आत्मना सह भोगांश्च विविधान् लभते सुखी । षष्टिवर्षसहस्राणि क्रीडते सुरपूजितः
ātmanā saha bhogāṃśca vividhān labhate sukhī | ṣaṣṭivarṣasahasrāṇi krīḍate surapūjitaḥ
သူသည် ပျော်ရွှင်စွာ မိမိ၏ ပုဏ္ဏ (ကုသိုလ်) အလျောက် အမျိုးမျိုးသော ဘောဂများကို မိမိနှင့်အတူ ရရှိသည်။ ဒေဝတားတို့က ပူဇော်ဂုဏ်ပြုသဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံ၌ နှစ်ခြောက်သောင်းတိုင်အောင် ကစားပျော်မြူးနေသည်။
Narrator (Skanda Purāṇa voice) addressing a Pāṇḍava interlocutor (likely Yudhiṣṭhira)
Tirtha: Revā-tīrtha (contextual)
Type: ghat
Listener: Pāṇḍava
Scene: A celestial scene: the merit-holder welcomed by devas, garlanded, entering svarga gardens; apsaras and divine music; the pilgrim’s earlier riverbank rite shown as a small vignette below.
Righteous ancestral worship at a sacred place is said to yield powerful merit culminating in heavenly enjoyment.
The Revā-khaṇḍa tīrtha context (Revā/Narmadā region) within Āvantya-khaṇḍa.
The verse continues the phala (result) of prior pitṛ rites; it emphasizes the promised svarga-fruit rather than adding a new procedure.