Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 59
न निद्रामि न जागर्मि नाश्नामि न पिबाम्यहम् । ध्यायामि केवलं त्वाऽहं योगिनीव वियोगिनी
na nidrāmi na jāgarmi nāśnāmi na pibāmyaham | dhyāyāmi kevalaṃ tvā'haṃ yoginīva viyoginī
ငါ မအိပ်နိုင်၊ မတကယ်နိုးနိုင်; မစားနိုင်၊ မသောက်နိုင်။ ငါသည် သင်ကိုသာ စိတ်တည်၍ ဓ్యာနပြုနေသည်—ယောဂိနီကဲ့သို့ပင်၊ သို့သော် ခွဲခွာခြင်းကြောင့် နာကျင်သူ။
A royal mother/queen (rājapatnī), speaking to her son
Tirtha: Kāśī (implicit)
Type: kshetra
Scene: A woman/seeker sits motionless, eyes half-closed, body weakened by fasting and sleeplessness; yet her face is luminous with unwavering contemplation—‘yoginī-like’ in posture, ‘virahinī-like’ in emotion.
FAQs
Single-pointed remembrance can resemble yogic concentration; intense love becomes a form of inner austerity.
No specific tīrtha is mentioned in this verse.
No external rite; the ‘practice’ implied is continuous meditation/remembering.