Adhyaya 255

Verse 1

गालव उवाच । एवं ते लब्धशापाश्च पार्वतीशाप पीडिताः । अनपत्या बभूवुश्च तथा च प्रतिमानवाः

ဂါလဝက ဆိုသည်—ဤသို့ အပြစ်ဒဏ်ကို ခံယူရပြီး ပါရဝတီ၏ အပြစ်ဒဏ်ကြောင့် နှိပ်စက်ခံရသဖြင့် သူတို့သည် သားသမီးမရှိသူများ ဖြစ်လာကြ၏။ ထို့ပြင် လူ့ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသော်လည်း အသက်ရှင်သည့် ဆက်စပ်မှုမရှိသကဲ့သို့ ရုပ်တုကဲ့သို့ ဖြစ်လာကြ၏။

Verse 2

शालग्रामस्तु गंडक्यां नर्मदायां महेश्वरः । उत्पद्यते स्वयंभूश्च तावेतौ नैव कृत्रिमौ

ရှာလဂြာမသည် ဂဏ္ဍကီမြစ်၌ ထင်ရှားပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ မဟေရှဝရသည် နರ್ಮဒါမြစ်၌ ထင်ရှားပေါ်ပေါက်လာ၏။ ဤနှစ်ပါးလုံးသည် စွမ်းအင်တော်မှ ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသော (စွမ်းဘူ) ဖြစ်၍ လူလုပ်အတုမဟုတ်။

Verse 3

चतुर्विंशतिभेदेन शालग्रामगतो हरिः । परीक्ष्यः पुरुषैर्नित्यमेकरूपः सदाशिवः

ရှာလဂြာမ၌ တည်နေသော ဟရိသည် ပုံသဏ္ဌာန် ၂၄ မျိုးဖြင့် ခွဲခြားဆိုကြ၏။ သို့သော် ဘက္တများသည် အမြဲတမ်း စိစစ်သိမြင်ရမည်မှာ—အနှစ်သာရတစ်ခုတည်းရှိသော တစ်ပါးတည်းသော အရှင်၊ အတိအကျ စဒါရှီဝ ဖြစ်သည်။

Verse 4

शालग्रामशिला यत्र गंडकीविमले जले । तत्र स्नात्वा च पीत्वा च ब्रह्मणः पदमाप्नुयात्

ဂဏ္ဍကီမြစ်၏ သန့်ရှင်းသော ရေထဲ၌ ရှာလဂြာမကျောက် ရှိရာအရပ်၌၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးကာ ထိုရေကို သောက်လျှင် ဘြဟ္မာ၏ အမြင့်မြတ်သော ပဒ (အဆင့်) ကို ရောက်နိုင်၏။

Verse 5

तां पूजयित्वा विधिवद्गंडकीसंभवां शिलाम् । योगीश्वरो विशुद्धात्मा जायते नात्र संशयः

ဂဏ္ဍကီမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ထိုရှာလဂြာမကျောက်ကို ထုံးတမ်းစဉ်လာအတိုင်း ပူဇော်ပြီးလျှင်၊ စိတ်ဝိညာဉ် သန့်စင်သော ယောဂီတို့၏ အရှင် ဖြစ်လာသည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 6

एतत्ते कथितं सर्वं यत्पृष्टोऽहमिह त्वया । यथा हरो विप्रशापं प्राप्तवांस्तन्निशामय

ဤနေရာ၌ သင်မေးမြန်းသမျှကို ငါ အကုန်လုံး ပြောပြပြီးပြီ။ ယခု ဟရ (ရှီဝ) သည် ဗြာဟ္မဏ၏ ကျိန်စာကို မည်သို့ ခံယူရသနည်းကို နားထောင်လော့။

Verse 7

यः शृणोति नरो भक्त्या वाच्यमानामिमां कथाम् । गिरीशनृत्यसंबन्धामुमादेहार्द्धवर्णिताम्

ဤပုံပြင်ကို သဒ္ဓါဖြင့် နားထောင်သူသည်—ဂိရိရှ (ရှီဝ) ၏ အကနှင့် ဆက်နွယ်၍၊ အုမာကို သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ တစ်ဝက်ကို မျှဝေသူဟု ဖော်ပြထားသော—

Verse 8

ब्रह्मणः स्तुतिसंयुक्तां स गच्छेत्परमां गतिम् । श्लोकार्द्धं श्लोकपादं वा समस्तं श्लोकमेव वा

—ဗြဟ္မာ၏ ချီးမွမ်းသီချင်းနှင့် ပေါင်းစည်းထားသော—သူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂတိသို့ ရောက်မည်။ စလိုကာ တစ်ဝက်ဖြစ်စေ၊ စလိုကာ၏ လေးပုံတစ်ပုံဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် စလိုကာ အပြည့်အစုံဖြစ်စေ ကြားသော်လည်းကောင်း ရွတ်ဆိုသော်လည်းကောင်း။

Verse 9

यः पठेदविरोधेन मायामानविवर्जितः । स याति परमं स्थानं यत्र गत्वा न शोचति

အငြင်းပွားမှုမရှိဘဲ၊ လှည့်စားမှုနှင့် မာနကင်းစွာ ဤကို ရွတ်ဖတ်သူသည် အမြင့်ဆုံးသော နေရာသို့ ရောက်၏။ ထိုနေရာသို့ ရောက်ပြီးနောက် မဝမ်းနည်းတော့။

Verse 11

यथा ब्रह्मादयो देवा गीतवाद्याभियोगतः । परां सिद्धि मवापुस्ते दुर्गाशिवसमीपतः

ဗြဟ္မာနှင့် အခြားသော ဒေဝတားတို့သည် သီချင်းနှင့် တူရိယာတီးခတ်မှု၌ သဒ္ဓါဖြင့် အားထုတ်ကာ ဒုရ္ဂါနှင့် ရှီဝ၏ အနီး၌ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော စိဒ္ဓိကို ရရှိခဲ့သကဲ့သို့—

Verse 12

वर्षाकाले च संप्राप्ते भक्तियोगे जनार्दने । महेश्वरेऽथ दुर्गायां न भूयः स्तनपो भवेत्

မိုးရာသီရောက်လာသောအခါ၊ ဂျနာရ္ဒန (ဗိဿနု) ထံ၌ ဘက္တိယောဂဖြင့် တည်မြဲကာ၊ ထို့အတူ မဟေရှ္ဝရ (ရှီဝ) နှင့် ဒုရ္ဂါ မယ်တော်ထံ၌လည်း ဆည်းကပ်ပါက၊ နောက်တစ်ဖန် နို့စို့ကလေးအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့။

Verse 13

गणेशस्य सदा कुर्याच्चातुर्मास्ये विशेषतः । पूजां मनुष्यो लाभार्थं यत्नो लाभप्रदो हि सः

လူသည် ဂဏေရှ (ဂဏပတိ) ကို အမြဲပူဇော်ရမည်၊ အထူးသဖြင့် စာတုർമាសျ (Cāturmāsya) ကာလတွင်။ အကျိုးအမြတ်နှင့် စည်းစိမ်လိုလား၍ ထိုပူဇော်မှုကို ကြိုးစားပါက၊ ထိုကြိုးစားမှုတင်ပင် အကျိုးပေးသော အရာဖြစ်သည်။

Verse 14

सूर्यो नीरोगतां दद्याद्भक्त्या यैः पूज्यते हि सः । चातुर्मास्ये समायाते विशेषफलदो नृणाम्

နေမင်း (စူရျ) ကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်သူတို့အား နေမင်းသည် ရောဂါကင်းစင်ခြင်းကို ပေးတော်မူ၏။ သန့်ရှင်းသော စာတုർമាសျ ကာလ ရောက်လာသော် ထိုပူဇော်မှုသည် လူတို့အတွက် အထူးသီးသန့် အကျိုးကို ပေးတော်မူသည်။

Verse 15

इदं हि पंचायतनं सेव्यते गृहमेधिभिः । चातुर्मास्ये विशेषेण सेवितं चिंतितप्रदम्

ဤပဉ္စायतန ပူဇာပုံစံကို အိမ်ထောင်ရှင်များက အမှန်တကယ် ဆည်းကပ်ကျင့်သုံးကြသည်။ စာတုർമាសျ ကာလတွင် အထူးသဖြင့် ဆည်းကပ်ကျင့်သုံးပါက၊ စိတ်တွင် မျှော်မှန်းထားသမျှကို ပေးစွမ်းတတ်သည်။

Verse 16

शालग्रामगतं विष्णुं यः पूजयति नित्यदा । द्वारवतीचक्रशिलासहितं मोक्षदायकम्

ရှာလဂြာမ၌ တည်ရှိသော ဗိဿနုကို နေ့စဉ် ပူဇော်သူသည်၊ ဒွာရဝတီ၏ သန့်ရှင်းသော စက္ကရ-ရှီလာနှင့်အတူ ပူဇော်ခြင်းဖြင့် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ပေးတော်မူသော အရာကို ပူဇော်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

Verse 17

चातुर्मास्ये विशेषेण दर्शनादपि मुक्तिदम् । यस्मिन्स्तुते स्तुतं सर्वं पूजिते पूजितं जगत्

စတုရ္မာသျာကာလ၌ အထူးသဖြင့် သူ့ကို မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် လွတ်မြောက်ခြင်းကို ပေးတတ်၏။ သူ့ကို ချီးမွမ်းလျှင် အရာအားလုံးကို ချီးမွမ်းသကဲ့သို့၊ သူ့ကို ပူဇော်လျှင် ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးကို ပူဇော်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 18

पूजितः पठितो ध्यातः स्मृतो वै कलुषापहः । शालग्रामे किं पुनर्यच्छालग्रामगतो हरिः

သူ့ကို ပူဇော်လျှင်၊ ရွတ်ဖတ်လျှင်၊ ဓ്യာနပြုလျှင်၊ သတိရလျှင်၊ အညစ်အကြေးကို အမှန်တကယ် ဖယ်ရှားပေးတတ်၏။ ထို့ထက်ပို၍ မည်မျှ အကျိုးကြီးမည်နည်း—ဟရီကိုယ်တိုင် သာလဂ္ရာမ၌ တည်ရှိနေသည့်အခါ!

Verse 19

पुनर्हि हरिनैवेद्यं फलं चापि धृतं जलम् । चातुर्मास्ये विशेषेण शालग्रामगतं शुभम्

ထပ်မံ၍ ဟရီအား ဆက်ကပ်သော နైవေဒျ—အသီးနှင့် ပူဇော်ရန် ကိုင်ထားသော ရေတောင်—စတုရ္မာသျာကာလ၌ အထူးသဖြင့် သာလဂ္ရာမ၌ တည်ရှိသော ဟရီထံ ဆက်ကပ်လျှင် မင်္ဂလာအလွန် ဖြစ်လာ၏။

Verse 20

तिलाः पुनंत्यर्पिताश्च शालग्रामस्य शूद्रज । चातुमास्ये विशेषेण नरं भक्त्या समन्वितम्

အို ရှူဒြသား၊ သာလဂ္ရာမထံ ဆက်ကပ်သော နှမ်းစေ့တို့သည် သန့်စင်ပေးတတ်၏။ အထူးသဖြင့် စတုရ္မာသျာကာလ၌ ဘက္တိနှင့် ပြည့်စုံသော လူကို သန့်စင်စေ၏။

Verse 21

स लक्ष्मीसहितो नित्यं धनधान्यसमन्वितः । महाभाग्यवतां गेहे जायते नात्र संशयः

သူသည် လက္ရှ္မီနှင့် အမြဲတကွရှိ၍ ငွေကြေးနှင့် စပါးသီးနှံတို့ဖြင့် ပြည့်စုံကာ မဟာကံကောင်းသူတို့၏ အိမ်၌ ပေါ်ထွန်းလာ၏—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 22

स लक्ष्मीसहितो विष्णुर्विज्ञेयो नात्र संशयः । तं पूजयेन्महाभक्त्या स्थिरा लक्ष्मीर्गृहे भवेत्

ဤသူသည် လက္ခမီနှင့်အတူရှိသော ဗိဿနုဖြစ်ကြောင်း သံသယမရှိ သိမှတ်ရမည်။ မဟာဘက္တိဖြင့် ပူဇော်လျှင် အိမ်တွင် လက္ခမီ၏ကောင်းချီး တည်ငြိမ်စွာ ကိန်းဝပ်မည်။

Verse 23

तावद्दरिद्रता लोके तावद्गर्जति पातकम् । तावत्क्लेशाः शरीरेऽस्मिन्न यावत्पूजयेद्धरिम्

ဟရီကို မပူဇော်သရွေ့ လောက၌ ဆင်းရဲခက်ခဲမှု မပျောက်၊ အပြစ်က အော်ဟစ်ကြမ်းတမ်း၊ ဤကိုယ်ခန္ဓာ၌လည်း ဒုက္ခကလေးများ ဆက်လက်တည်နေသည်။

Verse 24

स एव पूज्यते यत्र पंचक्रोशं पवित्रकम् । करोति सकलं क्षेत्रं न तवाऽशुभसंभवः

သူကို ပူဇော်ရာအရပ်၌ ပဉ္စကရိုးသ ပဝိတ্ৰစက်ဝိုင်းသည် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်လာသည်။ သူသည် သန့်ရှင်းသောဒေသတစ်ခုလုံးကို စင်ကြယ်စေသဖြင့် ထိုနေရာ၌ သင်အတွက် မကောင်းမှု မပေါ်ပေါက်နိုင်။

Verse 25

एतदेव महाभाग्यमेतदेवमहातपः । एष एव परो मोक्षो यत्र लक्ष्मीशपूजनम्

ဤအရာတည်းသာ အမြင့်မြတ်ဆုံး ကံကောင်းခြင်း၊ ဤအရာတည်းသာ အမြင့်ဆုံး တပသ (အာသီတ) ဖြစ်သည်။ ဤအရာတည်းပင် အမြင့်ဆုံး မောက္ခ—လက္ခမီ၏အရှင်ကို ပူဇော်ရာ၌ ဖြစ်၏။

Verse 26

शंखश्च दक्षिणावर्त्तो लक्ष्मीनारायणात्मकः । तुलसी कृष्णसारोऽत्र यत्र द्वारवती शिला । तत्र श्रीर्विजयो विष्णुर्मुक्तिरेवं चतुष्टयम्

လက္ခမီ-နာရာယဏ၏အတ္တသဘောကို ကိုယ်စားပြုသော ညာဘက်လှည့် သင်္ခ (ဒက္ခိဏာဝတ်တ) ရှိရာ၊ တူလစီနှင့် ကృష్ణသာရ (အနက်ရောင် သမင်အရေ) ရှိရာ၊ ဒွာရဝတီ သီလာ ရှိရာ၌—ကောင်းချီးလေးပါးသည် ကိန်းဝပ်သည်။ အကြွယ်ဝမှု (သရီ), အောင်မြင်မှု, ဗိဿနု၏တည်ရှိမှု, နှင့် မောက္ခ။

Verse 27

लक्ष्मीनारायणे पूजां विधातुर्मनुजस्य तु । ददाति पुण्यमतुलं मुक्तो भवति तत्क्षणात्

လက္ခ္မီ-နာရာယဏကို ပူဇော်သူသည် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ကုသိုလ်ပုဏ္ဏကို ရရှိပြီး ထိုခဏတည်းက မောက္ခကို ရောက်ရှိလွတ်မြောက်သည်။

Verse 28

चातुर्मास्ये विशेषेण पूज्यो लक्ष्मीयुतो हरिः

အထူးသဖြင့် ချာတုർമាសျာကာလတွင် လက္ခ္မီနှင့်တကွရှိသော ဟရီကို ပူဇော်ထိုက်၏။

Verse 29

कुर्वतस्तस्य देवस्य ध्यानं कल्मषनाशनम् । तुलसीमञ्जरीभिश्च पूजितो जन्मनाशनः

ထိုဘုရား၏ ဓ్యာနပြုခြင်းသည် အညစ်အကြေးကို ဖျက်ဆီးသည်။ ထို့ပြင် တူလစီပန်းအစုများဖြင့် ပူဇော်လျှင် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကို ပျက်စီးစေသော အရှင်ဖြစ်တော်မူသည်။

Verse 30

पूजितो बिल्वपत्रेण चातुर्मास्येऽघहृत्तमः

ချာတုർമাসျာကာလတွင် ဘိလွပတ်ရွက်ဖြင့် ပူဇော်လျှင် အပြစ်ကို အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖယ်ရှားပေးတော်မူသည်။

Verse 31

सर्वप्रयत्नेन स एव सेव्यो यो व्याप्य विश्वं जगतामधीशः । काले सृजत्यत्ति च हेलया वा तं प्राप्य भक्तो न हि सीदतीति

ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှု အားလုံးဖြင့် ထိုအရှင်တော်တစ်ပါးတည်းကိုသာ ဆည်းကပ်ရမည်—ကမ္ဘာလောကကို လွှမ်းမိုးပြန့်နှံ့နေသော သတ္တဝါတို့၏ အရှင်။ အချိန်တန်လျှင် ဖန်ဆင်းတော်မူ၍ ပြန်လည်သိမ်းယူတော်မူသည်၊ အားမထုတ်ဘဲပင်; ထိုအရှင်ကို ရောက်ရှိသော ဘက္တသည် မပျက်စီးမချော်လဲ။

Verse 255

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शेषशाय्युपाख्याने ब्रह्मनारदसंवादे चातुर्मास्यमाहात्म्ये लक्ष्मीनारायणमहिमवर्णनंनाम पञ्चपञ्चाशदुत्तरद्विशततमोअध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ ဧကာရှီတိသာဟသရီ သံဟိတာ၌၊ ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍ၌၊ ဟာဋကေရှ్వర က္ෂೇತ್ರ မာဟာတ္မ្យ၌၊ ရှေရှရှာယီ အုပ်ချာန၌၊ ဗြဟ္မာနှင့် နာရဒ သံဝါဒ၌၊ ချာတုർമាសျ မာဟာတ္မ្យ၌—«လက္ခ္မီ–နာရာယဏ မဟိမ ဝర్ణန» ဟူသော အခန်းသည် အခန်း ၂၅၅ အဖြစ် ပြီးဆုံး၏။