
ဤအধ্যာယသည် စူတာ၏ပုံပြင်ပြောကြားမှုဖြင့် စတင်ကာ တောင်–မြောက်နယ်နိမိတ်ဆိုင်ရာ ပထဝီအနေအထားသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ယမုနာမြစ်ကမ်း မထုရာမြို့တွင် ဂိုကရဏဟု အမည်တူသော ဗြာဟ္မဏနှစ်ဦးကို မိတ်ဆက်ပြီး၊ ဓမ္မရာဇ ယမ၏ အုပ်ချုပ်ရေးအမိန့်ကြောင့် သံတမန်က ရည်ရွယ်ထားသူအစား အသက်ရှည်နေသေးသော ဗြာဟ္မဏကို မှားယွင်းခေါ်ဆောင်လာသဖြင့် ယမက ပြန်လည်ပြင်ဆင်ကာ သီလနှင့် ကမ္မသဘောတရားအကြောင်း ဆွေးနွေးမှု ဖြစ်ပေါ်သည်။ ဆင်းရဲမှုကြောင့် သေချင်သော ဗြာဟ္မဏက ယမထံတွင် မျှတမှုနှင့် ကမ္မအကျိုးဆက် လည်ပတ်ပုံကို မေးမြန်းသည်။ ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏက နရကအမျိုးအစားများကို ခွဲခြားဖော်ပြရန် တောင်းဆိုရာ ယမက ဗိုင်တရာဏီ အပါအဝင် အရေးကြီးသော ၂၁ မျိုးကို စဉ်လိုက်ဖော်ပြပြီး ခိုးယူမှု၊ သစ္စာဖောက်မှု၊ မမှန်သက်သေခံမှု၊ အခြားသူကို ထိခိုက်စေမှု စသည့် အပြစ်များနှင့် ဆက်စပ်ဖော်ညွှန်းသည်။ အပြစ်ဒဏ်မြေပုံမှ သင်ကြားချက်သည် နောက်တစ်ဖန် သီလကျင့်စဉ်သို့ ပြောင်းကာ ဘုရားဖူးခရီးညွှန်ကြားမှု၊ နတ်ဘုရားနှင့် ဧည့်သည်ကို ပူဇော်လေးစားမှု၊ အစာ၊ ရေ၊ အမိုးအကာ လှူဒါန်းမှု၊ ကိုယ်ထိန်းသိမ်းမှု၊ သင်ယူလေ့လာမှုနှင့် အများပြည်သူအကျိုးပြုလုပ်ငန်းများ (ရေတွင်း၊ ရေကန်၊ ဘုရားကျောင်း) ကို ကာကွယ်သည့် သာသနာတရားအဖြစ် ချီးမွမ်းသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ယမက “လျှို့ဝှက်” ကယ်တင်ရေးအမိန့်ကို ဖော်ထုတ်သည်—အာနရတဒေသရှိ ဟာဋကေရှဝရ က్షೇತ್ರ၌ ရှိဝကို ဘက်တိဖြင့် ကိုးကွယ်လျှင် အချိန်တိုတောင်းသော်လည်း အလွန်ကြီးမားသော အပျက်အကျိုးကို ပျောက်ကင်းစေပြီး ရှိဝလောကသို့ မြှင့်တင်နိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။ ဂိုကရဏနှစ်ဦးက နယ်နိမိတ်တွင် လင်္ဂတည်ထောင်၍ ပူဇော်တပသ ပြုကာ ကောင်းကင်သို့ တက်ရောက်ကြပြီး၊ လဆန်း/လဆုတ် ၁၄ ရက် (စတုဒ္ဒသီ) ညလုံးနိုးကာ ပူဇော်ခြင်းကို သားသမီး၊ ဥစ္စာနှင့် မောက္ခအထိ အကျိုးပေးသည်ဟု ချီးမွမ်းသည်။ အဆုံးတွင် က్షೇತ್ರအတွင်း နေထိုင်ခြင်း၊ စိုက်ပျိုးခြင်း၊ ရေချိုးခြင်းနှင့် တိရစ္ဆာန်သေဆုံးခြင်းတောင် ဝိညာဉ်ရေးအကျိုးရှိကြောင်း၊ သာသနာနှင့် ဆန့်ကျင်သူများသည် ကောင်းမြတ်သော အခြေအနေများမှ မကြာခဏ ကျဆင်းရကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။
Verse 1
। सूत उवाच । यत्पूर्वापरसीमान्तं तन्मया संप्रकीर्तितम् । दक्षिणोत्तरसंभूतं तद्वो वक्ष्यामि सांप्रतम्
စူတက ပြောသည်—အရှေ့နှင့် အနောက် အစွန်းအကန့်အသတ်တို့ကို ငါက သင့်လျော်စွာ ဖော်ပြပြီးပြီ။ ယခုမူ တောင်နှင့် မြောက်ဘက်သို့ ဆိုင်သော အကျယ်အဝန်းနှင့် သတ်မှတ်ချက်ကို သင်တို့အား ပြောမည်။
Verse 2
अस्ति भूभितले ख्याता मधुराख्या महापुरी । नानाविप्रसमाकीर्णा यमुनातटसंश्रया
မြေပြင်ပေါ်တွင် မဓုရာဟု ခေါ်သော နာမည်ကြီး မဟာမြို့တော်တစ်မြို့ ရှိ၏။ ဗြာဟ္မဏများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ယမုနာမြစ်ကမ်းပေါ်တွင် တည်ရှိ၏။
Verse 3
तस्यामासीद्द्विजश्रेष्ठो गोकर्ण इति विश्रुतः । वेदाध्ययनसंपन्नः सर्वशास्त्रविचक्षणः
ထိုမြို့၌ ဂိုကဏ္ဏဟု နာမည်ကျော်ကြားသော ဒွိဇအထူးမြတ်တစ်ဦး နေထိုင်ခဲ့၏။ သူသည် ဝေဒပညာကို ပြည့်စုံစွာ လေ့လာထားပြီး သာသ္တရားအားလုံး၌ ထက်မြက်သူ ဖြစ်၏။
Verse 4
अथापरोऽस्ति तन्नामा तत्र विप्रो वयोऽन्वितः । सोऽपि च ब्राह्मणः श्रेष्ठः सर्वविद्यासु पारगः
ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ နာမည်တူသော အခြားဗြာဟ္မဏတစ်ဦးလည်း ရှိ၏၊ အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သူ ဖြစ်သည်။ သူလည်း ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်တစ်ဦးဖြစ်၍ ပညာရပ်အားလုံး၌ ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်၏။
Verse 5
कस्यचित्त्वथकालस्य यमः प्राह स्वकिंकरम् । ऊर्ध्वकेशं सुरक्ताक्षं कृष्णदन्तं भयानकम्
တစ်ခါတစ်ရံ၌ ယမမင်းသည် မိမိ၏အမှုထမ်းကို မိန့်တော်မူ၏—ဆံပင်ထောင်လျက် မျက်စိနီရဲ တောက်ပြောင်၍ သွားမည်းကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသူ။
Verse 6
अद्य गच्छ द्रुतं दूत मथुराख्यां महापुरीम् । आनयस्व द्विजश्रेष्ठं तस्यां गोकर्णसंज्ञकम्
«ယနေ့ပင် မြန်မြန်သွားလော့၊ အို တမန်တော်၊ မထုရာဟု ခေါ်သော မဟာမြို့သို့ သွား၍ ထိုနေရာရှိ ဗြဟ္မဏအထွတ်အမြတ် ဂိုကဏ္ဏဟု အမည်ရသူကို ဤသို့ ခေါ်ဆောင်လာလော့»။
Verse 7
तस्यायुषः क्षयो जातो मध्याह्नेऽद्यतने दिने । त्याज्योऽन्योऽस्ति च तत्रैव चिरायुस्तादृशो द्विजः
«သူ၏အသက်တာကာလသည် ယနေ့နေ့လယ်တွင် အဆုံးသတ်ပြီ။ သို့သော် ထိုနေရာ၌ ထိုကဲ့သို့ပင် အခြား ဗြဟ္မဏတစ်ဦး ရှိသေး၏—အသက်ရှည်သူဖြစ်သဖြင့် ထားလော့»။
Verse 8
सूत उवाच । अथ दूतो द्रुतं गत्वा तां पुरीं यमशासनात् । विभ्रमादानयामास गोकर्णं च चिरायुषम्
စူတက ပြော၏—ထို့နောက် ယမမင်း၏ အမိန့်တော်အတိုင်း တမန်သည် ထိုမြို့သို့ မြန်မြန်သွား၍ အမှားကြောင့် အသက်ရှည်သော ဂိုကဏ္ဏကို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။
Verse 9
ततः कोपपरीतात्मा यमः प्रोवाच किंकरम् । दीर्घायुरेष आनीतो धिक्पाप किमिदं कृतम्
ထို့နောက် ဒေါသဖြင့် စိတ်နှလုံးဖုံးလွှမ်းသွားသော ယမမင်းသည် အမှုထမ်းကို မိန့်တော်မူ၏—«ဤသူက အသက်ရှည်သူပင်! အို အပြစ်သား၊ အရှက်မရှိလှ! ဤကဲ့သို့ ဘာကို လုပ်လိုက်သနည်း»။
Verse 10
तस्मात्प्रापय तत्रैव यावदस्य च बन्धुभिः । नो गात्रं दह्यते शोकात्सुसमिद्धेन वह्निना
ထို့ကြောင့် သူ့ကို ထိုနေရာသို့ ချက်ချင်း ပြန်ပို့လော့—ဝမ်းနည်းခြင်းကြောင့် မီးလောင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော ဆွေမျိုးများက မီးတောက်ကောင်းကောင်းဖြင့် သူ့ခန္ဓာကို မီးသင်္ဂြိုဟ်မီ။
Verse 11
ब्राह्मण उवाच । नाहं तत्र गमिष्यामि दिष्ट्या प्राप्तोस्मि तेंऽतिकम् । वांछमानः सदा मृत्युं दारिद्र्येण कदर्थितः
ဗြာဟ္မဏက ပြောသည်—“ငါ ထိုနေရာသို့ မပြန်သွားမည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သင်၏ရှေ့တော်သို့ ရောက်လာပြီ။ ဆင်းရဲမွဲတေမှုကြောင့် နှိပ်စက်ခံရ၍ ငါသည် အမြဲတမ်း သေခြင်းကိုသာ ဆန္ဒရှိခဲ့သည်။”
Verse 12
यम उवाच । निमिषेणापि नो मर्त्यमानयामि महीतलात् । आयुःशेषेण विप्रेन्द्र पूर्णेनाथ त्यजामि न
ယမမင်းက ပြောသည်—“တစ်ခဏမျှပင် လူသားကို မြေပြင်မှ မခေါ်ယူပါ။ အို ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ်၊ သတ်မှတ်ထားသော အသက်ကျန်အပိုင်း ပြည့်စုံသည့်အထိ ငါသည် မည်သူ့ကိုမျှ ထွက်ခွာစေမည်မဟုတ်။”
Verse 13
तत एव हि मे नाम धर्मराज इति स्मृतम् । समत्वात्सर्वजंतूनां पक्षपातविवर्जनात्
“ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် ငါကို ‘ဓမ္မရာဇ’ ဟု မှတ်မိကြသည်။ သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် တန်းတူဖြစ်၍ ဘက်လိုက်မှုကင်းသောကြောင့်ပင်။”
Verse 14
तस्माद्गच्छ गृहं विप्र यावद्गात्रं न दह्यते । बंधुभिस्तव शोकार्तैर्नाधुना तत्र ते स्थितिः
“ထို့ကြောင့် အို ဗြာဟ္မဏ၊ သင်၏ခန္ဓာကို မီးမလောင်သေးခင် အိမ်သို့ သွားလော့။ သင်၏ဆွေမျိုးများသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေကြသည်; ယခုအချိန်၌ သင် ထိုနေရာတွင် နေရမည့်အချိန် မဟုတ်။”
Verse 15
प्रार्थयस्व मनोऽभीष्टं वरं ब्राह्मणसत्तम । न वृथा दर्शनं मे स्यात्कथंचिदपि देहिनाम्
အို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်၊ သင်၏စိတ်အလိုရှိသော ကောင်းချီးပေးတော်မူရန် ဆုတောင်းလော့။ ကိုယ်ရှိသတ္တဝါတို့အတွက် မည်သည့်အခါမျှ ငါ၏ပေါ်ထွန်းခြင်း မအကျိုးမဲ့ မဖြစ်စေပါနှင့်။
Verse 16
ब्राह्मण उवाच । अवश्यं यदि गंतव्यं मया देव गृहं पुनः । तन्ममाचक्ष्व पृच्छामि वरश्चैष भवेन्मम
ဗြာဟ္မဏက ပြောသည်— «အို ဘုရားရှင်၊ ကျွန်ုပ်သည် မဖြစ်မနေ အိမ်သို့ ပြန်သွားရမည်ဆိုလျှင်၊ ထိုအကြောင်းကို ပြောပြတော်မူပါ။ ဤမေးမြန်းခြင်းပင် ကျွန်ုပ်၏ ကောင်းချီးဖြစ်ပါစေ»။
Verse 17
एते ये नरका रौद्राः सेविताः पापकर्मभिः । दृश्यंते वद कः केन कर्मणा सेव्यते जनैः
«ဤကြောက်မက်ဖွယ် နရကများသည် အပြစ်ကံကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်—ဤနေရာတွင် မြင်ရသည်။ ပြောပြပါ—ဘယ်သူက ဘယ်နရကကို ခံစားရသနည်း၊ မည်သည့်ကံကြောင့် ထိုသို့ ဖြစ်သနည်း?»
Verse 18
यम उवाच । असंख्या नरका विप्र यथा प्राणिगणाः क्षितौ । कृत्स्नशः कथितुं शक्या नैववर्षशतैरपि
ယမမင်းက ပြောသည်— «အို ဗြိပရဗြာဟ္မဏ၊ နရကများသည် မရေတွက်နိုင်အောင် များလှသည်၊ မြေပြင်ပေါ်ရှိ သတ္တဝါများ မရေတွက်နိုင်သကဲ့သို့ပင်။ ရာနှစ်များစွာဖြင့်ပင် အပြည့်အစုံ မဖော်ပြနိုင်»။
Verse 19
कीर्तयिष्यामि तेषां ते प्राधान्येन द्विजोत्तम । एकविंशतिसंख्या ये पापिलोककृते कृताः
«အို ဒွိဇောတ္တမ၊ ထိုနရကများအနက် အဓိကအရာများကို သင့်အား ငါဖော်ပြမည်။ အပြစ်သားတို့၏ လောကအတွက် စီမံထားသော နရက ၂၁ ခုကို ဦးစားပေး၍ ပြောကြားမည်»။
Verse 20
आद्योऽयं रौरवो नाम नरको द्विजसत्तम । प्रतप्ततैलकुंभेषु पच्यंते यत्र जंतवः
အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်ဆုံးရေ၊ ပထမနရကမှာ «ရော်ရဝ» ဟု ခေါ်သည်။ ထိုနေရာ၌ သတ္တဝါတို့ကို မီးလောင်ပူပြင်းသော ဆီပြည့်အိုးကြီးများထဲတွင် ပြုတ်ချက်ခံရသည်။
Verse 21
हा मातस्तात पुत्रेति प्रकुर्वंति सुदारुणम् । परपाकरताः क्षुद्राः परद्रव्या पहारकाः
သူတို့သည် «အမေ့! အဖေ့! သားရေ!» ဟု အလွန်ကြမ်းတမ်းသော ဒုက္ခထဲတွင် ငိုကြွေးအော်ဟစ်ကြသည်—အခြားသူကို ထိခိုက်စေခြင်းကို နှစ်သက်၍ အခြားသူ၏ ဥစ္စာကို ခိုးယူသော စိတ်သေးသူများပင် ဖြစ်သည်။
Verse 22
द्वितीय एष विप्रेंद्र महारौरवसंज्ञितः । कृतघ्नैः सेव्यते नित्यं तथा च गुरुतल्पगैः
အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်ဆုံးရေ၊ ဤသည်မှာ ဒုတိယနရကဖြစ်၍ «မဟာရော်ရဝ» ဟု ခေါ်သည်။ ၎င်းသည် ကျေးဇူးမသိသူတို့နှင့် ဂုရု၏ အိပ်ရာကို လွန်ကျူးသူတို့၏ နေရာအဖြစ် အမြဲတမ်းရှိသည်။
Verse 23
रोरूयमाणैर्दाहार्तैः पच्यमानै र्हविर्भुजा । खंडशः क्रियमाणैश्च तीक्ष्णशस्त्रैरनेकधा
ထိုနေရာ၌ သူတို့သည် အော်ဟစ်ငိုကြွေးကာ မီးလောင်ပူပြင်းခြင်းကြောင့် နာကျင်တုန်လှုပ်ကြသည်။ ယဇ్ఞဟဝိကို စားသောက်သော မီး (အဂ္ဂိ) က သူတို့ကို «ချက်ပြုတ်» သကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းစေပြီး၊ ထက်မြက်သော လက်နက်များဖြင့် နည်းမျိုးစုံအဖြစ် အပိုင်းပိုင်း ခွဲဖြတ်ခံရသည်။
Verse 24
तृतीयोंऽधतमोनाम नरकः सुभयावहः । अत्र ये पुरुषा यांति तांश्च वक्ष्यामि सुद्विज
တတိယနရကမှာ «အန္ဓတမသ» ဟု ခေါ်ပြီး အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်သည်။ အို ဗြာဟ္မဏကောင်းရေ၊ ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ရသူ မည်သူတို့နည်းကို ငါ ပြောမည်။
Verse 26
चतुर्थोऽयं प्रतप्ताख्यो नरकः संप्रकीर्तितः । अत्र ते यातनां भुक्त्वा तथा शुद्धा भवंति च
ဤသည်မှာ စတုတ္ထနရကကို «ပရတာပတ» (မီးလောင်ပူပြင်း) ဟု ကြေညာထားသည်။ ထိုနေရာ၌ ဒဏ်ခတ်မှုကို ခံပြီးနောက် ကမ္မကုန်ခမ်းသဖြင့် သူတို့လည်း သန့်စင်လာကြသည်။
Verse 27
यैः कृता सततं निंदा गुरुदेवतपस्वि नाम् । तेषामुत्पाट्यते जिह्वा जाताजाताऽत्र भूरिशः
ဂုရု၊ ဒေဝတားနှင့် တပသီတို့ကို အမြဲတမ်း အပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့သူတို့၏ လျှာကို ဤနေရာ၌ ဆွဲဖြုတ်ပစ်ကြသည်၊ ထပ်ခါထပ်ခါ အကြိမ်များစွာ။
Verse 28
एषोऽन्यः पंचमो नाम सुप्रसिद्धो विदारकः । मित्रद्रोहरताश्चात्र च्छिद्यंते करपत्रकैः
ဤအခြားနရကသည် ပဉ္စမမြောက်ဖြစ်၍ «ဝိဒါရက» (ခွဲဖြတ်ဖျက်ဆီးသူ) ဟု နာမည်ကြီးသည်။ မိတ်ဆွေကို သစ္စာဖောက်ရာ၌ စွဲလမ်းသူတို့ကို ဤနေရာ၌ “လက်ရွက်” ဓားသွားများဖြင့် ခွဲဖြတ်ကြသည်။
Verse 29
दुष्टेन चक्षुषा दृष्टाः परदारा नराधमैः । सुलोहास्याः खगास्तेषां हरंत्यत्र विलोचने
သူတစ်ပါး၏ မယားကို မကောင်းသော မျက်စိဖြင့် ကြည့်သော အောက်တန်းကျသူတို့၏ မျက်လုံးကို ဤနေရာ၌ သံနှုတ်ခေါင်းရှိ ငှက်များက ဆွဲယူ၍ ခွဲဖြုတ်ကြသည်။
Verse 30
प्राणांतिकं पुरा दत्तं यैर्दुःखं प्राणिनां नरैः । अपराधं विना तेऽत्र पच्यंते वालुकोत्करैः
အပြစ်မရှိသော သတ္တဝါတို့ကို အသက်အန္တရာယ်တိုင်အောင် ဒုက္ခပေးခဲ့သော လူတို့သည် ဤနေရာ၌ ပူလောင်သော သဲပုံများပေါ်တွင် “ချက်ပြုတ်” ခံရကြသည်။
Verse 31
बीभत्सुरिति विख्यातः सप्तमो नरकाधमः । मूत्रामेध्य समाकीर्णः समंतादतिगर्हितः
နတ်ငရဲတို့အနက် အဆိုးရွားဆုံး သတ္တမမြောက်ကို «ဘီဘတ်ဆု» ဟု ကျော်ကြားသည်။ ဆီးနှင့် အညစ်အကြေးတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်၍ အရပ်ရပ်၌ အလွန်စက်ဆုပ်ဖွယ် ဖြစ်၏။
Verse 32
राजगामि च पैशुन्यं यैः कृतं सुदुरात्मभिः । अमेध्यपूर्णवक्त्रास्ते धार्यंतेऽत्र नराधमाः
မင်းထံသို့ ရောက်အောင် တိုင်ကြားကာ အပြစ်တင်ပြောဆိုခြင်း (တရားရုံးသို့ သတင်းပို့၍ စော်ကားခြင်း) ကို အလွန်ဆိုးယုတ်သူတို့ ပြုခဲ့လျှင်—ထိုနိမ့်ကျသူတို့ကို ဤနေရာ၌ အညစ်အကြေးဖြင့် ပါးစပ်ပြည့်စေကာ ထိန်းသိမ်းထား၏။
Verse 33
कुत्सितोनाम विख्यातो द्विजायं चाष्टमोऽधमः । श्लेष्ममूत्राभिसंपूर्णैस्तथा गन्धैश्च कुत्सितैः
အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်၊ အဋ္ဌမမြောက် အဆိုးရွားသော ငရဲကို «ကုတ်စိတ» ဟု ကျော်ကြားသည်။ ၎င်းသည် ချွဲနှင့် ဆီးတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ အညစ်အကြေးဆန်သော ဆိုးရွားသည့် အနံ့ဖြင့် နံစော်လှ၏။
Verse 34
गुरुदेवातिथिभ्यश्च स्वभृत्येभ्यो विशेषतः । अदत्त्वा भोजनं यैस्तु कृतं तेऽत्र व्यवस्थिताः
ဂုရု၊ ဒေဝတားများ၊ ဧည့်သည်များနှင့် အထူးသဖြင့် ကိုယ့်အပေါ် မူတည်နေသူများ၊ အလုပ်သမား/ကျွန်များထံ အစာမပေးဘဲ ကိုယ်တိုင်သာ စားသောက်ခဲ့သူတို့သည် ဤနေရာ၌ တည်နေ၍ ဒုက္ခခံရ၏။
Verse 35
एष दुर्गमनामा च नवमो द्विजसत्तम । तीक्ष्णकंटकसंकीर्णः सर्पवृश्चिकसंकुलः
အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်၊ ဤကိုးမြောက် ငရဲကို «ဒုရ္ဂမ» ဟု ခေါ်သည်။ ၎င်းသည် ချွန်ထက်သော ဆူးများဖြင့် ပြန့်ကျဲကာ မြွေများနှင့် ကင်းမြီးကောက်များဖြင့် ပြည့်နှက်လှ၏။
Verse 36
एकसार्थप्रयाताय क्षुत्क्षामायावसीदते । अदत्त्वा भोजनं यैश्च कृतं तेऽत्र व्यवस्थिताः
ကာရဝန်နှင့် ခရီးသွား၍ ဆာလောင်ကာ အားနည်းလဲကျမည့်သူအား အစာမပေးသူတို့ကို ဤနေရာ (နရက) တွင် တည်နေစေသည်။
Verse 37
दशमोऽयं सुविख्यातो नरको नामदुः सहः । तप्तलोहमयैः स्तंभैः समंतात्परिवारितः
ဤသည်မှာ ဒသမမြောက် နရကဖြစ်၍ «ဒုဿဟ» ဟူသော အမည်ဖြင့် ကျော်ကြားသည်။ ပတ်လည်အနှံ့ အနီပူသံတိုင်များဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။
Verse 38
ये पापाः परदारेषु रक्ता मिष्टामिषेषु वा । तप्तलोहमयान्स्तंभांस्तेऽत्रालिंगंति मानवाः
သူတစ်ပါး၏ မယားတို့၌ စွဲလမ်းသူ၊ သို့မဟုတ် ချိုမြိန်သော အစားအစာနှင့် အသားတို့၌ တပ်မက်သူ ပ罪သားတို့သည် ဤနေရာ၌ အနီပူသံတိုင်များကို ဖက်ကပ်ရသည်။
Verse 39
एकादशोऽपरश्चायमाकर्षाख्यः प्रकीर्तितः । नरको विप्रशार्दूल तप्तसंदंशसंकुलः
ဗြာဟ္မဏတို့အနက် ကျားသဖွယ်မြတ်သူရေ၊ ဒသမတစ်မြောက် နရကကို «အာကර්ရှ» (Ākarṣa) ဟု ခေါ်ကြသည်။ အနီပူသံညှပ်နှင့် သံတံဆိပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
Verse 40
स्त्रीविप्रगुरुदेवानां वित्तं चाश्नंति ये नराः । संदंशैरपि कृष्यंते तत्र तप्तैः समंततः
မိန်းမတို့၏ ဥစ္စာ၊ ဗြာဟ္မဏတို့၏ ဥစ္စာ၊ ဂုရုတို့၏ ဥစ္စာ၊ သို့မဟုတ် ဒေဝတို့၏ ဥစ္စာကို စားသုံးသိမ်းယူသူ လူတို့ကို ထိုနေရာ၌ ပတ်လည်အနှံ့ အနီပူသံညှပ်များဖြင့် ဆွဲငင်ကြသည်။
Verse 41
संदंशो द्वादशश्चायं तथाऽभक्ष्यप्रभक्षकाः । लोहदंतमुखैर्गृधैर्भक्ष्यंतेऽत्र नराधमाः
ဤတစ်ဆယ့်နှစ်ခုမြောက် ငရဲသည် Saṃdaṃśa ဖြစ်၏။ ဤနေရာတွင် မစားအပ်သည်ကို စားသော ယုတ်မာသူတို့သည် သံနှုတ်သီး သံသွားရှိသော လင်းတတို့၏ ကိုက်ခဲစားသောက်ခြင်းကို ခံကြရကုန်၏။
Verse 42
एष त्रयोदशोनाम सुविख्यातो नियंत्रकः । समंतात्कृमिभिर्व्याप्तस्तथा च दृढबन्धनैः
ဤတစ်ဆယ့်သုံးခုမြောက် ငရဲသည် Niyaṃtraka ဟု ထင်ရှား၏။ ၎င်းသည် အရပ်မျက်နှာအလုံးစုံတို့၌ ပိုးလောက်တို့ဖြင့် လည်းကောင်း၊ ခိုင်ခံ့သော အနှောင်အဖွဲ့တို့ဖြင့် လည်းကောင်း ပြည့်နှက်လျက်ရှိ၏။
Verse 43
न्यासापहारकाः पापास्तत्र बद्धाश्च बंधनैः । कृमिवृश्चिक कीटाद्यैर्भक्ष्यते द्विजसत्तम
ဒွိဇတို့တွင် အမြတ်ဆုံးသောသူ၊ သူတစ်ပါးအပ်နှံထားသော ပစ္စည်းကို ခိုးယူသော အကုသိုလ်ကောင်တို့သည် ထိုငရဲ၌ အနှောင်အဖွဲ့တို့ဖြင့် တုပ်နှောင်ခံရပြီး ပိုးလောက်၊ ကင်းမြီးကောက်နှင့် အခြားသော ပိုးမွှားတို့၏ ကိုက်ခဲခြင်းကို ခံကြရကုန်၏။
Verse 44
तथा चतुर्दशोनाम नरकोऽधोमुखः स्थितः । नरकाणां समस्तानामेष रौद्रतमाकृतिः
ထို့အတူ တစ်ဆယ့်လေးခုမြောက် ငရဲသည် Adhomukha (မျက်နှာအောက်စိုက်) ဟု ခေါ်ဆိုအပ်၏။ ထိုနေရာ၌ ဇောက်ထိုးနေရ၏။ ငရဲအားလုံးတို့တွင် ဤငရဲသည် အကြောက်မက်ဖွယ် အကောင်းဆုံးသော ပုံသဏ္ဌာန်ရှိ၏။
Verse 45
अत्र चाधोमुखा बद्धा वृक्षशाखावलंबिताः । पच्यंते वह्निनाऽधस्ताद्ब्रह्मघ्ना ये च मानवाः
ဤနေရာတွင် ဗြာహ్మణကို သတ်သော လူတို့သည် မျက်နှာအောက်စိုက်လျက် အနှောင်အဖွဲ့ဖြင့် သစ်ကိုင်းများ၌ တွဲလွဲဆွဲထားခြင်း ခံရပြီး အောက်မှ မီးဖြင့် ချက်ပြုတ်ခြင်းကို ခံကြရကုန်၏။
Verse 46
यूकामत्कुणदंशाद्यैः संकीर्णोऽयं द्विजोत्तम । नरको भीषणो नाम ख्यातः पञ्चदशो महान्
အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်၊ ဤဒေသသည် လိပ်ပြာ၊ အိပ်ရာပိုး၊ ခြင်နှင့် အလားတူပိုးမွှားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ဤကြောက်မက်ဖွယ် မဟာနရကသည် အဆင့် ၁၅ ဟု ထင်ရှား၍ «ဘီရှဏ» (ကြောက်မက်ဖွယ်) ဟူသော အမည်ရှိ၏။
Verse 47
कूटसाक्ष्यरतानां च तथैवानृतवादिनाम् । अत्राश्रयो मया दत्तस्तथान्येषां कुकर्मिणाम्
အတုသက်သေပြုခြင်းကို နှစ်သက်သူများနှင့် မုသာစကားကို အမြဲပြောသူများ—ထို့ပြင် အခြားသော အကုသိုလ်ကံပြုသူများအတွက်လည်း—ဤနေရာ၌ ငါက ချုပ်နှောင်ရာ အာရုံကို သတ်မှတ်ပေးထား၏။
Verse 49
एष षोडश उद्दिष्टो नरको नाम क्षुद्रदः । युधार्तैर्मानवैर्व्याप्तः समंताद्द्विजसत्तम
အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်၊ ဤသည်ကို အဆင့် ၁၆ မြောက် နရကဟု ကြေညာထားပြီး «ခ္ရှုဒ္ရဒ» ဟူသော အမည်ရှိ၏။ စစ်ပွဲဒဏ်ကြောင့် နာကျင်ညှဉ်းဆဲခံရသော လူသားများက အရပ်ရပ်မှ ပြည့်နှက်နေ၏။
Verse 50
तथा सप्तदशश्चायं क्षाराख्यो नरकः स्मृतः । सुक्षारेण समाकीर्णः सर्वप्राणिभयावहः
ထို့အတူ ဤသည်ကို အဆင့် ၁၇ မြောက် နရကဟု မှတ်ယူကြပြီး «ခ္ရှာရ» (လောင်ကျွမ်းသော အယ်လ်ကလီ) ဟူသော အမည်ရှိ၏။ ချွန်ထက်၍ လောင်ကျွမ်းသော အယ်လ်ကလီဖြင့် ပြန့်ကျဲနေကာ သက်ရှိအပေါင်းတို့အား ကြောက်ရွံ့စေ၏။
Verse 51
व्रतभंगकरा ये च ये च पाषण्डिनो नराः । तेऽत्रागत्य शितैः शस्त्रैः पिष्यंते पापकृत्तमाः
ဝရတ (သစ္စာကတိ) ကို ချိုးဖောက်သူများနှင့် ဓမ္မကိုဖျက်ဆီးသော ပာသဏ္ဍ (မမှန်သော လမ်းစဉ်) ကိုလိုက်သူများ—ထိုအပြစ်အကြီးဆုံးသူတို့သည် ဤသို့လာရောက်ကာ ချွန်ထက်သော လက်နက်များဖြင့် ကြိတ်နှိပ်ခံရ၏။
Verse 52
एष चाष्टादशो नाम कथितश्च निदाघकः । ज्वलितांगारसंकीर्णो दुःसेव्यः सर्वदेहिनाम्
ဤသည်ကို ဆယ့်ရှစ်မြောက်ဟု ဆိုကြပြီး «နိဒါဃက» (လောင်ကျွမ်းသောအပူ) ဟု အမည်ပေးထားသည်။ မီးလောင်အင်္ဂါရများဖြင့် ပြည့်နှက်၍ ကိုယ်ရှိသတ္တဝါအားလုံးအတွက် မခံနိုင်လောက်အောင် ခက်ခဲသည်။
Verse 53
दूषयंति च ये शास्त्रं काव्यं विप्रं च कन्यकाम् । अंगारांतः स्थितातेऽत्र ध्रियंते मानवा द्विज
အို ဒွိဇ၊ သာသနာတရား၊ ကဗျာအလှ၊ ဗြာဟ္မဏနှင့် အပျိုကညာကို မသန့်စင်စေသူတို့—ထိုလူတို့ကို ဤနေရာ၌ မီးအင်္ဂါရအတွင်း ထား၍ ချုပ်နှောင်ထားကြသည်။
Verse 54
एकोनविंशतिश्चायं प्रख्यातः कूटशाल्मलिः । सुतीक्ष्णकंटकाकीर्णः समंताद्द्विजसत्तम ।ा
အို ဒွိဇသတ္တမ၊ ဤသည်မှာ ဆယ့်ကိုးမြောက်ဖြစ်၍ «ကူဋရှာလ္မလိ» ဟု ထင်ရှားသည်။ အလွန်စူးရှသော ဆူးများဖြင့် အရပ်ရပ်က ပြည့်နှက်နေသည်။
Verse 56
एष विंशतिमो नाम नरको द्विजसत्तम । असिपत्रवनाख्यश्च कष्टसेव्यो दुरात्मभिः
အို ဒွိဇသတ္တမ၊ ဤသည်မှာ နှစ်ဆယ်မြောက် နရကဖြစ်၍ «အသိပတ္တရဝန» ဟု ခေါ်သည်။ မကောင်းသောစိတ်ရှိသူတို့အတွက်သာ ကြုံရမည့် မခံနိုင်လောက်အောင် ခက်ခဲသော ဒုက္ခဖြစ်သည်။
Verse 57
अत्र यांति नरा विप्र पररंध्रनिरीक्षकाः । कूटकर्मरता ये च शास्त्रविक्रयकारकाः
အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဤနေရာသို့ အခြားသူတို့၏ အပြစ်အနာကို စောင့်ကြည့်သူများ၊ လိမ်လည်ကောက်ကျစ်သော အလုပ်များကို နှစ်သက်သူများ၊ နှင့် သာသနာကျမ်းစာကို ရောင်းဝယ်ကုန်သွယ်သူများ လာရောက်ကြသည်။
Verse 58
एकविंशतिमा चैषा नाम्ना वैतरणी नदी । सर्वैरेव नरैर्गम्या धर्मपापानुयायिभिः
ဤသည်မှာ နှစ်ဆယ့်တစ်မြောက်ဖြစ်သော «ဝိုင်တရဏီ» ဟု အမည်ရ မြစ်တစ်စင်းဖြစ်၍၊ ဓမ္မကိုလိုက်သူဖြစ်စေ အပြစ်ကိုလိုက်သူဖြစ်စေ လူအားလုံး သွားရောက်ရမည်။
Verse 59
मृत्युकाले समुत्पन्ने धेनुं यच्छंति ये नराः । तस्या लांगूलमाश्रित्य तारयंति सुखेन च
သေချိန်ရောက်လာသောအခါ နို့ပေးနွားကို လှူဒါန်းသူတို့သည် ထိုနွား၏ အမြီးကို ကိုင်ဆွဲကာ လွယ်ကူစွာ ကူးမြောက်စေခံရသည်။
Verse 60
अदत्त्वा गां च ये मर्त्या म्रियंते द्विजसत्तम । तीर्त्वा हस्तादिभिर्दुर्गा त इमां संतरंति च
အို ဒွိဇတို့အထွတ်အမြတ်၊ နွားကို မလှူဘဲ သေသွားသော မရဏလူသားတို့သည် ဤခက်ခဲသော (မြစ်) ကို မိမိလက်တို့စသည်ဖြင့် ကိုယ်တိုင်ရုန်းကန်ကာ ကူးမြောက်ရသည်။
Verse 61
एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽस्मि द्विजोत्तम । विस्तरेण तव प्रीत्या स्वरूपं नरकोद्भवम्
အို ဒွိဇတို့အထွတ်အမြတ်၊ သင်မေးမြန်းသမျှကို သင့်အပေါ် ချစ်ခင်မေတ္တာဖြင့် အကုန်လုံး ပြောပြပြီး၊ နရကမှ ပေါ်ပေါက်သော ဒုက္ခဒဏ်တို့၏ သဘောသဏ္ဌာန်ကို အသေးစိတ် ဖော်ပြခဲ့ပြီ။
Verse 62
तस्माद्गच्छ गृहं शीघ्रं यावद्गात्रं न दह्यते । बन्धुभिस्तव शोकार्तैर्गृहीत्वा वांछितं धनम्
ထို့ကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာ မီးမလောင်သေးခင် အိမ်သို့ အမြန်သွားလော့။ သင်၏ ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော ဆွေမျိုးတို့သည် သင်လိုချင်သော ဥစ္စာကို ယူဆောင်သွားကြလိမ့်မည်။
Verse 63
ब्राह्मण उवाच । यदि देव मया सम्यग्गंतव्यं निजमंदिरम् । तद्ब्रूहि कर्मणा येन नरकं याति नो नरः
ဗြာဟ္မဏက ပြော၏—အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်သည် မိမိအိမ်သို့ မှန်ကန်စွာ ပြန်ရမည်ဆိုလျှင်၊ လူသည် နရကသို့ မသွားစေရန် မည်သို့သော အကျင့်ဖြင့် ဖြစ်သနည်း ဟောပြပါ။
Verse 64
यम उवाच । तीर्थयात्रापरो नित्यं देवतातिथिपूजकः । ब्रह्मण्यश्च शरण्यश्च न याति नरकं नरः
ယမမင်းက ဟော၏—တီရ္ထယာတရာကို အမြဲတမ်း အလေးထားသူ၊ ဒေဝတာတို့ကို ပူဇော်၍ ဧည့်သည်ကို ဂုဏ်ပြုသူ၊ ဗြဟ္မနှင့် ဗြာဟ္မဏတို့ကို ရိုသေသူ၊ အခြားသူတို့၏ ခိုလှုံရာဖြစ်သူ—ထိုသူသည် နရကသို့ မသွား။
Verse 65
परोपकारसंयुक्तो नित्यं जपपरायणः । स्वाध्यायनिरतश्चैव न याति नरकं द्विज
အို ဗြာဟ္မဏ၊ အခြားသူတို့ကို ကူညီပေးရာ၌ အမြဲပါဝင်သူ၊ နေ့စဉ် ဂျပ်ပကို တည်ကြည်စွာ ပြုသူ၊ စွာဓျာယ (သဒ္ဓမ္မစာပေ/ဝေဒ) ကို မပြတ် လေ့လာသူ—နရကသို့ မသွား။
Verse 66
वापीकूपतडागानि देवतायतनानि च । यः करोति नरो नित्यं नरकं न स पश्यति
အမြဲတမ်း ရေတွင်း၊ အဆင့်ရေတွင်း၊ ကန်ရေတို့ကို တည်ဆောက်၍ ဒေဝတာတို့၏ ဘုရားကျောင်းများကိုလည်း ဆောက်လုပ်သူ—ထိုသူသည် နရကကို မမြင်ရ။
Verse 67
हेमंते वह्निदो यः स्यात्तथा ग्रीष्मे जलप्रदः । वर्षास्वाश्रयदो यश्च नरकं न स पश्यति
ဆောင်းရာသီတွင် မီးအပူပေးသူ၊ နွေရာသီတွင် ရေကို ပေးကမ်းသူ၊ မိုးရာသီတွင် ခိုလှုံရာ ပေးသူ—ထိုသူသည် နရကကို မမြင်ရ။
Verse 68
व्रतोपवाससंयुक्तः शांतात्मा विजितेंद्रियः । ब्रह्मचारी सदा ध्यानी नरकं याति नो नरः
ဝတ်ပြုသစ္စာနှင့် အစာရှောင်ခြင်းကိုလိုက်နာ၍ စိတ်ငြိမ်းချမ်းကာ အင်္ဒြိယများကိုအနိုင်ယူပြီး ဗြဟ္မစရိယာ၌နေထိုင်၍ အမြဲတမ်း သမาธိတရား၌တည်သူ—ထိုသူသည် နရကသို့ မသွားရ။
Verse 69
अन्नप्रदो नरो यः स्याद्विशेषेण तिलप्रदः । अहिंसानिरतश्चैव नरकं न स पश्यति
အစာကိုလှူဒါန်းသူ၊ အထူးသဖြင့် နှမ်းကိုလှူဒါန်းသူ၊ ထို့ပြင် အဟിംသာ၌တည်မြဲသူ—ထိုသူသည် နရကကို မမြင်ရ။
Verse 70
वेदाध्ययनसंपन्नः शास्त्रासक्तः सुमृष्टवाक् । धर्माख्यानपरो नित्यं नरकं न स पश्यति
ဝေဒသင်ကြားမှု၌ပြည့်စုံ၍ သာස්တရများကိုချစ်မြတ်နိုးကာ စကားပြောသန့်ရှင်းသိမ်မွေ့ပြီး ဓမ္မအကြောင်းကို အမြဲတမ်း ဟောပြောသင်ကြားသူ—ထိုသူသည် နရကကို မမြင်ရ။
Verse 71
ब्राह्मण उवाच । एतन्मूर्खोऽपि जानाति शुभकर्मकरः पुमान् । न याति नरकं स्वर्गे तथा पापक्रियारतः
ဗြာဟ္မဏက ပြောသည်—ဤအရာကို မိုက်မဲသူတောင် သိနိုင်သည်။ ကုသိုလ်ကောင်းကို ပြုသူသည် နရကသို့ မသွားဘဲ သုခဝတီ/ကောင်းကင်သို့ သွား၏။ ထို့အတူ ပာပကမ္မ၌ အာရုံစိုက်သူသည် ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ရင်ဆိုင်ရ၏။
Verse 72
तस्मादशुभकर्मापि कर्मणा येन पातकम् । स्वल्पेनापि निहन्त्याशु याति स्वर्गं नरस्ततः
ထို့ကြောင့် အကောင်းမဟုတ်သော ကမ္မကြောင့် အပြစ်အနာတရရှိသူပင်လျှင်၊ ကမ္မတစ်ရပ်ဖြင့် အပြစ်ကို အလျင်အမြန် ဖျက်ဆီးနိုင်လျှင်၊ အနည်းငယ်သော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့်ပင် ထိုသူသည် သုခကောင်းကင်သို့ သွားရ၏။
Verse 73
तन्मेब्रूहि सुरश्रेष्ठ व्रतं नियममेव वा । तीर्थं वा जपहोमं वा सर्वलोकसुखावहम्
အို နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးသောအရှင်၊ ကျွန်ုပ်အား ဝရတ (သစ္စာကတိ) သို့မဟုတ် စည်းကမ်းတရား၊ သို့မဟုတ် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၊ သို့မဟုတ် ဇပ (မန္တရရွတ်) နှင့် ဟိုးမ (မီးပူဇော်) တို့အနက် ကမ္ဘာလောကအားလုံး၏ ချမ်းသာသုခကို ပေးသောအရာကို ပြောကြားပါ။
Verse 74
यम उवाच । अत्र ते सुमहद्गुह्यं कीर्तयिष्ये द्विजोत्तध । गोपनीयं प्रयत्नेन वचनान्मम सर्वदा
ယမမင်းက ပြောသည်။ အို ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူ၊ ဤနေရာ၌ သင်အား အလွန်ကြီးမားသော လျှို့ဝှက်တရားကို ငါကြေညာမည်။ ငါ၏စကားကို အစဉ်အမြဲ ကြိုးစားကာကွယ်၍ သေချာစွာ လျှို့ဝှက်ထားလော့။
Verse 75
महापातकयुक्तोऽपि पुरुषो येन कर्मणा । अनुष्ठितेन नो याति नरकं क्लेशकारकम्
အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်များကို ထမ်းပိုးထားသူပင်ဖြစ်စေ၊ ထိုသတ်မှတ်ထားသော ကర్మကို အကောင်အထည်ဖော်ကျင့်သုံးပါက ဒုက္ခပေးသော နရကသို့ မသွားရ။
Verse 76
आनर्तविषये रम्यं सर्वतीर्थमयं शुभम् । हाटकेश्वरजं क्षेत्रं महापातकनाशनम्
အာနရတဒေသ၏ လှပသာယာသော နယ်မြေ၌ ဟာဋကေရှ္ဝရမှ ပေါ်ထွန်းလာသော မင်္ဂလာကောင်းသော က్షೇತ್ರတစ်ခုရှိသည်။ ထိုနေရာသည် တီရ္ထအားလုံး၏ အာနုဘော်ဖြင့် ပြည့်ဝ၍ မဟာပာတကတို့ကိုပင် ဖျက်ဆီးနိုင်သည်။
Verse 77
तत्रैकमपि मासार्धं यो भक्त्या पूजयेद्धरम् । स सर्वपापयुक्तोऽपि शिवलोके महीयते
ထိုနေရာ၌ အရှင် (ဓရ) ကို ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် လဝက်မျှပင် ပူဇော်သူသည် အပြစ်အားလုံးဖြင့် ပြည့်နေသော်လည်း ရှိဝလောက၌ ဂုဏ်ထူးမြင့်စွာ ချီးမြှောက်ခံရသည်။
Verse 78
तस्मात्तत्र द्रुतं गत्वा त्वमाराधय शंकरम् । येन गच्छसि निर्वाणं दशभिः पुरुषैः सह
ထို့ကြောင့် ထိုနေရာသို့ အမြန်သွား၍ သင်သည် ရှင်ကရာ (သီဝ) ကို ပူဇော်ကာ အာရాధနာပြုလော့။ ထိုကောင်းမှုကြောင့် သင်သည် လူဆယ်ယောက်နှင့်အတူ မောက္ခ/နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်လိမ့်မည်။
Verse 79
सूत उवाच । उपदेशं समाकर्ण्य स यदा प्रस्थितो गृहम् । धर्मराजस्य संहष्टो मधुरां नगरीं प्रति
စူတက ပြောသည်။ အကြံဉာဏ်ကို ကြားနာပြီးနောက်၊ သူသည် အိမ်သို့ ထွက်ခွာသည့်အခါ၊ ဓမ္မရာဇ၏ အမိန့်ဖြင့် မဓုရာ မြို့သို့ ပို့ဆောင်ခံရ၏။
Verse 80
तावद्द्वितीयं गो कर्णं दूत आदाय संगतः । दर्शयामास धृत्वाग्रे धर्मराजस्य सत्वरम्
ထိုအချိန်တည်းမှာပင် သံတမန်သည် ဒုတိယ ဂိုကဏ္ဏကို ယူဆောင်လာ၍ ဓမ္မရာဇ၏ ရှေ့တော်သို့ အမြန်တင်ပြလေ၏။
Verse 81
ततः प्रोवाच तं दूतं धर्मराजः प्रहर्षितः । गोकर्णं पुरतो दृष्ट्वा द्वितीयं प्रस्थितं गृहम्
ထို့နောက် ဒုတိယ ဂိုကဏ္ဏကို မိမိရှေ့တွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်၍ ဓမ္မရာဇသည် ဝမ်းမြောက်လျက် ထွက်ခွာသွားခဲ့သော သံတမန်အား မိန့်ကြားလေ၏။
Verse 82
यस्मात्कालात्ययं कृत्वाऽनीतोऽयं ब्राह्मणस्त्वया । तस्मादेनमपि क्षिप्रं द्वितीयेन समं त्यज
သင့်က ဤဗြာဟ္မဏကို သင့်တော်သောအချိန်ကို လွန်ကျူးစေပြီးမှ ယူဆောင်လာသောကြောင့်၊ ထို့ကြောင့် သူကိုလည်း ဒုတိယသူနှင့် တန်းတူအဖြစ် ချက်ချင်း လွှတ်ပေးလော့။
Verse 83
ततस्तौ तत्क्षणान्मुक्तौ गोकर्णौ ब्राह्मणौ समम् । स्वंस्वं कलेवरं प्राप्य सहसाथ समन्वितौ
ထို့နောက် ထိုခဏတည်းတွင် ‘ဂိုကဏ္ဏ’ ဟုအမည်ရသော ဗြာဟ္မဏနှစ်ပါးလုံး တပြိုင်နက် လွတ်မြောက်ကြ၏။ မိမိမိမိ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ပြန်လည်ရရှိကာ ချက်ချင်း ပြည့်စုံသန်မာလာကြ၏။
Verse 84
ततः स कथयामास गोकर्णः प्रथमो द्विजः । यमोपदेशसंजुष्टो द्वितीयाय सविस्तरम्
ထို့နောက် ယမမင်း၏ အမိန့်သင်ကြားမှုဖြင့် ပြည့်ဝလာသော ပထမ ဗြာဟ္မဏ ‘ဂိုကဏ္ဏ’ သည် ဒုတိယအတွက် အကြောင်းအရာအားလုံးကို အသေးစိတ် ရှင်းပြလေ၏။
Verse 85
ततो गृहं परित्यज्य गोकर्णौ द्वावपि स्थितौ । देवतायतनैर्व्याप्तं क्षेत्रं दृष्ट्वाऽखिलं ततः
ထို့နောက် ‘ဂိုကဏ္ဏ’ ဟုခေါ်သော နှစ်ပါးလုံးသည် အိမ်ကို စွန့်ခွာ၍ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ကြ၏။ ထို့ပြင် နတ်ဘုရားတို့၏ ဘုရားကျောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သန့်ရှင်းရာဒေသတစ်ခုလုံးကို မြင်တွေ့ကြ၏။
Verse 86
लिंगे संस्थापिते ताभ्यां सीमांते दक्षिणोत्तरे । हाटकेश्वरजं क्षेत्रं संप्राप्य तपसि द्रुतम्
ထို့နောက် သူတို့နှစ်ပါးသည် တောင်ဘက်နှင့် မြောက်ဘက် အစွန်းအထိမ်းအမှတ်ဖြစ်သော နယ်စပ်တွင် လိင်္ဂကို တည်ထောင်ပြီး၊ ဟာဋကေရှွရနှင့် ဆက်နွယ်သော သန့်ရှင်းရာဒေသသို့ ရောက်ကာ လျင်မြန်စွာ တပသ (အာသီတ) ကို စတင်ပြုလုပ်ကြ၏။
Verse 87
ततः शिवं समाराध्य तपः कृत्वा यथोचितम् । सशरीरौ दिवं प्राप्तौ तत्प्रभावाद्विजोत्तमाः
ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်တို့သည် ရှိဝကို သင့်တော်သလို ပူဇော်အာရాధနာပြု၍ စည်းကမ်းနှင့်အညီ တပသကို ဆောင်ရွက်ကြ၏။ ထိုအာနုဘော်ကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာနှင့်တကွ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ကြ၏။
Verse 88
ताभ्यां मार्गचतुर्दश्यां कृष्णायां जागरः कृतः । यः करोति नरो भक्त्या स गच्छति शिवालयम्
မာရ္ဂရှီရ္ရှ လ၏ အမှောင်ဖက် လဆန်းတစ်ဝက်၌ တစ်ဆယ့်လေးရက်နေ့တွင် သူတို့သည် ညလုံးနိုးကြား၍ ဝတ်ပြုကာ စောင့်ကြည့်ခဲ့သည်။ ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် ထိုညနိုးဝတ်ကို ပြုလုပ်သူသည် ရှိဝ၏ နေရာတော်သို့ ရောက်၏။
Verse 89
अपुत्रो लभते पुत्रान्धनार्थी धनमाप्नुयात् । निष्कामस्तु पुनर्मोक्षं नरो याति न संशयः
ကလေးမရှိသူသည် သားသမီးကို ရရှိမည်၊ ငွေကြေးလိုသူသည် ဓနကို ရမည်။ သို့သော် ဆန္ဒကင်းသူသည် မောက္ခကို ရောက်မည်—သံသယမရှိ။
Verse 90
सूत उवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातं सीमांतं द्विजसत्तमाः । क्षेत्रस्यास्य प्रमाणं च विस्तरेण चतुर्दिशम्
စူတက ပြော၏—“အို ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့၊ ဤနယ်နိမိတ်အကုန်လုံးကိုလည်းကောင်း၊ ဤပဝိသုဒ္ဓ က్షೇತ್ರ၏ အတိုင်းအတာကိုလည်းကောင်း၊ လေးမျက်နှာအရပ်အနှံ့ အသေးစိတ် ငါပြောပြီးပြီ”။
Verse 91
अत्रांतरे नरा ये च निवसंति द्विजोत्तमाः । कृषिकर्मोद्यताश्चापि यांति ते परमां गतिम् । किं पुनर्नियतात्मानः शांता दांता जितेंद्रियाः
အို ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့၊ ဤဒေသအတွင်း နေထိုင်သူတို့သည် လယ်ယာလုပ်ငန်းကိုသာ အားထုတ်နေကြသော်လည်း အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ ရောက်ကြ၏။ ထို့ထက်မက၊ ကိုယ်စိတ်ထိန်းသိမ်း၍ ငြိမ်းချမ်း၊ စည်းကမ်းရှိ၊ အင်ဒြိယတို့ကို အနိုင်ယူသူတို့အတွက် မည်မျှပိုမိုမလဲ။
Verse 92
अपि कीटपतंगा ये पशवः पक्षिणो मृगाः । तस्मिन्क्षेत्रे मृता यांति स्वर्गलोकं न संशयः
ပိုးမွှားနှင့် ပျားပင်ကောင်တို့ကဲ့သို့သော ပိုးကောင်များ၊ တိရစ္ဆာန်များ၊ ငှက်များ၊ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များပင် ထိုပဝိသုဒ္ဓ က్షेत्र၌ သေဆုံးလျှင် ကောင်းကင်လောကသို့ သွားကြသည်—သံသယမရှိ။
Verse 93
किं पुनर्ये नरास्तत्र कृत्वा प्रायोपवेशनम् । संन्यस्ताः श्रद्धयोपेता हृदयस्थे जनार्दने
ထို့ထက်ပို၍ ကောင်းချီးမင်္ဂလာရှိသည်မှာ ထိုနေရာ၌ «ပရာယောပဝေသန» (သေမင်းတိုင်အောင် အစာရှောင်ခြင်း) ကို ကျင့်၍ အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ကာ သဒ္ဓါပြည့်ဝပြီး နှလုံးအတွင်း၌ ဇနာရ္ဒန (ဗိဿနု) တည်ရှိသူတို့ ဖြစ်၏။
Verse 94
तस्मात्सर्व प्रयत्नेन तत्क्षेत्रं सेव्यमेव हि । विशेषेण कलौ प्राप्ते युगे पापसमावृते
ထို့ကြောင့် အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ထိုသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರကို မဖြစ်မနေ သွားရောက်ဝတ်ပြု၍ စေဝာပြုရမည်။ အထူးသဖြင့် ကလိယုဂ် ရောက်လာ၍ အပြစ်အညစ်များ ဖုံးလွှမ်းနေသောခေတ်၌ ဖြစ်သည်။
Verse 95
नास्तिका भिन्नमर्यादा ये च विप्रस्य घातकाः । ते सर्वेऽत्र नरा नित्यमारुहंति पतंति च
နာစတိက (မယုံကြည်သူ) များ၊ သီလစည်းကမ်းကို ချိုးဖောက်သူများ၊ ဗြာဟ္မဏကို ထိခိုက်သတ်ဖြတ်သူများ—ထိုသူတို့သည် ဤနေရာ၌ အမြဲတမ်း တက်လိုက်ကျလိုက်ဖြစ်ကာ ထပ်ခါတလဲလဲ ကျဆုံးခြင်းကို ခံရ၏။
Verse 96
वापीकूपतडागेषु यत्रयत्र जलं द्विजाः । तत्रतत्र नरः स्नातः सर्वपापैः प्रमुच्यते
အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့၊ အဆင့်ရေကန်၊ ရေတွင်း၊ ကန်တို့၌ မည်သည့်နေရာမဆို ရေရှိရာ၌ ထိုနေရာထိုနေရာ၌ ရေချိုးသူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။
Verse 97
किं य्रज्ञैः किं वृथा दानैः क व्रतैः किं जपैरपि । वरं तत्र कृतो वासः क्षेत्रे स्वर्गमभीप्सुभिः
ယဇ్ఞများက ဘာလိုသနည်း။ အကျိုးမဲ့သော ဒါနများက ဘာတန်ဖိုးရှိသနည်း။ ဝရတများ၊ ဂျပ် (မန္တရ) ရွတ်ဆိုခြင်းတို့ကလည်း ဘာလိုသနည်း။ ကောင်းကင်ကို လိုလားသူတို့အတွက် ထိုသန့်ရှင်းသော က్షेत्र၌ နေထိုင်ခြင်းက ပိုမိုကောင်းမြတ်၏။
Verse 98
एतत्पवित्रमायुष्यं मांगल्यं पापनाशनम् । हाटकेश्वरजक्षेत्रमाहात्म्यं शृण्वतां सदा
ဤအကြောင်းအရာသည် သန့်စင်စေ၍ အသက်တိုးစေကာ မင်္ဂလာဖြစ်စေပြီး အပြစ်ကိုဖျက်ဆီးသည်—ဟာဋကေရှ္ဝရ၏ ပဝित्रကွင်း၏ မဟိမကို အမြဲနားထောင်သူတို့အတွက်။