
အခန်း ၂၇၀ တွင် မသိမှု၊ ပျက်ကွက်မှု၊ ဆန္ဒကြောင့် သို့မဟုတ် မပြည့်စုံသေးသောအရွယ်ကြောင့် pāpa (အပြစ်) ပြုမိပြီး ပုံမှန် prāyaścitta (အပြစ်လျော့ပွဲ) မလုပ်နိုင်သူအတွက် အပြစ်ပယ်ဖျက်နည်းကို သဒ္ဓါတရားအရ အစီအစဉ်တကျ ဖော်ပြထားသည်။ Ānarta က ချက်ချင်းသက်သာမှုရစေပြီး အပြစ်ဒုက္ခကို ဖျက်နိုင်သောနည်းကို မေးမြန်းရာ Bhartṛyajña က ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်သော “pāpa-piṇḍa” (ပလာ ၂၅ ပမာဏရှိ ရွှေတုံး) ကို လှူဒါန်းသည့် ပွဲတော်ကို ရှင်းပြသည်။ ဤပွဲကို apara-pakṣa (လဆုတ်ကာလ) တွင် ပြုလုပ်ရပြီး snāna (ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း)၊ သန့်ရှင်းသောအဝတ်အစား၊ maṇḍapa/vedi (မဏ္ဍပ်/ပူဇော်ခုံ) စီမံပြင်ဆင်မှုတို့ လိုအပ်သည်။ လှူဒါန်းသူသည် ကမ္ဘာလောကအစီအစဉ်အတိုင်း tattva များကို မြေဓာတ်မှစ၍ ဓာတ်များနှင့် အာရုံခံကိရိယာများအထိ အစဉ်လိုက် မန္တရားဖြင့် ပူဇော်ကန်တော့သည်။ ထို့နောက် ဝေဒနှင့် ဝေဒအင်္ဂ (Vedāṅga) ကို ကျွမ်းကျင်သော ပညာရှိ ဘြာဟ္မဏကို ကြိုဆိုကာ ခြေသုတ်ပေးခြင်း၊ အဝတ်အစားနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် ဂုဏ်ပြုခြင်း ပြုလုပ်ပြီး “mūrti” (ရုပ်ပုံ/အတု) ကို ပေးအပ်ကာ မန္တရားဖြင့် ယခင် pāpa ကို လှူဒါန်းသည့် ရုပ်ပုံပေါ်သို့ လွှဲပြောင်းကြောင်း ကြေညာသည်။ ဘြာဟ္မဏက pratigraha (လက်ခံမန်တရား) ကို ရွတ်ဆို၍ လွှဲပြောင်းမှုကို လက်ခံကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် dakṣiṇā (အလှူကြေး) ပေးကာ ဂုဏ်ပြု၍ ပြန်လွှတ်သည်။ အခန်းတွင် ကိုယ်ခန္ဓာပေါ့ပါးခြင်း၊ အရောင်တောက်ပလာခြင်း၊ မင်္ဂလာအိပ်မက်များကဲ့သို့ အတွေ့အကြုံလက္ခဏာများကို ဖော်ပြပြီး ဤနည်းလမ်းကို ကြားရုံဖြင့်ပင် သန့်စင်အကျိုးရှိကြောင်း ဆိုသည်။ ထို့ပြင် Kāpāleśvara အခြေအနေတွင် အကျိုးသက်ရောက်မှု ပိုမိုကြီးမားပြီး Gāyatrī ဖြင့် homa (မီးပူဇော်) ပြုရန် အကြံပြုထားသည်။
Verse 1
आनर्त उवाच । मूर्खत्वाद्वा प्रमादाद्वा कामाद्बालस्यतोऽपि वा । यो नरः कुरुते पापं प्रायश्चित्तं करोति न
အာနရတက ပြောသည်— «မိုက်မဲမှုကြောင့်ဖြစ်စေ၊ ပေါ့လျော့မှုကြောင့်ဖြစ်စေ၊ ဆန္ဒလိုချင်မှုကြောင့်ဖြစ်စေ၊ ကလေးဆန်မှုကြောင့်ဖြစ်စေ—လူတစ်ယောက်က အပြစ်ကို ကျူးလွန်ပြီး ပရాయရှ္စိတ္တ (အပြစ်သန့်စင်ပူဇော်မှု) မပြုလျှင်…»
Verse 2
तस्य पापक्षयकरं पुण्यं ब्रूहि द्विजोत्तम । येन मुक्तिर्भवेत्सद्यो यदि तुष्टोऽसि मे प्रभो
«အို ဒွိဇောတ္တမ (ဗြာဟ္မဏအမြတ်)၊ သူ၏အပြစ်ကို ပျက်စီးစေသော ကုသိုလ်နည်းလမ်းကို ကျွန်ုပ်အား မိန့်ကြားပါ။ ထိုနည်းဖြင့် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) သည် ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်နိုင်ပါစေ—အရှင်၊ ကျွန်ုပ်အပေါ် စိတ်တော်ကျေနပ်ပါက»
Verse 3
लोभमोहपरो योऽसौ पापपिंडं महामुने । प्रददाति विधिं ब्रूहि येन यच्छाम्यहं द्रुतम्
အို မဟာမုနိ၊ လောဘနှင့် မောဟတို့က လွှမ်းမိုးထားသော ထိုသူသည် “အပြစ်ကို ကိုယ်စားပြုသော ပိဏ္ဍ” ကို ပူဇော်နိုင်ရန် သင့်လျော်သော နည်းလမ်းကို မိန့်ကြားပါ။ ထိုနည်းဖြင့် ကျွန်ုပ်သည် အမြန်ဆုံး ဆောင်ရွက်လိုပါသည်။
Verse 4
भर्तृयज्ञ उवाच । दद्यात्स्वपिंडं सौवर्णं पंचविंशत्पलात्मकम्
ဘရ္တෘယဇ్ఞက ပြောသည်— «ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မိမိ၏ ပိဏ္ဍကို ပလ ၂၅ အလေးချိန်ဖြင့် ပေးလှူရမည်»
Verse 5
विधायापरपक्षे तु स्नापयित्वा विधानतः । मंडपाद्यं च प्राक्कृत्वा स्नात्वा धौतांबरः शुचिः
ထို့နောက် လကွယ်ဖက် (အပရပက္ခ) တွင် စီစဉ်ပြင်ဆင်၍ စည်းကမ်းအတိုင်း ရေချိုးသန့်စင်ပွဲ (snāpana) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ အရင်ဆုံး မဏ္ဍပနှင့် လိုအပ်သမျှကို ပြင်ဆင်ပြီး၊ ရေချိုးကာ လျှော်သန့်သော အဝတ်ကို ဝတ်ဆင်၍ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စွာ နေရမည်။
Verse 6
तदा स्वरूपं पृथ्व्यादि पूजयेत्पापकृन्नरः । तथा स मुच्यते पापात्तत्कृताद्धि न संशयः
ထို့နောက် အပြစ်ပြုသူသည် မြေဓာတ်မှစ၍ အခြားသဘောတရားတို့၏ အမှန်ရုပ်သဘောကို ပူဇော်ရမည်။ ထိုသို့ပူဇော်လျှင် မိမိပြုခဲ့သော အပြစ်တို့မှ လွတ်မြောက်သည်—သံသယမရှိ။
Verse 7
चतुर्विंशतितत्त्वानि पृथिव्यादीनि यानि च । तेषां नामभिस्तत्पिंडं पूजयेतन्नराधिपः
မြေဓာတ်စသည်ဖြင့် ပါဝင်သော တတ္တဝါ ၂၄ ပါးကို ၎င်းတို့၏ နာမတော်များဖြင့် ဖိတ်ခေါ်ရမည်။ ထိုနာမတော်များဖြင့် မင်းသည် ထိုပိဏ္ဍကို ပူဇော်ရမည်။
Verse 8
ॐ पृथिव्यै नमः । ॐ अद्भ्यो नमः । ॐ तेजसे नमः । ॐ वायवे नमः । ॐ आकाशाय नमः । ॐ घ्राणाय नमः । ॐ जिह्वायै नमः । ॐ चक्षुषे नमः । ॐ त्वचे नमः । ॐ श्रोत्राय नमः । ॐ गन्धाय नमः । ॐ रसाय नमः । ॐ रूपाय नमः । ॐ स्पर्शाय नमः । ॐ शब्दाय नमः । ॐ वाचे नमः । ॐ पाणिभ्यां नमः । ॐ पादाभ्यां नमः । ॐ पायवे नमः । ॐ उपस्थाय नमः । ॐ मनसे नमः । ॐ बुद्ध्यै नमः । ॐ चित्ताय नमः । ॐ अहंकाराय नमः । ॐ क्षेत्रात्मने नमः । ॐ परमात्मने नमः । धूपं धूरसि मंत्रेण अग्निर्ज्योतीति दीपकम् । युवा सुवासेति च ततो वासांसि परिधापयेत्
ဤသို့ မန္တရဖြင့် ပူဇော်ရမည်—«အိုမ်၊ မြေဓာတ်အား နမော; ရေဓာတ်အား နမော; မီးဓာတ်အား နမော; လေဓာတ်အား နမော; အာကာသအား နမော; နှာခေါင်း(အနံ့ခံ)အား နမော; လျှာအား နမော; မျက်စိအား နမော; အသားအရေအား နမော; နားအား နမော; အနံ့အား နမော; အရသာအား နမော; ရုပ်သဏ္ဍာန်အား နမော; ထိတွေ့မှုအား နမော; အသံအား နမော; စကားအား နမော; လက်နှစ်ဖက်အား နမော; ခြေနှစ်ဖက်အား နမော; အနောက်ပေါက်အား နမော; လိင်အင်္ဂါအား နမော; စိတ်(မန)အား နမော; ဉာဏ်(ဗုဒ္ဓိ)အား နမော; စိတ္တအား နမော; အဟင်ကာရအား နမော; က్షೇತ್ರात्मန်(ကိုယ်တွင်းအတ္တ)အား နမော; ပရမात्मန်(အမြင့်ဆုံးအတ္တ)အား နမော»။ ထို့နောက် «dhūr asi» မန္တရဖြင့် နံ့သာ(ဓూప) ပူဇော်၍ «agnir jyotiḥ» ဖြင့် မီးအလင်း(ဒီပ) ပူဇော်ကာ «yuvā suvāsaḥ» ဖြင့် ဝတ်စုံများကို ဆင်မြန်းပေးရမည်။
Verse 9
ततो ब्राह्मणमानीय वेदवेदांगपारगम् । प्रक्षाल्य चरणौ तस्य वासांसि परिधापयेत्
ထို့နောက် ဝေဒနှင့် ဝေဒအင်္ဂတို့ကို ကျွမ်းကျင်သော ဗြာဟ္မဏကို ခေါ်လာ၍ ၎င်း၏ ခြေထောက်ကို ဆေးကြောကာ ဝတ်စုံများကို ဆင်မြန်းပေးရမည်။
Verse 10
केयूरैः कंकणैश्चैव अंगुलीयकभूषणैः
လက်မောင်းကွင်း(ကေယူးရ)၊ လက်ကောက်(ကင်္ကဏ) နှင့် လက်စွပ်အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့်လည်းကောင်း။
Verse 11
भूषयित्वा तनुं तस्य ततो मूर्तिं समानयेत् । मंत्रेणानेन राजेंद्र ब्राह्मणाय निवेदयेत्
ထိုသူ၏ကိုယ်ကို အလှဆင်ပြီးနောက် ရွှေရုပ်တော်ကို ထုတ်ယူလာရမည်။ ဤမန္တရဖြင့်၊ အို မင်းမြတ်၊ ဗြာဟ္မဏအား ပူဇော်တင်ဆက်ရမည်။
Verse 12
एष आत्मा मया दत्तस्तव हेममयो द्विज । यत्किंचिद्विहितं पापं पूर्वं भूयात्तवाखिलम्
«အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး)၊ ဤအတ္တကို ရွှေရূপဖြင့် ငါသည် သင်အား ပေးအပ်၏။ ယခင်က ပြုမိသမျှ အပြစ်အားလုံး သင်၏အဖြစ် ဖြစ်ပါစေ»။
Verse 13
इति दानमंत्रः । ततस्तु ब्राह्मणो राजन्मंत्रमेतं समुच्चरेत्
ဤသည်မှာ “ဒါနမန္တရ” ဖြစ်၏။ ထို့နောက် အို မင်းကြီး၊ ဗြာဟ္မဏသည် ဤမန္တရကို သင့်တော်စွာ အသံထွက်ရွတ်ဆိုရမည်။
Verse 14
यत्किंचिद्विहितं पापं त्वया पूर्वंमया हि तत् । गृहीतं मूर्तिरूपं तत्ततस्त्वं पापवर्जितः । इति प्रतिग्रहमंत्रः
«သင်က ယခင်က ပြုမိသမျှ အပြစ်ကို—အမှန်တကယ် ငါသည် ရုပ်သဏ္ဌာန်ယူ၍ လက်ခံယူပြီးပြီ။ ထို့ကြောင့် သင်သည် ယခု အပြစ်ကင်းစင်၏»။ ဤသည်မှာ “ပရတိဂ္ရဟ မန္တရ” ဖြစ်၏။
Verse 15
एवं दत्त्वा विधानेन ततो विप्रं विसर्जयेत् । एवं कृते ततो राजंस्तस्मै दत्त्वाथ दक्षिणाम्
ဤသို့ စည်းကမ်းအတိုင်း ပေးလှူပြီးနောက် ဗိပရ (ဗြာဟ္မဏ) ကို လေးစားစွာ ပြန်လွှတ်ရမည်။ ထိုသို့ ပြီးစီးသော်၊ အို မင်းကြီး၊ ထိုသူအား ဒက္ခိဏာ (ယဇ္ဉာခ) ကိုလည်း ပေးရမည်။
Verse 16
यथा तुष्टिं समभ्येति ततः पापं नयत्यसौ । तस्मिन्कृते महाराज प्रत्ययस्तत्क्षणाद्भवेत्
ဗြာဟ္မဏာ (လက်ခံသူ) စိတ်ကျေနပ်သွားသည့်အခါ ထိုသူသည် အပြစ်ကို သယ်ဆောင်ဖယ်ရှားသွားသည်။ ထိုကိစ္စ ပြီးစီးလျှင် မဟာမင်းကြီး၊ အကျိုးသက်ရောက်မှု၏ ယုံကြည်ချက်သည် ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
Verse 17
शरीरं लघुतामेति तेजोवृद्धिश्च जायते । स्वप्ने च वीक्षते रात्रौ संतुष्टमनसः स्थितान्
ကိုယ်ခန္ဓာသည် ပေါ့ပါးလာပြီး တေဇော (အလင်းရောင်) တိုးပွားလာသည်။ ထို့ပြင် ညအခါ အိပ်မက်ထဲတွင် စိတ်ကျေနပ်နေသော သတ္တဝါများ ရပ်တည်နေသည်ကို မြင်ရသည်။
Verse 18
नरान्स्त्रियः सितैर्वस्त्रैः श्वेतमाल्यानुलेपनैः । श्वेतान्गोवृषभानश्वांस्तीर्थानि विविधानि च
အဖြူရောင်အဝတ်အစားဝတ်ဆင်ထားသော ယောက်ျားမိန်းမများကို မြင်ရပြီး၊ အဖြူပန်းကုံးနှင့် အဖြူလိမ်းဆေးတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။ ထို့ပြင် အဖြူနွား၊ နွားထီး၊ မြင်းတို့နှင့် တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ဖြတ်ကူးရာ) မျိုးစုံကိုလည်း မြင်ရသည်။
Verse 19
एतत्ते सर्वमाख्यातं पापपिंडस्य दापनम् । श्रवणादपि राजेंद्र यस्य पापैः प्रमुच्यते
ဤအရာအားလုံးကို သင့်အား ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ—‘ပာပပိဏ္ဍ’ (အပြစ်တုံး) ကို ပေးလှူသည့် နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ မင်းတို့၏ အရှင် ရာဇేంద్ర၊ ထိုအကြောင်းကို ကြားရုံသာဖြင့်ပင် အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်နိုင်သည်။
Verse 20
अन्यत्रापि महादानं पापपिण्डो हरेन्नृप
အခြားနေရာတွင်ပင်ဖြစ်စေ မင်းကြီး၊ ဤမဟာဒါန—‘ပာပပိဏ္ဍ’ သည် အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပေးသည်။
Verse 21
एकजन्मकृतं पापं निजकायेन निर्मितम् । कपालेश्वरदेवस्य सहस्रगुणितं हरेत्
တစ်ဘဝတည်း၌ ကိုယ်တိုင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အပြစ်ကို—ကပာလေရှွရ ဒေဝ (Kapāleśvara Deva) သည် တစ်ထောင်ဆ တိုး၍ ဖယ်ရှားပေးတော်မူ၏။
Verse 22
पूर्ववच्चैव कर्तव्यो वेदिमंडपयोर्विधिः । परं होमः प्रकर्तव्यो गायत्र्या केवलं नृप
အရင်ကကဲ့သို့ပင် ဝေဒီနှင့် မဏ္ဍပ အတွက် သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့နောက် ဟောမကို—အို မင်းကြီး၊ ဂါယတ်ရီ (Gāyatrī) မန္တရတစ်ခုတည်းဖြင့်သာ ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 270
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये कपालेश्वरक्षेत्रमाहात्म्यप्रसंगेन पापपिंडप्रदानविधानवर्णनंनाम सप्तत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် «အပြစ်ဖယ်ရှားသော ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ပူဇော်ပေးအပ်ခြင်း အခမ်းအနားဖော်ပြချက်» ဟူသော အမည်ရှိသည့် အခန်း ၂၇၀ သည်၊ သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၊ ရှစ်သောင်းတစ်ထောင် စလိုကာပါသော သံဟိတာအတွင်း၊ ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍ၌၊ ဟာဋကေရှွရ က్షೇತ್ರ တီရ္ထမဟာတ္မ்ய အောက်တွင်၊ ကပာလေရှွရ က్షೇತ್ರ မဟာတ္မ்ய အကြောင်းအရာနှင့် ဆက်စပ်၍ ပြီးဆုံး၏။