Adhyaya 268

Verse 1

आनर्त उवाच । कर्मणा केन मर्त्ये च नराणां जायते वद । चक्रवर्तित्वमखिलं सर्वशत्रुविमर्दनम्

အာနရ္တက ပြောသည်—လူ့လောက၌ မည်သည့်ကံကောင်းမှု (ကర్మ) ကြောင့် လူတစ်ယောက်သည် စကြဝတိအဖြစ် အလုံးစုံအာဏာပိုင်မှုကို ရပြီး ရန်သူအားလုံးကို ချေမှုန်းနိုင်သနည်း၊ ပြောပြပါ။

Verse 2

भर्तृयज्ञ उवाच । दुर्लभं भूमिपालत्वं सर्वपापैर्नराधिप । तपोभिर्नियमैर्दानैस्तथान्यैश्च शुभैर्व्रतैः

ဘရ္တෘယဇ္ဉ က ပြောသည်—လူတို့၏ အရှင်မင်း၊ အပြစ်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသူအတွက် နန်းတက်ခြင်းသည် ရခဲလှ၏။ ထိုအရာကို တပသ (အာစေတနာ), နိယမ (စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းမှု), ဒါန (လှူဒါန်းမှု) နှင့် အခြား မင်္ဂလာဝရတများဖြင့် ရရှိနိုင်သည်။

Verse 3

यः पुनर्भूपतिर्भूत्वा पृथ्वीं दद्याद्धिरण्मयीम् । गौतमेश्वरदेवस्य पुरतः श्रद्धयान्वितः । चक्रवर्ती भवेन्नूनमेवमाह पितामहः

မည်သူမဆို မင်းဖြစ်လာပြီး ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် ဂေါတမေရှ္ဝရ ဘုရားရှေ့၌ «ရွှေမြေ» (ကမ္ဘာကို ကိုယ်စားပြုသော လှူဒါန်းမှု) ကို ဆက်ကပ်လှူဒါန်းလျှင်—အမှန်တကယ် စကြဝတီ မင်းကြီး ဖြစ်လာမည်ဟု ပိတာမဟာ (ဗြဟ္မာ) မိန့်တော်မူ၏။

Verse 4

मांधाता धुन्धुमारश्च हरिश्चंद्रः पुरूरवाः । भरतः कार्तवीर्यश्च षडेते चक्रवर्तिनः

မာန္ဓာတာ၊ ဓုန္ဓုမာရ၊ ဟရိශ්စန္ဒြ၊ ပုရူရဝါ၊ ဘရတ နှင့် ကာရ္တဝီရျ—ဤခြောက်ဦးသည် စကြဝတီ မင်းကြီးများဟု ထင်ရှားကျော်ကြားကြသည်။

Verse 5

पृथ्वीदानं पुरा कृत्वा गौतमेश्वरसंनिधौ । दत्त्वा हिरण्मयीं पृथ्वीं सार्वभौमास्ततः स्थिताः

ရှေးကာလ၌ ဂေါတမေရှ္ဝရ၏ အနီးတော်၌ «မြေကမ္ဘာ လှူဒါန်းခြင်း» ကို ပြုလုပ်ပြီး၊ ကမ္ဘာကို ကိုယ်စားပြုသော «ရွှေမြေ» ကို လှူဒါန်းကာ ထို့နောက် အလုံးစုံအပေါ် အုပ်စိုးသော မင်းကြီးများ (စಾರ்வဘൗမ) အဖြစ် တည်ကြသည်။

Verse 6

आनर्त उवाच । भगवन्केन विधिना दातव्या सा वसुन्धरा । अहं दास्यामि तां नूनं श्रद्धा मे महती स्थिता

အာနရတက ပြောသည်—“အရှင်ဘုရား၊ ထို ‘မြေ’ လှူဒါန်းခြင်းကို မည်သို့သော နည်းလမ်းဖြင့် ပေးလှူရမည်နည်း။ ကျွန်ုပ် အမှန်တကယ် ပေးလှူမည်၊ ကျွန်ုပ်၏ သဒ္ဓာကြီးမားစွာ တည်မြဲနေပါသည်။”

Verse 7

भर्तृयज्ञ उवाच । कार्या पलशतेनोर्वी वृत्ताकारा नृपोत्तम । तदर्धेनाथवा शक्त्या पंचविंशत्पलात्मिका

ဘရ္တෘယဇ္ဉ က ပြောသည်—“အကောင်းဆုံးသော မင်းကြီး၊ လှူဒါန်းရန် ‘မြေ’ ကို စက်ဝိုင်းပုံစံဖြင့် ပလာ တစ်ရာ အလေးချိန်ရှိအောင် ပြုလုပ်ရမည်။ သို့မဟုတ် ထို၏ တစ်ဝက်၊ သို့မဟုတ် မိမိစွမ်းအားအလိုက် ပလာ နှစ်ဆယ့်ငါး အလေးချိန်ရှိအောင် ပြုလုပ်လည်း ရသည်။”

Verse 9

धरादाने महाराज वित्तशाठ्यं विवर्जयेत् । नैव पंचपलादर्वाक्प्रदातव्या कथञ्चन । लवणेक्षुसुरासर्पिर्दधिदुग्धजलोद्भवाः । समुद्राः सप्त चैतांस्तु कक्षायां तत्र दर्शयेत्

မြေဒါနပြုရာ၌ မဟာရာဇာ၊ ငွေကြေးအပေါ် လိမ်လည်မှုကို စွန့်ပစ်ရမည်။ ပလ (pala) ငါးလောက်ထက် နည်းသော မြေမော်ဒယ်ကို မည်သို့မျှ မပေးရ။ ထိုနေရာ၌ ဆား၊ ကြံရည်၊ သေရည်၊ ဂျီ(ထောပတ်)၊ ဒဿီ(ယိုဂတ်)၊ နို့နှင့် ရေမှ ပေါက်ဖွားသော သမုဒ္ဒရာ ခုနစ်စင်းကို ခါးပတ်ကဲ့သို့ ဝိုင်းပတ်စီ၍ ပုံဖော်ပြရမည်။

Verse 10

जंबूप्लक्षकुशक्रौंचशाकशाल्मलिपुष्कराः । समुद्रान्सरितः सप्त द्वैगुण्येन प्रकल्पयेत्

ထို့ပြင် ဇမ္ဗူ၊ ပလက္ခ၊ ကုရှ၊ ကရောဉ္စ၊ ရှာက၊ ရှာလ္မလီ၊ ပုရှ္ကရ ဟူသော တိုက်ကြီး ခုနစ်ခုကိုလည်း ပုံဖော်ရမည်။ သမုဒ္ဒရာ ခုနစ်စင်းနှင့် မြစ်များကိုလည်း သင့်တော်သော အချိုးအစားဖြင့် စီမံကာ အဆင့်လိုက် နှစ်ဆနှစ်ဆ တိုးချဲ့၍ ချထားရမည်။

Verse 11

महेन्द्रो मलयः सह्यो हिमवान्गंधमादनः । विंध्यः शृंगी च सप्तैव कल्पयेत्कुलपर्वतान्

ထို့အတူ ကုလပဗ္ဗတ ဟူသော “မျိုးရိုးတောင်” ခုနစ်လုံးကိုလည်း ပုံဖော်ရမည်—မဟေန္ဒြ၊ မလယ၊ သဟျ၊ ဟိမဝန်၊ ဂန္ဓမာဒန၊ ဝိန္ဓျ နှင့် ရှೃင်ဂီ။

Verse 12

मध्ये प्रकल्पयेन्मेरुं दिक्षु विष्कम्भपर्वतान् । जंबून्यग्रोधनीपांश्च प्लक्षश्चैव तथा द्रुमान्

အလယ်ဗဟို၌ မေရုတောင်ကို တည်ထား၍၊ လေးဘက်လေးထောင့်၌ ထောက်တိုင်တောင်များကို တင်ပြရမည်။ ထို့ပြင် ဇမ္ဗူ၊ ညဂ္ရောဓ (ဗညန်)၊ နီပ နှင့် ပလက္ခ စသည့် သန့်ရှင်းသော သစ်ပင်များကိုလည်း ပုံဖော်ပြရမည်။

Verse 13

गंगाद्याः सरितस्तत्र प्राधान्येन प्रकल्पयेत् । एवं निर्माप्य वसुधां सर्वां हेममयीं नृप

ထိုနေရာ၌ ဂင်္ဂါမြစ် စသည့် မြစ်များကို အဓိကထား၍ ပုံဖော်စီမံရမည်။ ထို့သို့ ပြုလုပ်ကာ၊ အို ဘုရင်၊ မြေကြီးတစ်လုံးလုံးကို ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ အပြည့်အစုံ ဖန်တီးပြီးနောက်—

Verse 14

मंडपं कारयेत्पश्चाद्यथापूर्वं प्रकल्पितम्

ထို့နောက် ယခင်က သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ စနစ်တကျ စီမံ၍ မဏ္ဍပ (maṇḍapa) ကို ဆောက်လုပ်စေသင့်သည်။

Verse 15

कुण्डानि तोरणान्येव ब्राह्मणग्रहपूजने । पूर्ववत्सकलं कृत्वा मध्ये वेदिं प्रकल्पयेत्

ဗြာဟ္မဏတို့နှင့် ဂြဟဒေဝတားတို့ကို ပူဇော်ရန် ကုဏ္ဍ (မီးကန်) များနှင့် တိုရဏ (တံခါးတန်း) များကိုလည်း စီစဉ်ထားရမည်။ ယခင်ကဲ့သို့ အားလုံးကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် အလယ်၌ ဝေဒီ (vedī) ကို တည်ထောင်ရမည်။

Verse 16

तत्र संस्थापयेत्पृथ्वीं पंचगव्येन पार्थिव । यथोक्तमंत्रैस्तल्लिंगैस्ततः शुद्धोदकेन तु

အဲဒီနေရာတွင် မင်းကြီးရေ၊ နွား၏ ထုတ်ကုန်ငါးမျိုး (pañcagavya) ဖြင့် မြေမိခင် (ပृथ्वी) ကို စနစ်တကျ တည်ထောင်ရမည်။ ထို့နောက် သတ်မှတ်မန်တရားများနှင့် သင့်လျော်သော လက္ခဏာများကို အသုံးပြုကာ သန့်ရေဖြင့် သန့်စင်ပူဇော်ရမည်။

Verse 17

इमं मे गंगे यमुने पंचनद्यस्त्रिपुष्करम् । श्रीसूक्तं पावमानं च हैमीं च तदनंतरम्

«ဤပူဇော်သက္ကာသည် ငါ၏—အို ဂင်္ဂါ၊ အို ယမုနာ၊ အို မြစ်ငါးစင်းတို့၊ ထရိပုෂ္ကရ (Tripuṣkara)၊ သြရီသုက္တ (Śrīsūkta)၊ ပာဝမာန (Pāvamāna) နှင့် ထို့နောက် ဟိုင်မီ (Haimī)» ဟူ၍ အစဉ်လိုက် ရွတ်ဖတ်ရမည်။

Verse 18

स्नानकर्मणि योग्यांश स्वादिष्ठायनमुत्तमम्

ရေချိုးပူဇော်သည့် ကర్మ၌ အလွန်ကောင်းမြတ်၍ သင့်လျော်ဆုံးသော အပိုင်းမှာ စွာဒိဋ္ဌာယန (Svādiṣṭhāyana) ဖြစ်သည်။

Verse 19

एवं संस्नाप्य विधिवद्वासांसि परिधापयेत् । युवा सुवासा मंत्रेण सूक्ष्माणि विविधानि च

ဤသို့ စည်းကမ်းတကျ (ဘုရားရုပ်/တင်သွင်းထားသောရုပ်) ကို ရေချိုးသန့်စင်ပြီးနောက် ဝတ်ရုံဝတ်စေရာ၏။ မန္တရ «ယုဝာ သုဝာသာ» ဖြင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့၍ အမျိုးမျိုးသော အဝတ်အထည်များကိုလည်း ပူဇော်တင်လှူရမည်။

Verse 20

ये भूतानामधीत्येवं ततः प्रोच्य प्रपूजयेत् । धूरसीति च मंत्रेण धूपं दद्यात्समाहितः

ဤသို့ ဘူတများ (ဓာတ်/သတ္တဝါများ) နှင့်ဆိုင်သော စာတမ်းမန္တရများကို လေ့လာ၍ ရွတ်ဆိုပြီးနောက် ထုတ်ဖော်ကြေညာကာ ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ရမည်။ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ မန္တရ «ဓူရ အသိ» ဖြင့် နံ့သာမီး (ဓూప) ကို ပူဇော်တင်လှူရမည်။

Verse 21

अग्निर्ज्योतीति मंत्रेण कुर्यादारार्तिकं ततः । अहमस्मीति मंत्रेण सप्तधान्यं प्रकल्पयेत्

ထို့နောက် မန္တရ «အဂ္နိရ် ဂျျိုးတိ» ဖြင့် အာရတိ (မီးအလင်းလှည့်ပူဇော်) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ မန္တရ «အဟမ် အသ္မိ» ဖြင့် သတ္တဓာနျ (စပါးမျိုး ခုနှစ်ပါး) ကို ပူဇော်အဖြစ် စီစဉ်ထားရမည်။

Verse 22

एवं कृत्वाऽखिलं तस्या यजमानः सितांबरः । पुरः स्थितोंजलिं बद्ध्वा मंत्रानेतानुदाहरेत्

ဤသို့ သူမအတွက် အရာအားလုံးကို ပြီးစီးစေပြီးနောက် ယဇမာန (ပွဲပိုင်ရှင်) သည် အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ (ဘုရားရုပ်) ရှေ့တွင် ရပ်၍ လက်အုပ်ချီပြီး ဤမန္တရများကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 23

त्वया संधार्यते विश्वं जगदेतच्चराचरम् । तव दानं करिष्यामि सांनिध्यं कुरु मेदिनि

သင်၏ အားဖြင့် စကြဝဠာတစ်လောကလုံး—လှုပ်ရှားသောနှင့် မလှုပ်ရှားသော ဤလောက—ကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။ ငါသည် ဤဒါနကို သင်ထံ ပြုမည်။ အို မေဒိနီ (မြေမိခင်)၊ ကျွန်ုပ်အား သင်၏ ကရုဏာပြည့်ဝသော နီးကပ်တည်ရှိမှုကို ပေးသနားပါ။

Verse 24

शरीरेष्वपि भूतानां त्वं देवि प्रथमं स्थिता । ततश्चान्यानि भूतानि जलादीनि वसुन्धरे

သတ္တဝါတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများအတွင်း၌ပင်၊ အို ဒေဝီ၊ သင်သည် ပထမဦးစွာ တည်ရှိနေ၏။ ထို့နောက် မြေမိခင် ဝသုန္ဓရာ၊ ရေစသည့် အခြားဓာတ်များ ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 25

ये त्वां यच्छंति ते भूयस्त्वां लभंते न संशयः । इह लोके परे चैव पार्थिवं रूपमाश्रिता

သင့်အား လှူဒါန်းသူတို့သည် ထပ်မံ၍ သင့်ကို ရရှိကြမည်၊ သံသယမရှိ။ ဤလောက၌လည်း၊ နောက်လောက၌လည်း၊ မြေသဘောရုပ်ကို အားကိုးကာ ရရှိကြ၏။

Verse 26

एवं स्तुत्वा समादाय तोयं हेमाकृतिं नृप । वासुदेवं हृदि स्थाप्य मंत्रेणानेन कल्पयेत्

ဤသို့ ချီးမွမ်းပြီးနောက်၊ အို မင်းကြီး၊ ရေကိုယူ၍ ရွှေရုပ်ပုံကို ဖန်တီးရမည်။ ထို့နောက် ဝါစုဒေဝကို နှလုံး၌ တည်စေကာ ဤမန္တရဖြင့် ကရိယာကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 27

पातालादुद्धृता येन पृथ्वी सा लोककारिणा । अस्या दानेन च सदा प्रीयतां मे जनार्दनः

ပာတားလမှ မြေကို မြှောက်တင်ခဲ့သော သူ—လောကတို့၏ အကျိုးပြုရှင်—ဤမြေကို လှူဒါန်းခြင်းအားဖြင့် ဂျနာရ္ဒနသည် ကျွန်ုပ်အပေါ် အစဉ်ပျော်ရွှင်ပါစေ။

Verse 28

एवमुच्चार्य तत्तोयं तोयमध्ये परिक्षिपेत् । न भूमौ नैव हस्ते च ब्राह्मणस्य नृपोत्तम

ဤသို့ ရွတ်ဆိုပြီးနောက်၊ အို မင်းမြတ်၊ ထိုရေကို ရေအတွင်း၌ပင် ထည့်ထားရမည်။ မြေပေါ်၌ မထားရ၊ ဗြာဟ္မဏ၏ လက်ထဲ၌လည်း မပေးရ။

Verse 29

ततो विसर्जयेद्देवीं मन्त्रेणानेन भागशः । आगता च यथान्यायं पूजिता च यथाविधि

ထို့နောက် ဤမန္တရဖြင့် အပိုင်းပိုင်းခွဲ၍ ဒေဝီကို စည်းကမ်းတကျ ပြန်လွှတ်ပို့ရမည်။ စည်းကမ်းအတိုင်း ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ထုံးတမ်းအတိုင်း ပူဇော်ခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 30

अस्माकं त्वं हितार्थाय यत्रेष्टं तत्र गम्यताम् । उस्रा वेदेति मंत्रेण समुच्चार्य ततः परम् । ब्राह्मणेभ्यः प्रदातव्या संविभज्य नराधिप

“ကျွန်ုပ်တို့၏ ကောင်းကျိုးအတွက် သင်နှစ်သက်ရာသို့ သွားပါစေ” ဟု ဆိုပြီး၊ ထို့နောက် “usrā vede…” ဟု စသော မန္တရကို ရွတ်ဆိုကာ၊ ထို့ပြီးလျှင် အလှူကို ခွဲဝေ၍ ဗြာဟ္မဏများအား ပေးအပ်ရမည်၊ အို လူတို့၏ အရှင်။

Verse 31

एवं ते सर्वमाख्यातं पृथिवीदानमुत्तमम् । शृणुयात्पार्थिवो भावी दाता जन्मनिजन्मनि

ဤသို့ဖြင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး “မြေဓာတ်အလှူ” ကို သင်အား အပြည့်အစုံ ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။ အနာဂတ်ဘုရင်တစ်ပါးက ဤကို နားထောင်လျှင် မွေးဖွားသမျှ မွေးဖွားတိုင်း အလှူရှင် ဖြစ်လာမည်။

Verse 32

यो राजा पृथिवीं दद्याद्विधिनानेन पार्थिव । राज्यभ्रंशो न वंशेऽपि तस्य संजायते क्वचित्

အို ဘုရင်ကြီး၊ ဤနည်းလမ်းအတိုင်း မြေကို အလှူပေးသော အုပ်စိုးရှင်၏ မျိုးဆက်အတွင်းတောင် အခါမရွေး အာဏာပျက်စီးခြင်း မဖြစ်ပေါ်တတ်။

Verse 33

राज्यभ्रंशसमोपेता ये दृश्यंते महीभुजः । न तैर्वसुन्धरा दत्ता ब्राह्मणानां धृतात्मनाम्

နိုင်ငံပျက်စီးခြင်းနှင့် တွဲဖက်နေသော ဘုရင်များကို မြင်ရသည်။ ထိုသူတို့သည် စိတ်ကို ထိန်းချုပ်သော ဗြာဟ္မဏများအား မြေ (ဝಸುန္ဓရာ) ကို မလှူဒါန်းခဲ့ကြသဖြင့် ဖြစ်၏။

Verse 34

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पृथ्वीदानं समाचरेत् । न हरेत्परदत्तां च कथंचिदपि मेदिनीम्

ထို့ကြောင့် အားထုတ်မှုအပြည့်ဖြင့် မြေ (ပထဝီ) ကို လှူဒါန်းခြင်းကို ကျင့်သုံးရမည်။ အခြားသူအား ပေးလှူပြီးသား မြေကို မည်သို့မျှ မသိမ်းယူရ။

Verse 35

एतत्पुण्यं प्रशस्यं च पृथिवीदानमुत्तमम् । शृण्वतामपि राजेंद्र तद्देहाद्यघनाशनम्

ဤမြေဒါနသည် အလွန်မြတ်သော ကုသိုလ်ဖြစ်၍ အထူးချီးမွမ်းခံရ၏။ မင်းတို့၏အရှင် ရာဇင်ဒြာ၊ ထိုအကြောင်းကို ကြားရုံသာဖြစ်စေကာမူ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့်ဆက်နွယ်သော အပြစ်တို့မှစ၍ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 36

आस्तां तावत्प्रदानं च पृथिव्याः पृथिवीपतेः । दातुः संप्रेरणं यस्या अज्ञानौघविनाशनम्

အို မြေရှင်မင်း၊ မြေကို ပေးလှူခြင်း၏ မဟာဂုဏ်ကို ခဏထားပါစေ။ ဤသန့်ရှင်းသောအမှု၌ လှူဒါန်းလိုစိတ်ကို လှုံ့ဆော်ပေးသော အတွင်းစိတ်တောင်ပင် အဝိဇ္ဇာရေကြီးကို ဖျက်ဆီးပေးသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 37

रूपवान्सुभगश्चैव तथा च प्रियदर्शनः । आधिव्याधिविनिर्मुक्तः पुत्रपौत्रसमन्वितः

ထိုဒါန၏ အာနုဘော်ကြောင့် လူသည် ရုပ်ရည်လှပ၍ ကံကောင်းသုခရှိကာ မြင်ရသူနှစ်သက်စေ၏။ စိတ်ပူပန်မှုနှင့် ရောဂါကင်းလွတ်၍ သားမြေးနှင့် ပြည့်စုံလာသည်။

Verse 38

मेधावी जायते मर्त्यो दानस्यास्य प्रभावतः । इत्थंभूता महाराज कृत्वा राज्यमकण्टकम्

ဤဒါန၏ အာနုဘော်ကြောင့် လူသားသည် ထက်မြက်သော ဉာဏ်ပညာနှင့် မွေးဖွားလာသည်။ ထို့ကြောင့် မဟာရာဇာ၊ အတားအဆီးနှင့် ရန်သူကင်းသော (အကဏ္ဍက) နိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်ပြီးနောက်…

Verse 39

प्रीता विष्णोः पदं यांति शाश्वतं यन्निरामयम् । अन्यत्रापि धरादानात्प्रकुर्याच्चक्रवर्तिताम्

ဤသို့သော ဒါနကြောင့် ဝမ်းမြောက်တော်မူသဖြင့် သူတို့သည် ဒုက္ခကင်း၍ အမြဲတည်သော ဗိဿနု၏ နိဝါသသို့ ရောက်ကြသည်။ အခြားနေရာ၌ပင် မြေဒါနပေးလှူခြင်းဖြင့် စကြဝတိန် (cakravartin) အဖြစ်ကိုလည်း ရနိုင်သည်။

Verse 40

एकजन्मांतरं यावत्सम्यग्दत्तं नृपोत्तमः । गौतमेश्वरदेवस्य यत्पुरा पुरतः कृतम्

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ထို့နောက် တစ်ဘဝတာလုံးအထိ ယခင်က ပရိသတ်တော်ရှေ့၌ ဂေါတမေရှွရ (Gautameśvara) ဘုရားရှင်၏ မျက်မှောက်တွင် မှန်ကန်စွာ ပေးလှူခဲ့သော ဒါန၏ အကျိုးသည် ဆက်လက်တည်ရှိသည်။

Verse 41

सप्तजन्मांतरं यावत्प्रकरोति न संशयः । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्र देया मही नृप

၎င်း၏ အကျိုးသည် ခုနစ်ဘဝတိုင်တိုင် ဆက်လက်သက်ရောက်သည်ဟု သံသယမရှိ။ ထို့ကြောင့် အို မင်းကြီး၊ အားလုံးသောကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ထိုနေရာ၌ မြေဒါနကို ပေးလှူသင့်သည်။

Verse 268

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये गौतमेश्वरमाहात्म्ये पृथ्वीदानमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ» ၏ «ဧကာရှီတိ-သာဟသရီ သံဟိတာ» အတွင်း၊ ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍ၌ရှိသော ဟာဋကေရှွရ-က்ஷೇತ್ರ မာဟာတ္မယ အတွင်း ဂေါတမေရှွရ မာဟာတ္မယ၌ «မြေဒါန၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၂၆၈ သည် ဤနေရာတွင် ပြီးဆုံး၏။