Adhyaya 42

Verse 1

। सूत उवाच । विश्वामित्रसमुद्भूतं कुण्डं तत्रापरं शुभम् । संतिष्ठते द्विजश्रेष्ठाः सर्वकामप्रदायकम्

စူတက ပြောသည်—ထိုနေရာ၌၊ ဗြဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တို့၊ ဝိශ්ဝာမိတ္တရာမှ ပေါ်ပေါက်လာသော မင်္ဂလာရှိသည့် အခြားသော သန့်ရှင်းကန်တစ်ကန် ရှိနေပြီး ဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်စုံစေသည်။

Verse 2

तत्र चैत्रतृतीयायां कृते स्नाने भवेन्नरः । दिव्यरूपधरः साक्षात्कामोऽन्यो द्विजसत्तमाः

ထိုနေရာ၌ ချိုက်တြာလ၏ တိတိသုံးရက်နေ့တွင် ရေချိုးပါက လူသည် နတ်သဘင်ရုပ်ရည်ကို ဆောင်ရပြီး၊ ဗြဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တို့၊ ကာမဒေဝတော်၏ အခြားတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

Verse 3

नारी वा श्रद्धयोपेता तत्र स्नात्वा प्रजावती । भवेत्सौभाग्यसंयुक्ता स्पृहणीयतमा क्षितौ

သို့မဟုတ် ယုံကြည်သဒ္ဓါပြည့်ဝသော မိန်းမတစ်ဦးသည် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးလျှင် သားသမီးကောင်းချီးရ၍ ကံကောင်းခြင်းနှင့် ပြည့်စုံကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် အလွန်ချီးမွမ်းခံရသူ ဖြစ်လာမည်။

Verse 4

ऋषय ऊचुः । तीर्थं तस्य मुनेस्तत्र कस्मिन्काले व्यवस्थितम् । निर्मलं केन निःशेषं वद त्वं सूतनंदन

ရိရှီတို့က ပြောကြသည်– ထိုမုနိ၏ တီရ္ထသည် ထိုနေရာ၌ မည်သည့်ကာလတွင် တည်ထောင်ခဲ့သနည်း။ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် အပြည့်အဝ သန့်ရှင်းသွားသနည်း။ စူတ၏သားရေ၊ ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပါ။

Verse 5

सूत उवाच । तत्रास्ति निर्झरः पूर्वं सामान्यो द्विजसत्तमाः । अवधूतो धरापृष्ठे माहात्म्येन व्यवस्थितः

စူတက ပြောသည်– အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့၊ အရင်က ထိုနေရာ၌ သာမန်ရေစီးတစ်စင်းသာ ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် မြေပြင်ပေါ်တွင် ၎င်း၏ မဟာတန်ခိုးကြောင့် မြင့်မြတ်အောင် ထင်ရှားကာ တည်မြဲလာခဲ့သည်။

Verse 6

यत्र देवनदी गंगा स्वयमेव व्यवस्थिता । यस्यां स्नातः पुमान्सद्यः सर्वपापैः प्रमुच्यते

အကြောင်းမှာ ထိုနေရာ၌ နတ်မြစ် ဂင်္ဂါသည် ကိုယ်တိုင်ပင် တည်ရှိနေသည်။ ၎င်းတွင် ရေချိုးသောသူသည် ချက်ချင်းပင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 7

यस्तत्र कुरुते श्राद्धं पितॄनुद्दिश्य भावितः । तदक्षयं भवेच्छ्राद्धं पितॄणां तृप्तिकारकम्

ယုံကြည်စိတ်ဖြင့် ထိုနေရာ၌ ဘိုးဘွားပိတೃတို့ကို ရည်ညွှန်း၍ ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်သူမည်သူမဆို၊ ထိုရှရဒ္ဓသည် မပျက်မယွင်း အကျိုးမကုန် ဖြစ်လာကာ ပိတೃတို့ကို ကျေနပ်စေသည်။

Verse 8

यत्किंचिद्दीयत दानं तस्मिंस्तीर्थवरे द्विजाः । हुतजप्यादिकं चैव तदनंतफलं भवेत्

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ထိုအထူးမြတ်သော တီရ္ထ၌ ပေးလှူသမျှ ဒါနအားလုံးနှင့် မီးပူဇော်ခြင်း၊ ဂျပ (မန္တရ) ရွတ်ဆိုခြင်း စသည့် ကုသိုလ်ကိစ္စတို့သည် အဆုံးမရှိသော အကျိုးဖလ ဖြစ်လာ၏။

Verse 9

कस्यचित्त्वथ कालस्य मृगी व्याधशराहता । प्रविष्टा सलिले तस्मिंस्तत्र पञ्चत्वमागता

ထို့နောက် အချိန်တစ်ခါတွင် မုဆိုး၏ မြားထိခိုက်သည့် မိခင်သမင်တစ်ကောင်သည် ထိုရေထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ထိုနေရာ၌ပင် အသက်ဆုံးသွား၏။

Verse 10

चैत्रशुक्लतृतीयायां मध्याह्ने द्विजसत्तमाः । नक्षत्रे यमदैवत्ये मार्तंडस्य च वासरे

အို ဒွိဇတို့အထူးမြတ်တို့၊ ချိုင်တြာလ၏ လင်းပတ်သုံးရက်မြောက်နေ့၊ မွန်းတည့်ချိန်၌၊ ယမဒေဝတာ အုပ်စိုးသော နက္ခတ်အောက်တွင်၊ မာရ္တဏ္ဍ (နေမင်း) ၏ နေ့၌ ဖြစ်ပွားခဲ့၏။

Verse 11

अथ तत्तोयमाहात्म्यान्मेनकानाम साऽभवत् । अप्सरास्त्रिदशेंद्रस्य समंताच्चारुहासिनी

ထို့နောက် ထိုသန့်ရှင်းသော ရေ၏ မဟာတန်ခိုးကြောင့် နာမည်မေနကာဟု ခေါ်ခံရသော အပ္စရာတစ်ပါး ဖြစ်လာ၍၊ တိဒသအင်္ဒြ (ဒေဝတို့၏ အရှင်) အင်္ဒြ၏ အပ္စရာအဖြစ်၊ အလှပြုံးချိုမြိန်စွာ တောက်ပနေ၏။

Verse 12

स्मरमाणाऽथ सा तस्य प्रभावं वरवर्णिनी । तीर्थमागत्य सद्भक्त्या स्नानं तत्र समाचरत् । चैत्रशुक्लतृतीयायां यामर्क्षे सूर्यवासरे

ထိုအလှအပပြည့်စုံသော မိန်းမသည် ထိုတီရ္ထ၏ အံ့သြဖွယ် အာနုဘော်ကို သတိရလျက်၊ စစ်မှန်သော ဘက္တိဖြင့် တီရ္ထသို့ လာရောက်ကာ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းကို ပြု၏—ချိုင်တြာလ၏ လင်းပတ်သုံးရက်မြောက်နေ့၊ ယမနက္ခတ်အောက်တွင်၊ နေ့တနင်္ဂနွေ (နေမင်း၏နေ့) တွင်။

Verse 13

एकदा दिवसे तस्मिन्भ्रममाणो मुनीश्वरः । विश्वामित्र इति ख्यातस्तत्रायातस्तपोऽन्वितः

တစ်နေ့တွင် ထိုအခါ၌ လှည့်လည်သွားလာနေသော မုနိရှင်ကြီး—ဝိශ්ဝာမိတ္တရဟု ကျော်ကြားသူ—သည် တပဿာအင်အားနှင့် ပြည့်စုံလျက် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 14

साऽपि स्वर्गात्समायाता देवतादर्शनार्थतः । पूजयित्वाथ तं देवं प्रस्थिता त्रिदिवं प्रति

သူမလည်း နတ်ဘုံမှ ဆင်းလာ၍ ဘုရားတော်ကို မြင်တွေ့လိုသဖြင့် လာခဲ့သည်။ ထိုနတ်ဘုရားကို ပူဇော်ကန်တော့ပြီးနောက် တြိဒိဝ (နတ်ဘုံ) သို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာ하였다။

Verse 15

सा दृष्ट्वा तं मुनिं तत्र भ्रममाणमितस्ततः । यौवनस्थं सुरूपाढ्यं पंचबाणमिवापरम्

သူမသည် ထိုနေရာ၌ ဟိုဒီလှည့်လည်နေသော မုနိကို မြင်လျှင်၊ လူငယ်အရွယ်ဖြစ်၍ ရုပ်ရည်လှပထင်ရှားကာ အခြားတစ်ပါး ပဉ္စဗာဏ (ကာမဒေဝ) ကဲ့သို့ ဖြစ်သဖြင့် သူ၏အလှတရားကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွား하였다။

Verse 16

व्रतप्रभावजैर्व्याप्तं तेजोभिर्भास्करं यथा । बाल्यात्प्रभृति चीर्णेन तपसा दग्धकिल्बिषम्

သူ၏ဝ్రတအာနုಭಾವမှ ပေါက်ဖွားသော တေဇောရောင်ခြည်တို့က နေမင်းကဲ့သို့ သူ့ကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ ကလေးဘဝကတည်းက ဆောင်ရွက်လာသော တပဿာကြောင့် သူ၏ အပြစ်အနာဂတ်တို့သည် မီးလောင်ပျောက်ကင်းသွား하였다။

Verse 17

सा तस्य दर्शनादेव कामबाणप्रपीडिता । सानंदाः सुरतार्थाय समीपं समुपाद्रवत्

သူမသည် သူ့ကို မြင်မြင်ချင်းပင် ကာမ၏ မြားတံများကြောင့် ထိခိုက်နာကျင်သွားသည်။ ထို့နောက် ပျော်ရွှင်စွာ ပေါင်းစည်းလိုသော ဆန္ဒဖြင့် သူ့အနီးသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွား하였다။

Verse 18

स दृष्ट्वाऽदृष्टपूर्वां तां मार्गपृच्छाकृते ततः । सम्मुखः प्रययौ तूर्णं प्रहृष्टेनांतरात्मना

သူမကို—အရင်က မမြင်ဖူးသေးသူကို—မြင်လျှင် လမ်းမေးလိုသကဲ့သို့ အမြန်ဆုံး မျက်နှာချင်းဆိုင်သို့ သွားရောက်ကာ အတွင်းစိတ် ပျော်ရွှင်လန်းဆန်းနေ၏။

Verse 19

उवाच देशं तां पृच्छन्स्त्रीधर्मांश्च विशेषतः । शुभलाभोऽस्तु ते भद्रे मनसा कर्मणा गिरा

သူက ဒေသအကြောင်းကို မေးမြန်းကာ အထူးသဖြင့် မိန်းမတို့၏ ဓမ္မတာဝန်များကို မေး၍ ပြောသည်—“အေးမြသောမိန်းကလေးရေ၊ စိတ်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ လုပ်ရပ်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ စကားဖြင့်လည်းကောင်း သင်၌ မင်္ဂလာလాభ ရှိပါစေ”။

Verse 20

सदैव वासुदेवस्य भक्तिश्चाव्यभिचारिणी । कच्चित्त्वं वर्तसे पुत्रि पतिपादपरायणा । चारित्रविनयोपेता सर्वदा प्रियवादिनी

“ဝါစုဒေဝ (Vāsudeva) ထံသို့ အမြဲတမ်း မလွဲမသွေသော ဘက္တိရှိနေသလား။ သမီးရေ၊ ခင်ပွန်း၏ ခြေတော်၌ အမှုဆောင်ရန် အာရုံစိုက်ကာ ကောင်းမွန်သော အကျင့်စာရိတ္တနှင့် နှိမ့်ချမှုရှိပြီး အမြဲ ချိုမြိန်သော စကားကို ပြောတတ်သလား။”

Verse 21

कच्चित्त्वं सर्वदाभीष्टा पत्युर्दानैस्तथार्च्चनैः । बंधून्स्वमित्रवर्गं च तत्पुरः पृष्ठतोपि वा

“လှူဒါန်းခြင်းနှင့် ပူဇော်အာရုံပြုခြင်းတို့ဖြင့် ခင်ပွန်းကို အမြဲတမ်း နှစ်သက်စေသလား။ ထို့ပြင် သူ၏ ဆွေမျိုးများနှင့် မိတ်ဆွေဝိုင်းကိုလည်း သူ့ရှေ့တွင်ဖြစ်စေ၊ သူ့နောက်ကွယ်တွင်ဖြစ်စေ လေးစားဂုဏ်ပြုသလား။”

Verse 22

कच्चिद्भर्तरि संसुप्ते त्वं निशवशमेष्यसि । उत्थानमप्रबुद्धे च करोषि वरवर्णिनि

“ခင်ပွန်း အိပ်ပျော်သွားသောအခါမှ သင်သည် ညအိပ်ရာသို့ ဝင်သလား။ ထို့ပြင် သူ မနိုးသေးခင်၊ အလှရောင်ဝင်းသော မိန်းကလေးရေ၊ သင်သည် ထ၍ (တာဝန်များကို စတင်ရန်) ပြုလုပ်သလား။”

Verse 23

कच्चित्प्रातः समुत्थाय करोषि गृहमार्जनम् । स्वयमेव वरारोहे मण्डनं चोपमण्डनम्

နံနက်စောစော ထပြီး အိမ်ကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်သလား။ အရှင်မ၊ သင်ကိုယ်တိုင် အလှဆင်ကာ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကို သေသပ်စွာ စီစဉ်သလား။

Verse 24

कच्चिदेवान्नमस्कृत्य गुरुं च तदनंतरम् । करोषि त्वं प्राणयात्रां दत्त्वान्नं शक्तितो जलम्

ဘုရားတို့ကို ဦးချပြီးနောက်၊ ထို့နောက် ဂုရုကိုလည်း ဦးချသလား။ ထို့ပြီး သင်သည် အစာကို အရင်ပေးကာ၊ ကိုယ်တတ်နိုင်သမျှ ရေကိုလည်း ပေး၍ အသက်တာခရီးကို ထိန်းသိမ်းသလား။

Verse 25

कच्चिदस्तंगते सूर्ये नान्नमश्नासि भाभिनि । अदत्त्वा वा स्वभृत्येभ्यः साधुभ्यश्च विशेषतः

နေဝင်ပြီးနောက်၊ အလင်းရောင်ထွန်းလင်းသူမ၊ သင်သည် အစာမစားဘဲ ရှောင်ကြဉ်သလား။ အထူးသဖြင့် ကိုယ်ပိုင်အပေါ်မူတည်သူများနှင့် သာဓုသူတော်စင်တို့အား အရင်မပေးဘဲ မစားသလား။

Verse 26

कच्चित्पिबसि पानीयं सप्तवारविशोधितम् । निबिडेन स्ववस्त्रेण पालयंती जलोद्भवान्

သင်သည် အဝတ်ထူဖြင့် သေချာစစ်ထုတ်ကာ ခုနစ်ကြိမ် သန့်စင်ထားသော ရေကို သောက်သလား။ ရေထဲမှ မွေးဖွားသည့် သက်ရှိအသေးငယ်များကို ကာကွယ်ရန်အတွက်ပင်။

Verse 27

कच्चिद्दयासमोपेता गात्रक्लेशकरानपि । यूकामत्कुणदंशादीन्पुत्रवत्परिरक्षसि

ကရုဏာတရားနှင့် ပြည့်စုံသူမ၊ ကိုယ်ခန္ဓာကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည့် ပိုးမွှားများ—လိပ်ပြာမဟုတ်၊ လိပ်စာ (lice)၊ ပိုးကောင်၊ ခြင်ကိုက်သည့်အရာတို့ကိုပါ သားသမီးကဲ့သို့ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သလား။

Verse 28

कच्चित्साधुमुखान्नित्यं शिवधर्मं सुभक्तितः । शृणोषि भक्तितो भद्रे प्रकरोषि च सादरम्

အို မင်္ဂလာရှိသောသူမ၊ သင်သည် သာဓုသူတော်ကောင်းတို့၏ ပါးစပ်မှ ရှိဝဓမ္မကို နေ့စဉ် စိတ်နှလုံးသားဖြင့် ဘက်တိဖြင့် နားထောင်ပြီး၊ လေးစားစွာ လိုက်နာကျင့်သုံးပါသလော။

Verse 29

क्वचिच्छ्रुत्वाऽगमं पुण्यं प्रकरोषि च पूजनम् । शास्त्रस्य वाचकस्यापि व्याख्यातुश्च विशेषतः

ထို့ပြင် သန့်ရှင်း၍ ကုသိုလ်ပြုသော အာဂမ သင်ခန်းစာတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ကြားနာပြီးနောက်၊ သင်သည် ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်ကာ၊ သာသနာစာကို ဖတ်ကြားသူကိုပါ လေးစား၍ အထူးသဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ဖော်ပြရှင်းလင်းသူကို ဂုဏ်ပြုပါသလော။

Verse 30

कच्चित्पुराणशास्त्राणि प्रणीतानि जनेश्वरैः । संलेख्याक्षररम्याणि साधुभ्यः संप्रयच्छसि

အို ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော မိန်းမ၊ မဟာမင်းတို့က စီရင်ရေးသားထားသော ပုရာဏကျမ်းများကို အက္ခရာလှပစွာ ကူးရေးစေပြီး၊ သာဓုသူတော်ကောင်းတို့အား လေးစားစွာ လှူဒါန်းပေးပါသလော။

Verse 31

यः श्रुत्वा सर्व शास्त्राणि निष्क्रयं न प्रयच्छति । शास्त्रचौरः स विज्ञेयो न चैवाप्नोति तत्फलम्

ကျမ်းစာအားလုံးကို နားထောင်ပြီးလည်း သင့်လျော်သော ဆရာခ မပေးသူကို ကျမ်းစာခိုးသူဟု သိရမည်၊ ထိုသင်ယူမှု၏ အကျိုးကိုလည်း မရနိုင်။

Verse 32

कच्चिच्छिवालये नृत्यगीतवाद्यादिकाः क्रियाः । बलिपूजोपहारांश्च त्वं करोषि च शक्तितः

သင်သည် သင့်စွမ်းအားအတိုင်း ရှိဝဘုရားကျောင်း၌ အက၊ သီချင်း၊ တီးဝိုင်း စသည့် ပူဇော်ရေးလုပ်ငန်းများနှင့် ဘလိ၊ ပူဇာ နှင့် အခြားသော ဥပဟာရ အလှူအတန်းများကို ပြုလုပ်ပါသလော။

Verse 33

कच्चित्प्रावरणं वस्त्रं सुभगे सर्वमेव च । संप्रयच्छसि साधुभ्यः प्रणिपातपुरःसरम्

အို ကံကောင်းသောသူမ၊ သင်သည် အဝတ်အစားနှင့် အဖုံးအကာ အမျိုးမျိုးကို သာဓုသီလရှိသူတို့အား ဦးချကန်တော့၍ လေးစားစွာ ပေးကမ်းသလော။

Verse 34

वृथा पर्यटनं नित्यं कच्चिन्न परमंदिरे । त्वं करोषि विशालाक्षि विशेषेण निशागमे

အို မျက်လုံးကျယ်သောသူမ၊ သင်သည် မဟာဘုရားကျောင်း၏ သန့်ရှင်းသောနယ်ပယ်အပြင်ဘက်တွင် နေ့စဉ် အလဟသ လှည့်လည်သွားလာခြင်းကို—အထူးသဖြင့် ညအချိန်တွင်—ရှောင်ကြဉ်သလော။

Verse 35

कच्चिन्नाश्नासि भद्रे त्वं स्वभर्तरि बुभुक्षिते । आज्ञाभंगं प्रयत्नेन कच्चित्तत्र प्ररक्षसि

အို ကောင်းမြတ်သောသူမ၊ သင်၏ခင်ပွန်း ဗိုက်ဆာနေစဉ် သင်မစားဘဲ ထိန်းသိမ်းသလော၊ ထို့ပြင် သူ၏တရားသော အမိန့်ညွှန်ကြားချက်ကို မလွန်ကျူးမိစေရန် ကြိုးစား၍ ကာကွယ်သလော။

Verse 36

कच्चित्प्रकुपिते कांते नोत्तराणि प्रयच्छसि । तस्यकोपप्रणाशार्षं प्रियं कच्चिच्च जल्पसि

သင်ချစ်သူ ခင်ပွန်း စိတ်ဆိုးသောအခါ စူးရှသောစကားဖြင့် မပြန်လည်ဘဲ ရှောင်ကြဉ်သလော၊ ထို့အပြင် သူ၏အမျက်ကို ပျောက်ကင်းစေမည့် သဘောတရားနှင့် ကိုက်ညီသော ချိုမြိန်နှစ်သက်ဖွယ် စကားကို ပြောသလော။

Verse 37

कच्चित्त्वं प्रोषिते कांते मलिनांबरधारिणी । जायसे च तथा दीना विवर्णवदना कृशा

သင်ချစ်သူ ခင်ပွန်း အဝေးသို့ သွားနေစဉ် သင်သည် အဝတ်အစား မသန့်ရှင်းသောကို ဝတ်ဆင်ကာ စိတ်ညှိုးနွမ်း၍ မျက်နှာဖျော့ဖျော့၊ ကိုယ်ခန္ဓာပိန်ပါးသွားသလော။

Verse 39

कच्चिन्मंदिरपृष्ठे त्वं न धत्से भिन्नभाजनम् । उच्छिष्टं वा जनैस्त्यक्तमपि कार्योपकारकम्

ဗိမာန်နောက်ဘက်တွင် ကွဲပျက်သောအိုးခွက်များ သို့မဟုတ် လူတို့စွန့်ပစ်ထားသော အစားအစာကျန်များကို—အလုပ်တစ်စုံတစ်ရာအတွက် အသုံးဝင်နိုင်သော်လည်း—သင်မထားရှောင်ကြဉ်ပါသလား။

Verse 40

कच्चिन्न कुरुषे मैत्रीं बंधकीभिः समं शुभे । धात्रीभिर्मालिकस्त्रीभी रजकीभिश्च भामिनि

မင်္ဂလာရှိသောမိန်းမရေ၊ သင်သည် ဝေရှာမိန်းမများနှင့်အတူ၊ နို့တိုက်မိခင်များ၊ ပန်းကုံးရောင်းသူတို့၏မိန်းမများ၊ အဝတ်လျှော်မိန်းမများနှင့်လည်း အလွန်နီးကပ်သောမိတ်သဟာယ မဖွဲ့ရန် ရှောင်ကြဉ်ပါသလား၊ စိတ်ပြင်းထန်သူရေ။

Verse 41

कञ्चिद्दधासि नित्यं त्वं मुखं कुंकुमरंजितम् । शिरः पुष्पसमाकीर्णं नेत्रे कज्जलरंजिते

သင်သည် အမြဲတမ်း ကုင်ကူမဖြင့် နီမြန်းသော မျက်နှာကို ဆင်ယင်ထားပြီး၊ ခေါင်းပေါ်တွင် ပန်းများပြန့်ကျဲကာ၊ မျက်လုံးနှစ်လုံးကို ကဇ္ဇလဖြင့် မှောင်မိုက်အောင် လိမ်းထားသည်။