
ဤအধ্যာယတွင် နက္ခတ် ၂၇ ပါးနှင့် ဆက်နွယ်သော “သပ္တဝိံśတိကာ” ဟုခေါ်သည့် ဒေဝီကို အခြေခံ၍ တီရ္ထအကြောင်းရင်းကို ဖော်ပြသည်။ စူတာက ဒက္ခ၏ သမီးများကို လပြည့်အိမ်များ (နက္ခတ်များ) အဖြစ် ရေတွက်ကာ စောမ (လ) နှင့် လက်ထပ်ထားကြသော်လည်း ရိုဟိဏီကို အလွန်ချစ်ခင်သဖြင့် အခြားသမီးများ စိတ်နာ၍ ကံမကောင်းသကဲ့သို့ ခံစားရကြောင်း ပြောသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် က္ṣေတရ၌ တပသ္ယာ ပြုကာ ဒုရ္ဂာဒေဝီကို တည်ထောင်၍ အမြဲတမ်း ပူဇော်ဝတ်ပြုကြသည်။ ဒေဝီသည် ကျေနပ်၍ ဆောဘဂျ (အိမ်ထောင်ရေးကံကောင်းခြင်း) ပြန်လည်ရရှိစေကာ ခင်ပွန်း၏ စွန့်ပစ်ခြင်းဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်စေမည့် အပေးအယူကို ပေးတော်မူသည်။ ထို့နောက် ဝရတ (vrata) စည်းကမ်းများကို ညွှန်ကြားသည်—၁၄ ရက်နေ့တွင် အစာရှောင်၍ သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်ခြင်း၊ တစ်နှစ်တာ တစ်စိတ်တစ်မနာ လေ့ကျင့်ခြင်း၊ အလ်ကာလီ/ဆားရည်မျိုးကို ရှောင်ကြဉ်ခြင်းကဲ့သို့ အစားအသောက်ကန့်သတ်မှုများဖြင့် ဝရတ၏ တင်းကျပ်မှုကို ပြသခြင်း။ အချိန်ကာလအဖြစ် အရှွိန လပြည့်ဖက် ၉ ရက်နေ့ ညသန်းခေါင်တွင် ပူဇော်လျှင် အလွန်ပြင်းထန်၍ ရေရှည်တည်မြဲသော ဆောဘဂျကို ရမည်ဟု ဆိုသည်။ လနတ်ပုံပြင်နှင့်လည်း ချိတ်ဆက်ထားသည်—Śūlapāṇi က စောမ၏ ရာဇယက္ခမာ ရောဂါအကြောင်း ဒက္ခကို မေးရာ ဒက္ခက မိမိ၏ ကျိန်စာကို ရှင်းပြပြီး၊ သီဝက စကြဝဠာညီမျှမှုကို ထိန်းညှိကာ စောမသည် ဇနီးအားလုံးကို တန်းတူချစ်ရမည်ဟု ကြေညာသဖြင့် လ၏ တိုးလျော့ပတ်လည် (waxing/waning) နှစ်ဖက်ကာလ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ အဆုံးတွင် ဒေဝီသည် က္ṣေတရ၌ ဆက်လက်တည်ရှိ၍ မိန်းမတို့၏ ဆောဘဂျကို ပေးတော်မူသူဖြစ်ကြောင်းနှင့် ၈ ရက်နေ့တွင် သန့်ရှင်းစွာ ရွတ်ဖတ်လျှင် ဆောဘဂျရမည်ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။
Verse 1
सूत उवाच । अथान्यापि च तत्रास्ति सप्तविंशतिका तथा । नक्षत्रैः स्थापिता देवी वांछितस्य प्रदायिनी
စူတာက ပြောသည်။ ထို့ပြင် ထိုနေရာ၌ နက္ခတ်တို့က တည်ထောင်ထားသော “သပ္တဝိံଶတိကာ” ဟူသော နတ်မတစ်ပါးလည်း ရှိ၍ ဆန္ဒရှိသမျှကို ပေးတော်မူ၏။
Verse 2
दक्षस्य तनया पूर्वं सप्तविंशतिसंख्यया । उद्वाहिता हि सोमेन पूर्वं ब्राह्मणसत्तमाः
အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့၊ ယခင်က ဒက္ခ၏ သမီးများ အရေအတွက် ၂၇ ယောက်ကို ဆိုမ (လ) နတ်နှင့် လက်ထပ်ပေးခဲ့သည်။
Verse 3
तासां मध्ये ऽभवच्चैका रोहिणी तस्य वल्लभा । प्राणेभ्योऽपि सदासक्तस्तया सार्धं स तिष्ठति
သူတို့အတွင်းမှ ရိုဟိဏီ တစ်ဦးသည် သူ၏ အချစ်တော် ဖြစ်လာ하였다။ သူသည် အသက်ရှူသက်တမ်းထက်ပင် သူမကို အမြဲတမ်း ချစ်မြတ်နိုးကပ်လှမ်း၍ သူမနှင့်အတူ နေထိုင်하였다။
Verse 4
ततो दौर्भाग्यसंतप्ताः सर्वा स्ता दक्षकन्यकाः । वैराग्यं परमं गत्वा क्षेत्रेऽस्मिंस्तपसि स्थिताः
ထို့နောက် ကံမကောင်းမှုကြောင့် ပူလောင်နာကျင်သော ဒက္ခ၏ သမီးများအားလုံးသည် အမြင့်ဆုံး ဝိရာဂျ (ကာမကင်းဝေးမှု) ကို ရောက်ရှိကာ ဤသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ တပသ (တပဿ) ကျင့်လျက် တည်နေ하였다။
Verse 5
संस्थाप्य देवतां दुर्गां श्रद्धया परया युताः । बलिपूजोपहारैस्तां पूजयंत्यः सुरेश्वरीम्
အမြင့်မြတ်သော ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဒုရ္ဂါမယ်တော်ကို တည်ထောင်ကာ၊ နတ်တို့၏ အရှင်မ ဒေဝီကို ပူဇော်ပွဲ၊ ဘလိအလှူနှင့် ပူဇော်အနုဂ्रहများဖြင့် ကိုးကွယ်ကြ၏။
Verse 6
ततः कालेन महता तासां सा तुष्टिमभ्यगात् । अब्रवीच्च प्रतुष्टोऽहं वरं दास्यामि पुत्रिकाः
အချိန်ကြာမြင့်ပြီးနောက် မယ်တော်သည် သူတို့အပေါ် ကျေနပ်နှစ်သက်လာကာ ပြော၏— “ငါ အ_toggle_ကျေနပ်ပြီ။ သမီးတို့၊ ငါ သင်တို့အား ဆုတောင်းတော် (ဗရ) တစ်ပါး ပေးမည်။”
Verse 7
तस्मात्तत्प्रार्थ्यतां चित्ते यद्युष्माकं व्यवस्थितम् । सर्वं दास्याम्यसंदिग्धं यद्युष्माकं हृदि स्थितम्
ထို့ကြောင့် သင်တို့စိတ်ထဲတွင် ခိုင်မြဲစွာ ဆုံးဖြတ်ထားသမျှကို တောင်းလျှောက်ကြလော့။ သင်တို့နှလုံး၌ တည်ရှိသမျှကို ငါ မသံသယဘဲ အကုန်ပေးမည်။
Verse 8
ततः प्रोचुश्च ताः सर्वाः प्रसादात्तव वांछितम् । अस्माकं विद्यते देवि यावत्त्रैलोक्यसंस्थितम्
ထို့နောက် သူတို့အားလုံးက ပြောကြ၏— “ဒေဝီမယ်တော်၊ မယ်တော်၏ ကရုဏာကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့လိုချင်သော ဆန္ဒသည် သုံးလောက တည်ရှိသမျှကာလတိုင်အောင် ရှိနေပါစေ။”
Verse 9
एकं पत्युः सुखं मुक्त्वा यत्सौभाग्यसमुद्भवम् । तस्मात्तद्देहि चास्माकं यदि तुष्टासि चंडिके
ခင်ပွန်း၏ ကံကောင်းခြင်းမှ ပေါ်ပေါက်သော ပျော်ရွှင်မှုတစ်ပါးကိုသာ ချန်လှပ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် အရာအားလုံးမှ ခွဲခွာဆုံးရှုံးခဲ့ရပါသည်။ ထို့ကြောင့် မယ်တော် ကျေနပ်တော်မူလျှင်၊ အို ချဏ္ဍိကာ၊ ထိုအရာကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးသနားတော်မူပါ။
Verse 10
वयं दौर्भाग्यदोषेण सर्वाः क्लेशं परं गताः । न शक्नुमः प्रियान्प्राणान्देहे धर्तुं कथंचन
ကံဆိုးမှု၏အပြစ်ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး အလွန်ပြင်းထန်သောဒုက္ခသို့ကျရောက်ခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း ချစ်မြတ်နိုးသော အသက်ရှူသက်တမ်းကို မည်သို့မျှ မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ပါ။
Verse 11
श्रीदेव्युवाच । अद्यप्रभृति युष्माकं सौभाग्यं पतिसंभवम् । मत्प्रसादादसंदिग्धं भविष्यति सुखोदयम्
သီရိဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်– “ယနေ့မှစ၍ သင်တို့၏ လင်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော မင်္ဂလာကံကောင်းမှုသည် ငါ၏ကရုဏာတော်ကြောင့် သံသယမရှိဘဲ ချမ်းသာပျော်ရွှင်မှု၏ အရင်းအမြစ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်”။
Verse 12
अन्यापि या पतित्यक्ता स्त्री मामत्र स्थितां सदा । पूजयिष्यति सद्भक्तया चतुर्दश्यामुपोषिता
အခြားမည်သည့်မိန်းမမဆို၊ လင်က စွန့်ပစ်ထားသော်လည်း၊ လဆန်း/လဆုတ် တစ်ဆယ့်လေးရက်နေ့တွင် အစာရှောင်ကာ ဤနေရာ၌ အမြဲတည်ရှိနေသော ငါ့ကို စိတ်မှန်သော ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်လျှင် ငါ၏ကရုဏာတော်ကို ရလိမ့်မည်။
Verse 13
सा भविष्यति सौभाग्ययु्क्ता पुत्रवती सती । यावत्संवत्सरं तावदेकभक्तपरायणा
ထိုမိန်းမသည် ကံကောင်းမင်္ဂလာနှင့် ပြည့်စုံကာ သားသမီးရသော သီလရှင်မကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထို့ပြင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး တစ်ကြိမ်သာစားသည့် ဧကဘက္တ ဝတ္တကို စိတ်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဆက်လက်လိုက်နာလိမ့်မည်။
Verse 14
अक्षारलवणाशा या नारी मां पूजयिष्यति । न तस्याः पतिजं दुःखं दौर्भाग्यं वा भविष्यति
အယ်လ်ကာလီနှင့် ဆားပါသော အစားအစာများကို ရှောင်ကြဉ်၍ ငါ့ကို ပူဇော်သော မိန်းမအတွက် လင်ကြောင့် ဖြစ်သော ဒုက္ခလည်း မရှိ၊ ကံဆိုးမှုလည်း မဖြစ်ပေါ်လာပါ။
Verse 15
आश्विनस्य सिते पक्षे संप्राप्ते नवमीदिने । उपवासपरा या मां निशीथे पूजयिष्यति । तस्याः सौभाग्यमत्युग्रं सर्वदा वै भविष्यति
အာရှွိနလ၏ အလင်းပက္ခ၌ နဝမတိထီ ရောက်သော် အစာရှောင်ခြင်းကို အလေးထား၍ သန်းခေါင်ယံ၌ ငါ့ကို ပူဇော်သော မိန်းမ၏ ကံကောင်းခြင်းသည် အမြဲတမ်း အလွန်ပြင်းထန်လိမ့်မည်။
Verse 16
एवमुक्त्वा तु सा देवी विरराम द्विजोत्तमाः । ताश्च सर्वाः सुसंहृष्टा जग्मुर्दक्षस्य मंदिरम्
ထိုသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် ထိုဒေဝီသည် တိတ်ဆိတ်သွား၏၊ အို ဒွိဇိုတ္တမတို့။ ထိုမိန်းမတို့အားလုံးသည် အလွန်ပျော်ရွှင်၍ ဒက္ရှ၏ နန်းတော်သို့ သွားကြ၏။
Verse 17
एतस्मिन्नंतरे दक्ष आहूतः शूलपाणिना । प्रोक्तः कस्मात्त्वया चन्द्रो यक्ष्मणा संनियोजितः । तदयुक्तं कृतं दक्ष जामाताऽयं यतस्तव
ထိုအချိန်တွင် ဒက္ရှကို ရှူလပာဏိ (ရှီဝ) က ခေါ်ယူ၍ မိန့်တော်မူသည်—“အဘယ်ကြောင့် သင်သည် လကို ယက္ခမာရောဂါဖြင့် ထိခိုက်စေသနည်း။ ဒက္ရှရေ၊ ထိုသည် မသင့်လျော်၊ အကြောင်းမူကား သူသည် သင်၏ သားမက် ဖြစ်၏။”
Verse 18
दक्ष उवाच । अनेन तनया मह्यमष्टाविंशतिसंख्यया । ऊढा अखण्डचारित्रास्तास्त्यक्ता दोषवर्जिताः । मुक्त्वैकां रोहिणीं देव निषिद्धेन मयाऽसकृत्
ဒက္ရှက ပြောသည်—“သူက ငါ့သမီးများ အရေအတွက် နှစ်ဆယ့်ရှစ်ယောက်ကို လက်ထပ်ယူခဲ့သည်။ သို့သော် အပြစ်ကင်း၍ သီလမပျက်သော သူတို့ကို စွန့်ပစ်ခဲ့၏။ တစ်ယောက်တည်း ရိုဟိဏီကိုသာ၊ အို ဒေဝ၊ ငါက အကြိမ်ကြိမ် တားမြစ်ခဲ့သော်လည်း”။
Verse 19
ततो मयाऽतिकोपेन नियुक्तो राजयक्ष्मणा । असत्यजल्पको मन्दः कामदेववशं गतः
ထို့ကြောင့် ငါ၏ အလွန်အမင်း ဒေါသကြောင့် သူကို ရာဇယက္ခမာရောဂါဖြင့် ထိုးနှက်စေခဲ့၏။ ထိုမိုက်မဲသူသည် မမှန်ကန်သော စကားပြော၍ ကာမဒေဝ၏ အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်ခဲ့၏။
Verse 20
श्रीभगवानुवाच । अद्यप्रभृति सर्वासां समं स प्रचरिष्यति । मद्वाक्यान्नात्र संदेहः सत्यमेतन्मयोदितम्
ဘုရားရှင်က မိန့်တော်မူသည်—«ယနေ့မှစ၍ သူသည် သူမတို့အားလုံးကို တန်းတူညီမျှ ဆက်ဆံမည်။ ငါ၏ဗျာဒိတ်စကားကြောင့် ဤတွင် သံသယမရှိ—ဤသည် ငါပြောသော သစ္စာတရားပင်»။
Verse 21
त्वयापि यद्वचः प्रोक्तमसत्यं स्यान्न तत्क्वचित् । तस्मादेष क्षयं पक्षं वृद्धिं पक्षं प्रयास्यति
သင်ပြောခဲ့သော စကားလည်း မည်သည့်အခါမျှ မမှန်ကန်မှုသို့ မလှည့်နိုင်။ ထို့ကြောင့် သူသည် လဆုတ်ပက္ခနှင့် လဆန်းပက္ခကို အလှည့်ကျ ဖြတ်သန်းမည်။
Verse 22
दक्षोऽपि बाढमित्येव तत्प्रोक्त्वा च ययौ गृहम् । चंद्रस्तु दक्षकन्यास्ताः समं पश्यति सर्वदा
ဒက္ခရှာလည်း «ကောင်းပြီ» ဟုသာ ပြောပြီး အိမ်သို့ ပြန်သွား၏။ ထို့နောက် စန္ဒြ (လ) သည် ဒက္ခရှာ၏ သမီးများကို အမြဲတမ်း တန်းတူညီမျှ မြင်မြတ်လေ၏။
Verse 23
गच्छमानः क्षयं पक्षं वृद्धिं पक्षं च सद्द्विजाः । सापि देवी ततः प्रोक्ता सप्तविंशतिका क्षितौ । सर्वसौभाग्यदा स्त्रीणां तस्मिन्क्षेत्रे व्यवस्थिता
အို မြတ်နိုးဖွယ် ဒွိဇာတို့၊ သူသည် လဆုတ်ပက္ခနှင့် လဆန်းပက္ခကို ဖြတ်သန်းသကဲ့သို့၊ ထိုဒေဝီကို မြေပြင်ပေါ်တွင် «သပ္တဝိံသတိကာ» (နှစ်ဆယ်ခုနှစ်) ဟု ခေါ်ကြ၏။ ထိုသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ တည်နေ၍ မိန်းမတို့အား ကောင်းချီးမင်္ဂလာ အစုံအလင် ပေးတော်မူ၏။
Verse 24
यश्चैतत्पुरतस्तस्याः संप्राप्ते चाष्टमीदिने । शुचिर्भूत्वा पठेद्भक्त्या स सौभाग्यमवाप्नुयात्
အဋ္ဌမီနေ့ ရောက်လာသောအခါ၊ မည်သူမဆို ကိုယ်စိတ်သန့်စင်ပြီး ထိုဒေဝီရှေ့တွင် ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ဤကို ဖတ်ရွတ်လျှင်၊ ထိုသူသည် သောဘဂျ (ကောင်းချီးမင်္ဂလာ) ကို ရရှိမည်။