Adhyaya 105

Verse 1

सूत उवाच । अथ प्राप्ते दिनाधीशे तुलायां द्विजसत्तमाः । प्रेता लिंगोद्भवां भूमिं पूरयामासुरेव हि

သုတက ပြော၏။ နေမင်းသည် တူလာ (လိဘရာ) ရာသီသို့ ဝင်ရောက်သောအခါ၊ အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့၊ လင်္ဂ ပေါ်ထွန်းရာ မြေပြင်ကို ပရေတာဝိညာဉ်တို့ အမှန်တကယ် ပြည့်နှက်လာကြ၏။

Verse 2

यत्किंचित्तत्र संस्थं तु आद्यतीर्थं सुरालयम् । तत्सर्वं व्यन्तरैस्तैश्च पांसुभिः परिपूरितम्

အဲဒီနေရာတွင် တည်ထားသမျှ—ရှေးဦးတီရ္ထနှင့် နတ်ဘုံတော်—အားလုံးကို ဗျန္တရတို့နှင့် ဖုန်မှုန့်တို့က လုံးဝ ပြည့်နှက်၍ ပိတ်ဆို့သွား၏။

Verse 3

ततः क्षेमं समुत्पन्नं क्षेत्रे तत्र द्विजोत्तमाः । अन्येषामपि लोकानां लिंगैस्तैर्लुप्तिमागतैः

ထို့နောက်၊ အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့၊ ထိုသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ ကောင်းကျိုးချမ်းသာ ပေါ်ပေါက်လာ၏။ အခြားလောကများတွင်မူ ထိုလင်္ဂတို့ မျက်စိမှ ပျောက်ကွယ်သဖြင့် ဆုံးရှုံးသကဲ့သို့ ခံစားရစေ၏။

Verse 4

कस्यचित्त्वथ कालस्य बृहदश्वो महीपतिः । शाल्वदेशात्समायातः कस्मिश्चिद्युगपर्यये

အချိန်အနည်းငယ် ကုန်လွန်ပြီးနောက်၊ မြေကြီး၏ မင်းကြီး ဘೃಹဒသွဝ မဟာရာဇာသည် ယုဂပြောင်းလဲရာ ကာလတစ်ခု၌ သာလ္ဝဒေသမှ လာရောက်ခဲ့၏။

Verse 5

स दृष्ट्वा विपुलां भूमिं प्रासादैः परिवर्जिताम् । प्रासादार्थं मतिं चक्रे तत्र क्षेत्रे द्विजोत्तमाः

သူသည် ဘုရားကျောင်းများ မရှိသေးသော ကျယ်ပြန့်သည့် မြေပြင်ကို မြင်၍၊ အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့၊ ထိုသန့်ရှင်းသော က్షेत्र၌ ပရာသာဒ (ဘုရားကျောင်း) တည်ဆောက်ရန် စိတ်ကူးချမှတ်၏။

Verse 6

शिल्पिनश्च समाहूयानेकांस्तत्र सहस्रशः । शोधयामास तां भूमिमधस्ताद्बहुविस्तृताम्

ထိုနေရာသို့ လက်မှုဆရာများကို အများအပြား၊ ထောင်ချီတိုင်အောင် ခေါ်ယူကာ၊ အောက်ဘက်သို့ ကျယ်ပြန့်နေသော မြေပြင်ကို တူးဖော်၍ သန့်စင်ပူဇော်အောင် ပြုလုပ်လေ၏။

Verse 7

भूमौ निखन्यमानायां ततो लिंगानि भूरिशः । चतुर्वक्त्राणि तान्येव यांति दृष्टेश्च गोचरम्

မြေကို တူးဖော်နေစဉ်တွင် လိင်္ဂများ အလွန်များစွာ ပေါ်ထွက်လာ၍၊ ထိုလိင်္ဂများသည် မျက်နှာလေးဖက်ပါသော အတူတူပင် မျက်စိမြင်နိုင်ရာသို့ ဝင်လာကြ၏။

Verse 8

ततः स पार्थिवस्तैश्च लिंगैर्दृष्ट्वा वृतां भुवम् । तत्क्षणान्मृत्युमापन्नः शिल्पिभिश्च समन्वितः

ထို့နောက် ဘုရင်သည် ထိုလိင်္ဂများဖြင့် မြေပြင်တစ်ဝိုက် ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို မြင်လျှင်၊ ထိုခဏချင်းပင် သေဆုံးသွား၍၊ အတူလိုက်ပါလာသော လက်မှုဆရာများလည်း ပါဝင်ကြ၏။

Verse 9

ततःप्रभृति नो तत्र कश्चिन्मर्त्यो महीतले । प्रासादं कुरुते भीत्या तडागं कूपमेव च

ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုနေရာ၌ မြေပြင်ပေါ်ရှိ မည်သည့်လူသားမျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် နန်းတော်ကို မဆောက်ကြတော့ဘဲ၊ ရေကန် သို့မဟုတ် ရေတွင်းတောင် မတည်ဆောက်ကြတော့ချေ။

Verse 105

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्र माहात्म्ये राक्षसलिंगच्छेदनंनाम पञ्चोत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် မြတ်စွာသော စ္ကန္ဒမဟာပုရာဏ၌၊ ရှစ်သောင်းတစ်ထောင် စလောကပါသော သံဟိတာအတွင်း၊ ဆဋ္ဌမပိုင်း နာဂရခဏ္ဍ၌၊ ဟာဋကေရှ್ವರက்ஷೇತ್ರ မာဟာတ္မ்யအောက်တွင် «ရက္ခသလိင်္ဂ ဖြတ်တောက်ခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်းတစ်ရာငါးမြောက် ပြီးဆုံး၏။