Adhyaya 70

Verse 1

। सूत उवाच । तथान्यापि च तत्रास्ति शक्तिः पापप्रणाशिनी । कार्तिकेयेन निर्मुक्ता हत्वा वै तारकं रणे

စူတက ပြောသည်—ထို့ပြင် ထိုနေရာ၌ အပြစ်ဖျက်ဆီးတတ်သော သန့်ရှင်းသည့် «သက္တိ» လှံတံတစ်လက်လည်း ရှိ၏။ ကာရ္တိကေယသည် စစ်ပွဲ၌ တာရကကို သတ်ပြီးနောက် ထုတ်လွှတ်ခဲ့သည်။

Verse 2

तथास्ति सुमहत्कुण्डं स्वच्छोदकसमावृतम् । तेनैव निर्मितं तत्र यः स्नात्वा तां प्रपूजयेत् । स पापान्मुच्यते सद्य आजन्ममरणांति कात्

ထိုနည်းတူပင် ထင်ရှားကြီးမားသော ကန်တစ်ကန်ရှိ၍ ကြည်လင်သန့်ရှင်းသော ရေဖြင့် ပြည့်နှက်လျက်ရှိသည်။ ထိုကန်ကိုလည်း သူတစ်ဦးတည်းက ထိုနေရာတွင် တည်ဆောက်ထား၏။ အကြင်သူသည် ထိုကန်၌ ရေချိုးပြီးနောက် ထို “သက္တိ” (လှံတော်) ကို ပူဇော်လျှင် မွေးဖွားချိန်မှ သေဆုံးချိန်နီးကပ်သည့်အထိ စုဆောင်းလာသော အပြစ်များမှ ချက်ချင်း လွတ်မြောက်၏။

Verse 3

ऋषय ऊचुः । कस्मिन्काले विनिर्मुक्ता सा शक्तिस्तेन नो वद । किमर्थं स्वामिना तत्र किंप्रभावा वद स्वयम्

ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်– “ထို သက္တိ (လှံတော်) ကို သူက မည်သည့်အချိန်တွင် လွှတ်ထုတ်ခဲ့သနည်း၊ ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပါ။ ထို၏ အရှင်သည် အဘယ်ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ထိုနေရာ၌ ထားခဲ့သနည်း။ ထို၏ အာနုဘော်၊ အစွမ်းသတ္တိသည် မည်သို့နည်း—သင်ကိုယ်တိုင် ပြောပါ။”

Verse 4

सूत उवाच । पुरासीत्तारकोनाम दानवोऽतिबलान्वितः । हिरण्याक्षस्य दायादस्त्रैलोक्यस्य भयावहः

စူတက ပြောသည်– “ရှေးကာလ၌ တာရက ဟူသော ဒာနဝ တစ်ဦးရှိ၍ အလွန်ကြီးမားသော အင်အားနှင့် ပြည့်စုံ၏။ သူသည် ဟိရဏ္ယာက္ṣ၏ အမွေဆက်ခံသူဖြစ်ပြီး သုံးလောကလုံးအတွက် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်လာ하였다။”

Verse 5

स ज्ञात्वा जनकं ध्वस्तं विष्णुना प्रभविष्णुना । तपस्तेपे ततस्तीव्रं गोकर्णं प्राप्य पर्वतम्

သူသည် အင်အားကြီးသော အရှင် ဗိṣṇုကြောင့် မိမိအဖကို ဖျက်ဆီးခံရသည်ကို သိသွားသောအခါ၊ ဂိုကර්ဏ တောင်သို့ ရောက်ပြီးနောက် ပြင်းထန်သော တပသ (အာစတေရ) ကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 6

यावद्वर्षसहस्रांतं शीर्णपर्णा शनः स्थितः । ध्यायमानो महादेवं कायेन मनसा गिरा

နှစ်တစ်ထောင်ပြည့်အထိ သူသည် ထိုနေရာ၌ တဖြည်းဖြည်း ခန္ဓာကိုယ် ချွတ်ယွင်းပျက်စီးလာလျက် နေထိုင်ကာ၊ ကိုယ်၊ စိတ်၊ နှုတ်ဖြင့် မဟာဒေဝကို အာရုံစိုက် သမาธိပြုနေ하였다။

Verse 7

वरुपूजोपहारैश्च नैवेद्यैर्विविधैस्ततः । ततो वर्षसहस्रांते स दैत्यो दुःखसंयुतः

ထိုနေရာတွင် ပူဇော်သက္ကာရများနှင့် အစားအစာအမျိုးမျိုးတို့ဖြင့် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင် ပြည့်မြောက်သောအခါ ထိုဒိုင်တရာသည် ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။

Verse 8

ज्ञात्वा रुद्रमसंतुष्टं ततो रौद्रं तपोऽकरोत् । विनिष्कृत्त्यात्ममांसानि जुहोतिस्म हुताशने

ရုဒြဘုရား မနှစ်သက်သေးကြောင်း သိရှိသဖြင့် သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အကျင့်ကို ကျင့်ကြံလေသည် - မိမိ၏ အသားစများကို လှီးဖြတ်၍ ယဇ်မီးထဲသို့ ပူဇော်လေသည်။

Verse 9

ततस्तुष्टो महादेवो वृषारूढ उमापतिः । सर्वैरेव गणैः सार्धं तस्य संदर्शनं ययौ

ထို့နောက် နွားလားစီးသော ဥမာ၏သခင် မဟာဒေဝသည် နှစ်သက်သဘောကျသဖြင့် မိမိ၏ ဂိုဏ်းသားများအားလုံးနှင့်အတူ ထိုသူအား တွေ့ဆုံခွင့်ပေးရန် ကြွသွားတော်မူ၏။

Verse 10

तत्र प्रोवाच संहृष्टस्तारनादेन नादयन् । दिशः सर्वा महादेवो हर्ष गद्गदया गिरा

ထိုနေရာတွင် မဟာဒေဝသည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ပြောဆိုလေရာ ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံတော်သည် အရပ်မျက်နှာအပေါင်းတို့၌ ပဲ့တင်ထပ်လျက် အသံတော်သည် ပီတိကြောင့် တုန်ရီနေ၏။

Verse 11

भोभोस्तारक तुष्टोऽस्मि साहसं मेदृशं कुरु । प्रार्थयस्व मनोऽभीष्टं येन ते प्रददाम्यहम्

"အို တာရက၊ ငါနှစ်သက်၏။ သင်လိုလားသော ရဲရင့်သည့် ဆုတောင်းကို ငါ့အား ပြလော့။ သင့်နှလုံးသား အလိုရှိရာကို တောင်းဆိုလော့၊ သို့မှသာ ငါသည် သင့်အား ပေးသနားနိုင်မည်။"

Verse 12

तारक उवाच । अजेयः सर्वदेवानां त्वत्प्रसादादहं विभो । यथा भवामि संग्रामे त्वां विहाय तथा कुरु

တာရကာက ဆို၏ — «အို မဟာသခင်၊ သင်၏ကျေးဇူးကြောင့် ငါသည် နတ်တို့အားလုံးက မအနိုင်ယူနိုင်သူ ဖြစ်ပါစေ။ စစ်မြေပြင်၌ သင်ကိုသာ မလွန်ဆန်နိုင်ဘဲ အခြားအားလုံးအပေါ် မရှုံးနိမ့်အောင် ပြုတော်မူပါ»။

Verse 13

भगवानुवाच । मत्प्रसादादसंदिग्धं सर्वमेतद्भविष्यति । त्वया यत्प्रार्थितं दैत्य त्वमेको बलवानिह

ဘုရားသခင်က မိန့်တော်မူ၏ — «ငါ၏ကျေးဇူးကြောင့် ဤအရာအားလုံးသည် သံသယမရှိ အမှန်တကယ် ဖြစ်လာမည်။ အို ဒိုင်တျ၊ သင်တောင်းဆိုသမျှကို ပေးမည်; ဤနေရာ၌ သင်သည် အလွန်အင်အားကြီးသူအဖြစ် တည်မည်»။

Verse 14

एवमुक्त्वा महादेवः स्वमेव भवनं गतः । तारकश्चापि संहृष्टस्तथैवनिज मन्दिरम्

ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် မဟာဒေဝသည် မိမိ၏ နေရာတော်သို့ ပြန်သွားတော်မူ၏။ တာရကာလည်း ဝမ်းမြောက်လှစွာဖြင့် ထိုနည်းတူ မိမိ၏ နန်းတော်-ဗိမာန်သို့ ပြန်သွား၏။

Verse 15

ततो दानवसैन्येन महता परिवारितः । गतः शक्रपुरीं योद्धुं विख्याताममरावतीम्

ထို့နောက် ဒာနဝ စစ်တပ်ကြီးက ဝိုင်းရံလိုက်ပါလျက်၊ သူသည် ရှက်ရ၏ မြို့တော်—လောကအနှံ့ နာမည်ကြီးသော အမရာဝတီ—သို့ စစ်တိုက်ရန် ချီတက်သွား၏။

Verse 16

अथाभवन्महायुद्धं देवानां दानवैः सह । यावद्वर्षसहस्रांते मृत्युं कृत्वा निवर्तनम्

ထို့နောက် နတ်တို့နှင့် ဒာနဝတို့အကြား စစ်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားလာ၏။ နှစ်တစ်ထောင်တိုင်တိုင် သေဆုံးမှုများကို ဖြစ်စေကာ ဆက်လက်တည်ရှိပြီးနောက်မှသာ သူတို့ ပြန်လှည့်၍ ဆုတ်ခွာကြ၏။

Verse 17

तत्राभवत्क्षयो नित्यं देवानां रणमूर्धनि । विजयो दानवानां च प्रसादाच्छूलपा णिनः

ထိုနေရာ၌ စစ်မြေပြင်၏ရှေ့တန်းတွင် ဒေဝတို့သည် အမြဲတမ်း ဆုံးရှုံးနေရပြီး၊ ဒာနဝတို့သည် တြိရှူလကိုင်ရှင် ဘုရား၏ ကျေးဇူးကြောင့် အောင်ပွဲရခဲ့သည်။

Verse 18

ततश्चक्रुरुपायांस्ते विजयाय दिवौकसः । वर्माणि सुविचित्राणि यन्त्राणि परिखास्तथा

ထို့နောက် ကောင်းကင်နေထိုင်သူတို့သည် အောင်ပွဲရရန် နည်းလမ်းများကို စီမံကြံဆခဲ့ကြသည်။ အလွန်လှပစွာ ပြုလုပ်ထားသော သံကာဝတ်စုံများ၊ စစ်ယန္တရားများနှင့် ကာကွယ်ရေး မြောင်းများကိုလည်း တည်ဆောက်하였다။

Verse 19

अन्यान्यपि शरीरस्य रक्षणार्थं प्रयत्नतः । तथैव योधमुख्यानां विशेषाद्द्विजसत्तमाः

ထို့ပြင် ကိုယ်ခန္ဓာကို ကာကွယ်ရန် အားထုတ်ကြိုးပမ်း၍ အခြားကာကွယ်မှုများကိုလည်း စီစဉ်ခဲ့ကြသည်။ အထူးသဖြင့် ရှေ့တန်းစစ်သူရဲခေါင်းဆောင်များအတွက်ပင် ဖြစ်သည်၊ အို ဒွိဇသတ္တမ။

Verse 20

ससृजुस्ते सुराधीशा दानवेभ्यो दिवानिशम्

ထိုဒေဝတို့၏ အရှင်များသည် ဒာနဝတို့အပေါ်သို့ နေ့ညမပြတ် တပ်အင်အားနှင့် လက်နက်များကို လွှတ်ချခဲ့ကြသည်။

Verse 21

मुद्गरा भिंडिपालाश्च शतघ्न्योऽथ वरेषवः । प्रासाः कुन्ताश्च भल्लाश्च तस्मिन्काले विनिर्मिताः । विशेषाहवसंबन्धव्यूहानां प्रक्रियाश्च याः

ထိုကာလ၌ မုဒ္ဂရ (တုတ်ကြီး) များ၊ ဘိဏ္ဍိပာလ များ၊ ရှတဃ္နီ များနှင့် အလွန်ကောင်းမွန်သော မြားများကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ပြင် ပရာသ (လှံပစ်)၊ ကုန္တ (လှံ) နှင့် ဘလ္လ (ဒတ်) များလည်း ထုတ်လုပ်ခဲ့ပြီး၊ တိုက်ပွဲပုံစံအလိုက် သင့်တော်သော စစ်တန်းဖွဲ့စည်းမှုဆိုင်ရာ အထူးနည်းလမ်းများကိုပါ စီမံသတ်မှတ်하였다။

Verse 22

तथान्यानि विचित्राणि कूटयुद्धान्यनेकशः । भीषिकाः कुहकाश्चैव शक्रजालानि कृत्स्नशः

ထို့အတူ အံ့ဩဖွယ် လှည့်ကွက်စစ်ပွဲများကို အကြိမ်ကြိမ် စီမံတီထွင်ကြ၏—ကြောက်မက်ဖွယ် ကိရိယာများ၊ လှည့်ဖြားသော ယန္တရားများနှင့် အင်ဒြာကဲ့သို့ မာယာကွန်ယက်တို့ကို အပြည့်အစုံ။

Verse 23

न च ते विजयं प्रापुस्तथापि द्विजसत्तमाः । दानवेभ्यो महायुद्धे प्रहारैर्जर्जरीकृताः

သို့သော်လည်း သူတို့သည် အောင်ပွဲကို မရရှိကြ၊ အို ဒွိဇအမြတ်တော်တို့။ ထိုမဟာစစ်ပွဲ၌ ဒာနဝတို့၏ ထိုးနှက်ချက်များကြောင့် ထိခိုက်ပျက်စီးကာ ချိုးဖောက်ခံရကြ၏။

Verse 24

अथ प्राह सहस्राक्षो भयत्रस्तो बृहस्पतिम् । दिनेदिने वयं दैत्यैर्विजयामो द्विजोत्तम

ထို့နောက် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသော သဟသ္ရက္ရှ (အင်ဒြာ) သည် ဗြဟ္စပတိအား ပြော၏—“အို ဒွိဇအမြတ်တော်၊ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ကျွန်ုပ်တို့ကို ဒာနဝတို့က အနိုင်ယူနေကြသည်။”

Verse 25

यथायथा रणार्थाय सदुपायान्करोम्यहम् । तथातथा पराभूतिर्जायते मे महाहवे

“စစ်အတွက် အကျိုးရှိသော နည်းလမ်းများကို ကျွန်ုပ် မည်သို့ပင် ဆောင်ရွက်စေကာမူ၊ ထိုမဟာစစ်ပွဲ၌ ကျွန်ုပ်အပေါ် ရှုံးနိမ့်ခြင်းက ထပ်ခါထပ်ခါ ပေါ်ပေါက်လာသည်။”

Verse 26

तदुपायं सुराचार्य स्वबुद्ध्या त्वं प्रचिन्तय । येन मे स्याज्जयो युद्धे तव कीर्तिरनिन्दिता ०

“ထို့ကြောင့် အို နတ်တို့၏ ဆရာတော်၊ သင်၏ ကိုယ်ပိုင် ဉာဏ်ပညာဖြင့် ထိုနည်းလမ်းကို စဉ်းစားပါ—စစ်ပွဲ၌ ကျွန်ုပ်အောင်မြင်စေရန်နှင့် သင်၏ ဂုဏ်သတင်းသည် အပြစ်ကင်းစင်နေစေရန်။”

Verse 27

सूत उवाच । ततो बृहस्पतिः प्राह चिरं ध्यात्वा शचीपतिम् । प्रहृष्टवदनो ज्ञात्वा जयोपायं महाहवे

သုတက ပြော၏။ ထို့နောက် ဗြဟ္စပတိသည် ရှချီ၏ အရှင် အိန္ဒြာကို ကြာမြင့်စွာ သမ္မာဓိပြု၍ စဉ်းစားပြီးနောက်၊ မဟာစစ်ပွဲ၌ အောင်မြင်ရန် နည်းလမ်းကို သိမြင်သဖြင့် မျက်နှာပျော်ရွှင်လင်းလက်ကာ ပြောဆို하였다။

Verse 28

मया शक्र परिज्ञातः स उपायो महाहवे । जीयन्ते शत्रवो येन लीलयैवापि भूरिशः

«အို ရှက္ရ (Śakra) ရေ၊ မဟာစစ်ပွဲ၌ ထိုနည်းလမ်းကို ငါ သိမြင်ပြီးပြီ။ ထိုနည်းဖြင့် ရန်သူတို့ကို—အင်အားကြီးသော အရှင်ရေ—ကစားသကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာပင် အနိုင်ယူနိုင်၏»

Verse 29

यदाभीष्टं वरं तेन प्रार्थितस्त्रिपुरांतकः । तदैवं वचनं प्राह प्रणिपत्य मुहुर्मुहुः

သူသည် လိုလားသည့် အပေးအယူ (ဗရ) ကို တရိပုရာန္တက (ရှီဝ) ထံ တောင်းပန်သောအခါ၊ ထိုအချိန်၌—အကြိမ်ကြိမ် ဦးချ၍—ဤစကားတို့ကို ပြော하였다။

Verse 30

अजेयः सर्वदेवानां त्वत्प्रसादादहं विभो । यथा भवामि संग्रामे त्वां विहाय तथा कुरु

«အို အရှင်ကြီး (ဝိဘို) ရေ၊ သင်၏ ကရုဏာကြောင့် ငါသည် နတ်တို့အားလုံးအပေါ် မအနိုင်မခံသူ ဖြစ်၏။ စစ်မြေပြင်၌ သင်မရှိသကဲ့သို့ပင် ငါသည် ယခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေနိုင်အောင် စီမံပေးပါ»

Verse 31

न तं स्वयं महादेवः स्वशिष्यं सूदयिष्यति । विषवृक्षमपि स्थाप्य कश्छिनत्ति पुनः स्वयम्

«မဟာဒေဝသည် မိမိ၏ တပည့်ကို ကိုယ်တိုင် မသတ်မည်။ အဆိပ်ပင်တစ်ပင်ကိုပင် စိုက်ထားပြီးနောက်၊ မည်သူက ထိုပင်ကို ကိုယ်တိုင် ပြန်လှန်ခုတ်ချမည်နည်း»

Verse 32

यो वै पिता स पुत्रः स्याच्छ्रुतिवाक्यमिदं स्मृतम् । तस्माज्जनयतु क्षिप्रं हरस्तन्नाशकृत्सुतम्

ဤသည်မှာ ဝေဒသဒ္ဒါ (श्रुति) အဖြစ် မှတ်သားထားသည်—“အဖဖြစ်သူသည် သားဖြစ်လာ၏” ဟူ၍။ ထို့ကြောင့် ဟရ (ရှီဝ) သည် မိမိကို ဖျက်ဆီးမည့် သားတော်ကို အမြန် မွေးဖွားစေပါစေ။

Verse 33

येन सेनाधिपत्ये तं विनियोज्य महाहवम् । कुर्मो दैत्यैः समं शस्त्रैः प्राप्नुयाम ततो जयम्

သူ့ကို စစ်တပ်အမိန့်ပေး (စေနာဓိပ) အဖြစ် ခန့်အပ်ကာ မဟာစစ်ပွဲသို့ ခေါ်ဆောင်လျှင်၊ ဒါနဝတို့နှင့် လက်နက်တူတူဖြင့် တိုက်ခိုက်၍ နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်ခြင်းကို ရယူမည်။

Verse 34

एष एव उपायोऽत्र मया ते परिकीर्तितः । विजयाय सहस्राक्ष नान्योऽस्ति भुवनत्रये

ဤနေရာတွင် အောင်ပွဲရရန် ငါသည် သင့်အား (သဟသ္ရက္ရှ) မျက်တစ်ထောင်ရှိ အိန္ဒြာ၊ ဤနည်းတစ်ခုတည်းကိုသာ ကြေညာပြောကြားခဲ့သည်။ သုံးလောကလုံးတွင် အခြားနည်း မရှိ။

Verse 35

ततो देवगणैः सर्वैः समेतः पाकशासनः । तमर्थं प्रोक्तवाञ्छंभुं विनयावनतः स्थितः

ထို့နောက် ပာကကို အပြစ်ပေးသူ အိန္ဒြာသည် နတ်အစုအဝေးအားလုံးနှင့်အတူ ရှမ္ဘု (ရှီဝ) ထံ ချဉ်းကပ်၍၊ ယဉ်ကျေးစွာ ဦးညွှတ်ကာ မိမိရည်ရွယ်ချက်ကို လျှောက်ထား하였다။

Verse 36

सुतस्य जननार्थाय कुरु यत्नं वृषध्वज । येन सेनाधिपत्ये तं योजयामि दिवौकसाम्

“နွားအလံတော်ကိုင်ရှင် (ဝೃಷဓွဇ) အရှင်၊ သားတော် မွေးဖွားစေရန် ကြိုးပမ်းပါ။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ငါသည် ကောင်းကင်နေထိုင်သော နတ်တပ်များ၏ စစ်တပ်အမိန့်ပေးအဖြစ် သူ့ကို ခန့်အပ်နိုင်မည်။”

Verse 37

प्राप्नोम्यहं च संग्रामे विजयं त्वत्प्रसादतः । निहत्य दानवान्सर्वांस्तारकेण समन्वितान्

သင်၏ကျေးဇူးတော်ကြောင့် စစ်မြေတွင် အောင်ပွဲကို ငါရမည်။ တာရကနှင့် မဟာမိတ်ဖြစ်သော ဒာနဝတို့အားလုံးကို သတ်နှိမ်ပြီးနောက်။

Verse 38

नान्यथा विजयो मे स्यात्संग्रामे दानवैः सह । इति मां प्राह देवेज्यो ज्ञात्वा सम्यङ्महामतिः

မဟုတ်လျှင် ဒာနဝတို့နှင့် စစ်မြေတွင် ငါ့အောင်ပွဲ မရှိနိုင်။ အခြေအနေကို မှန်ကန်စွာ သိမြင်သော မဟာစိတ်ရှိသူ ဒေဝေဇျ (ဗြဟ္စပတိ) သည် ငါ့အား ထိုသို့ ပြော하였다။

Verse 39

अथोवाच विहस्योच्चैः शंकरस्त्रिदशेश्वरम् । करिष्यामि वचः क्षिप्रं तव शक्र न संशयः

ထို့နောက် ရှင်ကရသည် အသံမြင့်စွာ ရယ်မော၍ သုံးဆယ်သော နတ်တို့၏ အရှင်ထံသို့ ဆို၏။ “အို ရှက်ကရ၊ သံသယမရှိ၊ သင်၏ တောင်းဆိုချက်ကို ငါ အလျင်အမြန် ပြည့်စုံစေမည်။”

Verse 40

पुत्रमुत्पादयिष्यामि सर्वदैत्यविनाशकम् । यं त्वं सेनापतिं कृत्वा जयं प्राप्स्यसि सर्वदा

“ဒိုင်တျတို့အားလုံးကို ဖျက်ဆီးမည့် သားတော်တစ်ပါးကို ငါ မွေးဖွားစေမည်။ သင်သည် ထိုသူကို စစ်တပ်ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ခန့်ထားလျှင် အမြဲတမ်း အောင်ပွဲကို ရမည်။”

Verse 41

एवमुक्त्वा महादेवो गत्वा कैलास पर्वतम् । गौर्या समं ततश्चक्रे कामधर्मं यथोचितम्

ထိုသို့ မဟာဒေဝသည် ဆိုပြီးနောက် ကိုင်လာသ पर्वတသို့ သွားတော်မူ၏။ ထို့နောက် ဂေါရီနှင့်အတူ သင့်လျော်သကဲ့သို့ ကာမဓမ္မ အခမ်းအနားကို ဆောင်ရွက်တော်မူ၏။

Verse 42

हावैर्भावैः समोपेतं हास्यैरन्यैस्तदात्मिकैः । यावद्वर्षसहस्रांतं दिव्यं चैव निमेषवत्

ကစားသလို လှုပ်ရှားဟန်များနှင့် နူးညံ့သော စိတ်ခံစားမှုများ၊ ရယ်မောသံနှင့် ထိုသဘောတူ အမူအရာများဖြင့် အတူတကွရှိလျက်၊ ထိုသန့်ရှင်းသော ဒေဝကာလသည် နှစ်တစ်ထောင်အဆုံးတိုင် ကြာမြင့်သော်လည်း မျက်တစ်ခဏကဲ့သို့ပင် ကုန်လွန်သွားသည်။

Verse 43

अथ देवगणाः सर्वे भयसंत्रस्तमानसाः । चक्रुर्मंत्रं तदर्थं हि तारकेण प्रपीडिताः

ထို့နောက် ဒေဝတော်အစုအဝေးအားလုံးသည် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် စိတ်နှလုံးတုန်လှုပ်ကာ၊ တာရက၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံနေရသဖြင့် ထိုရည်ရွယ်ချက်အတွက် မန္တရကို စီမံတီထွင်ကြသည်။

Verse 44

सहस्रं वत्सराणां तु रतासक्तस्य शूलिनः । अतिक्रांतं न देवानां तेन कृत्यं विनिर्मितम्

ရှူလင် (ရှီဝ) သည် ချစ်မြတ်နိုးရာ သမဂ္ဂတွင် စိတ်စွဲလန်းနေသဖြင့် နှစ်တစ်ထောင်တိုင် ထိုသို့ပင် ရှိနေခဲ့သည်။ ထိုကာလတစ်လျှောက်လုံး ဒေဝတို့သည် သူ့အပေါ် မူတည်သော ရည်မှန်းကိစ္စကို မဖန်တီးနိုင်ခဲ့ကြ။

Verse 45

तस्माद्गच्छामहे तत्र यत्र देवो महेश्वरः । संतिष्ठते समं गौर्या कैलासे विजने स्थितः

ထို့ကြောင့် မဟေရှ္ဝရ ဒေဝတော်သည် ဂေါရီနှင့်အတူ ကိုင်လာသ တောင်၏ တိတ်ဆိတ်သော အထီးကျန်ရာ၌ တည်နေရာသို့ ကျွန်ုပ်တို့ သွားကြစို့။

Verse 46

ततस्तत्रैव संजग्मुः सर्वे देवाः सवासवाः । उद्वहन्तः परामार्तिं तारकारिसमुद्भवाम्

ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ပင် ဒေဝအားလုံးသည် ဝါသဝ (အိန္ဒြာ) နှင့်အတူ စုဝေးကြပြီး၊ တာရကာရီ (စကန္ဒ၊ တာရကကို သတ်သူ) နှင့် ဆက်နွယ်၍ ပေါ်ပေါက်လာသော ကြီးမားသည့် ဝေဒနာကို ထမ်းဆောင်လျက် ရောက်လာကြသည်။

Verse 47

अथ कैलासमासाद्य यावद्यांति भवांतिकम् । निषिद्धा नंदिना तावन्न गंतव्यमतः परम्

ထို့နောက် ကိုင်လာသတောင်သို့ ရောက်ပြီး ဘဝ (ရှီဝ) အနီးအနားထိ တက်သွားစဉ် နန္ဒိန်က တားဆီး၍ «ဤနေရာထက် မကျော်လွန်ရ» ဟု ဆို၏။

Verse 48

रहस्ये भगवान्सार्धं पार्वत्या समवस्थितः । अस्माकमपि नो गम्यं तस्मात्तावन्न गम्यताम्

«ဘုရားသခင်သည် ပါဝတီနှင့်အတူ လျှို့ဝှက်ရာ၌ တည်ရှိနေသည်။ ငါတို့အတွက်တောင် ဝင်ရောက်ခွင့်မရှိ။ ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်တွင် မဆက်လက်သွားကြပါနှင့်» ဟု ဆို၏။

Verse 49

ततस्तैर्विबुधैः सर्वैः प्रेषितस्तत्र चानिलः । किं करोति महादेवः शीघ्रं विज्ञायतामिति

ထို့နောက် ထိုဒေဝတားအားလုံးက အနိလ (ဝါယု) ကို ထိုနေရာသို့ စေလွှတ်၍ «မဟာဒေဝသည် ဘာလုပ်နေသနည်းကို မြန်မြန် သိအောင် စုံစမ်းပါ» ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 50

अथ वायुर्गतस्तत्र यत्रास्ते भगवाञ्छिवः । गौर्या सह रतासक्त आनन्दं परमं गतः

ထို့နောက် ဝါယုသည် ဘုရားရှီဝ တည်ရှိရာသို့ သွား၏။ ဂေါရီနှင့်အတူ ပေါင်းစည်းခြင်း၌ စွဲလမ်းနေပြီး အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒသို့ ရောက်ရှိနေ၏။

Verse 51

अथ प्रचलिते शुक्रे स्थानादप्राप्तयोनिके । देवेन वीक्षितो वायुर्नातिदूरे व्यवस्थितः

ထို့နောက် သုက္ကရ (သန္ဓေ) လှုပ်ရှားလာသော်လည်း သတ်မှတ်ထားသော နေရာ သို့မဟုတ် ယောနီသို့ မရောက်သေးချိန်တွင် အနီးမဝေး၌ ရပ်နေသော ဝါယုကို ဘုရားက မြင်တော်မူ၏။

Verse 52

ततो व्रीडा समोपेतस्तत्क्षणादेव चोत्थितः । भावासक्तां प्रियां त्यक्त्वा मा मोत्तिष्ठेतिवादिनीम्

ထို့နောက် ရှက်ကြောက်မှုဖြင့် လွှမ်းမိုးသွား၍ ထိုခဏချင်းပင် ထရပ်လေ၏။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၌ စွဲလမ်းနေသော ချစ်သူမကို စွန့်၍ «မထပါနှင့်» ဟု ဆိုနေသူမကို ထားခဲ့သည်။

Verse 53

अब्रवीदथ तं वायुं विनयावनतं स्थितम् । किमर्थं त्वमिहायातः कच्चित्क्षेमं दिवौकसाम्

ထို့နောက် သူသည် အနိမ့်ချ၍ ရိုသေစွာ ရပ်နေသော ဝါယုကို ပြောလေ၏။ «သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာသို့ လာသနည်း။ ကောင်းကင်ဘုံနေ ဒေဝတားတို့ အားလုံး အေးချမ်းကောင်းမွန်ပါသလား» ဟု မေး၏။

Verse 54

वायुरुवाच । एते शक्रादयो देवा नंदिना विनिवारिताः । तारकेण हतोत्साहास्तिष्ठंति गिरिरोधसि

ဝါယုက ပြောသည်။ «ဤဒေဝတားတို့—သက္ကရာ (အင်ဒြာ) နှင့် အခြားတို့—ကို နန္ဒင်က တားဆီး၍ ပြန်လှန်စေခဲ့သည်။ တာရကကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျ၍ တောင်စောင်းပေါ်တွင် ရပ်တန့်နေကြသည်» ဟု ဆို၏။

Verse 55

तस्मादेतान्समाभाष्य समाश्वास्य च सादरम् । प्रेषयस्व द्रुतं तत्र यत्र ते दानवाः स्थिताः

«ထို့ကြောင့် သူတို့ကို သွား၍ စကားပြောကာ ရိုသေစွာ အားပေးနှစ်သိမ့်ပြီး၊ ဒါနဝတို့ တည်ရှိနေသော နေရာသို့ အလျင်အမြန် ပို့လွှတ်ပါ» ဟု ဆို၏။

Verse 56

अथ तानाह्वयामाम तत्क्षणात्त्रिपुरांतकः । संप्राह चविषण्णास्यः कृतांजलिपुटान्स्थितान्

ထို့နောက် တ్రိပုရာန္တကသည် ထိုခဏချင်းပင် သူတို့ကို ခေါ်ယူလေ၏။ ထို့ပြင် စိတ်ပူပန်၍ မျက်နှာညှိုးနေကာ လက်အုပ်ချီ ရိုသေစွာ ရပ်နေသူတို့အား မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 57

श्रीभगवानुवाच । युष्मत्कृते समारंभः पुत्रार्थं यो मया कृतः । स्वस्थानाच्चलिते शुक्रे कृतो मोघोद्य वायुना

မြတ်စွာဘုရားက မိန့်တော်မူသည်။ «သင်တို့အတွက် သားတော်ရစေရန် ငါပြုလုပ်ခဲ့သော ကြိုးပမ်းမှုသည် ယနေ့တွင် ဝါယုကြောင့် မျိုးစေ့သည် မိမိနေရာမှ ရွေ့လျားသွားသဖြင့် အကျိုးမရှိသွားပြီ»။

Verse 58

एतद्वीर्यं मया धैर्यात्स्तंभितं लिंगमध्यगम् । अमोघं तिष्ठते सर्वं क्व दधामि निवेद्यताम्

«သတ္တိနှင့် တည်ကြည်မှုကြောင့် ဤအင်အားကြီးသော ဝီရိယကို ငါတားဆီး၍ လင်္ဂအတွင်း၌ ထိန်းထား하였다။ အားလုံးသည် မပျက်မယွင်း အမိုးဃ ဖြစ်နေသေးသည်—ငါဘယ်နေရာတွင် ထားရမည်နည်း၊ ပြောကြပါ»။

Verse 59

येन संजायते पुत्रो दानवांतकरः परः । सेनानाथश्च युष्माकं दुर्द्धरः समरे परैः

«ဤအင်အားမှ သားတော်တစ်ပါး ပေါ်ထွန်းမည်—ဒာနဝတို့ကို ဖျက်ဆီးသော အမြင့်မြတ်ဆုံးသူ—သင်တို့၏ စစ်တပ်အကြီးအကဲ ဖြစ်လာမည်၊ စစ်မြေပြင်၌ ရန်သူတို့ မခံနိုင်အောင် မတားဆီးနိုင်သူ ဖြစ်မည်»။

Verse 60

एतत्कल्पाग्निसंकाशं धर्तुं शक्नोति नापरः । विना वैश्वानरं तस्माद्दधात्वेष सनातनम्

«ဤအင်အားသည် ကပ်အဆုံးမီးကဲ့သို့ ဖြစ်၍ အခြားသူ မည်သူမျှ မခံနိုင်။ ထို့ကြောင့် ဝိုင်ရှ္ဝာနရ (အဂ္ဂိ) သည် ဤအနန္တသော အာနုဘော်ကို လက်ခံ၍ ထိန်းထားပါစေ»။

Verse 61

येन तत्र प्रमुञ्चामि सुताय विजयाय च । एतद्वीर्यं महातीव्रं द्वादशार्कसमप्रभम्

«ထိုသားတော်၏ မွေးဖွားခြင်းနှင့် အောင်ပွဲအတွက် ငါသည် ထိုနေရာ၌ ထုတ်လွှတ်နိုင်စေရန်—ဤဝီရိယသည် အလွန်ပြင်းထန်၍ နေရောင်တစ်ဆယ့်နှစ်လုံးကဲ့သို့ တောက်ပလှသည်»။

Verse 62

अथ प्राहुः सुराः सर्वे वह्निं संश्लाघ्य सादराः । त्वं धारयाग्ने वक्त्रांते वीर्यमेतद्भवोद्भवम्

ထို့နောက် နတ်အားလုံးသည် အဂ္နိကို လေးစားစွာ ချီးမွမ်း၍ ပြောကြသည်– «အို မီးသခင် အဂ္နိ၊ ဘဝ (ရှီဝ) မှ ပေါ်ထွန်းသော ဤဗီర్యအာနုဘော်ကို သင်၏ ပါးစပ်အတွင်း ထိန်းသိမ်းထားပါ»။

Verse 63

ततः प्रसारयामास स्ववक्त्रं पावको द्रुतम् । कुर्वञ्छक्रसमादेशमविकल्पेन चेतसा

ထို့နောက် ပာဝက (အဂ္နိ) သည် လျင်မြန်စွာ မိမိပါးစပ်ကို ဖြန့်ဖွင့်ကာ အင်ဒြာ၏ အမိန့်ကို စိတ်မလှုပ်မရှား အတည်တကျ ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 64

शंकरोऽप्यक्षिपत्तत्र कामबाणप्रपीडितः । गौरीं भगवतीं ध्यायन्नानन्दं परमं गतः

ထိုနေရာ၌ပင် ရှင်ကရ (ရှီဝ) သည် ကာမဒေဝ၏ မြားများကြောင့် နာကျင်ညှဉ်းပန်းလျက် ထိုအရာကို ပစ်လွှတ်하였다။ ထို့နောက် ကောင်းမြတ်သော မယ်တော် ဂေါရီကို စိတ်ဖြင့် သမาธိတည်ကာ အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒကို ရောက်ရှိ하였다။

Verse 65

पावकोऽपि भृशं तेन कल्पाग्निसदृशेन च । दह्यमानोऽक्षिपद्भूमौ शरस्तंबे सुविस्तरे

မီးသခင် အဂ္နိပင်လည်း ထိုအလင်းမီးကြီး—ကပ်ပအဆုံးကာလ၏ မဟာမီးကဲ့သို့—ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနာကျင်သဖြင့်၊ မြေပြင်ပေါ်သို့ ချလိုက်ကာ ကျယ်ပြန့်သော ကျူတောအတွင်းသို့ ကျစေ하였다။

Verse 66

एतस्मिन्नंतरे प्राप्ता भ्रममाणा इतस्ततः । भार्यास्तत्र मुनीनां ताः षण्णां षट्कृत्तिकाः शुभाः

ထိုအချိန်အတွင်း၌ ဤနေရာဟိုနေရာ လှည့်လည်သွားလာနေကြသော မင်္ဂလာရှိသည့် ခြောက်ပါး ကృတ္တိကာ (Ṣaṭkṛttikā) များ—မုနိ ခြောက်ပါး၏ ဇနီးများ—ရောက်လာကြ하였다။

Verse 67

तासां निदेशयामास स्वयमेव शतक्रतुः । एतद्बीजं त्रिनेत्रस्य परिपाल्यं प्रयत्नतः

ထို့နောက် သတကရတု (အိန္ဒြာ) ကိုယ်တိုင်ပင် သူတို့အား ညွှန်ကြား၍ ဆိုသည်— «မျက်စိသုံးပါးရှင်၏ ဤမျိုးစေ့ကို အလွန်ကြိုးစား၍ ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းရမည်»။

Verse 68

अत्र संपत्स्यते पुत्रो द्वादशार्कसमप्रभः । भवतीनामपि प्रायः पुत्रत्वं संप्रयास्यति

«ဤနေရာ၌ သားတစ်ဦး ပေါ်ထွန်းလာမည်၊ နေရောင်တစ်ဆယ့်နှစ်စင်းကဲ့သို့ တောက်ပလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် သင်တို့အတွက်လည်း ထူးခြားစွာ မိခင်ဖြစ်ခြင်း ပေါ်ထွန်းလာမည်»။