Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 49
स्मृतमात्रां तदापश्यदागतां पृष्ठतः स्थिताम् । पूर्वेणावयवेनैव भक्तिनम्रां शुचिस्मिताम्
smṛtamātrāṃ tadāpaśyadāgatāṃ pṛṣṭhataḥ sthitām | pūrveṇāvayavenaiva bhaktinamrāṃ śucismitām
သူမကို သတိရသည့် ခဏတည်းက သူသည် သူမကို ချက်ချင်းမြင်လိုက်ရသည်—သူ၏ နောက်ဘက်တွင် ရောက်လာ၍ ရပ်နေသည်။ ယခင်ကဲ့သို့ တူညီသော ကိုယ်ရုပ်ဖြင့်၊ ဘက္တိဖြင့် နှိမ့်ချကာ၊ သန့်ရှင်းတည်ငြိမ်သော အပြုံးဖြင့် တောက်ပနေသည်။
Narrator (Purāṇic narrator, contextually Sūta/Lomaharṣaṇa)
Scene: At the instant of remembrance, the beloved devotee appears behind the worshipper, unchanged in form, slightly bowed with devotion, wearing a pure, serene smile; the shrine glows softly as if acknowledging the miracle.
FAQs
Sincere remembrance and devotion are portrayed as immediately efficacious, drawing the devotee’s presence by divine arrangement.
No tīrtha is specified; the verse highlights the transformative purity and grace associated with devotion.
No explicit prescription; it narrates a devotional result—appearance linked to remembrance and prior worship.