Adhyaya 26

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । प्रह्लादं सर्वधर्मज्ञं वेदशास्त्रार्थपारगम् । वैष्णवागमतत्त्वज्ञं भगवद्भक्तितत्परम्

သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်—(ငါပြောမည်) ပရဟ္လာဒသည် ဓမ္မအားလုံးကို သိမြင်သူ၊ ဝေဒနှင့် သာස්တရ၏ အဓိပ္ပါယ်ကို အဆုံးတိုင်ကူးမြောက်သူ၊ ဝိုင်ရှ္ဏဝ အာဂမ၏ သစ္စာတရားကို သိသူ၊ ဘဂဝန်ထံ ဘက္တိဖြင့် အပြည့်အဝ အပ်နှံသူ ဖြစ်၏။

Verse 2

सुखासीनं महाप्राज्ञमृषयो द्रष्टुमागताः । सर्वशास्त्रार्थतत्त्वज्ञाः स्वधर्मप्रतिपालकाः

ထိုမဟာပညာရှိသည် သက်သာစွာ ထိုင်နေစဉ်၊ ရှင်ရသီတို့သည် တွေ့မြင်ရန် လာကြ၏—သူတို့သည် သာස්တရအားလုံး၏ အဓိပ္ပါယ်အမှန်ကို သိသူများ၊ ကိုယ်ပိုင် သာသနာဓမ္မ (svadharma) ကို တည်ကြည်စွာ ထိန်းသိမ်းသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 3

ऋषय ऊचुः । विना ज्ञानाद्विना ध्यानाद्विना चेन्द्रियनिग्रहात् । अनायासेन येनैतत्प्राप्यते परमं पदम्

ရသီတို့က မေးလျက်—ပညာသင်ယူမှုမရှိဘဲ၊ ဓျာနမရှိဘဲ၊ အင်ဒြိယများကို တင်းကျပ်စွာ ထိန်းချုပ်ခြင်းမရှိဘဲပင်—မည်သို့သော နည်းလမ်းဖြင့် အားမထုတ်ဘဲ အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေကို ရနိုင်ပါသနည်း။

Verse 4

संक्षेपात्कथय स्नेहाद्दृष्टादृष्टफलोदयम् । धर्मान्मनुजशार्दूल ब्रूहि सर्वानशेषतः

မေတ္တာကြင်နာမှုဖြင့် အကျဉ်းချုပ် ပြောပြပါ—ဓမ္မမှ ပေါ်ထွန်းလာသော အမြင်ရသောနှင့် မမြင်ရသော အကျိုးဖလများ၏ ပေါ်ပေါက်မှုကို။ လူတို့အတွင်း ကျားတော်ကဲ့သို့သောသူရေ၊ ဓမ္မအားလုံးကို မကျန်မလပ် ပြောကြားပါ။

Verse 5

इत्युक्तोऽसौ महाभागो नारायणपरायणः । कथयामास संक्षेपात्सर्वलोकहितोद्यतः

ထိုသို့ မိန့်ကြားခံရသော ကံကောင်းမြတ်သူ၊ နာရာယဏကိုသာ အားကိုးသော ဘက္တ၊ လောကအပေါင်း၏ အကျိုးကို ရည်ရွယ်၍ အကျဉ်းချုပ်ဖြင့် စတင်ရှင်းလင်းလေ၏။

Verse 6

श्रीप्रह्लाद उवाच । श्रूयतामभिधास्यामि गुह्याद्गुह्यतरं महत् । यस्य संश्रवणादेव सर्वपापक्षयो भवेत्

သီရိ ပရဟ္လာဒ မိန့်တော်မူ၏—နားထောင်ကြလော့။ ငါသည် လျှို့ဝှက်ထဲမှ လျှို့ဝှက်အလွန်ကြီးမားသော အရာကို ကြေညာမည်။ ထိုကို ကြားရုံဖြင့်ပင် အပြစ်အားလုံး ပျက်ကွယ်လိမ့်မည်။

Verse 7

अष्टादशपुराणानां सारात्सारतरं च यत् । तदहं कथयिष्यामि भुक्तिमुक्तिफलप्रदम्

ပူရာဏ ၁၈ ပါး၏ အနှစ်သာရထဲမှ အနှစ်သာရအလွန်ဖြစ်သော အရာကို ငါ ပြောကြားမည်။ ထိုသည် လောကီစည်းစိမ်နှင့် မုတ်ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) နှစ်မျိုးလုံး၏ အကျိုးကို ပေးတတ်၏။

Verse 8

सुखासीनं महादेवं जगतः कारणं परम् । पप्रच्छ षण्मुखो भक्त्या सर्वलोकहितोद्यतः

လောကအပေါင်း၏ အကျိုးကို ရည်ရွယ်သော ဆဏ္မုခ (စကန္ဒ) သည် ဘက္တိဖြင့် သက်သာစွာ ထိုင်နေသော မဟာဒေဝ—ကမ္ဘာ၏ အမြင့်ဆုံး အကြောင်းရင်း—ကို မေးမြန်းလေ၏။

Verse 9

स्कन्द उवाच । भगवन्सर्वलोकानां दुःखसंसारभेषजम् । कथयस्व प्रसादेन सुखोपायं विमुक्तये

စကန္ဒ မိန့်တော်မူ၏—အရှင်ဘုရား၊ လောကသတ္တဝါအပေါင်း၏ သံသရာဒုက္ခကို ကုသသော ဆေးကို ကရုဏာတော်ဖြင့် မိန့်ကြားပါ။ လွတ်မြောက်ခြင်းသို့ ရောက်စေသော လွယ်ကူသည့် နည်းလမ်းကို ပြောပြပါ။

Verse 10

ईश्वर उवाच । चतुर्विधं तु यत्पापं कोटिजन्मार्जितं कलौ । जागरे वैष्णवं शास्त्रं वाचयित्वा व्यपोहति

ဣශ්ဝရ မိန့်တော်မူသည်။ ကလိယုဂ၌ သန်းပေါင်းများစွာသော မွေးဖွားမှုများအတွင်း စုဆောင်းလာသော အမျိုးလေးပါးသော အပြစ်တို့သည် ညကင်းစောင့် (ဇာဂရ) အတွင်း ဝိုင်ရှ္ဏဝ သာသနာကျမ်းကို ဖတ်ကြားစေခြင်းဖြင့် ပျောက်ကင်းသွားသည်။

Verse 11

वैष्णवस्य तु शास्त्रस्य यो वक्ता जागरे हरेः । मद्भक्तं तं विजानीयाद्विपन्नस्त्वन्यथा भवेत्

သို့ရာတွင် ဟရိ၏ ညကင်းစောင့်အတွင်း ဝိုင်ရှ္ဏဝ သာသနာကျမ်းကို ဟောပြောရှင်းလင်းသူကို ငါ၏ ဘက္တ (ကိုးကွယ်သူ) ဟု သိမှတ်လော့။ မဟုတ်လျှင် အကျပ်အတည်းသို့ ကျရောက်မည်။

Verse 12

हरिजागरणं कार्यं मद्भक्तेन विजानता । अन्यथा पापिनो ज्ञेया ये द्विषन्ति जनार्द्दनम्

သိမြင်တတ်သော ငါ၏ ဘက္တသည် ဟရိအတွက် ညကင်းစောင့်ကို မဖြစ်မနေ ပြုလုပ်သင့်သည်။ မဟုတ်လျှင် သူတို့ကို အပြစ်သားဟု သိမှတ်လော့—ဇနာရ္ဒနကို မုန်းတီးသူများပင် ဖြစ်သည်။

Verse 13

जागरं ये च कुर्वंति गायंति हरिवासरे । अग्निष्टोमफलं तेषां निमिषार्द्धेन षण्मुख

အို စဏ္မုခာ၊ ဟရိ၏ သန့်ရှင်းသောနေ့၌ ညကင်းစောင့်ပြီး သီချင်းသံတော်ဆင်သူတို့သည် အဂ္နိဋ္ဌောမ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးကို တစ်ခဏ၏ တစ်ဝက်အတွင်းပင် ရရှိကြသည်။

Verse 14

जागरे पश्यतां विष्णोर्मुखं रात्रौ मुहुर्मुहुः । येषां हृष्यंति रोमाणि रात्रौ जागरणे हरेः । कुलानि दिवि तावंति वसंति हरिसन्निधौ

ညကင်းစောင့်နေစဉ် ဗိဿ္ဏု၏ မျက်နှာတော်ကို ညလုံး မကြာခဏ ကြည့်ရှုသူတို့၊ ဟရိ၏ ညကင်းစောင့်အတွင်း ဝမ်းမြောက်လှ၍ ကိုယ်မွေးများ ထောင်တက်သူတို့၏ မျိုးရိုးအဆက်အနွယ်များသည် အလားတူ အရေအတွက်အတိုင်း ကောင်းကင်သို့ တက်ရောက်ကာ ဟရိ၏ အနီးတော်၌ နေထိုင်ကြသည်။

Verse 15

यमस्य पथि निर्मुक्ता जनाः पापशतैर्वृताः । गीतशास्त्रविनोदेन द्वादशीजागरान्विताः

အပြစ်ရာချီဖြင့် ဝိုင်းရံနေသူများပင် ဒွာဒသီ ညအိပ်မပျော်သတိပြု (jāgara) ကို ထိန်းသိမ်း၍ သာသနာတေးသီချင်းနှင့် ကျမ်းစာရွတ်ဖတ်ခြင်းကို ပျော်ရွှင်စွာ ပြုလျှင် ယမမင်း၏ လမ်းမှ လွတ်မြောက်ကြသည်။

Verse 16

सुप्रभाता निशा तेषां धन्याः सुकृतिनो नराः । प्राणात्ययेन मुह्यंति यैः कृतं जागरं हरेः

သူတို့အတွက် ထိုညသည် အလွန်မင်္ဂလာရှိသော မနက်အလင်းကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ဟရိ၏ jāgara ကို ထိန်းသိမ်းခဲ့သူတို့သည် ကံကောင်း၍ ကုသိုလ်ပြည့်စုံသူများဖြစ်ကြပြီး အသက်ဆုံးချိန်တွင် မောဟသို့ မကျရောက်ကြ။

Verse 17

पुत्रिणस्ते नरा लोके धनिनः ख्यातपौरुषाः । येषां वंशोद्भवाः पुत्राः कुर्वंति हरिजागरम्

ဤလောက၌ သားရှိသူ၊ ဥစ္စာပြည့်စုံသူ၊ သတ္တိဂုဏ်သတင်းကျော်ကြားသူတို့သည် မိမိတို့ မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားသော သားများက ဟရိ၏ jāgara ကို ပြုလုပ်သူများပင် ဖြစ်ကြသည်။

Verse 18

इष्टं मखैः कृतं दानं दत्तं पिंडं गयाशिरे । स्नातं नित्यं प्रयागे तु यैः कृतं जागरं हरेः

ဟရိ၏ jāgara ကို ပြုလုပ်သူတို့အတွက် ယဇ္ဉပူဇာများကို ဆောင်ရွက်သကဲ့သို့၊ ဒါနကို ပြုသကဲ့သို့၊ ဂယာသိရ (Gayāśiras) တွင် ပိဏ္ဍပူဇာ ပေးသကဲ့သို့၊ ပြယာဂ (Prayāga) တွင် နေ့စဉ် ရေချိုးသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

Verse 19

दयिता विष्णुभक्ताश्च नित्यं मम षडानन । कुर्वंति वासरं विष्णोर्यस्माज्जागरणं हितम्

အို စဍာနန (Ṣaḍānana) ရေ၊ ငါ့အတွက် ချစ်မြတ်နိုးရသော ဗိဿဏုဘက္တများသည် ဗိဿဏု၏ သန့်ရှင်းသော နေ့ကို အမြဲတမ်း စောင့်ထိန်းကြ၏၊ အကြောင်းမှာ ညအိပ်မပျော် jāgara သည် အကျိုးရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 20

श्रुत्वा हर्षं न चाप्नोति जागरं न करोति यः । प्रकटीकरोति तन्नूनं जनन्या दुर्विचेष्टितम्

ဤတရားကို ကြားနာရသော်လည်း ဝမ်းမြောက်ခြင်းမရှိ၊ ညဉ့်သုံးပါရမီကို မဆောက်တည်သူသည် မိမိမိခင်၏ ယုတ်ညံ့သော အကျင့်စရိုက်ကို ဖော်ပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 21

संप्राप्य वासरं विष्णोर्न येषां जागरो हरेः । व्यर्थं गतं च तत्पुण्यं तेषां वर्षशतोद्भवम्

ဗိဿနိုးဘုရား၏ နေ့ထူးနေ့မြတ်ကို ရောက်ရှိပါလျက် ဟရိဘုရားအတွက် ညဉ့်သုံးပါရမီ မဆောက်တည်သူတို့၏ နှစ်တစ်ရာပတ်လုံး ဆည်းပူးခဲ့သော ကုသိုလ်အကျိုးသည် အချည်းနှီးဖြစ်ရ၏။

Verse 22

पुत्रो वा पुत्रपुत्रो वा दौहित्रो दुहिताऽपि वा । करिष्यति कुलेऽस्माकं कलौ जागरणं हरेः

သားဖြစ်စေ၊ မြေးဖြစ်စေ၊ သမီး၏သားဖြစ်စေ၊ သမီးဖြစ်စေ၊ ကလိခေတ်တွင် ငါတို့မျိုးနွယ်၌ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ဟရိဘုရားအတွက် ညဉ့်သုံးပါရမီ ဆောက်တည်ပါက (ငါတို့မျိုးနွယ်သည် ကောင်းချီးခံစားရမည်)။

Verse 23

पात्यमानाः प्रजल्पंति पितरो यमकिंकरैः । मुक्तिर्भविष्यत्यस्माकं नरकाज्जागरे कृते

ယမမင်း၏ တမန်တော်တို့ ဆွဲငင်ခေါ်ဆောင်သွားစဉ် ဘိုးဘေးတို့က "ညဉ့်သုံးပါရမီ ဆောက်တည်သောအခါ ငါတို့သည် ငရဲမှ လွတ်မြောက်ကြလိမ့်မည်" ဟု အော်ဟစ်ကြကုန်၏။

Verse 24

नान्यथा जायतेऽस्माकं मुक्तिर्यज्ञशतैरपि । विना जागरणेनैव नरलोकात्कथंचन । तस्माज्जागरणं कार्यं पितॄणां हितमिच्छता

ယဇ်ပူဇော်ခြင်း အရာပေါင်းများစွာဖြင့် လွတ်မြောက်မှု မရနိုင်၊ ညဉ့်သုံးပါရမီဖြင့်သာ ရနိုင်၏။ ထို့ကြောင့် ဘိုးဘေးတို့၏ အကျိုးကို လိုလားသူသည် ညဉ့်သုံးပါရမီကို မုချ ဆောက်တည်သင့်သည်။

Verse 25

भक्तिर्भागवतानां च गोविंदस्यापि कीर्तनम् । न देहग्रहणं तस्मात्पुनर्लोके भविष्यति

ဘုရားသခင်၏ भक्त များအတွက် ဘက္တိရှိ၍ ဂోవိန္ဒ၏ ဂုဏ်တော်ကို သီဆိုကီർത്തနာပြုကြသည်။ ထို့ကြောင့် လောက၌ ကိုယ်ခန္ဓာအသစ်ကို ထပ်မံမယူရတော့ (ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမရှိ)။

Verse 26

जागरं कुरुते यश्च संगमे विजयादिने । पुनर्द्देहप्रजननं दग्धं तेनाऽत्मना स्वयम्

အောင်ပွဲနေ့၌ သန့်ရှင်းသော ဆုံရာ (သင်္ဂမ) တွင် ညလုံးနိုးကြပ် (jāgaraṇa) ပြုသူမည်သူမဆို—ထိုအကျင့်တရားတစ်ခုပင် သူ၏ နောက်ထပ် ကိုယ်ခန္ဓာမွေးဖွားခြင်းကို မိမိအတ္တဖြင့်ပင် လောင်ကျွမ်းပျက်စီးစေသည်။

Verse 27

त्रिस्पृशा वासरं येन कृतं जागरणान्वितम् । केशवस्य शरीरे तु स लीनो नात्र संशयः

Trispr̥śā နေ့ကို ညလုံးနိုးကြပ်နှင့်အတူ စောင့်ထိန်းသူသည်—ကေရှဝ၏ သရီးရ (ကိုယ်တော်) ထဲသို့ လုံးဝ လိန်ဝင်သွားသည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 28

उन्मीलिनी कृता येन रात्रौ जागरणान्विता । प्रभवंति न पापानि स्थूलसूक्ष्माणि तस्य तु

ည၌ Unmīlinī ဟုခေါ်သော ညလုံးနိုးကြပ်နှင့်အတူ နိုးနေသူအတွက်—ကြမ်းသောပാപနှင့် နူးညံ့သောပാപတို့ မပေါ်ပေါက်လာကြ။

Verse 29

सतालवाद्यसंयुक्तं संगीतं जागरं हरेः । यः कारयति देवस्य द्वादश्यां दानसंयुतम्

တාල (tāla) နှင့် တူရိယာများပါဝင်သော သီချင်းကီർത്തနာဖြင့် ဟရိ၏ ညလုံးနိုးကြပ်ကို စီစဉ်ပေးပြီး၊ ဒွာဒသီနေ့၌ ဒါန (လှူဒါန်းခြင်း) နှင့်အတူ ပြုလုပ်သူကို—အမြင့်မြတ်ဆုံး भक्त ဟု ချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 30

तस्य पुण्यं प्रवक्ष्यामि महाभागवतस्य हि । तिलप्रस्थहस्रं तु सहिरण्यं द्विजातये । दत्त्वा यत्फलमाप्नोति ह्ययने रविसंक्रमे

ယခု ငါသည် မဟာဘဂဝတ်တော်ကို အလွန်သဒ္ဓါရှိသော သူ၏ ကုသိုလ်အကျိုးကို ကြေညာမည်။ အယန (နေရောင်လှည့်ကာလ) နှင့် နေမင်း ရာသီကူးပြောင်းချိန်တွင် ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) ထံသို့ နှမ်းတစ်ထောင် ပရස්ထာကို ရွှေနှင့်အတူ လှူဒါန်းရာမှ ရရှိသကဲ့သို့ အကျိုးတူက သူ့ထံသို့လည်း ရောက်လာသည်။

Verse 31

हेमभारशतं नित्यं सवत्सं कपिलायुतम् । प्रेक्षणीयप्रदानेन तत्फलं प्राप्नुयात्कलौ

ကလိယုဂ၌ «ပရေက္ခဏီယ» ဟုခေါ်သော ဒါနကို ပြုလျှင်၊ ရွှေတင်ပိုး တစ်ရာနှင့် နွားအဝါ (ကပိလ) တစ်ထောင်ကို နွားကလေးနှင့်တကွ လှူသကဲ့သို့ ထိုတူညီသော အကျိုးကို ရနိုင်သည်။

Verse 32

यः पुनर्वासरे पुत्र दिव्यैरृषिकृतैः स्तवैः । तोषयेत्पद्मनाभं वै वैदिकैर्विष्णुसामभिः

သို့သော် သားရေ၊ ထိုနေ့၌ ရှင်ပဒ္မနာဘ (ဗိဿနု) ကို ရှင်ရသီတို့ စီရင်ထားသော သာသနာတော်မြတ် သီချင်းများဖြင့်—ဝေဒမန်တရားနှင့် ဗိဿနုဆာမန် ဂီတများဖြင့်—ပျော်ရွှင်စေသူသည် အရှင်ကို အမှန်တကယ် ပူဇော်နှစ်သက်စေ၏။

Verse 33

ऋग्यजुःसामसम्भूतैवैष्णवैश्चैव पुत्रक । संस्कृतैः प्राकृतैः स्तोत्रैरन्यैश्च विविधैस्तथा

ချစ်သားရေ၊ ရဂ်၊ ယဇု၊ သာမန် တို့မှ ပေါက်ဖွားသော ဝိုင်ရှ္ဏဝ သီချင်းများဖြင့်လည်းကောင်း၊ သန့်ရှင်းသော သံස්ကရစ် သို့မဟုတ် လူသုံးစကားဖြင့် ရေးထားသော စတိုးတရများဖြင့်လည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် မျိုးစုံသော အခြားသီချင်းများဖြင့်လည်းကောင်း အရှင်ကို ချီးမွမ်းနိုင်သည်။

Verse 34

प्रीतिं करोति देवेशो द्वादश्यां जागरे स्थितः । शृणु पुण्यं समासेन यद्गीतं ब्रह्मणा मम

ဒွာဒသီနေ့၌ ညအိပ်မပျော်ဘဲ ဂရုတစိုက် ညာဂရ (ညစောင့်) နေသူကို မြတ်သော ဒေဝေရှ (နတ်တို့၏ အရှင်) သဘောကျနှစ်သက်တော်မူ၏။ ငါ့အား ဗြဟ္မာက သီဆိုပြောကြားခဲ့သော သန့်ရှင်းသော ကုသိုလ်အကျိုးကို အကျဉ်းချုပ် နားထောင်လော့။

Verse 35

त्रिःसप्तकृत्वो धरणीं त्रिगुणीकृत्य षण्मुख । दत्त्वा यत्फलमाप्नोति तत्फलं प्राप्नुयान्नरः

အို စဏ္မုခ၊ မြေကြီးတစ်လုံးလုံးကို သုံးဆတိုး၍ နှစ်ဆယ်တစ်ကြိမ် ပူဇော်လှူဒါန်းရာမှ ရသော ကုသိုလ်အကျိုးတူကို ဤဝတ္တရားကို ကျင့်သူလည်း ရရှိမည်။

Verse 36

गवां शतसहस्रेण सवत्सेनापि यत्फलम् । तत्फलं प्राप्नुयान्मर्त्त्यः स्तोत्रैर्यस्तोषयेद्धरिम्

နွားတစ်သိန်းကို နွားကလေးနှင့်တကွ လှူဒါန်းရာမှ ရသော ကုသိုလ်အကျိုးတူကို ဟရီကို စတုတ္တရများဖြင့် ပျော်ရွှင်စေသူ မရဏာလူသားလည်း ရရှိမည်။

Verse 37

वैदिकी दशगुणा प्रीतिर्यामेनैकेन जागरे । एवं फलानुसारेण कार्य्यं जागरणं हरेः

ညအိပ်မပျော် စောင့်တော်မူရာတွင် ဝေဒပူဇော်သံတော်၏ ပီတိသည် ယာမတစ်ပိုင်းတည်းဖြင့်ပင် ဆယ်ဆတိုးသည်။ ထို့ကြောင့် လိုလားသော အကျိုးအဖို့အလိုက် ဟရီအတွက် ညစောင့်ခြင်းကို ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 38

यः पुनः पठते रात्रौ गीतां नामसहस्रकम् । द्वादश्यां पुरतो विष्णोर्वेष्णवानां समीपतः

ထို့ပြင် ဒွာဒသီနေ့တွင် ဗိဿနုရှေ့၌၊ ဝိုင်ရှ္ဏဝများအနီး၌၊ ညအချိန် ဂီတာနှင့် နာမသဟသ္ရ (အမည်တစ်ထောင်) ကို ရွတ်ဖတ်သူသည် (အထူးကုသိုလ်ကို ရရှိမည်)။

Verse 39

पुण्यं भागवतं स्कांदपुराणं दयितं हरेः । माधुरं बालचरितं गोपीनां चरितं तथा

ပုဏ္ဏမြတ်သော ဘာဂဝတ၊ ဟရီ၏ အချစ်တော် စကန္ဒပုရာဏ၊ ထို့ပြင် ချိုမြိန်သော ကလေးဘဝ လီလာများနှင့် ဂိုပီတို့၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိများလည်း (ထိုဘေးကင်းညစောင့်တွင် ဖတ်ရှုရန် သင့်တော်သည်)။

Verse 40

एतान्पठति रात्रौ यः पूजयित्वा तु केशवम् । न वेद्म्यहं फलं वत्स यदि ज्ञास्यति केशवः

ကေသဝကို ပူဇော်ပြီးနောက် ညအချိန်၌ ဤဂါထာတို့ကို ရွတ်ဖတ်သူ—အို သားငယ်၊ သူ၏ အကျိုးပုဏ္ဏာ၏ အတိုင်းအတာကို ငါ မသိနိုင်; ကေသဝသာ သိနိုင်၏။

Verse 41

दीपं प्रज्वालयेद्रात्रौ यः स्तवैर्हरिजागरे । न चास्तं गच्छते तस्य पुण्यं कल्पशतैरपि

ညအချိန်၌ ဟရိ၏ ဂါရဝတရားဖြင့် သီချင်းစတဝါများကို ရွတ်ဆိုကာ ဟရိဇာဂရေ၌ မီးအလင်းတိုင် ထွန်းညှိသူ၏ ပုဏ္ဏာသည် ကလ္ပရာချီရာများကြာသော်လည်း မလျော့နည်း။

Verse 42

मंजरीसहितैः पत्रैस्तुलसीसम्भवैर्हरिम् । जागरे पूजयेद्भक्त्या नास्ति तस्य पुनर्भवः

သန့်ရှင်းသော ညအိပ်မပျော် ဂါရဝအချိန်၌ တုလစီရွက်နှင့် ပန်းမန်တို့ဖြင့် ဟရိကို ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်သူအတွက် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့။

Verse 43

स्नानं विलेपनं पूजा धूपं दीपं च संस्तवम् । नैवेद्यं च सतांबूलं जागरे दत्तमक्षयम्

ရေချိုးခြင်း၊ လိမ်းသုတ်ခြင်း၊ ပူဇော်ခြင်း၊ နံ့သာမီးခိုး၊ မီးအလင်း၊ ချီးမွမ်းသီချင်း၊ နေဝေဒျ (အာဟာရပူဇော်) နှင့် သန့်ရှင်းကောင်းမွန်သော တမ်းဘူလ (ကွမ်း) ကို ညအိပ်မပျော်အချိန်၌ ပေးအပ်ခြင်း—ဤပုဏ္ဏာတို့သည် မကုန်ခန်းသောအကျိုးဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 44

ध्यातुमिच्छति षड्वक्त्रं यो मां भक्तिपरायणः । स करोतु महाभक्त्या द्वादश्यां जागरं हरेः

ဘက္တိ၌ အားထားသူဖြစ်၍ မျက်နှာခြောက်ပါးရှိသော ငါ့ကို သမาธိဖြင့် ဓ్యာနလိုသူသည်—ဒွာဒသီနေ့၌ ဟရိအတွက် မဟာဘက္တိဖြင့် ညအိပ်မပျော် ဂါရဝကို ထိန်းစောင့်စေ။

Verse 45

वासरे वासुदेवस्य सर्वे देवाः सवासवाः । देहमाश्रित्य तिष्ठंति ये प्रकुर्वंति जागरम्

ဝါသုဒေဝ၏ သန့်ရှင်းသောနေ့၌ အင်ဒြာနှင့်တကွ နတ်အားလုံးသည် ညလုံးမအိပ်ဘဲ ဂျာဂရဏ ပြုသူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာ၌ အားကိုးကာ တည်နေကြသည်။

Verse 46

जागरेवासुदेवस्य महाभारतकीर्तनम् । ये कुर्वंति गतिं यांति योगिनां ते न संशयः

ဝါသုဒေဝ၏ ညလုံးမအိပ်ဘဲ ဂျာဂရဏ အတွင်း မဟာဘာရတကို ရွတ်ဆိုကာ ကြေညာသူတို့သည် ယောဂီတို့၏ အဆုံးပန်းတိုင်သို့ ရောက်ကြသည်—သံသယမရှိ။

Verse 47

चरितं रामदेवस्य ये वधं रावणस्य च । पठंति जागरे विष्णोस्ते यांति परमां गतिम

ဗိဿနု၏ ညလုံးမအိပ်ဘဲ ဂျာဂရဏ အတွင်း ရာမဒေဝ၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိနှင့် ရာဝဏကို သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ဖတ်ရွတ်သူတို့သည် အမြင့်ဆုံးသော ဂတိသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 49

अधीत्य चतुरो वेदान्कृत्वा चैवार्चनं हरेः । स्नात्वा च सर्वतीर्थेषु जागरे तत्फलं हरेः

ဝေဒလေးပါးကို လေ့လာခြင်း၊ ဟရိကို ပူဇော်ဝတ်ပြုခြင်း၊ တီရ္ထအားလုံးတွင် ရေချိုးခြင်းတို့မှ ရသော အကျိုးပွားကို—ဟရိ၏ ညလုံးမအိပ်ဘဲ ဂျာဂရဏ တစ်ခါတည်းဖြင့်ပင် ရရှိနိုင်သည်။

Verse 50

धान्यशैलसहस्रैस्तु तुलापुरुषको टिभिः । यत्फलं मुनिभिः प्रोक्तं तत्फलं जागरे हरेः

စပါးတောင်တန်း ထောင်ပေါင်းများနှင့် တူလာပုရုသ ဒါနာ ကုဋိပေါင်းများမှ ရသော အကျိုးပွားဟု မုနိတို့ ကြေညာထားသမျှ—ဟရိ၏ ညလုံးမအိပ်ဘဲ ဂျာဂရဏ ဖြင့်လည်း ထိုအကျိုးပွားတူညီစွာ ရရှိသည်။

Verse 51

कन्याकोटिप्रदानं च स्वर्णभारशतं तथा । दत्तं रत्नायुतशतं यैः कृतो जागरो हरेः

ဟရိ၏ ညလုံးနိုးကြားပူဇော်မှုကို ပြုသူတို့အတွက်၊ မိန်းကလေး ကောဋိများကို မင်္ဂလာဒါနပေးသကဲ့သို့၊ ရွှေတင်အလေးတစ်ရာနှင့် ရတနာသောင်းသောင်းရာရာကို ပေးလှူသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 52

अष्टादशपुराणैस्तु पठितैर्यत्फलं भवेत् । तत्फलं शतसाहस्रं कृते जागरणे हरेः

ပုရာဏ ၁၈ ပုဒ်ကို ဖတ်ရွတ်ခြင်းမှ ရရှိမည့် ကုသိုလ်အကျိုး မည်မျှရှိသော်လည်း၊ ဟရိအတွက် ညလုံးနိုးကြားပြုလျှင် ထိုအကျိုးကို တစ်သိန်းဆတိုး၍ ရရှိ၏။

Verse 53

मन्वादि पठतां शास्त्रं यत्फलं हि द्विजन्मनः । अधिकं फलमाप्नोति कुर्वाणो जागरं हरेः

မန်ဝာဒီ သင်ခန်းစာများမှ စ၍ သာස්တရများကို ဒွိဇတို့ ဖတ်ရွတ်ရာမှ ရရှိသည့် ဓမ္မအကျိုး မည်မျှရှိသော်လည်း၊ ဟရိအတွက် ညလုံးနိုးကြားပြုသူသည် ထိုထက်ပို၍ မြင့်မြတ်သော အကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 54

दुर्भिक्षे चान्नदातॄणां पुंसां भवति यत्फलम् । संन्यासिनां सहस्रैस्तु यत्फलं भोजितैः कलौ । फलं तत्समवाप्नोति कुर्वतां जागरं हरेः

အစာခေါင်းပါးကာလ၌ အစာပေးလှူသူတို့ ရရှိသည့် ကုသိုလ်အကျိုးနှင့်၊ ကလိယုဂ၌ သံဃာတော်/သံယာသီ တစ်ထောင်ကို ကျွေးမွေးရာမှ ရရှိသည့် အကျိုးတို့ကို၊ ဟရိအတွက် ညလုံးနိုးကြားပြုသူတို့သည် ထိုအကျိုးတူတူ ရရှိ၏။