Adhyaya 52

Verse 1

अर्जुन उवाच । कोटितीर्थं कथं जातं केन वा निर्मितं मुने । कस्माद्वा कोटितीर्थानां फलमत्रोच्यते मुने

အာర్జုနက ပြော၏— «အို မုနိ၊ ကိုဋိတီရ္ထ သည် မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်လာသနည်း၊ မည်သူက တည်ထောင်ဖန်ဆင်းသနည်း။ ထို့ပြင် ကိုဋိတီရ္ထတို့၏ အကျိုးफल (ကုသိုလ်) ကို အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာ၌ပင် အထူးပြောကြားသနည်း၊ အို မုနိ?»

Verse 2

नारद उवाच । यदा मे स्थापितं स्थानं प्रसाद्याथ मया प्रभुः । ब्रह्मलोकात्समानीतः साक्षाद्ब्रह्मा पितामहः

နာရဒ မိန့်တော်မူသည်။ «ကျွန်ုပ်၏ နေရာတည်ရာကို တည်ထောင်ပြီးနောက်၊ သခင်ဘုရားသည် ကျွန်ုပ်အပေါ် ကရုဏာတော်ဖြင့် ပျော်ရွှင်တော်မူရာ၌၊ ပရဟ္မာလောကမှ တိုက်ရိုက် ပိတామဟ ပရဟ္မာကို ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်»။

Verse 3

ततो मध्याह्नसमये स्नानार्थे भगवान्विधिः । सस्मार कोटितीर्थानां स्मृतान्यत्रागतानि च

ထို့နောက် နေ့လယ်အချိန်၌ အမိန့်တော်ရှင် ဗိဓိ (ပရဟ္မာ) သည် ရေချိုးရန် အလိုရှိ၍၊ ကိုဋိတီရ္ထများကို စိတ်ဖြင့် သတိရခေါ်ယူတော်မူရာ၊ သတိရခံရသော တီရ္ထတို့သည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြသည်။

Verse 4

स्वर्गात्त्रिदशलक्षाणि सप्ततिश्च महीतलात् । पातालाद्विंशलक्षाणि स्मृतान्यभ्यागतानि च

ကောင်းကင်မှ သုံးဆယ်လက်ခ (သုံးဆယ်သန်း) လာ၍၊ မြေပြင်မှ ခုနစ်ဆယ် လာကာ၊ ပာတာလာမှ နှစ်ဆယ်လက်ခ (နှစ်ဆယ်သန်း) လာကြသည်—သတိရခေါ်ယူခံရသော တီရ္ထတို့သည် ထွက်ပေါ်လာ၍ စုဝေးကြ၏။

Verse 5

अनेन प्रविभागेन लिंगान्यपि कुरूद्वह । आयातानि यथा पूजां विदधाति पितामहः

ဤသို့ ခွဲဝေသတ်မှတ်သည့်အတိုင်းပင်၊ ကုရုတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူရေ၊ လင်္ဂ (ရှီဝ၏ သင်္ကေတ) များလည်း ရောက်လာကြ၏။ ထို့နောက် ပိတామဟ (ပရဟ္မာ) သည် ထိုလင်္ဂများကို သင့်တော်သလို ပူဇော်ကန်တော့တော်မူ၏။

Verse 6

ततोऽभिषेचनं कृत्वा लिंगान्यभ्यर्च्य पद्मभूः । मध्याह्नकृत्यं संसाध्य मम प्रेम्णा वरं ददौ

ထို့နောက် ပဒ္မဘူ (ပရဟ္မာ) သည် အဘိသေက (ရေစိမ်ပူဇော်) ကို ပြုလုပ်၍ လင်္ဂများကို သေချာစွာ ပူဇော်ကန်တော့ပြီး၊ နေ့လယ်ကိစ္စများကို ပြီးစီးစေကာ ချစ်ခင်မေတ္တာဖြင့် ကျွန်ုပ်အား ဆုတောင်းကောင်းချီးတစ်ပါး ပေးတော်မူ၏။

Verse 7

ततो भगवता ह्यत्र मनसा निर्मितं सरः । भगवानर्चितस्तीर्थैरिदमूचे प्रजापतिः

ထို့နောက် ဘုရားမြတ်သည် ဤနေရာ၌ စိတ်တော်တစ်ခုပင်ဖြင့် ရေကန်တစ်ကန်ကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ထို့ပြင် တီရ္ထများက ဂုဏ်ပြုပူဇော်ခံရသော ပရဇာပတိ ဘြဟ္မာသည် ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 8

किं कुर्म भगवन्धातरादेशं देहि नः प्रभो । तेषां तद्वचनं श्रुत्वा ब्रह्मा प्राह प्रजापतिः

“အဘယ်ကို ပြုရမည်နည်း၊ ဘုရားမြတ်သော ဖန်ဆင်းရှင် ဒါတာရေ။ အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်တို့အား အမိန့်တော် ပေးတော်မူပါ” ဟုဆိုကြ၏။ ထိုစကားကို ကြားသော် ပရဇာပတိ ဘြဟ္မာက ပြန်လည် မိန့်တော်မူ၏။

Verse 9

एतस्मिन्सरसि स्थेयं तीर्थैः सर्वैरथात्र च । एकस्मिंश्च तथा लिंगे सर्वलिंगैर्ममार्चनात्

“ဤရေကန်၌ တီရ္ထအားလုံးသည် တီရ္ထအဖြစ် ဤနေရာတည်း၌ နေထိုင်ကြလော့။ ထို့အတူ လိင်္ဂတစ်ခုတည်း၌ပင် လိင်္ဂအားလုံးဖြင့် ပူဇော်သကဲ့သို့ ငါ့ကို ပူဇော်ကြလော့။”

Verse 10

कोटीनामेव तीर्थानां लिंगानां स्नानपूजया । दानेन च फलं त्वत्र यदि सत्यं वचो मम

“ဤနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းနှင့် ပူဇော်ခြင်း၊ ထို့ပြင် ဒါနပြုခြင်းတို့ဖြင့် ရရှိသော အကျိုးသည် တီရ္ထနှင့် လိင်္ဂ ကုဋေများ၏ အကျိုးနှင့် တူညီ၏—ငါ့စကားသည် အမှန်ဖြစ်လျှင်။”

Verse 11

यः श्राद्धं कुरुते चात्र पिंडदानं यथाविधि । पितॄणामक्षया तृप्तिर्जायते नात्र संशयः

ဤနေရာ၌ ရှရာဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်၍ ထုံးတမ်းအတိုင်း ပိဏ္ဍဒါန (piṇḍa-dāna) ကို ဆက်ကပ်သူသည် ပိတೃများ (Pitṛs) အတွက် မကုန်ခန်းသော ကျေနပ်မှုကို ဖြစ်စေ၏—သံသယမရှိ။

Verse 12

स्नात्वा योऽभ्यर्चयेद्देवं कोटीश्वरमनन्यधीः । कोटिलिंगार्चनफलं व्यक्तं तस्योपजायते

ရေချိုးပြီးနောက် စိတ်မခွဲမခွာဖြင့် ကိုဋီဣရှ္ဝရ ဘုရားကို ပူဇော်သူသည် လင်္ဂ တစ်ကုဋေကို ပူဇော်သကဲ့သို့ အကျိုးကို ထင်ရှားစွာ ရရှိသည်။

Verse 13

त्रैलोक्ये यानि तीर्थानि गंगाद्याः सरितस्तथा । तेषां स फलमाप्नोति कोटितीर्थावगाहनात्

သုံးလောက၌ ရှိသမျှ တီရ္ထများနှင့် ဂင်္ဂါမှစသော သန့်ရှင်းမြစ်များ၏ အကျိုးကို ကိုဋီတီရ္ထ၌ ရေချိုးခြင်းတစ်ခါတည်းဖြင့် ရရှိနိုင်သည်။

Verse 14

एवं दत्त्वा वरं ब्रह्मा ब्रह्मलोकं ययौ प्रभुः । कोटितीर्थं च संजातं ततः प्रभृति विश्रुतम्

ဤသို့ ကောင်းချီးပေးပြီးနောက် အရှင် ဘြဟ္မာသည် ဘြဟ္မလောကသို့ ထွက်ခွာသွား၏။ ထိုအချိန်မှစ၍ ဤနေရာကို “ကိုဋီတီရ္ထ” ဟု ကျော်ကြားလာသည်။

Verse 15

अस्य तीरे पुरा पार्थ ब्रह्माद्यैर्देवसत्तमैः । यज्ञान्बहुविधान्कृत्वा ततः सिद्धिं परां ययुः

အို ပါရ္ထ၊ ရှေးကာလ၌ ဤတီရ္ထ၏ ကမ်းပါးပေါ်တွင် ဘြဟ္မာနှင့် အမြတ်ဆုံးသော ဒေဝတားတို့သည် ယဇ္ဉမျိုးစုံကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် အမြင့်ဆုံးသော ပြည့်စုံမှုသို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 16

वसिष्ठाद्यैर्मुनिवरैस्तपश्चीर्णं पुरानघ । मनसोऽभीप्सितान्कामान्प्रापुरन्ये तपोधनाः

အို အပြစ်ကင်းသူ၊ ရှေးကာလ၌ ဝသိဋ္ဌနှင့် အမြတ်ဆုံးသော မုနိများသည် ဤနေရာ၌ တပဿကို ကျင့်သုံးခဲ့ကြ၏။ တပဿဓနရှိသော အခြားသော တပသီများလည်း မိမိစိတ်၌ ဆန္ဒရှိသမျှကို ရရှိကြ၏။

Verse 17

अत्र तीर्थे पुरा पार्थ अत्रिणा विहितं तपः । कोटितीर्थाद्दक्षिणतः स्थापितं लिंगमुत्तमम्

ဤတီရ္ထ၌ ရှေးကာလတွင်၊ အို ပါရ္ထ၊ အတြိ မုနိသည် တပဿာကို ပြုလုပ်ခဲ့၏။ ကိုဋိတီရ္ထ၏ တောင်ဘက်၌ အထူးမြတ်သော လင်္ဂကို တည်ထောင်ထား၏။

Verse 18

अत्रीश्वराभिसंज्ञं तु महापापहरं परम् । स्थापयित्वा च तल्लिंगमग्रे चक्रे सरोवरम्

ထိုလင်္ဂသည် “အတြိဤရှ္ဝရ” ဟူ၍ ခေါ်ကြပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံး၍ မဟာအပြစ်များကို ဖယ်ရှားပေး၏။ ထိုလင်္ဂကို တည်ထောင်ပြီးနောက် အရှေ့ဘက်တွင် သန့်ရှင်းသော ရေကန်တစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့၏။

Verse 19

तत्र स्नात्वा च यो मर्त्यः श्राद्धं कुर्यात्प्रयत्नतः । अत्रीश्वरं समभ्यर्च्य रुद्रलोके वसेच्चिरम्

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက် မည်သည့်လူသားမဆို ကြိုးစား၍ ရှရာဒ္ဓကို ပြုလုပ်ကာ အတြိဤရှ္ဝရကို သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်လျှင် ရုဒ္ရလောက၌ အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ရ၏။

Verse 20

भरद्वाजेन मुनिना कोटितीर्थे सरोवरे । तपश्चीर्णं महाबाहो यज्ञाश्च विहिताः किल

အို လက်တန်ခိုးကြီးသူ၊ ကိုဋိတီရ္ထ ရေကန်၌ မုနိ ဘရဒ္ဝါဇသည် အမှန်တကယ် တပဿာကို ကျင့်ခဲ့ပြီး ယဇ္ဉများလည်း ထိုနေရာ၌ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 21

भरद्वाजेश्वरं लिंगं स्थापितं सुमनोहरम् । तत्र कृत्वा सरो रम्यं परां मुदमवाप्तवान्

သူသည် စိတ်နှလုံးကို ဆွဲဆောင်လှပသော “ဘရဒ္ဝါဇေဤရှ္ဝရ” လင်္ဂကို တည်ထောင်ခဲ့၏။ ထိုနေရာ၌ လှပသော ရေကန်ကို ဖန်တီးပြီးနောက် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ပီတိကို ရရှိခဲ့၏။

Verse 22

तत्र स्नात्वा नरो भक्त्या श्राद्धं कुर्याद्विधानतः । भरद्वाजेश्वरं पूज्य शिवलोके महीयते

ထိုနေရာ၌ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ရေချိုးပြီးနောက် စည်းကမ်းတကျ śrāddha ကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ ထို့နောက် Bharadvājeśvara ကို ပူဇော်လျှင်၊ သီဝလောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရသည်။

Verse 23

ततश्च कोटितीर्थेऽस्मिन्गौतमो भगवानृषिः । अतप्यत तपो घोरमहल्यासंगमाशया

ထို့နောက် ဤ Koṭitīrtha တွင် ဂုဏ်ထူးရှင် ရှင်ရသီ ဂေါတမ (Gautama) သည် အဟလျာ (Ahalyā) နှင့် ပြန်လည်ဆုံစည်းလိုသော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ကြမ်းတမ်းသော တပသ (austerities) ကို ကျင့်သုံး하였다။

Verse 24

तं कामं प्राप्तवान्धीमान्परां मुदमुपागतः । अहल्यया समायोगमेतत्तीर्थप्रभावतः

ထိုပညာရှိသည် မိမိလိုအင်ဆန္ဒကို ရရှိကာ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ပျော်ရွှင်မှုသို့ ဝင်ရောက်하였다။ ဤတီရ္ထာ၏ အာနုဘော်ကြောင့် အဟလျာ (Ahalyā) နှင့် ပေါင်းစည်းခြင်းကို ရရှိ하였다။

Verse 25

अस्मिन्क्षेत्रे महालिंगं गौतमेश्वरसंज्ञितम् । स्थापयामास भगवानहल्यासरसस्तटे

ဤပဝित्रသော က్షೇತ್ರ၌ ဂုဏ်ထူးရှင်သည် အဟလျာ (Ahalyā) ရေကန်၏ ကမ်းနားတွင် ဂေါတမေရှ္ဝရ (Gautameśvara) ဟု အမည်ရသော မဟာလိင်္ဂကို တည်ထောင်하였다။

Verse 26

अर्जुन उवाच । अहल्यया कदा ब्रह्मन्खानितं वै महत्सरः । तन्मम ब्रूहि सकलमहल्यासरःकारणम्

အర్జုနက ပြောသည်— «အို ဘြာဟ္မဏ (Brāhmaṇa)၊ အဟလျာ (Ahalyā) က တကယ်တမ်း မဟာရေကန်ကို ဘယ်အချိန်မှာ တူးဖော်ခဲ့သနည်း။ အဟလျာရေကန်၏ အကြောင်းရင်းနှင့် အပြည့်အစုံကို ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ»။

Verse 27

नारद उवाच । अहल्या शापमापन्ना गौतमात्किल फाल्गुन । पुरा चेंद्रसमायोगे परं दुःखमुपागता

နာရဒ မိန့်တော်မူသည်– «ဖာလ္ဂုနာရေ၊ အဟလျာသည် ဂေါတမ မုနိ၏ ကျိန်စာကို ခံရသည်ဟု ဆိုကြ၏။ အတိတ်က အိန္ဒြာနှင့် တွေ့ဆုံမှုကြောင့် နက်ရှိုင်းသော ဝမ်းနည်းဒုက္ခသို့ ကျရောက်ခဲ့၏»။

Verse 28

ततो दुःखार्तः स मुनिः कोटितीर्थेऽकरोत्तपः । तपसा तेन वै पार्थाहल्यया सह संगतः

ထို့နောက် ဝမ်းနည်းဒုက္ခဖြင့် နာကျင်နေသော ထိုမုနိသည် ကိုဋိတီရ္ထ၌ တပသ်ကို ဆောင်ရွက်하였다။ ထိုတပသ်၏ အာနုဘော်ကြောင့်၊ အို ပါရ္ထ၊ သူသည် အဟလျာနှင့် ပြန်လည် ဆုံတွေ့ပေါင်းစည်းခဲ့၏။

Verse 29

ततः साध्वी परं हृष्टा अत्र क्षेत्रे सरोवरम् । चकार सुमहत्पुण्यं तीर्थोदैः परिपूरितम्

ထို့နောက် သီလဝတီသော မိန်းမမြတ်သည် အလွန်ပျော်ရွှင်၍ ဤသန့်ရှင်းသော နယ်မြေ၌ တီရ္ထရေများဖြင့် ပြည့်နှက်သော အလွန်ကြီးမားသည့် ပုဏ္ဏသရိုဝရကို ဖန်တီးခဲ့၏။

Verse 30

अहल्यासरसि स्नानं पिंडदानं समाचरेत् । गौतमेशं च संपूज्य ब्रह्मलोकं स गच्छति

အဟလျာ၏ ရေကန်၌ ရေချိုး၍ ပိဏ္ဍဒါနကို စနစ်တကျ ဆောင်ရွက်သင့်၏။ ထို့ပြင် ဂေါတမေရှကို ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ပြီးနောက် သူသည် ဗြဟ္မာလောကသို့ ရောက်သွား၏။

Verse 31

कोटितीर्थे नरश्रेष्ठ अनेके मुनयोऽमलाः । तपस्तप्त्वा सुघोरं च परां सिद्धिमपागताः

အို လူမြတ်ရေ၊ ကိုဋိတီရ္ထ၌ အညစ်အကြေးကင်းသော မုနိများ အများအပြားသည် အလွန်ကြမ်းတမ်းသော တပသ်ကို တပခဲ့ကြပြီး၊ ထိုနောက် အမြင့်ဆုံးသော စိဒ္ဓိကို ရရှိခဲ့ကြ၏။

Verse 32

राजभिर्बहुभिः पूर्वं तपो दानं तथाध्वराः । अस्मिंस्तीर्थे सुविहिताः परां सिद्धिमुपागताः

ရှေးကာလ၌ မင်းများစွာတို့သည် ဤတီရ္ထ၌ တပဿ၊ ဒါနနှင့် ယဇ္ဉပူဇာတို့ကို ကောင်းစွာပြုလုပ်ကြ၍ ထိုအကျိုးအားဖြင့် အမြင့်ဆုံးသော စိဒ္ဓိကို ရရှိကြ၏။

Verse 33

अस्य तीरे द्विजं चैकं मृष्टान्नैर्यश्च तर्पयेत् । तेन श्रद्धासहायेन कोटिर्भवति तर्पिता

ဤသန့်ရှင်းသော ကမ်းပါး၌ ယုံကြည်ခြင်းနှင့်အတူ အရသာကောင်းသော အစားအစာဖြင့် ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးတည်းကိုပင် ကျေနပ်စေသူသည်၊ ကောဋိတစ်ကောဋိကို ကျေနပ်စေသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 34

अस्य तीरे नरः पार्थ रत्नानि विविधानि च । गोभूमितिलधान्यानि वासांसि विविधानि च

အို ပါရ္ထ၊ ဤကမ်းပါး၌ လူသည် ရတနာမျိုးစုံကိုလည်းကောင်း၊ နွား၊ မြေယာ၊ နှမ်း၊ စပါးသီးနှံနှင့် အဝတ်အစားမျိုးစုံကိုလည်းကောင်း လှူဒါန်းနိုင်၏။

Verse 35

श्रद्धया परया पार्थ द्विजेभ्यः संप्रयच्छति । शतकोटिगुणं पुण्यं कोटितीर्थप्रभावतः । कोटितीर्थे प्रतिश्रुत्य द्विजेभ्यो न प्रयच्छति

အို ပါရ္ထ၊ ဤကောဋိတီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကြောင့် အမြင့်ဆုံးသော ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဗြာဟ္မဏတို့အား လှူဒါန်းသူသည် ကုသိုလ်သည် ရာကောဋိဆတဂုဏ် တိုးပွား၏။ သို့ရာတွင် ကောဋိတီရ္ထ၌ ကတိပြုပြီးနောက် ဗြာဟ္မဏတို့အား မပေးသူသည် အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်ကို ခံရ၏။

Verse 36

नरके पातयित्वा च कुलमेकोत्तरं शतम् । आत्मानं पातयेत्पश्चाद्दारुणं रौरवं महत्

သူသည် မိမိ၏ မျိုးရိုးတစ်ရာတစ်ဆက်ကို နరక၌ ကျရောက်စေပြီးနောက်၊ မိမိကိုယ်တိုင်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ် ကြီးမားသော ရောရဝ နరకသို့ ကျရောက်၏။

Verse 37

माघमासे तु संप्राप्ते प्रातःकाले तथाऽमले । यः स्नाति मकरादित्ये तस्य पुण्यं शृणुष्व मे

မာဃလ ရောက်လာသောအခါ သန့်ရှင်းသော မနက်အစောပိုင်းတွင်—နေမင်းသည် မကရ (Capricorn) ရာသီ၌ ရှိစဉ် ရေချိုးသူ မည်သူမဆို၊ သူရရှိသော ကုသိုလ်အကျိုးကို ငါထံမှ နားထောင်လော့။

Verse 38

सर्वतीर्थेषु यत्पुण्यं सर्वयज्ञेषु यत्फलम् । सर्वदानव्रतैर्यच्च कोटि तीर्थे दिनेदिने

တီရ္ထအားလုံး၌ ရှိသော ကုသိုလ်၊ ယဇ္ဉအားလုံးမှ ရသော အကျိုး၊ ထို့ပြင် ဒါနနှင့် ဝရတ အားလုံးမှ ပေါ်ထွန်းသော အကျိုးတို့ကို—ကိုဋိတီရ္ထ၌ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ရရှိနိုင်သည်။

Verse 39

तत्पुण्यं लभते मर्त्यो नात्र कार्या विचारणा । कन्यागते सवितरि यः श्राद्धं कुरुते नरः

လူသားသည် ထိုကုသိုလ်ကိုပင် ရရှိသည်—ဤနေရာ၌ သံသယမပြုရ။ နေမင်းသည် ကညာ (Virgo) ရာသီသို့ ဝင်သောအခါ၊ ရှရားဒ္ဓ (ဘိုးဘွားပူဇော်ပွဲ) ကို ပြုလုပ်သူသည် အလွန်ကြီးမားသော အကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 40

पितरस्तस्य तुष्यंति गयाश्राद्धशतैर्न तु । कार्तिके मासि संप्राप्ते स्नानादि कुरुते यदि

သူ၏ ဘိုးဘွားပိတೃများသည် ကျေနပ်တော်မူကြသည်—ဂယာ၌ ရှရားဒ္ဓ ရာချီပြုခြင်းထက်ပင် ပိုမိုသည်။ ထို့ပြင် ကာရ္တ္တိကလ ရောက်လာသောအခါ ဤနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းနှင့် အခြားအကျင့်အထုံးများကို ပြုလုပ်ပါက အကျိုးသည် အလွန်ကြီးမားသည်။

Verse 41

तदक्षयफलं सर्वं ब्रह्मणो वचनं यथा । इष्ट्वात्र यज्ञमेकं तु कोटियज्ञफलं लभेत्

ထိုကုသိုလ်အကျိုးအားလုံးသည် မကုန်ခန်းနိုင်—ဗြဟ္မာ၏ ဝचनကဲ့သို့ မလွဲမသွေ။ ဤနေရာ၌ ယဇ္ဉတစ်ကြိမ်သာ ပြုလုပ်လျှင်ပင် ယဇ္ဉ တစ်ကိုဋိ (ဆယ်သန်း) ပြုလုပ်သကဲ့သို့ အကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 42

कन्यां ब्राह्मेण विधिना दत्त्वा कोटिगुणं फलम् । सर्वदानं कोटिगुणं कोटितीर्थे भवेद्यतः

ဗြာဟ္မ (Brāhma) ထုံးတမ်းအတိုင်း သမီးကညာကို မင်္ဂလာပေးအပ်လျှင် အကျိုးဖလသည် ဒသသန်းဆတိုးပွား၏။ အမှန်တကယ် ကိုဋိတီရ္ထ (Koṭitīrtha) တွင် ပေးကမ်းသမျှ ဒါနကောင်းမှုတိုင်းလည်း ဒသသန်းဆ အကျိုးတိုးပွား၏။

Verse 43

कोटि तीर्थे त्यजेत्प्राणान्हृदि कृत्वा तु माधवम् । तस्य पार्थ चिरं स्वर्गे ह्यक्षया शाश्वती गतिः

ကိုဋိတီရ္ထ (Koṭitīrtha) တွင် မာဓဝ (Mādhava) ကို နှလုံးထဲ၌ ထားကာ အသက်ကို စွန့်လွှတ်လျှင်၊ အို ပါရ္ထ (Pārtha)၊ ထိုသူသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ကြာရှည်စွာ နေထိုင်ရပြီး မပျက်မယွင်း အမြဲတည်သော ဂတိကို ရရှိ၏။

Verse 44

कोटितीर्थे तीर्थवरे देहत्यागं करोति यः । तस्य पूजां प्रकुर्वंति ब्रह्माद्या देवतागणाः

ကိုဋိတီရ္ထ (Koṭitīrtha) ဟူသော အမြတ်ဆုံးသော တီရ္ထ၌ ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်သူအား၊ ဗြဟ္မာ (Brahmā) နှင့် ဒေဝတားအစုအဝေးတို့ကပင် ထိုသူ၏ ဂုဏ်တော်အတွက် ပူဇော်ကန်တော့ကြ၏။

Verse 45

अस्य तीरे देहदाहो यस्य कस्य प्रजायते । अस्थिक्षेपो यस्य भवेन्महीसागरसंगमे

ဤကမ်းပါးပေါ်၌ မည်သူမဆို၏ ကိုယ်ခန္ဓာမီးသင်္ဂြိုဟ်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ မြေကြီးနှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ အရိုးချခြင်း (asthi-kṣepa) ဖြစ်လျှင်—

Verse 46

तत्फलं गदितुं पार्थ वागीशोऽपि न वै क्षमः । एतज्ज्ञात्वा परं पार्थ कोटितीर्थं प्रसेवते

အို ပါရ္ထ (Pārtha)၊ ထိုအကျိုးဖလကို ပြောဆိုဖော်ပြရန် စကား၏အရှင် ဝါဂီဿ (Vāgīśa) ပင် မစွမ်းနိုင်။ ထို့ကြောင့် ဤအရာကို သိပြီးနောက်၊ အို ပါရ္ထ၊ ကိုဋိတီရ္ထ (Koṭitīrtha) ကို အားကိုးကာ ဆည်းကပ်ဝတ်ပြုသင့်၏။

Verse 47

दिनेदिने फलं तस्य कापिलं गोसहस्रकम् । स्वर्गे मर्त्ये च पाताले तस्मादेतत्सुदुर्लभम्

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ၎င်း၏အကျိုးပွားသည် ကာပိလ (အညိုရောင်) နွားတစ်ထောင်ကို လှူဒါန်းသကဲ့သို့ တူညီ၏။ ကောင်းကင်၊ လူ့လောကနှင့် ပာတားလတွင်ပင်—ထို့ကြောင့် ဤတီရ္ထ/ကုသိုလ်သည် အလွန်ရှားပါးလှ၏။

Verse 52

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां प्रथमे माहेश्वरखण्डे कौमारिकाखण्डे कोटितीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विपञ्चाशत्तमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် ရှရီ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် (ဂါထာ) ပါဝင်သော သံဟိတာ၌၊ ပထမ မာဟေရှ္ဝရခဏ္ဍ၏ ကೌမာရိကခဏ္ဍတွင် «ကိုဋိတီရ္ထ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟု အမည်ရသော အခန်း ၅၂ သည် ပြီးဆုံး၏။