Adhyaya 34

Verse 1

स्कंद उवाच । आकर्णय क्षोणिसुर यथा स्थाणुरचीकरत् । गंगावरणयोः पुण्यात्संभेदात्तीर्थभूमिकाम्

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်—အို မြေပြင်၏ ဒေဝ (အို မင်းကြီး) နားထောင်လော့။ ဂင်္ဂါနှင့် ဝရုဏာတို့၏ မင်္ဂလာသမဂ္ဂမမှ ပေါ်ထွန်းလာသော တီရ္ထမြေကို စ္ထာဏု (ရှီဝ) မည်သို့ တည်ထောင်ခဲ့သည်ကို။

Verse 2

संगमे तत्र निष्णातः संगमेशं समर्च्य च । नरो न जातु जननी गर्भसंगमवाप्नुयात्

ထိုသမဂ္ဂမ၌ ရေချိုးသန့်စင်၍ စင်္ဂမေရှကို ဓမ္မနည်းအတိုင်း ပူဇော်လျှင် လူသည် မိခင်၏ သားအိမ်နှင့် ‘တွေ့ဆုံခြင်း’ ကို နောက်တစ်ဖန် မရောက်တော့—အနောက်တစ်ကြိမ်မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့။

Verse 3

तत्र पादोदकं तीर्थं यत्र देवेन शार्ङ्गिणा । आदौ पादौ क्षलितौ तु मंदराच्चागतेन यत्

ထိုနေရာ၌ ‘ပါဒောဒက’ ဟူသော တီရ္ထရှိသည်။ ထိုတွင် သာရင်္ဂင် ဒေဝ (ရှာရင်္ဂ ဓနုကိုင်သော ဗိဿဏု) သည် မန္ဒာရ တောင်မှ လာသော ရေဖြင့် အစဦး၌ မိမိ၏ ခြေတော်တို့ကို ဆေးကြောခဲ့၏။

Verse 4

विप्णुपादोदके तीर्थे वारिकार्यं करोति यः । व्यतीपातेन नियतं भूयः सांसारिकी गतिः

ဗိဿနု၏ ပာဒိုဒက (ခြေတော်ရေ) တီရ္ထ၌ ရေကမ်းလှမ်းပူဇော်ခြင်း (တရ္ပဏ) ကို ပြုသူသည်၊ မကောင်းသည့် ဗျတီပာတ အချိန်တွင် ပြုလျှင် သေချာပေါက် ပြန်လည် သံသရာ လည်ပတ်မှုထဲသို့ ကျရောက်ရသည်။

Verse 5

कृतपादोदक स्नानः कृतकेशवपूजनः । वीतसंसारवसतिः काश्यामासीन्नरोत्तमः

ပာဒိုဒက၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီး ကေရှဝကို ပူဇော်ကာ၊ ထိုနရောတ္တမသည် ကာရှီ၌ နေထိုင်လျက် သံသရာ၌ နေရာချထားခြင်းမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။

Verse 6

काश्यां सा भूमिरुद्दिष्टा श्वेतद्वीप इति द्विजैः । तत्र पुण्यार्जनं कृत्वा श्वेतद्वीपाधिपो भवेत्

ကာရှီ၌ ထိုမြေပြင်ပိုင်းကို ဒွိဇတို့က “ရှွေတဒွီပ” ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ ထိုနေရာ၌ ပုဏ္ဏကို စုဆောင်းလျှင် ရှွေတဒွီပ၏ အရှင်ဖြစ်လာသည်။

Verse 7

ततः पादोदकात्तीर्थात्तीर्थं क्षीराब्धिसंज्ञकम् । तत्रार्जित महापुण्यो वसेत्क्षीराब्धिरोधसि

ထို့နောက် ပာဒိုဒက တီရ္ထမှ “ခ္စီရာဗ္ဓိ” (နို့သမုဒ္ဒရာ) ဟု ခေါ်သော သန့်ရှင်းရာနေရာတစ်ခု ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ မဟာပုဏ္ဏကို ရရှိသူသည် ခ္စီရာဗ္ဓိ ကမ်းခြေ၌ နေထိုင်ရသည်။

Verse 8

क्षीरोदाद्दक्षिणेभागे तीर्थं शंखाख्यनुत्तमम् । तत्र स्नातो भवेन्नूनं नाशंखादिनिधेः पतिः

ခ္စီရောဒ၏ တောင်ဘက်တွင် “ရှင်ခ” ဟု ခေါ်သော အထူးမြတ်သော တီရ္ထ ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသူသည် သေချာပေါက် ရှင်ခ စသည့် နိဓိဘဏ္ဍာများ၏ အရှင်၊ ဓနသိုက်၏ ပိုင်ရှင် ဖြစ်လာသည်။

Verse 9

अर्वाक्च शंखतीर्थाद्वै चक्रतीर्थमनुत्तमम् । संसारचक्रे न पतेत्तत्तीर्थजलमज्जनात्

သင်္ခတီရ္ထ၏ အနီးဘက်တွင် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော စက္ကတီရ္ထ ရှိ၏။ ထိုသန့်ရှင်းသော တီရ္ထရေ၌ ကိုယ်ကိုနှစ်မြှုပ်လျှင် သတ္တဝါသည် သံသရာ၏ လှည့်လည်သော စက်ဝိုင်းထဲသို့ ပြန်မကျရတော့။

Verse 10

गदातीर्थं तदग्रे तु संसारगदनाशनम् । तत्र श्राद्धादिकरणात्पश्येद्देवं गदाधरम्

ထို၏ရှေ့တွင် ဂဒါတီရ္ထ ရှိ၍ သံသရာဘဝ၏ ‘ရောဂါ’ ကို ဖျက်ဆီးတတ်၏။ ထိုနေရာ၌ ရှရဒ္ဓ (śrāddha) စသည့် ကရိယာများ ပြုလုပ်လျှင် ဘုရားသခင် ဂဒါဓရ၏ ဒർശနကို ရရှိမည်။

Verse 11

पद्माकृत्पद्मतीर्थं च तदग्रे पितृतृप्तिकृत् । तत्र स्नानादिकरणात्प्राप्नुयादघसंक्षयम्

နောက်တစ်ခုမှာ ကြာပန်းပုံသဏ္ဍာန်ဖြစ်သော ပဒ္မတီရ္ထ ဖြစ်၍ ပိတೃများကို တృप्तစေတတ်၏။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းနှင့် သတ်မှတ်ထားသော ကရိယာများ ပြုလုပ်လျှင် အပြစ်များ လျော့ပါးပျောက်ကင်းမည်။

Verse 12

ततस्तीर्थं महालक्ष्म्या महापुण्यफलप्रदम् । तत्राभ्यर्च्य महालक्ष्मीं निर्वाणकमलां लभेत्

ထို့နောက် မဟာလက္ခမီ၏ တီရ္ထ ရှိ၍ မဟာပုဏ္ဏ၏ အကျိုးဖလကို ပေးတတ်၏။ ထိုနေရာ၌ မဟာလက္ခမီကို အర్చနာပြုလျှင် နိဗ္ဗာန်၏ ကြာပန်း—လွတ်မြောက်ခြင်းကို ရရှိမည်။

Verse 13

ततो गारुत्मतं तीर्थं संसारगरनाशनम् । कृतोदकक्रियस्तत्र वैकुंठे वसतिं लभेत्

ထို့နောက် ဂါရုတ်မတတီရ္ထ ရှိ၍ သံသရာ၏ အဆိပ်ကို ဖျက်ဆီးတတ်၏။ ထိုနေရာ၌ ဥဒက-ကရိယာ (ရေကရိယာ) ကို ပြုလုပ်ပြီးလျှင် ဝိုင်ကుంఠ၌ နေထိုင်ရာကို ရရှိမည်။

Verse 14

पंचतीर्थ्यां नरः स्नात्वा न देहं पांचभौतिकम् । गृह्णाति जातुचित्काश्यां पंचास्योवाथ जायते

ပဉ္စတီရ္ထီ၌ သန့်စင်ရေချိုးသူသည် ကာသီ၌ ဓာတ်ငါးပါးဖြင့်ဖွဲ့သော ကိုယ်ခန္ဓာကို နောက်တစ်ဖန် မယူတော့ဘဲ၊ ဒေဝရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် “မျက်နှာငါးပါး” ဖြစ်လာသည်။

Verse 15

प्रह्लादतीर्थं तद्याम्ये महाभक्तिफलप्रदम् । तत्र वै स्नानमात्रेण विष्णोः प्रियतरो भवेत्

တောင်ဘက်၌ ပရဟ္လာဒ-တီရ္ထ ရှိ၍ မဟာဘက္တိ၏ အကျိုးကို ပေးတတ်သည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးရုံဖြင့်ပင် ဗိෂ္ဏု၏ အထူးချစ်ခင်သူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 16

अंबरीषं ततस्तीर्थं महापातकनाशनम् । तत्र वै शुभकर्माणो जना नो गर्भभाजनम्

ထို့နောက် အမ္ဗရီရှ-တီရ္ထ ရှိ၍ မဟာအပြစ်များကို ဖျက်ဆီးတတ်သည်။ ထိုနေရာ၌ ကုသိုလ်ကောင်းမှု ပြုသူတို့သည် နောက်တစ်ဖန် ဗိုက်ဝမ်း၏ အကျိုးခံ (ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း) မဖြစ်တော့။

Verse 17

आदित्यकेशवं नाम तदग्रे तीर्थमुत्तमम् । कृताभिषेकस्तत्रापि लभेत्स्वर्गाभिषेचनम्

နောက်တစ်ဆင့်တွင် အာဒိတျ-ကေရှဝ ဟုခေါ်သော အထူးမြတ်သော တီရ္ထ ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ အဘိသေက ပြုသူသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ အဘိသေက (ဒေဝသန့်မြတ်တင်မြှောက်ခြင်း) ကို ရရှိသည်။

Verse 18

दत्तात्रेयस्य तत्रास्ति तीर्थं त्रैलोक्यपावनम् । योगसिद्धिं लभे तत्र स्नानमात्रेण भावतः

ထိုနေရာ၌ပင် ဒတ္တာတြေယ-တီရ္ထ ရှိ၍ သုံးလောကကို သန့်စင်ပေးသည်။ စိတ်နှလုံးယုံကြည်မှုဖြင့် ရေချိုးရုံသာဖြင့်ပင် ယောဂ-စိဒ္ဓိကို ရရှိနိုင်သည်။

Verse 19

ततो नारदतीर्थं च ब्रह्मविद्यैककारणम् । तत्र स्नानेन मुक्तः स्याद्दृष्ट्वा नारदकेशवम्

ထို့နောက် နာရဒ-တီရ္ထ သည် ဗြဟ္မဝိဒ္ယာ၏ တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်း ဖြစ်၏။ ထိုနေရာ၌ သန့်ရှင်းစွာ ရေချိုးကာ နာရဒ-ကေရှဝ ကို ဖူးမြင်လျှင် မောက္ခကို ရရှိ၏။

Verse 20

ततो वामनतीर्थं च विष्णुसान्निध्यहेतुकम् । तत्र श्राद्धविधानेन मुच्यते पितृजादृणात्

ထို့နောက် ဝါမန-တီရ္ထ သည် ဗိဿဏု၏ နီးကပ်သန့်ရှင်းသော စာန္နိဓ္ဓိကို ရရှိစေသော အကြောင်းရင်း ဖြစ်၏။ ထိုနေရာ၌ ရှရာဒ္ဓ ကర్మကို ပြုလုပ်လျှင် ဘိုးဘွားပိတೃတို့အပေါ်ရှိ အကြွေးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 21

नरनारायणाख्यं हि ततस्तीर्थं शुभप्रदम् । तत्तीर्थमज्जनात्पुंसां गर्भवासः सुदुर्लभः

ထို့နောက် နရ-နာရာယဏ ဟုခေါ်သော တီရ္ထ ရှိ၍ မင်္ဂလာကို ပေး၏။ ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးလျှင် လူတို့အတွက် ဝမ်းအတွင်းနေထိုင်ရသော ဒုက္ခအခြေအနေသည် အလွန်ရှားပါးလာ၏ (ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း လျော့နည်း၏)။

Verse 22

यज्ञवाराहतीर्थं च ततो दक्षिणतः शुभम् । यत्र स्नातस्य वै पुंसां राजसूयफलं ध्रुवम्

ထိုနေရာမှ တောင်ဘက်၌ မင်္ဂလာရှိသော ယဇ္ဉ-ဝါရာဟ-တီရ္ထ ရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသောသူအတွက် ရာဇသူယ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးဖလသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်၏။

Verse 23

विदारनारसिंहाख्यं तीर्थं तत्रास्ति पावनम् । यत्रैकस्नानतो नश्येदघ जन्मशतार्जितम्

ထိုနေရာ၌လည်း သန့်စင်ပေးသော ဗိဒါရ-နာရသိံဟ ဟုခေါ်သော တီရ္ထ ရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ တစ်ကြိမ်တည်း ရေချိုးခြင်းဖြင့်ပင် မွေးဖွားမှု တစ်ရာကြိမ်အတွင်း စုဆောင်းခဲ့သော အပြစ်တို့ ပျက်စီးကုန်၏။

Verse 24

गोपीगोविंदतीर्थं च ततो वैष्णवलोकदम् । यस्मिन्स्नातो नरो विद्वान्न विंद्याद्गर्भवेदनम्

ထို့နောက် ဂိုပီ-ဂိုဝိန္ဒ တီရ္ထ ဖြစ်၍ ဗိဿဏုလောကကို ပေးအပ်သည်။ ထိုနေရာ၌ သန့်စင်ရေချိုးသော ပညာရှိသည် မိခင်ဝမ်းတွင်း၏ ဝေဒနာကို မတွေ့ရ။

Verse 25

लक्ष्मीनृसिंहतीर्थं च गोपीगोविंद दक्षिणे । निर्वाणलक्ष्म्या यत्रत्यो व्रियते तु नरोत्तमः

ဂိုပီ-ဂိုဝိန္ဒ၏ တောင်ဘက်တွင် လက္ခ္မီ-နೃසිංဟ တီရ္ထလည်း ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ သေဆုံး၍ ကိုယ်ကို စွန့်သော အမြတ်ဆုံးသူသည် နိဗ္ဗာန-လက္ခ္မီ၊ အဆုံးစွန် လွတ်မြောက်ခြင်း၏ ကံကောင်းခြင်းကို ရရှိသည်။

Verse 26

तद्दक्षिणायां काष्ठायां शेषतीर्थमनुत्तमम् । महापापौघ शेषोपि न तिष्ठेद्यन्निमज्जनात्

တောင်ဘက်ရှိ သစ်တောဘက်တွင် အထူးမြတ်ဆုံး ရှေရှ တီရ္ထ ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ရေထဲသို့ နှစ်မြှုပ်သန့်စင်လျှင် မဟာအပြစ်ရေကြီး၏ ကျန်ရစ်သည့် အကျန်အကြွင်းတောင် မတည်နိုင်။

Verse 27

शंखमाधवतीर्थं च तद्याम्यां दिशि चोत्तमम् । तत्तीर्थसेवनान्नृणां कुतः पापभयं महत्

ထို့ပြင် တောင်ဘက်ဦးတည်ရာတွင် အလွန်မြတ်သော ရှင်ခ-မာဓဝ တီရ္ထ ရှိသည်။ ထိုတီရ္ထကို အားကိုး၍ ပူဇော်စေဝါပြုသူတို့အတွက် မဟာအပြစ်ကို ကြောက်ရွံ့စရာ ဘယ်မှာရှိမည်နည်း။

Verse 28

ततोपि पावनतरं तीर्थं तत्क्षणसिद्धिदम् । नीलग्रीवाख्यमतुलं तत्स्नायी सर्वदा शुचिः

ထိုတို့ထက်ပင် ပိုမိုသန့်ရှင်းစေသော တီရ္ထတစ်ခု ရှိပြီး ခဏချင်းပင် စိဒ္ဓိကို ပေးအပ်သည်။ ထိုအတုမရှိသော တီရ္ထကို “နီလဂရီဝ” ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသူသည် အမြဲသန့်ရှင်းနေ၏။

Verse 29

तत्रोद्दालकतीर्थं च सर्वाघौघ विनाशनम् । ददाति महतीमृद्धिं स्नानमात्रेण तन्नृणाम्

ထိုနေရာ၌ ဥဒာလက တီရ္ထ ရှိ၍ အပြစ်၏လှိုင်းလုံးကြီးများကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။ လူတို့သည် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်ရုံဖြင့်ပင် ကြီးမားသော စည်းစိမ်နှင့် ကောင်းကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 30

ततः सांख्याख्य तीर्थं च सांख्येश्वर समीपतः । तत्तीर्थसेवनात्पुंसां सांख्ययोगः प्रसीदति

ထို့နောက် စာံခ္ယဟု ခေါ်သော တီရ္ထ ရှိပြီး စာံခ္ယေရှွရ အနီးတွင် တည်ရှိသည်။ ထိုတီရ္ထကို အားထား၍ ဝတ်ပြုစေဝာပြုလျှင် စာံခ္ယ-ယောဂ၏ ခွဲခြားသိမြင်မှုလမ်းကြောင်းသည် ထိုသူအတွက် ပြတ်သား၍ အကျိုးပြုလာသည်။

Verse 31

स्वर्लोकाद्यत्र संलीनः स्वयं देव उमापतिः । अतः स्वर्लीनतीर्थं च स्वर्लीनेश्वर सन्निधौ

ဤနေရာ၌ စွဝဂ္ဂလောကမှပင် ကိုယ်တိုင် ဒေဝ ဥမာပတိ (ရှီဝ) သည် လီနဖြစ်သွားခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ကြောင့် စွဝ္လီန တီရ္ထ ဟု ခေါ်ပြီး စွဝ္လီနေရှွရ၏ နီးကပ်တော်မူရာ၌ တည်ရှိသည်။

Verse 32

तत्र स्नानेन दानेन श्रद्धया द्विजभोजनैः । जपहोमार्चनैः पुंसामक्षयं सर्वमेव हि

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၊ လှူဒါန်းခြင်း၊ သဒ္ဓါဖြင့် ပြုသောကောင်းမှုများ၊ ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များကို အစာကျွေးခြင်း၊ ထို့ပြင် ဇပ၊ ဟိုးမ၊ အာရ္ချနာတို့ဖြင့်—လူအတွက် အရာအားလုံးသည် အမှန်တကယ် မပျက်မယွင်းသော ပုဏ္ဏဖြစ်လာသည်။

Verse 33

महिषासुरतीर्थं च तत्समीपेति पावनम् । यत्र तप्त्वा स दैत्येंद्रो विजिग्ये सकलान्सुरान्

အနီးတွင် သန့်ရှင်းစေသော မဟိဿာသုရ တီရ္ထ ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ဒါနဝတို့၏ အရှင်သည် တပဿာကျင့်ပြီးနောက် ဒေဝတားအားလုံးကို အနိုင်ယူခဲ့သည်။

Verse 34

तत्तीर्थसेवकोद्यापि नारिभिः परिभूयते । न पातकैर्महद्भिश्च प्रार्थितं च फलं लभेत्

ထိုတီရ္ထကို စေဝာပြုသူသည် မိန်းမများက မထီမဲ့မြင်ပြုသော်လည်း မဟာအပြစ်ကြီးများဖြင့် မညစ်ညမ်းဘဲ၊ မိမိ ဆုတောင်းတောင်းခံသော အကျိုးဖလကို ရရှိသည်။

Verse 35

बाणतीर्थं च तस्यारात्तत्सहस्रभुजप्रदम् । तत्र स्नातो नरो भक्तिं प्राप्नुयाच्छांभवीं स्थिराम्

အနီးတွင် ဘာဏတီရ္ထရှိ၍ ‘လက်တစ်ထောင်’ ကို ပေးသကဲ့သို့ အံ့ဩဖွယ် အင်အားနှင့် စွမ်းရည်ကို ပေးတတ်သည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသောသူသည် သမ္ဘု (ရှီဝ) ထံသို့ တည်ကြည်သော ဘက္တိကို ရရှိသည်။

Verse 36

गोप्रतारेश्वरं नाम तदग्रे तीर्थमुत्तमम् । अपुत्रोपि तरेद्यत्र स्नातो वैतरणीं सुखम्

အရှေ့ဘက်တွင် ဂိုပရတားရေးရှဝရ ဟုခေါ်သော အထူးကောင်းမြတ်သည့် တီရ္ထရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးလျှင် သားမရှိသူပင် ဝိုင်တရဏီကို လွယ်ကူစွာ ကူးနိုင်သည်။

Verse 37

तीर्थं हिरण्यगर्भाख्यं तद्याम्ये सर्वपापहृत् । तत्र स्नातो हिरण्येन मुच्यते न कदाचन

တောင်ဘက်တွင် ဟိရဏ္ယဂರ್ಭ ဟုခေါ်သော တီရ္ထရှိ၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသူသည် ‘ရွှေ’ ဟူသော ဓနနှင့် တွယ်ကပ်မှု၏ ချည်နှောင်မှုဖြင့် မည်သည့်အခါမျှ မချည်နှောင်တော့။

Verse 38

ततः प्रणवतीर्थं च सर्वतीर्थोत्तमोत्तमम् । जीवन्मुक्तो भवेत्तत्र स्नानमात्रेण मानवः

ထို့နောက် ပ္ရဏဝတီရ္ထ ရှိလာပြီး တီရ္ထအားလုံးထဲတွင် အမြတ်ဆုံး၏ အမြတ်ဆုံး ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးရုံသာဖြင့် လူသည် အသက်ရှင်စဉ်ပင် လွတ်မြောက်သူ (jīvanmukta) ဖြစ်လာသည်။

Verse 39

ततः पिशंगिला तीर्थं दर्शनादपि पापहृत् । मुने ममाधिष्ठानं वै तदगस्तेऽति सिद्धिदम्

ထို့နောက် «ပိသင်္ဂိလာ» ဟူသော သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ ရှိ၏။ ၎င်းကို မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် အပြစ်တို့ ပယ်ဖျက်သွားသည်။ အို မုနိ အဂස්တျာ၊ ထိုနေရာသည် အမှန်တကယ် ငါ၏ နေထိုင်ရာဖြစ်၍ အမြင့်ဆုံး စိဒ္ဓိကို ပေးအပ်သော အရာဖြစ်သည်။

Verse 40

स्नात्वा पिशंगिला तीर्थे दत्त्वा दानं च किंचन । किं शोचति कृतात्पापादन्यत्रापि मृतो यदि

ပိသင်္ဂိလာ တီရ္ထ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီး အနည်းငယ် ဒါန ပေးလှူပြီးနောက်၊ ယခင်က ပြုခဲ့သော အပြစ်များအတွက် အဘယ်ကြောင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးရမည်နည်း—အခြားနေရာ၌ သေဆုံးသော်လည်း။

Verse 41

यो वै पिशंगिला तीर्थे स्नात्वा मामर्चयिष्यति । भविष्यति स मे मित्त्रं मित्रतेजः समप्रभम्

ပိသင်္ဂိလာ တီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီး ထိုနေရာ၌ ငါ့ကို အာရ္ချနာဖြင့် ပူဇော်သူသည် ငါ၏ မိတ်ဆွေ ဖြစ်လာမည်၊ မိတ်ဆွေမှု၏ တေဇောနှင့် တူညီစွာ တောက်ပလိမ့်မည်။

Verse 42

ततस्त्रैविष्टपीदृष्टि निर्मलीकृत पुष्कलम् । तीर्थं पिलिपिलाख्यं वै मनोमलविनाशनम्

ထို့နောက် «ပိလိပိလာ» ဟူသော တီရ္ထကြီး ရှိသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဒေဝတားတို့၏ ဒർശနကြောင့် အလွန်သန့်စင်ထားပြီး စိတ်၏ အညစ်အကြေးကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 43

तत्र श्राद्धादिकरणाद्दीनानाथ प्रतर्पणात् । महतीं श्रियमाप्नोति मानवोतीव निश्चलाम्

ထိုနေရာ၌ ရှရာဒ္ဓ အစရှိသော ကర్మများကို ဆောင်ရွက်၍ ဆင်းရဲသူနှင့် အကာအကွယ်မဲ့သူတို့ကို စိတ်ကျေနပ်အောင် ပြုလုပ်ပေးလျှင်၊ လူသည် မဟာသီရိ-စည်းစိမ်ကို ရရှိမည်—တည်ငြိမ်၍ မလှုပ်မယှက်။

Verse 44

ततो नागेश्वरं तीर्थं महाघपरिशोधनम् । तत्तीर्थमज्जनादेव भवेत्सर्वाघसंक्षयः

ထို့နောက် မဟာအပြစ်များကို သန့်စင်ပေးသော နာဂေရှွရ တီရ္ထ သို့ ရောက်၏။ ထိုသန့်ရှင်းသော ရေတွင် ရေချိုးမြုပ်နှံခြင်းတစ်ခုပင် အပြစ်အားလုံးကို ပျက်စီးစေသည်။

Verse 45

तद्दक्षिणे महापुण्यं कर्णादित्याख्यमुत्तमम् । तीर्थं यत्राप्लुतो मर्त्यो भास्करीं श्रियमावहेत्

ထို၏တောင်ဘက်တွင် မဟာပုဏ္ဏရှိ၍ အထူးမြတ်သော ‘ကဏ္ဏာဒိတျ’ ဟူသော တီရ္ထ ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသော မရဏသတ္တဝါသည် နေရောင်တောက်ပမှုနှင့် စည်းစိမ်ချမ်းသာကို ရရှိမည်။

Verse 46

ततो भैरवतीर्थं च महाघौघक्षयप्रदम् । चतुरर्थोदयकरं सर्वविघ्ननिवारणम्

ထို့နောက် ဘိုင်ရဝ တီရ္ထ ရှိ၍ မဟာအပြစ်လှိုင်းများကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။ ၎င်းသည် ဘဝရည်မှန်းချက် လေးပါး၏ ထွန်းကားမှုကို ဖြစ်စေပြီး အတားအဆီးအားလုံးကို တားဆီးဖယ်ရှားသည်။

Verse 47

भौमाष्टम्यां तत्र नरः स्नात्वा संतर्पयेत्पितॄन् । दृष्ट्वा च भैरवं कालं कलिं कालं च संजयेत्

ဘောမ အဋ္ဌမီနေ့တွင် လူသည် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးကာ ပိတೃများကို တန်ပရယဏ (စိတ်ကျေနပ်) စေသင့်သည်။ ထို့ပြင် ကာလကိုယ်တိုင်ဖြစ်သော ဘိုင်ရဝကို ဖူးမြင်လျှင် ကလိကို အောင်နိုင်ပြီး ကာလကိုပါ အောင်နိုင်သည်။

Verse 48

तीर्थं खर्वनृसिंहाख्यं तीर्थाद्भरवतः पुरः । तत्र स्नातस्य वै पुंसः कुतोघजनितं भयम्

ဘိုင်ရဝ တီရ္ထ၏ ရှေ့တွင် ‘ခရဝ-နೃසිංဟ’ ဟူသော တီရ္ထ ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးသူအတွက် အပြစ်မှ ဖြစ်ပေါ်သော ကြောက်ရွံ့မှုသည် ဘယ်လိုနည်းဖြင့် ကျန်နိုင်မည်နည်း။

Verse 49

मृकंडस्य मुनेस्तीर्थं तद्याम्यामतिनिर्मलम । तत्र स्नानेन मर्त्यानां नापायमरणं क्वचित्

တောင်ဘက်၌ မုနိ မೃကဏ္ဍ၏ အလွန်သန့်ရှင်းသော တီရ္ထရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ သန့်ရေချိုးကာလျှင် လူသားတို့သည် အပဒ္ဒုက္ခနှင့် အမင်္ဂလာမရဏကို မည်သည့်အခါမျှ မတွေ့ရ။

Verse 50

ततः पंचनदाख्यं वै सर्वतीर्थनिषेवितम् । तीर्थं यत्र नरः स्नात्वा न संसारी पुनर्भवेत्

ထို့နောက် ပဉ္စနဒဟု ခေါ်သော တီရ္ထရှိ၍ တီရ္ထအပေါင်းတို့ကလည်း ထိုနေရာသို့ လာရောက်ကာ ဆည်းကပ်ကြ၏။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးသူသည် သံသရာဘంధန၌ ထပ်မံမကျရောက်တော့။

Verse 51

ब्रह्मांडोदरवर्तीनि यानि तीर्थानि सर्वतः । ऊर्जे यत्र समायांति स्वाघौघ परिनुत्तये

ဗြဟ္မာဏ္ဍ၏ ကျယ်ပြန့်သော အတွင်းအဝန်းတစ်လျှောက်ရှိ တီရ္ထအပေါင်းတို့သည် ဩရ္ဇ မာသ၌ ထိုနေရာသို့ စုဝေးလာကြ၍ မိမိတို့ စုဆောင်းထားသော အပြစ်အစုအဝေးကို ပယ်ဖျက်ရန် ဖြစ်သည်။

Verse 52

सर्वदा यत्र सर्वाणि दशम्यादिदिनत्रयम् । तिष्ठंति तीर्थवर्याणि निजनैर्मल्यहेतवे

ထိုနေရာ၌ အမြဲတမ်း ဒသမီနေ့မှ စတင်သော သုံးရက်တာအတွင်း တီရ္ထအမြတ်တို့ တည်နေကြသည်၊ မိမိတို့၏ သန့်ရှင်းမှု (နိဇနૈർമလျ) အတွက် ဖြစ်သည်။

Verse 53

भूरिशः सर्वतीर्थानि मध्य काशि पदेपदे । परं पांचनदः कैश्चिन्महिमानापि कुत्रचित्

ကာသီ၏ အလယ်ဗဟို၌ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် တီရ္ထ မရေမတွက် ရှိသော်လည်း ပဉ္စနဒသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်၏။ အချို့က ထို၏ မဟိမာသည် မည်သည့်နေရာ၌မျှ မတူညီအောင် ထူးကဲသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 54

अप्येकं कार्तिकस्याहस्तत्र वै सफलीकृतम् । जपहोमार्चनादानैः कृतकृत्यास्त एव हि

ထိုနေရာ၌ ကာတိကလ၏ တစ်ရက်တည်းပင် အမှန်တကယ် အကျိုးဖြစ်ထွန်းလာသည်။ ဇပ (မန္တရားတော်ရွတ်), ဟိုးမ (မီးပူဇော်), ပူဇော်အာရ္ချနာ နှင့် ဒါန (လှူဒါန်း) တို့ဖြင့် ထိုသူတို့သည် တာဝန်နှင့် ရည်မှန်းချက်ကို ပြည့်စုံကာ ကൃതကೃತ្យ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 55

सर्वाण्यपि च तीर्थानि युगपत्तुलितान्यपि । नाधिजन्मुः पंचनद्याः कलाया अपि तुल्यताम्

တီရ္ထအားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုင်းတာနှိုင်းယှဉ်ကြသော်လည်း ပဉ္စနဒါ၏ ပုဏ္ဏယနှင့် မဟိမ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းတောင် မတူညီနိုင်။

Verse 56

स्नात्वा पांचनदे तीर्थे दृष्ट्वा वै बिंदुमाधवम् । न जातु जायते धीमाञ्जननी जठराजिरे

ပဉ္စနဒါ တီရ္ထ၌ သန့်စင်ရေချိုးပြီး ဘိန္ဒုမာဓဝကို ဖူးမြင်ဒർശနပြုလျှင် ပညာရှိသည် မိခင်၏ သားအိမ်—ဝမ်းဗိုက်အကျဉ်းထောင်သို့ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့။

Verse 57

ततो ज्ञानहदं तीर्थं जडानामपि जाड्यहृत् । तत्र स्नातो नरो जातु ज्ञानभ्रंशं न चाप्नुयात्

ထို့နောက် ‘ဉာဏဟဒ’ ဟုခေါ်သော တီရ္ထရှိ၍ မိုက်မဲသူတို့၏ မိုက်မဲမှုကိုတောင် ဖယ်ရှားပေးသည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသောသူသည် ဉာဏ်ပညာမှ လျော့ကျခြင်းကို မည်သည့်အခါမျှ မခံစားရ။

Verse 58

तत्र ज्ञानह्रदे स्नात्वा दृष्ट्वा ज्ञानेश्वरं नरः । ज्ञानं तदधिगच्छेद्वै येन नो बाध्यते पुनः

ထိုနေရာ၌ ဉာဏဟရဒ၌ ရေချိုးပြီး ဉာဏေရှ్వరကို ဖူးမြင်ဒർശနပြုလျှင် လူသည် အမှန်တကယ် ထိုဉာဏ်ကို ရရှိကာ ထိုဉာဏ်ကြောင့် နောက်တဖန် မနှောင့်ယှက် မပင်ပန်းတော့။

Verse 59

ततोस्ति मंगलं तीर्थं सर्वामंगलनाशनम् । तत्रावगाहनं कृत्वा भवेन्मंगलभाजनम्

ထို့နောက် အမင်္ဂလာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသော “မင်္ဂလာ” ဟူသော သန့်ရှင်းသည့် တီရ္ထရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ရေထဲဝင်၍ သန့်စင်ရေချိုးလျှင် မင်္ဂလာ၏ အလှူခံအိုးကဲ့သို့ သင့်တော်သူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 60

अमंगलानि नश्येयुर्भवेयुर्मंगलानि च । स्नातुर्वै मंगले तीर्थे नमस्कर्तुश्च मंगलम्

အမင်္ဂလာတို့ ပျောက်ကွယ်၍ မင်္ဂလာဖലတို့ ပေါ်ထွန်းလာသည်။ “မင်္ဂလာ” တီရ္ထ၌ ရေချိုးသူနှင့် ထိုနေရာ၌ ရိုသေစွာ နမസ്കာပြုသူတို့အတွက် မင်္ဂလာသည် အတည်ပြုထားသည်။

Verse 61

मयूखमालिनस्तीर्थं तदग्रे मलनाशनम् । तत्राप्लुतो गभस्तीशं विलोक्य विमलो भवेत्

“မယူးခမာလင်” ဟူသော တီရ္ထရှိပြီး၊ ၎င်း၏ရှေ့တွင် “မလနာရှန” (အညစ်အကြေးဖျက်ဆီးသူ) ဟူသော ဆိပ်ကမ်းရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုး၍ ဂဘස්တီဣရှကို ဖူးမြင်လျှင် မလကင်းစင်သွားသည်။

Verse 62

मखतीर्थं तु तत्रैव मखैश्वर समीपतः । मखजं पुण्यमाप्नोति तत्र स्नातो नरोत्तमः

ထိုနေရာတည်းမှာပင် မခေဣရှဝရအနီး “မခ-တီရ္ထ” ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသော လူမြတ်သည် ယဇ္ဉပူဇာမှ ပေါ်ထွန်းသော ပုဏ္ဏကို ရရှိသည်။

Verse 63

तत्पार्श्वे बिंदुतीर्थं च परमज्ञानकारणम् । तत्र श्राद्धादिकं कृत्वा लभेत्सुकृतमुत्तमम्

၎င်း၏ဘေးတွင် “ဗိန္ဒု-တီရ္ထ” ရှိပြီး အမြင့်ဆုံး ဉာဏ်ပညာ၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၌ ရှရဒ္ဓ စသည့် ကర్మများ ပြုလုပ်လျှင် အထွတ်အထိပ် သုကရိတ်(ကောင်းမှု)ကို ရရှိသည်။

Verse 64

पिप्पलादस्य च मुनेस्तीर्थं तद्याम्यदिक्स्थितम् । स्नात्वा शनेर्दिने तत्र दृष्ट्वावै पिप्पलेश्वरम्

တောင်ဘက်၌ မုနိ ပိပ္ပလာဒ၏ တီရ္ထရှိ၏။ စနိနေ့ (စနေနေ့) တွင် ထိုနေရာ၌ သန့်စင်ရေချိုးကာ ပိပ္ပလေရှွရကို ဖူးမြင်လျှင် (ဖော်ပြသည့် ကုသိုလ်အကျိုးကို ရရှိသည်)။

Verse 65

पिप्पलं तत्र सेवित्वा अश्वत्थ इति मंत्रतः । शनिपीडां न लभते दुःस्वप्नं चापि नाशयेत्

ထိုနေရာ၌ ပိပ္ပလပင်ကို ပူဇော်ပြုစုကာ “အရှ္ဝတ္ထ” မန္တရကို ရွတ်ဆိုလျှင် စနိ၏ ပီဋာမရောက်ဘဲ မကောင်းသော အိပ်မက်များလည်း ပျောက်ကွယ်သည်။

Verse 66

ततस्ताम्रवराहाख्यं तीर्थं चैवातिपावनम् । यत्र स्नानेन दानेन न मज्जेदघसागरे

ထို့နောက် “တမ္ရ-ဝရာဟ” ဟုခေါ်သော အလွန်သန့်ရှင်းစေသော တီရ္ထရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်၍ ဒါနပြုလျှင် ပာပသမုဒ္ဒရာ၌ မနစ်မြုပ်တော့။

Verse 67

तदग्रे कालगंगा च कलिकल्मषनाशिनी । तस्यां स्नात्वा नरो धीमांस्तत्क्षणान्निरघो भवेत्

အရှေ့ဘက်တွင် ကလိယုဂ၏ အညစ်အကြေးကို ဖျက်ဆီးသော “ကာလ-ဂင်္ဂါ” ရှိ၏။ ထိုတွင် ရေချိုးသော ပညာရှိသည် ခဏချင်းပင် အပြစ်ကင်းစင်လာသည်။

Verse 68

इंद्रद्युम्नं महातीर्थमिंद्रद्युम्नेश्वराग्रतः । तोयकृत्यं तत्र कृत्वा लोकमैंद्रमवाप्नुयात

“အိန္ဒြဒျုမ္န” သည် အိန္ဒြဒျုမ္နေရှွရ၏ ရှေ့တွင် တည်ရှိသော မဟာတီရ္ထဖြစ်၏။ ထိုနေရာ၌ ရေကိစ္စ (တောယကෘత్య) ကို ပြုလုပ်လျှင် အိန္ဒြလောကကို ရောက်နိုင်သည်။

Verse 69

ततस्तु रामतीर्थं च वीररामेश्वराग्रतः । तत्तीर्थस्नानमात्रेण वैष्णवं लोकमाप्नुयात्

ထို့နောက် ဝီရ-ရာမေရှွရ၏ ရှေ့တွင် ရာမ-တီရ္ထ ပေါ်လာသည်။ ထိုသန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၌ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းတစ်ခါတည်းဖြင့်ပင် ဝိုင်ရှ္ဏဝ လောက၊ ဗိဿနု၏ ဒိဗ္ဗသမ္မတ နယ်မြေကို ရောက်နိုင်သည်။

Verse 70

तत ऐक्ष्वाकवं तीर्थं सर्वाघौघविनाशनम् । तत्र स्नानेन पूतात्मा जायते मनुजोत्तमः

နောက်တစ်ခုမှာ အိုင်ක්ෂ္ဝာက-တီရ္ထ ဖြစ်၍ အပြစ်အားလုံး၏ လှိုင်းလုံးကြီးများကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။ ထိုနေရာတွင် ရေချိုးလျှင် စိတ်ဝိညာဉ် သန့်စင်ကာ လူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်လာသည်။

Verse 71

मरुत्ततीर्थं तत्प्रांते मरुत्तेश्वरसन्निधो । तत्र स्नात्वा तमर्च्येशं महदैश्वर्यमाप्नुयात्

ထိုအဆုံးအနားတွင် မရုတ္တ-တီရ္ထ ရှိပြီး မရုတ္တေရှွရ၏ အနီး၌ တည်ရှိသည်။ ထိုနေရာတွင် ရေချိုးပြီး ထိုဘုရားကို ပူဇော်အာရాధနာပြုလျှင် မဟာစည်းစိမ်နှင့် အာဏာတန်ခိုးကို ရရှိမည်။

Verse 72

मैत्रावरुणतीर्थं च ततः पातकनाशनम् । तत्र पिंडप्रदानेन पितॄणां भवति प्रियः

ထို့နောက် မૈထ္ရာဝရုဏ-တီရ္ထ ရှိပြီး အပြစ်များကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။ ထိုနေရာတွင် ပိဏ္ဍ-ဒါန ပြုလျှင် ပိတೃများ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်များ) ၏ ချစ်ခင်နှစ်သက်ခြင်းကို ရရှိသည်။

Verse 73

ततोग्नितीर्थविमलमग्नीश पुरतो महत् । अग्निलोकमवाप्नोति तत्तीर्थपरिमज्जनात्

ထို့နောက် အဂ္နီရှ၏ ရှေ့တွင် မဟာသန့်ရှင်းသော အဂ္နီ-တီရ္ထ ရှိသည်။ ထိုတီရ္ထ၌ နှစ်မြုပ်ရေချိုးသန့်စင်လျှင် အဂ္နီ-လောက၊ အဂ္နီဒေဝ၏ လောကကို ရောက်ရှိမည်။

Verse 74

अंगारतीर्थं तत्रैव अंगारेश्वरसन्निधौ । तत्रांगार चतुर्थ्यां नु स्नात्वा निष्पापतामियात्

ထိုနေရာ၌ပင် အင်္ဂါရတီရ်ထ ရှိ၍ အင်္ဂါရေးရှွရ၏ အနီးအနားတွင် တည်၏။ အင်္ဂါရ-စတုရ္ထီနေ့၌ ထိုတွင် ရေချိုးသန့်စင်လျှင် အပြစ်ကင်းစင်မှုကို ရရှိသည်။

Verse 75

ततो वै कलितीर्थं च कलशेश्वरसन्निधौ । स्नात्वा तल्लिंगमभ्यर्च्य कलिकालान्न बिभ्यति

ထို့နောက် အမှန်တကယ် ကလိတီရ်ထ ရှိ၍ ကလရှေးရှွရ၏ အနီးတွင် တည်၏။ ထိုတွင် ရေချိုးပြီး ထိုလိင်္ဂကို ပူဇော်လျှင် ကလိယုဂ၏ ဒုက္ခအပူအပင်ကို မကြောက်ရွံ့တော့။

Verse 76

चंद्रतीर्थं च तत्रैव चंद्रेश्वरसमीपतः । तत्र स्नात्वार्च्य चंद्रेशं चंद्रलोकमवाप्नुयात्

ထိုနေရာ၌ပင် စန္ဒြတီရ်ထ ရှိ၍ စန္ဒြေးရှွရ၏ အနီးတွင် တည်၏။ ထိုတွင် ရေချိုးပြီး စန္ဒြေးရှွရကို ပူဇော်လျှင် စန္ဒြလောကကို ရောက်ရှိမည်။

Verse 77

तदग्रे वीरतीर्थं च वीरेश्वर समीपतः । यदुक्तं प्राक्तवपुरस्तीर्थानामुत्तमं परम्

ထို၏ ရှေ့ဘက်တွင် ဝီရတီရ်ထ ရှိ၍ ဝီရေးရှွရ၏ အနီးတွင် တည်၏။ ယင်းကို ယခင်ကပင် “တီရ်ထများအနက် အမြင့်မြတ်ဆုံး၊ အထူးကောင်းမြတ်ဆုံး” ဟု ကြေညာခဲ့သည်။

Verse 78

विघ्नेशतीर्थं च ततः सर्वविघ्नविघातकृत् । जातुचित्तत्र संस्नातो न विघ्नैरभिभूयते

ထို့နောက် ဝိဃ္နေးရှတီရ်ထ ရောက်လာသည်၊ အတားအဆီးအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသူဖြစ်၏။ ထိုတွင် ရေချိုးသူသည် မည်သည့်အတားအဆီးကြောင့်မျှ မအနိုင်ယူခံရ။

Verse 79

हरिश्चंद्रस्य राजर्षस्ततस्तीर्थमनुत्तमम् । यत्र स्नातो नरो जातु न सत्याच्चयवते कचित्

နောက်တစ်ခုမှာ ရာဇဣရှီ ဟရိရှ္ချန္ဒြ၏ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော တီရ္ထ ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၌ သန့်စင်ရေချိုးသူသည် အမှန်တရားမှ မည်သည့်အခါမျှ မလွဲချော်။

Verse 80

हरिश्चंद्रस्य तीर्थे तु यच्छ्रेयः समुपार्जितम् । तदक्षयफलं वीर इह लोके परत्र च

ဟရိရှ္ချန္ဒြ၏ တီရ္ထ၌ ရရှိသမျှ ကုသိုလ်—အို သူရဲကောင်း—သည် အဆုံးမရှိသော အကျိုးဖလကို ပေး၍ ဤလောကနှင့် ပရလောက နှစ်ပါးလုံး၌ ထင်ရှားသည်။

Verse 81

ततः पर्वततीर्थं च पर्वतेश समीपतः । सर्वपर्वफलं तस्य स्नात्वा पर्वण्यपर्वणि

ထို့နောက် ပရဝတေရှ အနီးရှိ ပရဝတ-တီရ္ထ ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၌ ပွဲနေ့ဖြစ်စေ မဖြစ်စေ ရေချိုးလျှင် ပွဲတော်အားလုံး၏ ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိသည်။

Verse 82

कंबलाश्वतरं तीर्थं तत्र सर्वविषापहम् । तत्र स्नातो भवेन्मर्त्यो गीतविद्याविशारदः

နောက်တစ်ခုမှာ ကမ္ဗလာအရှ္ဝတရ ဟုခေါ်သော တီရ္ထ ဖြစ်၍ အဆိပ်အတောက်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသူသည် သီချင်းပညာနှင့် ပညာရပ်များ၌ ကျွမ်းကျင်လာသည်။

Verse 83

ततः सारस्वतं तीर्थं सर्वविद्योपपादकम् । तिष्ठेयुः पितरस्तत्र सह देवर्षिमानवैः

ထို့နောက် စာရသ္ဝတ-တီရ္ထ ဖြစ်၍ ပညာရပ်အားလုံးကို ပေးသနားသောနေရာဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၌ ပိတೃတို့သည် ဒေဝဣရှီများနှင့် သာဓုမနုဿများနှင့်အတူ နေထိုင်ကြသည်။

Verse 84

उमातीर्थं तु तत्रैव सर्वशक्तिसमन्वितम् । औमेयलोकप्राप्त्यै स्यात्स्नानमात्रेण निश्चितम्

ထိုနေရာတည်းမှာပင် အုမာ-တီရ္ထ ရှိပြီး အင်အားသက္ကာတော် အစုံအလင်နှင့် ပြည့်စုံသည်။ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းသာဖြင့်ပင် အုမာ၏ ဒေဝလောကသို့ ရောက်ရှိခြင်း အတည်ပြုနိုင်သည်။

Verse 85

ततस्त्रिलोकी विख्यातं त्रिलोक्युद्धरणक्षमम् । तीर्थं श्रेष्ठतरं वीर यदाख्या मणिकर्णिका

ထို့နောက် သုံးလောကလုံးတွင် ထင်ရှား၍ သုံးလောကကို ကယ်တင်မြှောက်တင်နိုင်သော အထူးမြတ်ဆုံး တီရ္ထတစ်ခု ရှိလာသည်—ဟေ့ သူရဲကောင်း—၎င်း၏အမည်မှာ မဏိကဏ္ဏိကာ ဖြစ်သည်။

Verse 86

चक्रपुष्करिणीतीर्थं तदादौ विष्णुना कृतम् । तदाख्या कर्णनादेव सर्वैः पापैः प्रमुच्यते

စက်ရပုရှ္ကရိဏီ ဟုခေါ်သော တီရ္ထကို ရှေးကာလ၌ ဗိෂ္ဏုက ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ ၎င်း၏အမည်ကို ကြားရုံသာဖြင့်ပင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 87

स्वर्गौकसस्त्रिसंध्यं वै जपंति मणिकर्णिकाम् । यन्नामग्रहणं पुंसां श्रेयसं परमाय हि

ကောင်းကင်လောကနေထိုင်သူများသည် နေ့၏ သုံးဆုံချိန်တိုင်းတွင် ‘မဏိကဏ္ဏိကာ’ ကို အမှန်တကယ် ဂျပ်တော်မူကြသည်။ အကြောင်းမူကား ၎င်း၏နာမကို ခေါ်ဆိုခြင်းသာဖြင့် လူတို့ကို အမြင့်ဆုံး ကောင်းကျိုးသို့ ပို့ဆောင်ပေးသည်။

Verse 88

यैः श्रुता यैः स्मृता वीर यैर्दृष्टा मणिकर्णिका । त एव कृतिनो लोके कृतकृत्यास्त एव हि

ဟေ့ သူရဲကောင်း၊ မဏိကဏ္ဏိကာ အကြောင်းကို ကြားဖူးသူ၊ သတိရသူ၊ သို့မဟုတ် မြင်တွေ့ဒർശနပြုသူတို့သာ ဤလောက၌ အမှန်တကယ် ကံကောင်းချမ်းသာသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သာလျှင် ဘဝ၏တာဝန်ကို ပြီးမြောက်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 89

त्रिलोके ये जपंतीह मानवा मणिकर्णिकाम् । जपामि तानहं वीर त्रिकालं पुण्यकर्मणः

အို သူရဲကောင်း၊ လောကသုံးပါး၌ ဤနေရာတွင် မဏိကဏ္ဏိကာ၏ နာမကို ဂျပ်သံထွက်ရွတ်ဆိုသော လူတို့ကို ငါသည် ကိုယ်တိုင် တစ်နေ့သုံးကာလ မေတ္တာဖြင့် အမှတ်ရ၍ ပြန်လည်ရွတ်ဆို၏၊ သူတို့သည် ပုဏ္ဏကမ္မပြုသူများဖြစ်ကြ၏။

Verse 90

इष्टं तेन महायज्ञैः सहस्रशतदक्षिणैः । पंचाक्षरी महाविद्या येनोक्ता मणिकर्णिका

ထိုသူသည် ဒက္ခိဏာအလှူ ရာနှင့်ထောင်များပါဝင်သည့် မဟာယဇ္ဉများကို စည်းကမ်းတကျ ပြုလုပ်ပြီး၊ ပဉ္စအက္ခရာ မဟာဝိဒ္ယာမန္တရ—“မဏိကဏ္ဏိကာ”—ကိုလည်း ထိုသူက ထုတ်ဖော်ရွတ်ဆိုခဲ့သည်။

Verse 91

महादानानि दत्तानि तेन वै पुण्यकर्मणा । येनाहमर्चितो वीर संप्राप्य मणिकर्णिकाम्

အမှန်တကယ် ပုဏ္ဏရှိသူ ထိုသူက မဟာဒါနများကို တကယ်ပင် ပေးလှူခဲ့သည်။ အို သူရဲကောင်း၊ မဏိကဏ္ဏိကာသို့ ရောက်ပြီးနောက် သူသည် ငါ့ကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြုခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 92

मणिकर्ण्यंबुभिर्येन तर्पिताः प्रपितामहाः । तेन श्राद्धानि दत्तानि गयायां मधुपायसैः

မဏိကဏ္ဏိကာ၏ ရေဖြင့် ပိတೃများကို တర్పဏ ပြု၍ စိတ်ကျေနပ်စေသူသည်၊ ဂယာမြို့၌ ပျားရည်ရော ပာယာသဖြင့် ရှရဒ္ဓကိုလည်း တင်ပူဇော်ခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 93

मणिकर्णीजलं येन संपीतं शुद्धबुद्धिना । किं तस्य सोमपानैस्तैः पुनरावृत्तिलक्षणैः

သန့်ရှင်းသော ဉာဏ်ဖြင့် မဏိကဏ္ဏိကာ၏ ရေကို သောက်ပြီးသူအတွက်၊ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း၏ လက္ခဏာကို မဖျောက်နိုင်သေးသော ဆိုမပာန်များသည် ဘာလိုအပ်တော့မည်နည်း။

Verse 94

ते स्नाताः सर्वतीर्थेषु महापर्वसुभूरिशः । तथा च सर्वावभृथैर्यैः स्नाता मणिकर्णिका

မဏိကဏ္ဏိကာ၌ သန့်ရှင်းသော ရေချိုးပြုသူတို့သည် မဟာပွဲတော်အကြိမ်အနန္တ၌ တီရ္ထအားလုံး၌ ရေချိုးပြီးသူများကဲ့သို့ ဖြစ်၍ ယဇ္ဉာအဆုံးသတ် အဝဘෘထသ္နာန (အဆုံးရေချိုး) များကိုလည်း ပြည့်စုံစွာ ပြုလုပ်ပြီးကြသည်။

Verse 95

तैः सुराः पूजिताः सर्वे ब्रह्मविष्णुमुखा मखैः । यैः स्वर्णकुसुमैरत्नैरर्चिता मणिकर्णिका

မဏိကဏ္ဏိကာကို ရွှေပန်းများနှင့် ရတနာများဖြင့် အರ್ಚနာပြုသူတို့သည် ယဇ္ဉာမခများအားဖြင့် ဘြဟ္မာ၊ ဗိဿဏုတို့ကို ဦးဆောင်သည့် ဒေဝတားအားလုံးကို ပူဇော်ပြီးသား ဖြစ်ကြသည်။

Verse 96

अहं तेनोमया सार्धं दीक्षां संप्राप्य शांभवीम् । अर्चितः प्रत्यहं येन पूजिता णिकर्णिका

ဦမာနှင့်အတူ ရှာမ္ဘဝီ ဒိက္ခာကို ရရှိပြီးနောက်၊ ငါသည် သူ့အားဖြင့် နေ့စဉ် အರ್ಚနာခံရသည်။ ထို့ပြင် မဏိကဏ္ဏိကာကိုလည်း သူက श्रद्धာဖြင့် ဂုဏ်ပြုပူဇော်သည်။

Verse 97

तपांसि तेन तप्तानि शीर्णपर्णादिना चिरम् । सेविता श्रद्धया येन श्रीमती मणिकर्णिका

သူသည် အရွက်ခြောက်စသည်တို့ကိုသာ အာဟာရပြု၍ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တပသ္ယာကို ကျင့်သုံးခဲ့သည်။ ထို့ပြင် श्रद्धာဖြင့် ကံကောင်းမင်္ဂလာပြည့်ဝသော မဏိကဏ္ဏိကာကို ဆည်းကပ်ဝန်ဆောင်ခဲ့သည်။

Verse 98

दत्त्वा दानानि भूरीणि मखानिष्ट्वा तु भूरिशः । चिरं तप्त्वाप्यरण्येषु स्वर्गैश्वर्यान्महीं पुनः

အလှူဒါနများစွာ ပေးကမ်းပြီး၊ ယဇ္ဉာများစွာ ဆောင်ရွက်ကာ၊ တောအရပ်၌ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တပသ္ယာကျင့်သော်လည်း—ကောင်းကင်ဘုံ၏ အိုင်ශ්ဝရယကို ခံစားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် မြေပြင်သို့ ပြန်လည်ရောက်လာရသည်။

Verse 99

विपुलेत्र महीपृष्ठे पंचक्रोश्यां मनोहरा । संश्रिता मणिकर्णीयैस्ते याताश्चानिवर्तकाः

ဤကျယ်ပြန့်သော မြေပြင်ပေါ်၌၊ ကာသီ၏ သာယာလှပသော ပဉ္စကရိုးသီ (ပတ်လမ်းသန့်) အတွင်း၊ မဏိကဏ္ဏိကာ၏ ဘက္တများထံ အားကိုးခိုလှုံသူတို့သည် ခရီးကို ဆက်လက်သွားပြီး ပြန်မလာတော့—မောက္ခ၊ အဆုံးသတ်လွတ်မြောက်ခြင်းကို ရရှိကြသည်။

Verse 100

दानानां च व्रतानां च क्रतूनां तपसामपि । इदमेव फलं मन्ये यदाप्या मणिकर्णिका

ဒါန၊ ဝရတ (သစ္စာကတိ)၊ ယဇ္ဉ၊ နှင့် တပဿာတို့၏—အမှန်တကယ် အကျိုးဖလကို ငါသည် ဤတစ်ခုတည်းဟု ယူဆသည်။ မဏိကဏ္ဏိကာကို ရောက်ရှိ၍ ၎င်း၏ သန့်ရှင်းသော ရေကို ထိတွေ့ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

Verse 110

एतेषामपि तीर्थानां चतुर्णामपि सत्तम । पंचमं मणिकर्ण्याख्यं मनावेयवशुद्धिदम्

အကျင့်သီလရှိသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ ဤတီရ္ထလေးခုအတွင်း၌ပင် ပဉ္စမတီရ္ထတစ်ခု ရှိသေးသည်။ မဏိကဏ္ဏီ (မဏိကဏ္ဏိကာ) ဟု ခေါ်ပြီး စိတ်နှင့် ကိုယ်ကို အလွန်သေးငယ်သည့် အနှစ်သာရအထိ သန့်စင်ပေးသည်။

Verse 117

इति वीरेश्वराख्यानं तीर्थाख्यानप्रसंगतः । कथितं ते पुरागस्ते कामेशं कथयाम्यतः

ဤသို့ တီရ္ထအကြောင်းအရာကို ဆက်စပ်၍၊ အဂஸ္တျာရေ၊ ဗီရေးရှဝရ အကြောင်းအရာကို သင်အား ပြောကြားပြီးပြီ။ ယခု ထို့နောက် ကာမေရှ၏ ဂုဏ်တော်ကို ငါ ဆက်လက် ဟောပြောမည်။