Adhyaya 116

Verse 1

सूतौवाच । तथान्यापि च तत्रास्ति सुविख्याताम्बरेवती । देवी कामप्रदा पुंसां बालकानां सुखप्रदा

သုတက ပြောသည်။ “ထိုနေရာ၌လည်း နာမည်ကျော် အမ္ဗရေဝတီ ဒေဝီတော် တစ်ပါး ရှိ၏။ ဒေဝီတော်သည် ယောက်ျားတို့၏ ဆန္ဒအလိုကို ဖြည့်ဆည်းပေး၍ ကလေးသူငယ်တို့အား ချမ်းသာပျော်ရွှင်မှု ပေးတော်မူ၏။”

Verse 2

यां दृष्ट्वा पूजयित्वाऽथ चैत्राष्टम्यां विशेषतः । शुक्लायां नाप्नुयान्मर्त्यः कुटुम्बव्यसनं क्वचित्

နာမည်တော်ကို မြင်တွေ့၍ ပူဇော်ကန်တော့ပြီးနောက်—အထူးသဖြင့် ချိုင်တြလ၏ လင်းလက်သော ပက္ခဒ်၌ အဋ္ဌမီနေ့တွင်—လူသားသည် မည်သည့်အခါမျှ မိသားစုအပေါ် အနာဂတ်ဒုက္ခအပျက်အဆီးကို မတွေ့ကြုံရ။

Verse 3

ऋषय ऊचुः । केन वा स्थापिता तत्र सा देवी चाम्बरेवती । किंप्रभावा किंस्वरूपा सूतपुत्र वदस्व नः

ရသီတို့က မေးလျက်ဆိုသည်။ “ထိုနေရာ၌ အမ္ဗရေဝတီ ဒေဝီတော်ကို မည်သူက တည်ထောင်ထားသနည်း။ အာနုဘော်တော်သည် အဘယ်နည်း၊ သဘာဝရုပ်သဏ္ဌာန်သည် မည်သို့နည်း။ အို သုတ၏သား၊ ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပြပါ။”

Verse 4

सूत उवाच । यदा शेषेण संदिष्टा नानानागा विषोल्बणाः । पुरस्यास्य विनाशाय क्रोधसंरक्तलोचनाः । तदा तस्य प्रिया सा च पुत्रशोकेनपीडिता

သုတက ပြောသည်။ “ရှေရှ၏ အမိန့်အရ အဆိပ်ပြင်းထန်၍ ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးနီရဲသော နဂါးများ အမျိုးမျိုးကို ဤမြို့ကို ဖျက်ဆီးရန် စေလွှတ်သောအခါ၊ ထိုသူ၏ ချစ်မြတ်နိုးသော မယားတော်လည်း သားအပေါ် ဝမ်းနည်းခြင်းကြောင့် နှိပ်စက်ခံရ၏။”

Verse 5

स्वयमेवाग्रतो गत्वा भक्षयामास तं द्विजम् । कुटुम्बेन समायुक्तं येन पुत्रो निपातितः

သူမသည် ကိုယ်တိုင်ရှေ့သို့ သွားရောက်ကာ မိသားစုတစ်စုလုံးနှင့်အတူ ထိုဗြဟ္မဏကို စားသောက်လေ၏—သူမ၏သားကို လဲကျစေခဲ့သူ အတိအကျ ထိုသူပင် ဖြစ်၏။

Verse 6

अथ तस्य द्विजेन्द्रस्य बालवैधव्यसंयुता । अनुजाऽसीत्तपोयुक्ता ब्रह्मचर्यकृतक्षणा

ထို့နောက် ထိုအထက်မြတ်သော ဗြာဟ္မဏ၏ ညီမငယ်တစ်ဦးရှိ၍ ငယ်ရွယ်စဉ်ကပင် မုဆိုးမဖြစ်သော်လည်း တပဿာကို အားထုတ်ကာ ဗြဟ္မစရိယာ စည်းကမ်း၌ တည်ကြည်နေ၏။

Verse 7

सा दृष्ट्वा भक्षितं सर्वं भट्टिकाख्या कुटुम्बकम् । नाग पत्न्या ततः प्राह जलमादाय पाणिना

«ဘဋ္ဋိကာ» ဟုခေါ်သော အိမ်ထောင်စုတစ်စုလုံးကို စားသောက်ဖျက်ဆီးခံရသည်ကို မြင်လျှင်၊ သူမသည် လက်ဖဝါး၌ ရေကိုယူကာ နဂါးမ၏ ဇနီးအား ပြောဆို하였다။

Verse 8

यस्मात्त्वया कुटुम्बं मे नाशं नीतं द्विजिह्वके । दर्शितं च महद्दुःखं मम बन्धुजनोद्भवम्

«အကြောင်းမူကား၊ အို နှစ်လျှာရှိသော မြွေ၊ သင်သည် ငါ၏ မိသားစုကို ပျက်စီးရာသို့ ခေါ်ဆောင်၍ ငါ၏ ဆွေမျိုးတို့မှ ပေါက်ဖွားသော ကြီးမားသည့် ဒုက္ခကို ငါ့အား မြင်တွေ့စေခဲ့သည်»။

Verse 9

तथा त्वमपि संप्राप्य मानुषत्वं सुगर्हितम् । मानुषं पतिमासाद्य पुत्रपौत्रानवाप्य च

«ထို့အတူ သင်လည်း အလွန်အမင်း အပြစ်တင်ခံရမည့် လူ့ဘဝကို ရရှိ၍ လူသားခင်ပွန်းကို ရယူကာ သားသမီးနှင့် မြေးမြစ်တို့ကိုလည်း ရရှိလိမ့်မည်»။

Verse 10

तेषां विनाशजं दुःखं मा नुषे त्वमवाप्स्यसि । नागत्वे वर्तमानायाः शापं तेऽमुं ददाम्यहम्

«လူ့ဘဝ၌ သူတို့၏ ပျက်စီးခြင်းမှ ပေါက်ဖွားသော ဒုက္ခကို သင်ခံစားရလိမ့်မည်။ ယခု နဂါးမအဖြစ် ရှိနေစဉ်ပင် ဤကျိန်စာကို သင့်အပေါ် ငါပေးအပ်သည်»။

Verse 11

साऽपि श्रुत्वाऽथ तं शापं रेवती भट्टिकोद्भवम् । क्रोधेन महताविष्टा ह्यदशत्तां द्रुतं ततः

ထိုကျိန်စာကို ကြားသိသော် ရေဝတီသည် ဘဋ္ဋိက မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားသူဖြစ်၍ ပြင်းထန်သော ဒေါသကြောင့် လွှမ်းမိုးကာ ချက်ချင်း အမြန်တကာ ကိုက်လေ၏။

Verse 12

अथ तस्यास्तनुं प्राप्य नागीदंष्ट्रा विषोल्बणा । जगाम शतधा नाशं बिभिदे न त्वचं क्वचित्

သို့သော် အဆိပ်ပြင်းထန်လှသော နဂါးသွားများသည် ထိုမိန်းမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသို့ ရောက်သော် ရာနှုန်းခွဲကွဲသွားပြီး အရေပြားကို မည်သည့်နေရာမှ မဖောက်နိုင်ခဲ့။

Verse 13

ततः सा लज्जयाविष्टा स्वरक्तप्लावितानना । विषण्णा निषसादाथ संनिविष्टा धरातले

ထို့နောက် သူမသည် အရှက်ကြောင့် လွှမ်းမိုးခံရ၍ မျက်နှာသည် ကိုယ်ပိုင်သွေးဖြင့် စိုရွှဲလျက် စိတ်ညစ်နွမ်းကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလေ၏။

Verse 14

एतस्मिन्नंतरे नागास्तथान्ये ये समागताः । रेवतीं ते समालोक्य तथारूपां भयान्विताम् । प्रोचुश्च किमिदं देवि तव वक्त्रे रुजास्पदम्

ထိုအချိန်တွင် ထိုနေရာသို့ စုဝေးလာသော အခြားနဂါးများသည် ထိုသို့သော အခြေအနေဖြင့် ကြောက်ရွံ့နေသော ရေဝတီကို မြင်၍ “ဒေဝီရေ၊ သင်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ နာကျင်မှု၏ အကြောင်းက ဘာနည်း” ဟု မေးလေ၏။

Verse 15

अथवा किं प्रभावोऽयं कस्यचिद्रक्तसंपदः

“သို့မဟုတ် ဤအာနုဘော်သည် ဘာနည်း—သွေးနှင့် ဆက်နွယ်သော ထူးဆန်းသည့် ပေါ်ထွန်းမှုတစ်ရပ်လော”

Verse 16

रेवत्युवाच । येयं दुष्टतमा काचिद्दृश्यते दुष्टतापसी । अस्या जातो विकारोऽयं ममास्ये नागसत्तमाः

ရေဝတီက ဆိုလေသည် - "အလွန်ယုတ်မာသော ရသေ့မတစ်ပါးကို ဤနေရာတွင် တွေ့ရ၏။ အို နဂါးမင်းတို့၊ ဤမိန်းမကြောင့် ငါ၏မျက်နှာတွင် ဤရောဂါဆိုး ဖြစ်ပေါ်လာရလေပြီ။"

Verse 17

तस्मादेनां महा दुष्टां भगिनीं तस्य दुर्मतेः । येन मे निहतः पुत्रो द्विजपुत्रेण सांप्रतम्

"ထို့ကြောင့် ဤအလွန်ယုတ်မာသော မိန်းမကို ဖမ်းကြလော့။ ဤမိန်းမသည် ငါ၏သားကို ဗြာహ్మణတစ်ဦး၏သားဖြင့် အသတ်ခံရအောင် ပြုလုပ်ခဲ့သော ထိုယုတ်မာသူ၏ နှမပင် ဖြစ်သည်။"

Verse 18

भक्ष्यतां भक्ष्यतां शीघ्रं मम नाशाय संस्थिताम् । सांप्रतं मन्मुखे तेनं रुधिरं पन्नगोत्तमाः

"စားကြလော့၊ ဤမိန်းမကို အမြန်စားကြလော့။ သူသည် ငါ့ကို ဖျက်ဆီးရန် ဤနေရာသို့ ရောက်လာ၏။ အို မြွေမင်းတို့၊ ယခုအခါ ဤမိန်းမကြောင့် ငါ၏ပါးစပ်ထဲတွင် သွေးများ ပြည့်နေလေပြီ။"

Verse 19

अथ ते पन्नगाः क्रुद्धा ददंशुस्तां तपस्विनीम् । समं सर्वेषु गात्रेषु यथान्या प्राकृता स्त्रियम्

ထိုအခါ အမျက်ထွက်နေသော မြွေတို့သည် ထိုရသေ့မကို ကိုက်ခဲကြလေသည်။ သာမန်မိန်းမတစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့အပြားကို ကိုက်ခဲကြ၏။

Verse 20

ततस्तेषामपि तथा मुखाद्दंष्ट्रा विनिर्गताः । रुधिरं च ततो जज्ञे शेषपत्न्या यथा तथा

ထို့နောက် ၎င်းတို့၏ ပါးစပ်မှ အစွယ်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး သွေးများ ထွက်လာလေသည်။ ၎င်းသည် ရှေသနဂါးမင်း၏ ဇနီးတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 21

अथ तस्याः प्रभावं तं दृष्ट्वा ते नागसत्तमाः । शेषा भय परित्रस्ताः प्रजग्मुश्च दिशो दश

သူမ၏အံ့ဩဖွယ်အာနုဘော်ကိုမြင်သော် နာဂတို့အထဲမှအမြတ်ဆုံးတို့သည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကာ ဒిశတစ်ဆယ်သို့ ထွက်ပြေးသွားကြ၏။

Verse 22

भट्टिकापि जगामाशु स्वाश्रमं प्रति दुःखिता । भयत्रस्तैः समंताच्च वीक्ष्यमाणा महोरगैः

ဘတ္တိကာလည်း ဝမ်းနည်းကြေကွဲလျက် မိမိအာရှရမ်သို့ အလျင်အမြန်ပြန်သွား၏။ ကြောက်ရွံ့နေသော မဟာမြွေကြီးတို့ကလည်း အရပ်ရပ်မှ သူမကို စောင့်ကြည့်နေကြ၏။

Verse 23

ततः सर्वं समालोक्य ताप्यमानं महोरगैः । तत्स्थानं स्वजनैर्मुक्तं दुःखेन महतान्वितैः

ထို့နောက် မဟာမြွေကြီးတို့က အရာအားလုံးကို နှိပ်စက်နေသည်ကို မြင်၍ ထိုနေရာရှိ လူတို့သည် အလွန်ကြေကွဲသောဒုက္ခနှင့်အတူ ထိုအရပ်ကို စွန့်ခွာသွားကြ၏။

Verse 24

जगामान्यत्र सा साध्वी सम्यग्व्रतपरायणा । तीर्थ यात्रां प्रकुर्वाणा परिबभ्राम मेदिनीम्

ထိုသီလရှင်မြတ်သည် သန့်ရှင်းပြည့်စုံသော ဝရတကို အလေးထားသူဖြစ်၍ အခြားနေရာသို့ သွားလေ၏။ တီရ္ထယာထရာကို ပြုလုပ်ကာ မြေပြင်တစ်လျှောက် လှည့်လည်သွားလာ၏။

Verse 25

एवमुद्वासिते स्थाने तस्मिन्सा रेवती तदा । स्मृत्वा तं भट्टिकाशापं दुःखेन महताऽन्विता

ထိုနေရာသည် စွန့်ပစ်ခံရသည့်အခါ ရေဝတီသည် ဘတ္တိကာ၏ ကျိန်စာကို သတိရ၍ အလွန်ကြေကွဲသောဒုက္ခဖြင့် ပြည့်နှက်သွား၏။

Verse 26

कथं मे मानुषीगर्भे शापाद्वासो भविष्यति । मानुष्येण च कांतेन प्रभविष्यति संगमः

«ကျိန်စာကြောင့် ငါသည် လူ့ဝမ်းအတွင်း၌ မည်သို့ နေရမည်နည်း။ လူသားချစ်သူနှင့် ပေါင်းစည်းခြင်းသည် မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်မည်နည်း။»

Verse 27

नैतत्पुत्रोद्भवं दुःखं तथा मां बाधते ह्रदि । यथेदं मानुषे गर्भे संवासो मानुषं प्रति

«သားကို မွေးဖွားရမည့် ဒုက္ခက ငါ့နှလုံးကို အလွန်မနှိပ်စက်သကဲ့သို့ မဟုတ်။ လူ့ဝမ်းအတွင်း နေရခြင်းနှင့် လူ့ဘဝအခြေအနေသို့ ချည်နှောင်ခံရခြင်းကသာ ငါ့ကို ပို၍ နာကျင်စေသည်။»

Verse 28

तथा दशनसंत्यक्ता कथं भर्तुः स्वमाननम् । दर्शयिष्यामि भूयोऽपि क्षते क्षारोऽत्र मे स्थितः

«ယခု ငါ့သွားများကို ဆုတ်ခွာခံရပြီးနောက်၊ ငါသည် ခင်ပွန်းရှေ့၌ မျက်နှာ—အဂုဏ်သိက္ခာ—ကို မည်သို့ ပြန်လည် ပြသနိုင်မည်နည်း။ ဤအနာသည် ငါ့အတွင်း၌ အယ်လ်ကလီကဲ့သို့ မီးလောင်နေဆဲဖြစ်သည်။»

Verse 29

तस्मात्परिचरिष्यामि क्षेत्रेऽत्रैव व्यवस्थिता । किं करिष्यामि संप्राप्य गृहं पुत्रं विनाकृता

«ထို့ကြောင့် ငါသည် ဤပဝိသုဒ္ဓ က్షೇತ್ರ၌ပင် တည်နေ၍ (ဒေဝီ) မိခင်ကို ဆက်ကပ်ပြုစုမည်။ သားမရှိအောင် ဖြစ်စေခံရသော ငါသည် အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လျှင် ဘာကို လုပ်နိုင်မည်နည်း။»

Verse 30

ततश्चाराधयामास सम्यक्छ्रद्धासमन्विता । अंबिकां सा तदा देवीं स्थापयित्वा सुरेश्वरीम्

ထို့နောက် စိတ်ယုံကြည်မှု ခိုင်မာစွာဖြင့် နាងသည် သင့်တော်စွာ ပူဇော်ကန်တော့하였다။ ထိုသန့်ရှင်းရာ၌ နတ်တို့၏ အရှင်မ ဒေဝီ အမ္ဗိကာကို တည်ထောင်၍ ပူဇော်လေ၏။

Verse 31

गन्धपुष्पोपहारेण नैवेद्यैर्विविधैरपि । गीतनृत्यैस्तथा वाद्यैर्मनोहारिभिरेव च

နံ့သာပန်းပွင့်များကို ပူဇော်၍ အမျိုးမျိုးသော နైవေဒျ (အစာပူဇော်) များနှင့်လည်းကောင်း၊ စိတ်ကိုဖမ်းစားသော သီချင်း၊ အကနှင့် တူရိယာတီးခတ်သံများဖြင့်လည်းကောင်း ထိုသို့ပင် နမော်ကာရဖြင့် ပူဇော်ခဲ့သည်။

Verse 32

ततः कतिपयाहस्य तस्तास्तुष्टा सुरेश्वरी । प्रोवाच वरदाऽस्मीति प्रार्थयस्व हृदि स्थितम्

အချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် နတ်တို့၏မယ်တော်သည် သူမ၏ တပဿာနှင့် ပူဇော်မှုကြောင့် စိတ်ကျေနပ်လာ၍ “ငါသည် အပေးအကူ (ဗရဒာ) ဖြစ်၏—နှလုံးထဲ၌ တည်ရှိသမျှကို တောင်းလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 33

रेवत्युवाच । अहं शप्ता पुरा देवि ब्राह्मण्या कारणांतरे । यत्त्वं मानुषमासाद्य स्वयं भूत्वा च मानुषी

ရေဝတီက ပြောသည်—“အို ဒေဝီ၊ အတိတ်ကာလတွင် အခြားအကြောင်းတစ်ရပ်ကြောင့် ဗြာဟ္မဏီမိန်းမတစ်ဦးက ကျွန်မကို ကျိန်စာတင်ခဲ့သည်။ ထိုကျိန်စာမှာ ‘သင်သည် လူ့အခြေအနေသို့ ရောက်၍ ကိုယ်တိုင်လည်း လူမဖြစ်ရ’ ဟူ၍ ဖြစ်သည်။”

Verse 34

ततः संप्राप्स्यसि फलं तेषां नाशसमुद्रवम् । महद्दुःखं स्वपुत्रोत्थं मम शापेन पीडिता

“ထို့နောက် သင်သည် ထိုကျိန်စာ၏ အကျိုးကို ရရှိလိမ့်မည်—သူတို့အတွက် ပျက်စီးခြင်း၏ လှိုင်းကြီးတစ်ရပ် ဖြစ်လာမည်၊ ထို့ပြင် သင်၏ ကိုယ်ပိုင်သားမှ ပေါ်ထွန်းသော ကြီးမားသော ဒုက္ခကိုလည်း ငါ၏ ကျိန်စာကြောင့် ခံစားရလိမ့်မည်။”

Verse 35

तथा मम मुखाद्दंष्ट्रा संनीताश्च सुरेश्वरि । तेषां च संभवस्तावत्कथं स्यात्त्वत्प्रभावतः

“ထို့ပြင် အို စုရေးရှဝရီ၊ ကျွန်မ၏ ပါးစပ်မှ ဒံသ္ဍရာ (စွယ်သွား) များကို ဖယ်ရှားယူသွားခဲ့သည်။ သင်၏ အာနုဘော်တန်ခိုးကြောင့် ထိုသွားများ ပြန်လည်ရရှိခြင်း သို့မဟုတ် ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာခြင်းသည် မည်သို့ ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း?”

Verse 36

भवंतु तनया नश्च तथा वंशविवर्धनाः । एतन्मे वांछितं देवि नान्यत्संप्रार्थयाम्यहम्

ကျွန်ုပ်တို့တွင် သားတော်များ ဖြစ်ပါစေ၊ မျိုးဆက်ကို တိုးပွားစေသူများ ဖြစ်ပါစေ။ ဤအရာတစ်ခုတည်းသာ အမေတော် ဒေဝီ၊ ကျွန်ုပ်၏ အလိုတော်ဖြစ်၍ အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ မတောင်းဆိုပါ။

Verse 37

देव्युवाच । नात्र वासस्त्वया कार्यः कथंचिदपि शोभने । मनुष्यगर्भसंवासो भर्त्ता च भविता नरः

ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်– “အလှတရားရှိသူမ၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤနေရာ၌ နောက်ထပ် မနေသင့်တော့။ သင်သည် လူ့ဝမ်း၌ ဆက်နွယ်၍ (လူအဖြစ်) မွေးဖွားမည်၊ သင့်ခင်ပွန်းလည်း လူယောက်ျား ဖြစ်လာမည်”။

Verse 38

तस्माच्छृणुष्व मे वाक्यं यत्त्वां वक्ष्यामि सांप्रतम् । दुःखनाशकरं तुभ्यं सत्यं च वरवर्णिनि

ထို့ကြောင့် ငါ၏စကားကို နားထောင်လော့—ယခု ငါပြောမည့်အရာကို။ ၎င်းသည် သင်၏ဒုက္ခကို ဖျောက်ဖျက်ပေးမည်၊ အလှရောင်ရှိသူမ၊ ထိုစကားသည် အမှန်တရားပင် ဖြစ်သည်။

Verse 39

उत्पत्स्यति न संदेहो देवकार्यप्रसिद्धये । तव भर्त्ता त्रिलोकेऽस्मिन्कृत्वा मानुषविग्रहम्

သံသယမရှိဘဲ သင့်ခင်ပွန်းသည် ဤသုံးလောက၌ လူ့ရုပ်ကာယကို ခံယူကာ မွေးဖွားလာမည်၊ ဒေဝတို့၏ အလုပ်တာဝန် အောင်မြင်စေရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

Verse 42

तस्या गर्भं समासाद्य त्वं जन्म समवाप्स्यसि । रामरूपस्य शेषस्य पुनर्भार्या भविष्यसि

သူမ၏ဝမ်းကို ဝင်ရောက်၍ သင်သည် မွေးဖွားခြင်းကို ရရှိမည်။ ထို့နောက် ရာမ၏ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်သော ရှေရှ (Śeṣa) ၏ ဇနီးအဖြစ် သင်သည် ထပ်မံ ဖြစ်လာမည်။

Verse 43

तस्मात्त्वं देवि मा शोकं कार्येऽस्मिन्कुरु शोभने । तेन मानुषजे गर्भे संभूतिः संभविष्यति

ထို့ကြောင့် ဒေဝီမယ်တော်၊ ဤကိစ္စ၌ မစိုးရိမ်မငိုကြွေးပါနှင့်၊ မင်္ဂလာရှိသူမယ်တော်။ ထိုအကြောင်းကြောင့် လူသား၏ မိခင်ဝမ်း၌ မွေးဖွားခြင်းသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်လာမည်။

Verse 44

तत्र पश्यसि यन्नाशं स्वकुटुम्बसमुद्भवम् । हिताय तदवस्थायास्तद्भविष्यत्यसंशयम्

ထိုနေရာ၌ မိမိ၏ မိသားစုအတွင်းမှ ပေါ်ပေါက်လာသော ပျက်စီးခြင်းကို သင်မြင်ရသော်လည်း၊ ထိုအခြေအနေ၏ အကျိုးအတွက် ဖြစ်လာမည်ဟု သံသယမရှိ သိထားပါ။

Verse 45

ततः परं युगं पापं यतो भीरु भविष्यति । तदूर्ध्वं मर्त्यधर्माणो म्लेच्छाः स्थास्यंति सर्वतः

ထို့နောက် လူတို့ကို ကြောက်ရွံ့စေမည့် အပြစ်ယုဂ်တစ်ခေတ် ပေါ်ပေါက်လာမည်။ ထို့အထက်၌ မရ္တဓမ္မကိုသာ လိုက်နာသော မလေစ္ဆာတို့သည် အရပ်ရပ်၌ နေရာယူကြမည်။

Verse 46

ततः स्वर्गनिवासार्थं भगवान्देवकीसुतः । संहर्ता स्वकुलं सर्वं स्वयमेव न संशयः

ထို့နောက် ကောင်းကင်နိဗာသသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ရန်အတွက် ဘဂဝန်—ဒေဝကီ၏ သားတော်—သည် မိမိ၏ မျိုးရိုးတစ်စုလုံးကို ကိုယ်တိုင်ပင် ဖျက်ဆီးမည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 47

भविष्यंति पुनर्दंष्ट्रास्तव वक्त्रे मनोरमाः । तस्मात्त्वं गच्छ पातालं स्वभर्त्ता यत्र तिष्ठति

နောက်တစ်ဖန် သင်၏ ပါးစပ်၌ လှပသော အံစွယ်များ ပေါ်လာမည်။ ထို့ကြောင့် သင်၏ ခင်ပွန်း နေထိုင်ရာ ပါတာလသို့ သွားလော့။

Verse 48

अन्यच्चापि यदिष्टं ते किंचिच्चित्ते व्यवस्थितम् । तत्कीर्तयस्व कल्याणि महांस्तोषो मम स्थितः

ထို့ပြင် သင်လိုလားသည့် အခြားအရာတစ်စုံတစ်ရာ၊ စိတ်ထဲ၌ သေချာတည်ထားသမျှရှိလျှင်—အို မင်္ဂလာရှိသူမ၊ ပြောကြားလော့; ငါ၏ကျေနပ်မှုသည် အလွန်ကြီးမား၏။

Verse 49

रेवत्यु वाच । स्थाने स्थेयं सदाऽत्रैव मम नाम्ना सुरेश्वरि । येन मे जायते कीर्तिस्त्रैलोक्ये सचराचरे

ရေဝတီက ပြောသည်– အို နတ်တို့၏ အရှင်မ၊ ငါ့အမည်ဖြင့် ဤနေရာတည်းဟူသော ဤအရပ်၌ အမြဲတည်နေခွင့်ပေးပါ; ထို့ကြောင့် လှုပ်ရှားသမျှ မလှုပ်ရှားသမျှပါဝင်သော သုံးလောကလုံး၌ ငါ၏ဂုဏ်သတင်း ပေါ်ထွန်းစေပါစေ။

Verse 50

तथाऽहं नागलोकाच्च चतुर्दश्यष्टमीषु च । सदा त्वां पूजयिष्यामि विशेषान्नवमीदिने

ထို့အတူ ငါသည်—နာဂလောကမှပင် လာရသော်လည်း—လဆန်း/လဆုတ် အဋ္ဌမနှင့် စတုတ္ထဒశမနေ့တို့၌ အမြဲ သင့်ကို ပူဇော်မည်; ထို့ပြင် နဝမနေ့၌ အထူးသဒ္ဓါဖြင့်လည်း ပူဇော်မည်။

Verse 51

आश्विनस्य सिते पक्षे सर्वैर्नागैः समन्विता । प्रपूजां ते विधास्यामि श्रद्धया परया युता

အာရှွိနလ၏ လဆန်းဘက်၌ နာဂအားလုံးနှင့်အတူ ငါသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော သဒ္ဓါဖြင့် သင့်အား ပြည့်စုံသော ပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်မည်။

Verse 52

तस्मिन्नहनि येऽन्येऽपि पूजां दास्यंति ते नराः । मा पश्यंतु प्रसादात्ते नरास्ते वल्लभक्षयम्

ထိုနေ့၌ အခြားသူတို့လည်း ပူဇော်ကြမည်ဆိုလျှင်—သင်၏ကျေးဇူးတော်ကြောင့်—သူတို့ချစ်မြတ်နိုးသမျှ၏ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုကို မမြင်ကြပါစေ။

Verse 53

देव्युवाच । एवं भद्रे करिष्यामि वासो मेऽत्र भविष्यति । त्वन्नाम्ना पूजकानां च श्रेयो दास्यामि ते सदा । महानवमिजे चाह्नि विशेषेण शुचिस्मिते

ဒေဝီမိန့်တော်မူသည်။ «ကောင်းမြတ်သူရေ၊ ဤသို့ပင် ငါပြုမည်။ ငါ၏အိမ်တော်သည် ဤနေရာ၌ တည်ရှိမည်။ သင်၏နာမဖြင့် ပူဇော်သူတို့အား ငါသည် အမြဲကောင်းကျိုးချမ်းသာကို ပေးမည်—အထူးသဖြင့် မဟာနဝမီ အမြတ်နေ့၌၊ သန့်ရှင်းသောအပြုံးရှိသူရေ»။

Verse 54

सूत उवाच । एवमुक्ता तया साऽथ रेवती शेषवल्लभा । जगाम स्वगृहं पश्चाद्धर्षेण महतान्विता

စူတ မိန့်သည်။ «ဒေဝီက ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက်၊ ရေဝတီ—ရှေသ၏ချစ်သူ—သည် ထို့နောက် မိမိအိမ်သို့ ပြန်သွား၍ အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေ하였다»။

Verse 55

ततःप्रभृति सा देवी तस्मिन्क्षेत्रे व्यवस्थिता । तन्नाम्ना कामदा नृणां सर्वव्यसननाशिनी

ထိုအချိန်မှစ၍ ဒေဝီသည် ထိုသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ တည်နေခဲ့သည်။ ထိုနာမတော်ဖြင့်ပင် လူတို့အကြား၌ «ကာမဒါ» ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ အပူအပင်ဒုက္ခအားလုံးကို ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 56

अंबा सा कीर्त्यते दुर्गा रेवती सोरगप्रिया । ततः संकीर्त्यते लोके भूतले चांबरेवती

ထိုမိခင်ဒေဝီကို «ဒုရ္ဂါ» ဟု ကီർത്തိပြုကြသည်။ «ရေဝတီ» အဖြစ်လည်း နာဂမျိုး၏ချစ်သူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လောက၌၊ မြေပြင်ပေါ်၌လည်း «အမ္ဗာ-ရေဝတီ» ဟု ခေါ်ဆိုကာ သီဆိုကြသည်။

Verse 57

यस्तां श्रद्धासमोपेतः शुचिर्भूत्वा प्रपूजयेत् । नवम्यामाश्विने मासि शुक्लपक्षे समाहितः । न स संवत्सरं यावद्व्यसनं स्वकुलो द्भवम्

ယုံကြည်ခြင်းနှင့်ပြည့်စုံ၍ သန့်ရှင်းလာကာ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စုစည်းပြီး၊ အာရှွိန လ၌ လင်းပက္ခ၏ နဝမီနေ့တွင် နာမတော်ကို ပူဇော်သူသည် မိမိမျိုးရိုးအတွင်းမှ ပေါ်ပေါက်လာသော ဘေးဒုက္ခကို တစ်နှစ်ပတ်လုံး မကြုံရ။

Verse 58

दृष्ट्वाग्रे छिद्रकं व्यालयुक्तं दोषैर्विमुच्यते । ग्रहभूतपिशाचोत्थैस्तथान्यैरपि चापदैः

ရှေ့တွင် မြွေများ၏ အမှတ်အသားပါသော “ချိဒ္ရက” ကို မြင်မြောက်လျှင်၊ အပြစ်အနာအဆာတို့မှ လွတ်ကင်းပြီး၊ ဖမ်းဆီးတတ်သော ဝိညာဉ်များ၊ ဘူတ၊ ပိသာချာတို့ကြောင့် ဖြစ်သော ဘေးဒုက္ခများနှင့် အခြားအန္တရာယ်များမှလည်း ကင်းလွတ်၏။