Adhyaya 53

Verse 1

नारद उवाच । अथान्यत्संप्रवक्ष्यामि शालामाहात्म्य मुत्तमम् । संस्थापिते पुरा स्थाने प्रोक्तोहं द्विजपुंगवैः

နာရဒ မုနိက ပြောသည်—ယခု ငါသည် အခြားသော အထူးမြတ်သည့် အကြောင်းအရာတစ်ရပ်၊ «ရှာလာ» ၏ မဟိမကို ကြေညာမည်။ ရှေးကာလက တည်ထောင်ထားသော သန့်ရှင်းရာနေရာ၌ ငါသည် ထူးချွန်သော ဗြာဟ္မဏတို့ထံမှ ထိုအကြောင်းကို သင်ကြားခံခဲ့ရ၏။

Verse 2

स्थानस्य रक्षणार्थाय उपायं कुरु सुव्रत । ततो मया प्रतिज्ञातं करिष्ये स्थान रक्षणम्

“ဤသန့်ရှင်းရာနေရာကို ကာကွယ်ရန် နည်းလမ်းတစ်ရပ် စီမံပါ၊ သုဝရတ (ကောင်းသောဝရတရှိသူ) အို” ဟုဆို၏။ ထို့နောက် ငါသည် ကတိပြု၍ “ငါသည် ဤနေရာကို ကာကွယ်မည်” ဟု သစ္စာပြု၏။

Verse 3

आराधिता मया पश्चाद्ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । त्रयस्त्वेकाग्रचित्तेन ततस्तुष्टाः सुरोत्तमाः

ထို့နောက် ငါသည် စိတ်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဘြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု နှင့် မဟေရှ္ဝရ တို့ကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြုခဲ့၏။ ထိုအခါ နတ်တို့အထက်မြတ်ဆုံးဖြစ်သော သုံးပါးသည် ပီတိဖြစ်၍ ကျေနပ်တော်မူကြ၏။

Verse 4

समागम्याथ मां प्रोचुर्नारद व्रियतां वरः । प्रोक्तं तानार्च्य च मया क्रियतां स्थानरक्षणम्

ထို့နောက် သူတို့သည် ကျွန်ုပ်ထံ ချဉ်းကပ်လာ၍ «အို နာရဒာ၊ အကျိုးတော်တစ်ပါးကို ရွေးချယ်ပါ» ဟု ပြောကြ၏။ ကျွန်ုပ်သည် သူတို့ကို ပူဇော်ကန်တော့ပြီး «ဤသန့်ရှင်းသော သာသနာတည်နေရာကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်စေပါ» ဟု ပြန်ဆို၏။

Verse 5

अयमेव वरो मह्यं देयो देवैः सुतोषितैः । स्थानलोपो यथा न स्याद्यथा कीर्तिर्भवेन्मम

«ကျွန်ုပ်အတွက် ပေးအပ်ရမည့် အကျိုးတော်မှာ ဤတစ်ပါးတည်း ဖြစ်၏။ စိတ်တော်ပြည့်ဝသော နတ်ဘုရားတို့က ပေးတော်မူပါစေ။ ဤသန့်ရှင်းသော တည်နေရာ မပျက်စီး မလျော့နည်းစေဘဲ၊ ကျွန်ုပ်၏ ကီർത്തိဂုဏ်လည်း တည်မြဲစေပါစေ»။

Verse 6

एवमस्त्विति देवेशैः प्रतिज्ञातं तदा मुने । स्वांशेन प्रकरिप्याम द्विजानां तव रक्षणम्

ထိုအခါ နတ်ဘုရားတို့၏ အရှင်များက «အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်စေ၊ အို မုနိ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အာနုဘော်အင်အား၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်စိတ်ဖြင့် သင်၏ ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) အဖွဲ့ကို သင့်လျော်စွာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးမည်» ဟု ကတိပြုကြ၏။

Verse 7

एवमुक्त्वा कला मुक्ता देवैस्त्रिपुरुषैः स्वयम् । अंतर्धानं ततः प्राप्ताः सर्वेऽपि सुरसत्तमाः

ထိုသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက် သုံးပါးသော ဒေဝပုရုရှများသည် ကိုယ်တိုင်ပင် မိမိတို့၏ အစိတ်အပိုင်း (ကလာ) ကို လွှတ်တော်မူကြ၏။ ထို့နောက် အကောင်းဆုံးသော နတ်မြတ်တို့ အားလုံးသည် မျက်စိမြင်ရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားကြ၏။

Verse 8

ततो मया द्विजैः सार्धं शालाग्रे स्थानरक्षणम् । स्थापिताश्च पृथग्देवास्त्रयस्त्रिभुवनेश्वराः

ထို့နောက် ကျွန်ုပ်သည် ဗြာဟ္မဏတို့နှင့်အတူ သာလာ (śālā) ၏ ရှေ့ဘက်၌ သန့်ရှင်းသော အဝန်းအဝိုင်း၏ ကာကွယ်ရေးကို တည်ထောင်하였다။ ထို့ပြင် သုံးလောက၏ အရှင် သုံးပါးသော နတ်ဘုရားတို့ကို ထိုနေရာ၌ သီးခြားစီ တည်ထားပူဇော်하였다။

Verse 9

पीड्यमाना यदा विप्राः केनापि च भवंति हि । पूर्वाह्ने चापि ऋग्वेदं मध्याह्ने च यजूं ष्यथ

ဗြာဟ္မဏတို့ကို မည်သူမဆို ဖိနှိပ်နှောင့်ယှက်လာသောအခါ၊ မနက်ပိုင်းတွင် ရိဂ္ဝေဒကို ရွတ်ဖတ်ကြပြီး၊ မွန်းတည့်တွင် ယဇုရ္ဝေဒကို ရွတ်ဖတ်ကြသည်။

Verse 10

यामे तृतीये सामानि तारस्वरमधीत्य च । शापं यस्य प्रदास्यंति शालाग्रे भृशरोषिताः

တတိယယာမတွင် သာမန်များကို အသံမြင့်မြင့် ရွတ်ဆိုပြီးနောက်၊ အလွန်ဒေါသထွက်လျက် ခန်းမရှေ့တွင် ပြစ်သူအပေါ် ကျိန်စာချကြသည်။

Verse 11

सप्ताहाद्वर्षमध्याद्वा त्रिवर्षाद्भस्मतां व्रजेत् । प्रतिज्ञाता स्थानरक्षा यदि वो नारदाग्रतः

တစ်ပတ်အတွင်းဖြစ်စေ၊ ခြောက်လအတွင်းဖြစ်စေ၊ သုံးနှစ်အတွင်းဖြစ်စေ၊ ပြစ်သူသည် ပြာဖြစ်သွားမည်—နာရဒ၏ရှေ့မှောက်၌ သင်တို့က သန့်ရှင်းသောနေရာကို ကာကွယ်မည်ဟု ကတိသစ္စာပြုထားလျှင်။

Verse 12

सत्येन तेन नो वैरी भस्मीभवतु ह क्षणात् । अनेन शाप मंत्रेण भस्मीभवति निश्चितम्

ထိုသစ္စာ၏အာနုဘော်ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ရန်သူသည် ချက်ချင်း ပြာဖြစ်ပါစေ။ ဤကျိန်စာမန္တရားကြောင့် သူသည် မလွဲမသွေ ပြာဖြစ်မည်ဟု အတည်ဖြစ်သည်။

Verse 13

शालां त्रिपुरुषां तत्र यः पश्यति दिनेदिने । अर्चयेत्तोषयेच्चासौ स्वर्गलोके महीयते

ထိုနေရာ၌ တိတိကျကျ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း တြိပုရုရှ-ခန်းမကို မြင်တွေ့သူသည်၊ ထိုကို ပူဇော်ကာ နှစ်သက်စေသော ကုသိုလ်ကောင်းမှုများ ပြုလုပ်လျှင်၊ ကောင်းကင်လောက၌ ဂုဏ်တင်မြှောက်စားခံရသည်။

Verse 14

इति त्रिपुरुषशालामाहात्म्यम् । नारद उवाच । अथान्यत्संप्रवक्ष्यामि मदीयसरसो महत्

ဤသို့ဖြင့် တြိပုရုရှ-ခန်းမ၏ မဟာတန်ခိုးကို ချီးမွမ်းခြင်း ပြီးဆုံး၏။ နာရဒ မုနိက မိန့်တော်မူသည်– «ယခု ငါသည် အခြားသော အကြောင်းကို ထပ်မံဟောကြားမည်၊ ငါနှင့် ဆက်နွယ်သော ရေကန်၏ မဟာမဟိမကို»။

Verse 15

माहात्म्यमतुलं पार्थ देवानामपि दुर्लभम् । मया पूर्वं सरः खातं दर्भांकुरशलाकया

အို ပါရ္ထ၊ ဤမဟာတန်ခိုးသည် နှိုင်းယှဉ်မရအောင် အလွန်မြင့်မြတ်၍ နတ်တို့အတွက်ပင် ရရှိရန် ခက်ခဲ၏။ ယခင်က ငါသည် ဒರ್ಭမြက်၏ ချွန်မြသော အစေ့တံဖြင့် ဤရေကန်ကို ကိုယ်တိုင် တူးဖော်ခဲ့၏။

Verse 16

मृत्तिका ताम्रपात्रेण त्यक्ता बाह्ये ततः स्वयम् । सर्वेषामेव तीर्थानामाहृत्योदक मुत्तमम्

ထို့နောက် တူးဖော်ထုတ်ယူသော မြေကို ကြေးအိုးဖြင့် အပြင်ဘက်သို့ သယ်ထုတ်ပစ်၏။ ထို့နောက် ငါသည် တီရ္ထ အားလုံးမှ စုဆောင်းယူလာသော အထူးကောင်းမြတ်သည့် ရေကို ကိုယ်တိုင် ယူဆောင်လာခဲ့၏။

Verse 17

तत्तत्र सरसि क्षिप्तं तेन संपूरितं सरः । आश्विने मासि संप्राप्ते भानुवारे नरः शुचिः

ထိုရေကို ထိုနေရာရှိ ရေကန်ထဲသို့ လောင်းချသဖြင့် ရေကန်သည် ထိုရေကြောင့် ပြည့်ဝသွား၏။ အာရှ္ဝိန မာသ ရောက်လာသောအခါ၊ တနင်္ဂနွေနေ့တွင်၊ သန့်ရှင်းသော လူသည် (ထိုနေရာသို့ သွား၍ အခမ်းအနားကို) ပြုလုပ်သင့်၏…

Verse 18

श्राद्धं यः कुरुते तत्र स्नात्वा दानं विशेषतः । पितरस्तस्य तृप्यंति यावदाभूतसंप्लवम्

ထိုနေရာတွင် ရေချိုးပြီး အထူးသဖြင့် ဒါနပြုကာ ရှရဒ္ဓ ပြုလုပ်သူ၏ ပိတရ်တို့သည် ကမ္ဘာပျက်ကွယ်သည့် အချိန်တိုင်အောင် စိတ်ကျေနပ်တော်မူကြ၏။

Verse 19

नारदीयं सरो ह्येतद्विख्यात जगतीतले । महता पुण्ययोगेन देवैरपि हि लभ्यते

ဤနာရဒီယ အိုင်သည် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ထင်ရှားကျော်ကြား၏။ အလွန်ကြီးမားသော ကုသိုလ်ကံ၏ ပေါင်းစည်းမှုရှိမှသာ ရရှိနိုင်ပြီး၊ ဒေဝတားတို့တောင်မှ ရခက်လှ၏။

Verse 20

यदत्र दीयते दानं हूयते यच्च पावके । सर्वं तदक्षयं विद्याज्जपानशनसाधनात्

ဤနေရာ၌ ပေးကမ်းသော ဒါနမည်သမျှနှင့် သန့်ရှင်းသော မီးထဲသို့ ဟောမပြု၍ ပူဇော်သော အရာမည်သမျှကို၊ ဂျပ (မန္တရရွတ်) နှင့် ဝတ်ပြုကျင့်စဉ်များ (အစာရှောင်ခြင်း စသည်) ၏ အာနုဘော်ကြောင့် မပျက်မယွင်း အကျိုးရှိသည်ဟု သိလော့။

Verse 21

नारदीये सरःश्रेष्ठे स्नात्वा यो नारदेश्व रम् । पूजयेच्छ्रद्धया मर्त्यः सर्वपापैः प्रमुच्यते

အထူးမြတ်သော နာရဒီယ အိုင်၌ ရေချိုးပြီးနောက်၊ ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် နာရဒေရှ္ဝရကို ပူဇော်သော လူသားသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 22

अत्र तीर्थे पुरा पार्थ सर्वनागैस्तपः कृतम् । कद्रूशापस्य मोक्षार्थमात्मनो हितका म्यया

ဤတီရ္ထ၌ ရှေးကာလတွင်၊ အို ပါရ္ထ၊ နာဂအားလုံးသည် မိမိတို့၏ အကျိုးချမ်းသာကို မျှော်လင့်၍ ကဒ္ရု၏ ကျိန်စာမှ လွတ်မြောက်ရန် တပ (အာစီတ) ကို ပြုခဲ့ကြ၏။

Verse 23

ततः सिद्धिं परां प्राप्ता एतर्त्तार्थप्रभावतः । ततो नागेश्वरं लिंगं स्थापयामासुरूर्जितम्

ထို့နောက် ဤသန့်ရှင်းသော ကထာ၏ အာနုဘော်ကြောင့်ပင် သူတို့သည် အမြင့်ဆုံးသော စိဒ္ဓိကို ရရှိကြ၏။ ထို့နောက် အင်အားကြီးသော နာဂေရှ္ဝရ လင်္ဂကို တည်ထောင်ကြ၏။

Verse 24

नारदादुत्तरे भागे सर्वे नागाः प्रहर्षिताः । नारदीये सरःश्रेष्ठे यः स्नात्वा पूजयेद्धरम्

နာရဒနှင့် ဆက်နွယ်သော အရပ်၏ မြောက်ဘက်တွင် နာဂတို့ အားလုံး ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်ကြ၏။ «နာရဒီယ» ဟု ခေါ်သော အကောင်းဆုံး ရေကန်၌ ရေချိုးပြီးနောက် ဟရ (ရှီဝ) ကို ပူဇော်သူသည်…

Verse 25

नागेश्वरं महाभक्त्या तस्य पुण्यमनन्तकम् । तेषां सर्पभयं नास्ति नागानां वचनं यथा

နာဂေရှွရကို မဟာဘက္တိဖြင့် ပူဇော်သူ၏ ကုသိုလ်သည် အဆုံးမရှိ ဖြစ်လာ၏။ ထိုသူတို့အတွက် မြွေကြောက်ခြင်း မရှိ၊ နာဂတို့၏ စကားအတိုင်း ဖြစ်၏။

Verse 26

इति नारदीयसरोमाहात्म्यम् । नारद उवाच । अपरद्वारकानाम देवी चात्रास्ति पांडव

ဤသို့ဖြင့် «နာရဒီယ ရေကန်၏ မဟာတ္မယ» ပြီးဆုံး၏။ နာရဒက ပြောသည်—“အို ပာဏ္ဍဝ၊ ဤနေရာတွင်လည်း အပရဒွာရကာ ဟု အမည်ရသော ဒေဝီတစ်ပါး ရှိ၏။”

Verse 27

सा च ब्रह्मांडद्वारे वै सदैव विहितालया । चतुर्विंशतिकोटीभिर्देवीभिः परिरक्षिता

ထိုဒေဝီသည် «ဗြဟ္မာဏ္ဍ-ဒွာရ» ဟူသော စကြဝဠာဥ၏ တံခါးဝ၌ အမြဲတမ်း သတ်မှတ်ထားသော နေရာတော်ရှိ၏။ ဒေဝီ ၂၄ ကုဋိတို့က ပတ်လည်ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ကြ၏။

Verse 28

ततो दीर्घं तपस्तप्त्वा मयानीतात्र तोषिता । अपरस्मिंस्ततो द्वारे स्था पिता परमेश्वरी

ထို့နောက် နာရီရှည် တပသျာကို ကျင့်ပြီးနောက် ငါက ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာရာ ဒေဝီသည် အလွန်ပင် ကျေနပ်တော်မူ၏။ ထို့နောက် အခြားတံခါးဝတစ်ခု၌ အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟာဒေဝီကို တည်ထောင်ထား၏။

Verse 29

पूर्वस्मिन्नगरद्वारे स्थापिता द्वारवासिनी । नवमी चैत्रमासस्य कृष्णपक्षे भवेत्तु या

မြို့၏ အရှေ့ဘက်တံခါးတွင် “တံခါးစောင့်နေထိုင်သူ” ဒေဝီ (Dvāravāsinī) ကို တည်ထောင်ထားသည်။ သူမ၏ ဝတ်ပြုအခမ်းအနားသည် ချိုင်တရ (Caitra) လ၏ အမည်းဖက် (ကృష్ణပက္ခ) နဝမီ တိထိတွင် ဖြစ်သည်။

Verse 30

कुण्डे स्नानं नरः कृत्वा तां च देवीं प्रपूजयेत् । बलिबाकुलनैवेद्यैर्गन्धधूपादिपूजनैः

သန့်ရှင်းသော ကုဏ္ဍ (ရေကန်) တွင် ရေချိုးပြီးနောက် လူသည် ထိုဒေဝီကို အပြည့်အဝ သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ဘလိ (bali)၊ ဘကုလပန်း၊ နိုင်ဝေဒျ (naivedya) ကို ဆက်ကပ်၍ အနံ့သာ၊ မီးခိုး (ဓూప) စသည်တို့ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 31

सप्तजन्मकृतं पापं नाशमायाति तत्क्षणात् । यान्यान्प्रार्थयते कामांस्तांस्ताना प्नोति मानवः

မွေးဖွားမှု ခုနစ်ဘဝအတွင်း စုဆောင်းခဲ့သော အပြစ်တို့သည် ထိုခဏချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ လူသည် ဆုတောင်းတောင်းခံသမျှ ဆန္ဒတို့ကို ထိုအတိုင်း ရရှိလေသည်။

Verse 32

वन्ध्या च लभते पुत्रं स्नानमात्रेण तत्र वै । नवम्यां चैत्रमासस्य पुष्पधूपार्घ्यपूजया

ကလေးမရနိုင်သော မိန်းမတစ်ဦးပင် ထိုနေရာတွင် ရေချိုးရုံသာဖြင့် အမှန်တကယ် သားကို ရရှိနိုင်သည်။ ထို့ပြင် ချိုင်တရ (Caitra) လ၏ နဝမီနေ့တွင် ပန်း၊ ဓూప (ဘုခိုး) နှင့် အရ္ဃျ (arghya) ဆက်ကပ်ပူဇော်ခြင်းဖြင့်…

Verse 33

विघ्नानि नाशयेद्देवी सर्व सिद्धिं प्रयच्छति । भक्तानां तत्क्षणादेव सत्यमेतन्न संशयः

ဒေဝီသည် အတားအဆီးတို့ကို ဖျက်ဆီး၍ အောင်မြင်မှု (စိဒ္ဓိ) အားလုံးကို ပေးသနားသည်။ သူမ၏ ဘက္တိရှိသူတို့အတွက် ထိုအရာသည် ခဏချင်းပင် ဖြစ်ပေါ်သည်—ဤသည်မှာ အမှန်တရား၊ သံသယမရှိ။

Verse 34

उत्तरद्वारकां चापि पूज्यैवं विधिवन्नरः । एतदेव फलं सोपि प्राप्नुयान्मान वोत्तमः

ယောက်ျားသည် ဓမ္မနည်းတကျ ဤပုံစံအတိုင်း ဥတ္တရဒ္ဝါရကာကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။ ထိုသူကလည်း အတူတူသော အကျိုးဖလကို ရရှိမည်၊ အကောင်းဆုံးသော လူသားအို။

Verse 35

पूर्वद्वारे तु वै देवी या स्थिता द्वारवासिनी । तस्याः पूजनमात्रेण प्राप्नुयाद्वांछितं फलम्

အရှေ့တံခါး၌ တံခါးစောင့်အဖြစ် တည်ရှိသော ဒေဝီတော် ရှိ၏။ သူမကို ပူဇော်ခြင်းတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် လိုလားသည့် အကျိုးဖလကို ရရှိနိုင်သည်။

Verse 36

आश्विने मासि संप्राप्ते नव रात्रे विशेषतः । उपोष्य नवरात्रं च स्नात्वा कुण्डे समाहितः

အာရှွိန မာသ ရောက်လာသော်—အထူးသဖြင့် ကိုးညအတွင်း—နဝရాత్ర အုပါဝါသကို ထိန်းသိမ်းပြီး သန့်ရှင်းသော ကုဏ္ဍ၌ ရေချိုးကာ စိတ်တည်ငြိမ်၍ အာရုံစိုက်နေသင့်သည်။

Verse 37

पूजयेद्देवतां भक्त्या पुष्पधूपान्नतर्पणैः । अपुत्रो लभते पुत्रान्निर्धनो लभते धनम्

ပန်း၊ နံ့သာ၊ အစာပူဇော်နှင့် တာပဏ (တင်ပြပေးကမ်းခြင်း) တို့ဖြင့် ဘက္တိဖြင့် ဒေဝတော်ကို ပူဇော်ရမည်။ ကလေးမရှိသူသည် ကလေးရ၍ ဆင်းရဲသူသည် ငွေကြေးရသည်။

Verse 38

वन्ध्या प्रसूयते पार्थ नात्र कार्या विचारणा

ကလေးမရနိုင်သော မိန်းမတောင် ကလေးမွေးဖွားနိုင်သည်၊ အို ပါရ္ထ။ ဤနေရာ၌ သံသယ သို့မဟုတ် စဉ်းစားချင့်ချိန်ရန် မလို။

Verse 53

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां प्रथमे माहेश्वर खण्डे कौमारिकाखंडे कोटितीर्थादिमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिपंचाशत्तमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ပထမ မာဟေရှဝရ ခဏ္ဍအတွင်း ကೌမာရိကာ ခဏ္ဍ၌ «ကိုဋိတီရ္ထနှင့် အခြား သန့်ရှင်းရာနေရာများ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟု အမည်ရသော အခန်း ၅၃ သည် ၈၁,၀၀၀ ဂါထာပါ စံဟိတာ၌ ပြီးဆုံး၏။