Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 82
त्वं जातवेदसि सदा दह्नात्मशक्तिर्वेधास्त्वया जगदिदं विविधं विदध्यात् । विश्वंभरोपि बिभृयादखिलं भवत्या लक्ष्मि प्रसीद सततं नमतां शरण्ये
tvaṃ jātavedasi sadā dahnātmaśaktirvedhāstvayā jagadidaṃ vividhaṃ vidadhyāt | viśvaṃbharopi bibhṛyādakhilaṃ bhavatyā lakṣmi prasīda satataṃ namatāṃ śaraṇye
သင်သည် ဇာတဝေဒ (အရာအားလုံးသိသော မီး) ကိုယ်တိုင်ဖြစ်၍ မီး၏ ဝိညာဉ်တန်ခိုးအဖြစ် အမြဲတမ်းတည်၏။ သင်ကြောင့်ပင် ဝေဓာ (ဗြဟ္မာ) သည် မျိုးစုံသော စကြဝဠာကို စီမံဖန်ဆင်း၏; သင်၏ အားဖြင့်ပင် ဝိශ්ဝံဘရ (ဗိဿနု) သည် အရာအားလုံးကို ထမ်းဆောင်ထိန်းထား၏။ အို လက္ခ္မီ၊ အမြဲတမ်း ကရုဏာပြုပါ—ဦးညွှတ်ပူဇော်သူတို့၏ ခိုလှုံရာ။
Agastya (stuti, contextually in Kāśīkhaṇḍa narrative)
Tirtha: Kāśī-kṣetra
Type: kshetra
Scene: Lakṣmī visualized as the inner flame-power: Agni altar blazing, with Lakṣmī’s golden presence emerging from fire; Brahmā creating and Viṣṇu sustaining in the background, both empowered by her radiance.
FAQs
Divine prosperity is not merely wealth but the very śakti enabling creation and preservation; honoring her aligns one with cosmic order (dharma).
The hymn belongs to the Kāśīkhaṇḍa milieu, linking devotional praise to the merit (puṇya) of Kāśī’s sacred landscape.
No direct prescription; the verse supports stuti and śaraṇāgati (taking refuge) as devotional discipline.