Adhyaya 241

Verse 1

ईश्वर उवाच । एतत्ते पूजनं विष्णोः षोडशोपायसंभवम् । कथितं यद्द्विजः कृत्वा प्राप्नोति परमं पदम्

ဣရှ္ဝရက ပြောတော်မူသည်– ဗိဿဏုအား ပူဇော်ခြင်း ဤအရာကို နည်းလမ်း ဆယ့်ခြောက်ပါးဖြင့် ပြည့်စုံစေသည့်အတိုင်း သင်အား ငါဟောပြီ။ ဒွိဇသည် ထိုကို ပြုလုပ်လျှင် အမြင့်ဆုံး အခြေအနေကို ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 2

तथा च क्षत्रियविशां करणान्मुक्तिरुत्तमा । शूद्राणां नाधिकारोऽस्मिन्स्त्रीणां नैव कदाचन

ထို့အတူ က္ෂတ္တရိယနှင့် ဝိုင်ရှျတို့အတွက်လည်း ထိုကို ပြုလုပ်ခြင်းအားဖြင့် အထူးမြတ်သော လွတ်မြောက်မှု ရရှိသည်။ သို့သော် ရှူဒ္ဒရတို့အတွက် ဤကိစ္စ၌ အခွင့်မရှိ၊ မိန်းမတို့အတွက်လည်း မည်သည့်အခါမျှ မရှိချေ။

Verse 3

कार्तिकेय उवाच । शूद्राणां च तथा स्त्रीणां धर्मं विस्तरतो वद । केन मुक्तिर्भवेत्तेषां कृष्णस्याराधनं विना

ကာတ္တိကေယျ မိန့်တော်မူသည်။ သုဒ္ဒရတို့နှင့် အမျိုးသမီးတို့အတွက် ဓမ္မကို အသေးစိတ် ဟောကြားပါ။ ကృష్ణကို အာရాధနာမပြုဘဲ သူတို့အတွက် မောက္ခ မည်သို့ ဖြစ်နိုင်သနည်း။

Verse 4

ईश्वर उवाच । सच्छूद्रैरपि नो कार्या वेदाक्षरविचारणा । न श्रोतव्या न पठ्या च पठन्नरकभाग्भवेत्

ဣශ්ဝရ မိန့်တော်မူသည်။ ‘ကောင်းသော သုဒ္ဒရ’ များပင်လျှင် ဝေဒ၏ အက္ခရာတို့ကို စိစစ်ဆင်ခြင်ခြင်း မပြုရ။ မနားထောင်ရ၊ မရွတ်ဖတ်ရ; ရွတ်ဖတ်သူသည် နရက၌ အစုအဝေးခံရမည်။

Verse 5

पुराणानां नैव पाठः श्रवणं कारयेत्सदा । स्मृत्युक्तं सुगुरोर्ग्राह्यं न पाठः श्रवणादिकम्

ပုရာဏများကို အမြဲတမ်း ရွတ်ဖတ်နားထောင်စေခြင်း မစီစဉ်သင့်။ ထိုအစား သမൃတိ၌ ဆိုထားသမျှကို အရည်အချင်းပြည့်ဝသော ဂုရုထံမှ လက်ခံယူရမည်—ရွတ်ဖတ်နားထောင်ခြင်းတို့သာ မဟုတ်။

Verse 6

स्कंद उवाच । सच्छूद्राः के समाख्यातास्तांश्च विस्तरतो वद । के संतः के च शूद्राश्च सच्छूद्रा नामतश्च के

စ్కန္ဒ မိန့်တော်မူသည်။ ‘စစ္သုဒ္ဒရ’ ဟု ခေါ်ဆိုသူတို့သည် မည်သူနည်း၊ အသေးစိတ် ဟောကြားပါ။ သီလရှိသူတို့ မည်သူ၊ သုဒ္ဒရတို့ မည်သူ၊ အမည်အားဖြင့် ‘စစ္သုဒ္ဒရ’ ဟု ခေါ်ရသူတို့ မည်သူနည်း။

Verse 7

ईश्वर उवाच । धर्मोढा यस्य पत्नी स्यात्स सच्छूद्र उदाहृतः । समानकुलरूपा च दशदोषविवर्जिता

ဣශ්ဝရ မိန့်တော်မူသည်။ ဓမ္မအတိုင်း ထိမ်းမြားထားသော ဇနီးရှိသူကို ‘စစ္သုဒ္ဒရ’ ဟု ခေါ်သည်။ ဇနီးသည် မျိုးရိုးနှင့် ရုပ်ရည် တူညီသင့်ပြီး အပြစ်ဆယ်ပါးမှ ကင်းလွတ်ရမည်။

Verse 8

उद्वोढा वेदविधिना स सच्छूद्रः प्रकीर्तितः । अक्लीवाऽव्यंगिनी शस्ता महारोगाद्यदूषिता

ဝေဒကျင့်ထုံးအတိုင်း မယားကို တရားဝင်လက်ထပ်ထားလျှင် ထိုသူကို «စစ္စူဒြ» ဟု ကြေညာကြသည်။ မယားသည် ချီးမွမ်းထိုက်၍ မအင်ပေါ့၊ မပုံပျက်၊ မဟာရောဂါတို့ဖြင့် မညစ်ညမ်းသူ ဖြစ်ရမည်။

Verse 9

अनिंदिता शुभकला चक्षुरोगविवर्जिता । बाधिर्यहीना चपला कन्या मधुरभाषिणी

သူမသည် အပြစ်မတင်ထိုက်သူ၊ မင်္ဂလာကောင်းသော အတတ်ပညာရှိသူ၊ မျက်စိရောဂါကင်းသူ ဖြစ်ရမည်။ နားမကြားမှုကင်း၍ သွက်လက်တက်ကြွ၊ ကညာဖြစ်ပြီး စကားချိုမြိန်သူ ဖြစ်ရမည်။

Verse 10

दूषणैर्दशभिर्हीना वेदोक्तविधिना नरैः । विवाहिता च सा पत्नी गृहिणी यस्य सर्वदा

အပြစ်အနာအဆာ ဆယ်ပါးမှ ကင်းလွတ်ပြီး၊ ဝေဒကျင့်ထုံးအတိုင်း လူကြီးမင်းတို့က လက်ထပ်ပေးထားသော မယားသည်၊ မိမိလက်ထပ်ထားသော ယောက်ျားအတွက် အမြဲတမ်း အိမ်ထောင်၏ အမှန်တကယ် အိမ်ရှင်မဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 11

सच्छूद्रः स तु विज्ञेयो देवादीनां विभागकृत् । पुण्यकार्येषु सर्वेषु प्रथमं सा प्रकीर्तिता

ဒေဝတাদেরနှင့် အခြားသူတို့၏ အပိုင်းအဝေကို မှန်ကန်စွာ ခွဲဝေပေးသူကို «စစ်မှန်သော စူဒြ» ဟု သိမှတ်ရမည်။ ကုသိုလ်ကောင်းမှု အားလုံးတွင်လည်း သူမ (အိမ်ရှင်မ/အိမ်ထောင်စနစ်) ကို အဓိကအဖြစ် ကြေညာထားသည်။

Verse 12

तया सुविहितो धर्मः संपूर्णफलदायकः । चातुर्मास्ये विशेषेण तया सह गुणाधिकः

သူမ (မယား) နှင့်အတူ ကောင်းစွာ ကျင့်သုံးသော ဓမ္မသည် ပြည့်စုံသော အကျိုးफलကို ပေးသည်။ အထူးသဖြင့် စာတုർമាស്യ ကာလတွင် သူမနှင့်အတူ ပြုလုပ်လျှင် ပိုမို ကုသိုလ်တိုးပွားသည်။

Verse 13

भार्यारतिः शुचिर्भृत्यादीनां पोषणतत्परः । श्राद्धादिकारको नित्यमिष्टापूर्त्तप्रसाधकः

မိမိဇနီးကို ချစ်မြတ်နိုး၍ စင်ကြယ်သန့်ရှင်းသော အကျင့်ရှိကာ အလုပ်သမားနှင့် မိသားစုအပေါ် မျှော်ကိုးသူတို့ကို ထောက်ပံ့စောင့်ရှောက်ရန် အားထုတ်သူ၊ နေ့စဉ် śrāddha နှင့် ဆက်စပ်သော ကုသိုလ်ကိစ္စများကို ပြုလုပ်သူ၊ iṣṭa နှင့် pūrta ကုသိုလ်လုပ်ငန်းများကို ပြည့်စုံစေသူ—ဤသည်ပင် အိမ်ထောင်ရှင်၏ စံပြဖြစ်သည်။

Verse 14

नमस्कारान्तमन्त्रेण नामसंकीर्तनेन च । देवा स्तस्य च तुष्यन्ति पंचयज्ञादिकैः शुभैः

နမസ്കာရဖြင့် အဆုံးသတ်သော မန္တရများနှင့် ဘုရားနာမကို သီဆိုအော်ဟစ်ခြင်းကြောင့် ဒေဝတားတို့ ပျော်ရွှင်တော်မူကြသည်။ ထို့ပြင် pañcayajña ကဲ့သို့သော မင်္ဂလာကောင်းသော အကျင့်အထုံးများကြောင့်လည်း သူတို့ စိတ်ကျေနပ်တော်မူသည်။

Verse 15

स्नानं च तर्पणं चैव वह्निहोमोऽप्यमंत्रकः । ब्रह्मयज्ञोऽतिथेः पूजा पंचयज्ञान्न संत्यजेत्

ရေချိုးခြင်းနှင့် တರ್ಪဏ (tarpaṇa) အလှူရေချခြင်း၊ မန္တရမပါဘဲပင် မီးပူဇော် (homa) ပြုခြင်း၊ ဗြဟ္မယဇ္ဉ (Brahma-yajña) ဟူသော သင်ယူဖတ်ရွတ်ခြင်း၊ နှင့် ဧည့်သည်ကို ပူဇော်ဂုဏ်ပြုခြင်း—ဤ pañcayajña တာဝန်များကို မစွန့်ပစ်သင့်။

Verse 16

कार्यं स्त्रीभिश्च शूद्रैश्च ह्यमंत्रं पंचयज्ञकम् । पंचयज्ञैश्च संतुष्टा यथैषां पितृदेवताः

မိန်းမများနှင့် Śūdra များလည်း မန္တရမပါဘဲ pañcayajña ကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ ထို pañcayajña များကြောင့် သူတို့၏ ပိတೃဒေဝတား (pitṛ-devatā) အဘိုးအဘွားဘုရားများလည်း သင့်လျော်သလို စိတ်ကျေနပ်တော်မူကြသည်။

Verse 17

तथा पतिव्रतायाश्च पतिशुश्रूषया सदा । पतिव्रताया देहे तु सर्वे देवा वसंति हि

ထို့အတူ pativratā (ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာတည်ကြည်သော ဇနီး) သည် ခင်ပွန်းကို အမြဲတမ်း ဂရုတစိုက် ဝန်ဆောင်ခြင်းကြောင့်၊ ထို pativratā ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း၌ ဒေဝတားအားလုံး အမှန်တကယ် တည်နေကြသည်။

Verse 18

अतस्ताभ्यां समेताभ्यां धर्मादीनां समागमः । यदोभयोर्मते पृष्टे संतुष्टाः पितृदेवताः

ထို့ကြောင့် နှစ်ဦးပေါင်းစည်းလျှင် ဓမ္မနှင့် ဆက်စပ်သော ကုသိုလ်ဂုဏ်တရားတို့ အပြည့်အဝ ဆုံစည်းလာသည်။ နှစ်ဖက်လုံး၏ သဘောတူညီချက်ဖြင့် ကိစ္စများကို ဆောင်ရွက်သောအခါ ဘိုးဘွားပိတೃဒေဝတာတို့ ပျော်ရွှင်ကျေနပ်ကြသည်။

Verse 19

कार्यादीनां च सर्वेषां संगमस्तत्र नित्यदा । चातुर्मास्ये समायाते विष्णुभक्त्या तयोः शिवम्

ထိုနေရာ၌ အမြဲတမ်း တာဝန်ကိစ္စအားလုံးနှင့် ဆက်စပ်သော အပြုအမူတို့သည် ညီညွတ်စွာ ဆုံစည်းနေသည်။ ထို့ပြင် စာတုർമာသျ (Cāturmāsya) ရောက်လာသောအခါ ဗိဿနုကို ဘက်တိဖြင့် ကိုးကွယ်ရာမှ နှစ်ဦးအပေါ် သီဝမ်—ကောင်းမြတ်မင်္ဂလာနှင့် ချမ်းသာခြင်း—ရောက်ရှိသည်။

Verse 20

समानजातिसंभूता पत्नी यस्य धृता भवेत् । पूर्वो भर्त्ताऽर्द्धभागी स्याद्द्वितीयस्य न किंचन

ယောက်ျားတစ်ဦးက တူညီသော လူမှုအတန်းအစား (ဇာတိ) မှ မွေးဖွားသော မိန်းမကို ဇနီးအဖြစ် ယူထားလျှင်၊ အရင်ခင်ပွန်းသည် အကျိုးအခွင့်အရေး/ကုသိုလ်၏ တစ်ဝက်ကို ခံစားခွင့်ရှိပြီး၊ နောက်ခင်ပွန်းသည်မှာ မည်သည့်အရာမျှ မရရှိပါ။

Verse 21

अर्थकार्याधिकारोऽस्यास्तेन धर्मार्धधारिणी । स्वंस्वं कृतं सदैव स्यात्तयोः कर्म शुभाशुभम्

သူမသည် ငွေကြေးနှင့် လက်တွေ့ကိစ္စများတွင် အာဏာပိုင်ခွင့်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ဓမ္မ၏ တစ်ဝက်ကို ထမ်းဆောင်သူ ဖြစ်၏။ သို့သော် မိမိမိမိ ပြုလုပ်သမျှသည် အမြဲတမ်း မိမိ၏အရာသာ ဖြစ်နေပြီး၊ ကောင်းကင်မကောင်းကင် အကျိုးပေးသော ကမ္မသည် တစ်ဦးချင်းစီ၏ အပိုင်ဖြစ်သည်။

Verse 22

याऽनुगच्छति भर्तारं मृतं सुतपसा द्विज । साध्वी सा हि परिज्ञेया तया चोद्ध्रियते कुलम्

အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူ)၊ တပသ (အာသီသ) နှင့် သစ္စာတည်ကြည်မှုဖြင့် ခင်ပွန်းသေပြီးနောက်တောင် ခင်ပွန်းကို လိုက်ပါသွားသော မိန်းမသည် စင်ကြယ်သည့် သာဓွီ (သီလရှင်) ဟု သိမှတ်ရမည်။ သူမကြောင့် မိသားစုမျိုးရိုးသည် မြင့်တင်တော်မူသည်။

Verse 23

अन्यजातेर्मृतस्याथ धृता वापि विवाहिता । वैश्वानरस्य मार्गेण सा तमुद्धरते पतिम्

အခြားဇာတိမှ ယောက်ျားတစ်ဦး သေဆုံးပြီးနောက်၊ မိန်းမသည် အခြားအတန်းအစားတွင် ယူဆောင်ခံရသော်လည်း သို့မဟုတ် လက်ထပ်ခံရသော်လည်း၊ ဝိုင်ရှ္ဝာနရ (Vaiśvānara) ၏ မာဂ္ဂဖြင့် ထိုခင်ပွန်းကို ကယ်တင်မြှောက်တင်နိုင်သည်။

Verse 24

यथा जलाच्च जंबालः कृष्यते धार्मिकैर्नृभिः । एवमुद्धरते साध्वी भर्त्तारं याऽनुग च्छति

တရားသမားတို့က ရေထဲမှ အညစ်အကြေးကို ဆွဲထုတ်သကဲ့သို့၊ သီလရှိသော ဇနီးသည်လည်း ခင်ပွန်းကို မြှောက်တင်ကယ်တင်သည်—မလှုပ်မယှက် သစ္စာဖြင့် သူ့နောက်လိုက်သူမ။

Verse 25

अन्यजातिसमुद्भूता अन्येन विधृता यदि । तावुभौ धर्मकार्येषु संत्याज्यौ नित्यदा मतौ

အခြားအတန်းအစားမှ မွေးဖွားသော မိန်းမကို အခြားယောက်ျားတစ်ဦးက ယူသွားလျှင်၊ ထိုနှစ်ဦးစလုံးကို ဓမ္မကိစ္စများမှ အမြဲတမ်း ဖယ်ရှားထားရမည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 26

स्वंस्वं कर्म प्रकुरुतः सत्कर्म जं स्वकं फलम् । तस्माद्वरिष्ठा हीना वा सत्कुल्या शूद्रसंभवैः

လူတိုင်းသည် မိမိ၏ ကမ္မကို မိမိပြုလုပ်ကြပြီး၊ မိမိ၏ ကောင်းကမ္မ၏ အကျိုးသည်လည်း မိမိ၏ အကျိုးပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မြင့်သည်ဖြစ်စေ နိမ့်သည်ဖြစ်စေ၊ ကောင်းသော မျိုးရိုးက မိန်းမသည် Śūdra မူလမွေးဖွားသူများထက် ပိုသင့်တော်သည်။

Verse 27

धृता न कार्या सा पत्नी यत्करोति न वर्द्धते । तया सह कृतं पुण्यं वर्द्धते दशधोत्तरम्

ထိုသို့သော ဇနီးကို မယူသင့်၊ အကြောင်းမှာ သူမပြုသမျှသည် ကုသိုလ်မတိုးပွား။ သို့သော် သူမနှင့်အတူ ပြုသော ကုသိုလ်သည် ဆယ်ဆနှင့် ထို့ထက်ပို၍ တိုးပွားသည်။

Verse 28

अनन्ततृप्तिदं नैव तत्सुतैरपि वा तथा । क्रयक्रीता च या कन्या दासी सा परिकीर्तिता

ထိုစီမံချက်သည် အဆုံးမရှိသော ပြည့်စုံမှုကို မပေးနိုင်၊ သားများကြောင့်လည်း ထိုသို့ မဖြစ်နိုင်။ စျေးနှုန်းဖြင့် ဝယ်ယူထားသော မိန်းကလေးကို ဒါသီ (ကျွန်မ) ဟု ကြေညာသည်။

Verse 29

सच्छूद्रस्याधिकारे सा कदाचिन्नैव जायते । या कन्या स्वयमुद्यम्य पित्रा दत्ता वराय च

အဘယ်အခါမျှ မင်္ဂလာသင့်တော်သော သုဒ္ဒရ (Śūdra) ၏ အခွင့်အရေးအတွင်း မဝင်ရောက်နိုင်သည်—အဖေက ကိုယ်တိုင် ဆန္ဒဖြင့် သတို့သားထံ ပေးအပ်သော မိန်းကလေးသည် ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 30

विवाहविधिनोदूढा पितृदेवार्थसाधिनी । सुलक्षणा विनीता सा विवेकादिगुणा शुभा

သင့်တော်သော မင်္ဂလာဗိဓိဖြင့် လက်ထပ်ထားသော နာရီသည် ဘိုးဘွားနှင့် ဒေဝတားတို့အတွက် ထိုက်သင့်သော ရည်ရွယ်ချက်များကို ပြည့်စုံစေသည်။ မင်္ဂလာလက္ခဏာပြည့်ဝ၍ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ကာ စည်းကမ်းရှိသဖြင့် विवेक (ခွဲခြားသိမြင်မှု) နှင့် အခြားကောင်းမြတ်သော ဂုဏ်ရည်များဖြင့် သုဘ (မင်္ဂလာ) ဖြစ်သည်။

Verse 31

सच्चरित्रा पतिपरा सा तेभ्यो दातुमर्हति । विशुद्धकुलजा कन्या धर्मोढा धर्मचारिणी

အကျင့်စာရိတ္တကောင်း၍ ခင်ပွန်းကို အထူးအလေးထားသူဖြစ်သဖြင့် သူတို့ထံ (လက်ထပ်ရန်) ပေးအပ်ရန် ထိုက်တန်သည်။ သန့်ရှင်းသော မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားသော မိန်းကလေးသည် ဓမ္မအတိုင်း လက်ထပ်ကာ ဓမ္မကို လိုက်နာကျင့်သုံးသူအဖြစ် နေထိုင်သည်။

Verse 32

सा पुनाति कुलं सर्वं मातृतः पितृतस्तथा । एष एव मया प्रोक्तः सच्छूद्राणां परो विधिः

နာရီသည် မိခင်ဘက်နှင့် ဖခင်ဘက် အပါအဝင် မျိုးရိုးတစ်လျှောက်လုံးကို သန့်စင်ပေးသည်။ ဤတစ်ခုတည်းကိုပင် ငါကြေညာခဲ့သကဲ့သို့ သုဒ္ဒရကောင်းမြတ်သူတို့အတွက် အမြင့်ဆုံး စည်းကမ်း (ဗိဓိ) ဟု ဆို၏။

Verse 33

अधोजातिसमुद्भूता सच्छूद्रात्क्रमहीनजा । विवाहो दशधा तेषां दशधा पुत्रता भवेत्

အောက်တန်းဇာတိမှ မွေးဖွားသူများနှင့် သီလကောင်းသော ရှုဒ္ဒရမှ စည်းကမ်းမညီသော အစဉ်အလာဖြင့် မွေးဖွားသူများအတွက် မင်္ဂလာပွဲကို ဆယ်မျိုးဟု ဆိုကြသည်။ ထိုနည်းတူ သားဖြစ်ခြင်းလည်း ဆယ်မျိုးခွဲခြားရသည်။

Verse 34

चत्वार उत्तमाः प्रोक्ता विवाहा मुनिसत्तम । शेषाः सर्वप्रकृतिषु कथिताश्च पुराविदैः

အို မုနိတို့အထွတ်အမြတ်၊ မင်္ဂလာပွဲအမျိုးအစားကောင်းမြတ်ဆုံး လေးမျိုးကို ကြေညာထားသည်။ ကျန်သောအမျိုးအစားများကိုလည်း ရှေးထုံးတမ်းကို သိမြင်သူတို့က သဘောသဘာဝနှင့် အခြေအနေမျိုးစုံအလိုက် ဖော်ပြထားကြသည်။

Verse 35

प्राजापत्यस्तथा ब्राह्मो दैवार्षो चातिशोभना । गांधर्वश्चासुरश्चैव राक्षसश्च पिशाचकः

ပရာဇာပတ်ယ၊ ဘြာဟ္မ မင်္ဂလာနှင့် ဒိုင်ဝ၊ အာရ္ရှ မင်္ဂလာတို့သည် အလွန်မြတ်နိုးချီးမြှောက်ကြသည်။ ထို့ပြင် ဂန္ဓဗ္ဗ၊ အာစုရ၊ ရာက္ခသ၊ ပိသာစ မင်္ဂလာတို့လည်း ပါဝင်သည်။

Verse 36

प्रातिभो घातनश्चेति विवाहाः कथिता दश । एते हि हीनजातीनां विवाहाः परिकीर्तिताः

‘ပရာတိဘ’ နှင့် ‘ဃာတန’ ဟူ၍ မင်္ဂလာပွဲများကို စုစုပေါင်း ဆယ်မျိုးဟု ဆိုထားသည်။ ဤတို့သည် အောက်တန်းဇာတိအုပ်စုများအတွက် မင်္ဂလာပုံစံများဟု ကြေညာထားခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 37

औरसः क्षेत्रजश्चैव दत्तः कृत्रिम एव च । गूढोत्पन्नोऽपविद्धश्च कानीनश्च सहोढजः

သားအမျိုးအစားများမှာ အော်ရသ၊ ခ္ရှေတ်ရဇ၊ ဒတ္တ၊ ကೃတ্ৰိမ တို့ဖြစ်ကြပြီး၊ ထို့ပြင် ဂူဍိုတ္ပန္န၊ အပဝိဒ္ဓ၊ ကာနီန၊ စဟိုဍဇ တို့လည်း ရှိသည်။

Verse 38

क्रीतः पौनर्भवश्चापि पुत्रा दशविधाः स्मृताः । औरसादपि हीनाश्च तेऽपि तेषां शुभावहाः

«ကရိတ» နှင့် «ပေါနರ್ಭဝ» ဟူသော သားမျိုးတို့လည်း မှတ်သားထားကြပြီး၊ သားသည် ဆယ်မျိုးရှိသည်ဟု ဆိုကြ၏။ «အော်ရသ» ထက် နိမ့်ဟု သတ်မှတ်သော်လည်း၊ ထိုသားတို့သည် မိမိတို့အခြေအနေအလိုက် မင်္ဂလာဖြစ်စေတတ်၏။

Verse 39

अष्टादशमिता नीचाः प्रकृतानां यथातथा । विधिनैव क्रिया नैव स्मृति मार्गोऽपि नैव च

နိမ့်ကျသောမျိုးရိုးတို့ကို အရေအတွက်အားဖြင့် ဆယ့်ရှစ်မျိုးဟု ဆိုကြပြီး၊ လူ့လောကတွင် တွေ့ရသမျှ အခြေအနေအတိုင်းပင် ဖြစ်၏။ ထိုသူတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း အကျင့်ပွဲမရှိ၊ စမృతိက ချမှတ်သော လမ်းစဉ်တောင် မရှိဟု ဆို၏။

Verse 41

न दानस्य क्षयो लोके श्रद्धया यत्प्रदीयते । अश्रद्धयाऽशुचितया दानं वैरस्यकारणम्

ဤလောက၌ ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် ပေးအပ်သော ဒါနသည် မည်သည့်အခါမျှ မလျော့နည်း။ သို့သော် သဒ္ဓာမရှိဘဲ အတွင်းစိတ်မသန့်ရှင်းမှုနှင့် ပေးသော ဒါနသည် ရန်ငြိုးဖြစ်စေသော အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာ၏။

Verse 42

अहिंसादि समादिष्टो धर्मस्तासां महाफलः । चातुर्मास्ये विशेषेण त्रिदिवेशादिसेवया

ထိုသူတို့အတွက် အဟിംသာ (အကြမ်းမဖက်ခြင်း) စသော ဓမ္မကို အမိန့်တော်ထားပြီး၊ အကျိုးကြီးမား၏။ အထူးသဖြင့် စာတုർമាសျ (Cāturmāsya) ကာလတွင် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အရှင်များနှင့် သာသနာတော်ရှိ ဒေဝတားတို့ကို သဒ္ဓာဖြင့် ဆည်းကပ်ဝတ်ပြုခြင်းအားဖြင့် ဖြစ်၏။

Verse 43

सुदर्शनैस्तथा धर्मः सेव्यते ह्यविरोधिभिः । सच्छूद्रैर्दानपुण्यैश्च द्विजशुश्रूषणादिभिः

ထို့ကြောင့် အမြင်ရှင်းလင်း၍ အငြင်းပွားမှုမရှိသူတို့က ဓမ္မကို ဆည်းကပ်ကျင့်သုံးရမည်။ ထို့အပြင် သီလကောင်းသော ရှူဒြာတို့လည်း ကုသိုလ်ဖြစ်စေသော ဒါနနှင့် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့ကို ရိုသေစွာ ဝန်ဆောင်ခြင်း စသည့် တာဝန်များဖြင့် ဓမ္မကို ကျင့်သုံးရမည်။

Verse 44

वृत्तिश्च सत्यानृतजा वाणिज्यव्यव हारजा । अशीतिभागमारद्याद्व्याजाद्वार्धुषिकः शते

အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းသည် အမှန်တရားသက်သက် သို့မဟုတ် အမှန်နှင့် မမှန်ရောနှောသော ဆက်ဆံရေးများနှင့် ကုန်သွယ်ရေးမှလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ အတိုးဖြင့် ချေးငွေထုတ်ရာတွင် ငွေချေးသူသည် တစ်ရာလျှင် ရှစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံထက် မပိုစေရ။

Verse 45

सपादभागवृद्धिस्तु क्षत्त्रियादिषु गृह्यते । एवं न बन्धो भवति पातकस्य कदाचन

သို့ရာတွင် က္ଷတ္တရိယတို့နှင့် အခြားသူတို့အတွက်တော့ လေးပုံတစ်ပုံတိုးခြင်းကို လက်ခံကြသည်။ ဤစည်းကမ်းအတိုင်း လိုက်နာလျှင် အပြစ်၏ချည်နှောင်မှု မဖြစ်လာတော့။

Verse 46

प्रातःकर्म सुरेशानां मध्याह्ने द्विजसेवनम् । अपराह्णेऽथ कार्याणि कुर्वन्मर्त्यः सुखी भवेत्

နံနက်ခင်းတွင် ဒေဝတို့၏အရှင်များကို ပူဇော်ကန်တော့ပါ။ မွန်းတည့်တွင် နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူများ (ဒွိဇ) ကို ဆောင်ရွက်ကူညီပါ။ ထို့နောက် နေ့လယ်ပြီး အလုပ်ကိစ္စများကို လုပ်ဆောင်လျှင် လူသားသည် ချမ်းသာပျော်ရွှင်မည်။

Verse 47

गृहस्थैश्च सदा भाव्यं यावज्जीवं क्रियापरैः । पंचयज्ञरतैश्चैवातिथिद्विजसुपूजकैः

အိမ်ထောင်ရှင်တို့သည် အသက်ရှင်သမျှကာလပတ်လုံး ကောင်းမွန်သောကျင့်ဝတ်၌ အမြဲတမ်းတည်ကြည်ရမည်။ မဟာယဇ္ဉ်ငါးပါးကို ဆောင်ရွက်ကာ ဧည့်သည်နှင့် ဒွိဇတို့ကို သင့်လျော်သောဂုဏ်ပြုမှုဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 48

विष्णुभक्तिरतैश्चैव वेदमन्त्रविपाठकैः । सततं दानशीलैश्च दीनार्तजनवत्सलैः

သူတို့သည် ဗိဿ္ဏုဘုရားအပေါ် ဘက္တိဖြင့် စိတ်နှလုံးတည်ကြည်ရမည်။ ဝေဒမန်တရားများကို အမြဲတမ်း ရွတ်ဖတ်ကာ ဒါနပြုရန် စိတ်ထားကောင်းရှိပြီး ဆင်းရဲသူနှင့် ဒုက္ခရောက်သူတို့ကို ကရုဏာထားရမည်။

Verse 49

क्षमादिगुणसंयुक्तैर्द्वादशाक्षरपूजकैः । षडक्षरमहोद्गारपरमानन्दपूरितैः

ခွင့်လွှတ်ခြင်းစသည့် ဂုဏ်သတ္တိများနှင့် ပြည့်စုံသူတို့သည် ဆယ့်နှစ်အက္ခရာ မန္တရဖြင့် ပူဇော်ကာ၊ အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒဖြင့် ပြည့်ဝလျက် ခြောက်အက္ခရာ မဟာဝါကျကို ကြွေးကြော်ရမည်။

Verse 50

सदपत्यैः सदाचारैः सतां शुश्रूषणैरपि । विमत्सरैः सदा स्थेयं तापक्लेशविवर्जितैः

ကောင်းသောသားသမီး၊ ကောင်းသောအကျင့်စာရိတ္တနှင့် သီလဝါဒင်တို့ကို စောင့်ရှောက်ဝန်ဆောင်ခြင်းတို့နှင့်အတူ အမြဲတည်ရမည်။ မနာလိုမုန်းတီးခြင်းကင်း၍ ဒုက္ခပူလောင်မှုတို့မှ လွတ်ကင်းရမည်။

Verse 51

प्रव्रज्यावर्जनैरेवं सच्छूद्रैर्धर्मतत्परैः । तोषणं सर्वभूतानां कार्यं वित्तानुसारतः

ဤသို့ မသင့်လျော်သော လှည့်လည်သွားလာခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်၍ ဓမ္မ၌ အာရုံစိုက်နေသော သီလရှိသော ရှုဒ္ဒရတို့သည် မိမိတို့၏ အင်အားအလိုက် သတ္တဝါအားလုံးကို ကျေနပ်စေခြင်းကို ကြိုးပမ်းရမည်။

Verse 52

सदा विष्णुशिवादीनां ये भक्तास्ते नराः सदा । देववद्दिवि दीव्यंति चातुर्मास्ये विशेषतः

ဗိဿနု၊ ရှိဝနှင့် အခြားဒေဝတားတို့ကို အမြဲတမ်း ဘက္တိဖြင့် ဆည်းကပ်သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဒေဝတားကဲ့သို့ တောက်ပကြပြီး၊ အထူးသဖြင့် စာတုർമಾಸျာ သာသနာတော်ကာလ၌ ပိုမိုထင်ရှားတောက်ပကြသည်။

Verse 241

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वर क्षेत्रमाहात्म्ये शेषशाय्युपाख्यान ब्रह्मनारदसंवादे चातुर्मास्यमाहात्म्ये तपोऽधिकारे सच्छूद्रकथनंनामैकचत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ» အတွင်းရှိ «ဧကာရှီတိသာဟသရီ သံဟိတာ»၊ ဆဋ္ဌမ «နာဂရခဏ္ဍ»၊ «ဟာဋကေရှွရ က్షೇತ್ರမဟာတ္မ்ய»၊ «ရှေသရှာယီ» အပိုင်း၊ ဘြဟ္မာ–နာရဒ သံဝါဒ၊ «စာတုർമាសျာ မဟာတ္မ்ய»၊ တပေါ အဓိကာရ၌ «သီလရှိသော ရှုဒ္ဒရ အကြောင်း» ဟု အမည်ရသော ၂၄၁ မြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။