Adhyaya 90

Verse 1

ऋषय ऊचुः । अग्नितीर्थं त्वया प्रोक्तं ब्रह्मतीर्थं च यत्पुरा । न तयोः कथितोत्पत्तिर्माहात्म्यं च महामते

ရိရှီတို့က ပြောကြသည်– «ယခင်က သင်သည် အဂ္နိတီရ္ထနှင့် ဘြဟ္မတီရ္ထကို ဆိုခဲ့၏။ သို့သော် အို မဟာမတေ၊ ထိုနှစ်ခု၏ ပေါ်ပေါက်လာပုံနှင့် သန့်ရှင်းသော မဟာဂုဏ်တော်ကို မပြောသေးပါ»။

Verse 2

तस्माद्विस्तरतो ब्रूहि एकैकस्य पृथक्पृथक् । न वयं तृप्तिमापन्नाः शृण्वतस्ते वचोऽमृतम्

«ထို့ကြောင့် တစ်ခုချင်းစီကို သီးသန့်၍ အသေးစိတ် ပြောပြပါ။ သင်၏ အမృతကဲ့သို့သော စကားကို နားထောင်နေရသော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့ မတိမ်းတိမ်းမိသေးပါ»။

Verse 3

सूत उवाच । अत्र वः कीर्तयिष्यामि कथां पातकनाशिनीम् । अग्नितीर्थसमुद्भूतां सर्वसौख्यावहां शुभाम्

စူတက ပြောသည်– «ဤနေရာ၌ သင်တို့အား ပာပနာရှီနီ ဖြစ်သော ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ကို ငါ ပြောကြားမည်။ ၎င်းသည် အဂ္နိတီရ္ထနှင့် ဆက်နွယ်၍ ပေါ်ပေါက်လာသော၊ မင်္ဂလာရှိပြီး အပျော်အပါးအကျိုး အားလုံးကို ပေးဆောင်သော ကഥာဖြစ်၏»။

Verse 4

सोमवंशसमुद्भूतः प्रतीपो नाम भूपतिः । पुरासीच्छौर्यसंपन्नो ब्रह्मज्ञानविचक्षणः

တစ်ခါတုန်းက စောမဝంశ (လဝంశ) မှ ပေါက်ဖွားလာသော ပရတီပ အမည်ရှိ မင်းတစ်ပါးရှိ၍၊ သတ္တိဗလပြည့်ဝကာ ဗြဟ္မဉာဏ်ကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သူ ဖြစ်하였다။

Verse 5

तस्य पुत्रद्वयं जज्ञे सर्वलक्षणलक्षितम् । देवापिः प्रथमस्तत्र द्वितीयः शंतनुर्द्विजाः

ထိုမင်း၏ သားတော်နှစ်ပါး မွေးဖွားလာကြပြီး မင်္ဂလာလက္ခဏာ အစုံအလင်ဖြင့် ထင်ရှားကြသည်။ ပထမသားတော်မှာ ဒေဝာပိ ဖြစ်၍၊ ဒုတိယသားတော်မှာ (အို ဒွိဇတို့) ရှန္တနု ဖြစ်သည်။

Verse 6

अथो शिवपदं प्राप्ते प्रतीपे नृपसत्तमे । तपोऽर्थं राज्यमुत्सृज्य देवापिर्नियर्यौ वनम्

ထို့နောက် မင်းတို့အထဲ အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော ပရတီပ မင်းကြီးသည် ရှိဝ၏ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ၊ ဒေဝာပိသည် တပသ (အာစီတ) အတွက် နိုင်ငံတော်ကို စွန့်လွှတ်ကာ တောသို့ ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 7

ततश्च मंत्रिभिः सर्वैः शंतनुस्तस्य चानुजः । पितृपैतामहे राज्ये सत्वरं सन्नियोजितः

ထို့နောက် ဝန်ကြီးအပေါင်းတို့က သူ၏ ညီတော် ရှန္တနုကို ဖခင်နှင့် ဘိုးဘွားတို့၏ အမွေဆက်ခံ နိုင်ငံတော်၌ အလျင်အမြန် တင်မြှောက်အပ်하였다။

Verse 8

एतस्मिन्नंतरे शक्रो न ववर्ष क्रुद्धाऽन्वितः । यावद्द्वादशवर्षाणि तस्मि न्राज्यं प्रशासति

ထိုအချိန်အတွင်း စက္ကရ (အိန္ဒြ) သည် ဒေါသဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ မိုးမရွာစေဘဲ၊ သူက နိုင်ငံတော်ကို အုပ်ချုပ်နေသမျှ ဒွါဒသနှစ် (၁၂ နှစ်) တိုင်တိုင် ဖြစ်နေ하였다။

Verse 9

अतः कृच्छ्रं गतः सर्वो लोकः क्षुत्परिपीडितः । चामुंडासदृशो जातो यो न मृत्युवशंगतः

ထို့ကြောင့် လူထုတစ်လုံးလုံးသည် အလွန်ပြင်းထန်သောဒုက္ခသို့ ကျရောက်၍ ဆာလောင်မှုကြောင့် ညှဉ်းပန်းခံရ၏။ မရဏ၏အာဏာအောက် မကျသေးသူတို့သည် အသက်ရှင်နေသော်လည်း ချာမုဏ္ဍာကဲ့သို့ ပိန်လှီသွားကြ၏။

Verse 10

संत्यक्ताः पतिभिर्नार्यः पुत्राश्च पितृभिर्निजैः । मातरश्च तथा पुत्रैर्लोकेष्वन्येषु का कथा

မိန်းမတို့ကို ခင်ပွန်းတို့က စွန့်ပစ်ကြပြီး၊ သားတို့ကိုလည်း ကိုယ်ပိုင်ဖခင်တို့က စွန့်ပစ်ကြ၏။ မိခင်တို့ကိုပါ သားတို့က စွန့်ပစ်ကြသဖြင့် အခြားသူများအကြောင်းကိုတော့ မည်သို့ဆိုရမည်နည်း။

Verse 11

दैवयोगात्क्वचित्किंचित्कस्यचिद्यदि दृश्यते । सस्यं सिद्धमसिद्धं वा ह्रियते वीर्यतः परैः

ကံကြမ္မာ၏အလှည့်အပြောင်းကြောင့် တစ်နေရာရာတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ စပါးအနည်းငယ်ကို မြင်ရလျှင်၊ အခြားသူတို့က အင်အားဖြင့် လုယူသွားကြ၏—သီးနှံရင့်ပြီးဖြစ်စေ မရင့်သေးစေ။

Verse 12

शुष्का महीरुहाः सर्वे तथा ये च जलाशयाः । नद्यश्च स्वल्पतोयाश्च गंगाद्या अपि संस्थिताः

သစ်ပင်အားလုံး ခြောက်သွေ့ကုန်ပြီး ရေကန်ရေသိုလှောင်ရာများလည်း ထိုနည်းတူပင်။ မြစ်များတွင် ရေအနည်းငယ်သာ ကျန်၍ ဂင်္ဂါမြစ်နှင့် အခြားမြစ်ကြီးများတောင် သေးသိမ်သော စီးဆင်းမှုသာ ဖြစ်နေ၏။

Verse 13

एवं वृष्टेः क्षये जाते नष्टे धर्मपथे तथा । लोकेऽस्मिन्नस्थिसंघातैः पूरिते भस्मना वृते

ဤသို့ မိုးရွာမှု ပျက်ကွက်သွားပြီး ဓမ္မလမ်းကြောင်းလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ၊ ဤလောကသည် အရိုးပုံများဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ပြာမှုန်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွား၏။

Verse 14

न कश्चिद्यजनं चक्रे न स्वाध्यायं न च व्रतम् । एवमालोक्यते व्योम वृष्ट्यर्थं क्षुत्समाकुलैः

ယဇ်ပူဇော်ခြင်း၊ ကျမ်းစာရွတ်ဖတ်ခြင်း၊ အကျင့်သီလဆောက်တည်ခြင်းတို့ကို မည်သူမျှ မပြုလုပ်ကြပေ။ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးခြင်းဒဏ်ကို ခံစားနေရသဖြင့် လူတို့သည် မိုးရွာသွန်းမည်ကို မျှော်လင့်လျက် ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်နေကြသည်။

Verse 15

एतस्मिन्नेव काले तु विश्वामित्रो महामुनिः । चर्मास्थिशेषसर्वांगो बुभुक्षार्त इतस्ततः

ထိုအချိန်၌ပင် မဟာရသေ့ကြီး ဝိသွာမိတြသည် တစ်ကိုယ်လုံး အရိုးနှင့်အရေသာ ကျန်တော့သည်အထိ ပိန်ချုံးလျက် ငတ်မွတ်ခြင်းဒဏ်ကြောင့် ဟိုမှသည်သို့ လှည့်လည်သွားလာနေလေသည်။

Verse 16

परिभ्रमंस्ततः प्राप्य कंचिद्ग्रामं निरुद्वसम् । मृतमर्त्योद्भवैव्याप्तमस्थिसंघैः समंततः

ဆက်လက်သွားလာရာ လူသူကင်းမဲ့ပြီး သေဆုံးသူတို့၏ အရိုးပုံများဖြင့် နေရာအနှံ့ ပြည့်နှက်နေသော ရွာတစ်ရွာသို့ ရောက်ရှိလေသည်။

Verse 17

अथ तत्र भ्रमन्प्राप्तश्चंडालस्य निवेशनम् । शून्ये गोऽस्थिसमाकीर्णे दुर्गंधेन समावृते

ထိုနေရာ၌ လှည့်လည်သွားလာနေစဉ် လူသူကင်းမဲ့၍ နွားရိုးများ ပြန့်ကျဲနေကာ အနံ့ဆိုးများ လွှမ်းခြုံနေသော စန္ဒာလ၏ နေအိမ်သို့ ရောက်ရှိလေသည်။

Verse 19

अथापश्यन्मृतं तत्र सारमेयं चिरोषितम् । संशुष्कं गन्धनिर्मुक्तं गृहप्रांते व्यवस्थितम्

ထိုနေရာ၌ အိမ်၏အစွန်းတွင် လဲလျောင်းနေသော၊ ကြာမြင့်စွာကတည်းက သေဆုံးနေ၍ ခြောက်သွေ့ကာ အနံ့ကင်းစင်နေသော ခွေးသေတစ်ကောင်ကို တွေ့မြင်လေသည်။

Verse 20

ततश्च श्रपयामास सुसमिद्धे हुताशने । क्षुत्क्षामो भोजनार्थाय ततः पाकाग्रमेव च

ထို့နောက် မီးတောက်တောက်လောင်နေသော မီးအိုးအတွင်း၌ ထိုအရာကို ပြုတ်ချက်လေ၏။ ဆာလောင်၍ အားနည်းကာ အစာအဟာရကို ရှာသဖြင့် ချက်ပြီးစီးမည့်အထိ ထိုနေရာ၌ပင် စောင့်နေ하였다။

Verse 21

समादाय पितॄंस्तर्प्य यावदग्नौ जुहोति सः । तावद्वह्निः परित्यज्य समस्तमपि भूतलम्

ထိုအရာကိုယူကာ ပိတೃများ (Pitṛs) ကို တർပဏပြု၍ ကျေနပ်စေပြီး မီးထဲသို့ ဟောမ (homa) အဖြစ် ပူဇော်လှူဒါန်းလေ၏။ သို့ရာတွင် ထိုပူဇော်မှုများ ပြုနေသမျှကာလအတွင်း မီးသည် မိမိနေရာကို စွန့်ကာ မြေပြင်တစ်လျှောက်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွား하였다။

Verse 22

गतश्चादर्शनं सद्यः सर्वेषां क्षितिवासिनाम् । चित्ते कोपं समाधाय शक्रस्योपरि भूरिशः

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် မြေပြင်၌နေထိုင်သူ အားလုံး၏ မျက်စိမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။ စိတ်ထဲ၌ ဒေါသကို တည်စေကာ ထိုအင်အားကြီးသူသည် သက္ကရာ (Śakra/Indra) အပေါ်သို့ အမျက်ကို ဦးတည်하였다။

Verse 23

एतस्मिन्नंतरे वह्नौ मर्त्यलोकाद्विनिर्गते । विशेषात्पीडिता लोका येऽवशिष्टा धरातले

ထိုအချိန်အတွင်း မီးသည် မရ္တျလောက (လူ့လောက) မှ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ မြေပြင်ပေါ်၌ ကျန်ရစ်နေသူတို့သည် ပိုမိုပြင်းထန်စွာ ဒုက္ခခံစားရလေ၏။

Verse 24

एतस्मिन्नंतरे देवा ब्रह्मविष्णुपुरः सराः । वह्नेरन्वेषणार्थाय वभ्रमुर्धरणीतले

ထိုအချိန်အတွင်း ဘြဟ္မာနှင့် ဗိဿဏုကို ဦးဆောင်သော ဒေဝတားတို့သည် ထိုမီးကို ရှာဖွေရန် မြေပြင်တစ်လျှောက် လှည့်လည်သွားလာကြလေ၏။

Verse 25

अथ तैर्भ्रममाणैश्च प्रदृष्टोऽभूद्गजो महान् । निश्वसन्पतितो भूमौ वह्नितापप्रपीडितः

ထို့နောက် သူတို့ လှည့်လည်သွားလာစဉ် ဒံပေါက်ကြီးတစ်ကောင်ကို တွေ့မြင်ကြ၏—အသက်ရှူမဝ၊ မြေပေါ်လဲကျကာ မီးအပူကြောင့် ပြင်းထန်စွာ နှိပ်စက်ခံနေရ၏။

Verse 26

अथ देवा गजं दृष्ट्वा पप्रच्छुस्त्वरयाऽन्विताः । कच्चित्त्वया स दृष्टोऽत्र कानने पावको गज

ဒံပေါက်ကို မြင်ကြသောအခါ နတ်တို့သည် အလျင်အမြန် မေးမြန်းကြ၏—“အို ဒံပေါက်ရေ၊ ဤတောအတွင်း၌ ထိုမီးကို မင်း မတော်တဆ တွေ့မြင်ခဲ့သလား?”

Verse 27

गज उवाच । वंशस्तंबेऽत्र संकीर्णे संप्रविष्टो हुताशनः । सांप्रतं तेन निर्दग्धः कृच्छ्रादत्राहमागतः

ဒံပေါက်က ပြော၏—“ဤနေရာရှိ ဝါးတောအုပ်ထူထပ်ထဲသို့ ဟုတားသန (မီး) ဝင်ရောက်သွား၏။ ယခု ထိုမီးကြောင့် လောင်ကျွမ်းဒဏ်ခံရ၍ အလွန်ခက်ခဲစွာ ဤသို့ ရောက်လာခဲ့၏။”

Verse 28

अथ तैर्वेष्टितस्तस्मिन्वंशस्तंबे हुताशनः । देवैर्दत्त्वा गजेंद्रस्य शापं पश्चाद्विनिर्गतः

ထို့နောက် နတ်တို့သည် ထိုဝါးတောအုပ်အတွင်းရှိ ဟုတားသန (မီး) ကို ဝိုင်းပတ်ကာ ပိတ်ဆို့ကြ၏။ ထို့ပြီးနောက် မီးသည် ထွက်ပေါ်လာရာတွင်—အရင်ဆုံး ဒံပေါက်မင်းအား ကျိန်စာတစ်ရပ် ပေးပြီးမှ ထွက်လာ၏။

Verse 29

यस्मात्त्वयाहमादिष्टो देवानां वारणाधम । तस्मात्तव मुखे जिह्वा विपरीता भविष्यति

“နတ်တို့အတွက် မင်းက ငါ့ကို အမိန့်ပေးခဲ့သောကြောင့်၊ အို ဒံပေါက်တို့အနက် အနိမ့်ဆုံးရေ—ထို့ကြောင့် မင်း၏ ပါးစပ်ထဲရှိ လျှာသည် ပြောင်းပြန်ဖြစ်လိမ့်မည်။”

Verse 30

एवं शप्त्वा गजं शीघ्रं नष्टो वैश्वानरः पुनः । देवाश्चापि तथा पृष्ठे संलग्नास्तद्दिदृक्षया

ဤသို့ ဆင်ကို လျင်မြန်စွာ ကျိန်စာတင်ပြီးနောက် ဝိုင်ရှ္ဝာနရ (မီး) သည် ထပ်မံ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ထို့ပြင် နတ်တို့လည်း ဖြစ်ပျက်မည့်အရာကို မြင်လိုစိတ်ဖြင့် နောက်မှ နီးကပ်စွာ လိုက်ပါလာကြ၏။

Verse 31

अथ दृष्टः शुकस्तैश्च भ्रममाणैर्महावने । भोभोः शुक त्वया वह्निर्यदि दृष्टो निवेद्यताम्

ထို့နောက် မဟာတောအတွင်း လှည့်လည်သွားလာစဉ် ကြက်တူရွေးတစ်ကောင်ကို တွေ့မြင်ကြ၏။ “ဟေဟေ၊ ကြက်တူရွေးရေ—မီး (ဝဟ္နိ) ကို မြင်ခဲ့လျှင် ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောကြားပါ” ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 32

शुक उवाच । योऽयं संदृश्यते दूराच्छमीगर्भे च पिप्पलः । एतस्मिंस्तिष्ठते वह्निरश्वत्थे सुरसत्तमाः

ကြက်တူရွေးက ပြော၏—“အဝေးမှ မြင်ရသော ပိပ္ပလ (အရှ္ဝတ္ထ) ပင်သည် ရှမီပင်၏ အတွင်းဝမ်း၌ တည်ရှိ၏။ အို နတ်တို့အထွတ်အမြတ်တို့၊ ထိုအရှ္ဝတ္ထပင်အတွင်း၌ပင် မီး (ဝဟ္နိ) နေထိုင်လျက်ရှိ၏” ဟု။

Verse 33

अत्रस्थो यः कुलायो म आसीच्छिशुसमन्वितः । संदग्धस्तत्प्रतापेन अहंकृच्छ्राद्विनिर्गतः

“ဤနေရာ၌ ရှိခဲ့သော ကျွန်ုပ်၏ အုံသည် ကလေးငယ်များနှင့်အတူ သူ၏ ပြင်းထန်သော အပူကြောင့် လောင်ကျွမ်းသွား၏။ ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင်လည်း အလွန်ခက်ခဲစွာသာ လွတ်မြောက်ခဲ့ရသည်” ဟု ဆို၏။

Verse 34

तच्छ्रुत्वा तैः सुरैः सर्वैः शमीगर्भः स तत्क्षणात् । वेष्टितः पावकोऽप्याशु शुकं शप्त्वा विनिर्गतः

ထိုစကားကို ကြားသော် နတ်အားလုံးသည် ရှမီပင်၏ အတွင်းကို ချက်ချင်း ဝိုင်းရံကြ၏။ ထို့နောက် ပာဝက (အဂ္ဂိ) သည် ကြက်တူရွေးကို ကျိန်စာတင်ပြီး လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။

Verse 35

अहं यस्मात्त्वया पाप देवानां संनिवेदितः । तस्माच्छुक न ते वाणी विस्पष्टा संभविष्यति

သင်—အပြစ်ရှိသူ—က ငါ့ကို နတ်တို့ထံ တင်ပြခဲ့သောကြောင့်၊ ထို့ကြောင့် အို ရှုကာ၊ သင်၏ စကားသည် မရှင်းလင်း မပြတ်သားတော့မည်။

Verse 36

एवमुक्त्वा जातवेदा देवादर्शनवांछया । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे देवस्य परमेष्ठिनः

ဤသို့ဆိုပြီးနောက်၊ ဇာတဝေဒ (အဂ္နိ) သည် နတ်တို့ကို မြင်တွေ့လိုသော ဆန္ဒဖြင့်၊ ဟာဋကေရှွရ နယ်မြေ—အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်၏ က్షೇತ್ರ—သို့ သွားလေ၏။

Verse 37

जलाशयं सुगम्भीरं पूर्वोत्तरदिक्संस्थितम् । दृष्ट्वा तत्र प्रविष्टस्तु निभृतं च समाश्रितः

အရှေ့မြောက်ဘက်တွင် တည်ရှိသော အလွန်နက်ရှိုင်းသည့် ရေကန်ကို မြင်လျှင်၊ သူသည် ထိုထဲသို့ ဝင်ကာ တိတ်တဆိတ် ဖုံးကွယ်၍ အားကိုးနေထိုင်လေ၏။

Verse 38

एतस्मिन्नंतरे तत्र मत्स्यकच्छपदर्दुराः । वह्निप्रतापनिर्दग्धा दृश्यंते शतशो मृताः

ထိုအချိန်တွင် ထိုနေရာ၌ မီး၏ ပြင်းထန်သော အပူကြောင့် လောင်ကျွမ်းသေဆုံးသွားသော ငါးများ၊ လိပ်များ၊ ဖားများကို ရာနှင့်ချီ၍ မြင်ရလေ၏။

Verse 39

अथ चैकोऽर्धनिर्दग्ध आयुःशेषेण दर्दुरः । तस्माज्जलाद्विनिष्क्रांतो दृष्टो देवैश्च दूरतः

ထို့နောက် ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ဝက် လောင်ကျွမ်းနေပြီး အသက်ကာလကျန်ရစ်သမျှဖြင့်သာ ရှင်သန်နေသော ဖားတစ်ကောင်သည် ထိုရေထဲမှ ထွက်လာကာ နတ်တို့က အဝေးမှ မြင်တွေ့ကြလေ၏။

Verse 40

पृष्टश्च ब्रूहि चेद्भेक त्वया दृष्टो हुताशनः । तदर्थमिह संप्राप्ताः सर्वे देवाः सवासवाः

မေးမြန်းကြသည်– «ပြောပါ၊ အို ဖားရေ၊ ဟုတာရှန (အဂ္နိ) ကို သင်မြင်ဖူးသလား။ ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် ဝါသဝ (အိန္ဒြ) နှင့်အတူ နတ်အားလုံး ဤနေရာသို့ ရောက်လာကြသည်»။

Verse 41

भेक उवाच । अस्मिञ्जलाशये वह्निः सांप्रतं पर्यवस्थितः । तस्यैते जलमध्यस्था मृता भूरिजलोद्भवाः

ဖားက ပြောသည်– «ဤရေကန်အတွင်း၌ ဝဟ္နိ (အဂ္နိ) သည် ယခုတင် နေရာယူနေသည်။ သူကြောင့်ပင် ရေအတွင်းနေထိုင်သော ရေမွေးသတ္တဝါများ အားလုံး သေဆုံးသွားကြသည်»။

Verse 42

अस्माकं निधनं प्राप्तं कुटुम्बं सुरसत्तमाः । अहं कृच्छ्रेण निष्क्रांत एतस्माज्जलसंश्रयात्

«အို နတ်တို့အထက်မြတ်ဆုံးတို့၊ ကျွန်ုပ်၏ မိသားစုတစ်စုလုံး သေဆုံးသွားပါပြီ။ ကျွန်ုပ်သည် ဤရေခိုလှုံရာမှ အလွန်ခက်ခဲစွာသာ လွတ်မြောက်လာခဲ့ပါသည်»။

Verse 43

तच्छ्रुत्वा ते सुराः सर्वे सर्वतस्तं जलाशयम् । वेष्टयित्वा स्थितास्तत्र वह्निर्भेकं शशाप ह

ထိုစကားကို ကြားသော် နတ်အားလုံးသည် ရေကန်ကို အရပ်ရပ်မှ ဝိုင်းကာ ထိုနေရာ၌ ရပ်နေကြသည်။ ထို့နောက် အဂ္နိ (မီး) သည် ဖားကို ကျိန်စာချလေသည်။

Verse 44

यस्माद्भेक त्वया मूढ देवेभ्योऽहं निवेदितः । तस्मात्त्वं भविता नूनं विजिह्वोऽत्र धरातले

«မိုက်မဲသော ဖားရေ၊ သင်က နတ်တို့ထံ ကျွန်ုပ်ကို တင်ပြလိုက်သောကြောင့်၊ ထို့ကြောင့် သင်သည် ဤမြေပြင်ပေါ်တွင် အမှန်တကယ် လျှာမဲ့သူ ဖြစ်ရမည်»။

Verse 45

एवमुक्त्वा ततः स्थानात्ततो वह्निर्विनिर्गतः । तावत्स ब्रह्मणा प्रोक्तः स्वयमेव महात्मना

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် အဂ္နိသည် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွား၏။ ထိုခဏတည်းမှာပင် မဟာအတ္တမန် ဘြဟ္မာသည် ကိုယ်တိုင် အဂ္နိအား မိန့်ကြား၏။

Verse 46

भोभो वह्ने किमर्थं त्वं देवान्दृष्ट्वा प्रगच्छसि । त्वमाद्यश्चैव सर्वेषामेतेषां संस्थितो मुखम्

“ဟေ့ အဂ္နိရေ၊ နတ်တို့ကို မြင်ပြီးနောက် အဘယ်ကြောင့် ထွက်ခွာသနည်း။ သင်သည် အားလုံးထဲတွင် အဓိကအမြတ်ဆုံးဖြစ်၍ ဤနတ်တို့၏ ‘ပါးစပ်’ အဖြစ် တည်ရှိနေသည်” ဟု မိန့်၏။

Verse 47

त्वय्याहुतिर्हुता सम्यगादित्यमुपतिष्ठते । आदित्याज्जायते वृष्टिर्वृष्टेरन्नं ततः प्रजाः

“သင်ထံသို့ အဟုတိကို မှန်ကန်စွာ ပူဇော်လောင်းချလျှင် နေမင်းထံသို့ ရောက်၏။ နေမင်းမှ မိုးရွာခြင်း ဖြစ်ပေါ်၍ မိုးမှ အစာအဟာရ ဖြစ်လာကာ အစာမှ သတ္တဝါတို့ အသက်ရှင်တည်တံ့ကြ၏” ဟု ဆို၏။

Verse 48

तस्माद्धाता विधाता च त्वमेव जगतः स्थितः । संतुष्टे धार्यते विश्वं त्वयि रुष्टे विनंक्ष्यति

“ထို့ကြောင့် သင်တစ်ဦးတည်းပင် လောက၏ ထောက်တည်သူနှင့် စီမံခန့်ခွဲသူ ဖြစ်၏။ သင်နှစ်သက်လျှင် စကြဝဠာ တည်တံ့ကာ သင်မနာလိုလျှင် ပျက်စီးရာသို့ ကျရောက်မည်” ဟု မိန့်၏။

Verse 49

अग्निष्टोमादिका यज्ञास्त्वयि सर्वे प्रतिष्ठिताः । अथ सर्वाणि भूतानि जीवंति तव संश्रयात्

“အဂ္နိဋ္ဌောမ စသည့် ယဇ్ఞများနှင့် အခြားယဇ్ఞအားလုံးသည် သင်ပေါ်တွင် အခြေတည်ကြ၏။ အမှန်တကယ် သတ္တဝါအားလုံးသည် သင်၏ အကာအကွယ်ကို အားကိုး၍ အသက်ရှင်ကြ၏” ဟု မိန့်၏။

Verse 50

त्वमग्ने सर्वभूतानामन्तश्चरसि सर्वदा । तेनैवान्नं च पानं च जठरस्थं पचत्यलम

အို မီးနတ်မင်း၊ သင်သည် သတ္တဝါအပေါင်းတို့၏ အတွင်း၌ အစဉ်ကိန်းအောင်းလျက် ရှိ၏။ ထိုတန်ခိုးဖြင့် ဝမ်းတွင်းရှိ အစာနှင့် အဖျော်ယမကာတို့ကို ကောင်းစွာ ကြေညက်စေပါ၏။

Verse 51

तस्मात्कुरु प्रसादं त्वं सर्वेषां च दिवौकसाम् । कोपस्य कारणं ब्रूहि यतस्त्यक्त्वा प्रगच्छसि

ထို့ကြောင့် နတ်ပြည်သားအပေါင်းတို့အား သနားကရုဏာ ပြတော်မူပါ။ သင် စွန့်ခွာသွားရသည့် အမျက်ဒေါသ၏ အကြောင်းရင်းကို မိန့်ကြားတော်မူပါ။

Verse 52

सूत उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा देवस्य परमेष्ठिनः । प्रोवाच प्रणयात्कोपं कृत्वा नत्वा च पद्मजम्

သူတက ဆို၏ - အရှင်မြတ် (ဗြဟ္မာ) ၏ စကားကို ကြားရလျှင်၊ မီးနတ်မင်းသည် ပဒုမ္မာကြာမှ ပေါက်ဖွားသော ဗြဟ္မာမင်းကို ရှိခိုးလျက်၊ ချစ်ခင်မှုဖြင့် အမျက်ဒေါသကို ပြကာ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 53

अग्निरुवाच । अहं कोपं समाधाय शक्रस्योपरि पद्मज । प्रणष्टो जगदुत्सृज्य यस्मात्तत्कारणं शृणु

မီးနတ်မင်းက ဆို၏ - အို ပဒုမ္မာကြာမှ ပေါက်ဖွားသူ၊ သိကြားမင်း (Indra) အပေါ် အမျက်ဒေါသ ထားရှိသဖြင့် ဤလောကကို စွန့်ခွာ၍ ပျောက်ကွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအကြောင်းရင်းကို နားထောင်တော်မူပါ။

Verse 54

अनावृष्ट्या महेन्द्रस्य संजातश्चौषधीक्षयः । ततोऽस्म्यहं श्वमांसेन विश्वामित्रेण योजितः

မဟိန္ဒြ (သိကြားမင်း) သည် မိုးမရွာသွန်းစေသဖြင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ ပျက်စီးကုန်၏။ ထိုအခါ ဝိသွာမိတြ ရသေ့ကြောင့် အကျွန်ုပ်သည် ခွေးသားကို စားရသည့်အဖြစ်သို့ ရောက်ခဲ့ရသည်။

Verse 55

एतस्मात्कारणान्नष्टो न कामान्न च संभ्रमात् । अभक्ष्यभक्षणाद्भीतः सत्यमेतन्मयोदितम्

ဤအကြောင်းကြောင့် ငါ ပျောက်ကွယ်သွားသည်—လိုချင်တပ်မက်မှုကြောင့်မဟုတ်၊ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုကြောင့်လည်းမဟုတ်။ မစားသင့်သောအရာကို စားမိမည်ကို ကြောက်၍ ဤသည်ကို အမှန်တရားအဖြစ် ငါ ပြောဆိုခဲ့သည်။

Verse 56

तच्छ्रुत्वा स चतुर्वक्त्रः शक्रमाह ततः परम् । युक्तमेव शिखी प्राह किमर्थं न च वर्षसि

ဤစကားကို ကြားသော် မျက်နှာလေးပါးရှင် (ဗြဟ္မာ) သည် ထို့နောက် သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) ကို ထပ်မံ မိန့်ကြားသည်—“အဂ္နိက မှန်ကန်စွာ ပြောခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့် မိုးမရွာစေသနည်း?”

Verse 57

शक्र उवाच । ज्येष्ठं भ्रातरमुल्लंघ्य शंतनुः पृथिवीपतिः । पितृपैतामहे राज्ये स निविष्टः पितामह

သက္ကရာက မိန့်သည်—“အို ပိတామဟာ၊ မြေကြီး၏ အရှင် ရှန္တနု မင်းသည် အကြီးဆုံးအစ်ကိုကို ကျော်လွန်၍ ဖခင်နှင့် ဘိုးဘွားအမွေဆက် ရာဇပလ္လင်၌ ထိုင်နေပါသည်။”

Verse 58

एतस्मात्कारणाद्वृष्टिः संनिरुद्धा मया प्रभो । तद्ब्रूहि किं करोम्यद्य त्वं प्रमाणं पितामह

“ဤအကြောင်းကြောင့် အရှင်ဘုရား၊ ငါ မိုးကို တားဆီးထားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယနေ့ ငါ ဘာလုပ်ရမည်ကို မိန့်တော်မူပါ—ပိတామဟာ၊ သင်သည် အာဏာပိုင် သက်သေဖြစ်ပါသည်။”

Verse 59

पितामह उवाच । तस्याक्रमस्य संप्राप्तं पापं तेन महीभुजा । उपभुक्तमवृष्ट्याद्य तस्माद्वृष्टिं कुरु द्रुतम्

ပိတామဟာ (ဗြဟ္မာ) မိန့်သည်—“ထိုကျော်လွန်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အပြစ်သည် ထိုမင်းထံသို့ ရောက်လာပြီ။ ယနေ့ မိုးခေါင်ခြင်းဖြင့် ထိုအပြစ်၏ အကျိုးကို သူ ခံစားပြီးပြီ။ ထို့ကြောင့် မိုးကို အမြန် ရွာစေပါ။”

Verse 60

मद्वाक्याद्याति नो नाशं यावदेतज्जगत्त्रयम् । अकालेनापि देवेन्द्र सस्याभावाद्बुभुक्षया

ငါ၏ဝစနာတော်ကြောင့် ဤလောကသုံးပါးသည် မပျက်စီးနိုင်။ အို နတ်တို့၏အရှင်၊ အချိန်မတော်သောနှောင့်နှေးမှုတစ်ခုပင် စပါးအပင်မဖြစ်ထွန်းလျှင် ဆာလောင်မှုကို ဖြစ်စေ၏။

Verse 61

एतस्मिन्नंतरे शक्र आदिदेश त्वरान्वितः । पुष्करावर्तकान्मेघान्वृष्ट्यर्थं धरणीतले

ထိုအချိန်အတွင်း သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) သည် အလျင်အမြန်ဖြင့် ပုရှ္ကရာဝရ္တက မိုးတိမ်များကို မြေပြင်ပေါ်သို့ မိုးရွာစေရန် အမိန့်ပေး하였다။

Verse 62

तेऽपि शक्रसमादेशात्समस्तधरणीतलम् । तत्क्षणात्पूरयामासुर्गर्जन्तो विद्युदन्विताः

ထိုမိုးတိမ်များသည် အိန္ဒြာ၏အမိန့်ကို လိုက်နာ၍ ချက်ချင်းပင် မြေပြင်တစ်လျှောက်လုံးကို ပြည့်စေကာ မိုးကြိုးသံကြီးနှင့် လျှပ်စီးတောက်ပလျက် ရွာသွန်း하였다။

Verse 63

अथाब्रवीत्पुनर्ब्रह्मा देवैः सार्धं हुताशनम् । अग्निहोत्रेषु विप्राणां प्रत्यक्षो भव पावक । सांप्रतं त्वं वरं मत्तः प्रार्थयस्वाभिवांछितम्

ထို့နောက် ဘြဟ္မာသည် နတ်တို့နှင့်အတူ ဟုတားသန (အဂ္နိ) ကို ထပ်မံမိန့်ကြား၏—“အို ပာဝက၊ ဗြာဟ္မဏတို့၏ အဂ္နိဟောတရ ပူဇာ၌ ကိုယ်တိုင်ထင်ရှားလာပါ။ ယခု ငါထံမှ သင်လိုလားသော ကောင်းချီးကို တောင်းလော့” ဟု။

Verse 64

अग्निरुवाच । अयं जलाशयः पुण्यो मन्नाम्ना पृथिवीतले । ख्यातिं यातु चतुर्वक्त्र वह्नितीर्थमिति स्मृतम्

အဂ္နိက ပြော၏—“အို မျက်နှာလေးပါးရှင်၊ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဤသန့်ရှင်းသော ရေကန်သည် ငါ၏နာမတော်ဖြင့် ကျော်ကြားပါစေ။ ‘ဝဟ္နိတီရ္ထ’ ဟု မှတ်သားကြပါစေ” ဟု။

Verse 65

अत्र यः प्रातरुत्थाय स्नात्वा श्रद्धा समन्वितः । अग्निसूक्तं जपित्वा च त्वां प्रपश्यति सादरम् । तस्य तुष्टिस्त्वया कार्या द्रुतं मद्वाक्यतः प्रभो

ဤနေရာ၌ မနက်အရုဏ်တက်ကာ ထ၍ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ရေချိုးပြီး အဂ္နိ-သုတ်က (Agni-sūkta) ကို ဂျပ၍ ထို့နောက် လေးစားစွာ သင့်ကို ဖူးမြင်သူအား—အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်၏စကားအတိုင်း အမြန်ဆုံး သင်၏ကျေနပ်နှစ်သက်ခြင်းနှင့် ကရုဏာကို ပေးတော်မူပါ။

Verse 66

श्रीब्रह्मोवाच । अत्र यः प्रातरुत्थाय स्नात्वा वै वेदविद्द्विजः । अग्निसूक्तं जपित्वा च वीक्षयिष्यति मां ततः

သီရိဗြဟ္မာ မိန့်တော်မူသည်—«ဤနေရာ၌ မနက်အရုဏ်တက်ကာ ထ၍ ရေချိုးပြီး အဂ္နိ-သုတ်က (Agni-sūkta) ကို ဂျပသော ဝေဒသိ ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) သည် ထို့နောက် ကျွန်ုပ်ကို ဖူးမြင်လိမ့်မည်»။

Verse 67

अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य सकलं लप्स्यते फलम् । अनेकजन्मजं पापं नाशमेष्यति पावक

သူသည် အဂ္နိဋ္ဌိုမ ယဇ్ఞ (Agniṣṭoma) ၏ အကျိုးफलကို အပြည့်အဝ ရရှိလိမ့်မည်။ မျိုးဘဝများစွာမှ စုဆောင်းလာသော အပြစ်တို့သည် ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်၊ အို ပာဝက (အဂ္နိ)။

Verse 68

सूत उवाच । एवमुक्त्वा स भगवान्विरराम पितामहः । पावकोऽपि च विप्राणामग्निहोत्रेषु संस्थितः

သုတ မိန့်သည်—ဤသို့ဆိုပြီးနောက် အလွန်မြတ်သော ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) သည် တိတ်ဆိတ်သွား၏။ ပာဝက (အဂ္နိ) လည်း ဗြာဟ္မဏတို့၏ အဂ္နိဟောတရ (agnihotra) ပူဇော်ပွဲများ၌ တည်မြဲစွာ တည်နေ၏။

Verse 69

एवं तत्र समुद्भूतं वह्नितीर्थं महाद्भुतम् । तत्र स्नातो नरः प्रातः सर्वपापैः प्रमुच्यते

ဤသို့ဖြင့် ထိုနေရာ၌ အံ့ဩဖွယ် ဝဟ္နိတီရ္ထ (Vahnitīrtha) ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ထိုနေရာ၌ မနက်ပိုင်း ရေချိုးသော လူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်လိမ့်မည်။

Verse 70

अग्निरुवाच ममातृप्तस्य लोकेश तावद्द्वादशवत्सरान् । क्षुत्पीडासंवृते मर्त्ये न प्राप्तं कुत्रचिद्धविः

အဂ္နိက ပြော၏— «လောကအရှင်၊ မကျေနပ်မပြည့်ဝသေးသော ငါသည် ဆယ်နှစ်နှစ်တိုင်တိုင်၊ ဆာလောင်မှုကြောင့် ဖိနှိပ်လွှမ်းမိုးနေသော လူ့လောက၌ နေစဉ်၊ ဟဝိစ် (ပူဇော်အလှူ) သည် မည်သည့်နေရာမှ ငါ့ထံ မရောက်ခဲ့ပါ»။

Verse 71

भविष्यंति तथा यज्ञा कालेन महता विभो । संजातैः पशुभिर्भूयः सस्यादैरपरैर्भुवि

«အို အင်အားကြီးသောအရှင်၊ အချိန်ကြာမြင့်လာသော် ယဇ္ဉပူဇော်ပွဲများသည် ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်လာမည်။ မြေပြင်ပေါ်၌ တိရစ္ဆာန်များ ပေါများစွာ မွေးဖွားလာပြီး၊ စပါးနှံနှင့် အခြားသီးနှံများလည်း ပြန်လည် ပေါက်ဖွားလာသောအခါ»။

Verse 72

श्रीब्रह्मोवाच । अत्र ये ब्राह्मणाः केचिन्निवसंति हुताशन । वसोर्द्धाराप्रदानेन ते त्वां नक्तंदिनं सदा

သီရိဗြဟ္မာက ပြော၏— «ဟုတာရှန (မီး) ရေ၊ ဤနေရာ၌ ဗြာဟ္မဏအချို့ နေထိုင်ကြသည်။ ‘ဝဆိုဓာရာ’ (ဃီကို ဆက်တိုက်စီးသွန်းပူဇော်ခြင်း) ကို ပူဇော်ပေးခြင်းဖြင့် သူတို့သည် ညနေ့မပြတ် သင့်ကို အမြဲတမ်း ပြုစုကျေနပ်စေမည်»။

Verse 73

तर्पयिष्यंति सद्भक्त्या ततः पुष्टिमवाप्स्यसि । तेऽपि काम्यैर्मनोऽभीष्टैर्भविष्यंति समन्विताः

«သူတို့သည် သဒ္ဓါဘက္တိ အမှန်ဖြင့် သင့်ကို ကျေနပ်စေမည်။ ထို့ကြောင့် သင်သည် ပြည့်ဝမှုနှင့် အင်အားကို ရရှိမည်။ သူတို့လည်း စိတ်နှလုံးအလိုရှိသည့် ကောင်းမွန်သော ဆုတောင်းပြည့်စုံမှုများနှင့် ပြည့်စုံလာမည်»။

Verse 74

संक्रांति समये येषां वसोर्धाराप्रदायिनाम् । भविष्यति क्षुतं वह्ने हूयमाने तवानल

«သင်္ကြာန္တိ အချိန်၌ ‘ဝဆိုဓာရာ’ ပူဇော်သူတို့အတွက်၊ အို မီးဘုရား၊ သင့်မီးထဲသို့ ဟဝိစ်ကို သွန်းလောင်းပူဇော်နေစဉ် ‘က္ရှုတ’ ဟူသော အမှတ်အသား/တုံ့ပြန်မှုသည် သင့်အနလ (မီး) ထဲ၌ ပေါ်ထွန်းလာမည်»။

Verse 75

तेषां पापं च यत्किंचिज्ज्ञानतोऽज्ञानतः कृतम् । तद्यास्यति क्षयं सर्वमाजन्ममरणांतिकम्

သူတို့၏ အပြစ်ဟူသမျှ—သိ၍ဖြစ်စေ မသိ၍ဖြစ်စေ ပြုလုပ်ခဲ့သမျှ—အားလုံးသည် ပျက်ကွယ်သွားမည်၊ မွေးဖွားချိန်မှ အသက်ဆုံးအထိ စုဆောင်းခဲ့သမျှတောင် ပျက်စီးမည်။

Verse 76

त्वयि तुष्टिं गते पश्चाद्भविष्यति महीपतिः । शिबिर्नाम सुविख्यात उशीनरसमुद्रवः

သင် အပြည့်အဝ ကျေနပ်တော်မူပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်တွင် မင်းတစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာမည်။ သူသည် «ရှီဘိ» ဟု အလွန်ကျော်ကြားပြီး ဥရှီနရ မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားသူ ဖြစ်မည်။

Verse 77

स कृत्वा श्रद्धया युक्तः सत्रं द्वादशवार्षिकम् । वसोर्द्धाराप्रदानेन वर्षं त्वां तर्पयिष्यति । कलशस्य च वक्त्रेणाविच्छिन्नेन दिवानिशम्

ထိုမင်းသည် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ပြည့်စုံ၍ ဆတ်ရ (satra) ယဇ္ဈာကို ဆယ့်နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် ကျင်းပမည်။ ထို့နောက် ဝဆိုရ္ဓာရာ (vasordhārā) ပူဇော်သက္ကာဖြင့် တစ်နှစ်ပတ်လုံး သင့်ကို တရပ်မပြတ် ကျေနပ်စေမည်—ကလသ (kalaśa) အိုး၏ ပါးစပ်မှ နေ့ည မပြတ်စီးဆင်းလျက်။

Verse 78

ततस्तुष्टिं परां प्राप्य परां पुष्टिमवाप्स्यसि । पूज्यमानो धरापृष्ठे सर्वैर्वेदविदां वरैः

ထို့နောက် အမြင့်ဆုံးသော ကျေနပ်တော်မူခြင်းကို ရရှိပြီး အမြင့်ဆုံးသော အာဟာရနှင့် အင်အားကိုလည်း ရရှိမည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝေဒသိပ္ပံကို သိမြင်သော အကောင်းဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တို့အားလုံးက သင့်ကို ပူဇော်ကြမည်။

Verse 79

अद्यप्रभृति यत्किंचित्कर्म चात्र भविष्यति । शांतिकं पौष्टिकं वापि वसोर्द्धारासमन्वितम् । संभविष्यति तत्सर्वं तव तृप्तिकरं परम्

ယနေ့မှစ၍ ဤနေရာ၌ ပြုလုပ်မည့် အခမ်းအနားအလုပ်ဟူသမျှ—ရှာန္တိ (śānti) အတွက်ဖြစ်စေ ပုဿ္ဋိ (puṣṭi) အတွက်ဖြစ်စေ—ဝဆိုရ္ဓာရာ (vasordhārā) နှင့် တွဲဖက်လျှင် အားလုံးသည် သင့်အတွက် အမြင့်ဆုံးသော ကျေနပ်ခြင်းကို ဖြစ်စေမည်။

Verse 80

अपि यद्वैश्वदेवीयं कर्म किंचिद्द्विजन्मनाम् । वसोर्द्धाराविहीनं च निष्फलं संभविष्यति

နှစ်ကြိမ်မွေး (ဒွိဇ) တို့က ပြုလုပ်သော ဝိုင်ရှ္ဝဒေဝ ကర్మ မည်သည့်အရာမဆို «ဝဆိုဓာရာ» မပါလျှင် အကျိုးမဲ့ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 81

यस्माद्भवति संपूर्णं कर्म यज्ञादिकं हि तत् । शांतिकं वैश्वदेवं च पूर्णाहुतिरिहोच्यते

ဤအရာကြောင့် ယဇ్ఞနှင့် ဆက်စပ်သော ကర్మ အားလုံး ပြည့်စုံလာသဖြင့်၊ ဤနေရာတွင် ၎င်းကို သာန္တိက ပူဇာများနှင့် ဝိုင်ရှ္ဝဒေဝ အတွက်လည်း «ပူရ္ဏာဟုတိ» (ပြီးစီးစေသော အဟုတိ) ဟု ခေါ်သည်။

Verse 82

यः सम्यक्छ्रद्धया युक्तो वसोर्द्धारां प्रदास्यति । स कामं मनसा ध्यातं समवाप्स्यति कृत्स्नशः

ယုံကြည်ခြင်းမှန်ကန်စွာဖြင့် «ဝဆိုဓာရာ» ကို သင့်တင့်စွာ ပူဇာပေးသူသည် မိမိစိတ်ထဲတွင် ဆင်ခြင်ထားသော ဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ ရရှိလိမ့်မည်။