Adhyaya 32

Verse 1

प्रह्लाद उवाच । नारदस्त्वग्रतो गत्वा प्रणम्याथ हरिप्रियाम् । उवाच ललितां वाचं हर्षयन्द्वारकां पुरीम्

ပရာဟ္လာဒက ပြောသည်။ နာရဒသည် အရင်ဆုံး ရှေ့သို့သွားကာ ဟရိ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ မိခင်တော်အား ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီး၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော စကားလုံးများကို ဆိုကာ ဒွာရကာမြို့ကို ဝမ်းမြောက်စေ하였다။

Verse 2

श्रीनारद उवाच । पश्यपश्य महाभागे सर्वे प्राप्ताः सुशोभने । तीर्थक्षेत्राणि देवाश्च ऋषयश्चैव कृत्स्नशः

သီရိနာရဒက ပြောသည်။ ကြည့်ပါ၊ ကြည့်ပါ၊ ကံကောင်းမြတ်သော အလှတရားပြည့်စုံသူရေ—အားလုံး ရောက်လာကြပြီ။ တီရ္ထများနှင့် သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರများ၊ ဒေဝတားများနှင့် ရှိသမျှ ရှင်ရသီတို့ အကုန်လုံးပင် ဖြစ်သည်။

Verse 3

पश्येमं पुरतः प्राप्तं प्रयागं तीर्थकैः सह । द्वारके तव पादाब्जे लुण्ठंते श्रद्धयाद्भुतम्

ကြည့်ပါ—တီရ္ထများနှင့်အတူ ပရယာဂသည် သင့်ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီ။ အို ဒွာရကာရေ၊ အံ့ဩဖွယ်ပင်—သဒ္ဓါကြောင့် သူတို့သည် သင့်၏ ကြာပန်းခြေတော်၌ လှိမ့်ကာ ဦးညွှတ်ပူဇော်ကြသည်။

Verse 4

इदं तु पुष्करं तीर्थं नमति श्रद्धया शुभे । इयं तु गौतमी पुण्या सर्वतीर्थसमाश्रया

ဤသည်မှာ ပုရှ္ကရ တီရ္ထဖြစ်၍၊ အို မင်္ဂလာရှိသူရေ၊ သဒ္ဓါဖြင့် ဦးညွှတ်နမတ်ပြုနေ၏။ ထို့ပြင် ဤသည်မှာ ပုဏ္ဏမြတ်သော ဂေါတမီဖြစ်ပြီး တီရ္ထအားလုံး၏ အနှစ်သာရကို ထိန်းသိမ်းထားသော အားကိုးရာအဖြစ် ကျော်ကြား၏။

Verse 5

सिंहस्थे च गुरौ भद्रे संप्राप्ता सौभगं महत् । किन्तु दुर्जनसंसर्गाद्दग्धा पापाग्निना भृशम्

ဂုရုသည် သိင်္ဟရာသီ၌ ရောက်နေစဉ်၊ အလှမယ်ကောင်းသူရေ၊ သူမသည် မဟာကံကောင်းခြင်းကို ရရှိခဲ့၏။ သို့သော် လူဆိုးတို့နှင့် ပေါင်းသင်းမှုကြောင့် အပြစ်မီးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းခဲ့၏။

Verse 6

तत्रोपायमभिज्ञाय ऋषीणां शृण्वतां तदा । श्रुत्वा कर्णे महच्छब्दं संप्राप्तेयं तवांतिकम्

ထိုနေရာ၌ ရှင်ရသီတို့ နားထောင်နေစဉ် ကုထုံးကို သိမြင်ခဲ့ပြီး၊ နားထဲသို့ မဟာအသံကြီးကို ကြားသဖြင့်၊ သူမသည် သင်၏အနီးသို့ လာရောက်၍ ရောက်ရှိခဲ့၏။

Verse 7

नमस्करोति देवि त्वां द्वारके गौतमी शुभा । पश्यपश्य महापुण्या इयं भागीरथी शुभा

အို ဒွာရကာ ဒေဝီ၊ မင်္ဂလာရှိသော ဂေါတမီ (ဂోదာဝရီ) သည် သင့်အား ဦးချကန်တော့၏။ ကြည့်ပါ—ကြည့်ပါ! ဤနေရာတွင် မဟာပုဏ္ဏရှိ၍ မင်္ဂလာတော်မူသော ဘာဂီရသီ (ဂင်္ဂါ) လည်း ရှိ၏။

Verse 8

नमस्करोति ते पादौ संहृष्टा च पुनःपुनः । पश्येमां नर्मदां रम्यां प्रणतां तव पादयोः

သူမသည် ဝမ်းမြောက်လျက် သင်၏ခြေတော်နှစ်ပါးကို ထပ်ခါထပ်ခါ ဦးချကန်တော့၏။ ကြည့်ပါ၊ ဤလှပသော နရမဒါသည် သင်၏ခြေတော်အနီး၌ ပျပ်ဝပ်ကန်တော့နေ၏။

Verse 9

यमुना चन्द्रभागेयमियं प्राचीसरस्वती । सरयूर्गंडकी प्राप्ता गोमती पूर्ववाहिनी

ဤနေရာ၌ ယမုနာနှင့် စန္ဒြဘာဂါ ရှိ၏။ ဤသည်မှာ အရှေ့သို့ စီးဆင်းသော သရသွတီ ဖြစ်၏။ သရယုနှင့် ဂဏ္ဍကီ ရောက်လာပြီး၊ အရှေ့သို့ စီးဆင်းသော ဂိုမတီ လည်း ရောက်လာ၏။

Verse 10

शोणः सिन्धुनदी चैता अन्याश्च सरितां वराः । कृष्णा भीमरथी पुण्या कावेर्य्याद्याः सरिद्वराः

ဤနေရာ၌ ရှိုးဏာမြစ်နှင့် စင်ဓုမြစ်တို့အပြင် အခြားမြစ်မြတ်များလည်း ရှိ၏။ ကృష్ణာမြစ်၊ သန့်ရှင်းသော ဘီမရသီမြစ်နှင့် ကာဝေရီမှစ၍ အထွဋ်အမြတ်မြစ်များလည်း ဤတွင် ရောက်ရှိနေ၏။

Verse 11

सीताचक्षुर्नदी भद्रा नमंत्येताः पदांबुजम् । द्वारके ता महापुण्याः सप्तद्वीपोद्भवाः पराः

စီတာမြစ်၊ စက္ခုရနဒီနှင့် ဘဒြာမြစ်တို့သည် သင်၏ ကြာပန်းခြေတော်ကို ဦးချ၍ နမတ်ပြုကြ၏။ ဒွာရကာ၌ ထိုအလွန်သန့်ရှင်းမြတ်သော မြစ်များသည် စပ္တဒွီပ (တိုက်ကြီးခုနစ်) မှ ပေါ်ထွန်းလာသူများအဖြစ် ဤတွင် ရှိနေကြ၏။

Verse 12

मन्दाकिनी महापुण्या भोगवत्यादिसंयुता । पश्याश्चर्यमिदं भद्रे वाराणसी विमुक्तिदा

အလွန်သန့်ရှင်းမြတ်သော မန္ဒာကိနီမြစ်သည် ဘောဂဝတီနှင့် အခြားတို့နှင့်အတူ ဤနေရာ၌ ရှိ၏။ အံ့ဖွယ်ဤအရာကို ကြည့်ပါ၊ အို မေတ္တာရှင်မ—မုက္ခပေးသော ဝါရာဏသီသည် ဤတွင် ရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 13

भक्त्या ते च पदांभोजं शिरस्याधाय वर्तते । कुरुक्षेत्रं महापुण्यं नमति त्वामहर्निशम्

ဘက္တိဖြင့် သင်၏ ကြာပန်းခြေတော်ကို မိမိခေါင်းပေါ်တင်၍ တည်ရှိ၏။ အလွန်သန့်ရှင်းမြတ်သော ကုရုက္ခေတ်ရသည် နေ့ညမပြတ် သင့်ကို နမတ်ပြု၏။

Verse 14

द्वारके मथुरां पश्य प्रणतां तव पादयोः । अयोध्याऽवंतिकामायास्ता नमंति पदांबुजम्

အို ဒွာရကာ၊ သင်၏ ခြေတော်တို့၌ ဦးချနေသော မထုရာကို ကြည့်ပါ။ အယောဓျာနှင့် အဝန္တိကာ (ဥဇ္ဇယိနီ) တို့လည်း သင်၏ ကြာပန်းခြေတော်ကို နမတ်ပြုကြ၏။

Verse 15

कांची गया विशाला च विरजा लुठति क्षितौ । शालिग्रामं महाक्षेत्रं पतितं तव पादयोः । विराजते प्रभासं च क्षेत्रं च पुरुषोत्तमम्

ကာဉ္စီ၊ ဂယာ၊ ဝိသာလာနှင့် ဝိရာဇာတို့သည် ကမ္ဘာမြေပေါ်၌ ရိုသေစွာ လှိမ့်လှဲကြ၏။ မဟာသန့်ရှင်းရာ က్షೇತ್ರ ဖြစ်သော ရှာလိဂြာမသည် သင်၏ ခြေတော်ရင်း၌ ကျရောက်လေ၏။ ပရဘာသသည် တောက်ပလျက်၊ ပုရုရှောတ္တမ (ပူရီ) ၏ သန့်ရှင်းကွင်းလည်း ထင်ရှားလေ၏။

Verse 16

भार्गवादीनि चान्यानि सर्वक्षेत्राणि सुन्दरि । द्वारके प्रणमंति त्वां भक्त्योत्थाय पुनःपुनः

အလှရှင်မ၊ ဘာရ္ဂဝနှင့် အခြား သန့်ရှင်းရာဒေသများ—အမှန်တကယ် သန့်ရှင်းကွင်းအားလုံး—ဘက္တိဖြင့် ထပ်ခါထပ်ခါ ထ၍ သင့်အား ဦးချကြ၏၊ အို ဒွာရကာ။

Verse 17

पश्येमान्सागरान्सप्त पतितस्तांब पादयोः । पश्यारण्यानि सर्वाणि नैमिषं प्रणतं पुरः

“ကြည့်လော့—သမုဒ္ဒရာ ခုနစ်စင်းသည် သင်၏ ကြာပန်းခြေတော်ရင်း၌ ရိုသေစွာ လဲကျနေ၏။ သန့်ရှင်းသော တောအပေါင်းတို့ကိုလည်း ကြည့်လော့; နိုင်မိရှကိုလည်း သင့်ရှေ့၌ ဦးချနေသည်ကို မြင်လော့။”

Verse 18

धनुष्कं च दशारण्यं दंडकारण्यमर्बुदम् । नारायणाश्रमं पश्य द्वारके प्रणतं तथा

“ဓနုရှ္ကကိုလည်း ကြည့်လော့၊ ဒသာရဏ္ယကိုလည်း ကြည့်လော့။ ဒဏ္ဍကာရဏ္ယနှင့် အရ္ဗုဒကိုလည်း ကြည့်လော့။ နာရာယဏာရှရမကိုလည်း မြင်လော့—အို ဒွာရကာ၊ အားလုံးသည် ရိုသေစွာ ဦးချနေကြ၏။”

Verse 19

अयं मेरुश्च कैलासो मन्दराद्याः सहस्रशः । हिमाद्रिर्विंध्यशैलश्च श्रीशैलाद्याः प्रहर्षिताः । एते ह्यृषिगणाः सर्वे नमंतिस्म पुनःपुनः

“ဤနေရာတွင် မေရုနှင့် ကိုင်လာသရှိ၏။ မန္ဒရနှင့် အခြား တောင်တန်းများ ထောင်ပေါင်းများစွာလည်း ရှိ၏။ ဟိမာလယနှင့် ဝိန္ဓျတောင်တန်း၊ သရီရှိုင်လ စသည့် တောင်များသည် ဝမ်းမြောက်လျက် ရောက်ရှိကြ၏။ အမှန်တကယ် ဤ ရှိသမျှ ရှိသမျှ ရှင်ရသီအစုအဝေးတို့သည် ထပ်ခါထပ်ခါ ဦးချကြ၏။”

Verse 20

गंगाद्याः सागराः शैला नृत्यंति पुरतस्तव । ऋषिदेवगणाः सर्वे सर्वे गर्जंति नामभिः

ဂင်္ဂါနှင့် အခြားသော သန့်ရှင်းမြစ်များ၊ သမုဒ္ဒရာများနှင့် တောင်တန်းများသည် သင်၏ရှေ့၌ ကခုန်ကြ၏။ ရှိသမျှ ရှိသီနှင့် ဒေဝဂဏတို့သည် နာမတော်များကို ကြွေးကြော်ကာ ဟိန်းဟောက်ကြ၏။

Verse 21

श्रीप्रह्लाद उवाच । इत्येवं वदतस्तस्य द्वारका हृष्टमानसा । नृत्यतो मुदितान्वीक्ष्य सर्वान्प्रेम्णाभिनंद्य च । उवाच ललिता वाचं गौतमीं स्पृश्य पाणिना

သီရိ ပရဟ္လာဒက ပြော၏— «ဤသို့ ပြောနေစဉ် ဒွာရကာသည် စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်လေ၏။ ပျော်မြူးကခုန်နေသူတို့အားလုံးကို မြင်၍ မေတ္တာဖြင့် ကြိုဆိုကာ၊ ဂေါတမီမြစ်ကို လက်ဖြင့် ထိကာ နူးညံ့သော အသံဖြင့် ပြောလေ၏»။

Verse 22

भागीरथीप्रयागादीन्क्षेत्रादीनथ सर्वशः । द्वारका मधुरालापैः सर्वानानंदयत्तदा

ထို့နောက် ဒွာရကာသည် ချိုမြိန်သော စကားများဖြင့် ဘာဂီရသီ၊ ပရယာဂနှင့် အခြားသော သန့်ရှင်းကွင်းများ၊ ပူဇော်ရာနေရာများအားလုံးကို အမျိုးမျိုးသောနည်းဖြင့် ပျော်ရွှင်စေ하였다။

Verse 23

अथाश्चर्यमभूत्तत्र सर्वानंदविवर्द्धनम् । अथ तावत्तदाऽकाशे गीतवाद्यजयस्वनाः

ထိုအခါ အားလုံး၏ ပျော်ရွှင်မှုကို တိုးပွားစေသော အံ့ဩဖွယ်ရာတစ်ခု ထိုနေရာ၌ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ထိုအချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်၌ သီချင်းသံ၊ တူရိယာသံနှင့် အောင်ပွဲအော်သံများ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 24

गर्जनानि सुपुण्यानि हरिशब्दैः पृथक्पृथक् । अपश्यन्वै तदा सर्वे ब्रह्माद्या देवनायकाः

ဟိန်းဟောက်သံများသည် မင်္ဂလာပြည့်ဝ၍ တစ်သံတစ်သံ ခွဲခြားကာ «ဟရီ!» ဟူသော အော်သံဖြင့် ပြည့်နှက်လေ၏။ ထိုအခါ ဘြဟ္မာမှ စ၍ ဒေဝနాయకတို့အားလုံးသည် ထိုအံ့ဩဖွယ်ကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့ကြ၏။

Verse 25

महेशः स्वगणैः सार्द्धं भवान्या समदृश्यत । इन्द्रस्तु त्रिदशैः सार्द्धं यक्षगन्धर्वकिन्नरैः

မဟေရှာသည် မိမိ၏ဂဏအဖွဲ့တို့နှင့်အတူ ဘဝါနီနှင့်တကွ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ အင်ဒြာသည် သုံးဆယ်သော ဒေဝတားတို့နှင့်အတူ ယက္ခ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ကိန္နရတို့ကို လိုက်ပါစေ၍ ရောက်လာ၏။

Verse 26

मरुद्भिर्लोकपालैश्चा नृत्यमानाः प्रहर्षिताः । सिद्धविद्याधराः सर्वे वस्वादित्याश्च सग्रहाः

မာရုတ်တို့နှင့် လောကပာလတို့နှင့်အတူ သူတို့သည် အလွန်ပျော်ရွှင်စွာ ကခုန်ကြ၏။ စိဒ္ဓ၊ ဝိဒ္ယာဓရ အားလုံးလည်း ရှိကြပြီး၊ ဝသုနှင့် အာဒိတျယတို့လည်း မိမိတို့၏ ကောင်းကင်အဖွဲ့အစည်းများနှင့်တကွ ရောက်ရှိကြ၏။

Verse 27

भृग्वाद्याः सनकाद्याश्च नृत्यमानाः प्रहर्षिताः । ब्रह्माणं च नमस्कृत्य सप्तस्वर्गस्थिताः सुराः

ဘೃဂုနှင့် အခြား ရှင်ရသီများ၊ စနကနှင့် အခြား မုနိများသည် ပျော်ရွှင်စွာ ကခုန်လျက် ဘြဟ္မာကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ကြ၏။ ခုနှစ်ထပ်ကောင်းကင်၌ နေထိုင်သော ဒေဝတားတို့လည်း ဂုဏ်ပြုနမസ്കာရ ပြုကြ၏။

Verse 28

ऊचुस्ते द्वारकां दृष्ट्वा ब्रह्मेशानादयस्तदा । हर्षविह्वलितात्मानो वीक्ष्याऽन्योन्यं च विस्मिताः

ဒွာရကာကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် ဘြဟ္မာ၊ ဣရှာန (ရှီဝ) နှင့် အခြားသူတို့သည် ထိုအခါ ပြောဆိုကြ၏။ ဝမ်းမြောက်လွန်ကဲ၍ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသဖြင့် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အံ့ဩစွာ ကြည့်ရှုကြ၏။

Verse 29

देवा ऊचुः । सेयं वै द्वारका देवी वहते यत्र गोमती । यत्राऽस्ते भगवान्कृष्णः सेयं पुण्या विराजते

ဒေဝတားတို့က ဆိုကြသည်– «ဤသည်ပင် ဒွာရကာ ဒေဝီ ဖြစ်၏၊ ဂိုမတီ မြစ် စီးဆင်းရာ အရပ်တည်း။ ဗဂဝန် ကృష్ణ နေထိုင်ရာ အရပ်ဖြစ်သဖြင့် ဤသန့်ရှင်းသော မြို့တော်သည် ပုဏ္ဏကောင်းမှုဖြင့် တောက်ပလျက် ရှိ၏»။

Verse 30

सर्वक्षेत्रोत्तमा या च सर्वतीर्थोत्तमोत्तमा । स्वर्गादप्यधिका भूमौ द्वारकेयं प्रकाशते

သန့်ရှင်းရာကွင်းများအနက် အမြတ်ဆုံး၊ တီရ္ထများအနက် အထူးမြတ်ဆုံးဖြစ်သော ဒွာရကာသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် တောက်ပလင်းလက်၍ ကောင်းကင်ထက်ပင် လွန်ကဲမြတ်တင်နေသည်။

Verse 31

एतद्वै चक्रतीर्थं च यच्छिला चक्र चिह्निता । मुक्तिदा पापिनां लोके म्लेच्छदेशेऽपि पूजिता

ဤသည်မှာ စက္ကရ-တီရ္ထ ဖြစ်၏။ စက္ကရအမှတ်တံဆိပ်ပါသော ကျောက်တုံးရှိသည်။ ဤလောက၌ အပြစ်ရှိသူတို့ကိုပင် မုက္ခကို ပေးတတ်ပြီး မလေစ္ဆဒေသတို့၌ပင် ပူဇော်ကန်တော့ခံရသည်။

Verse 32

प्रह्लाद उवाच । ब्रह्मादीनागतान्दृष्ट्वा विस्मिता नारदादयः । क्षेत्राणि तीर्थमुख्यानि विस्मितानि सरिद्वराः । प्रणेमुर्युगपत्सर्वे सर्वाः सर्वाणि सर्वशः

ပရဟ္လာဒက ပြောသည်—ဗြဟ္မာနှင့် အခြားသူတို့ ရောက်လာသည်ကို မြင်သော် နာရဒတို့သည် အံ့ဩသွားကြ၏။ အထွတ်အမြတ် က္ෂೇತ್ರများ၊ အဓိက တီရ္ထများနှင့် မြစ်မြတ်များပင် အံ့သြတုန်လှုပ်၍၊ အားလုံးသည် တပြိုင်နက်တည်း ဦးချကန်တော့ကြကာ၊ တစ်ဦးချင်းစီက အားလုံးကို နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ဂါရဝပြုကြ၏။

Verse 33

ब्रह्मादीनां च तीर्थानां दृष्ट्वा यात्रां मनोहराम् । द्वारकां प्रति विप्रेन्द्रा विस्मिता द्वारकौकसः

အို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်ရေ—ဗြဟ္မာနှင့် တီရ္ထတို့၏ စိတ်ချမ်းမြေ့ဖွယ် ယာထရာခရီးစဉ်ကို မြင်သော်၊ ဒွာရကာသို့ ဦးတည်လာစဉ် ဒွာရကာနေထိုင်သူတို့ အံ့ဩသွားကြ၏။

Verse 34

दृष्ट्वा देवगणाः सर्वे द्वारकां प्रति मंदिरे । गीतवाद्यादि निर्घोषैर्नृत्यमानाः प्रहर्षिताः

ဒွာရကာကို မြင်၍ မန္ဒိရများသို့ ချဉ်းကပ်လာသော်၊ နတ်အစုအဝေးအားလုံးသည် သီချင်းနှင့် တူရိယာသံတို့၏ မြည်ဟည်းသံကြားတွင် ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းကာ ကပြကြ၏။

Verse 35

वदन्तो जयशब्दांश्च सेयं कृष्णप्रियेति च । दृष्ट्वा ब्रह्ममहेशानौ द्वारकां प्रीतमानसौ

“အောင်မြင်ပါစေ” ဟု အောင်ပွဲသံများကို ကြွေးကြော်ကာ “ဤသည်ကား ကృష్ణ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ” ဟု ဆိုကြ၏။ ဒွာရကာကို မြင်သော် ဘြဟ္မာနှင့် မဟေရှာတို့၏ စိတ်နှလုံးသည် ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြင့် ပြည့်လျှံ၏။

Verse 36

त्यक्त्वा च वाहने श्रेष्ठे दण्डवत्पतितौ भुवि । ऊचतुश्च तदा देवौ द्वारकां प्रति हर्षितौ

အထူးမြတ်သော ယာဉ်များကို စွန့်၍ နတ်နှစ်ပါးသည် တုတ်တန်းကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒဏ္ဍဝတ်ဖြင့် လဲကျကန်တော့ကြ၏။ ထို့နောက် ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြင့် ဒွာရကာသို့ မျက်နှာမူကာ ပြောကြ၏။

Verse 37

श्रेष्ठा त्वमम्ब सर्वेभ्योऽस्मदादिभ्योऽपि सर्वतः । यतस्त्वां न त्यजेत्साक्षाद्भगवान्विष्णुरव्ययः

အို မိခင်တော်၊ သင်သည် အားလုံးထက် မြတ်တော်မူ၏—အရာရာ၌ ကျွန်ုပ်တို့ကဲ့သို့သောသူများထက်ပင် လွန်ကဲ၏။ အကြောင်းမူကား မဖျက်မပျက်သော ဘဂဝန် ဗိဿနုတော်သည် သင့်ကို ကိုယ်တိုင်ပင် အစဉ်မပြတ် မစွန့်ပစ်တော်မူသဖြင့် ဖြစ်၏။

Verse 38

अतो दर्शय देवेशं कृष्णं कंसविनाशनम् । यद्दर्शनान्महासिद्धिः सर्वेषां च भविष्यति

ထို့ကြောင့် နတ်တို့၏ အရှင်—ကံဆကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော ကృష్ణတော်ကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြသတော်မူပါ။ ထိုအရှင်ကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် အားလုံးအတွက် မဟာသိဒ္ဓိ (အမြင့်ဆုံးအောင်မြင်မှု) ပေါ်ပေါက်လာမည်။

Verse 39

प्रह्लाद उवाच । इत्युक्त्वा प्रययौ देवी तीर्थक्षेत्रादिसंयुता । ब्रह्मेशानौ पुरस्कृत्य हृष्टौ दृष्ट्वा महोत्सवान्

ပရဟ္လာဒက ဆို၏—ဤသို့ ပြောပြီးနောက် ဒေဝီသည် တီရ္ထများနှင့် ပုဏ္ဏကေတ္တများ (သန့်ရှင်းရာနေရာများ) နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွား၏။ ဘြဟ္မာနှင့် ဣရှာနကို ရှေ့တန်းထားကာ မဟာပွဲတော်များကို မြင်၍ ဝမ်းမြောက်ကြ၏။

Verse 40

गीतवाद्यपताकैश्च दिव्योपायनपाणिभिः । प्राप्योवाच ततो देवान्द्वारका हर्षविह्वला

သီချင်းသံ၊ တူရိယာသံနှင့် အလံပန်းတိုင်များဖြင့်၊ ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ ပူဇော်သကာများကို လက်တွင်ကိုင်ဆောင်လျက်၊ ဝမ်းမြောက်လွန်ကဲသော ဒွာရကာသည် နတ်တို့ထံ ချဉ်းကပ်ကာ ထို့နောက် နတ်တို့အား မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 41

पश्यतां पश्यतां देवाः सोऽयं वै द्वारकेश्वरः । प्राप्य संदर्शनं यस्य मुक्तानां यत्फलं भवेत् । न विद्यते सहस्रेषु ब्रह्मांडेषु च यत्फलम्

ကြည့်ကြပါ၊ ကြည့်ကြပါ၊ နတ်တို့ရေ! ဤသူသည် ဒွာရကာ၏ အရှင်တော်ပင် ဖြစ်၏။ သူ၏ တိုက်ရိုက်ဒർശနကို ရရှိလျှင် လွတ်မြောက်သူတို့ ခံစားသော အကျိုးဖလ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုအကျိုးဖလသည် ဘရဟ္မာဏ္ဍ အထောင်ပေါင်းများစွာ၌ပင် မတွေ့ရ။

Verse 42

ततो देवगणाः सर्वे क्षेत्रतीर्थादिसंयुताः । पश्चिमाभिमुखं दृष्ट्वा कृष्णं क्लेशविनाशनम् । प्रणेमुर्युगपत्सर्वे प्रहृष्टाः समुपागताः

ထို့နောက် နတ်အစုအဝေးအားလုံးသည် သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರနှင့် တီရ္ထများနှင့်အတူ၊ အနောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူနေသော ကလေးရှ်ဖျက်ဆီးရှင် ကృష్ణကို မြင်လျှင် ဝမ်းမြောက်စွာ ချဉ်းကပ်လာ၍ တပြိုင်နက်တည်း ဦးချလေ၏။

Verse 43

गीतवाद्यप्रघोषैश्च नृत्यमानाः समंततः । जयशब्दं नमःशब्दं गर्जंतो हरिनामभिः

သီချင်းသံနှင့် တူရိယာသံတို့၏ ကြွေးကြော်သံကြီးဖြင့် အရပ်ရပ်တွင် ကခုန်လျက်၊ “အောင်မြင်ပါစေ!” “နမော!” ဟု ကြွေးကြော်ကာ ဟရီ၏ နာမတော်များကို အော်ဟစ်လေ၏။

Verse 44

ब्रह्मा भवो भवानी च सेन्द्रा देवगणा भुवि । दृष्ट्वा कृष्णं प्रणेमुस्ते भक्त्योत्थाय पुनःपुनः

ဘရဟ္မာ၊ ဘဝ (ရှီဝ)၊ ဘဝါနီနှင့် အိန္ဒြာပါဝင်သော နတ်အစုအဝေးတို့သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ကృష్ణကို မြင်ပြီးနောက်၊ ဘက္တိဖြင့် ဦးချကာ ထပြီး ပြန်လည်ပျပ်ဝပ်လျက် အကြိမ်ကြိမ် ပူဇော်လေ၏။

Verse 45

प्रयागादीनि तीर्थानि गंगाद्याः सरितोऽमलाः । ऋषयो देवगंधर्वाः शुकाद्याः सनकादयः । वीक्ष्य वक्त्रं महाविष्णोः प्रणेमुश्च मुहुर्मुहुः

ပရယာဂါ စသော တီရ္ထများ၊ ဂင်္ဂါ စသော သန့်ရှင်းသော မြစ်များ၊ ရှိသမျှ ရှင်ရသီများ၊ ဒေဝဂန္ဓဗ္ဗများ၊ ရှုက စသောသူများနှင့် စနကာဒိတို့သည် မဟာဝိෂ္ဏု၏ မျက်နှာတော်ကို မြင်၍ ထပ်ခါထပ်ခါ ဦးချကန်တော့ကြ၏။

Verse 46

कृष्णकृष्णेति कृष्णेति जय कृष्णेति वादिनः । स्नात्वा तु गोमतीनीरे तीरे चैव महोदधेः । कमलासनः संहृष्टः श्रीमत्कृष्णमपूजयत्

«ကృష్ణ၊ ကൃഷ്ണ» ဟုလည်းကောင်း «ကൃഷ്ണအောင်မြင်ပါစေ» ဟုလည်းကောင်း ကြွေးကြော်ကာ သူတို့သည် ဆက်လက်သွားကြ၏။ ထို့နောက် ကမလအာသန ဘြဟ္မာသည် ဂိုမတီမြစ်ကမ်းနှင့် မဟာသမုဒ္ဒရာကမ်း၌ ရေချိုးပြီး ပျော်ရွှင်စွာ သီရိမတ်ကృష్ణကို ပူဇော်လေ၏။

Verse 47

स्वर्धेनुपयसा स्नाप्य दिव्यैश्चा मृतपंचकैः । भवश्चाथ भवानी च पूजयामास भक्तितः

ကောင်းကင်၏ ဆန္ဒပြည့်နွား၏ နို့ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဒိဗ္ဗ ပဉ္စာမృత (အမృతငါးမျိုး) ဖြင့်လည်းကောင်း သခင်ကို ရေချိုးပေးပြီးနောက် ဘဝ (ရှီဝ) နှင့် ဘဝါနီ (ပါရဝတီ) တို့သည် ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ကြ၏။

Verse 48

इन्द्रो देवगणाः सर्वे योगिनः सनकादयः । ऋषयो नारदाद्याश्च गंगाद्याश्च सरिद्वराः

အင်ဒြာနှင့် နတ်အဖွဲ့အစည်းအားလုံး၊ စနကာဒိ ယောဂီများ၊ နာရဒာဒိ ရှင်ရသီများ၊ ဂင်္ဂါ စသော အထူးမြစ်များသည် ထိုနေရာ၌ အားလုံး စုဝေးလာကြ၏။

Verse 49

अमूल्याभरणैर्भक्त्या महारत्नविनिर्मितैः । दिव्यैर्माल्यैरनेकैश्च नन्दनादिसमुद्भवैः

ဘက္တိဖြင့် သူတို့သည် မဟာရတနာများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော တန်ဖိုးမတွက်နိုင်သည့် အလှဆင်ပစ္စည်းများနှင့် နန္ဒနာ စသော ကောင်းကင်ဥယျာဉ်များမှ ပေါက်ဖွားလာသော ဒိဗ္ဗ ပန်းကုံးများ အမျိုးမျိုးကို ဆက်ကပ်လှူဒါန်းကြ၏။

Verse 50

प्रियया श्रीतुलस्या वै श्रीमत्कृष्णमपूजयन् । धूपैर्नीराजनैर्दिव्यैः कर्पूरैश्च पृथक्पृथक्

သူတို့သည် ချစ်မြတ်နိုးသော သန့်ရှင်းသည့် တုလစီရွက်ဖြင့် ဂုဏ်တော်ပြည့်ဝသော ကృష్ణကို ပူဇော်ကာ၊ သီးသန့်စီ အလှူအတန်းအဖြစ် နတ်သဘင်မွှေးကြိုင်သော မီးခိုး၊ အာရတီမီးနှင့် ကမ္ဖော်ကို ဆက်ကပ်하였다။

Verse 51

नैवेद्यैर्विविधैः पुष्पैर्दिव्यैः कर्पूरवासितैः । सकर्पूरैश्च तांबूलैः प्रियैश्चोपायनैस्तथा

အမျိုးမျိုးသော နైవေဒျ အစားအစာပူဇော်သကာများ၊ ကမ္ဖော်နံ့သင်းသော နတ်ပန်းများ၊ ကမ္ဖော်ရောနှောထားသော တာမ္ဘူလာ (ကွမ်း) နှင့် ချစ်မြတ်နိုးဖွယ် လက်ဆောင်အမျိုးမျိုးတို့ဖြင့် သူ့ကို ဂုဏ်ပြုပူဇော်하였다။

Verse 52

महामांगलिकैः सर्वैः सुदिव्यैर्मंगलाऽर्तिकैः । संपूज्यैवं महाविष्णुं कृष्णं क्लेशविनाशनम् । प्रहृष्टा ननृतुः सर्वे गीतवाद्यप्रहर्षिताः

ဤသို့ မဟာမင်္ဂလာပူဇော်ပွဲအမျိုးမျိုးနှင့် တောက်ပသော မင်္ဂလာအာရတီတို့ဖြင့် မဟာဗိဿဏု—ကလေးရှ်ကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော ကൃഷ്ണ—ကို ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ သီချင်းနှင့် တူရိယာသံတို့ကြောင့် ပျော်ရွှင်လှုပ်ရှားကာ အားလုံး ဝမ်းမြောက်၍ ကပြကြသည်။

Verse 53

पुरतः कृष्णदेवस्य ह्यप्सरोभिः समन्विताः । ब्रह्मा च ब्रह्मपुत्राश्च ततः सेन्द्रा मरुद्गणाः

အပ္စရာများနှင့်အတူရှိသော သခင်ကృష్ణदेဝ၏ ရှေ့တွင် ဗြဟ္မာနှင့် ဗြဟ္မာ၏ သားတော်များ ရပ်နေကြပြီး၊ ထို့နောက် အိန္ဒြာနှင့်အတူ မရုတ်တပ်စုများ လာရောက်ကြသည်။

Verse 54

ब्रह्मादीन्नृत्यतः प्रेक्ष्य भगवान्कमलेक्षणः । वारयामास हस्तेन प्रीतः प्राह सुरान्विभुः

ဗြဟ္မာနှင့် အခြားသူတို့ ကပြနေသည်ကို မြင်သော ကြာပန်းမျက်စိရှိသည့် ဘုရားသခင်သည် ပီတိဖြစ်၍ လက်ဖြင့် တားဆီးကာ၊ ထို့နောက် နတ်တို့အား မိန့်ကြားတော်မူသည်—အာဏာအပြည့်ရှိသော အရှင်က မိန့်တော်မူ၏။

Verse 55

श्रीभगवानुवाच । भोभो ब्रह्मन्महेशान हे भवानि महेश्वरि । क्षेत्राणि सर्वतीर्थानि नारदः सनकादयः । प्रीतोऽहं भवता सम्यक्सर्वान्कामानवाप्स्यथ

ဘုရားရှင်က မိန့်တော်မူသည်။ «ဟေ ဘြဟ္မာ၊ ဟေ မဟေရှာန၊ ဟေ ဘဝါနီ မဟာဒေဝီ။ သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರများနှင့် တီရ္ထများအားလုံး၊ နာရဒနှင့် စနကတို့အပါအဝင်—သင်တို့အပေါ် ငါ အမှန်တကယ် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၏။ သင်တို့သည် ဆန္ဒရှိသမျှ အလိုတော်များကို ပြည့်စုံရလိမ့်မည်»။

Verse 56

प्रह्लाद उवाच । तदाभिलषितांल्लब्ध्वा स र्वान्कामवरानथ । भक्त्या परमया श्रीमत्कृष्णं प्रोचुः प्रहर्षिताः

ပရာဟ္လာဒက ပြောသည်။ «ထို့နောက် မိမိတို့လိုလားသမျှ ဆန္ဒများနှင့် အထူးကောင်းမြတ်သော အပေးအယူများအားလုံးကို ရရှိပြီး၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် ပြည့်ဝကာ ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းစွာ ဂုဏ်တော်ထင်ရှားသော ကృష్ణကို လျှောက်ထားကြ၏»။

Verse 57

देवा ऊचुः । प्राप्तः कामवरोऽस्माभिः सर्वतः कृपया विभो । सप्रेमा त्वत्पदांभोजे भक्तिर्भव्याऽनपायिनी

ဒေဝတားတို့က ပြောကြသည်။ «အို အရှင်ဗိဘို၊ သင်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် အရာရာ၌ ကျွန်ုပ်တို့သည် အကောင်းဆုံးသော အပေးအယူကို ရရှိခဲ့ပါပြီ။ သင်၏ ကြာပန်းတော်ခြေတော်၌ ချစ်မြတ်နိုးသော ဘက္တိသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွင်း ပေါ်ထွန်းပါစေ—မင်္ဂလာရှိ၍ မပျောက်မပျက် တည်မြဲပါစေ»။

Verse 58

प्रह्लाद उवाच । तथैव पूजयामासू रुक्मिणीं कृष्णवल्लभाम् । अथ ब्रह्ममहेशानौ सर्वेषां शृण्व तामिदम्

ပရာဟ္လာဒက ပြောသည်။ «ထိုနည်းတူပင် သူတို့သည် ကృష్ణ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ ရုက္မိဏီကို ပူဇော်ကြ၏။ ထို့နောက် ဘြဟ္မာနှင့် မဟေရှာနတို့သည် အားလုံးကြားနာနိုင်အောင် ဒွာရကာသို့ မိန့်ဆိုကြသည်—ဤစကားကို နားထောင်ကြလော့»။

Verse 59

श्रद्धया परया युक्तौ द्वारकां प्रत्यवोचतुः । त्वं देवि सर्वतीर्थानां क्षेत्राणामुत्तमोत्तमा

အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ပြည့်စုံလျက် ဘြဟ္မာနှင့် မဟေရှာနတို့က ဒွာရကာသို့ ပြောကြသည်။ «ဟေ ဒေဝီ၊ တီရ္ထအားလုံးနှင့် သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರအားလုံးအနက် သင်သည် အကောင်းဆုံးထဲမှ အကောင်းဆုံး ဖြစ်၏»။

Verse 60

पर्वतानां यथा मेरुः सिन्धूनां सागरो यथा । प्राणो यथा शरीराणामिन्द्रियाणां तु वै मनः

တောင်တို့တွင် မြင်းမိုရ်တောင်သည် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သကဲ့သို့၊ မြစ်တို့တွင် သမုဒ္ဒရာသည် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သကဲ့သို့၊ ခန္ဓာကိုယ်တို့တွင် ပရာဏသည် အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်သကဲ့သို့၊ အာရုံတို့တွင် စိတ်သည် အဓိကဖြစ်သည်။

Verse 61

तेजस्विनां यथा वह्निस्तत्त्वानां चैत्त्य ईज्यते । यथा ग्रहर्क्षताराणां सोमो वै ज्योतिषां धुवम् । एषां प्रकाशपुंजानां यथा सूर्य्यः प्रकाशते

အရောင်အဝါရှိသော အရာတို့တွင် မီးသည် အထွတ်အမြတ် ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ဓာတ်ကြီးတို့တွင် စေတီသည် ပူဇော်အပ်သကဲ့သို့၊ ဂြိုဟ်နက္ခတ်တာရာတို့တွင် လမင်းသည် ဗဟိုချက်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ဤအလင်းအစုအဝေးတို့တွင် နေမင်းသည် တောက်ပသကဲ့သို့တည်း။

Verse 62

यथा नः सर्वदेवानां महाविष्णुरयं महान् । तथैव सर्वतीर्थानां पूज्येयं द्वारका शुभा

ငါတို့၏ နတ်အပေါင်းတို့တွင် ဤမဟာဗိဿနိုးဘုရားသည် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သကဲ့သို့၊ ထို့အတူပင် ဘုရားဖူးဌာနအပေါင်းတို့တွင် ဤမင်္ဂလာရှိသော ဒွါရကာမြို့သည် ပူဇော်ထိုက်ပေသည်။

Verse 63

प्रह्लाद उवाच । इत्युक्त्वा सर्वदेवानां क्षेत्रादीनां च सत्तमाः । आधिपत्ये सुरेशानौ द्वारकामभिषेचतुः

ပရဟ္လာဒက ဆို၏ - "ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးလျှင်၊ နတ်တို့နှင့် မြင့်မြတ်သော နယ်မြေတို့တွင် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော နတ်မင်းကြီးနှစ်ပါးတို့သည် ဒွါရကာမြို့ကို အစိုးရခြင်းအလို့ငှာ ဘိသိက်သွန်းလောင်းတော်မူကြကုန်၏။"

Verse 64

ब्रह्मेशानौ तथा देवाः प्रजेशा ऋषयोऽमलाः । तीर्थानां क्षेत्रराजानां महाराजत्वकारणम्

ဗြဟ္မာနှင့် ဤသာနနတ်မင်းတို့သည် လည်းကောင်း၊ နတ်တို့သည် လည်းကောင်း၊ သတ္တဝါတို့၏ အရှင်သခင်တို့သည် လည်းကောင်း၊ စင်ကြယ်သော ရသေ့တို့သည် လည်းကောင်း၊ ဒွါရကာမြို့၏ ဘုရားဖူးဌာနများနှင့် မြင့်မြတ်သော နယ်မြေတို့အပေါ် ကြီးမြတ်သော မင်းဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာကြကုန်၏။

Verse 65

चक्रुर्महाभिषेकं तु द्वारकायाः प्रहर्षिताः । वादयन्तो विचित्राणि वादित्राणि महोत्सवे

ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းစွာ သူတို့သည် ဒွာရကာ၏ မဟာအဘိသေကကို ဆောင်ရွက်ကြ၍၊ မဟာပွဲတော်တွင် အမျိုးမျိုးသော တူရိယာသံများကို လှုပ်ရှားလှန့်လှန့် မြည်ဟည်းစေ하였다။

Verse 66

दिव्यैः पञ्चामृतैस्तोयैः सर्वतीर्थसमुद्भवैः । पुण्यैश्चाकाशगंगाया दिग्गजानां करोद्धृतैः

တီရ္ထအားလုံးမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ဒိဗ္ဗ ပဉ္စာမృతရေများနှင့်၊ အာကာသဂင်္ဂါ၏ ပုဏ္ဏရေကိုလည်း အရပ်တော်စောင့် ဒိဂ္ဂဇများ၏ လက်ဖြင့် ဆွဲယူလာသဖြင့်—

Verse 67

अथ वासांसि दिव्यानि दत्त्वा चाऽचमनं तथा । चर्चितां चन्दनैर्दिव्यैर्दिव्याभरणभूषिताम्

ထို့နောက် ဒိဗ္ဗဝတ်စုံများကို ပေးအပ်ကာ ācamanam အတွက် ရေကိုလည်း ပေးကြ၏။ ထို့ပြင် ဒိဗ္ဗစန္ဒနလိမ်းပွတ်ကာ ကောင်းကင်ဘုံအလှဆင်တန်ဆာများဖြင့် တန်ဆာဆင်ကြ၏။

Verse 68

पूजां च चक्रिरे पुष्पैश्चंदनादिसमुद्भवैः । तदा जाता महादिव्या पुरुषाः पार्षदा हरेः

သူတို့သည် ပန်းများနှင့် စန္ဒနတို့ကဲ့သို့သော ပူဇာပစ္စည်းများဖြင့် ပူဇာကို ဆောင်ရွက်ကြ၏။ ထိုအခါ ဟရိ၏ ပါရ္ရှဒများဖြစ်သော အလွန်တောက်ပသည့် ဒိဗ္ဗပုရုෂများ ပေါ်ထွန်းလာကြ၏။

Verse 69

विष्वक्सेनसुनंदाद्या द्योतयन्तो दिशो दश । जयशब्दं नमःशब्दं वदंतः पुष्पवर्षिणः

ဗိෂ္ဝက္စေန၊ စုနန္ဒတို့နှင့် အခြားသူများသည် အရပ်ဆယ်ပါးကို တောက်ပစေကာ “ဇယ!” “နမಃ!” ဟု ကြွေးကြော်၍ ပန်းမိုးကိုလည်း ရွာချကြ၏။

Verse 70

गीतवादित्रघोषेण नृत्यमानाः प्रहर्षिताः । किरीटकुण्डलैर्हारैर्वैजयंत्या विभूषिताः

သီချင်းသံနှင့် တီးဝိုင်းသံကြားတွင် သူတို့သည် ပျော်ရွှင်စွာ ကခုန်ကြ၍ မကွတ်၊ နားကပ်၊ ပန်းကုံးများနှင့် ဝိုင်ဇယန္တီ (ပန်းကုံးမြတ်) ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားကြသည်။

Verse 71

श्यामाश्चतुर्भुजाः पीतवस्त्रमाल्यैर्विभूषिताः । स्वप्रभा दीप्यमानौ ते दृष्ट्वा ब्रह्ममहेश्वरौ

သူတို့သည် ရှျာမအရောင် (မည်းညို) ဖြစ်၍ လက်လေးဖက်ရှိကာ အဝါရောင်ဝတ်စုံနှင့် ပန်းကုံးများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားကြသည်။ ကိုယ်ပိုင်တောက်ပမှုဖြင့် ထွန်းလင်းနေသဖြင့် ထိုသူတို့ကို မြင်သောအခါ ဘြဟ္မာနှင့် မဟေရှဝရတောင် အံ့ဩသွားကြသည်။

Verse 72

नारदं सनकादींश्च महाभागवतानृषीन् । तेऽपि तानपि संहृष्टाः प्रहर्षागतसंभ्रमाः

နာရဒနှင့် စနကာဒီတို့အပါအဝင် မဟာဘဂဝတ ရှင်ရသေ့များလည်း ရှိကြပြီး၊ သူတို့လည်း ပျော်ရွှင်မှုမှ ပေါက်ဖွားသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် အလွန်ဝမ်းမြောက်ကြသည်။

Verse 73

ववंदिरे ततो ऽन्योऽन्यं हृष्टा आलिंगनादिभिः । ऋषयोऽन्ये च देवाश्च प्रणेमुर्विष्णुपार्षदान्

ထို့နောက် သူတို့သည် ဝမ်းမြောက်စွာ အချင်းချင်းကို ဖက်လှမ်းခြင်းစသဖြင့် နှုတ်ဆက်ကြသည်။ အခြား ရသေ့များနှင့် ဒေဝတားများလည်း ဗိဿဏု၏ ပါရိသဒ်များကို ဦးချကြသည်။

Verse 74

अथ ते समुपागम्य द्वारकां विष्णुपार्षदाः । नत्वाऽथ द्वारकानाथं द्वारकां वै तथैव च

ထို့နောက် ဗိဿဏု၏ ပါရိသဒ်တို့သည် ဒွာရကာသို့ ချဉ်းကပ်လာကြပြီး၊ ဦးချကာ ဒွာရကာနာထ (ဒွာရကာ၏ အရှင်) ကိုလည်းကောင်း၊ ဒွာရကာမြို့တော်ကိုလည်းကောင်း ထိုနည်းတူပင် ရိုသေကန်တော့ကြသည်။

Verse 75

संपूज्य श्रद्धया भक्त्या निःश्रेयसवनोद्भवैः । कुसुमैर्विविधैर्दिव्यैस्तुलस्या तद्वनोत्थया

ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဘက္တိဖြင့် ဂုဏ်ပြုပူဇော်ကာ မောက္ခတော (နိဿရေးသ-ဝန) မှ ပေါက်ဖွားသော ကောင်းကင်ပန်းမျိုးစုံနှင့် ထိုတောမှပင် ပေါက်လာသော တုလစီကိုပါ ဆက်ကပ်ကြ၏။

Verse 76

तदुत्पन्नैः फलैर्दिव्यैर्धूपैर्नीराजनैः प्रभुम् । विविधैश्चान्नतांबूलैर्दत्त्वा कृष्णमतोषयन्

ထိုနေရာမှ ပေါက်ဖွားသော တိဗ္ဗဖလများ၊ သင်္ကန်းအမွှေး (ဓူပ) နှင့် နီရာဇန (မီးအလင်းလှည့်ပူဇော်) တို့ဖြင့်လည်းကောင်း၊ အစားအစာမျိုးစုံနှင့် ကွမ်း (တမ်းဘူလ) ကို ဆက်ကပ်၍ အရှင် ကృష్ణကို ပျော်ရွှင်စေကြ၏။

Verse 77

क्षेत्रतीर्थादिराजानां महाराजस्त्वमीश्वरि । इति सर्वे वदन्तस्तु द्वारकां च ववंदिरे

«အို အရှင်မိဖုရားတော်၊ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರများနှင့် အထွတ်အထိပ် တီရ္ထများအနက် သင်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟာဘုရင်မ» ဟု အားလုံးပြောကာ ဒွာရကာကို ဦးချကြ၏။

Verse 78

एतस्मिन्नंतरे विप्रा देवदुन्दुभिनिस्वनाः । अश्रूयंत महाशब्दा अभवन्पुष्पवृष्टयः

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ နတ်ဒုန္ဒုဘီတီးသံ မြည်ဟည်းကြားရ၍ အသံကြီးမားများ ပေါ်ထွန်းလာကာ ပန်းမိုးများလည်း ကျလာ၏။

Verse 79

अथाऽसीन्महदाश्चर्य्यं शृण्वन्तु ऋषिसत्तमाः । कुरुक्षेत्रं प्रयागं च सव्यदक्षिणपार्श्वयोः

ထို့နောက် အံ့ဩဖွယ်ကြီးတစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်လာ၏—နားထောင်ကြပါ၊ အကောင်းဆုံး ရှိသီတို့: ကုရုက္ခေတ္တရနှင့် ပရယာဂတို့သည် ဘယ်ဘက်နှင့် ညာဘက်တွင် ပေါ်ထွန်းလာကြ၏။

Verse 80

स्थित्वा जगृहतुर्द्दिव्ये श्वेतच्छत्रे मनोहरे । द्वारकायस्तथा शुभ्रे चामरव्यजने शुभे

ထိုနေရာ၌ ရပ်တည်လျက် သူတို့သည် သာယာလှပသော နတ်ဘုရားဆန်သည့် အဖြူရောင် ထီးတော်များကို ကိုင်ယူကြ၏။ ထို့အပြင် ဒွာရကာအတွက်လည်း သန့်ရှင်းမင်္ဂလာရှိသော ချာမရ (ယက်အမြီး) ပန်ကာများကို ဆောင်ယူကြ၏။

Verse 81

अयोध्या मथुरा माया वाराणसी जयस्वनैः । स्तुवंत्यन्यास्तथान्यानि सर्वक्षेत्राणि सर्वशः

အယောဓျာ၊ မထုရာ၊ မာယာနှင့် ဝါရာဏသီတို့သည် “အောင်မြင်ပါစေ” ဟု အောင်ပွဲသံများဖြင့် ချီးမွမ်းကြ၏။ ထို့အတူ အခြားသော သန့်ရှင်းရာကွက်များ အားလုံးလည်း နေရာအနှံ့ ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 82

तीर्थानि सरितः सर्वा द्वारकाया मुखांबुजम् । पश्यतः परमानंदं लेभिरे देवमानवाः

တီရ္ထများနှင့် မြစ်များအားလုံးသည် ဒွာရကာ၏ ကြာပန်းမျက်နှာကို မြင်ကြည့်ရာမှ အမြင့်ဆုံးသော အာနန္ဒကို ရရှိကြ၏—နတ်တို့နှင့် လူတို့ အားလုံးပင်။

Verse 83

आहुश्च पार्षदा विष्णोर्धन्यान्येतानि सर्वशः । दृष्ट्वा तु द्वारकां पुण्यां सर्वलोकैकमण्डनाम्

ထို့နောက် ဗိဿနု၏ အနီးကပ်အမှုထမ်းများက “ဤအရာအားလုံးသည် အလွန်ကံကောင်းမြတ်နိုးဖွယ်ပင်” ဟု ဆိုကြ၏။ အကြောင်းမူကား သန့်ရှင်းသော ဒွာရကာကို—လောကအားလုံး၏ တစ်မူထူးခြားသော အလှဆင်—မြင်တွေ့ခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 84

वेदयज्ञतपोजाप्यैः सम्यगाराधितो हरिः । प्रसीदेद्यस्य तस्य स्याद्द्वारकागमने मतिः

ဝေဒ၊ ယဇ္ဉ၊ တပ၊ နှင့် ဂျပ (မန်တရရွတ်ခြင်း) တို့ဖြင့် ဟရီကို မှန်ကန်စွာ အာရాధနာပြုသူအပေါ် ဟရီသည် ကြင်နာတော်မူ၏။ ထိုသူ၏ စိတ်တွင် ဒွာရကာသို့ သွားရောက်လိုသော ဆုံးဖြတ်ချက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။