निग्रहो निग्रहाणां च नेता त्वं सुरनंदनः । प्रग्रहः परमानंदः क्रोधघ्नस्तार उच्छ्रितः
nigraho nigrahāṇāṃ ca netā tvaṃ suranaṃdanaḥ | pragrahaḥ paramānaṃdaḥ krodhaghnastāra ucchritaḥ
သင်သည် အပြစ်ပေးသူ၊ ထိန်းချုပ်သူတို့ကိုပင် ထိန်းချုပ်သော အထိန်းအကွပ်; သင်သည် ခေါင်းဆောင်၊ ဒေဝတို့၏ ပျော်ရွှင်ရာ သားတော် ဖြစ်တော်မူ၏။ သင်သည် လမ်းညွှန်သော ကြိုးကွင်း; အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒကိုယ်တိုင်; ဒေါသကို သတ်ပစ်သူ; ကယ်တင်ရာ ကြယ်တော်အဖြစ် မြင့်မြတ်စွာ ထွန်းလင်းသူ ဖြစ်တော်မူ၏။
Lomaharṣaṇa/Sūta (deduced: Māheśvarakhaṇḍa narration to sages)
Scene: Skanda appears as a luminous guide-star above a pilgrim path, holding the reins of a chariot or symbolically guiding devotees; his presence calms anger and establishes blissful order.
True divine leadership begins with inner restraint—especially conquering anger—and becomes a guiding light for others.
None is named; the verse is ethical-theological praise.
No explicit ritual; the verse emphasizes inner discipline (nigraha) and anger-control.