Adhyaya 19

Verse 1

स्कंद उवाच । शृण्वगस्त्य तपोराशे काश्यां लिंगानि यानि वै । सेवितानि नृणां मुक्त्यै भवेयुर्भावितात्मनाम्

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်– အို အဂஸ္တျ၊ တပ၏ ဘဏ္ဍာတိုက်၊ နားထောင်ပါ။ ကာသီရှိ သီဝလိင်္ဂများသည် စိတ်ကို သန့်စင်၍ စည်းကမ်းရှိသူတို့က ပူဇော်ဆည်းကပ်လျှင် မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ၏ အကြောင်းဖြစ်လာသည်။

Verse 2

कृत्तिप्रावरणं यत्र कृतं देवेन लीलया । रुद्रावास इति ख्यातं तत्स्थानं सर्वसिद्धिदम्

ဘုရားသည် ဒိဗ္ဗလီလာဖြင့် အသားရေကို အဝတ်အဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့သော ထိုနေရာကို «ရုဒြာဝာသ» ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထိုသန့်ရှင်းသော ဌာနသည် စိဒ္ဓိ အားလုံးကို ပေးသနားသည်။

Verse 3

स्थिते तत्रोमया सार्धं स्वेच्छया कृत्तिवाससि । आगत्य नंदी विज्ञप्तिं चक्रे प्रणतिपूर्वकम्

ထိုနေရာ ကෘတ္တိဝာသ၌ မိမိအလိုတော်အတိုင်း ဥမာနှင့်အတူ သီတင်းသုံးနေစဉ် နန္ဒီသည် လာရောက်၍ ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီးနောက် လေးစားစွာ တောင်းပန်လျှောက်ထား하였다။

Verse 4

देवदेवेश विश्वेश प्रासादाः सुमनोहराः । सर्वरत्नमया रम्याः साष्टाषष्टिरभूदिह

အို ဒေဝဒေဝေရှ၊ အို ဗိශ්ဝေရှ! ဤနေရာ၌ အလွန်လှပစွာ စိတ်ကိုဖမ်းစားသော နန်းတော် ၆၈ ဆောင် ပေါ်ပေါက်လာ၏—ရတနာမျိုးစုံဖြင့် တန်ဆာဆင်တည်ဆောက်ထား၍ ရမဏီယ ဖြစ်၏။

Verse 5

भूर्भुवःस्वस्तले यानि शुभान्यायतनानि हि । मुक्तिदान्यपि तानीह मयानीतानि सर्वतः

မြေ၊ အလယ်အာကာသနှင့် ကောင်းကင်လောကတို့၌ ရှိသမျှ မင်္ဂလာရှိသော သန့်ရှင်းရာဌာနများ—မောက္ခပေးနိုင်သည့် အရာများပင်—အားလုံးကို ငါသည် အရပ်ရပ်မှ ဤနေရာသို့ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

Verse 6

यतो यच्च समानीतं यत्र यच्च कृतास्पदम् । कथयिष्याम्यहं नाथ क्षणं तदवधार्यताम्

ဘယ်နေရာမှ ဘာကို ယူဆောင်လာခဲ့သနည်း၊ ဘယ်နေရာတွင် ဘာကို အာသနအဖြစ် တည်ထားသနည်း—အို နာထ! ငါ ပြောပြမည်၊ ခဏလေး နားထောင်၍ စဉ်းစားပေးပါ။

Verse 7

स्थाणुर्नाम महालिंगं देवदेवस्य मोक्षदम् । कुरुक्षेत्रादिहोद्भूतं कलाशेषोस्ति तत्र वै

‘သ္ထာဏု’ ဟု အမည်ရသော မဟာလိင်္ဂတစ်ပါး ရှိသည်။ ဒေဝဒေဝ၏ အနုဂ्रहကြောင့် မောက္ခကို ပေးစွမ်း၏။ ၎င်းသည် ကုရုက္ခေတ္တရမှ ဤနေရာသို့ ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ ထိုနေရာ၌ အမှန်တကယ် ‘ကလာ-ရှေသ’ ဟူသော ကျန်ရစ်အစိတ်အပိုင်း တစ်စိတ် ရှိနေသေးသည်။

Verse 8

तदग्रे सन्निहत्याख्या महापुष्करिणी शुभा । लोलार्क पश्चिमे भागे कुरुक्षेत्रस्थली तु सा

၎င်း၏ရှေ့တွင် “သန္နိဟတ္ယာ” ဟုခေါ်သော မင်္ဂလာရှိသည့် မဟာပုရှ္ကရိဏီ (သန့်ရှင်းသော ရေကန်ကြီး) တည်ရှိသည်။ လောလာရ္က၏ အနောက်ဘက်တွင် ကာသီအတွင်းရှိ “ကူရုက္ရှೇತ್ರ-နေရာ” ဟုခေါ်သော သန့်ရှင်းမြေတည်ရှိသည်။

Verse 9

तत्र स्नातं हुतं जप्तं तप्तं दत्तं शुभार्थिभिः । कुरुक्षेत्राद्भवेत्सत्यं कोटिकोटिगुणाधिकम्

ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်း၊ ဟိုးမ (မီးပူဇော်) ပြုခြင်း၊ ဇပ် (မန္တရား) ရွတ်ဆိုခြင်း၊ တပ (အာသီသ) ကျင့်ခြင်းနှင့် ဒါန ပေးခြင်းတို့ကို မင်္ဂလာကို ရှာဖွေသူများ ပြုလုပ်လျှင်၊ ကူရုက္ရှೇತ್ರ၏ ပုဏ္ဏာထက် ကောဋိကောဋိ ဆတိုးမြှင့်သော အကျိုးကို အမှန်တကယ် ရရှိစေသည်။

Verse 10

नैमिषाद्देवदेवोत्र ब्रह्मावर्तेन संयुतः । तत्रांशमात्रं संस्थाप्य काश्यामाविरभूद्विभो

နိမိရှမှ ဒေဝတို့၏ ဒေဝတော်သည် ဤနေရာသို့ ကြွလာ၍ ဘြဟ္မာဝရ္တနှင့် ဆက်စပ်လျက်ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ မိမိ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာ တည်ထောင်ပြီးနောက်၊ အရှင်ကြီးသည် ကာသီ၌ ပေါ်ထွန်းတော်မူ하였다။

Verse 11

ढुंढिराजोत्तरेभागे सिद्धिदं साधकस्य वै । लिंगं वै देवदेवाख्यं तदग्रे कूप उत्तमः

ဓုံဓိရာဇ၏ မြောက်ဘက်တွင် “ဒေဝဒေဝ” ဟုခေါ်သော လင်္ဂရှိပြီး၊ ၎င်းသည် သာဓကအား စိဒ္ဓိ (အောင်မြင်မှု) ပေးတော်မူသည်။ ထို့၏ ရှေ့တွင်လည်း အထူးကောင်းမွန်သော ရေတွင်းတစ်တွင်း ရှိသည်။

Verse 12

ब्रह्मावर्त इति ख्यातः पुनरावृत्तिहृन्नृणाम् । तत्कूपाद्भिः कृतस्नानो देवदेवं समर्च्य च

ဤနေရာကို “ဘြဟ္မာဝရ္တ” ဟု ကျော်ကြားပြီး လူတို့၏ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကို ဖယ်ရှားပေးသည်။ ထိုရေတွင်းရေဖြင့် ရေချိုးကာ ဒေဝဒေဝကို ထုံးတမ်းအတိုင်း ပူဇော်အာရాధနာ ပြု၍…

Verse 13

तत्पुण्यं नैमिषारण्यात्कोटिकोटिगुणं स्मृतम् । गोकर्णायतनादत्र स्वयमाविरभून्महत्

ထိုကုသိုလ်သည် နိုင်မိရှာရဏ္ယ၏ ကုသိုလ်ထက် ကုဋိကုဋိဆတင်မြောက် ပိုမိုကြီးမားသည်ဟု စာမူများတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ဤနေရာ၌ ဂိုကර්ဏ အာယတနမှ မဟာသတ္တဝါသည် ကိုယ်တိုင်ပင် ထင်ရှားပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 14

लिंगं महाबलं नाम सांबादित्यसमीपतः । दर्शनात्स्पर्शनाद्यस्य क्षणादेनो महाबलम्

စాంబာဒိတျယအနီးတွင် “မဟာဗလ” ဟု အမည်ရသော အလွန်အင်အားကြီး လင်္ဂရှိသည်။ ၎င်းကို မြင်ရုံ၊ ထိရုံဖြင့်ပင် အင်အားကြီးသော အပြစ်သည် ခဏချင်း ပျက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 15

वाताहतस्तूलराशिरिव विद्राति दूरतः । कपालमोचनपुरो दृष्ट्वा लिंगं महाबलम्

လေတိုက်ခတ်လျှင် ဝါတုံးအစုကြီးက အဝေးသို့ ပြန့်ကျဲသွားသကဲ့သို့၊ ကပာလမိုးချနပုရတွင် မဟာဗလ လင်္ဂကို မြင်မြင်ချင်း (အပြစ်) သည် အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားသည်။

Verse 16

महाबलमवाप्नोति निवार्णनगरं व्रजेत् । ऋणमोचनतः प्राच्यां प्रभासात्क्षेत्रसत्तमात्

လူသည် မဟာဗလ (အင်အားကြီးမားမှု) ကို ရရှိပြီး “နိဝာရဏ” ဟု ခေါ်သော မြို့သို့ သွားရမည်။ (ဤကုသိုလ်သည်) အရှေ့ဘက်ရှိ ရဏမိုးချနနှင့် သန့်ရှင်းရာကွင်းများအနက် အမြတ်ဆုံး ပရဘာသထက်ပင် ထူးမြတ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 17

शशिभूषणसंज्ञं तु लिंगमत्र प्रतिष्ठितम् । तल्लिंगसेवनान्मर्त्यः शाशिभूषणतां व्रजेत्

ဤနေရာတွင် “ရှရှိဘူရှဏ” ဟု ခေါ်သော လင်္ဂကို တည်ထောင်ထားသည်။ ထိုလင်္ဂကို ဆည်းကပ်ပြုစုခြင်းဖြင့် မရဏသတ္တဝါသည် ရှရှိဘူရှဏတ—ထိုသဘောတရားမြင့်မြတ်သော ဂုဏ်သိက္ခာ—ကို ရောက်ရှိနိုင်သည်။

Verse 18

प्रभासक्षेत्रयात्रायाः पुण्यं प्राप्नोति कोटिकृत् । उज्जयिन्या महाकालः स्वयमत्रागतो विभुः

ဤနေရာ၌ ဘုရားဖူးခရီးပြုလျှင် ပရဘာသာသို့ မရေမတွက် ခရီးများပြုသကဲ့သို့ ကုသိုလ်အကျိုးကို ကိုဋိဆတင်မြှောက် ရရှိ၏။ အုဇ္ဇယိနီမှ အလုံးစုံကို လွှမ်းမိုးသော သခင် မဟာကာလသည် ကိုယ်တိုင် ဤနေရာသို့ ကြွလာတော်မူ၏။

Verse 19

यन्नामस्मरणादेव न भयं कलिकालतः । प्रणवाख्यान्महालिंगात्प्राच्यां कल्मषनाशनम्

သူ၏ နာမကိုသာ သတိရစိတ်ဖြင့် အောက်မေ့လျှင် ကလိယုဂ်၌ပင် ကြောက်ရွံ့မှု မရှိတော့။ အရှေ့ဘက်၌ ‘ပရဏဝ’ ဟု ခေါ်သော မဟာလင်္ဂ တည်ရှိ၍ အပြစ်အညစ်ကို ဖျက်ဆီးပေး၏။

Verse 20

महाकालाभिधं लिंगं दर्शनान्मोक्षदं परम् । अयोगंधेश्वरं लिंगं पुष्करात्तीर्थसत्तमात्

‘မဟာကာလ’ ဟု အမည်ရသော လင်္ဂကို ဒർശန (သန့်ရှင်းသော မြင်ခြင်း) မျှဖြင့်ပင် အမြင့်ဆုံး မောက္ခကို ပေးတော်မူ၏။ ထို့ပြင် ‘အယောဂံဓေရှွရ’ ဟု ခေါ်သော လင်္ဂသည် တီရ္ထတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ပုရှ္ကရမှ ဤနေရာသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 21

आविरासीदिह महत्पुष्करेण सहैव तु । मत्स्योदर्युत्तरेभागे दृष्ट्वा ऽयोगंधमीश्वरम्

ဤအရာသည် မဟာပုရှ္ကရနှင့်အတူ ဤနေရာ၌ပင် ပေါ်ထွန်းလာ၏။ မత్సယိုဒရီ၏ မြောက်ဘက်ပိုင်းတွင် သခင် အယောဂံဓကို မြင်ဒর্শနပြုလျှင် ဘက္တသည် ကောင်းချီးမင်္ဂလာ ခံစားရ၏။

Verse 22

स्नात्वाऽयोगंधकुंडे तु भवात्तारयते पितॄन् । महानादेश्वरं लिंगमट्टहासादिहागतम्

အယောဂန္ဓကுண္ဍ၌ ရေချိုးလျှင် လောကီချည်နှောင်မှုမှ ဘိုးဘွားပိတೃတို့ကို ကယ်တင်နိုင်၏။ မဟာနာဒေရှွရ လင်္ဂသည် အဋ္ဌဟာသမှ ဤနေရာသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 23

त्रिलोचनादुदीच्यां तु तद्दृष्टमुक्तये मतम् । महोत्कटेश्वरं लिंगं मरुत्कोटादिहागतम् । कामेश्वरोत्तरे भागे दृष्टं विमलसिद्धिदम्

ထရီလိုချနာ၏ မြောက်ဘက်၌ ၎င်း၏ ဒർശနကို မြင်ခြင်းသည် မုတ်တိ (လွတ်မြောက်မှု) ပေးသည်ဟု သတ်မှတ်ကြ၏။ မဟောတ္ကဋေရှွရ လင်္ဂသည် မရုတ်ကိုဋာမှ ဤနေရာသို့ ရောက်လာ၏။ ကာမေရှွရ၏ မြောက်ပိုင်း၌ ၎င်းကို မြင်လျှင် အညစ်အကြေးကင်းသော စိဒ္ဓိကို ပေး၏။

Verse 24

विश्वस्थानादिहायातं लिंगं वै विमलेश्वरम् । स्वर्लीनात्पश्चिमे भागे दृष्टं विमलसिद्धिदम्

ဝိශ්ဝသ္ထာနမှ ဤနေရာသို့ ရောက်လာသော လင်္ဂသည် ဝိမလေရှွရ ဖြစ်၏။ စွာရလီန၏ အနောက်ဘက်ပိုင်း၌ ၎င်းကို မြင်လျှင် အညစ်အကြေးကင်းသော စိဒ္ဓိကို ပေး၏။

Verse 25

महाव्रतं महालिंगं महेंद्रादिह संस्थितम् । स्कंदेश्वर समीपे तु महाव्रतफलप्रदम्

မဟೇಂದ್ರမှ ယူဆောင်လာသော မဟာလင်္ဂ “မဟာဝြတ” သည် ဤနေရာ၌ တည်ထား၏။ စကန္ဒေရှွရ အနီး၌ ၎င်းသည် မဟာဝြတ၏ အကျိုးဖလကို ပေး၏။

Verse 26

वृंदारकर्षिवृंदानां स्तुवतां प्रथमे युगे । उत्पन्नं यन्महालिंगं भूमिं भित्त्वा सुदुर्भिदाम्

ပထမယုဂ၌ ရှင်ရသီများနှင့် ဒေဝတားအစုအဝေးတို့ ချီးမွမ်းနေစဉ်၊ ထိုးဖောက်ရန် အလွန်ခက်ခဲသော မြေကြီးကို ခွဲဖောက်၍ ထိုမဟာလင်္ဂသည် ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 27

महादेवेति तैरुक्तं यन्मनोरथपूरणात । वाराणस्यां महादेवस्तदारभ्याभवच्च यत्

သူတို့၏ မနောရথများ ပြည့်စုံစေသောကြောင့် ၎င်းကို “မဟာဒေဝ” ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ဝါရာဏသီ၌လည်း “မဟာဒေဝ” အဖြစ် တည်မြဲစွာ ပရတိဋ္ဌာန ခံယူလာခဲ့သည်။

Verse 28

मुक्तिक्षेत्रं कृतं येन महालिंगेन काशिका । अविमुक्ते महादेवं यो द्रक्ष्यत्यत्रमानवः

ဤကာသီကာ (ဝါရာဏသီ) ကို ‘မုတ္တိ-ကေတ္တရ’ ဖြစ်စေသော မဟာလင်္ဂကြောင့်ပင်။ အဝိမုတ္တ၌ ဤနေရာတွင် မဟာဒေဝကို မြင်တွေ့သူ မနုဿသည်…

Verse 29

शंभुलोके गमस्तस्य यत्रतत्र मृतस्य हि । अविमुक्ते प्रयत्नेन तत्संसेव्यं मुमुक्षुभिः

မည်သူမဆို သေဆုံးလျှင်—သေဆုံးရာနေရာ မည်သည့်နေရာဖြစ်စေ—သူ၏ဂတိသည် သမ္ဘူ၏ လောကသို့ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မုတ္တိကိုလိုလားသူတို့သည် ကြိုးပမ်းအားထုတ်၍ အဝိမုတ္တကို အားကိုးကာ ဆည်းကပ်ပြုစုသင့်သည်။

Verse 30

कल्पांतरेपि न त्यक्तं कदाप्यानंदकाननम् । येन लिंगस्वरूपेण महादेवेन सर्वथा

ကလ္ပအဆုံးတိုင်လည်း အာနန္ဒကာနနကို မည်သည့်အခါမျှ မစွန့်ပစ်ကြ။ အကြောင်းမှာ မဟာဒေဝသည် အလုံးစုံအားဖြင့် လင်္ဂရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြင့် ထိုနေရာ၌ အမြဲတည်ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 31

तत्प्रसादोयमतुलः सर्वरत्नमयः शुभः । हिरण्यगर्भतीर्थाच्च प्रतीच्यां क्षेत्ररक्षकम्

ထိုသူ၏ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ကရုဏာတော်သည် မင်္ဂလာဖြစ်၍ ရတနာအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်စုံသည်။ ထို့ပြင် ဟိရဏ္ယဂರ್ಭ-တီရ္ထမှ အနောက်ဘက်၌ ကေတ္တရ၏ ကာကွယ်သူ (တည်ရှိ) သည်။

Verse 32

वाराणस्यामधिष्ठात्री देवता साभिलाषदा । महादेवेति संज्ञा वै सर्वलिंगस्वरूपिणी

ဝါရာဏသီ၏ အဓိဋ္ဌာတရီ ဒေဝီသည် ဆန္ဒလိုရာကို ပေးသနားသူ ဖြစ်၍ အမှန်တကယ် ‘မဟာဒေဝါ’ ဟု ခေါ်ကြသည်။ သူမသည် လင်္ဂအားလုံး၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ကိုယ်တွင်း၌ ဆောင်ထားသူ ဖြစ်သည်။

Verse 33

वाराणस्यां महादेवो दृष्टो यैर्लिंगरूपधृक् । तेन त्रैलोक्यलिंगानि दृष्टानीह न संशयः

ဗာရာဏသီ၌ လင်္ဂရုပ်ကို ဆောင်ထားသော မဟာဒေဝကို မြင်ဖူးသူသည် ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် သုံးလောက၏ လင်္ဂတို့ကိုလည်း မြင်ဖူးပြီးဖြစ်သည်ဟု မသံသယရှိ။

Verse 34

वाराणस्यां महादेवं समभ्यर्च्य सकृन्नरः । आभूतसंप्लवं यावच्छिवलोके वसेन्मुदा

ဗာရာဏသီ၌ မဟာဒေဝကို တစ်ကြိမ်တည်းပင် ကြည်ညိုစွာ ပူဇော်သူသည် သတ္တဝါတို့ ပျက်သုဉ်းရာ မဟာပရလယအထိ ရွှင်လန်းစွာ ရှိဝလောက၌ နေထိုင်ရမည်။

Verse 35

पवित्रपर्वणि सदा श्रावणे मासि यत्नतः । लिंगे पवित्रमारोप्य महादेवे न गर्भभाक्

ပဝိတ္တရပရဗန် အမြတ်နေ့၌၊ အထူးသဖြင့် ရှရဝဏ မာသတွင်၊ လင်္ဂပေါ်သို့ ‘ပဝိတ္တရ’ ကြိုး/ပန်းကုံးကို သေချာစွာ တင်လှူရမည်။ မဟာဒေဝအား ဤသို့ပြုလျှင် နောက်တစ်ဖန် မိခင်ဝမ်းသို့ မဝင်ရတော့ (ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမှ လွတ်)။

Verse 36

पितामहेश्वरं लिंगं गयातीर्थादिहागतम् । फल्ग्रुप्रभृतिभिस्तीर्थैः सार्धकोट्यष्टसंमितैः

‘ပိတာမဟေရှဝရ’ ဟု ခေါ်သော လင်္ဂသည် ဂယာတီရ္ထမှ ဤနေရာသို့ ရောက်လာပြီး၊ ဖလ္ဂု စသော တီရ္ထများနှင့်အတူ—စုစုပေါင်း အဋ္ဌကောဋိခွဲ (၈ ကောဋိခွဲ) အရေအတွက်ဖြင့်—လိုက်ပါလာသည်။

Verse 37

धर्मेण यत्र वै तप्तं युगानामयुतं शतम् । साक्षीकृत्य महालिंगं श्रीमद्धर्मेश्वराभिधम्

ဤနေရာ၌ ဓမ္မသည် အယုတ-သတ ယုဂများတိုင်အောင် အမှန်တကယ် တပသျာပြုခဲ့ပြီး၊ ‘သရီမတ် ဓမ္မေရှဝရ’ ဟု ကျော်ကြားသော မဟာလင်္ဂကို သက်သေအဖြစ် ထားရှိခဲ့သည်။

Verse 38

पितामहेश्वरं लिंगं तत्राभ्यर्च्य नरो मुदा । त्रिःसप्तकुलसंयुक्तो मुच्यते नात्र संशयः

ထိုနေရာ၌ «ပိတာမဟေရှွရ» ဟုခေါ်သော လင်္ဂကို ပီတိဖြင့် ပူဇော်အာရဓနာပြုလျှင်၊ လူသည် သုံးကြိမ်ခုနစ်—အနှစ်နှစ်ဆယ့်တစ် မျိုးဆက်နှင့်တကွ မောက္ခကို ရရှိမည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 39

प्रयागात्तीर्थराजाच्च शूलटंको महेश्वरः । तीर्थराजेन सहितः स्थित आगत्य वै स्वयम्

ပရယာဂမှ၊ တီရ္ထတို့၏ဘုရင်ထံမှ၊ မဟေရှွရသည် «ရှူလတင်္က» အဖြစ်တော်မူ၍ ကိုယ်တိုင်ကြွလာကာ၊ ထိုတီရ္ထရာဇနှင့်အတူ ဤနေရာ၌ တည်နေရာယူတော်မူ၏။

Verse 40

निर्वाणमंडपाद्रम्यादवाच्यामतिनिर्मलः । प्रासादो मेरुणा यस्य स्पर्धते कांचनोज्वलः

လှပသော နိဗ္ဗာဏ-မဏ္ဍပကြောင့် ထိုနေရာ၌ ဖော်မပြနိုင်လောက်အောင် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော ပရာသာဒ-ဗိမာန်တော်တစ်ဆောင် ရွှေရောင်တောက်ပ၍ မေရုတောင်၏ အလှတရားနှင့် ယှဉ်ပြိုင်သကဲ့သို့ ရှိ၏။

Verse 41

देवेनैव वरो दत्तो यत्र पूर्वं युगांतरे । पूज्यो महेश्वरः काश्यां प्रथमं कलुषापहः

ထိုနေရာ၌ ယခင်ယုဂကာလတစ်ခါတွင် ဒေဝတော်တိုင်က ကောင်းချီးပေးတော်မူခဲ့သည်—ကာရှီမြို့၌ အရင်ဆုံး မဟေရှွရကို ပူဇော်ရမည်ဟု၊ အညစ်အကြေးနှင့် အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပေးသော အရှင်ဖြစ်၏။

Verse 42

यः प्रयाग इह स्नातो नमस्यति महेश्वरम् । समभ्यर्च्य विधानेन महासंभारविस्तरैः

ပရယာဂ၌ သန့်စင်ရေချိုးပြီး ဤနေရာသို့လာကာ မဟေရှွရကို ဦးညွှတ်နမස්ကာရပြု၍၊ စည်းကမ်းနည်းလမ်းအတိုင်း ပူဇော်ပစ္စည်းများစွာဖြင့် အာရဓနာပူဇော်သောသူမည်သူမဆို—

Verse 43

प्रयागस्नानजात्पुण्याच्छूलटंक विलोकनात् । स प्राप्नुयान्न संदेहः पुण्यं कोटिगुणोत्तरम्

ပရာယာဂ၌ သန့်ရှင်းစွာ ရေချိုးခြင်းမှ ပေါ်ပေါက်သော ကုသိုလ်နှင့် ရှူလာတန်ကကို မြင်တွေ့ခြင်းကြောင့်၊ သံသယမရှိဘဲ ကုသိုလ်သည် ဆယ်သန်းဆတိုးတက်၍ ရရှိသည်။

Verse 44

शंकुकर्णान्महाक्षेत्रान्महातेज इतीरितम् । लिंगमाविरभूदत्र महातेजोविवृद्धिदम्

ရှင်ကူကဏ္ဏ မဟာကေတ္တရမှ ဤနေရာ၌ လိင်္ဂတော်တစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာ၍ “မဟာတေဇ” ဟု ခေါ်ကြသည်။ ၎င်းသည် မဟာဝိညာဉ်ရောင်ခြည်ကို တိုးပွားစေ၏။

Verse 45

महातेजोनिधिस्तस्य प्रासादोतीवनिर्मलः । ज्वालाजटिलिताकाशो माणिक्यैरेव निर्मितः

ထိုမဟာတေဇ၏ ဘုရားကျောင်းသည် မဟာတေဇ၏ خزာနာတော်ကဲ့သို့—အလွန်သန့်ရှင်း—မဏိကျပ်များဖြင့်သာ ဆောက်ထားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ၎င်း၏တောက်ပမှုကြောင့် အပေါ်က မိုးကောင်းကင်သည် မီးလျှံများဖြင့် ရောယှက်နေသကဲ့သို့ မြင်ရ၏။

Verse 46

तल्लिंगदर्शनात्स्पर्शात्स्तवनाच्च समर्चनात् । प्राप्यते तत्परं धाम यत्र गत्वा न शोचते

ထိုလိင်္ဂတော်ကို မြင်ခြင်း၊ ထိတွေ့ခြင်း၊ ချီးမွမ်းသီဆိုခြင်းနှင့် ကောင်းစွာ ပူဇော်ခြင်းတို့ကြောင့် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဓာမတော်အိမ်ရာကို ရရှိသည်။ ထိုနေရာသို့ ရောက်ပြီးနောက် ဝမ်းနည်းခြင်း မရှိတော့။

Verse 47

विनायकेश्वरात्पूर्वं महातेजः समर्चनात् । तेजोमयेन यानेन याति माहेश्वरं पदम्

ဝိနာယကေရှွရထံ မသွားမီ မဟာတေဇကို စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်လျှင်၊ တောက်ပရောင်ခြည်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ယာဉ်တော်ဖြင့် မာဟေရှွရ ပဒကို ရောက်ရှိသည်။

Verse 48

रुद्रकोटिसमाख्यातात्तीर्थात्परमपावनात् । महायोगीश्वरं लिंगमाविश्चक्रे स्वयं परम्

အလွန်သန့်ရှင်းစေသော “ရုဒ္ဒရ-ကိုဋိ” ဟုခေါ်သော တီရ္ထမှ၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တိုင် “မဟာယောဂီဣශ්ဝရ” အမည်ရှိ လင်္ဂကို ထင်ရှားစေတော်မူ၏။

Verse 49

पार्वतीश्वर लिंगस्य समीपे सर्वसिद्धिकृत् । तल्लिंगदर्शनात्पुंसां कोटिलिंग फलं भवेत्

စိဒ္ဓိအားလုံးကို ပေးတော်မူသော ပါర్వတီဣශ්ဝရ လင်္ဂအနီး၌၊ ထိုလင်္ဂကို မြင်ရုံမျှဖြင့် လူတို့သည် လင်္ဂတစ်ကိုဋိကို ပူဇော်သကဲ့သို့ ပုဏ္ဏဖလကို ရရှိကြ၏။

Verse 50

तत्प्रासादस्य परितो रुद्राणां कोटिसंमिताः । प्रासादारम्यसंस्थाना निर्मिता रुद्रमूर्तिभिः

ထိုပရသာဒ်၏ ပတ်လည်တွင် ရုဒ္ဒရ၏ မূર્તိရূপများကပင် သာယာလှပသော ဘုရားကျောင်းဝန်းများကို တစ်ကိုဋိအရေအတွက်ဖြင့် တည်ဆောက်တော်မူကြ၏။

Verse 51

काश्यां रुद्रस्थली सा तु पठ्यते वेदवादिभिः । रुद्रस्थल्यां मृता ये वै कृमिकीटपतंगकाः

ကာရှီမြို့၌ ထိုနေရာကို ဝေဒအဓိပ္ပါယ်ရှင်းလင်းသူတို့က “ရုဒ္ဒရသ္ထလီ” ဟု ခေါ်ဆိုကြ၏။ အမှန်တကယ် ရုဒ္ဒရသ္ထလီ၌ သေဆုံးသော ပိုးကောင်၊ ပိုးမွှားနှင့် ပတင်ကာတို့ပင်…

Verse 52

पशुपक्षिमृगा मर्त्या म्लेच्छा वाप्यथ दीक्षिताः । तेषां तु रुद्रीभूतानां पुनरावृत्तिरत्र न

တိရစ္ဆာန်၊ ငှက်၊ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်၊ လူ၊ မလေစ္ဆာ သို့မဟုတ် ဒိက္ခိတဖြစ်စေ—ဤနေရာ၌ “ရုဒ္ဒရရূপ” (ရုဒ္ဒရနှင့် တစ်လုံးတစ်ဝါး) ဖြစ်သွားသူတို့အတွက် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိ။

Verse 53

जन्मांतरसहस्रेषु यत्पापं समुपार्जितम् । रुद्रस्थलीं प्रविष्टस्य तत्सर्वं व्रजति क्षयम्

မွေးဖွားမှုထောင်ပေါင်းများအတွင်း စုဆောင်းလာသော အပြစ်အားလုံးသည်—ရုဒြသ္ထလီသို့ ဝင်ရောက်သည့်ခဏ၌ အကုန်လုံး ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 54

अकामो वा सकामो वा तिर्यग्योनिगतोपि वा । रुद्रस्थल्यां त्यजन्प्राणान्परं निर्वाणमाप्नुयात्

ဆန္ဒမရှိသူဖြစ်စေ ဆန္ဒရှိသူဖြစ်စေ—တိရစ္ဆာန်ဘဝ၌ မွေးဖွားလာသူဖြစ်သော်လည်း—ရုဒြသ္ထလီ၌ အသက်ရှုကို စွန့်လွှတ်သူသည် အမြင့်ဆုံး နိဗ္ဗာန်ကို ရရှိမည်။

Verse 55

स्वयमेकांबरात्क्षेत्रात्कृत्तिवासा इहागतः । कृत्तिवाससि लिंगेत्र स्वयमेव व्यवस्थितः

ကೃတ္တိဝာသာ သခင်သည် ဧကာම්බရ အရှင်မြတ် က္ෂೇತ್ರမှ ဤနေရာသို့ ကိုယ်တိုင် ကြွလာတော်မူပြီး၊ ကೃတ္တိဝာသာ၏ ဤလိင်္ဂ၌ ကိုယ်တိုင်အလိုတော်ဖြင့် တည်ရှိတော်မူသည်။

Verse 56

अस्मिन्स्थाने स्वभक्तानां सांबः सर्षिगणो विभुः । स्वयं चोपदिशेद्ब्रह्म श्रुतौ श्रुतिभिरीडितम्

ဤနေရာ၌ အလုံးစုံအာဏာရှိသော သမ္ဗရှီဝသည် ရှိသီဂဏနှင့်အတူ မိမိ၏ ဘက္တများအား ဘြဟ္မန်ကို ကိုယ်တိုင် သင်ကြားတော်မူသည်—ထိုသစ္စာသည် သြရုတိ၌လည်း၊ သြရုတိများကလည်း ချီးမွမ်းထားသည်။

Verse 57

क्षेत्रेत्र सिद्धिदे प्राप्तश्चंडीशो मरुजांगलात् । प्रचंडपापसंघातं खंडयेच्छतधेक्षणात्

ဤပဝိත්ရ က္ෂೇತ್ರ၌ မရုဇာင်္ဂလမှ စဏ္ဍီရှ သခင် ကြွလာတော်မူ၏; မျက်မြင်ဒർശနသာဖြင့်ပင် ကြမ်းတမ်းသော အပြစ်အစုအဝေးများသည် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ပျက်ကွဲသွားသည်။

Verse 58

पाशपाणिगणाध्यक्ष समीपे यः प्रपश्यति । चंडीश्वरं महालिंगं स याति परमां गतिम्

လက်ထဲတွင် ကြိုးကွင်းကိုင်ထားသော ဂဏအုပ်ချုပ်သူ၏ အနီး၌ တည်ရှိသည့် «ချဏ္ဍီရှွရ» မဟာလင်္ဂကို ဖူးမြင်သူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး အခြေအနေ—မောက္ခ—သို့ ရောက်ရှိသည်။

Verse 59

कालंजरान्नीलकंठस्तिष्ठेदत्र स्वयं विभुः । गणेशाद्दंतकूटाख्यात्समीपे भवनाशनः

ဤနေရာ၌ ကာလဉ္ဇရမှ ကြွလာသော အာဏာအပြည့်ရှိသည့် သခင် နီလကဏ္ဍသည် ကိုယ်တိုင် တည်နေထိုင်တော်မူ၏။ ထို့ပြင် «ဒန္တကူဋ» ဟု ခေါ်ကြသော ဂဏေရှ၏ အနီး၌ «ဘဝနာရှန» လည်း တည်ရှိသည်။

Verse 60

नीलकंठेश्वरं लिंगं काश्यां यैः परिपूजितम् । नीलकंठास्त एव स्युस्तएव शशिभूषणाः

ကာရှီ၌ နီလကဏ္ဍေရှွရ လင်္ဂကို ထုံးတမ်းအတိုင်း စနစ်တကျ ပူဇော်သူတို့သည် နီလကဏ္ဍတော်နှင့် တူညီလာကြ၏။ အမှန်တကယ်ပင် လမင်းတန်ဆာဆင်တော်မူသော သခင်နှင့် တူလာကြသည်။

Verse 61

काश्मीरादिह संप्राप्तं लिंगं विजयसंज्ञितम् । सदा विजयदं पुंसां प्राच्यां शालकटंकटात्

ကာရှ္မီးရမှ ဤနေရာသို့ ရောက်လာသော «ဝိဇယ» ဟု အမည်ရ လင်္ဂသည် လူတို့အား အမြဲတမ်း အောင်မြင်မှုကို ပေးတော်မူ၏။ ၎င်းသည် အရှေ့ဘက်၌ «ရှာလကဋင်္ကဋ» ဟု ခေါ်သော အမှတ်အသားနေရာမှ တစ်ဖက်တွင် တည်ရှိသည်။

Verse 62

रणे राजकुले द्यूते विवादे सर्वदैव हि । विजयो जायते पुंसां विजयेश समर्चनात्

စစ်ပွဲ၌၊ မင်းနန်းတော်၌၊ ကံစမ်းကစား၌၊ အငြင်းပွားမှု၌—အချိန်မရွေး—«ဝိဇယေရှ» ကို ထုံးတမ်းတကျ အရချနာပူဇော်ခြင်းကြောင့် လူတို့အတွက် အောင်ပွဲ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 63

ऊर्ध्वरेतास्त्रिदंडायाः संप्राप्तोत्र स्वयं विभुः । कूश्मांडकं गणाध्यक्षं पुरस्कृत्य व्यवस्थितः

ဤနေရာ၌ သခင်ဘုရားသည် တြိဒဏ္ဍာမှ “ဦර්ဓွရေတား” အဖြစ် ကိုယ်တိုင်ကြွလာ၍၊ ဂဏများ၏ အကြီးအကဲ ကုရှ္မာဏ္ဍကကို ရှေ့တင်ထားကာ တည်ငြိမ်စွာ စံနေတော်မူ၏။

Verse 64

ऊर्ध्वां गतिमवाप्नोति वीक्षणादूर्ध्वरेतसः । ऊर्ध्वरेतसि ये भक्ता न हि तेषामधोगतिः

“ဦර්ဓွရေတား” ကို မျက်မြင်တစ်ချက်သာဖြင့်ပင် အထက်မြတ်သော လမ်းကြောင်းကို ရရှိနိုင်သည်။ ဦර්ဓွရေတား၏ ဘက္တားများသည် အောက်ကျသော ကံကြမ္မာသို့ မကျရောက်ကြ။

Verse 65

मंडलेश्वरतः क्षेत्राल्लिंगं श्रीकंठसंज्ञितम् । विनायकान्मंडसंज्ञादुत्तरस्यां व्यवस्थितम्

မဏ္ဍလေရှွရ၏ သန့်ရှင်းသော နယ်မြေမှ “သရီကဏ္ဍ” ဟု ခေါ်သော လင်္ဂရှိသည်။ ၎င်းသည် မြောက်ဘက်တွင် “မဏ္ဍ” ဟု အမည်ရ ဗိနာယက၏ အနီး၌ တည်ထားသည်။

Verse 66

श्रीकंठस्य च ये भक्ताः श्रीकंठा एव ते नराः । नेह श्रिया वियुज्यंते न परत्र कदाचन

“သရီကဏ္ဍ” ၏ ဘက္တားဖြစ်သူတို့သည် ကိုယ်တိုင်ပင် သရီကဏ္ဍကဲ့သို့ ကောင်းချီးခံရသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ဤလောက၌လည်း သီရိ(ကံကောင်းခြင်း)မှ မကွာ၊ ပရလောက၌လည်း မည်သည့်အခါမျှ မကွာကြ။

Verse 67

छागलांडान्महातीर्थात्कपर्दीश्ववरसंज्ञितः । पिशाचमोचने तीर्थे स्वयमाविरभूद्विभुः

“ချာဂလာဏ္ဍ” ဟု ခေါ်သော မဟာတီရ္ထမှ စ၍၊ “ပိသာချမိုချန” တီရ္ထ၌ အာဏာအပြည့်ရှိသော သခင်ဘုရားသည် ကိုယ်တိုင်ပင် ပေါ်ထွန်းလာပြီး “ကပရ္ဍီဤရှွရ” ဟူသော နာမတော်ကို ခံယူတော်မူ၏။

Verse 68

कपर्दीशं समभ्यर्च्य न नरो निरयं व्रजेत् । न पिशाचत्वमाप्नोति कृत्वात्राप्यघमुत्तमम्

ဤနေရာ၌ ကပရ္ဒီရှ (ရှီဝ) ကို ထုံးတမ်းစဉ်လာအတိုင်း ပူဇော်ကန်တော့လျှင် မည်သူမျှ ငရဲသို့ မသွားရ။ အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်ကို ပြုခဲ့သော်လည်း ပိသာစ (ဒုက္ခရောက်သော နတ်ဆိုးဝိညာဉ်) အဖြစ်သို့ မကျရ။

Verse 69

आम्रातकेश्वरात्क्षेत्राल्लिंगं सूक्ष्मेश संज्ञितम् । स्वयमभ्यागतं चात्र क्षेत्रे वै श्रेयसांपदे

အာမ္ရားတကေရှဝရ အလွန်သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರမှ “စူက္ရှမေရှ” ဟု ခေါ်သော လင်္ဂသည် ဤနေရာသို့ ကိုယ်တိုင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ဤသန့်ရှင်းသော က్షેત્રသည် အကျိုးကောင်းချမ်းသာ၏ အိမ်ရာအမှန်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 70

विकट द्विजसंज्ञस्य गणेशस्य समीपतः । दृष्ट्वा सूक्ष्मेश्वरं लिंगं गतिं सूक्ष्मामवाप्नुयात्

ဝိကဋ (ဒွိဇ ဟုလည်း ခေါ်) အမည်ရှိသော ဂဏေရှ၏ အနီး၌ စူက္ရှမေရှဝရ လင်္ဂကို မြင်တွေ့သူသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့၍ မြင့်မြတ်သော ဂတိ—အထက်မြတ်သော ဝိညာဉ်ရေးရာ ခရီးဆုံး—ကို ရရှိမည်။

Verse 71

संप्राप्तमिह देवेशं जयंतं मधुकेश्वरात् । लंबोदराद्गणपतेः पुरस्तात्तदवस्थितम्

ဤနေရာ၌ ဒေဝတို့၏ အရှင် ဂျယန္တ (ဂျယန္တေရှဝရ) သည် မဓုကေရှဝရ မှ ရောက်လာခဲ့ပြီး ဂဏပတိ လမ္ဗောဒရ၏ ရှေ့တော်၌ တည်ရှိနေသည်။

Verse 72

जयंतेश्वरमालोक्य स्नात्वा गंगाजले शुभे । प्राप्नुयाद्वांछितां सिद्धिं सर्वत्र विजयी भवेत्

ဂျယန္တေရှဝရ ကို ဖူးမြင်ပြီး ကောင်းမြတ်သော ဂင်္ဂါရေ၌ ရေချိုးလျှင် လိုလားသည့် စိဒ္ဓိကို ရရှိကာ နေရာတိုင်း၌ အောင်မြင်သူ ဖြစ်လာမည်။

Verse 73

प्रादुश्चकार देवेशः श्रीशैलात्त्रिपुरांतकः । श्रीशैलशिखरं दृष्ट्वा यत्फलं समुदीरितम्

နတ်တို့၏အရှင် တြိပုရန္တက သခင်သည် သရီရှೈလမှ ပေါ်ထွန်းတော်မူ၏။ သရီရှဲလ တောင်ထိပ်ကို မျက်မြင်ဒർശနသာဖြင့် ကြေညာထားသော ကုသိုလ်ဖလ—

Verse 74

त्रिपुरांतकमालोक्य तत्फलं हेलयाप्यते । विश्वेरात्पश्चिमे भागे त्रिपुरांतकमीश्वरम्

တြိပုရန္တကကို ဒർശနပြုလျှင် ထိုဖလကိုပင် လွယ်ကူစွာ ရရှိ၏။ ဝိශ්ဝေရှွရ၏ အနောက်ဘက်၌ အရှင် တြိပုရန္တက တည်ရှိတော်မူ၏။

Verse 75

स्कंद उवाच । श्रुत्वेति नंदिनो वाक्यं देवदेवेश्वरो हरः । श्रद्धा प्रसाद्य शैलादिमिदं प्रोवाच कुंभज

စကန္ဒက မိန့်တော်မူသည်– နန္ဒိန်၏ စကားကို ကြားနာပြီးနောက် နတ်တို့၏နတ်အရှင် ဟရ (ဟရ) သည် သဒ္ဓါဖြင့် ကြည်နူးလက်ခံကာ၊ ရှဲလာဒီ စသည်တို့အကြောင်းကို ကုမ္ဘဇ (အဂஸ္တျ) ထံ ဤသို့ မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 76

वक्रतुंड गणाध्यक्ष समीपे सोपतिष्ठते । तद्दर्शनादर्चनाच्च करस्थाः सर्वसिद्धयः

ဝကရတုဏ္ဍ (Vakratuṇḍa) သည် ဂဏာတို့၏ အကြီးအကဲဖြစ်၍ အနီး၌ တည်ရှိတော်မူ၏။ ထိုအရှင်ကို ဒർശနပြုခြင်းနှင့် ပူဇော်အရ္ချနာပြုခြင်းကြောင့် စိဒ္ဓိအားလုံးသည် လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 77

जालेश्वरात्त्रिशूली च स्वयमीशः समागतः । कूटदंताद्गणपतेः पुरस्तात्सर्वसिद्धिदः

ဇာလေရှွရမှ တြိရှူလကိုင် အရှင်ဣශ්ဝရ ကိုယ်တိုင် ဤနေရာသို့ ကြွလာတော်မူ၏။ ဂဏပတိ ကူဋဒန္တ၏ ရှေ့တော်၌ တည်ရှိတော်မူပြီး စိဒ္ဓိအားလုံးကို ပေးသနားတော်မူသူ ဖြစ်၏။

Verse 78

रामेश्वरान्महाक्षेत्राज्जटीदेवः समागतः । एकदंतोत्तरे भागे सोर्चितः सर्वकामदः

ရာမေရှွရ မဟာသန့်ရှင်းကွင်းမှ ဇတီဒေဝ သည် ဤနေရာသို့ ကြွလာ၏။ ဧကဒန္တ၏ မြောက်ဘက်၌ ပူဇော်အာရాధနာခံရသဖြင့် ကောင်းမွန်သော ဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်စုံစေတော်မူ၏။

Verse 79

संपूज्य परया भक्त्या न नरो गर्भमाविशेत् । सौम्यस्थानादिहायातो भगवान्कुक्कुटेश्वरः

အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်လျှင် လူသည် ထပ်မံ ဗိုက်အတွင်းသို့ မဝင်တော့ (ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့)။ ဆောမျသ္ထာနမှ ဘဂဝန် ကုက္ကုဋေရှွရ သည် ဤနေရာသို့ ကြွလာ၏။

Verse 80

हरेश्वरो हरिश्चंद्रात्क्षेत्रादत्र समागतः । हरिश्चंद्रेश्वरपुरः पूजितो जयदः सदा

ဟရိရှ္ချန္ဒြ က်ေတၱရ သန့်ရှင်းရာမှ ဟရေးရှွရ သည် ဤနေရာသို့ ကြွလာ၏။ ဟရိရှ္ချန္ဒြေရှွရ၏ ရှေ့တော်၌ ပူဇော်လျှင် အစဉ်အမြဲ အောင်မြင်ခြင်းကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 81

इह शर्वः समायातः स्थानान्मध्यमकेश्वरात् । चतुर्वेदेश्वरं लिंगं पुरोधाय व्यवस्थितम्

ဤနေရာ၌ ရှရဝ (ရှီဝ) သည် မဓျမကေရှွရ ဟုခေါ်သော နေရာမှ ကြွလာ၏။ ထို့နောက် စတုရဝေဒေရှွရ ဟုခေါ်သော လင်္ဂကို ရှေ့တန်းအမြင့်ဆုံးနေရာ၌ တည်ထောင်ထား၏။

Verse 82

शर्वं लिंगं समभ्यर्च्य काश्यां परमसिद्धिकृत् । न जातु जंतुपदवीं प्राप्नुयात्क्वापि मानवः

ကာသီ၌ ရှရဝ-လင်္ဂကို အာရాధနာပူဇော်လျှင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော စိတ္တသိဒ္ဓိကို ရရှိစေ၏။ ထိုသူသည် မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ကိုယ်ခန္ဓာရှိ သတ္တဝါဘဝ၏ လမ်းကြောင်းသို့ ထပ်မံ မကျရောက်တော့။

Verse 83

स्थलेश्वरान्महालिंगं प्रादुर्भूतं परंत्विह । यत्र यज्ञेश्वरं लिंगं सर्वलिंगफलप्रदम्

Sthaleśvara မှ ဤနေရာ၌ အမြင့်မြတ်သော Mahāliṅga သည် ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ဤတွင် Yajñeśvara ဟုခေါ်သော လိင်္ဂရှိ၍ လိင်္ဂအားလုံးကို ပူဇော်သည့် အကျိုးဖလကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 84

महालिंगं समभ्यर्च्य महाश्रद्धासमन्वितः । महतीं श्रियमाप्नोति लोकेत्र च परत्र च

မဟာယုံကြည်ခြင်းဖြင့် Mahāliṅga ကို ပူဇော်အာရုံပြုသူသည် ဤလောက၌လည်း၊ ပရလောက၌လည်း မဟာသုခစည်းစိမ်ကို ရရှိ၏။

Verse 85

इह लिंगं सहस्राक्षं सुवर्णाख्यात्समागतम् । यस्य संदर्शनात्पुंसां ज्ञानचक्षुः प्रजायते

ဤနေရာ၌ Suvarṇākhya ဟုခေါ်သော အရပ်မှ ရောက်လာသည့် Sahasrākṣa အမည်ရှိ လိင်္ဂရှိ၏။ ထိုကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် လူ၌ ‘ပညာမျက်စိ’ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 86

शैलेश्वरादवाच्यां तु सहस्राक्षेश्वरं विभुम् । दृष्ट्वा जन्मसहस्राणां शतानां पातकं त्यजेत्

Avācyā ဒေသရှိ Śaileśvara မှ အာနုဘော်ကြီးသော Sahasrākṣeśvara ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် လူသည် သန်းချီသော မွေးဖွားမှုများအတွင်း စုဆောင်းခဲ့သော အပြစ်ကို စွန့်လွှတ်နိုင်၏။

Verse 87

हर्षिताद्धर्षितं चात्र प्रादुरासीत्तमोहरम् । लिंगंहर्षप्रदं पुंसां दर्शनात्स्पर्शनादपि

Harṣita မှ ဤနေရာ၌ Harṣita ပင် ပေါ်ထွန်းလာ၍ အမှောင် (အဝိဇ္ဇာ) ကို ဖယ်ရှားတော်မူ၏။ ဤလိင်္ဂသည် လူတို့အား မြင်ရုံဖြင့်လည်း၊ ထိတွေ့ရုံဖြင့်လည်း ပီတိကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 88

मंत्रेश्वर समीपे तु प्रासादो हर्षितेशितुः । तद्विलोकनतः पुंसां नित्यं हर्ष परंपरा

မန္တရေးရှွရ အနီးတွင် ဟರ್ಷိတေရှိတု၏ ဘုရားကျောင်း-နန်းတော် တည်ရှိသည်။ ထိုကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် လူတို့သည် အမြဲအသစ်ပြန်ဖြစ်သော ပီတိအာနန္ဒ၏ မပြတ်မတောက် ဆက်စပ်မှုကို ရရှိကြသည်။

Verse 89

इह स्वयं समायातो रुद्रो रुद्रमहालयात् । यस्य दर्शनतो यांति रुद्रलोके नराः स्फुटम्

ဤနေရာတွင် ရုဒ္ဒရသည် ရုဒ္ဒရ၏ မဟာနိဝါသမှ ကိုယ်တိုင် ကြွလာတော်မူသည်။ ဤရုပ်/ဤဌာန၌ တော်ကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် လူတို့သည် ထင်ရှားစွာ ရုဒ္ဒရလောကသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 90

यैस्तु रुद्रेश्वरं लिंगं काश्यामत्र समर्चितम् । ते रुद्ररूपिणो मर्त्या विज्ञेया नात्र संशयः

ကာသီ၌ ဤနေရာတွင် ရုဒ္ဒရေးရှွရ လင်္ဂကို श्रद्धာဖြင့် ပူဇော်အာရဓနာပြုသူတို့သည် မရဏသတ္တဝါဖြစ်သော်လည်း ရုဒ္ဒရ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်သူများဟု သိမှတ်ရမည်—သံသယမရှိ။

Verse 91

त्रिपुरेश समीपे तु दृष्ट्वा रुद्रेश्वरं विभुम् । रुद्रास्त इव विज्ञेया जीवंतोपि मृता अपि

တိရပုရေးရှ အနီးတွင် အာနုဘော်ကြီးသော ရုဒ္ဒရေးရှွရကို မြင်ပြီးနောက် လူတို့ကို ရုဒ္ဒရတို့ကဲ့သို့ဟု သတ်မှတ်ရမည်—အသက်ရှင်စဉ်လည်းကောင်း သေပြီးနောက်လည်းကောင်း။

Verse 92

आगादिह महादेवो वृषेशो वृषभध्वजात् । बाणेश्वरस्य लिंगस्य समीपे वृषदः सदा

ဤနေရာတွင် မဟာဒေဝ—ဝೃષေရှ—နွားတံခွန်ဆောင်သော အရှင်၏ ဓာမမှ ကြွလာတော်မူသည်။ ဘာဏေရှွရ လင်္ဂအနီး၌ အမြဲတည်နေပြီး နွား၏ အာရှီर्वာဒ—မယိမ်းမယိုင် အင်အားနှင့် ထောက်ကူမှု—ကို နిత్యပေးတော်မူသည်။

Verse 93

इहागतं तु केदारादीशानेश्वर संज्ञितम् । तद्द्रष्टव्यं प्रतीच्यां च लिंगं प्रह्लादकेशवात्

ဤလင်္ဂသည် “ဣရှာနေရှွရ” ဟု ခေါ်ကြပြီး ကေဒါရမှ ဤနေရာသို့ ရောက်လာသည်။ ပရဟ္လာဒ-ကေရှဝ ဘုရားစင်အနီး အနောက်ဘက်၌ သွားရောက် ဒർശန ပြုသင့်သည်။

Verse 94

ईशानेशं समभ्यर्च्य स्नात्वोत्तरवहांभसि । वसेदीशाननगरे ईशानसदृशप्रभः

ဣရှာနေဣရှကို စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ပြီး ဥတ္တရဝဟာ ရေတွင် သန့်စင်ရေချိုးကာ၊ ဣရှာနနဂရ၌ နေထိုင်သင့်သည်။ ထိုမြို့သည် ဣရှာနတော်ကဲ့သို့ တောက်ပသော အလင်းရောင်ဖြင့် ထွန်းလင်းသည်။

Verse 95

भैरवाद्भैरवी मूर्तिरत्रायाता मनोहरा । संहारभैरवो नाम द्रष्टव्यः स प्रयत्नतः

ဘဲရဝမှ ဤနေရာတွင် စိတ်မောဟာရသော ဘဲရဝီ ရုပ်တော် ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ထိုတော်ကို “သံဟာရဘဲရဝ” ဟု ခေါ်ကြပြီး အားထုတ်၍ ရှာဖွေကာ ဒർശန ပြုသင့်သည်။

Verse 96

पूजनात्सर्वसिद्ध्यै स प्राच्यां खर्वविनायकात् । संहारभैरवः काश्यां संहरेदघसंततिम्

ထိုတော်ကို ပူဇော်လျှင် စိဒ္ဓိ အားလုံး ရရှိသည်။ အရှေ့ဘက်၌ ခရဝ-ဝိနာယက အနီး၊ ကာသီရှိ သံဟာရဘဲရဝသည် အပြစ်၏ ဆက်တိုက်ကြိုးကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 97

उग्रः कनखलात्तीर्थादाविरासेह सिद्धिदः । तद्विलोकनतो नृणामुग्रं पापं प्रणश्यति

ကနခလ တီရ္ထမှ စိဒ္ဓိပေးတော်မူသော ဥဂ္ဂရသည် ဤနေရာတွင် ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ထိုတော်ကို မြင်ဒർശန ပြုရုံဖြင့် လူတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 98

उग्रं लिंगं सदा सेव्यं प्राच्यामर्कविनायकात् । अत्युग्रा अपि नश्येयुरुपसर्गास्तदर्चनात्

အာရ္ကဝိနာယက၏ အရှေ့ဘက်၌ ရှိသော ကြမ်းတမ်းသည့် လင်္ဂကို အမြဲတမ်း ပူဇော်ဆည်းကပ်ရမည်။ ထိုအရ္ချနာကြောင့် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် အန္တရာယ်နှင့် ဘေးဒုက္ခများပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 99

वस्त्रापथान्महाक्षेत्राद्भवो नाम स्वयं विभुः । भीमचंडी समीपे तु प्रादुरासीदिह प्रभो

ဤမဟာက்ஷೇತ್ರရှိ ဝတ္စရာပထမှ စ၍ ကိုယ်တိုင်ထင်ရှားသော အာဏာအလုံးစုံပိုင်ရှင် သခင်သည် “ဘဝ” ဟူသော နာမဖြင့် ဗီမချဏ္ဍီအနီး၌ ဤနေရာတွင် ပေါ်ထွန်းတော်မူ၏။

Verse 100

भवेश्वरं समभ्यर्च्य भवेनाविर्भवेन्नरः । प्रभुर्भवति सर्वेषां राज्ञामाज्ञाकृतामिह

ဘဝေရှ္ဝရကို ထုံးတမ်းအတိုင်း အရ္ချနာပြုလျှင် လူသည် ဘဝကဲ့သို့ ဂုဏ်သိက္ခာရ၍—တောက်ပကာ အာဏာ၌ ထင်ရှားလာသည်။ ဤနေရာ၌ သူသည် ဘုရင်တို့အပေါ် အမိန့်ပြည့်စုံစွာ လိုက်နာခံရသော အရှင်ဖြစ်လာသည်။

Verse 110

नैपालाच्च महाक्षेत्रादायात्पशुपतिस्त्विह । यत्र पाशुपतो योग उपदिष्टः पिनाकिना

နေပေါလ်၏ မဟာက்ஷેત્રမှ ပသုပတိသည် ဤနေရာသို့ ကြွလာတော်မူ၏။ ဤသည်မှာ ပိနာကကိုင်ရှင် ရှိဝက ပာရှုပတ ယောဂကို သင်ကြားပေးခဲ့သော နေရာဖြစ်သည်။

Verse 120

नकुलीशात्पुरोभागे दृष्टा भीमेश्वरं प्रभुम् । महाभीमानि पापानि प्रणश्यंति हि तत्क्षणात्

နကူလီရှ၏ ရှေ့တွင် သခင် ဘီမေရှ္ဝရကို မြင်ဒർശနပြုရုံဖြင့်ပင် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်များသည် ချက်ချင်းပင် ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 130

हेमकूटाद्विरूपाक्षं लिंगमत्राविरास ह । महेश्वरादवाच्यां च दृष्टं संसारतारकम्

ဟေမကူဋတောင်မှ ဗိရူပါက္ရှ လင်္ဂသည် ဤနေရာ၌ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ မဟေရှဝရ၏ တောင်ဘက်၌လည်း သံသရာပင်လယ်ကို ကူးမြောက်စေသော ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် မြင်တွေ့ရသည်။

Verse 140

मत्स्योदर्यां हि ये स्नाता यत्रकुत्रापि मानवाः । कृतपिंडप्रदानास्ते न मातुरुदरेशयाः

အမှန်တကယ်ပင်—မည်သည့်နေရာ၌ရှိနေပါစေ—မတ္စျိုဒရီ၌ ရေချိုးကာ ပိဏ္ဍပူဇာ (ပိဏ္ဍပရဒာန) ပြုသူတို့သည် မိခင်၏ ဝမ်းအတွင်းသို့ ထပ်မံ မဝင်ရတော့။

Verse 150

शेषवासुकिमुख्यैश्च तत्प्रासादो महानिह । मणिमाणिक्यरत्नौघैर्निरमायि प्रयत्नतः

ဤနေရာ၌ ထိုမဟာပရသာဒ-ဗိမာန်ကို ရှေရှ၊ ဝါစုကီ နှင့် အခြား အဓိက နာဂတို့က ကြိုးပမ်းအားထုတ်၍ တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ မဏိ၊ မာဏိက (ရူဘီ) နှင့် ရတနာအစုအဝေးများဖြင့် လှပစွာ တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 160

नैर्कत्यां दिशि तल्लिंगं निरृतेश्वरसंज्ञकम् । पौलस्त्यराघवात्पश्चात्पूजितं सर्वदुष्टहृत्

တောင်အနောက်ဘက်ဦးတည်ရာ၌ ထိုလင်္ဂသည် “နိရ္ရတေရှဝရ” ဟူသော အမည်ဖြင့် ထင်ရှားသည်။ နောက်ကာလတွင် ပုလတ္စျဝంశဆက် ရာဃဝက ပူဇာပြုခဲ့ပြီး၊ အဆိုးအညစ်နှင့် မကောင်းသော သက်ရောက်မှုအားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသည်။

Verse 170

एतान्यायतनानीश आनिनाय महांति च । शेषयित्वांशमात्रं च तस्मिन्क्षेत्रे निजे निजे

အရှင်ဣရှသည် ဤမဟာသန့်ရှင်းရာဌာနများကို ဤနေရာသို့ ဆောင်ယူလာခဲ့သည်။ သို့သော် တစ်ခုချင်းစီ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်စိတ်ကို မူလသန့်ရှင်းကွင်း (က்ஷೇತ್ರ) တွင်ပင် ချန်ထား၍၊ တစ်ခုချင်းစီသည် မိမိ၏နေရာ၌ပင် တည်မြဲနေသည်။

Verse 180

शिलादतनयोप्यैशीं मूर्द्धन्याज्ञां विधाय च । आहूय सर्वतो दुर्गाः प्रतिदुर्गं न्यवेशयत्

ရှီလာဒ၏ သားတော်သည်လည်း အမြင့်မြတ်ဆုံး အမိန့်ကို သာသနာတော်၏ ဥပဒေကဲ့သို့ ချမှတ်ပြီး၊ အရပ်လေးမျက်နှာမှ ကာကွယ်တော်မူသော ဒုရ္ဂါဒေဝီများကို ဖိတ်ခေါ်ကာ သန့်ရှင်းသော နယ်မြေကို စောင့်ရှောက်ရန် ကာကွယ်တံတိုင်းတိုင်းတွင် တစ်ပါးစီ ခန့်ထား하였다။

Verse 182

श्रुत्वाष्टषष्टिमेतां वै महायतन संश्रयाम् । न जातु प्रविशेन्मर्त्यो जनन्या जाठरीं दरीम्

မဟာအာယတနနှင့် ဆက်နွယ်သော ဤ အဋ္ဌဆဋ္ဌိမြောက် အကြောင်းကို ကြားသိပြီးနောက်၊ လူသားမည်သူမျှ မိခင်၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်းရှိ ဂರ್ಭဂူ—ဇာဋရီဂူထဲသို့ မည်သည့်အခါမျှ မဝင်ရ။