Adhyaya 30

Verse 1

। ऋषय ऊचुः । तोषितः केन सिद्धेन तत्र सिद्धेश्वरो विभुः । एतत्सर्वं समाचक्ष्व विस्तरात्सूतनन्दन

ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်။ ထိုနေရာ၌ အာနုဘော်ကြီးသော သီဒ္ဓေရှ္ဝရ သခင်သည် မည်သည့် စိဒ္ဓပုဂ္ဂိုလ်ကြောင့် ပျော်ရွှင်တော်မူသနည်း။ အို စူတာ၏ သား၊ ဤအရာအားလုံးကို အသေးစိတ် ပြောပြပါ။

Verse 2

सूत उवाच । आसीत्सिद्धाधिपोनाम पुरा हंस इति स्मृतः । अनपत्यतया तस्य कालश्चक्राम भूरिशः

စူတာက ဆိုသည်။ ရှေးကာလ၌ စိဒ္ဓတို့အကြား အရှင်တစ်ပါးရှိ၍ ဟံသာ (Haṃsa) ဟု အမှတ်ရကြ၏။ သားသမီးမရှိသဖြင့် သူ့အတွက် အချိန်အတော်ကြာ လွန်သွားလေ၏။

Verse 3

ततश्चिन्ता प्रपन्नः स गत्वा देवपुरोहितम् । पप्रच्छागिरसः पुत्रं विप्रश्रेष्ठं बृहस्पतिम्

ထို့နောက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုက လွှမ်းမိုးသဖြင့် သူသည် နတ်တို့၏ ပုရောဟိတ်ထံ သွားကာ အင်္ဂိရသ၏ သား၊ ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ် ဘృဟஸ္ပတိကို မေးမြန်း၍ လမ်းညွှန်တောင်းလေ၏။

Verse 4

भगवंश्चानपत्यस्य वार्द्धकं मे समागतम् । तस्मादपत्यलाभाय ममोपायं प्रकीर्तय

သူက ဆိုသည်။ “အို အရှင်မြတ်၊ သားသမီးမရှိသေးစဉ်မှာပင် အိုမင်းခြင်းက ကျွန်ုပ်ထံ ရောက်လာပါပြီ။ ထို့ကြောင့် သားသမီးရရှိရန် နည်းလမ်းကို ကျွန်ုပ်အား မိန့်ကြားပါ။”

Verse 5

तीर्थयात्रां व्रतं वापि शांतिकं वा द्विजोत्तम । येन स्यात्संततिः शीघ्रं त्वत्प्रसादाद्बृहस्पते

“အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်၊ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထသို့ ဘုရားဖူးခရီးသွားခြင်းဖြစ်စေ၊ ဝရတ (သီလကတိ) ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ရှာန္တိက (အပူဇာပွဲ) ဖြစ်စေ—သင်၏ကရုဏာကြောင့် အို ဘృဟஸ္ပတိ၊ မျိုးဆက်သွားလာမှု မြန်မြန်ဖြစ်ပေါ်စေမည့် အရာကို ကျွန်ုပ်အား မိန့်ကြားပါ။”

Verse 6

बृहस्पतिश्चिरं ध्यात्वा सिद्धं प्राह ततः परम् । चमत्कारपुरं क्षेत्रं गत्वा तत्र तपः कुरु

ဗြဟ္စပတိသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ သမာဓိတည်ပြီးနောက် စိဒ္ဓအား မိန့်ကြားသည်— «အံ့ဖွယ်ပူရ (Camatkārapura) သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರသို့ သွား၍ ထိုနေရာတွင် တပဿ (austerity) ပြုလုပ်လော့»။

Verse 7

ततः प्राप्स्यसि सत्पुत्रं वंशोद्धारक्षमं शुभम् । नान्यं पश्यामि सिद्धेश सुतोपायं शुभावहम्

«ထို့နောက် သင်သည် သီလဝါဒနှင့် မင်္ဂလာရှိ၍ မျိုးရိုးကို ထောက်ပံ့မြှင့်တင်နိုင်သော သားကောင်းတစ်ဦးကို ရလိမ့်မည်။ အို စိဒ္ဓတို့အကြား အရှင်၊ သားရရန် ဤကဲ့သို့ ကောင်းကျိုးပေးသော နည်းလမ်းအခြားကို မမြင်ပါ»။

Verse 8

ततस्तत्क्षेत्रमासाद्य स सिद्धः श्रद्धयान्वितः । लिंगं संपूजयामास यथोक्तविधिना स्वयम्

ထို့နောက် ထိုသန့်ရှင်းသော ဒေသသို့ ရောက်သော် စိဒ္ဓသည် ယုံကြည်ခြင်းပြည့်ဝလျက်၊ သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း ကိုယ်တိုင် ရှိဝလင်္ဂကို ပူဇော်ကန်တော့하였다။

Verse 9

ततश्चाराधयामास दिवानक्तमतंद्रितः । बलि पूजोपहारेण गीतवाद्योच्छ्रयादिभिः

ထို့နောက် သူသည် နေ့ညမပျင်းမနား ပူဇော်အာရాధနာပြု၍ (ရှိဝ) ကို ပျော်ရွှင်စေ하였다—ဘလိ၊ ပူဇာအပူဟာရ၊ လှူဒါန်းပဏ္ဏာများနှင့် သီချင်းဆိုခြင်း၊ တူရိယာတီးခတ်ခြင်း စသည့် ဘက်တိအကျင့်များဖြင့်။

Verse 10

चांद्रायणैस्तथा कृच्छ्रैः पाराकैर्द्विजसत्तमाः । तथा मासोपवासैश्च तोषयामास शंकरम्

စန္ဒြာယဏ ဝ్రတများ၊ ပြင်းထန်သော ကೃစ္ဆရ နှင့် ပါရာက အတပဿများ၊ ထို့ပြင် တစ်လတာ ဥပဝါသ (အစာရှောင်) များဖြင့်၊ ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူသည် သင်္ကရ (ရှိဝ) ကို စိတ်တော်ကျေနပ်စေ하였다။

Verse 11

ततो वर्षसहस्राभ्यां तस्य तुष्टो महेश्वरः । प्रोवाच दर्शनं गत्वा वृषारूढः सहोमया

ထို့နောက် နှစ်တစ်ထောင်ကြာပြီးနောက် မဟေရှ္ဝရသည် သူ့အပေါ် ကျေနပ်တော်မူ၏။ နန္ဒီနွားပေါ် စီးတော်မူကာ ဥမာနှင့်အတူ ကြွလာ၍ မိမိ၏ ဒർശနကို ပေးတော်မူပြီး မိန့်တော်မူ၏။

Verse 12

हंसाद्य तव तुष्टोऽहं तस्मात्प्रार्थय वांछितम् । अहं ते संप्रदास्यामि दुष्प्राप्यमपि निश्चितम्

«ဟံသာရေ၊ ယနေ့ ငါသည် သင့်အပေါ် ကျေနပ်တော်မူပြီ။ ထို့ကြောင့် သင်လိုချင်သမျှကို တောင်းလော့။ ရယူရန်ခက်ခဲသော်လည်း သေချာစွာ ငါသည် သင့်အား ပေးတော်မူမည်»။

Verse 13

हंस उवाच । अपत्यार्थं समारंभो मयाऽद्य विहितः पुरा । तस्मात्त्वं देहि मे पुत्रान्वंशोद्धारक्ष मान्विभो

ဟံသက မိန့်ကြား၏— «အရင်ကပင် သားသမီးရရန်အတွက် ဤဝတ်ပြုကျင့်စဉ်ကို ငါ စတင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အလုံးစုံကို လွှမ်းမိုးတော်မူသော प्रभု၊ ငါ့အား သားတော်များ ပေးတော်မူပါ—ငါ့မျိုးရိုးကို ထောက်တင်ပြန်လည်တည်မြဲစေမည့် ကယ်တင်သူများ ဖြစ်စေပါ»။

Verse 14

त्वया चैव सदा लिंगे स्थेयमत्र सुरोत्तम । मम वाक्यादसंदिग्धं सर्वलोकहितार्थतः

«ထို့ပြင် နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးတော်မူသောအရှင်၊ ဤလင်္ဂ၌ ဤနေရာတွင် အစဉ်အမြဲ တည်နေတော်မူပါ။ ငါ့စကားအရ မသံသယရှိဘဲ၊ လောကအားလုံး၏ အကျိုးအတွက် ဖြစ်၏»။

Verse 16

यो मामत्र स्थितं मर्त्यः पूजयिष्यति भक्तितः । तस्याहं संप्रदास्यामि चित्तस्थं सकलं फलम्

«ဤနေရာ၌ တည်နေသော ငါ့ကို လူသားမည်သူမဆို भक्तိဖြင့် ပူဇော်လျှင်၊ သူ၏ စိတ်ထဲ၌ တည်ရှိသမျှ ဆုဖလအားလုံးကို ငါ အပြည့်အဝ ပေးတော်မူမည်»။

Verse 17

यो मे लिंगस्य याम्याशां स्थित्वा मंत्रं जपिष्यति । षडक्षरं प्रदास्यामि तस्यायुष्यं सुतान्वितम्

ငါ၏ လိင်္ဂ၏ တောင်ဘက်၌ ရပ်၍ မန္တရကို ဂျပ်ပာဖြင့် ထပ်တလဲလဲ ရွတ်ဆိုသူအား ငါသည် အက္ခရာခြောက်လုံး မန္တရကို ပေးအပ်မည်၊ ကလေးသားသမီးနှင့်တကွ အသက်ရှည်ခြင်းကိုလည်း ချီးမြှင့်မည်။

Verse 18

एवमुक्त्वा महादेवस्ततश्चादर्शनं गतः । हंसोऽपि च गृहं गत्वा पुत्रानाप महोदयान्

ဤသို့ မဟာဒေဝက မိန့်တော်မူပြီးနောက် မျက်စိမြင်ရာမှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ဟံသာလည်း အိမ်သို့ ပြန်သွားကာ ကံကောင်းခြင်းနှင့် စည်းစိမ်ကြီးမားသော သားများကို ရရှိ하였다။

Verse 19

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तल्लिंगं यत्नतो द्विजाः । स्पर्शनीयं च पूज्यं च नमस्कार्यं प्रयत्नतः

ထို့ကြောင့် ဒွိဇတို့၊ အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုနှင့် သေချာသတိထား၍ ထိုလိင်္ဂကို ထိတွေ့ရမည်၊ ပူဇော်ရမည်၊ ထပ်မံကြိုးစား၍ နမസ്കာရဖြင့် ဦးချရမည်။

Verse 20

षडक्षरेण मन्त्रेण कीर्तनीयं च शक्तितः । वांछद्भिर्वांछितान्कामान्दुर्लभांस्त्रिदशैरपि

ထို့ပြင် မိမိစွမ်းအားအတိုင်း အက္ခရာခြောက်လုံး မန္တရကို ရွတ်ဆို၍ ချီးကျူးကြေညာရမည်။ ဆန္ဒရှိသူတို့အတွက် ထိုမန်တရသည် လိုချင်သော အလိုတော်များကို ပေးစွမ်းပြီး၊ နတ်တို့တောင် ရခဲသော အကျိုးကျေးဇူးများကိုပင် ချီးမြှင့်သည်။