Adhyaya 7

Verse 1

। सूत उवाच । एवं ध्यायमानेन जलमाविश्य काम्यया । सृष्टं संध्याद्वयं तच्च दृश्यतेऽद्यापि वै द्विजाः

စူတ မိန့်၏— ထိုသို့ သမာဓိဖြင့် စိတ်ကူးဆန္ဒတော်မူကာ ရေထဲသို့ ဝင်ရောက်သည့်အခါ၊ စန္ဓျာ နှစ်ခါ (မိုးလင်းနှင့် မိုးချုပ်) ကို ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ အို ဒွိဇတို့၊ ထိုအရာကို ယနေ့တိုင် မြင်တွေ့ရသေး၏။

Verse 2

ततो देवगणाः सर्वे सृष्टास्तेन महात्मना । वैमानिकाश्च ये केचिन्नक्षत्राणि ग्रहास्तथा

ထို့နောက် မဟာအတ္တမရှိသော အရှင်ကြီးက နတ်အဖွဲ့အစည်းအားလုံးကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ထို့ပြင် ဝိမာနယာဉ်ဖြင့် ကောင်းကင်၌ သွားလာသော နတ်သတ္တဝါများနှင့် ကြယ်စုများ၊ ဂြိုဟ်များကိုလည်း ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။

Verse 3

मनुष्योरगरक्षांसि वीरुधो वृक्षसंयुताः । सप्तर्षयो ध्रुवाद्याश्च ये चान्ये गगनेचराः

လူသားများ၊ နဂါးများနှင့် ရက္ခသများကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ အပင်ပေါက်များနှင့် သစ်ပင်များလည်း ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ထို့ပြင် စပ့်တဿရီ (အရှင်ခုနစ်ပါး)၊ ဓြုဝနှင့် အခြား ကောင်းကင်၌ သွားလာသော သတ္တဝါများလည်း ဖြစ်လာ၏။

Verse 4

एवं हि भगवान्सृष्ट्वा विश्वामित्रः स मन्युमान् । स्वकीयेष्वथ कृत्येषु योजयामास तांस्ततः

ဤသို့ ဖန်ဆင်းပြီးနောက်၊ အရှင်ဘုရား ဝိශ්ဝာမိတ္တရသည်—ဒေါသပြင်းထန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် ပြည့်ဝလျက်—သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ရည်ရွယ်ချက်အတိုင်း ထိုသူတို့ကို တာဝန်များတွင် ခန့်အပ်တော်မူ၏။

Verse 5

एतस्मिन्नेव काले तु द्वौ सूर्यो युगपद्दिवि । उदितौ रात्रिनाथौ च जाताश्च द्विगुणा ग्रहाः । द्विगुणानि च भान्येव सह सप्तर्षिभिर्द्विजाः

ထိုအချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်၌ နေ နှစ်လုံး တပြိုင်နက် ထွက်ပေါ်လာ၏။ ည၏အရှင် လ နှစ်လုံးလည်း ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ဂြိုဟ်များသည် နှစ်ဆဖြစ်လာပြီး၊ တောက်ပသော ကြယ်စုများလည်း နှစ်ဆဖြစ်လာကာ စပ့်တဿရီတို့နှင့်အတူ ဖြစ်၏—အို ဒွိဇတို့။

Verse 6

एवं वियति ते सर्वे स्पर्द्धमानाः परस्परम् । दृश्यंते द्विगुणीभूता जनविभ्रमकारकाः

ဤသို့ ကောင်းကင်၌ ထိုအရာအားလုံးသည် တစ်ခုချင်းစီ နှစ်ဆဖြစ်ကာ အချင်းချင်း ပြိုင်ဆိုင်နေသကဲ့သို့ မြင်ရပြီး လူထုကို မူးဝေစိတ်လွဲစေ၏။

Verse 7

एतस्मिन्नन्तरे शक्रः सह सर्वेर्दिवालयैः । जगाम तत्र यत्रास्ते भगवान्कमलासनः

ထိုအချိန်တွင် သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) သည် ကောင်းကင်ဘုံနေသူတို့အားလုံးနှင့်အတူ၊ ကြာပန်းအာသနပေါ်ထိုင်သော ဘုရားမြတ် (ဗြဟ္မာ) တည်ရှိရာ အရပ်သို့ သွားရောက်하였다။

Verse 8

प्रोवाचाथ प्रणम्योच्चैः कृतांजलिपुटः स्थितः । स्तुतिं कृत्वा सुरैः सार्धं वेदोक्तैः स्तवनैर्द्विजाः

ထို့နောက် သူသည် မြေပြင်ထိ ဦးညွှတ်ကန်တော့၍ လက်နှစ်ဖက်ကို အညံ့အတင့် ပေါင်းစည်းကာ ရပ်နေပြီး၊ ဝေဒနှင့်ကိုက်ညီသော စတုတိသီချင်းများဖြင့် နတ်တို့နှင့်အတူ ချီးမွမ်းပြီးနောက် အသံမြင့်စွာ ပြောကြား하였다၊ အို ဒွိဇတို့။

Verse 9

सृष्टिः कृता सुरश्रेष्ठ विश्वामित्रेण सांप्रतम् । मनुष्ययक्षसर्पाणां देवगंधर्वरक्षसाम्

အို နတ်တို့၏ အမြတ်ဆုံးအရှင်၊ ယခုလတ်တလော ဗိශ්ဝာမိတ္တရသည် ဖန်ဆင်းခြင်းအသစ်တစ်ရပ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေ하였다—လူသား၊ ယက္ခ၊ မြွေ/နာဂ၊ နတ်၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ နှင့် ရက္ခသတို့၏ ဖန်ဆင်းခြင်းဖြစ်သည်။

Verse 10

तस्माद्वारय तं गत्वा स्वयमेव पितामह । यावन्न व्याप्यते सर्वं तत्सष्ट्येदं चराचरम्

ထို့ကြောင့် အို ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ)၊ ကိုယ်တိုင်သွားရောက်၍ သူ့ကို တားဆီးပါ၊ ဤ လောက၌ လှုပ်ရှားသတ္တဝါနှင့် မလှုပ်ရှားသတ္တဝါ အားလုံးကို ထိုဖန်ဆင်းခြင်းအသစ်က အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းမသွားမီ။

Verse 11

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा तेनैव सहितो विधिः । गत्वोवाच जगन्मित्रं विश्वामित्रं मुनीश्वरम्

သူ၏စကားကို ကြားသိပြီးနောက် ဗိဓိ (ဗြဟ္မာ) သည် သူနှင့်အတူ သွားရောက်ကာ၊ လောက၏မိတ်ဆွေ၊ မုနိတို့၏အရှင် ဗိශ්ဝာမိတ္တရကို သွား၍ မိန့်ကြား하였다။

Verse 12

निवृत्तिं कुरु विप्रर्षे सांप्रतं वचनान्मम । सृष्टैर्यावन्न नश्यंति सर्वे देवाः सवासवाः

အို ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်သူ၊ ယခု ငါ၏စကားအတိုင်း ရပ်တန့်လော့။ ဖန်ဆင်းထားသောအရာကြောင့် အင်ဒြာနှင့်တကွ နတ်အားလုံး ပျက်စီးသွားမီ။

Verse 13

विश्वामित्र उवाच । अनेनैव शरीरेण त्रिशंकुर्नृपसत्तमः । यदि गच्छति ते लोके तत्सृष्टिं न करोम्यहम्

ဝိශ්ဝာမိတ္တရက ပြောသည်။ တ్రိရှင်ကူ မင်းမြတ်အထူးမြတ်သူသည် ဤကိုယ်ခန္ဓာတည်းဟူသောအတိုင်း သင်၏လောကသို့ သွားနိုင်လျှင် ထိုဖန်ဆင်းမှုအသစ်ကို ငါ မဖန်ဆင်းတော့။

Verse 14

ब्रह्मोवाच । एष गच्छतु भूपालो मया सह त्रिविष्टपम् । अनेनैव शरीरेण त्वत्प्रसादान्मुनीश्वर

ဗြဟ္မာက ပြောသည်။ ဤဘုရင်သည် ငါနှင့်အတူ တြိဝိဋ္ဌပ (ကောင်းကင်) သို့ ဤကိုယ်ခန္ဓာတည်းဟူသောအတိုင်း သွားပါစေ။ မုနိအရှင်၊ သင်၏ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 15

विरामं कुरु सृष्टेस्त्वं नैतदन्यः करिष्यति । न कृतं केनचिल्लोके तत्कर्म भवता कृतम्

ယခု သင်၏ဖန်ဆင်းမှုကို အဆုံးသတ်လော့။ ဤအရာကို အခြားသူ မလုပ်နိုင်။ လောက၌ မည်သူမျှ မလုပ်ဖူးသော ကိစ္စကို သင်က ပြုလုပ်ပြီးပြီ။

Verse 17

तथाऽक्षयास्तु मे देव सृष्टिस्तव प्रसादतः । या कृता न करिष्यामि भूयो ऽन्यां पद्मसंभव

ထိုသို့ ဖြစ်ပါစေ။ အို ဘုရားသခင်၊ သင်၏ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ငါ၏ဖန်ဆင်းမှုသည် မပျက်မယွင်း တည်မြဲပါစေ။ ဖန်ဆင်းပြီးသောအရာကို ငါ ထပ်မံ မဖန်ဆင်းတော့ပါ၊ အို ပဒ္မမှ ပေါ်ထွန်းသူ (ဗြဟ္မာ)။

Verse 18

व्रह्मोवाच । भविष्यति ध्रुवा विप्र सृष्टिर्या भवता कृता । परं सर्वेषु कृत्येषु यज्ञार्हा न भविष्यति

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်။ အို ဗြာဟ္မဏာ၊ သင်ပြုလုပ်သော ဖန်ဆင်းမှုသည် တည်မြဲခိုင်ခံ့မည်။ သို့ရာတွင် သာသနာရေးကိစ္စများအနက် ယဇ్ఞ၌ ဟဝိစ်ပူဇာ လက်ခံထိုက်မည်မဟုတ်။

Verse 19

एवमुक्त्वा समादाय त्रिशंकुं प्रपितामहः । ब्रह्मलोकं गतो हृष्टो मुनिस्तत्रैव संस्थितः

ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် အဘိုးအဘ (ပရပိတာမဟ) သည် တြိရှင်ကူကို ခေါ်ယူကာ ဝမ်းမြောက်လျက် ဗြဟ္မလောကသို့ သွားတော်မူ၏။ မုနိသည်လည်း ထိုနေရာ၌ပင် တည်မြဲစွာ နေထိုင်လေ၏။