Adhyaya 6

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । पुनर्युगान्ते सम्प्राप्ते तृतीये नृपसत्तम । दादशार्कवपुर्भूत्वा भगवान्नीललोहितः

မာရကဏ္ဍေယက ဆိုသည်– အို မင်းမြတ်၊ တတိယ ယုဂာန္တ ပြန်လည်ရောက်လာသောအခါ ဘဂဝန် နီလလောဟိတသည် နေတစ်ဆယ့်နှစ်လုံးကဲ့သို့ တောက်လောင်သော ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ခံယူတော်မူ၏။

Verse 2

सप्तद्वीपसमुद्रान्तां सशैलवनकाननाम् । निर्दग्धां तु महीं कृत्स्नां कालो भूत्वा महेश्वरः

ကာလ (အချိန်) ကိုယ်တိုင်ဖြစ်လာသော မဟေရှဝရသည် သမုဒ္ဒရာများနှင့် ခုနစ်ဒွီပတို့ဖြင့် ကန့်သတ်ထားသော မြေပြင်တစ်လုံးလုံးကို တောင်တန်း၊ တောအုပ်၊ ဥယျာဉ်များနှင့်တကွ မီးလောင်ဖျက်ဆီး၍ အားလုံးကို ပြာဖြစ်စေတော်မူ၏။

Verse 3

ततो महाघनो भूत्वा प्लावयामास वारिणा । कृष्णं कृष्णवपुस्त्वेनां विद्युच्चन्द्रायुधाङ्किताम्

ထို့နောက် မဟာမိုးတိမ်ကြီးဖြစ်လာ၍ ရေဖြင့် အရာအားလုံးကို ရေလွှမ်းမိုးတော်မူ၏—အမှောင်မည်းမည်း၊ ကိုယ်ခန္ဓာမည်း၊ မိုးကြိုးလက်နှင့် လမိုးကဲ့သို့သော အမှတ်အသားများဖြင့် တောက်ပသော လက်နက်သင်္ကေတများကဲ့သို့ အလှဆင်ထား၏။

Verse 4

प्लावयित्वा जगत्सर्वं तस्मिन्नेकार्णवीकृते । सुष्वाप विमले तोये जगत्संक्षिप्य मायया

လောကအားလုံးကို ရေလွှမ်းမိုးပြီး အရာအားလုံး တစ်မဟာသမုဒ္ဒရာတည်းဖြစ်သွားသောအခါ၊ အညစ်အကြေးကင်းသော ရေပေါ်၌ အိပ်စက်တော်မူ၍ မာယာတော်ဖြင့် လောကများကို ကိုယ်တော်အတွင်းသို့ ပြန်လည်စုဆောင်းတော်မူ၏။

Verse 5

ततोऽहं भ्रममास्तु तमोभूते महार्णवे । दिव्यं वर्षसहस्रं तु वायुभूते महेश्वरे

ထို့နောက် အမှောင်ထုဖြစ်သွားသော ကြောက်မက်ဖွယ် မဟာသမုဒ္ဒရာအတွင်း၌ ငါ လှည့်လည်တောင့်တင်းနေခဲ့၏။ ထို့ပြင် ဒိဗ္ဗနှစ်တစ်ထောင်တိုင် မဟေရှဝရသည် လေတည်းဟူသော ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြင့်သာ တည်ရှိနေခဲ့၏။

Verse 6

। अध्याय

အဓ္ယာယ—အခန်းခွဲ အမှတ်အသား: “အဓ္ယာယ”။

Verse 7

तस्मिन्महार्णवे घोरे नष्टे स्थावरजङ्गमे । मयूरं स्वर्णपत्राढ्यमपश्यंसहसा जले । विचित्रचन्द्रकोपेतं नीलकंठं सुलोचनम्

ထိုကြောက်မက်ဖွယ် မဟာသမုဒ္ဒရာ၌ တည်ငြိမ်သတ္တဝါနှင့် လှုပ်ရှားသတ္တဝါ အားလုံး ပျက်စီးသွားသောအခါ ငါသည် ရေထဲတွင် ရုတ်တရက် မော်တစ်ကောင်ကို မြင်၏။ ရွှေရောင်အမွှေးဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး နီလကဏ္ဍ (လည်ပင်းပြာ) ဖြစ်ကာ မျက်လုံးလှပ၍ အံ့ဖွယ် လကဲ့သို့သော ခေါင်းအမြှောက်ကို ဆောင်ထား၏။

Verse 8

ततो मयूरः स महार्णवान्ते विक्षोभयित्वा हि महास्वेण । चचार देवस्त्रिशिखी शिखण्डी त्रैलोक्यगोप्ता स महानुभावः

ထို့နောက် မော်သည် မဟာသမုဒ္ဒရာအနား၌ မဟာသံဖြင့် ရေကို လှုပ်ခတ်ကာ လှည့်လည်သွားလာ၏။ ထိုဒေဝတော်သည် သုံးထိပ်ခေါင်းအမြှောက်ရှိသော ရွှင်လန်းသည့် အမွှေးတန်း (ရှီခဏ္ဍီ) ကိုဆောင်၍ တိလောကကို ကာကွယ်သူ၊ မဟာဂုဏ်တန်ခိုးကြီးသူ ဖြစ်၏။

Verse 9

शिवश्च रौद्रेण मयूररूपिणा विक्षोभ्यमाणे सलिलेऽपि तस्मिन् । सह भ्रमन्तीं च महार्णवान्ते सरिन्महौघां सुमहान्ददर्श

ထို့ပြင် မော်ရုပ်ဖြင့် ရောဒြ (ကြမ်းတမ်း) သော ရှိဝသည် ထိုရေသည် လှုပ်ခတ်၍ မသွားမလာ ဖြစ်နေစဉ် မဟာသမုဒ္ဒရာအနား၌ မြစ်ရေကြီး၏ မဟာလှိုင်းအလွန်ကြီးမားသော စီးကြောင်းတစ်ခုကို လှည့်ဝိုင်းလျက် စီးဆင်းနေသည်ကို မြင်တော်မူ၏။

Verse 10

स तां महादेवमयूररूपो दृष्ट्वा भ्रमन्तीं सहसोर्मिजालैः । का त्वं शुभे शाश्वतदेहभूता क्षयं न यातासि महाक्षयान्ते

လှိုင်းကွန်ယက်အနန္တဖြင့် လှုပ်ရှားလှည့်လည်နေသော သူမကို မြင်၍ မယုရရုပ်သဏ္ဌာန်ယူသော မဟာဒေဝက မေးတော်မူသည်— “အို မင်္ဂလာရှိသူ၊ အမြဲတည်သော ကိုယ်ခန္ဓာရှိသူ၊ မဟာပရလယအဆုံး၌ပင် အဘယ်ကြောင့် မပျက်စီးသနည်း၊ သင်သည် မည်သူနည်း?”

Verse 11

देवासुरगणे नष्टे सरित्सरमहार्णवे । का त्वं भ्रमसि पद्माक्षि क्व गतासि च न क्षयम्

နတ်များနှင့် အသူရများ၏ အစုအဝေးတို့သည် မြစ်နှင့်ကန်ကဲ့သို့သော မဟာသမုဒ္ဒရာ၌ ပျက်စီးသွားသောအခါ၊ ထိုသူက မေးသည်— “အို ပဒ္မမျက်စိရှိသူ၊ သင်သည် မည်သူနည်း။ အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာ၌ လှည့်လည်နေသနည်း၊ မည်သို့ပင် ပျက်စီးခြင်းမတွေ့ရသနည်း?”

Verse 12

नर्मदोवाच । तव प्रसादाद्देवेश मृत्युर्मम न विद्यते । सृज देव पुनर्विश्वं शर्वरी क्षयमागता

နရ္မဒါက ပြောသည်— “အို နတ်တို့၏အရှင် (ဒေဝေရှ)၊ သင်၏ကရုဏာကြောင့် ကျွန်မအတွက် သေခြင်းမရှိပါ။ ထို့ကြောင့် အို ဒေဝ၊ ကမ္ဘာလောကကို ပြန်လည်ဖန်ဆင်းတော်မူပါ— ရာတရီ (ရှရဝရီ) သည် ယခု အဆုံးသို့ ရောက်ပြီ။”

Verse 13

एवमुक्तो महादेवो व्यधुनोत्पक्षपञ्जरम् । तावत्पञ्जरमध्यान्ते तस्य पक्षाद्विनिःसृताः

ဤသို့ဆိုသော် မဟာဒေဝက မိမိ၏ တောင်ပံတံခါးကွင်း (ပင်္ဇရ) ကို လှုပ်ခါတော်မူသည်။ ထိုခဏချင်းပင် ထိုပင်္ဇရအတွင်းမှ သူတို့သည် တောင်ပံများထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာကြသည်။

Verse 14

तावन्तो देवदैत्येन्द्राः पक्षाभ्यां तस्य जज्ञिरे । तेषां मध्ये पुनः सा तु नर्मदा भ्रमते सरित्

သူ၏ တောင်ပံနှစ်ဖက်မှ နတ်များနှင့် ဒೈတျများအတွင်းရှိ အရှင်များ အများအပြား ထိုမျှပင် မွေးဖွားလာကြသည်။ ထိုသူတို့အလယ်တွင်လည်း နရ္မဒါမြစ်သည် ထပ်မံ လှည့်လည်စီးဆင်းနေ၏။

Verse 15

ततश्चान्यो महाशैलो दृश्यते भरतर्षभ । त्रिभिः कूटैः सुविस्तीर्णैः शृङ्गवानिव गोवृषः

ထို့နောက်၊ ဗာရတတို့အနက် အမြတ်တော်မူသောသူရေ၊ မဟာတောင်တစ်လုံးကို ထပ်မံမြင်ရ၏—တောင်ထိပ်သုံးခုဖြင့် ကျယ်ပြန့်၍ ချိုတန်ဆာဆင်သကဲ့သို့ အင်အားကြီးသော နွားထီးတစ်ကောင်နှင့်တူ၏။

Verse 16

त्रिकूटस्तु इति ख्यातः सर्वरत्नैर्विभूषितः । ततस्तस्मात्त्रिकूटाच्च प्लावयन्ती महीं ययौ

ထိုတောင်သည် ‘တရိကူဋ’ ဟု နာမည်ကျော်ကြားပြီး ရတနာအမျိုးမျိုးဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။ ထို့နောက် ထိုတရိကူဋမှ သူမသည် ထွက်ပေါ်၍ မြေပြင်ကို ရေလွှမ်းမိုးစေကာ ဆက်လက်စီးဆင်းသွား၏။

Verse 17

त्रिकूटी तेन विख्याता पितॄणां त्रायणी परा । द्वितीयाच्च ततो गङ्गा विस्तीर्णा धरणीतले

ထို့ကြောင့် သူမသည် ‘တရိကူဋီ’ ဟု ထင်ရှားကာ ဘိုးဘွားပိတೃတို့ကို ကယ်တင်ပေးသော အမြင့်မြတ်ဆုံး အားထားရာဖြစ်၏။ ထို့နောက် ဒုတိယတောင်ထိပ်မှ ဂင်္ဂါသည် မြေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ကျယ်ပြန့်စွာ ပျံ့နှံ့သွား၏။

Verse 18

तृतीयं च ततः शृङ्गं सप्तधा खण्डशो गतम् । जम्बूद्वीपे तु संजाताः सप्त ते कुलपर्वताः

ထို့နောက် တတိယတောင်ထိပ်သည် အပိုင်းခုနစ်ပိုင်းအဖြစ် ခွဲကွာသွား၏။ ဇမ္ဗူဒွီပတွင် ထိုမှ ကုလပర్వတ (မျိုးရိုးတောင်) ခုနစ်လုံး ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 19

चन्द्रनक्षत्रसहिता ग्रहग्रामनदीनदाः । अण्डजं स्वेदजं जातमुद्भिज्जं च जरायुजम्

လနှင့် ကြယ်စုများနှင့်အတူ၊ ဂြိုဟ်အစုအဝေးများ၊ မြစ်များနှင့် ချောင်းများလည်းပါဝင်၍—ဥမှပေါက်သော သတ္တဝါများ၊ ချွေးမှဖြစ်သော သတ္တဝါများ၊ အညွန့်မှပေါက်သော အပင်များ (ဥဒ္ဘိဇ) နှင့် ကိုယ်ဝန်မှမွေးဖွားသော သတ္တဝါများလည်း ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 20

एवं जगदिदं सर्वं मयूरादभवत्पुरा । समस्तं नरशार्दूल महादेवसमुद्भवम्

ဤသို့ ရှေးကာလ၌ ဤလောကတစ်လုံးလုံးသည် မယူးရ (ပျားတောင်) မှ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ အို လူတို့အနက် ကျားသဖွယ်သူရဲကောင်း၊ အားလုံးသည် မဟာဒေဝမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

Verse 21

ततो नदीः समुद्रांश्च संविभज्य पृथक्पृथक् । नर्मदामाह देवेशो गच्छ त्वं दक्षिणां दिशम्

ထို့နောက် မြစ်များနှင့် သမုဒ္ဒရာများကို တစ်ခုချင်း သီးခြားနယ်မြေသတ်မှတ်၍ ခွဲဝေပြီးနောက်၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်က နရ္မဒါအား “သင်သည် တောင်ဘက်သို့ သွားလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 22

एवं सा दक्षिणा गंगा महापातकनाशिनी । उत्तरे जाह्नवी देशे पुण्या त्वं दक्षिणे शुभा

ဤသို့ သင်သည် တောင်ဘက်၏ ဂင်္ဂါဖြစ်၍ မဟာအပြစ်တို့ကို ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်၏။ မြောက်ဘက်ဒေသ၌ ဇာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) သည် သန့်ရှင်းမြတ်စွာရှိသကဲ့သို့၊ တောင်ဘက်၌ သင်သည် မင်္ဂလာနှင့် ပဝါနဖြစ်၏။

Verse 23

यथा गंगा महापुण्या मम मस्तकसंभवा । तद्विशिष्टा महाभागे त्वं चैवेति न संशयः

ဂင်္ဂါသည် အလွန်ပုဏ္ဏမြတ်၍ ငါ၏ မိမိခေါင်းမှပင် မွေးဖွားသကဲ့သို့၊ အို မဟာကံကောင်းသူမ၊ သင်လည်း ထိုသို့သော ဂုဏ်ထူးမြတ်မှုရှိသည်ဟု သံသယမရှိ။

Verse 24

त्वया सह भविष्यामि एकेनांशेन सुव्रते । महापातकयुक्तानामौषधं त्वं भविष्यसि

အို သီလကတိကဝတ်ကောင်းသူမ၊ ငါသည် မိမိ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်စိတ်ဖြင့် သင်နှင့်အတူ တည်ရှိမည်။ မဟာအပြစ်ကြောင့် ဒုက္ခရောက်သူတို့အတွက် သင်သည် ဆေးဝါးကဲ့သို့ ကုသပေးသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 25

एवमुक्ता तु देवेन महापातकनाशिनी । दक्षिणं दिग्विभागं तु सा जगामाशु विक्रमा

ဒေဝတော်က ထိုသို့ မိန့်ကြားသဖြင့် မဟာအပြစ်များကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော သူမသည် အင်အားကြီးမားစွာဖြင့် တောင်ဘက်သို့ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 26

ऋक्षशैलेन्द्रमासाद्य चन्द्रमौलेरनुग्रहात् । वार्यौघैः प्रस्थिता यस्मान्महादेवप्रणोदिता

ဋက္ခရှ (Ṛkṣa) တောင်မင်းထံ ရောက်ရှိပြီးနောက် လမောက်တော်ရှင် ရှီဝ၏ ကရုဏာကြောင့် မဟာဒေဝ၏ လှုံ့ဆော်မှုဖြင့် သူမသည် ရေစီးကြမ်းကြီးများအဖြစ် ထွက်ပေါ်၍ ဆက်လက်ထွက်ခွာ하였다။

Verse 27

महता चापि वेगेन यस्मादेषा समुच्छ्रिता । महती तेन सा प्रोक्ता महादेवान्महीपते

အလွန်ကြီးမားသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသောကြောင့် ‘မဟတီ’ ဟု ခေါ်ကြသည်။ အို မင်းကြီး၊ ဤသို့ မဟာဒေဝက ကြေညာတော်မူ၏။

Verse 28

तपतस्तस्य देवस्य शूलाग्राद्बिन्दवोऽपतन् । तेनैषा शोणसंज्ञा तु दश सप्त च ताः स्मृताः

ဒေဝတော်သည် တပသျာ ပြုစဉ်၊ သုံးခွ (त्रिशूल) ၏ ထိပ်ဖျားမှ ရေစက်များ ကျဆင်း하였다။ ထို့ကြောင့် သူမကို ‘ရှိုးဏာ’ ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ထိုရေစက်များကို ဆယ့်ခုနှစ်စက်ဟု မှတ်သားကြသည်။

Verse 29

सर्वेषां नर्मदा पुण्या रुद्रदेहाद्विनिःसृता । सर्वाभ्यश्च सरिद्भ्यश्च वरदानान्महात्मनः

မြစ်အားလုံးအနက် နရမဒါသည် သန့်ရှင်းမြတ်စွာသော မြစ်ဖြစ်သည်၊ ရုဒြ၏ ကိုယ်တော်မှ တိုက်ရိုက် ထွက်ပေါ်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မဟာအတ္တမန် သခင်၏ ကောင်းချီးပေးနိုင်သော အင်အားကြောင့် သူမသည် အခြားရေစီးများထက် မြင့်မြတ်လွန်ကဲသည်။

Verse 30

शंकरानुप्रहाद्देवी महापातकनाशिनी । यस्मान्महार्णवे घोरे दृश्यते महती च सा

ရှင်ကရာ၏ အနုဂ्रहကြောင့် မဟာအပြစ်များကို ဖျက်ဆီးသော ဒေဝီသည် ကြောက်မက်ဖွယ် မဟာသမုဒ္ဒရာအတွင်း၌ပင် အလွန်ကျယ်ဝန်း၍ မဟာမင်္ဂလာတန်ခိုးဖြင့် ပေါ်ထွန်းသည်; ထို့ကြောင့် နាងကို အမှန်တကယ် ‘မဟတီ’ ဟု မြင်ကြသည်။

Verse 31

सुव्यक्ताङ्गी महाकाया महती तेन सा स्मृता । तस्माद्विक्षोभ्यमाणा हि दिग्गजैरम्बुदोपमैः

နားလည်ထင်ရှားသော အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများနှင့် မဟာကာယကြီးမားသော ကိုယ်တော်ကြောင့် နាងကို ‘မဟတီ’ ဟု မှတ်မိကြသည်။ ထို့ကြောင့် မိုးတိမ်ကြီးများကဲ့သို့သော ဒိဂ္ဂဇများက နាងကို လှုပ်ခတ်၍ မွှေထုတ်ကြသည်။

Verse 32

कलुषत्वं नयत्येव रसेन सुरसा तथा । कृपां करोति सा यस्माल्लोकानामभयप्रदा

နတ်သဘောရသဖြင့် နားလည်သေချာစွာ အညစ်အကြေးကို ဖယ်ရှားပေးသဖြင့် နាងကို ‘သုရသာ’—အနံ့သင်း၍ နတ်ရသရှိသူ—ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထို့ပြင် လောကသားတို့အပေါ် ကရုဏာပြု၍ အဘယ (ကြောက်မက်မှုကင်း) ကို ပေးသဖြင့် နាងကို ‘ကೃပါ’ (မေတ္တာကရုဏာ) ဟု မှတ်မိကြသည်။

Verse 33

संसारार्णवमग्नानां तेन चैषा कृपा स्मृता । पुरा कृतयुगे पुण्ये दिव्यमन्दारभूषिता

သံသရာသမုဒ္ဒရာ၌ နစ်မြုပ်နေသူတို့အပေါ် နားလည်စွာ ကရုဏာပြုသဖြင့် နាងကို ‘ကೃပါ’ ဟု မှတ်မိကြသည်။ ရှေးဟောင်း သန့်ရှင်းသော ကృతယုဂ၌ နတ်မန်ဒာရပန်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ တောက်ပခဲ့သည်။

Verse 34

कल्पवृक्षसमाकीर्णा रोहीतकसमाकुला । वहत्येषा च मन्देन तेन मन्दाकिनी स्मृता

ကလ္ပဝೃကၡ သစ်ပင်များဖြင့် ပြည့်နှက်၍ ရိုဟီတက သစ်ပင်များဖြင့် ထူထပ်ကာ နားလည်သက်သာစွာ မန်ဒေန် (နှေးညောင်း) ဖြင့် စီးဆင်းသဖြင့် နាងကို ‘မန်ဒာကိနီ’—နတ်ဘုံဆန်သော နူးညံ့စီးကြောင်း—ဟု မှတ်မိကြသည်။

Verse 35

भित्त्वा महार्णवं क्षिप्रं यस्माल्लोकमिहागता । पूज्या सुरैश्च सिद्धैश्च तस्मादेषा महार्णवा

သူမသည် မဟာသမုဒ္ဒရာကို လျင်မြန်စွာ ခွဲဖောက်၍ ဤလောကသို့ ရောက်လာခဲ့ပြီး၊ ဒေဝတားများနှင့် စိဒ္ဓများက ပူဇော်ကန်တော့ကြသဖြင့် ထို့ကြောင့် ‘မဟာရဏဝါ’ ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 36

विचित्रोत्पलसंघातैरृक्षद्विपसमाकुला

သူမ၏ ကမ်းပါးများတွင် အရောင်စုံ ကြာပန်းအစုအဝေးများ ပြည့်နှက်၍၊ ဝက်ဝံနှင့် ဆင်များလည်း အုပ်စုအုပ်စု စည်ကားနေ하였다။

Verse 37

भित्त्वा शैलं च विपुलं प्रयात्येवं महार्णवम् । भ्रामयन्ती दिशः सर्वा रवेण महता पुरा

ကျယ်ဝန်းသော တောင်တန်းကို ခွဲဖောက်ပြီးနောက် သူမသည် မဟာသမုဒ္ဒရာသို့ ထိုသို့ ဆက်လက်ချီတက်သွား၏။ ရှေးကာလတွင် သူမ၏ အလွန်ကြီးမားသော ဂর্জနာသံကြောင့် အရပ်အနှံ့ ဂုဏ်သံထွက်၍ လှုပ်ရှားဝေ့ဝိုက်စေခဲ့သည်။

Verse 38

प्लावयन्ती विराजन्ती तेन रेवा इति स्मृता । भार्यापुत्रसुदुःखाढ्यान्नराञ्छापैः समावृतान्

သူမသည် သတ္တဝါတို့ကို ကူးမြောက်စေပြီး တောက်ပထွန်းလင်းနေသဖြင့် ‘ရေဝါ’ ဟု မှတ်ယူကြသည်။ သူမသည် မိမိဇနီးနှင့် သားသမီးအရေးကြောင့် အလွန်ဒုက္ခကြီးမား၍ ကျိန်စာများဖြင့် ဝိုင်းရံခံနေရသော လူတို့ကို ကူညီစောင့်ရှောက်သည်။

Verse 39

विपापान्कुरुते यस्माद्विपापा तेन सा स्मृता । विण्मूत्रनिचयां घोरां पांशुशोणितकर्दमाम्

သူမသည် လူတို့ကို အပြစ်မှ ကင်းစင်စေသောကြောင့် ‘ဝိပာပါ’—အပြစ်ဖျက်ရှင်းသူ—ဟု မှတ်ယူကြသည်။ သူမသည် ကြောက်မက်ဖွယ် အညစ်အကြေးစုဆောင်းမှုများ၊ အညစ်အကြေးနှင့် ဆီး၏ အစုအဝေးများ၊ ထို့ပြင် ဖုန်နှင့် သွေးရော က泥ကိုပါ ဖယ်ရှားပေးသည်။

Verse 40

पाशैर्नित्यं तु सम्बाधां यस्मान्मोचयते भृशम् । विपाशेति च सा प्रोक्ता संसारार्णवतारिणी

အမြဲတမ်း ချည်နှောင်မှုတို့၏ ကျဉ်းကျပ်ခြင်းမှ သတ္တဝါတို့ကို အင်အားကြီးစွာ လွတ်မြောက်စေသောကြောင့် နာမတော်ကို ‘ဝိပါရှာ’ ဟု ခေါ်ကြသည်—သံသရာပင်လယ်ကို ကူးမြောက်စေသော တာရိဏီ။

Verse 41

नर्मदा विमलाम्भा च विमलेन्दुशुभानना । तमोभूते महाघोरे यस्मादेषा महाप्रभा

နာမတော်မှာ ‘နර්မဒါ’, ‘ဝိမလာမ္ဘါ’ (သန့်ရှင်းသော ရေတော်ရှိသူ) နှင့် ‘ဝိမလိန္ဒု-ရှုဘာနနာ’ (အမဲမရှိသော လမင်းကဲ့သို့ လှပသော မျက်နှာတော်ရှိသူ) ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် အမှောင်ထုအတွင်း၌ပင် မဟာတေဇဖြင့် တောက်ပသောကြောင့် ‘မဟာပြဘာ’ ဟုလည်း ခေါ်သည်။

Verse 42

विमला तेन सा प्रोक्ता विद्वद्भिर्नृपसत्तम । करैरिन्दुकरप्रख्यैः सूर्यरश्मिसमप्रभा

ထို့ကြောင့်၊ အရှင်မင်းမြတ်၊ ပညာရှိတို့က နာမတော်ကို ‘ဝိမလာ’ ဟု ကြေညာကြသည်။ နာမတော်၏ ရောင်ခြည်များသည် လရောင်ကဲ့သို့ဖြစ်၍၊ တောက်ပမှုသည် နေရောင်ခြည်နှင့် တူညီသည်။

Verse 43

क्षरन्ती मोदते विश्वं करभा तेन चोच्यते । यस्माद्रञ्जयते लोकान्दर्शनादेव भारत

နာမတော် စီးဆင်းလာသော် လောကတစ်ခွင်လုံး ပျော်ရွှင်မြူးတူးသည်။ ထို့ကြောင့် ‘ကရဘာ’ ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်—အို ဘာရတ၊ မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် လူတို့၏ စိတ်ကို ရွှင်လန်းစေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 44

रञ्जनाद्रञ्जना प्रोक्ता धात्वर्थे राजसत्तम । तृणवीरुधगुल्माद्यास्तिर्यञ्चः पक्षिणस्तथा । तानुद्भूतान्नयेत्स्वर्गं तेनोक्ता वायुवाहिनी

‘ရဉ္ဇန’ (ပျော်ရွှင်စေခြင်း/အရောင်တင်ခြင်း) ဟူသော ဓာတ်အဓိပ္ပါယ်အရ၊ အရှင်မင်းမြတ်၊ နာမတော်ကို ‘ရဉ္ဇနာ’ ဟု ခေါ်ကြသည်။ မြက်ပင်၊ လျှောပင်၊ ချုံပင် စသည်တို့နှင့် တိရစ္ဆာန်၊ ငှက်တို့ပါ—နာမတော်၏ အဝန်းအဝိုင်း၌ ပေါ်ပေါက်လာသောအခါ နာမတော်က ၎င်းတို့ကို ကောင်းကင်ဘုံသို့ ဆောင်ရွက်ပို့ဆောင်သည်; ထို့ကြောင့် ‘ဝါယုဝါဟိနီ’—လေဖြင့် သယ်ဆောင်သူ/လေဖြင့် ဆောင်ယူသူ ဟု ခေါ်သည်။

Verse 45

एवं यो वेत्ति नामानि निर्गमं च विशेषतः । स याति पापविर्मुक्तो रुद्रलोकं न संशयः

ဤသို့ အမည်များကိုလည်းကောင်း၊ အထူးသဖြင့် ထိုအမည်တို့၏ မူလဖြစ်ပေါ်ရာကိုလည်းကောင်း တကယ်သိမြင်သူသည် အပြစ်မှ လွတ်ကင်း၍ သံသယမရှိဘဲ ရုဒ္ဒရလောကသို့ ရောက်၏။