Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 47
सफलर्धिरहं चाद्य सुदिवाद्यच मे मुने । प्राक्कृतैः सुकृतैरद्य फलितं मे चिरार्जितैः
saphalardhirahaṃ cādya sudivādyaca me mune | prākkṛtaiḥ sukṛtairadya phalitaṃ me cirārjitaiḥ
ယနေ့ ကျွန်ုပ်၏ စည်းစိမ်ချမ်းသာသည် အကျိုးသီးပွင့်လာပြီး၊ ဤနေ့သည် ကျွန်ုပ်အတွက် အမှန်တကယ် မင်္ဂလာနေ့ ဖြစ်ပါ၏၊ မုနိရေ။ အကြောင်းမှာ ယခင်က ပြုလုပ်ခဲ့၍ ကြာရှည်စွာ စုဆောင်းထားသော ကုသိုလ်များ၏ အကျိုးသည် ယနေ့ ပကတိအဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာသောကြောင့် ဖြစ်၏။
Giri/Śaila (mountain personified, addressing the sage)
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Listener: Śaunaka and other ṛṣis (traditional frame)
Scene: The mountain, eyes moist with gratitude, declares that its prosperity and the day itself have become auspicious because long-earned merits have ripened upon meeting the sage.
FAQs
Past merit matures as present grace; meeting holy beings is a sign of ripened puṇya.
The Kāśīkhaṇḍa narrative glorifies Kāśī as a realm where puṇya quickly bears fruit, though no named tīrtha appears in this verse.
None explicitly; the verse interprets saintly encounter as the fruit of sukṛta (merit).