းသူ ဖြစ်၏။

Verse 74

एवं ज्ञात्वा वरारोहे ह्यभिन्नेनान्तरात्मना । ब्रह्माणं केशवं रुद्रमेकरूपेण पूज येत्

ဤသို့ သိမြင်ပြီးနောက် အို ခါးလှသော မိန်းမရေ၊ အတွင်းအတ္တကို မခွဲမခြား တစ်ပါးတည်းဟု နားလည်ကာ ဗြဟ္မာ၊ ကေရှဝ၊ ရုဒြ ကို ပုံသဏ္ဍာန်တစ်ပါးတည်းအဖြစ် ပူဇော်ရမည်။

Verse 105

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मध्ययात्रायां ब्रह्म माहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चाधिकशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ ရှစ်သောင်းတစ်ထောင် စလိုကာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပထမ ပရဘာသက்ஷೇತ್ರမဟာတ္မ്യ၌၊ မဓ္ယယာတြာ အပိုင်းတွင် «ဗြဟ္မာ၏ မဟာတန်ခိုး ဖော်ပြခြင်း» ဟု အမည်ရသော အခန်း ၁၀၅ သည် ပြီးဆုံး၏။