Adhyaya 47

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ सुपूर्णं गौतमाश्रमम् । यत्र पूर्वं तपस्तप्तं गौतमेन महात्मना

ပုလတ္စျက ပြော၏။ “ထို့နောက် အရှင်မင်းတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသော မင်းကြီး၊ ပြည့်စုံကောင်းမွန်သော ဂေါတမ အာရှရမ်သို့ သွားလော့။ ထိုနေရာ၌ ယခင်က မဟာအတ္တရှိသော မုနိ ဂေါတမက တပသ (အာစီတ) ကို ကျင့်ခဲ့၏။”

Verse 2

पुराऽसीद्गौतमो नाम मुनिः परमधार्मिकः । स भक्त्याऽराधयामास देवदेवं महेश्वरम्

ရှေးကာလ၌ ဂေါတမ ဟူသော မုနိတစ်ပါး ရှိခဲ့၏၊ အလွန်အမင်း သာသနာတရားကို လိုက်နာသူ ဖြစ်၏။ သူသည် သဒ္ဓါဖြင့် ဒေဝဒေဝ မဟေရှ္ဝရ (ရှီဝ) ကို ပူဇော်ကာ အရാധနာ ပြုခဲ့၏။

Verse 3

भक्त्याऽराधयमानस्य निर्भिद्य धरणीतलम् । समुत्तस्थौ महल्लिंगं परं माहेश्वरं नृप

သူသည် သဒ္ဓါဖြင့် အရాధနာပြုနေစဉ် မြေပြင်သည် ကွဲထွက်၍ မဟာလင်္ဂ တစ်ဆူ—အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟေရှ္ဝရ၏ လင်္ဂ—ပေါ်ထွန်းလာ၏၊ မင်းကြီးရေ။

Verse 4

एतस्मिन्नेव काले तु वागुवाचाशरीरिणी । पूजयैतन्महल्लिंगं त्वद्भक्त्या समुपस्थितम् । वरं वरय भद्रं ते यत्ते मनसि वर्तते

ထိုအခါတွင် ကိုယ်မဲ့သောအသံတစ်ခုက ပြော၏— «သင်၏ဘက်တိကြောင့် ပေါ်ထွန်းလာသော မဟာလင်္ဂကို ပူဇော်လော့။ ကောင်းချီးတစ်ပါးကို ရွေးလော့—သင်၌ မင်္ဂလာရှိပါစေ—သင်၏စိတ်၌ ရှိသမျှကို»။

Verse 5

गौतम उवाच । अत्राश्रमपदे देव त्वया शम्भो जगत्पते । सदा कार्यं हि सान्निध्यं यदि तुष्टो मम प्रभो

ဂေါတမက လျှောက်၏— «အို ဘုရား၊ အို သမ္ဘု၊ လောက၏အရှင်၊ ကျွန်ုပ်အပေါ် သင်နှစ်သက်ပါက ဤအာရှရမ်နေရာ၌ သင်၏ အမြဲတမ်းရှိနေခြင်းကို တည်စေပါ»။

Verse 6

यस्त्वां पश्यति सद्भक्त्या ब्रह्मलोकं स गच्छतु

စစ်မှန်သော ဘက်တိဖြင့် သင့်ကို မြင်သူမည်သူမဆို ဘြဟ္မလောကသို့ ရောက်ပါစေ။

Verse 7

आकाशवाण्युवाच । माघमासे चतुर्द्दश्यां योऽत्र मां वीक्षयिष्यति । कृष्णायां ब्राह्मणश्रेष्ठ स यास्यति परां गतिम्

ကောင်းကင်အသံက ပြော၏— «မာဃလတွင် အမှောင်ဖက် (ကృష్ణပက္ခ) လဆန်းမဟုတ်သော လဆုတ် ၁၄ ရက်နေ့၌ ဤနေရာ၌ ကျွန်ုပ်ကို မြင်မည့်သူ—အို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်—အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ ရောက်လိမ့်မည်»။

Verse 8

एवमुक्त्वा ततो वाणी विरराम महीपते । तत्रास्ति कुण्डमपरं पवित्रं जलपूरितम् । तत्र स्नातो नरः सद्यः कुलं तारयतेऽखिलम्

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက်၊ အို မင်းကြီး၊ ထိုအသံသည် တိတ်ဆိတ်သွား၏။ ထိုနေရာတွင် သန့်ရှင်းသော ရေပြည့်နေသည့် ပဝित्रကွန်ဒ်တစ်ခုလည်း ရှိ၏။ ထိုတွင် ရေချိုးသူသည် ချက်ချင်း မိမိ၏ မျိုးရိုးတစ်လျှောက်လုံးကို ကယ်တင်ပေးနိုင်၏။

Verse 9

यस्तत्र कुरुते श्राद्धं विशेषादिन्दुसंक्षये । गयाश्राद्धफलं तस्य सकलं जायते ध्रुवम्

ထိုနေရာ၌ śrāddha (ရှရဒ္ဓ) ကို ပြုလုပ်သူသည်—အထူးသဖြင့် လကွယ် (အမဝါသျာ) အချိန်၌—ဂယာ (Gayā) တွင် ပြုသော śrāddha ၏ အကျိုးကို အပြည့်အဝ မလွဲမသွေ ရရှိမည်။

Verse 10

तत्र दानं प्रशंसंति तिलानां मुनिपुंगवाः । तिलसंख्यानि वर्षाणि दानात्स्वर्गे वसेन्नृप

ထိုနေရာ၌ မုနိအထွတ်အမြတ်တို့သည် လင်းစေ့ (tila) ကို လှူဒါန်းခြင်းကို ချီးမွမ်းကြသည်။ ထိုဒါနကြောင့်၊ အို မင်းကြီး၊ လှူသော လင်းစေ့အရေအတွက်နှင့် တူညီသည့် နှစ်ပေါင်းအတိုင်း ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေထိုင်ရမည်။

Verse 11

अर्बुदे गौतमी यात्रा सिंहस्थे च बृहस्पतौ । अमायां सोमवारेण द्विषड्गोदावरीफलम्

အရ္ဗုဒ (Arbuda) တွင် ဂေါတမီ (Godāvarī) သို့ ဘုရားဖူးခရီးကို ဂျူပီတာ (Bṛhaspati) သည် သိင်္ဟရာသီ (Siṃhastha) တွင် ရှိချိန်၌ သွားပြီး၊ တနင်္လာနေ့နှင့် တိုက်ဆိုင်သော လကွယ်နေ့ (amāvasyā) တွင် ပြုလုပ်ပါက ဂေါဒါဝရီ၌ ခြောက်ကြိမ် ရေချိုးသကဲ့သို့ အကျိုးပွားမြောက်သည်။

Verse 12

षष्टिवर्षसहस्राणि भागीरथ्यवगाहने । सकृद्गोदावरीस्नानात्सिंहस्थे च बृहस्पतौ

ဘဟာဂီရသီ (Bhāgīrathī—ဂင်္ဂါ) တွင် နှစ်ပေါင်း ခြောက်သောင်းကြာ မြုပ်နှံရေချိုးသကဲ့သို့သော ကုသိုလ်သည်၊ သိင်္ဟရာသီ (Siṃhastha) တွင် ဘṛhaspati (ဂျူပီတာ) ရှိချိန် ဂေါဒါဝရီ၌ တစ်ကြိမ်တည်း ရေချိုးခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 47

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशातिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे गौतमाश्रमतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तचत्वारिंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် Ekāśīti-sāhasrī Saṃhitā အတွင်းရှိ မြတ်စွာသော Skanda Mahāpurāṇa ၏ သတ္တမဖြစ်သော Prabhāsa Khaṇḍa ထဲက တတိယခွဲ Arbuda Khaṇḍa တွင် «Gautamāśrama Tīrtha ၏ မဟာမင်္ဂလာတန်ခိုးကို ဖော်ပြခြင်း» ဟု အမည်ရသော အခန်း ၄၇ သည် ပြီးဆုံး၏။