Adhyaya 193

Verse 1

ऋषय ऊचुः । एवं गतायां सावित्र्यां सकोपायां च सूतज । किं कृतं तत्र गायत्र्या ब्रह्माद्यैश्चापि किं सुरैः

ရိရှီတို့က ပြောကြသည်—အို စူတ၏သား၊ စావိတ္ရီသည် ဒေါသဖြင့် ထွက်ခွာသွားသောအခါ ထိုနေရာ၌ ဂါယတ္ရီက ဘာကို ပြုလုပ်ခဲ့သနည်း။ ထို့ပြင် ဘြဟ္မာနှင့် အခြား ဒေဝတားတို့ကလည်း ဘာကို ပြုလုပ်ခဲ့သနည်း။

Verse 2

एतत्सर्वं समाचक्ष्व परं कौतूहलं हि नः । कथं शापान्विता देवाः संस्थितास्तत्र मण्डपे

ကျွန်ုပ်တို့၏ စူးစမ်းလိုစိတ် အလွန်ကြီးမားသဖြင့် ဤအရာအားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ ပြောပြပါ။ ကျိန်စာ၏ဝန်ကို ထမ်းထားသော နတ်တို့သည် ထိုမဏ္ဍပ၌ မည်သို့ စုဝေးတည်နေခဲ့သနည်း။

Verse 3

सूत उवाच । गतायामथ सावित्र्यां शापं दत्त्वा द्विजोत्तमाः । गायत्री सहसोत्थाय वाक्यमेतदुदैरयत्

စူတာက ဆို၏။ စာဝိထရီ ထွက်ခွာသွားပြီး ကျိန်စာကို ထုတ်ပြောပြီးနောက်၊ အို ဒွိဇအထမ (နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး)၊ ဂါယတြီသည် ချက်ချင်း ထ၍ ဤစကားတို့ကို မိန့်ကြား하였다။

Verse 4

सावित्र्या यद्वचः प्रोक्तं तन्न शक्यं कथंचन । अन्यथा कर्तुमेवाथ सर्वैरपि सुरासुरैः

စာဝိထရီ ပြောခဲ့သော စကားသည် မည်သို့မျှ မပြောင်းလဲနိုင်ပါ—နတ်နှင့် အသူရတို့ အားလုံး ပေါင်းစည်းလာသော်လည်း မဖြစ်နိုင်။

Verse 5

महासती महाभागा सावित्री सा पतिव्रता । पूज्या च सर्वदेवानां ज्येष्ठा श्रेष्ठा च सद्गणैः

စာဝိထရီသည် မဟာသတီ၊ မဟာဘဂါ—ပတိဗြတ (ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာတည်ကြည်) အဖြစ် တည်မြဲသော သန့်ရှင်းမြတ်သော မိခင်မဟာမိန်းမ ဖြစ်သည်။ နတ်အားလုံးက ပူဇော်ထိုက်၍ သုဂဏ (ကောင်းမြတ်သော အစုအဝေး) အတွင်း အကြီးဆုံး၊ အမြတ်ဆုံးဟု ချီးမြှောက်ကြသည်။

Verse 6

परं स्त्रीणां स्वभावोऽयं सर्वासां सुरसत्तमाः । अपि सह्यो वज्रपातः सपत्न्या न पुनः कथा

သို့ရာတွင် အို နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ဤသည်ကား မိန်းမတို့အားလုံး၏ သဘာဝပင် ဖြစ်၏။ မိုးကြိုးထိုးသကဲ့သို့သော ထိခိုက်မှုကိုတောင် ခံနိုင်သော်လည်း၊ ခင်ပွန်းကို မျှဝေရသော မယားပြိုင်အကြောင်းကိုတော့ မခံနိုင်။

Verse 7

मत्कृते येऽत्र शपिता सावित्र्या ब्राह्मणाः सुराः । तेषामहं करिष्यामि शक्त्या साधारणां स्वयम्

ငါ့ကြောင့် ဤနေရာ၌ စာဝိတြီက ကျိန်စာချထားသော ဗြာဟ္မဏများနှင့် ဒေဝတော်များကို—ငါသည် ကိုယ်ပိုင်အာနုဘော်ဖြင့် သူတို့၏အခြေအနေကို မျှဝေနိုင်သကဲ့သို့ သက်သာစေမည်။

Verse 8

अपूज्योऽयं विधिः प्रोक्तस्तया मंत्रपुरःसरः । सर्वेषामेव वर्णानां विप्रादीनां सुरो त्तमाः

နတ်မင်းတို့အထက်မြတ်သူရေ—သူမက မန္တရသံဖြင့် ဦးဆောင်၍ ဤဗိဓိ (ဗြဟ္မာ) ကို ပူဇော်ထိုက်မဟုတ်ဟု ကြေညာခဲ့သည်၊ ဗြာဟ္မဏတို့မှစ၍ အမျိုးအစား(ဝဏ္ဏ) အားလုံးအတွက်ပင်။

Verse 9

ब्रह्मस्थानेषु सर्वेषु समये धरणीतले । न ब्रह्मणा विना किंचित्कृत्यं सिद्धिमुपैष्यति

ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ ဗြဟ္မာသန့်စင်ထားသော အရပ်အားလုံးတွင် အချိန်တော်တော်မှန်ကန်သည့်အခါ ဗြဟ္မာ၏ အမိန့်မပါဘဲ မည်သည့်လုပ်ငန်းမဆို အောင်မြင်မှုသို့ မရောက်နိုင်။

Verse 10

कृष्णार्चने च यत्पुण्यं यत्पुण्यं लिंग पूजने । तत्फलं कोटिगुणितं सदा वै ब्रह्मदर्शनात् । भविष्यति न सन्देहो विशेषात्सर्वपर्वसु

ကృష్ణကို ပူဇော်ခြင်းမှ ရသော ကုသိုလ်နှင့် လင်္ဂကို ပူဇော်ခြင်းမှ ရသော ကုသိုလ်တို့၏ အကျိုးသည်—ဗြဟ္မာကို ဒർശနပြုရုံဖြင့်ပင် အမြဲတမ်း ကုဋိဂုဏ်တိုးပွားမည်၊ သံသယမရှိ၊ အထူးသဖြင့် ပွဲတော်နေ့အပေါင်းတို့၌။

Verse 11

त्वं च विष्णो तया प्रोक्तो मर्त्यजन्म यदाऽप्स्यसि । तत्रापि परभृत्यत्वं परेषां ते भविष्यति

ဗိဿနုရေ—သူမက ကြေညာထားသည်မှာ သင်သည် လူ့ဘဝမွေးဖွားမှုကို ရရှိသည့်အခါ ထိုနေရာ၌ပင် အခြားသူတို့၏ အမှုထမ်းအဖြစ် နေထိုင်ရမည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

Verse 12

तत्कृत्वा रूपद्वितयं तत्र जन्म त्वमाप्स्यसि । यत्तया कथितो वंशो ममायं गोपसंज्ञितः । तत्र त्वं पावनार्थाय चिरं वृद्धिमवाप्स्यसि

ပုံသဏ္ဍာန်နှစ်မျိုးကို ခံယူ၍ သင်သည် ထိုနေရာ၌ မွေးဖွားလိမ့်မည်။ သူမပြောကြားသော မျိုးရိုးသည် ငါ၏ မျိုးရိုးဖြစ်၍ ‘ဂိုပါ’ ဟူ၍ ခေါ်ကြသည်။ ထိုနေရာ၌ လောကကို သန့်စင်စေရန် သင်သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိုးတက်ဖွံ့ဖြိုးလိမ့်မည်။

Verse 13

एकः कृष्णाभिधानस्तु द्वितीयोऽर्जुनसंज्ञितः । तस्यात्मनोऽर्जुनाख्यस्य सारथ्यं त्वं करिष्यसि

တစ်ဦးသည် ‘ကృష్ణ’ ဟူသော အမည်ကို ခံယူမည်၊ ဒုတိယဦးသည် ‘အర్జုန’ ဟူ၍ ခေါ်မည်။ ထိုအర్జုနဟူသော မိမိ၏ အတ္တရုပ်အတွက် သင်သည် ရထားမောင်း (သာရထိ) အဖြစ် ဆောင်ရွက်လိမ့်မည်။

Verse 14

तेनाकृत्येऽपि रक्तास्ते गोपा यास्यंति श्लाघ्यताम् । सर्वेषामेव लोकानां देवानां च विशेषतः

ထိုသန့်ရှင်းသော အရှိန်အဝါကြောင့်၊ တာဝန်ပညာမကျွမ်းကျင်သော်လည်း ဂိုပါတို့သည် ဘက္တိဖြင့် ပြည့်ဝလာကာ လောကအားလုံးတွင်လည်းကောင်း၊ အထူးသဖြင့် ဒေဝတားတို့အကြားတွင်လည်းကောင်း ချီးမွမ်းဂုဏ်သတင်း ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 15

यत्रयत्र च वत्स्यंति मद्वं शप्रभवानराः । तत्रतत्र श्रियो वासो वनेऽपि प्रभविष्यति

ငါ၏ မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားလာသော လူတို့ နေထိုင်ရာရာတွင်၊ ထိုနေရာတိုင်း၌ ‘သရီ’—စည်းစိမ်နှင့် မင်္ဂလာကောင်းခြင်း၏ နေရာတည်ရာ—သည် တောအတွင်း၌ပင် ပေါ်ထွန်းလာလိမ့်မည်။

Verse 16

भोभोः शक्र भवानुक्तो यत्तया कोपयुक्तया । पराजयं रिपोः प्राप्य कारा गारे पतिष्यति

အို သက္ကရ (Śakra) ရေ၊ သူမက ဒေါသဖြင့် သင့်အား ပြောထားသည်—ရန်သူ၏ လက်၌ ရှုံးနိမ့်ပြီးနောက် သင်သည် အကျဉ်းခန်းသို့ ကျရောက်လိမ့်မည်။

Verse 17

तन्मुक्तिं ते स्वयं ब्रह्मा मद्वाक्येन करिष्यति

ငါ၏စကားတော်ကြောင့် ဘြဟ္မာတော်ကိုယ်တိုင်က ထိုအရာမှ သင်၏လွတ်မြောက်မှုကို စီမံပေးလိမ့်မည်။

Verse 18

ततः प्रविष्टः संग्रामे न पराजयमाप्स्यसि । त्वं वह्ने सर्वभक्षश्च यत्प्रोक्तो रुष्टया तया

ထို့နောက် စစ်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်လျှင် သင်သည် အရှုံးမတွေ့ရလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် အို မီးတော်၊ သင်သည် အရာအားလုံးကို စားသောက်လောင်ကျွမ်းစေသူ—သူမ၏ဒေါသဖြင့် ထိုသို့ဆိုခဲ့သည်။

Verse 19

तदमेध्यमपि प्रायः स्पृष्टं तेऽर्च्चिर्भिरग्रतः । मेध्यतां यास्यति क्षिप्रं ततः पूजामवाप्त्यसि

အများအားဖြင့် မသန့်ဟုယူဆသည့်အရာတောင် သင်၏သန့်ရှင်းသောရောင်ခြည်တို့က သင့်ရှေ့တွင် ထိတွေ့သွားလျှင် မကြာမီ သန့်စင်သွားမည်။ ထို့နောက် သင်သည် ထိုက်တန်စွာ ပူဇော်ခံရလိမ့်မည်။

Verse 21

यद्रुद्र प्रियया सार्धं वियोगः कथितस्तया । तस्याः श्रेष्ठ तरा चान्या तव भार्या भविष्यति । गौरीनामेति विख्याता हिमाचलसुता शुभा

အို ရုဒြာ၊ သူမက ချစ်သူနှင့် ခွဲခွာရခြင်းကို ပြောဆိုခဲ့သကဲ့သို့၊ သိထားလော့—သူမထက် ပိုမိုမြတ်သော အခြားတစ်ဦးသည် သင်၏ဇနီးဖြစ်လိမ့်မည်။ သူမသည် ဟိမာချလ၏ မင်္ဂလာရှိသော သမီးတော်၊ «ဂေါရီ» ဟူ၍ ကျော်ကြားလိမ့်မည်။

Verse 193

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठेनागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये गायत्रीवरप्रदानोनाम त्रिनवत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သရီ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ» အတွင်း၊ «ဧကာရှီတိသာဟသ္ရီ သံဟိတာ» တွင်၊ ဆဋ္ဌမစာအုပ် «နာဂရခဏ္ဍ» အတွင်း၊ «ဟာဋကေရှွရ က္ရှೇತ್ರ မာဟာတ္မ្យ» တွင် «ဂါယတရီ၏ အပေးအကမ်းကောင်းချီး» ဟုအမည်ရသော အခန်း၊ အခန်း ၁၉၃ သည် ဤနေရာတွင် ပြီးဆုံး၏။