Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 6
अतस्तद्भक्तिलेशस्य माहात्म्यं वर्ण्यते मया । अपि कल्पायुषा नालं वक्तुं विस्तरतः क्वचित्
atastadbhaktileśasya māhātmyaṃ varṇyate mayā | api kalpāyuṣā nālaṃ vaktuṃ vistarataḥ kvacit
ထို့ကြောင့် ထိုဘက္တိ၏ အစိတ်အပိုင်းသေးငယ်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း၏ မဟာတန်ခိုးကိုပင် ငါဖော်ပြမည်။ ကလ္ပတစ်ခေတ်တိုင်အောင် အသက်ရှည်စေကာမူလည်း အသေးစိတ်အားလုံးကို ပြောဖော်မနိုင်။
Sūta
Listener: Ṛṣis (implied)
Scene: Sūta gestures toward the boundlessness of bhakti’s greatness, as if indicating an immeasurable horizon; the sages respond with wonder and reverence.
FAQs
Bhakti is portrayed as immeasurable in merit—so potent that even a tiny portion of it surpasses ordinary reckoning.
No site is mentioned; the emphasis is theological—on devotion’s boundless power.
No specific rite is prescribed; the passage prepares for praise of devotional practices (like japa and kathā).