Adhyaya 80

Verse 1

। अथ सुपर्णाख्यमाहात्म्यं भविष्यंति । ऋषय ऊचुः । यदेतद्भवता प्रोक्तं तेजोवीर्यसमन्वितः । गरुडस्तेन संजज्ञे मुनीनां होमकर्मणा

ယခု “သုပဏ္ဏ” ဟု ခေါ်သော မဟာတ္မိယကို ပြောကြားပါ။ ရှင်များက ဆိုကြသည်– “သင်ပြောခဲ့သကဲ့သို့ တောက်ပသော တေဇနှင့် သူရဲကောင်းစွမ်းအား ပြည့်ဝသည့် ဂရုဍသည် မုနိတို့၏ ဟိုးမကမ္မဖြင့် မွေးဖွားလာသည်ဟု ဆို၏—ထိုအကြောင်းကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ကြားလိုပါသည်။”

Verse 2

स कथं तत्र संभूत एतन्नो विस्तराद्वद । विनतायाः समुद्भूत इत्येषा श्रूयते श्रुतिः

“ထိုသို့ဆိုလျှင် သူသည် အဲဒီနေရာ၌ မည်သို့ မွေးဖွားလာသနည်း။ ဤအကြောင်းကို အသေးစိတ် ပြောပြပါ။ အကြားအာရုံအရ သူသည် ဝိနတာမှ မွေးဖွားသည်ဟု ဆိုကြသည်။”

Verse 3

सूत उवाच । योऽसावाथर्वणैर्मंत्रैः कलशश्चाभिमन्त्रितः । तैर्मंत्रैर्वालखिल्यैश्च महाऽमर्षसमन्वितैः

စူတက ပြောသည်– “အသာဝဏ္ဏ မန္တရများဖြင့် ကောင်းစွာ အဘိမန္တရပြုထားသော ကလသ (ရေခွက်) သည်—ထိုမန်တရများတည်းနှင့်၊ တပဿအင်အားကြီးမားသော ဝါလခိလျ ရှင်များ၏ အဘိမန္တရနှင့်လည်း… ”

Verse 4

निवारितैश्च दक्षेण सूचिते विहगाधिपे । कश्यपस्तं समादाय कलशं प्रययौ गृहम्

ဒက္ခသည် တားဆီး၍ ငှက်တို့၏ အရှင်ကို ညွှန်ပြသော်၊ ကശ്യပသည် မန္တရသန့်စင်သော ကလသရေခွက်ကို ယူဆောင်ကာ အိမ်သို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာ하였다။

Verse 5

ततः प्रोवाच संहृष्टो विनतां दयितां निजाम् । एतत्पिब जलं भद्रे मन्त्रपूतं महत्तरम्

ထို့နောက် ဝမ်းမြောက်လှစွာဖြင့် မိမိချစ်မြတ်နိုးသော ဝိနတာအား ပြော၏— “မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ မန္တရဖြင့် သန့်စင်ထားသော အလွန်မြတ်သော ရေကို သောက်လော့” ဟု။

Verse 6

येन ते जायते पुत्रः सहस्राक्षाधिको बली । तेजस्वी च यशस्वी च अजेयः सर्व दानवैः

“ဤရေကြောင့် သင်သည် သားတော်ကို မွေးဖွားမည်—ထောင်မျက်စိရှိသော အိန္ဒြာထက်ပင် အင်အားကြီး၍၊ တေဇောလင်းလက်၊ ဂုဏ်သတင်းကျော်ကြားကာ၊ ဒာနဝတို့အားလုံး မနိုင်မနင်းသောသူ ဖြစ်လိမ့်မည်” ဟု။

Verse 7

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा तत्क्षणादेव संपपौ । तत्तोयं सा वरारोहा सद्यो गर्भं ततो दधे

ထိုစကားကို ကြားသော် ချက်ချင်းပင် သောက်လေ၏။ ထိုရေကို သောက်ပြီးနောက် အင်္ဂါလှပသော မိန်းမသည် ချက်ချင်းပင် ကိုယ်ဝန်တင်လေ၏။

Verse 8

एवं तज्जलपानेन तेजोवीर्यसम न्वितः । कश्यपाद्गरुडो जज्ञे सर्वसर्पभयावहः

ဤသို့ ထိုရေကို သောက်ခြင်းကြောင့် တေဇောနှင့် သူရဲကောင်းအင်အား ပြည့်ဝသော ဂရုဍသည် ကശ്യပမှ မွေးဖွားလာ၍ မြွေတို့အားလုံးအတွက် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်လာ하였다။

Verse 9

येनामृतं हृतं वीर्यात्परिभूय पुरंदरम् । मातृभक्तिपरीतेन सर्पाणां संनिवेदितम्

သူ၏သူရဲကောင်းသတ္တိကြောင့် အမృతကို ယူဆောင်သွား၍ ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြာ) ကို အရှက်ခွဲခဲ့သည်။ မိခင်အပေါ် ဘက္တိဖြင့် ပြည့်ဝကာ ထိုအမృతကို နဂါးတို့ထံ ဆက်ကပ်ပေးခဲ့သည်။

Verse 10

यो जज्ञे दयितो विष्णोर्वाहनत्वमुपागतः । ध्वजाग्रे तु रथस्यापि यः सदैव व्यवस्थितः

သူသည် ဗိဿနု၏ ချစ်မြတ်နိုးရသူအဖြစ် မွေးဖွားလာ၍ မိမိ၏ ဝါဟန (စီးနင်းယာဉ်) အဖြစ် အဆင့်ကို ရရှိခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ရထား၏ ဓွဇအရှေ့ဖျားတွင် အမြဲတမ်း တည်ရှိနေသူလည်း ဖြစ်သည်။

Verse 11

येन पूर्वं तपस्तप्त्वा क्षेत्रेऽत्रैव महात्मना । त्रिनेत्रस्तुष्टिमानीतो गतपक्षेण धीमता

ဤပဝိသုဒ္ဓကွင်း၌ပင် ဉာဏ်ပညာရှိသော မဟာအတ္မာသည်—တောင်ပံပျောက်ဆုံးနေသော်လည်း—ယခင်ကကဲ့သို့ တပသ (အာသီတ) ကို ကျင့်၍ သုံးမျက်စိရှင် (ရှီဝ) ကို ကျေနပ်ပျော်ရွှင်စေခဲ့သည်။

Verse 12

पक्षाप्तिर्येन संजाता यस्य भूयोऽपि तादृशी । देवदेवप्रसादेन विशिष्टा चाऽथ निर्मिता

ဒေဝဒေဝ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် သူသည် တောင်ပံကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ထိုကဲ့သို့သော တောင်ပံများကို ထပ်မံဖန်ဆင်းပေး၍ ဘုရားကောင်းချီးဖြင့် ပိုမိုထူးကဲ သာလွန်အောင် ပြုလုပ်ပေးခဲ့သည်။

Verse 13

मुनय ऊचुः । कथं तस्य गतौ पक्षौ गरुडस्य महात्मनः । पुनर्लब्धौ कथं तेन कथं तुष्टो महेश्वरः । एतन्नो विस्तराद्ब्रूहि सूतपुत्र यथातथम्

မုနိတို့က ဆိုကြသည်။ “မဟာဂရုဍ၏ တောင်ပံနှစ်ဖက်သည် မည်သို့ ပျောက်ဆုံးသနည်း။ သူသည် ထိုတောင်ပံများကို မည်သို့ ပြန်လည်ရရှိသနည်း။ မဟေရှဝရ (ရှီဝ) သည် မည်သို့ ကျေနပ်တော်မူသနည်း။ အို စူတ၏သား၊ ဖြစ်ပျက်သမျှကို အမှန်အတိုင်း အသေးစိတ် ပြောပြပါ။”

Verse 14

सूत उवाच । पुरासीद्ब्राह्मणो मित्रं भृगुवंशकुलोद्वहः । गरुडस्य द्विजश्रेष्ठा बालभावादपि प्रभो

သုတက ပြော၏ — ရှေးကာလ၌ ဘൃဂုဝంశ၏ ဂုဏ်အလင်္ကာဖြစ်သော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး ရှိခဲ့၏။ အို ဒွိဇအမြတ်၊ အို သခင်၊ သူသည် ဂရုဍနှင့် ကလေးဘဝကတည်းက မိတ်သဟာယဖြစ်ခဲ့၏။

Verse 15

तस्य कन्या पुरा जाता माधवी नाम संमता । रूपौदार्यसमोपेता सर्वलक्षणलक्षिता

ထိုသူ၌ ရှေးကာလက သမီးတစ်ဦး မွေးဖွားလာ၍ “မာဓဝီ” ဟူသော နာမဖြင့် ကျော်ကြား၏။ အလှအပနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာပြည့်ဝသော စေတနာတရားတို့ဖြင့် ပြည့်စုံကာ မင်္ဂလာလက္ခဏာ အစုံအလင် ထင်ရှား၏။

Verse 16

न देवी न च गन्धर्वी नासुरी न च पन्नगी । तादृग्रूपा महाभागा यादृशी सा सुमध्यमा

သူမသည် ဒေဝီမဟုတ်၊ ဂန္ဓဗ္ဗမိန်းကလေးမဟုတ်၊ အသူရီမဟုတ်၊ နာဂမိန်းမလည်း မဟုတ်။ သို့သော် ကံကောင်းမြတ်သော ခါးသေးသွယ်သူမ၏ အလှတရားသည် ထိုသူတို့ထက်ပင် မယှဉ်နိုင်အောင် ထင်ရှား၏။

Verse 17

अथ तस्या वरार्थाय गरुडं विहगाधिपम् । स प्रोवाच परं मित्रं विनयावनतः स्थितः

ထို့နောက် သူမအတွက် လင်ကောင်းရှာရန်အတွက် ငှက်တို့၏အရှင် ဂရုဍထံသို့ သွားရောက်၏။ ယဉ်ကျေးစွာ ဦးညွှတ်ရပ်ကာ မိတ်အမြတ်ဆုံးကို စကားဆို၏။

Verse 18

एतस्या मम कन्याया वरं त्वं विहगाधिप । सदृशं वीक्षयस्वाद्य येन तस्मै ददाम्यहम्

“ဤသမီးငယ်အတွက်၊ အို ငှက်တို့၏အရှင်၊ ယနေ့ သူမနှင့် တန်တူသင့်တော်သော လင်ကောင်းကို ကြည့်ရှုရှာဖွေပေးပါ။ ထိုသူအား ငါသည် သမီးကို ပေးအပ်မည်” ဟုဆို၏။

Verse 19

गरुड उवाच । मम पृष्ठं समारुह्य समस्तं क्षितिमंडलम् । त्वं भ्रमस्व द्विजश्रेष्ठ गृहीत्वेमां च कन्यकाम्

ဂရုဍက ဆို၏— «ငါ့ကျောပေါ်သို့ တက်စီးလော့၊ မြေကမ္ဘာဝိုင်းတစ်လျှောက်လုံး လှည့်လည်လော့၊ ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်သူရေ—ဤကညာကိုလည်း ခေါ်ယူသွားလော့»။

Verse 20

ततस्तस्याः कुमार्या वै अनुरूपं गुणान्वितम् । स्वयं चाहर भर्तारमेषा मैत्री ममोद्भवा

«ထို့နောက် ဤကညာအတွက် သင့်လျော်၍ ဂုဏ်သီလပြည့်စုံသော ခင်ပွန်းကို သင်ကိုယ်တိုင် ရှာဖွေကာ ပြန်ယူလာလော့; ဤမိတ်သဟာယသည် ငါထံမှ ပေါ်ပေါက်လာသဖြင့် ငါက ကူညီမည်»။

Verse 21

सूत उवाच । एवमुक्तोऽथ विप्रः स तत्क्षणात्कन्यया सह । आरूढो गारुडं पृष्ठं वरार्थाय द्विजोत्तमाः

စူတက ဆို၏— ထိုသို့ ပြောဆိုခံရသော် ဗြာဟ္မဏသည် ချက်ချင်းပင် ကညာနှင့်အတူ ဂရုဍ၏ ကျောပေါ်သို့ တက်စီးကာ သင့်တော်သော သတို့သားကို ရှာဖွေရန် ထွက်ခွာလေ၏။

Verse 22

यंयं पश्यति विप्रः स कुमारं तरुणाकृतिम् । स स नो तस्य चित्तांते वर्ततेस्म कथंचन

ဗြာဟ္မဏသည် မြင်တွေ့သမျှ လူငယ်တိုင်း—နုပျိုသစ်လွင်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသူတိုင်း—သူ၏နှလုံးအတွင်း၌ မည်သူမျှ အမှန်တကယ် မတည်မြဲနိုင်ခဲ့။

Verse 23

कस्यचिद्रूपमत्युग्रं न कुलं च सुनिर्मलम् । कुलं रूपं च यस्य स्यात्तस्य नो गुणसंचयः

အချို့တွင် အလှအပသည် ထင်ရှားလွန်ကဲသော်လည်း မျိုးရိုးက မစင်ကြယ်လုံးဝ မဟုတ်; အချို့တွင် မျိုးရိုးနှင့် အလှအပ ရှိသော်လည်း ဂုဏ်သီလ၏ စုဆောင်းမှု မလုံလောက်။

Verse 24

यस्य वा गुणसन्दोहस्तस्य नो रूपमुत्तमम् । पक्षपातं च वित्तं च तथान्यद्वरलक्षणम्

အချို့မှာ ကုသိုလ်ဂုဏ်အစုအဝေးရှိသော်လည်း အလှအပအထူးကောင်းမြတ်မှု မရှိနိုင်သည်။ အခြားသူတွင်မူ မျက်နှာလိုက်မှု၊ ငွေကြေးနှင့် မင်္ဂလာသတို့သားတွင် ရှာဖွေကြသည့် အခြားလက္ခဏာများ ရှိတတ်သည်။

Verse 25

एवं वर्षसहस्रांते भ्रमतस्तस्यभूतलम् । विप्रस्य पक्षिनाथस्य वरार्थाय द्रिजोत्तमाः

ဤသို့ မြေပြင်တစ်လျှောက် မင်္ဂလာသတို့သားကို ရှာဖွေရန် လှည့်လည်သွားလာခဲ့သည်မှာ နှစ်တစ်ထောင် ပြည့်သော်လည်း၊ ငှက်တို့၏ အရှင်ပေါ် စီးနင်းလျက် အမြတ်ဆုံး ဗြာဟ္မဏသည် ဆက်လက်ရှာဖွေခဲ့သည်။

Verse 26

कदाचिदथ तौ श्रान्तौ भ्रममाणावितस्ततः । क्षेत्रेऽत्रैव समायातौ वासुदेवदिदृक्षया

တစ်ခါတစ်ရံ၌ ထိုနှစ်ဦးသည် ဒီမှာဟိုမှာ လှည့်လည်သွားလာရင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာကာ၊ ဝါစုဒေဝကို မြင်လိုသည့် ဆန္ဒဖြင့် ဤပင် သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರသို့ ရောက်လာကြသည်။

Verse 27

श्वेतद्वीपं समालोक्य तथान्यां बदरीं शुभाम् । क्षीरोदं च सवैकुण्ठं तथान्यं तस्य संश्रयम्

သူတို့သည် ရှွေတဒွီပကို မြင်တွေ့ပြီး၊ မင်္ဂလာရှိသော ဘဒရီကိုလည်း မြင်ကြသည်။ ထို့ပြင် ဗိုင်ကుంఐဋ္ဌနှင့်အတူ နို့ပင်လယ်ကိုလည်းကောင်း၊ ထိုဘုရား၏ အားကိုးရာ အခြားနေရာများကိုလည်းကောင်း မြင်ကြသည်။

Verse 28

अथ ताभ्यां मुनिर्दृष्टो नारदो ब्रह्मसंभवः । सांत्वपूर्वं तदा पृष्टो विष्णुं ब्रह्म सनातनम्

ထို့နောက် ဗြဟ္မာမှ မွေးဖွားသော မုနိ နာရဒကို သူတို့ မြင်တွေ့ကြသည်။ ထိုအခါ အရင်ဆုံး သက်သာစေသော စကားများ ပြောပြီးနောက်၊ ထာဝရ အမြင့်ဆုံး သတ္တဝါဖြစ်သော ဗိဿနု (စနာတန ဘြဟ္မ) အကြောင်းကို မေးမြန်းကြသည်။

Verse 29

क्व देवः पुंडरीकाक्षः सांप्रतं वर्तते मुने । विष्णुस्थानानि सर्वाणि वीक्षितानि समंततः । आवाभ्यां संप्रहृष्टाभ्यां न संदृष्टः स केशवः

«အို မုနိ၊ ပုဏ္ဍရိကာක්ෂ (ကြာပန်းမျက်လုံး) သခင်ဘုရားသည် ယခု ဘယ်မှာရှိသနည်း။ ဗိဿဏု၏ သန့်ရှင်းရာနေရာအားလုံးကို အနှံ့အပြား ကြည့်ရှုရှာဖွေခဲ့သော်လည်း၊ ဝမ်းမြောက်စိတ်ဖြင့် ရှာခဲ့ကြသော်လည်း ကေရှဝကို မမြင်ရသေး»။

Verse 30

नारद उवाच । जलशायिस्वरूपेण यावन्मासचतुष्टयम् । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे स संतिष्ठति सर्वदा

နာရဒက ပြောသည်။ «ရေပေါ်တွင် လဲလျောင်းတော်မူသော သခင် (ဇလရှာယီ) အဖြစ်ဖြင့် လေးလအတိုင်အထိ၊ ဟာဋကေရှွရ၏ သန့်ရှင်းသော နယ်မြေ၌ အမြဲတမ်း တည်ရှိတော်မူသည်»။

Verse 31

तस्मात्तद्दर्शनार्थाय गम्यतां तत्र मा चिरम् । येन सन्दर्शनं याति द्वाभ्यामपि स चक्रधृक्

ထို့ကြောင့် ထိုသခင်ကို မြင်တွေ့ရန်အတွက် အချိန်မနှောင့်နှေးဘဲ အဲဒီနေရာသို့ ချက်ချင်း သွားကြစို့။ ထိုနေရာသို့ သွားခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦးစလုံးသည် စက်ရကိုင်သခင် (ချက္ရဓရ) ၏ မင်္ဂလာမြင်ကွင်းကို ရရှိမည်။

Verse 32

अहमप्येव तत्रैव प्रस्थितस्तस्य दर्शनात् । प्रस्थितश्च त्वया युको देवकार्येण केनचित्

ကျွန်ုပ်လည်း ထိုနေရာသို့ပင် သခင်ကို မြင်တွေ့ရန်အတွက် ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ထို့ပြင် တစ်စုံတစ်ရာသော နတ်ဘုရားတို့၏ တာဝန်ကြောင့် သင်နှင့်အတူလည်း ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

Verse 33

अथ तौ पक्षिविप्रेन्द्रौ स च ब्रह्मसुतो मुनिः । प्राप्ताः सर्वे स्थितो यत्र जलशायी जनार्दनः

ထို့နောက် ငှက်တို့အထက်မြတ်သူနှင့် ဗြာဟ္မဏတို့အထက်မြတ်သူ တို့နှစ်ဦးနှင့် ဘြဟ္မာ၏ သား မုနိတော်တို့သည်၊ ရေပေါ်တွင် လဲလျောင်းတော်မူသော ဇနာရဒန (Jalaśāyī) တည်ရှိရာ အရပ်သို့ အားလုံး ရောက်ရှိလာကြသည်။

Verse 34

अथ दृष्ट्वा महत्तेजो वैष्णवं दूरतोऽपि तम् । ब्राह्मणं गरुडः प्राह नारदश्च मुनीश्वरः

ထို့နောက် အဝေးမှပင် ဗိဿနုဘက်တော်၏ မဟာတേജောကို မြင်သဖြင့် ဂရုဍသည် ဗြာဟ္မဏကို ပြောကြား၍ မုနိတို့၏ အရှင် နာရဒလည်း ပြောကြား하였다။

Verse 35

अत्रैव त्वं द्विजश्रेष्ठ तिष्ठ दूरेऽपि तेजसः । वैष्णवस्य सुतायुक्तः कल्पांताग्निसमम् व

အို ဒွိဇမြတ်သူ၊ ဒီနေရာမှာပင် ရပ်နေပါ—ထိုတേജောမှ အဝေးတွင်။ ဗိဿနုဘက်တော်၏ ဤတောက်ပမှုသည် ၎င်း၏ အာနုဘော်နှင့်တကွ ကပ္ပအဆုံး မီးကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 36

नो चेत्संपत्स्यसे भस्म पतंग इव पावकम् । समासाद्य निशायोगे मूढं भावं समाश्रितः

မဟုတ်လျှင် သင်သည် ပြာဖြစ်သွားမည်—မီးထဲသို့ ပျံဝင်သည့် ပိုးကောင်ကဲ့သို့။ မသင့်ချိန်၌ နီးကပ်လာကာ မောဟအတွေးကို အားကိုးနေသဖြင့်။

Verse 37

आवाभ्यां तत्प्रसादेन सोढमेतत्सुदुःसहम् । न करोति शरीरार्ति तथान्यदपि कुत्सितम्

ထိုသခင်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦးသည် အလွန်ခံရခက်သော ဤအရာကို ခံနိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို နာကျင်စေခြင်းမရှိ၊ အခြား အန္တရာယ်ဆိုးများလည်း မဖြစ်စေ။

Verse 38

एवं तं ब्राह्मणं तत्र मुक्त्वा दूरे सुतान्वितम् । गतौ तौ तत्र संसुप्तस्तोये यत्र जनार्दनः

ထို့သို့ ထိုဗြာဟ္မဏကို သူ၏သားနှင့်တကွ အဝေးတွင် ထားခဲ့ပြီးနောက်၊ သူတို့နှစ်ဦးသည် ယနာရ္ဒနသည် ရေပေါ်၌ အိပ်စက်နေရာသို့ ဆက်လက်သွားကြသည်။

Verse 39

दिव्यस्तुतिपरौ मूर्ध्नि धृतहस्तांजलीपुटौ । पुलकांकितसर्वांगावानन्दाश्रुप्लुताननौ

သူတို့သည် ဒိဗ္ဗသီချင်းတော်များ၌ စိတ်နှစ်မြုပ်၍ လက်နှစ်ဖက်ကို အဉ္ဇလီဖြင့် ပေါင်းကာ ခေါင်းပေါ်သို့ မြှောက်ထားကြသည်။ ကိုယ်အနှံ့ ကြက်သီးထ၍ အာနန္ဒမျက်ရည်များဖြင့် မျက်နှာစိုစွတ်နေသည်။

Verse 40

त्रिःपरिकम्य तं देवमष्टांगं प्रणतौ हरिम् । दृष्टवन्तौ च पादांते संनिविष्टां समुद्रजाम्

သူတို့သည် ထိုဘုရားကို သုံးကြိမ် ပတ်လည်လှည့်ကာ၊ ဟရီကို အဋ္ဌာင်္ဂပရဏာမဖြင့် လဲလျောင်းကန်တော့ကြသည်။ ထို့နောက် သူ၏ခြေတော်အနီး၌ ပင်လယ်၏သမီးတော် (သရီ/လက္ခမီ) ထိုင်နေသည်ကို မြင်ကြသည်။

Verse 41

पादसंवाहनासक्तां विष्णु वक्त्राहितेक्षणाम् । अथापरां वयोवृद्धां श्वेतवस्त्रावगुंठिताम्

သူသည် ခြေတော်ကို နှိပ်နယ်ပူဇော်ရာ၌ အလွန်အမင်း စွဲလမ်းနေပြီး ဗိဿနု၏ မျက်နှာတော်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသော မိန်းမတစ်ဦးကို မြင်သည်။ ထို့နောက် အရွယ်ကြီး၍ ဂုဏ်သိက္ခာရှိကာ အဖြူရောင်အဝတ်ဖြင့် မျက်နှာဖုံးထားသော အခြားတစ်ဦးကိုလည်း မြင်သည်။

Verse 42

सन्निविष्टां तदभ्याशे सम्यग्ध्यानपरायणाम् । द्वादशार्कप्रभायुक्तां कृशांगीं पुलकान्विताम्

သူမသည် အနီး၌ ထိုင်နေ၍ ပြည့်စုံသော ဓျာနသမာဓိ၌သာ အလုံးစုံ အာရုံစိုက်ထားသည်။ သူမ၏ တောက်ပမှုသည် နေတစ်ဆယ့်နှစ်လုံးကဲ့သို့ ရောင်ခြည်ထွန်းလင်း၍ ကိုယ်အင်္ဂါပါးလျားကာ ကြက်သီးထသည့် ဘက္တိရသဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

Verse 43

अथ तौ विष्णुना हर्षादुभावपि प्रहर्षितौ । संभाषितौ च संपृष्टौ यदर्थं च समागतौ

ထို့နောက် ဗိဿနုသည် ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်၍ သူတို့နှစ်ဦးလုံးကိုလည်း ပီတိဖြစ်စေသည်။ ထို့ပြင် သူတို့နှင့် စကားပြောကာ မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လာရောက်ကြသနည်းဟု မေးမြန်းသည်။

Verse 44

श्रीनारद उवाच । अहं हि सुरकार्येण संप्राप्योऽत्र तवांतिकम् । गरुडो वै ब्राह्मणाय यन्मां पृच्छसि केशव

သီရိ နာရဒ မိန့်တော်မူသည်။ «ကျွန်ုပ်သည် ဒေဝတို့၏ အမှုကိစ္စကြောင့် ဤနေရာ၌ သင်၏ ရှေ့တော်သို့ ရောက်လာပါသည်။ ဂရုဍသည်လည်း ဘြာဟ္မဏတစ်ဦး၏ အကျိုးအတွက် လာရောက်သည်—ဤအကြောင်းကို သင် မေးမြန်းသည်၊ အို ကေရှဝ»။

Verse 45

श्रीभगवानुवाच । कच्चित्क्षेमं मुनिश्रेष्ठ सर्वेषां त्रिदिवौकसाम् । कच्चिन्नेंद्रस्य संजातं भयं दानवसंभवम्

ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူသည်။ «အို မုနိအမြတ်၊ သုံးလောကကောင်းကင်၌ နေထိုင်သူတို့ အားလုံး အဆင်ပြေချမ်းသာပါသလော။ ဒာနဝတို့ကြောင့် အင်ဒြာအတွက် ကြောက်ရွံ့မှု တစ်စုံတစ်ရာ ပေါ်ပေါက်လာသလော»။

Verse 46

यज्ञभागं लभंते स्म कच्चिद्देवाः सवासवाः । कच्चिन्न दानवः कश्चिदुत्कटोऽभूद्धरातले

«ဒေဝတို့သည် ဝါသဝ (အင်ဒြာ) နှင့်အတူ ယဇ္ဉာ၏ အပိုင်းအခွဲကို သင့်တော်သလို ဆက်လက် ရရှိနေကြသလော။ မြေပြင်ပေါ်တွင် ကြမ်းတမ်းသော ဒာနဝ တစ်ဦးဦး မပေါ်ပေါက်သေးသလော»။

Verse 47

श्रीनारद उवाच । सांप्रतं धरणी प्राप्ता चतुर्वक्त्रस्य संनिधौ । रोरूयमाणा भारार्ता दानवैः पीडिता भृशम् । प्रोवाच पद्मजं तत्र दुःखेन महताऽन्विता

သီရိ နာရဒ မိန့်တော်မူသည်။ «ယခုအခါ မြေမိခင်သည် လေးမျက်နှာရှင် (ဗြဟ္မာ) ၏ အနီးတော်သို့ ရောက်လာသည်။ ဒာနဝတို့၏ ပြင်းထန်သော နှိပ်စက်မှုကြောင့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးကာ ငိုကြွေးလျက်၊ ထိုနေရာ၌ ပဒ္မဇ (ကြာပန်းမွေး) ထံသို့ မဟာဒုက္ခဖြင့် ပြောကြား하였다»။

Verse 48

धरण्युवाच । कालनेमिर्हतो योऽसौ विष्णुनाप्रभविष्णुना । उग्रसेनसुतः कंसः संभूतः स महासुरः

မြေမိခင် မိန့်ဆိုသည်။ «ဗိဿ္ဏု—အင်အားကြီး၍ မအနိုင်ယူနိုင်သော ဗိဿ္ဏု—၏ လက်ဖြင့် သတ်ခံခဲ့ရသော ကာလနေမိသည် ယခုအခါ ဥဂ္ရစေန၏ သား ကံသ အဖြစ် ပြန်လည် မွေးဖွားလာပြီး မဟာအဆုရ ဖြစ်လာ하였다»။

Verse 49

अरिष्टो धेनुकः केशी प्रलम्बोनाम चापरः । तथान्या तु महारौद्रा पूतना नाम राक्षसी

အရိဋ္ဌ၊ ဓေနုက၊ ကေရှီ နှင့် ပရလမ္ဗ အမည်ရှိသူတစ်ဦး; ထို့ပြင် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ရက္ခသီ ပူတနာလည်း ရှိ၏။

Verse 50

इतश्चेतश्च धावद्भिर्दानवैरेभिरेव च । वृथा मे जायते पीडा तथान्यैरपि दारुणैः

ဤဒာနဝတို့သည် အရပ်ရပ်သို့ ပြေးလွှားနေကြသဖြင့်လည်းကောင်း၊ အခြား ကြမ်းတမ်းသော သတ္တဝါများကြောင့်လည်းကောင်း၊ ငါ့အပေါ် နာကျင်မှုသည် အလဟဿ မပြတ်တောက်ပဲ ဖြစ်ပေါ်၏။

Verse 51

ऊर्ध्वबाहुस्तथा जातो मर्त्यलोके जनोऽधुना । बहुत्वान्न प्रमाति स्म कथंचिद्धि ममोपरि

ယခု မရ္တလောက၌ လူတို့သည် လက်ကို မြှောက်ထားလျက် မွေးဖွားလာကြ၏။ သို့သော် အရေအတွက် များလွန်းသဖြင့် ငါ့အပေါ်ကို မည်သူမျှ သတိမပြုကြ—ငါ့ဒုက္ခကို နားထောင်သူ မရှိသလောက်ပင်။

Verse 52

भारावतरणं देव न करिष्यसि चाशु चेत् । रसातलं प्रयास्यामि तदाऽहं नात्र संशयः

အို ဘုရားသခင်၊ ဤဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို အမြန် မဖယ်ရှားပေးလျှင် ငါသည် ရသာတလသို့ ဆင်းသက်မည်—ဤအပေါ် သံသယ မရှိ။

Verse 53

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा ब्रह्मणा लोककर्तृणा । संमंत्र्य विबुधैः सार्धं प्रेषितोऽहं तवांतिकम्

သူမ၏စကားကို ကြားပြီးနောက် လောကဖန်ဆင်းရှင် ဘြဟ္မာသည် ဒေဝတို့နှင့် တိုင်ပင်ကာ ငါ့ကို သင်၏အနီးသို့ စေလွှတ်လိုက်၏။

Verse 54

प्रोक्तव्यो भगवान्वाक्यं त्वया देवो जनार्दनः । यथाऽवतीर्य भूपृष्ठे भारमस्याः प्रणाशयेत्

ဤစကားကို သင်က ဘုရားသခင် ဇနာရ္ဒနထံ သွား၍ လျှောက်တင်ရမည်။ ကမ္ဘာမြေပြင်သို့ ဆင်းသက်ကာ မြေမယ်တော်၏ အလေးအနက်ကို ဖျက်ဆီးပါစေ။

Verse 55

तस्माद्भूभितले देव कृत्वा जन्म स्वयं विभो । भारं नाशय मेदिन्या एतदर्थ मिहागतः

ထို့ကြောင့် အရှင်ဘုရား၊ အာဏာတော်အလုံးစုံရှိသော အရှင်၊ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ကိုယ်တော်၏ ဆန္ဒတော်ဖြင့် မွေးဖွားတော်မူ၍ မြေမယ်တော်၏ အလေးအနက်ကို ဖယ်ရှားတော်မူပါ။ ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် ကျွန်ုပ် ဤနေရာသို့ လာရပါသည်။

Verse 56

श्रीभगवानुवाच । एवं मुने करिष्यामि संमंत्र्य ब्रह्मणा सह । भारावतरणं भूमेः साकं देवैः सवासवैः

ဘုရားသခင်က မိန့်တော်မူသည်—“အို မုနိ၊ ထိုသို့ပင် ဖြစ်စေ။ ဗြဟ္မာနှင့် တိုင်ပင်ပြီးနောက်၊ အင်ဒြာနှင့် မရုတ်တို့အပါအဝင် ဒေဝတော်များနှင့်အတူ မြေမယ်တော်၏ ဘာရကို လျော့ချဖယ်ရှားမည်။”

Verse 57

एवमुक्त्वाऽथ तं विष्णुर्नारदं मुनिपुंगवम् । ततश्च गरुडं प्राह त्वं किमर्थमिहागतः

ထိုသို့ နာရဒ မုနိအထွဋ်အမြတ်အား ပြောပြီးနောက်၊ ဗိဿနုသည် ဂရုဍထံ မိန့်တော်မူသည်—“သင် ဤနေရာသို့ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် လာသနည်း?”