Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 34
चरमेपि वयोभागे स्वःसिंधुं यो निषेवते । कृत्वाप्येनांसि बहुशः सोपि यायाच्छुभां गतिम्
caramepi vayobhāge svaḥsiṃdhuṃ yo niṣevate | kṛtvāpyenāṃsi bahuśaḥ sopi yāyācchubhāṃ gatim
အသက်အရွယ်၏ နောက်ဆုံးအဆင့်တွင်ပင် ကောင်းကင်မြစ်ဖြစ်သော ဂင်္ဂါကို အားကိုး၍ ဆည်းကပ်ဝန်ဆောင်သူသည် အပြစ်ကို မကြာခဏ ကျူးလွန်ခဲ့သော်လည်း ကောင်းမြတ်သော ဂတိကို ရောက်နိုင်၏။
Skanda (deduced)
Tirtha: Gaṅgā (Svarga-sindhu)
Type: kshetra
Listener: null
Scene: An aged pilgrim leaning on a staff reaches the Gaṅgā steps; attendants help him bathe; the river shines like a celestial stream, suggesting release from accumulated sins.
FAQs
No one is beyond hope: turning to Gaṅgā with service and refuge even late in life is portrayed as transformative and salvific.
Gaṅgā, called the ‘svah-sindhu’ (heavenly river), in the Kāśī pilgrimage frame.
Niṣevana/sevā—resorting to Gaṅgā through attendance, reverence, and tīrtha practice (commonly snāna, japa, and worship).