Adhyaya 49

Verse 1

व्यास उवाच । शृणु सूत यथा प्रोक्तं कुंभजे शरजन्मना । देवदेवस्य चरितं विश्वेशस्य परात्मनः

ဗျာသက မိန့်တော်မူသည်– “နားထောင်လော့၊ အို စူတ၊ ကုမ္ဘဇ(အိုးမှ မွေးဖွားသော) ရှင်နှင့် ရှရဇန္မ(မြက်တောမှ မွေးဖွားသော) ရှင်တို့က ဟောကြားခဲ့သကဲ့သို့၊ နတ်တို့၏နတ်သခင် ဗိශ්ဝေရှ(ဝိશ્વေရှ) အမြင့်ဆုံး အတ္တမန်၏ သာသနာတော်လမ်းကြောင်းနှင့် လီလာတော်ကို နားထောင်လော့။”

Verse 2

अगस्त्य उवाच । सेनानीः कथय त्वं मे ततो निर्वाणमंडपात् । निर्गत्य देवो देवेंद्रैः सहितः किं चकार ह

အဂஸ္တျက ပြော၏— «အို စေနာနီ (စကန္ဒ)၊ နိဗ္ဗာဏမဏ္ဍပမှ ဘုရားထွက်ခွာပြီးနောက်၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်များနှင့်အတူ ဘုရားသည် အဘယ်ကို ပြုလုပ်ခဲ့သနည်း၊ ငါ့အား ပြောပါ»

Verse 3

स्कंद उवाच । मुक्तिमंडपतः शंभुर्ब्रह्मविष्णुपुरोगमः । शृंगारमंडपं प्राप्य यच्चकार वदामि तत्

စကန္ဒက ပြော၏— မုက္တိမဏ္ဍပမှ သမ္ဘူသည် ဘြဟ္မာနှင့် ဗိෂ္ဏုတို့ကို ရှေ့တန်းထားလျက်၊ သೃင်္ဂာရမဏ္ဍပသို့ ရောက်လာ၏။ ထိုနေရာ၌ ဘုရားပြုတော်မူသမျှကို ယခု ငါ ပြောကြားမည်။

Verse 4

प्राङ्मुखस्तूपविश्येशः सहास्माभिः सहेशया । ब्रह्मणाधिष्ठितः सव्ये वामपार्श्वेथ शार्ङ्गिणा

အရှေ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူလျက် အရှင်သည် မြင့်သော အာသနပေါ်၌ ထိုင်တော်မူ၏၊ ငါတို့နှင့်အတူ မဟာဒေဝီလည်း ရှိ၏။ ညာဘက်၌ ဘြဟ္မာ ထိုင်တော်မူပြီး၊ ဘယ်ဘက်၌ သာရင်္ဂ ဓနုကို ကိုင်ဆောင်သော ဗိෂ္ဏု ရှိ၏။

Verse 5

वीज्यमानो महेंद्रेण ऋषिभिः परितो वृतः । गणैः पृष्ठप्रदेशस्थैर्जोषं तिष्ठद्भिरादरात्

မဟေန္ဒြ (အိန္ဒြ) က ပန်ကာဖြင့် ပူဇော်၍ လှုပ်ပေးနေ၏။ အရှင်ကို ရှင်ရသေ့တို့က အရပ်ရပ်မှ ဝိုင်းရံထားကြပြီး၊ ဂဏများသည် နောက်ဘက်၌ လေးစားစွာ တိတ်တဆိတ် ရပ်တည်ကာ အမှုတော်ဆောင်ရန် စောင့်နေကြ၏။

Verse 6

उदायुधैः सेव्यमानश्चावसन्मानभूरिभिः । ब्रह्मणे विष्णवे शंभुः पाणिमुत्क्षिप्य दक्षिणम्

လက်နက်ကိုင် အမှုထမ်းတို့က ဝတ်ပြုဆောင်ရွက်ကြပြီး အမျိုးမျိုးသော ဂုဏ်ပြုခြင်းတို့ဖြင့် ချီးမြှောက်ခံရသော သမ္ဘူသည် ဘြဟ္မာနှင့် ဗိෂ္ဏုတို့ထံသို့ ညာလက်ကို မြှောက်တော်မူ၏။

Verse 7

दर्शयामास देवेशो लिंगं पश्यत पश्यत । इदमेव परं ज्योतिरिदमेव परात्परम्

ဒေဝတို့၏အရှင်သည် လိင်္ဂကို ထင်ရှားပြ၍ «ကြည့်လော့—ကြည့်လော့! ဤတစ်ခုတည်းသည် အမြင့်မြတ်သော အလင်းတော်၊ ဤတစ်ခုတည်းသည် အမြင့်ထက် အမြင့်တော်» ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 8

इदमेव हि मे रूपं स्थावरं चाति सिद्धिदम् । एते पाशुपता सिद्धा आबाल ब्रह्मचारिणः

«ဤတစ်ခုတည်းပင် ငါ၏အရုပ်ပင် ဖြစ်၏—တည်ငြိမ်၍ မလှုပ်မယှက်—သို့ရာတွင် အလွန်ထူးကဲသော အောင်မြင်မှုကို ပေးတတ်၏။ ဤသူတို့သည် ကလေးဘဝမှစ၍ ဗြဟ္မစရိယာကို ထိန်းသိမ်းသော ပြည့်စုံသည့် ပါရှုပတများ ဖြစ်ကြ၏»။

Verse 9

जितेंद्रियास्तपोनिष्ठाः पंचार्थज्ञाननिर्मलाः । भस्मकूटशया दाताः सुशीला ऊर्ध्वरेतसः

သူတို့သည် အာရုံများကို အနိုင်ယူသူများ၊ တပသ်၌ တည်ကြည်သူများ၊ အဓိပ္ပါယ်ငါးပါး၏ ဉာဏ်ကြောင့် သန့်စင်သူများ ဖြစ်ကြ၏။ ပြာတောင်ပေါ်၌ အိပ်စက်၍ လှူဒါန်းသူများ၊ သီလကောင်းမွန်သူများ၊ ဗီရိယကို အထက်သို့ ထိန်းသိမ်းသော (ပြည့်စုံသော ဗြဟ္မစရိယာ) ဖြစ်ကြ၏။

Verse 10

लिंगार्चनरता नित्यमनन्येंद्रियमानसाः । सदैव वारुणाग्नेय स्नानद्वय सुनिर्मलाः

သူတို့သည် လိင်္ဂပူဇာ၌ အမြဲတမ်း စိတ်ပါဝင်စား၍ အာရုံနှင့် စိတ်ကို မခွဲမခွာ (ရှီဝအပေါ်) တည်စေကြသည်။ ရေနှင့် မီးတို့၏ နှစ်မျိုးသော ရေချိုးခြင်းကြောင့် အစဉ်အမြဲ သန့်စင်နေကြ၏။

Verse 11

कंदमूलफलाहाराः परतत्त्वार्पितेक्षणाः । सत्यवंतो जितक्रोधा निर्मोहा निष्परिग्रहाः

သူတို့သည် ကန်ဒ၊ အမြစ်နှင့် အသီးတို့ကိုသာ စားသုံး၍ နေထိုင်ကြပြီး၊ မျက်စိအမြင်ကို အမြင့်မြတ်သော တတ္တဝါတရားသို့ အပ်နှံထားကြသည်။ သစ္စာရှိ၍ ဒေါသကို အနိုင်ယူပြီး၊ မောဟကင်း၍ ပစ္စည်းစုဆောင်းကပ်လှမ်းခြင်း မရှိကြ။

Verse 12

निरीहा निष्प्रपंचाश्च निरातंका निरामयाः । निर्भगा निरुपायाश्च निःसंगा निर्मलाशयाः

သူတို့သည် ဆန္ဒကင်း၍ လောကီအနှောင်အဖွဲ့ကို ကျော်လွန်ကာ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ရောဂါကင်းသည်။ ကံကောင်းမှုကို မတောင်းဆို၊ လောကီလှည့်ကွက်မရှိ၊ မကပ်လျက်၊ စိတ်ရည်သန့်စင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 13

निस्तीर्णोदग्रसंसारा निर्विकल्पा निरेनसः । निर्द्वंद्वा निश्चितार्थाश्च निरहंकारवृत्तयः

သူတို့သည် လှိုင်းထန်သော သံသရာပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး၊ သံသယလှုပ်ရှားမှုကင်း၍ အပြစ်ကင်းသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်နှစ်ဖက်ကို ကျော်လွန်ကာ ဓမ္မရည်မှန်းချက်၌ တည်ကြည်၍ အဟင်္ကာရကင်းသော အကျင့်ရှိကြသည်။

Verse 14

सदैव मे महाप्रीता मत्पुत्रा मत्स्वरूपिणः । एते पूज्या नमस्याश्च मद्बुद्ध्यामत्परायणैः

သူတို့သည် အမြဲတမ်း ငါ့အတွက် အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရသူများ—ငါ့သားများကဲ့သို့၊ ငါ့သဘောသဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ထားသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ငါ့ကို အားကိုးယုံကြည်၍ စိတ်ကို ငါ၌ တည်စေသူတို့သည် သူတို့ကို ပူဇော်ကာ ဦးညွှတ်ရမည်။

Verse 15

अर्चितेष्वेष्वहं प्रीतो भविष्यामि न संशयः । अस्मिन्वैश्वेश्वरे क्षेत्रे संभोज्याः शिवयोगिनः

သူတို့ကို ပူဇော်ဂုဏ်ပြုလျှင် ငါသည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်မည်—သံသယမရှိ။ ဤ ဝိုင်ရှွေရှွဝရ (ဗိရှွေရှွဝရ) သန့်မြေ၌ သီဝယောဂီများကို အစာကျွေးကာ ဧည့်ဝတ်ပြု၍ လက်ခံရမည်။

Verse 16

कोटिभोज्यफलं सम्यगेकैक परिसंख्यया । अयं विश्वेश्वरः साक्षात्स्थावरात्मा जगत्प्रभुः

မှန်ကန်သော ရေတွက်ချက်မှုအရ ဤနေရာ၌ လုပ်ဆောင်မှုတစ်ခုပင်လျှင် ကုဋိများကို အစာကျွေးသကဲ့သို့ အကျိုးရလဒ်ကို ပေးသည်။ ဤ ဗိရှွေရှွဝရသည် ကမ္ဘာ၏ အရှင်ကိုယ်တိုင် ထင်ရှားစွာ ဖြစ်ပြီး၊ မလှုပ်မယှက်သော လိင်္ဂရုပ်၌ သူ၏ အတ္တသဘော တည်ရှိသည်။

Verse 17

सर्वेषां सर्वसिद्धीनां कर्ता भक्तिजुषामिह । अहं कदाचिद्दृश्यः स्यामदृश्यः स्यां कदाचन

ဤနေရာ၌ ဘက္တိဖြင့်နေထိုင်သူတို့အတွက် ငါသည် အောင်မြင်မှုနှင့် စိဒ္ဓိအားလုံးကို ပေးအပ်သူဖြစ်၏။ တခါတရံ ငါသည် မြင်ရနိုင်၏၊ တခါတရံ မမြင်ရနိုင်။

Verse 18

आनंदकानने चात्र स्वैरं तिष्ठामि देवताः । अनुग्रहाय सर्वेषां भक्तानामिह सर्वदा

ထို့ပြင် ဤနေရာ အာနန္ဒကာနန၌ ငါသည် လွတ်လပ်စွာ နေထိုင်၏၊ အို ဒေဝတားတို့—ဤနေရာ၌ အမြဲတမ်း ဘက္တားတို့အားလုံးကို ကရုဏာပြု၍ မြှောက်တင်ရန်အတွက်။

Verse 19

स्थास्यामि लिंगरूपेण चिंतितार्थफलप्रदः । स्वयंभून्यस्वयंभूनि यानि लिंगानि सर्वतः । तानि सर्वाणि चायांति द्रष्टुं लिंगमिदं सदा

ငါသည် လင်္ဂရূপဖြင့် တည်နေမည်၊ စိတ်၌ ကြံစည်ထားသော အလိုဆန္ဒတို့၏ အကျိုးကို ပေးအပ်သူဖြစ်၏။ အရပ်ရပ်ရှိ လင်္ဂတို့—ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသောလင်္ဂနှင့် ပူဇော်တင်မြှောက်၍ တည်ထောင်ထားသောလင်္ဂတို့—အားလုံးသည် အမြဲတမ်း ဤလင်္ဂကို ကြည့်ရှုရန် လာကြသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 20

अहं सर्वेषु लिंगेषु तिष्ठा्म्येव न संशयः । परं त्वियं परामूर्तिर्मम लिंगस्वरूपिणी

ငါသည် လင်္ဂအားလုံး၌ တည်ရှိနေသည်မှာ အမှန်ပင်၊ သံသယမရှိ။ သို့သော် ဤလင်္ဂသည် ငါ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ပေါ်ထွန်းမှုဖြစ်၍ ငါ၏ လင်္ဂသဘောတရားကို ကိုယ်တိုင် ထင်ဟပ်ထား၏။

Verse 21

येन लिंगमिदं दृष्टं श्रद्धया शुद्धचक्षुषा । साक्षात्कारेण तेनाहं दृष्ट एव दिवौकसः

ယုံကြည်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းသော မျက်စိဖြင့် ဤလင်္ဂကို မြင်သူမည်သူမဆို—ထိုတိုက်ရိုက်သိမြင်ခြင်းကြောင့်ပင် ငါကို အမှန်တကယ် မြင်ရ၏၊ အို ကောင်းကင်နေသူတို့။

Verse 22

श्रवणादस्य लिंगस्य पातकं जन्मसंचितम् । क्षणात्क्षयति शृण्वंतु देवा ऋषिगणैः सह

ဤလိင်္ဂကို ကြားရုံမျှဖြင့် မွေးဖွားမှုများအတွင်း စုဆောင်းလာသော အပြစ်များသည် ခဏချင်းပင် ပျက်ကွယ်သွား၏။ ရှင်တို့နတ်များသည် ရှိသီအစုတို့နှင့်အတူ ဤကို ကြားကြပါစေ။

Verse 23

स्मरणादस्य लिंगस्य पापं जन्मद्वयार्जितम् । अवश्यं नश्यति क्षिप्रं मम वाक्यान्न संशयः

ဤလိင်္ဂကို သတိရရုံမျှဖြင့် မွေးဖွားနှစ်ဘဝအတွင်း စုဆောင်းခဲ့သော အပြစ်သည် မလွဲမသွေ ချက်ချင်းပင် ပျက်ကွယ်၏။ ဤသည်မှာ ငါ၏စကား၊ သံသယမရှိ။

Verse 24

एतल्लिंगं समुद्दिश्य गृहान्निष्क्रमणक्षणात् । विलीयते महापापमपि जन्मत्रयार्जितम्

ဤလိင်္ဂကို ရည်ညွှန်း၍ စိတ်ကိုတည်စေကာ အိမ်မှ ထွက်ခွာသည့် ခဏတည်းကပင် မွေးဖွားသုံးဘဝအတွင်း စုဆောင်းလာသော မဟာအပြစ်တောင် လုံးဝ ပျော်ကွယ်သွား၏။

Verse 25

दर्शनादस्य लिंगस्य हयमेधशतोद्भवम् । पुण्यं लभेत नियतं ममानुग्रहतोमराः

ဤလိင်္ဂကို မြင်ရုံမျှဖြင့်ပင် အရှွမေဓ ယဇ်တစ်ရာမှ ပေါ်ထွန်းသော ကုသိုလ်ကို မလွဲမသွေ ရရှိမည်။ အို မသေမမြဲ နတ်တို့၊ ငါ၏ကရုဏာကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 26

स्वयंभुवोस्य लिंगस्य मम विश्वेशितुः सुराः । राजसूयसहस्रस्य फलं स्यात्स्पर्शमात्रतः

အို နတ်တို့၊ ဤသည်မှာ ငါ—ကမ္ဘာလောက၏ အရှင်—၏ ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသော လိင်္ဂဖြစ်၏။ ထိတွေ့ရုံမျှဖြင့်ပင် ရာဇသူယ ယဇ်တစ်ထောင်၏ အကျိုးကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 27

पुष्पमात्र प्रदानाच्च चुलुकोदकपूवर्कम् । शतसौवर्णिकं पुण्यं लभते भक्तियोगतः

ပန်းတစ်ပွင့်သာ ပူဇော်ကာ၊ အရင်ဆုံး လက်တစ်ဆုပ်ရေဖြင့် အပ်နှံပူဇော်လျှင်၊ ဘက္တိယောဂဖြင့် ရွှေလှူဒါန်းတစ်ရာကြိမ်နှင့် တူသော ကုသိုလ်ကို ရရှိသည်။

Verse 28

पूजामात्रं विधायास्य लिंगराजस्य भक्तितः । सहस्रहेमकमलपूजाफलमवाप्यते

ဤ လိင်္ဂရာဇကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်မှုလေးတစ်ခုပင် ပြုလုပ်လျှင်၊ ရွှေကြာပန်းတစ်ထောင်ဖြင့် ပူဇော်သကဲ့သို့ အကျိုးဖလကို ရရှိသည်။

Verse 29

विधाय महती पूजां पंचामृतपुरःसराम् । अस्य लिंगस्य लभते पुरुषार्थचतुष्टयम्

ပဉ္စာမృతကို အဓိကအပ်နှံပူဇော်အဖြစ် ထား၍ ဤ လိင်္ဂကို မဟာပူဇော် ပြုလုပ်လျှင်၊ လူ့ဘဝ၏ အာရ്ഥလေးပါးကို ရရှိသည်။

Verse 30

वस्त्रपूतजलैर्लिंगं स्नापयित्वा ममामराः । लक्षाश्वमेधजनितं पुण्यमाप्नोति सत्तमः

အို ငါ၏ အမရာတို့၊ လူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူသည် အဝတ်ဖြင့် စစ်ထုတ်ထားသော ရေဖြင့် လိင်္ဂကို ရေချိုးပေးလျှင်၊ အရှွမေဓ ယဇ్ఞ တစ်သိန်းမှ ဖြစ်သော ကုသိုလ်ကို ရရှိသည်။

Verse 31

सुगंधचंदनरसैर्लिंगमालिप्य भक्तितः । आलिप्यते सुरस्त्रीभिः सुगंधैर्यक्षकर्दमैः

ဘက္တိဖြင့် အနံ့သင်းသော စန္ဒနရည်ဖြင့် လိင်္ဂကို လိမ်းပူဇော်လျှင်၊ ထိုလိမ်းပူဇော်ခြင်းသည် နတ်မိန်းမတို့ကပင် ယက္ခအနံ့ဆီကဲ့သို့ သင်းပျံ့သော လိမ်းဆေးများဖြင့် လိမ်းပူဇော်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 32

सामोद धूपदानैश्च दिव्यगंधाश्रयो भवेत् । घृतदीपप्रबोधैश्च ज्योतीरूप विमानगः

မွှေးကြိုင်သော နံ့သာမီးကို ပူဇော်လှူဒါန်းလျှင် ဒေဝီယနံ့သာကို ဆောင်ရွက်သူ ဖြစ်လာ၏။ ဂျီ(ထောပတ်)မီးခွက်ကို ထွန်းညှိလျှင် အလင်းရောင်သဏ္ဌာန်ကို ရပြီး တောက်ပသော ကောင်းကင်ယာဉ်၌ သွားလာရ၏။

Verse 33

कर्पूरवर्तिदीपेन सकृद्दत्तेन भक्तितः । कर्पूरदेहगौरश्रीर्भवेद्भालविलोचनः

ကမ္ဖော်ဝတ်တီပါ(ကမ္ဖော်ကြိုး)ပါသော မီးခွက်ကို သဒ္ဓါဖြင့် တစ်ကြိမ်တည်းပင် ပူဇော်လှူဒါန်းလျှင် (ကာရှီရှိ ဗိශ්ဝေရှဝရအား) ကိုယ်ခန္ဓာသည် ကမ္ဖော်ကဲ့သို့ ဖြူဝင်းတောက်ပ၍ နဖူး၌ မင်္ဂလာအလင်းတော် ရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၏။

Verse 34

दत्त्वा नैवेद्यमात्रं तु सिक्थेसिक्थे युगंयुगम् । कैलासाद्रौ वसेद्धीमान्महाभोगसमन्वितः

နైవေဒျ(အာဟာရပူဇာ) ကို အနည်းငယ်သာပင် လှူဒါန်းလျှင်၊ ယုဂ်တိုင်း ယုဂ်တိုင်း ထပ်မံထပ်မံ အကျိုးဖြစ်၍ ပညာရှိသည် ကైలားသ पर्वတ၌ နေထိုင်ရကာ မဟာဘောဂနှင့် ပြည့်စုံ၏။

Verse 35

विश्वेशे परमान्नं यो दद्यात्साज्य सशर्करम् । त्रैलोक्यं तर्पितं तेन सदेवपितृमानवम्

ဗိශ්ဝေရှဝရအား အကောင်းဆုံး ထမင်းဟင်း(ပရမာန်န) ကို ဂျီ(ထောပတ်) နှင့် သကြားပါ၍ လှူဒါန်းသူသည် ထိုကောင်းမှုကြောင့် သုံးလောကလုံး—ဒေဝ၊ ပိတೃ(ဘိုးဘွား) နှင့် လူသားတို့ကို တပြိုင်နက် ကျေနပ်စေ၏။

Verse 36

मुखवासं तु यो दद्याद्दर्पणं चारुचामरम् । उल्लोचं सुखपर्यंकं तस्य पुण्यफलं महत्

ပါးစပ်သန့်မွှေးအရာ(တాంబူလ) ကို လှူဒါန်းသူ၊ ထို့ပြင် မှန်၊ လှပသော ပန်ကာ(ချာမရ)၊ ခြေတင်ခုံ၊ သက်သာသော အိပ်ရာကို လှူဒါန်းသူ၏ ကုသိုလ်အကျိုးသည် အလွန်ကြီးမား၏။

Verse 37

संख्या सागररत्नानां कथंचित्कर्तुमिष्यते । मुखवासादिदानस्य कः संख्यामत्र कारयेत्

ပင်လယ်ထဲရှိ ရတနာများကို မည်သို့မည်ပုံမဆို ရေတွက်ရန် ကြိုးစားနိုင်သော်လည်း၊ ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်သော ပါးစပ်အနံ့နှင့် ထိုကဲ့သို့သော ဒါနများမှ ပေါ်လာသော ကုသိုလ်အတိုင်းအတာကို ဤနေရာတွင် မည်သူ ရေတွက်နိုင်မည်နည်း။

Verse 38

पूजोपकरणद्रव्यं यो घंटा गडुकादिकम् । भक्त्या मे भवने दद्यात्स वसेदत्र मेंतिके

ဘုရားပူဇော်ရန် အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများ—ခေါင်းလောင်း၊ ရေခွက်(ဂဒုက) စသည်တို့ကို—ဘက္တိဖြင့် ငါ၏ ဘုရားကျောင်း၌ လှူဒါန်းသူသည် ဤနေရာတွင် ငါနှင့် နီးကပ်စွာ နေထိုင်ရမည်။

Verse 39

यो गीतवाद्यनृत्यानामेकं मत्प्रीतये व्यधात् । तस्याग्रतो दिवारात्रं भवेत्तौर्यत्रिकं महत्

ငါ့ကို ပျော်ရွှင်စေလို၍ သီချင်းဆိုခြင်း၊ တီးဝိုင်းတီးခြင်း၊ အကကခြင်းတို့ထဲမှ တစ်ခုတည်းကိုပင် ပြုလုပ်သူ၏ ရှေ့တွင် နေ့ညမပြတ် အလွန်ကြီးမားသော သီဆို-တီး-အက သုံးမျိုးပွဲတော် ထင်ရှားလိမ့်မည်။

Verse 40

चित्रलेखनकर्मादि प्रासादे मेऽत्र कारयेत् । यः सचित्रान्महाभोगान्भुंक्ते मत्पुरतः स्थितः

ငါ၏ ဤဘုရားကျောင်း(ပရာသာဒ)၌ ပန်းချီရေးခြင်း၊ အလှရေးစာတန်းခြင်း စသည့် လက်ရာများကို စီမံခိုင်းစေသူသည် ငါ့ရှေ့၌ ရပ်လျက် အလှအပနှင့် တောက်ပမှုဖြင့် အလှဆင်ထားသော မဟာစည်းစိမ်များကို ခံစားရလိမ့်မည်။

Verse 41

सकृद्विश्वेश्वरं नत्वा मध्ये जन्मसुधीर्नरः । त्रैलोक्यवंदितपदो जायते वसुधापतिः

အသိဉာဏ်ရှိသော လူသည် မိမိဘဝအလယ်၌ပင် ဝိශ්ဝေရှဝရ (Viśveśvara) ကို တစ်ကြိမ်သာ ဦးညွှတ်ကန်တော့လျှင်၊ ထို့နောက် သုံးလောကလုံးက ခြေတော်ကို ချီးမြှောက်ဝမ်းမြောက်ကြသော မြေကြီး၏ အရှင်အဖြစ် မွေးဖွားလာမည်။

Verse 42

यस्तु विश्वेवरं दृष्ट्वा ह्यन्यत्रापि विपद्यते । तस्य जन्मांतरे मोक्षो भवत्येव न संशयः

သို့ရာတွင် မည်သူမဆို ဗိශ්ဝေရှွရ (Viśveśvara) ကို ဒർശန (darśana) ခံပြီးနောက် အခြားနေရာတွင် အပျက်အဆီးနှင့် ကြုံရလျှင်၊ ထိုသူအတွက် နောက်ဘဝ၌ မောက္ခ (mokṣa) သေချာပေါက် ဖြစ်ပေါ်မည်—သံသယမရှိ။

Verse 43

विश्वेशाख्या तु जिह्वाग्रे विश्वनाथकथाश्रुतौ । विश्वेशशीलनं चित्ते यस्य तस्य जनिः कुतः

လျှာဖျားပေါ်၌ “ဗိශ්ဝေရှ” (Viśveśa) ဟူသော နာမတော်ရှိပြီး၊ နားတို့က “ဗိශ්ဝနာထ” (Viśvanātha) ၏ ကထာတော်များကို သောက်သုံးသကဲ့သို့ နားထောင်ကာ၊ စိတ်၌လည်း ဗိශ්ဝေရှကို အစဉ်အမြဲ သီလန (စဉ်းစားဆင်ခြင်) နေသူအတွက်—ထိုသူ၌ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ဘယ်ကလာနိုင်မည်နည်း။

Verse 44

लिंगं मे विश्वनाथस्य दृष्ट्वा यश्चानुमोदते । स मे गणेषु गण्येत महापुण्यबलाश्रितः

မည်သူမဆို ငါ၏ ဗိශ්ဝနာထ (Viśvanātha) ၏ လင်္ဂ (Liṅga) ကို မြင်၍ အနုမောဒနာဖြင့် ဝမ်းမြောက်သဘောတူလျှင်၊ ထိုသူသည် မဟာပုဏ္ဏ (မဟာကုသိုလ်) အင်အားကို အားထားကာ ငါ၏ ဂဏ (gaṇa) များအတွင်း တွက်ချက်ခံရမည်။

Verse 46

ममापीदं महालिंगं सदा पूज्यतमं सुराः । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पूज्यं देवर्षि मानवैः

ငါ၏ ဤမဟာလင်္ဂ (မဟာ Liṅga) သည် နတ်တို့အတွက်တောင် အစဉ်အမြဲ အလွန်အမင်း ပူဇော်ထိုက်ဆုံး ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် နတ်၊ ရှင်ရသေ့ (ṛṣi) နှင့် လူသားတို့က အစွမ်းကုန် ကြိုးစား၍ ပူဇော်ရမည်။

Verse 47

यैर्न विश्वेश्वरो दृष्टो यैर्न विश्वेश्वरः स्मृतः । कृतांतदूतैस्ते दृष्टास्तैः स्मृता गर्भवेदना

ဗိශ්ဝေရှွရ (Viśveśvara) ကို မမြင်ဖူးသူ၊ ဗိශ්ဝေရှွရကို မအောက်မေ့သူတို့ကို ကృတान्त (ယမ) ၏ တမန်များက မြင်တွေ့ကြပြီး၊ ထိုသူတို့အတွက် မိခင်ဝမ်းအတွင်း ဒုက္ခဝေဒနာကို ထပ်မံ သတိရရသည်။

Verse 48

यैरिदं प्रणतं लिंगं प्रणतास्ते सुरासुरैः । यस्यै केन प्रणामेन दिक्पालपदमल्पकम् । दिक्पालपदतः पातः पातः शिवनतेर्नहि

ဤလိင်္ဂကို ဦးညွှတ်ပူဇော်သူတို့ကို ဒေဝတားနှင့် အသူရာတို့ပါ ဦးညွှတ်ကြ၏။ အခြားသော ဂုဏ်ပြုမှုတစ်မျိုးဖြင့် ရနိုင်သည်မှာ ဒိက္ပာလ (အရပ်စောင့်) ကဲ့သို့ သေးငယ်သော အရာထူးသာ ဖြစ်ပြီး ထိုအရာထူးမှ ကျရောက်နိုင်သော်လည်း၊ ရှိဝအား ဦးညွှတ်ခြင်းမှတော့ ကျရောက်ခြင်း မရှိ။

Verse 49

शृण्वंतु देवर्षिगणाः समस्तास्तथ्यं ब्रुवे तच्च परोपकृत्यै । न भूर्भुवः स्वर्गमहर्जनांतर्विश्वेशतुल्यं क्वचिदस्ति लिंगम्

ဒေဝဣသီအစုအဝေးတို့ အားလုံး နားထောင်ကြပါစေ။ အခြားသူတို့အကျိုးအတွက် အမှန်တရားကို ငါဆို၏။ ဘူḥ၊ ဘူဝḥ၊ ဆွဂ္ဂ၊ မဟရ္လောက၊ ဇနလောကတို့အတွင်း မည်သည့်နေရာ၌မျှ ဗိရှ္ဝေဣရှ (Viśveśa) နှင့်တူညီသော လိင်္ဂ မရှိ။

Verse 50

न सत्यलोके न तपस्यहो सुरा वैकुंठकैलासरसातलेषु । तीर्थं क्वचिद्वै मणिकर्णिकासमं लिंगं च विश्वेश्वरतुल्यमन्यतः

အို ဒေဝတို့၊ စတ္ယလောက၌လည်း မဟုတ်၊ တပောလောက၌လည်း မဟုတ်၊ ဝိုင်ကుంఠ၊ ကိုင်လာသ၊ ရသာတလတို့၌လည်း မဟုတ်—မဏိကဏ္ဏိကာနှင့်တူသော တီရ္ထ မည်သည့်နေရာ၌မျှ မရှိ၊ ထို့ပြင် ဗိရှ္ဝေဣရှ္ဝရ (Viśveśvara) နှင့်တူသော လိင်္ဂလည်း အခြား কোথাও မရှိ။

Verse 51

न विश्वनाथस्य समं हि लिंगं न तीर्थमन्यन्मणिकर्णिकातः । तपोवनं कुत्रचिदस्ति नान्यच्छुभं ममानंदवनेन तुल्यम्

ဗိရှ္ဝနာထ (Viśvanātha) နှင့်တူသော လိင်္ဂ မရှိ၊ မဏိကဏ္ဏိကာနှင့်တူသော တီရ္ထလည်း အခြားမရှိ။ မည်သည့်နေရာ၌မျှ အခြားသော တပောဝန (တပစ်တောရ) မရှိ၊ မင်္ဂလာအရာတစ်စုံတစ်ရာလည်း ငါ၏ အာနန္ဒဝန (ကာသီ) နှင့် မတူ။

Verse 52

वाराणसी तीर्थमयी समस्ता यस्यास्तुनामापि हि तीर्थतीर्थम् । तत्रापि काचिन्मम सौख्यभूमिर्महापवित्रा मणिकर्णिकासौ

ဝါရာဏသီသည် တီရ္ထတို့ဖြင့် အပြည့်အဝ ပြည့်နှက်နေ၏။ ၎င်း၏ အမည်တောင်ပင် “တီရ္ထတို့အနက် တီရ္ထ” ဟူသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထိုအတွင်း၌လည်း ငါ၏ ပျော်ရွှင်ရာ မြေတစ်ခုရှိသည်—အလွန်သန့်စင်စေသော မဏိကဏ္ဏိကာ ဖြစ်၏။

Verse 53

स्थानादमुष्मान्ममराजसौधात्प्राच्यां मनागीशसमाश्रितायाम् । सव्येपसव्ये च कराः क्रमेण शतत्रयी यापि शतद्वयी च

ထိုနေရာ—ငါ၏ မင်းတော်အိမ်တော်မှ—အရှေ့ဘက်သို့ အနည်းငယ် လှည့်ယိမ်းကာ သခင်ဘုရားအနီး၌ တည်ရာတွင်၊ ဘယ်ဘက်နှင့် ညာဘက်တို့၌ အစဉ်လိုက် “လက်များ” (တိုးချဲ့တန်း/လှေကားတန်း) သုံးရာတစ်စုနှင့် နှစ်ရာတစ်စု ရှိ၏။

Verse 54

हस्ताः शतं पंच सुरापगायामुदीच्यवाच्योर्मणिकर्णिकेयम् । सारस्त्रिलोक्याः परकोशभूमिर्यैः सेविता ते मम हृच्छया हि

ဤ မဏိကဏ္ဏိကာသည်—ကောင်းကင်မြစ်ပေါ်၌ တည်၍ မြောက်ဘက်နှင့် မြောက်အရှေ့ဘက်ကြားတွင်—ဟတ္ထ ၁၀၅ အလျားရှိ၏။ သူမသည် လောကသုံးပါး၏ အနှစ်သာရ၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး خز خز (ဘဏ္ဍာမြေ) ဖြစ်၏။ သူမကို ဝတ်ပြုစေဝာသူတို့သည် ငါ၏ နှလုံး၌ အမှန်တကယ် ချစ်မြတ်နိုးခံရသူများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 55

अस्मिन्ममानंदवने यदेतल्लिंगं सुधाधाम सुधामधाम । आसप्त पातालतलात्स्वयंभु समुत्थितं भक्तकृपावशेन

ငါ၏ အာနန္ဒဝန၌ ဤ လင်္ဂသည်—အမృత၏ နေရာ၊ မသေမပျက်၏ အိမ်တော်—ပာတားလ အဆင့် ခုနစ်ထပ်အနက်အထိမှပင် ကိုယ်တိုင် ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်၊ ဘက္တတို့အပေါ် ကရုဏာကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 56

येस्मिञ्जनाः कृत्रिमभावबुद्ध्या लिंगं भजिष्यंति च हेतुवादैः । तेषां हि दंडः पर एष एव नगर्भवासाद्विरमंति ते ध्रुवम्

လင်္ဂကို အတုအယောင် စိတ်ထားနှင့် အကြောင်းပြချက်အငြင်းပွားမှုများဖြင့် ချဉ်းကပ်ဝတ်ပြုမည့်သူတို့အတွက် အမြင့်ဆုံး ဒဏ်ခတ်မှုသည် ဤတစ်ခုတည်းပင်—သူတို့သည် သားအိမ်၌ နေထိုင်ခြင်း (ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း စက်ဝိုင်း) ကို မရပ်တန့်နိုင်ကြသည်မှာ အမှန်ပင်။

Verse 57

यद्यद्धितं स्वस्य सदैव तत्तल्लिंगेत्र देयं मम भक्तिमद्भिः । इहाप्यमुत्रापि न तस्य संक्षयो यथेह पापस्य कृतस्य पापिभिः

မိမိအတွက် အမြဲတမ်း အကျိုးရှိသည်ဟု ထင်မြင်သမျှကို ငါ၏ ဘက္တများသည် ဤ လင်္ဂ၌ အစဉ် ပူဇော်လှူဒါန်းကြပါစေ။ ထိုကောင်းမှု၏ အကျိုးသည် ဤလောက၌လည်း နောက်လောက၌လည်း မလျော့ပါ—ဤလောက၌ပင် ပာပပြုသူတို့၏ ပြုထားသော အပြစ်သည် လွယ်လွယ် မပျောက်ကွယ်သကဲ့သို့ပင်။

Verse 58

दूरस्थितैरप्यधिबुद्धिभिर्यैर्लिंगं समाराधि ममेदमत्र । मयैव दत्तैः शुभवस्तुजातैर्निःश्रेयसः श्रीर्वसं येत्सतस्तान्

ဝေးကွာနေသူတို့ပင် ဉာဏ်မြင့်မြတ်စွာဖြင့် ဤနေရာရှိ ငါ၏ လိင်္ဂကို ကိုးကွယ်ပူဇော်လျှင်၊ ငါပေးအပ်သော မင်္ဂလာပူဇော်ပစ္စည်းတို့ကြောင့် အမြင့်ဆုံးမောက္ခ၏ သာယာစီးပွားသည် ထိုသဒ္ဓါရှိသူတို့အပေါ် အစဉ်တည်၏။

Verse 59

शृणुष्व विष्णो शृणु सृष्टिकर्तः शृण्वंतु देवर्षिगणाः समस्ताः । इदं हि लिंगं परसिद्धिदं सतां भेदो मनागत्र न मत्सकाशतः

နားထောင်ပါ၊ ဗိဿဏုရေ; နားထောင်ပါ၊ စကြဝဠာဖန်ဆင်းရှင်ရေ—ဒေဝရ္ဠိအဖွဲ့အစည်းအားလုံးလည်း နားထောင်ကြပါစေ။ ဤလိင်္ဂသည် သဒ္ဓါသီလရှိသူတို့အား အမြင့်ဆုံးစိဒ္ဓိကို ပေးတတ်၏; ဤနေရာ၌ ငါ၏ ကိုယ်တိုင်ရှိနေခြင်းနှင့် အနည်းငယ်မျှ မကွာခြား။

Verse 60

अस्मिन्हि लिंगेऽखिलसिद्धिसाधने समर्पितं यैः सुकृतार्जितं वसु । तेभ्योतिमात्राखिलसौख्यसाधनं ददामि निर्वाणपदं सुनिर्भयम्

ဤလိင်္ဂ၌—စိဒ္ဓိအားလုံးကို ပြည့်စုံစေသော အထောက်အကူ—ကောင်းမှုဖြင့် ရရှိသော ဥစ္စာကို ဆက်ကပ်သူတို့အား ငါသည် အလွန်အမင်း ပေးအပ်၏—အပျော်အပါးအားလုံး၏ အရင်းမြစ်ဖြစ်သော ကြောက်ရွံ့ကင်းသည့် နိဗ္ဗာန်ပဒကို။

Verse 61

उत्क्षिप्य बाहुं त्वसकृद्ब्रवीमि त्रयीमयेऽस्मिंस्त्रयमेव सारम् । विश्वेश लिंगं मणिकर्णिकांबु काशीपुरी सत्यमिदं त्रिसत्यम्

လက်မောင်းကို မြှောက်၍ ငါသည် ထပ်ခါထပ်ခါ ကြေညာ၏—သုံးဝေဒဖြင့် ပြည့်ဝသော ဤနယ်မြေ၌ အနှစ်သာရသည် သုံးပါးတည်း—ဝိශ්ဝေရှဝရ လိင်္ဂ၊ မဏိကဏ္ဏိကာ၏ ရေ၊ နှင့် ကာသီမြို့။ ဤသည် အမှန်တရား—သုံးဆ အမှန်တရား။

Verse 62

उत्थाय देवोथ स शक्तिरीशस्तस्मिन्हि लिंगे कृतचारुपूजः । ययौ लयं ते च सुरा जयेति जयेति चोक्त्वा नुनुवुस्तमीशम्

ထို့နောက် အရှင်ဘုရားသည် မိမိ၏ သက္တိနှင့်အတူ ထ၍ ထိုလိင်္ဂ၌ လှပသန့်ရှင်းစွာ ပူဇော်တော်မူ၏။ ထို့နောက် သူတို့သည် ငြိမ်သက်ရာသို့ ဝင်ရောက်ကြပြီး၊ ဒေဝတို့သည် “အောင်မြင်ပါစေ! အောင်မြင်ပါစေ!” ဟု ကြွေးကြော်ကာ ထိုအရှင်ကို ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 63

स्कंद उवाच । क्षेत्रस्य मैत्रावरुणे विमुक्तस्य महामते । प्रभावस्यैकदेशोयं कथितः कल्मषापहः

စ్కန္ဒက မိန့်တော်မူ၏—အမြင်ကျယ်သောသူရေ၊ လွတ်မြောက်ပြီးသော မૈတြာဝရုဏ က္ෂೇತ್ರ၏ မဟာဂုဏ်တော်အနည်းငယ်ကိုသာ ဤနေရာတွင် ပြောပြခဲ့သည်၊ အပြစ်အညစ်ကို ဖယ်ရှားပေးသောအရာဖြစ်၏။

Verse 64

तवाग्रे तु यथाबुद्धि काशीविश्लेषतापि नः । अचिरेणैव कालेन काशीं प्राप्स्यस्यनुत्तमाम्

သင်၏အမြင်အတိုင်း ကာရှီနှင့် ခဏတာခွဲခွာရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ မကြာမီကာလအတွင်းပင် သင်သည် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ကာရှီကို ထပ်မံရောက်ရှိလိမ့်မည်။

Verse 65

अस्ताचलस्य शिखरं प्राप्तवानेष भानुमान् । तवापि हि ममाप्येष मौनस्य समयोऽभवत्

နေမင်းသည် အနောက်တောင်တန်း၏ ထိပ်သို့ ရောက်လေပြီ။ သင်အတွက်လည်း၊ ကျွန်ုပ်အတွက်လည်း၊ ဤအချိန်သည် မောန (တိတ်ဆိတ်ခြင်း) ၏ အချိန်ဖြစ်လာ၏။

Verse 66

व्यास उवाच । श्रुत्वेति स मुनिः सूत संध्योपास्त्यै विनिर्गतः । प्रणम्यौ मेयमसकृल्लोपामुद्रा समन्वितः

ဗျာသက မိန့်တော်မူ၏—ဤသို့ကြားပြီးနောက် ထိုမုနိသည်၊ အို စူတ၊ ဆန္ဓျာဩပာသနာ (ညနေဝတ်ပြု) ပြုရန် အပြင်သို့ ထွက်သွား၏။ လောပာမုဒြာနှင့်အတူ ထပ်ခါထပ်ခါ ဦးညွှတ်ပူဇော်လေ၏။

Verse 67

रहस्यं परिविज्ञाय क्षेत्रस्य शशिमौलिनः । अगस्त्यो निश्चितमनाः शिवध्यानपरोभवत्

လမောက်တော်ဆောင်ရှင် (ရှီဝ) ၏ က္ෂೇತ್ರ၏ လျှို့ဝှက်အဓိပ္ပါယ်ကို ပြည့်စုံစွာ သိမြင်ပြီးနောက် အဂஸတျသည် စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာကာ ရှီဝဓျာန (ရှီဝကို သမాధိဖြင့် တရားထိုင်ခြင်း) တွင် အပြည့်အဝ မျက်နှာမူလေ၏။

Verse 68

आनंदकाननस्येह महिमानं महत्तरम् । कोत्र वर्णयितुं शक्तः सूत वर्षशतैरपि

ဤနေရာ၌ အာနန္ဒကာနန၏ မဟိမာသည် အလွန်အကျွံ ကြီးမားလှ၏။ အို စူတ၊ ရာနှစ်ပေါင်းများစွာကြာသော်လည်း မည်သူက ထိုကို ဖော်ပြနိုင်မည်နည်း။

Verse 69

यथा देव्यै समाख्यायि शिवेन परमात्मना । तथा स्कंदेन कथितं माहात्म्यं कुंभसंभवे

အမြင့်ဆုံး အတ္တမန်ဖြစ်သော ရှီဝက ဒေဝီအား ရှင်းပြခဲ့သကဲ့သို့ပင်၊ အိုးမှ မွေးဖွားသူ အဂတ်စတျယအား စကန္ဒက ဤမဟာတ္မယကို ပြောကြားခဲ့၏။

Verse 70

तवाग्रे च समाख्यातं शुकादीनां च सत्तम । इदानीं प्रष्टुकामोसि किं तत्पृच्छ वदामि ते

သင်၏ရှေ့တွင်လည်း၊ သုကာတို့ကဲ့သို့ သာသနာတော်မြတ်သူများ၏ရှေ့တွင်လည်း ဤအကြောင်းကို ဟောပြခဲ့ပြီးပြီ၊ အို အမြတ်ဆုံးသူ။ ယခု သင်မေးလိုသည်ရှိသမျှ မေးလော့၊ ငါသည် သင့်အား ပြောမည်။

Verse 71

श्रुत्वाध्यायमिमं पुण्यं सर्वकल्मषनाशनम् । समस्तचिंतितफलप्रदं मर्त्यो भवेत्कृती

အပြစ်အညစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသော ဤပုဏ္ဏကဏ္ဍကို ကြားနာပြီးနောက်၊ လူသားသည် အောင်မြင်သူ ဖြစ်လာ၏၊ အလိုရှိသမျှ အကျိုးဖလကို ပေးစွမ်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 99

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां चतुर्थे काशीखंड उत्तरार्धे विश्वेश्वरलिंगमहिमाख्यो नाम नवनवतितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းသော စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ စာပိုဒ် ရှစ်သောင်းတစ်ထောင် ပါဝင်သော စံဟိတာ စတုတ္ထတွင်၊ ကာရှီခဏ္ဍ (ဥတ္တရာဓ) အတွင်း «ဝိශ්ဝေရှဝရ လိင်္ဂ၏ မဟိမာ» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ကိုးဆယ်ကိုး ပြီးဆုံး၏။