Adhyaya 20

Verse 1

। युधिष्ठिर उवाच । श्रुता मे विविधा धर्माः संहारास्त्वत्प्रसादतः । कृता देवेन सर्वेण ये च दृष्टास्त्वयानघ

ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်– သင်၏ကရုဏာကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် ဓမ္မအမျိုးမျိုးနှင့် အလုံးစုံကိုလွှမ်းမိုးသော ဒေဝတော်က ပြုလုပ်သော သံဟာရ (ပျက်သုဉ်းခြင်း) များကို ကြားနာခဲ့ရပါသည်။ ထိုဖြစ်ရပ်များကို သင်သည်၊ အပြစ်ကင်းသူရေ၊ ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ပါသည်။

Verse 2

साम्प्रतं श्रोतुमिच्छामि प्रभावं शार्ङ्गधन्वनः । त्वयानुभूतं विप्रेन्द्र तन्मे त्वं वक्तुमर्हसि

ယခုအခါ ကျွန်ုပ်သည် ရှာရင်္ဂဓနုကို ကိုင်ဆောင်တော်မူသော (ဗိဿဏု) ၏ အာနုဘော်တန်ခိုးကို ကြားနာလိုပါသည်။ အို ဗိပရေန္ဒြာ၊ သင်သည် ထိုအရာကို ကိုယ်တိုင်အတွေ့အကြုံရှိပြီးဖြစ်သဖြင့် ကျွန်ုပ်အား ပြောကြားပေးရန် သင့်တော်ပါသည်။

Verse 3

श्रीमार्कण्डेय उवाच । अतः परं प्रवक्ष्यामि प्रजासंहारलक्षणम् । यच्चिह्नं दृश्यते तत्र यथा कल्पो विधीयते

သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်—ယခုမှစ၍ သတ္တဝါတို့ ပရလယ (လောကပျက်ကွက်ခြင်း) ၏ လက္ခဏာများကို ငါရှင်းပြမည်။ ထိုကာလ၌ မည်သည့်နိမိတ်များ ပေါ်ထွန်းသနည်း၊ ကလ္ပ၏ လည်ပတ်မှုသည် မည်သို့ စီမံတည်ဆောက်ထားသနည်း။

Verse 4

उल्कापाताः सनिर्घाता भूमिकम्पस्तथैव च । पतते पांशुवर्षं च निर्घोषश्चैव दारुणः

မိုးကျောက်များသည် မိုးကြိုးသံနှင့်အတူ ကျဆင်းလာပြီး မြေကြီးလည်း တုန်ခါသည်။ ဖုန်မှုန့်မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျလာကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ဂုဏ်ဂုဏ်မြည်သံကြီး ပဲ့တင်ထပ်သည်။

Verse 5

यक्षकिन्नरगन्धर्वाः पिशाचोरगराक्षसाः । सर्वे ते प्रलयं यान्ति युगान्ते समुपस्थिते

ယက္ခ၊ ကိန္နရ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ပိသာစ၊ နာဂသဘောရှိသော သတ္တဝါများနှင့် ရာက္ခသ—ယုဂအဆုံး (ယုဂာန္တ) ရောက်လာသောအခါ အားလုံး ပရလယသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 6

पर्वताः सागरा नद्यः सरांसि विविधानि च । वृक्षाः शेषं समायान्ति वल्लीजातं तृणानि च

တောင်တန်းများ၊ သမုဒ္ဒရာများ၊ မြစ်များနှင့် အမျိုးမျိုးသော ရေကန်များ—သစ်ပင်များပင် နောက်ဆုံးတွင် အကျန်အလက်သာ ကျန်ရစ်လာသည်။ လျှောပင်များနှင့် မြက်ပင်များလည်း ထိုအကျန်အလက်အခြေအနေသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 7

एवं हि व्याकुलीभूते सर्वौषधिजलोज्झिते । काष्ठभूते तु संजाते त्रैलोक्ये सचराचरे

ဤသို့ အရာအားလုံး ရှုပ်ထွေးကာ တုန်လှုပ်သွားပြီး၊ ဆေးဖက်ဝင် အပင်အနှံနှင့် ရေအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ၊ လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာတို့ပါဝင်သော သုံးလောကလုံးသည် ခြောက်သွေ့သော သစ်သားကဲ့သို့ ဖြစ်လာသောအခါ၊

Verse 8

यावत्पश्यामि मध्याह्ने स्नानकाल उपस्थिते । त्रैलोक्यं ज्वलनाकारं दुर्निरीक्षं दुरासदम्

နေ့လယ်ခင်းတွင် ရေချိုးသန့်စင်ရာအချိန် ရောက်လာသော် ငါကြည့်မြင်ရာ၌ တြိလောကသည် မီးလောင်တောက်ပသကဲ့သို့ ဖြစ်၍ မျက်စိဖြင့် မကြည့်နိုင်၊ နီးကပ်၍ မရောက်နိုင် ဖြစ်လေ၏။

Verse 9

द्वौ सूर्यौ पूर्वतस्तात पश्चिमोत्तरयोस्तथा । तथैव दक्षिणे द्वौ च सूर्यौ दृष्टौ प्रतापिनौ

ချစ်သူရေ၊ အရှေ့ဘက်၌ နေ နှစ်လုံး မြင်ရ၏; ထိုနည်းတူ အနောက်နှင့် မြောက်ဘက်၌လည်း; တောင်ဘက်၌ပါ တောက်ပသော နေ နှစ်လုံးကို မြင်ရလေ၏။

Verse 10

द्वौ सूर्यौ नागलोकस्थौ मध्ये द्वौ गगनस्य च । इत्येते द्वादशादित्यास्तपन्ते सर्वतो दिशम्

နေ နှစ်လုံးသည် နာဂလောက၌ ရှိ၍၊ ကောင်းကင်အလယ်၌လည်း နေ နှစ်လုံး ထပ်ရှိ၏။ ထိုသို့ အာဒိတျယ ဆယ့်နှစ်ပါးသည် အရပ်ရပ်သို့ တောက်လောင်ကာ ပူလောင်စေ၏။

Verse 11

पृथिवीमदहन्सर्वां सशैलवनकाननाम् । नादग्धं दृश्यते किंचिदृते रेवां च मां तथा

သူတို့သည် တောင်တန်း၊ တောအုပ်၊ တောရိုင်းတို့နှင့်တကွ မြေပြင်တစ်လျှောက်လုံးကို မီးလောင်စေ၏။ ရေဝါမြစ်နှင့် ငါကို ချန်လှပ်၍ မလောင်သေးသော အရာတစ်စုံတစ်ခုမျှ မမြင်ရ။

Verse 12

पृथिव्यां दह्यमानायां हविर्गन्धश्च जायते । ततो मे शुष्यते गात्रं तृषाप्येवं दुरासदा

မြေကြီး မီးလောင်နေစဉ် ယဇ္ဉာဟဝိရ၏ အနံ့သင်း ပေါ်ထွက်လာ၏။ ထို့နောက် ငါ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ ခြောက်သွေ့၍ ခံမရသော ရေငတ်ခြင်းက ငါကို လွှမ်းမိုးလေ၏။

Verse 13

न हि विन्दामि पानीयं शोषितं च दिवाकरैः । यावत्कमण्डलुं वीक्षे शुष्कं तत्रापि तज्जलम्

သောက်ရေအတွက် ရေကို မတွေ့နိုင်ခဲ့—နေမင်း၏ အပူကြောင့် အားလုံး ခြောက်သွေ့သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် မိမိ၏ ကမဏ္ဍလုကို ကြည့်ရာ၌ ထိုအတွင်းရှိ ရေတောင် ခြောက်သွေ့ပြီးသား ဖြစ်နေသည်။

Verse 14

ततोऽहं शोकसंतप्तो विशेषात्क्षुत्तृषार्दितः । उत्पपात क्षितेरूर्ध्वं पश्यमानो दिवं प्रति

ထို့နောက် ငါသည် ဝမ်းနည်းခြင်း၏ မီးလောင်ကဲ့သို့ ပူလောင်၍—အထူးသဖြင့် ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းကြောင့် နှိပ်စက်ခံရကာ—မြေပြင်မှ အထက်သို့ ခုန်တက်ပြီး ကောင်းကင်ဘက်သို့ မျက်စိတင်ကြည့်နေ하였다။

Verse 15

तावत्पश्यामि गगने गृहं शृङ्गारभूषितम् । ततस्तज्ज्ञातुकामोऽहं प्रस्थितो राजसत्तम

ထိုအခါ ကောင်းကင်တွင် အလှအပအလင်္ကာများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော မဟာအိမ်တော်တစ်လုံးကို ငါမြင်၏။ ၎င်းသည် အဘယ်အရာနည်းဟု သိလိုစိတ်ဖြင့် ငါသည် ထိုဘက်သို့ ထွက်ခွာသွား၏၊ အို မင်းတို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံးသော မင်းကြီး။

Verse 16

प्राकारेण विचित्रेण कपाटार्गलभूषितम् । विचित्रशिखरोपेतं द्वारदेशमुपागतः

၎င်းသည် အံ့ဩဖွယ် တံတိုင်းပရကာရဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး တံခါးများနှင့် သော့တံ (အာရ္ဂလာ) များဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။ အလှဆန်းသော ရှိခရများပါဝင်သဖြင့် ငါသည် တံခါးဝဒေသသို့ ရောက်ရှိလာ하였다။

Verse 17

षडशीतिसहस्राणि योजनानां समुच्छ्रये । तदर्धं तु पृथक्त्वेन काञ्चनं रत्नभूषितम्

၎င်း၏ အမြင့်သည် ယောဇနာ ရှစ်သောင်းခြောက်ထောင်အထိ မြင့်တက်၍၊ အကျယ်မှာ ထို၏ တစ်ဝက်သာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သီးခြားတည်ထောင်လျက်—ရွှေရောင်တောက်ပ၍ ရတနာများဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။

Verse 18

तत्र मध्ये परां शय्यां पश्यामि नृपसत्तम । शय्योपरि शयानं तु पुरुषं दिव्यमूर्धजम्

အဲဒီအလယ်မှာ၊ အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ငါသည် အလွန်မြတ်သော အိပ်ရာတော်ကို မြင်၏။ ထိုအိပ်ရာတော်ပေါ်တွင် ဆံပင်တော်သည် ဒိဗ္ဗဖြစ်သော ပုရုရှတော်တစ်ပါး လဲလျောင်းနေ၏။

Verse 19

विकुञ्चिताग्रकेशान्तं समस्तं योजनायतम् । मुकुटेन विचित्रेण दीप्तिकान्तेन शोभितम्

ဆံပင်တော်၏ အဖျားများသည် လှပစွာ ကွေးညွတ်နေ၏။ ကိုယ်တော်တစ်လုံးလုံးသည် ယောဇနတစ်ခုအလျားရှိပြီး၊ ထူးဆန်းလှသော မကူဋတော်ဖြင့် တောက်ပသော ကန္တိဖြင့် လှပစွာ တန်ဆာဆင်ထား၏။

Verse 20

श्यामं कमलपत्राभं सुप्रभं च सुनासिकम् । सिंहास्यमायतभुजं गल्लश्मश्रुवराङ्कितम्

ကိုယ်တော်သည် ရှျာမအရောင်ဖြစ်၍ ကြာပန်းရွက်ကဲ့သို့ မျက်စိတော်ရှိကာ တောက်ပလင်းလက်ပြီး နှာတော်လှ၏။ မျက်နှာတော်သည် စင်္ဟာကဲ့သို့၊ လက်တော်ရှည်၍ ပါးတော်ပေါ်တွင် လှပသော မုတ်ဆိတ်နှင့် မေးမွှေးအမှတ်အသားရှိ၏။

Verse 21

त्रिवलीभङ्गसुभगं कर्णकुण्डलभूषितम् । विशालाभं सुपीनाङ्गं पार्श्वस्वावर्तभूषितम्

ကိုယ်တော်သည် တြိဝလီအကွေးအလှများကြောင့် လှပ၍ နားကွင်းတော်များဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။ ကိုယ်တော်သည် ကျယ်ဝန်း၍ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများ ပြည့်စုံကာ ဘေးဖက်တွင် မင်္ဂလာအဝတ်အလှည့် (whorl) များဖြင့် အလှဆင်ထား၏။

Verse 22

शोभितं कटिभागेन विभक्तं जानुजङ्घयोः । पद्माङ्किततलं देवमाताम्रसुनखाङ्गुलिम्

ခါးတော်အပိုင်းသည် လှပတောက်ပ၍ ဒူးနှင့် ခြေထောက်အောက်ပိုင်း၏ ခွဲခြားမှု ထင်ရှား၏။ ဒေဝတော်၏ ခြေဖဝါးတွင် ကြာပန်းအမှတ်အသားရှိပြီး၊ ခြေချောင်းလက်သည်းများသည် ကြေးနီနီရောင်ကဲ့သို့ ရှိ၏။

Verse 23

मेघनादसुगम्भीरं सर्वावयवसुन्दरम् । शय्यामध्यगतं देवमपश्यं पुरुषोत्तमम्

မိုးတိမ်ကြဲသံကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသောအသံရှိ၍ ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတိုင်း လှပသကာလ၊ အိပ်ရာအလယ်၌ တည်နေသော အမြင့်မြတ်ဆုံးပုရုရှောတ္တမ ဘုရားကို ငါမြင်တွေ့၏။

Verse 24

शङ्खचक्रगदापाणिं शयानं दक्षिणेन तु । अक्षसूत्रोद्यतकरं सूर्यायुतसमप्रभम्

ဘုရားသည် အိပ်ရာပေါ်၌ လဲလျောင်း၍ လက်၌ သင်္ခ၊ စက္ကရ၊ ဂဒါကို ကိုင်ဆောင်ကာ၊ ညာဘက်တွင် မာလာ (အက္ခစူတရ) ကိုင်ထားသော လက်ကို မြှောက်လျက်၊ နေတစ်သောင်းတန်တောက်ပမှုကဲ့သို့ ထွန်းလင်းတော်မူ၏။

Verse 25

तं दृष्ट्वा भक्तिमान्देवं स्तोतुकामो व्यवस्थितः । जयेश जय वागीश जय दिव्याङ्गभूषण

ထိုဘုရားကို မြင်တွေ့သဖြင့် ဘက္တိဖြင့် ပြည့်ဝကာ စတုတ္တိပြုလိုစိတ်ဖြင့် ရပ်တည်၍—“အောင်မြင်ခြင်းရှိပါစေ၊ ဂျယေရှ! အောင်မြင်ခြင်းရှိပါစေ၊ ဝါဂီရှ! ဒိဗ္ဗအင်္ဂါတို့ကို ကောင်းကင်အလှဆင်များဖြင့် တန်ဆာဆင်တော်မူသောအရှင်၊ အောင်မြင်ခြင်းရှိပါစေ!” ဟုဆို၏။

Verse 26

जय देवपते श्रीमन्साक्षाद्ब्रह्म सनातन । तव लोकाः शरीरस्थास्त्वं गतिः परमेश्वर

အောင်မြင်ခြင်းရှိပါစေ၊ ဒေဝတို့၏အရှင် သရီမန်! သင်သည် စနာတန ဘြဟ္မန်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်၏။ လောကအားလုံးသည် သင်၏ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း၌ တည်ရှိကြ၏; ဟေ ပရမေရှဝရ၊ သင်တော်မူသည်သာ အမြင့်ဆုံးအာရုံခံရာနှင့် နောက်ဆုံးရောက်ရာလမ်းဖြစ်၏။

Verse 27

त्वदाधारा हि देवेश सर्वे लोका व्यवस्थिताः । त्वं श्रेष्ठः सर्वसत्त्वानां त्वं कर्ता धरणीधरः

ဟေ ဒေဝေရှ၊ လောကအားလုံးသည် သင်၏အထောက်အထားပေါ်၌ တည်မြဲနေကြ၏။ သင်သည် သတ္တဝါအားလုံးထဲတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံး; သင်သည် ကర్తာဖြစ်၍ မြေကြီးကို ထမ်းဆောင်တော်မူသော ဓရဏီဓရ ဖြစ်၏။

Verse 28

त्वं हौत्रमग्निहोत्राणां सूत्रमन्त्रस्त्वमेव च । गोकर्णं भद्रकर्णं च त्वं च माहेश्वरं पदम्

အဂ္နိဟောတရ မီးပူဇော်ပွဲများ၌ ဟောတရပူဇော်အပ်နှံခြင်း၏ အနှစ်သာရသည် သင်ပင်ဖြစ်၏; သင်တည်းဟူသော စူတရလည်း၊ မန္တရလည်း ဖြစ်၏။ သင်သည် ဂိုကဏ္ဏနှင့် ဘဒ္ဒရကဏ္ဏ ဖြစ်ပြီး၊ မာဟေရှဝရ ပဒ—ရှီဝ၏ အမြင့်ဆုံး အဆင့်လည်း သင်ပင်ဖြစ်၏။

Verse 29

त्वं कीर्तिः सर्वकीर्तीनां दैन्यपापप्रणाशिनी । त्वं नैमिषं कुरुक्षेत्रं त्वं च विष्णुपदं परम्

သင်သည် ကီရတိအားလုံး၏ ကီရတိဖြစ်၍ ဆင်းရဲနိမ့်ကျမှုနှင့် အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးသူဖြစ်၏။ သင်သည် နိုင်မိရှနှင့် ကုရုක්ෂೇತ್ರ ဖြစ်ပြီး၊ သင်တည်းဟူသော ပရမ ဝိෂ္ဏုပဒ—ဝိෂ္ဏု၏ အမြင့်ဆုံး ဓာမ်လည်း ဖြစ်၏။

Verse 30

त्वया तु लीलया देव पदाक्रान्ता च मेदिनी । त्वया बद्धो बलिर्देव त्वयेन्द्रस्य पदं कृतम्

အို ဘုရားသခင်၊ သင်၏ လီလာတစ်ခုပင်ဖြင့် မြေပြင်သည် သင်၏ ခြေတော်ဖြင့် ကျော်လွန်ခံရ၏။ အို ဒေဝ၊ သင်ကြောင့်ပင် ဘလိကို ချည်နှောင်ခဲ့ပြီး၊ သင်ကြောင့်ပင် အိန္ဒြ၏ ပဒကို ပြန်လည်တည်မြဲစေခဲ့၏။

Verse 31

त्वं कलिर्द्वापरं देव त्रेता कृतयुगं तथा । प्रलम्बदमनश्च त्वं स्रष्टा त्वं च विनाशकृत्

အို ဒေဝ၊ သင်သည် ကလိယုဂနှင့် ဒွာပရယုဂ ဖြစ်၏; ထရေတာနှင့် ကృతယုဂလည်း သင်ပင်ဖြစ်၏။ သင်သည် ပရလမ္ဗကို နှိမ်နင်းသူ; သင်သည် ဖန်ဆင်းရှင်၊ ထို့ပြင် ပျက်သုဉ်းစေသူလည်း ဖြစ်၏။

Verse 32

त्वया वै धार्यते लोकास्त्वं कालः सर्वसंक्षयः । त्वया हि देव सृष्टास्ताः सर्वा वै देवयोनयः

သင်ကြောင့်ပင် လောကများကို ထိန်းထားရ၏; သင်သည် ကာလ—အရာအားလုံးကို ချုပ်ငြိမ်းစေသူဖြစ်၏။ အို ဒေဝ၊ သင်ကြောင့်ပင် ဒေဝယောနီများနှင့် ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ မျိုးရိုးအစုအဖွဲ့အားလုံးကို ဖန်ဆင်းခဲ့၏။

Verse 33

त्वं पन्थाः सर्वलोकानां त्वं च मोक्षः परा गतिः । ब्रह्मा त्वदुद्भवो देवो रजोरूपः सनातनः । रुद्रः क्रोधोद्भवोऽप्येवं त्वं च सत्त्वे व्यवस्थितः

အရှင်သည် လောကအားလုံး၏ လမ်းဖြစ်တော်မူ၍၊ အရှင်သည် မောက္ခ—အမြင့်ဆုံးသော ဂတိလည်း ဖြစ်တော်မူ၏။ အရှင်ထံမှ ရဇဂုဏ်သဘောရှိသော နိရန္တရ ဒေဝ ဘြဟ္မာ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထို့အတူ ရုဒ္ဒရသည် ဒေါသမှ ပေါ်ထွန်း၏။ သို့ရာတွင် အရှင်သည် သတ္တဝဂုဏ်၌ တည်မြဲစွာ စံနေတော်မူ၏။

Verse 34

एतच्चराचरं देव क्रीडनार्थं त्वया कृतम् । एवं संतप्तदेहेन स्तुतो देवो मया प्रभुः

အို ဒေဝတော်! လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အားလုံးပါဝင်သော ဤစကြဝဠာကို အရှင်သည် လီလာတော်အတွက် ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ဒုက္ခကြောင့် ပူလောင်နေသော ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် ငါသည် ပရဘု—အရှင်ကို ချီးမွမ်းတော်မူ၏။

Verse 35

भक्त्या परमया राजन्सर्वभूतपतिः प्रभुः । स्तुवन्वै तत्र पश्यामि वारिपूर्णांस्ततो घटान्

အို မင်းကြီး! အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် သတ္တဝါအားလုံး၏ အရှင် ပရဘုကို ချီးမွမ်းနေစဉ်၊ ထိုနေရာ၌ ရေဖြင့် အပြည့်လျှံနေသော အိုးများကို ငါမြင်တွေ့၏။

Verse 36

ततो मया विस्मृता या तृषा सा वर्धिता पुनः । उपासर्पं ततस्तस्य पार्श्वं वै पुरुषस्य हि

ထို့နောက် ငါမေ့လျော့ခဲ့သော ရေငတ်ခြင်းသည် ပြန်လည်တိုးပွားလာ၏။ ထို့ကြောင့် ထိုယောက်ျား၏ ဘေးနားသို့ ငါချဉ်းကပ်သွား၏။

Verse 37

पानीयं पातुकामेन चिन्तितं च मया पुनः । नापश्यत हि मां चैष सुप्तोऽपि न च बुध्यते

ရေသောက်လိုသော ဆန္ဒဖြင့် ငါသည် ထပ်မံ၍ ဘာလုပ်ရမည်နည်းဟု စဉ်းစား၏။ သို့သော် သူသည် ငါကို မမြင်ခဲ့၊ အိပ်နေသော်လည်း မနိုးမထခဲ့။

Verse 38

यस्तु पापेन संमूढः सुखं सुप्तं प्रबोधयेत् । जायते तस्य पापस्य ब्रह्महत्याफलं महत्

အပြစ်၏မောဟကြောင့် လှည့်စားခံရ၍ အေးချမ်းစွာအိပ်နေသူကို နိုးထစေသူ၏ အပြစ်ဖလသည် အလွန်ကြီးမား၍ ဗြာဟ္မဏသတ်မှု၏ ဖလနှင့်တူ၏။

Verse 39

एवं संचिन्त्यमाने तु द्वितीयो ह्यागतः पुमान् । नेक्षते जल्पते किंचिद्वामस्कन्धे मृगाजिनी

ဤသို့ စဉ်းစားနေစဉ်တွင် ဒုတိယယောက်သော လူတစ်ဦး ရောက်လာ၏။ သူသည် မကြည့်မမြင်၊ မည်သည့်စကားမျှ မပြောဘဲ၊ ဘယ်ဘက်ပခုံးပေါ်တွင် သမင်အရေကို ထမ်းထား၏။

Verse 40

जटी कमण्डलुधरो दण्डी मेखलया वृतः । भस्मोन्मृदितसर्वाङ्गो महातेजास्त्रिलोचनः

သူသည် ဇဋာဆံပင်ရှိ၍ ကမဏ္ဍလုကို ကိုင်ဆောင်ကာ လက်တွင် ဒဏ္ဍာကိုင်ပြီး မေခလာဖြင့် ခါးပတ်ထား၏။ ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံးကို ဘသ္မဖြင့် လိမ်းထား၍ တေဇောကြီးမားကာ သုံးမျက်စိရှိ၏။

Verse 41

यावत्तं स्तोतुकामोऽहमपश्यं स्वच्छचक्षुषा । तावत्सर्वाङ्गसम्भूत्यामहत्या रूपसम्पदा

ကျွန်ုပ်သည် သူ့ကို ချီးမွမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မျက်စိကြည်လင်စွာ ကြည့်မြင်ချိန်တွင်ပင်၊ ထိုခဏတည်းက သူ၏ ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံးမှ ပေါက်ဖွားလာသော ရုပ်ရည်တင့်တယ်လှပသည့် မဟာတန်ခိုးရှိသော သဏ္ဍာန်တစ်ရပ် ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 42

अपश्यं संवृतां नारीं सर्वाभरणभूषिताम् । दृष्ट्वा तां पतितो भूमौ जयस्वेति ब्रुवंस्ततः

ကျွန်ုပ်သည် မျက်နှာဖုံးအဝတ်ဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသော မိန်းမတစ်ဦးကို မြင်ရပြီး၊ အလှဆင်အလံကာအားလုံးဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။ သူမကိုမြင်သည်နှင့် မြေပြင်ပေါ် လဲကျကာ “အောင်မြင်ပါစေ” ဟု ကြွေးကြော်၏။

Verse 43

जय रुद्राङ्गसम्भूते जयवाहिनि सनातनि । जय कौमारि माहेन्द्रि वैष्णवी वारुणी तथा

ရုဒ္ဒရ၏ ကိုယ်အင်္ဂါမှ ပေါ်ထွန်းလာသော မိခင်တော်အား အောင်မြင်ပါစေ; အနန္တတန်ခိုးကို ဆောင်ရွက်သူ စနာတနီ မိခင်တော်အား အောင်မြင်ပါစေ။ ကောမာရီ၊ မာဟෙන්ဒရီ၊ ဝိုင်ရှ္ဏဝီ နှင့် ထို့အတူ ဝါရုဏီ အဖြစ်လည်း အောင်မြင်ပါစေ။

Verse 44

जय कौबेरि सावित्रि जय धात्रि वरानने । तृष्णया तप्तदे हस्य रक्षां कुरु चराचरे

ကောဘေရီ အဖြစ် မိခင်တော်အား အောင်မြင်ပါစေ; စာဝိတ္တရီ အဖြစ်လည်း အောင်မြင်ပါစေ; ဓာတြီ မိခင်တော်၊ မျက်နှာလှပသူအား အောင်မြင်ပါစေ။ ရေငတ်ခြင်းကြောင့် လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော ကျွန်ုပ်၏ ကိုယ်ကို ကာကွယ်ပေးပါ—လှုပ်ရှားသမျှနှင့် မလှုပ်ရှားသမျှ အားလုံးအတွင်း၌။

Verse 45

श्रीदेव्युवाच । प्रसन्ना विप्रशार्दूल तव वाक्यैः सुशोभनैः । वर्तते मानसे यत्ते मया ज्ञातं द्विजोत्तम

သီရိ ဒေဝီ မိန့်တော်မူသည်– “ဗြာဟ္မဏတို့အတွင်း ကျားသဖွယ်သောသူရေ၊ သင်၏ လှပသော စကားများကြောင့် ငါ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၏။ ဒွိဇတို့အတွင်း အမြတ်ဆုံးသူရေ၊ သင်၏ စိတ်ထဲရှိသမျှကို ငါ သိမြင်ပြီးပြီ”။

Verse 46

शृणु विप्र ममाप्यस्ति व्रतमेतत्सुदारुणम् । स्त्रीलघुत्वान्मयारब्धं दुष्करं मन्दमेधया

“နားထောင်ပါ၊ ဗြာဟ္မဏရေ—ငါ့အတွက်လည်း ဤအလွန်ပြင်းထန်သော ဝရတ (သီလကတိ) ရှိ၏။ မိန်းမ၏ ပေါ့ပါးချောမွေ့သော စိတ်သဘောကြောင့် ငါ စတင်ခဲ့သည်; ဉာဏ်မပြည့်သူအတွက် ဤဝရတသည် အမှန်တကယ် ခက်ခဲ၏”။

Verse 47

यदि भावी च मे पुत्रो धर्मिष्ठो लोकविश्रुतः । विप्रस्य तु स्तनं दत्त्वा पश्चाद्दास्यामि बालके

“အကယ်၍ ငါ့ထံ၌ သားတစ်ယောက် မွေးဖွားလာမည်—ဓမ္မကို တည်ကြည်၍ လောကတွင် ကျော်ကြားမည်—ဆိုလျှင် ဗြာဟ္မဏအား ငါ့ရင်သား (နို့) ကို အရင်ပေးပြီးနောက်၊ ထိုကလေးငယ်အား ထပ်မံပေးမည်”။

Verse 48

स मे पुत्रः समुत्पन्नो यथोक्तो मे महामुने । स्तनं पिब त्वं विप्रेन्द्र यदि जीवितुमिच्छसि

အို မဟာမုနိ၊ ငါပြောခဲ့သကဲ့သို့ ငါ၏သားသည် ယခု မွေးဖွားလာပြီ။ အို ဗြာဟ္မဏတို့၏ အထွဋ်အမြတ်၊ အသက်ရှင်လိုပါက ဤနို့သားကို သောက်လော့။

Verse 49

श्रीमार्कण्डेय उवाच । अकार्यमेतद्विप्राणां यस्त्विमं पिबते स्तनम् । पुनश्चैवोपनयनं व्रतसिद्धिं न गच्छति

သီရိ မာရကဏ္ဍေယ မုနိက မိန့်ကြားသည်—ဤအမှုသည် ဗြာဟ္မဏတို့အတွက် မသင့်တော်။ ဤနို့သားကို သောက်သူသည် ဥပနယနကို ထပ်မံခံယူရမည်၊ ထို့ပြင် ဝရတ၏ စိဒ္ဓိကို မရနိုင်။

Verse 50

ब्राह्मणत्वं त्रिभिर्लोकैर्दुर्लभं पद्मलोचने । संस्कारैः संस्कृतो विप्रो यैश्च जायेत तच्छृणु

အို ပဒ္မလိုစနီ၊ သုံးလောကလုံးတွင်ပင် ဗြာဟ္မဏဖြစ်ခြင်းသည် ရခဲလှသည်။ ဝိပရသည် သံစ్కာရများဖြင့် သန့်စင်ပြုပြင်ခံရမှ ဖြစ်လာသည်—အမှန်တကယ် ဗြာဟ္မဏဖြစ်စေသော ထိုသံစ్కာရများကို နားထောင်လော့။

Verse 51

प्रथमं चैव नारीषु संस्कारैर्बीजवापतम् । बीजप्रक्षेपणादेव बीजक्षेपः स उच्यते

ပထမဦးစွာ မိန်းမနှင့်ဆိုင်သော သံစ్కာရများအနက် ‘ဘီဇဝာပန’ ဟူသော မျိုးစေ့စိုက်ခြင်းရှိသည်။ မျိုးစေ့ကို ထည့်သွင်းချခြင်းသာဖြစ်သောကြောင့် ‘ဘီဇက்ஷေပ’ ဟု ခေါ်သည်။

Verse 52

तदन्ते च महाभागे गर्भाधानं द्वितीयकम् । पुंसवनं तृतीयं तु सीमन्तं च चतुर्थकम्

ထို့နောက် အို မဟာဘာဂေ၊ ဒုတိယသည် ‘ဂర్భာဓာန’၊ တတိယသည် ‘ပုংসဝန’၊ စတုတ္ထသည် ‘စီမန္တ’ သံစ్కာရ ဖြစ်သည်။

Verse 53

पञ्चमं जातकर्म स्यान्नाम वै षष्ठमुच्यते । निष्क्रामः सप्तमश्चैव ह्यन्नप्राशनमष्टमम्

ပဉ္စမမြောက်သည် “ဇာတကမ္မ” (Jātakarma) ဖြစ်၍၊ ဆဋ္ဌမမြောက်သည် “နာမကရဏ” (အမည်ပေးပွဲ) ဟု ခေါ်သည်။ သတ္တမမြောက်သည် “နိෂ္က్రమဏ” (ပထမဆုံး အပြင်ထွက်ခြင်း) ဖြစ်ပြီး၊ အဋ္ဌမမြောက်သည် “အန္နပြာရှန” (ပထမဆုံး အစာခဲ စားသောက်ပေးခြင်း) ဖြစ်သည်။

Verse 54

नवमं वै चूडकर्म दशमं मौञ्जिबन्धनम् । ऐषिकं दार्विकं चैव सौमिकं भौमिकं तथा

နဝမမြောက်သည် “ချူဍာကမ္မ” (ဆံပင်မုန်ဒန်/တုံးခြင်း) ဖြစ်ပြီး၊ ဒသမမြောက်သည် “မောဉ္ဇီ-ဗန္ဓန” (မုဉ္ဇာခါးပတ် ချည်ပွဲ) ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သန့်ရှင်းသော မီးဖိုလောင်စာနှင့်ဆိုင်သော (aiṣika)၊ သစ်သားနှင့်ဆိုင်သော (dārvika)၊ ဆိုမနှင့်ဆိုင်သော (saumika) နှင့် မြေဓာတ်နှင့်ဆိုင်သော (bhaumika) ပူဇော်ပွဲများလည်း ရှိသည်။

Verse 55

पत्नीसंयोजनं चान्यद्दैवकर्म ततः परम् । मानुष्यं पितृकर्म स्याद्दशमाष्टासु शोभने

ဇနီးနှင့် ပေါင်းစည်းခြင်း (အိမ်ထောင်ပြုခြင်း) သည် အခြားသော သံස්ကာရတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် “ဒေဝကမ္မ” ဟူသော နတ်ဘုရားဆိုင်ရာ ပူဇော်ကర్మများ လာသည်။ ထို့နောက် လူ့ကမ္မနှင့် ပိတೃကမ္မ (ဘိုးဘွားပူဇော်) များ ဆက်လက်ရှိပြီး—ဤသို့ မင်္ဂလာရေတွက်မှုအရ “ဆယ်” နှင့် “ရှစ်” အတွင်း၌ ထည့်တွက်ကြသည်။

Verse 56

भूतं भव्यं तथेष्टं च पार्वणं च ततः परम्

ထို့နောက် သတ္တဝါတို့အတွက် အလှူပူဇော် (bhūta)၊ မင်္ဂလာအလှူ (bhavya)၊ iṣṭi ယဇ်ပူဇော်ပွဲ၊ ထို့နောက် pārvaṇa ကမ္မကို ဆက်လက်ပြုလုပ်သည်။

Verse 57

श्राद्धं श्रावण्यामाग्रयणं च चैत्राश्वयुज्यां दशपौर्णमास्याम् । निरूढपशुसवनसौत्रामण्यग्निष्टोमात्यग्निष्टोमाः

ရှရဝဏလတွင် Śrāddha (ဘိုးဘွားပူဇော်) ပြုလုပ်၍၊ Āgrayaṇa ပွဲကိုလည်း ဆောင်ရွက်သည်။ ထို့ပြင် Caitra နှင့် Āśvayuja လများ၏ လပြည့်နေ့တွင် Daśa-paurṇamāsa အခမ်းအနားကို ကျင်းပပြီး—Nirūḍha-paśu, Savana, Sautrāmaṇi, Agniṣṭoma နှင့် Atyagniṣṭoma ယဇ်များကိုပါ ထည့်သွင်းပြုလုပ်သည်။

Verse 58

षोडषीवाजपेयातिरात्राप्तोर्यामोदशवाजपेयाः । सर्वभूतेषु क्षान्तिरनसूया शौचमङ्गलमकार्पण्यमस्पृहेति

ဤတွင်လည်း Ṣoḍaśī၊ Vājapeya၊ Atirātra၊ Āptoryāma နှင့် Oḍaśa၊ Vājapeya ယဇ်ပူဇော်ပွဲများကိုပါ ရေတွက်ထားသည်။ ထို့ပြင် သီလဂုဏ်များမှာ—သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် သည်းခံခွင့်လွှတ်ခြင်း၊ မနာလိုမုန်းတီးမှုကင်းခြင်း (an-asūyā)၊ သန့်ရှင်းမှု (śauca)၊ မင်္ဂလာဖြစ်စေသော အကျင့်အကြံ၊ ကပ်စေးနည်းကင်းသော စေတနာ (akārpaṇya) နှင့် လောဘတဏှာကင်းခြင်း (aspṛhā) တို့ဖြစ်သည်။

Verse 59

एभिरष्टचत्वारिंशद्भिः संस्कारैः संकृतो ब्राह्मणो भवति

ဤ ၄၈ မျိုးသော သံစ్కာရ (saṃskāra) များဖြင့် ဓမ္မနည်းတကျ သန့်စင်ပြုပြင်ခံရလျှင် ထိုသူသည် အမှန်တကယ်သော ဘြာဟ္မဏ ဖြစ်လာသည်။

Verse 60

एवं ज्ञात्वा महाभागे न तु मां पातुमर्हसि । शिशुपेयं स्तनं भद्रे कथं वै मद्विधः पिबेत्

ဤသို့ သိပြီးနောက်၊ ကံကောင်းမြတ်သော မိန်းမရေ၊ မင်းက ငါ့ကို နို့မတိုက်သင့်ပါ။ မင်္ဂလာရှိသူရေ၊ ဤနို့အုံသည် ကလေးငယ်သောက်ရန်သာ ဖြစ်သည်; ငါကဲ့သို့သူက ဘယ်လိုသောက်နိုင်မလဲ။

Verse 61

ममैतद्वचनं श्रुत्वा नारी वचनमब्रवीत्

ငါ၏ဤစကားကို ကြားသော် ထိုမိန်းမသည် ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။

Verse 62

यदि त्वं न पिबेः स्तन्यं पयो बालो मरिष्यति । श्रूयते त्रिषु लोकेषु वेदेषु च स्मृतिष्वपि । मुच्यते सर्वपापेभ्यो भ्रूणहत्या न मुञ्चति

သင်သည် ဤနို့ရည်ကို မသောက်လျှင်၊ ကလေးရေ၊ ထိုကလေးငယ်သည် သေမည်။ လောကသုံးပါးတွင်—ဝေဒနှင့် စမృతိများတွင်ပါ—အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်နိုင်သည်ဟု ကြားရသော်လည်း၊ भ्रूणहत्या (bhrūṇa-hatyā) အမိဝမ်းကလေးသတ်ခြင်း၏ အပြစ်သည် မလွယ်ကူစွာ မလွတ်မြောက်နိုင်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 63

भवित्री तव हत्या च महाभागवतः पुनः । जन्मानि च शतान्यष्टौ क्लिश्यते भ्रूणहत्यया

အို ကံကြီးမားသူ၊ သင်၏ အသတ်ခံရခြင်းသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်လိမ့်မည်။ သန္ဓေသားကို သတ်သော အပြစ်ကြောင့် ဘဝပေါင်း ရှစ်ရာတိုင်တိုင် ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံစားရသည်။

Verse 64

मृतः शुनत्वं चाप्नोति वर्षाणां तु शतत्रयम् । ततस्तस्य क्षये जाते काकयोनिं व्रजेत्पुनः

သေလွန်ပြီးနောက် ခွေးဘဝသို့ ရောက်ရှိ၍ နှစ်ပေါင်း သုံးရာတိုင်တိုင် နေရ၏။ ထိုကာလကုန်ဆုံးသောအခါ ကျီးကန်း၏ ဝမ်း၌ တဖန် မွေးဖွားရပြန်သည်။

Verse 65

तत्रापि च शतान्यष्टौ क्लिश्यते पापकर्मणि । वराहो दश जन्मानि तदन्ते जायते कृमिः

ထိုဘဝ၌ပင် မကောင်းမှုပြုသူသည် နှစ်ပေါင်း ရှစ်ရာတိုင်တိုင် ညှဉ်းဆဲခံရ၏။ ဝက်ဘဝဖြင့် ဆယ်ဘဝတိုင်တိုင် ဖြစ်ရပြီး၊ ထိုအဆုံး၌ ပိုးကောင်အဖြစ် မွေးဖွားရသည်။

Verse 66

ततश्चारोहिणीं प्राप्य गोगजाश्वनृजन्मभाक् । श्रूयते श्रुतिशास्त्रेषु वेदेषु च परंतप

ထို့နောက် 'အထက်တန်းကျသော လမ်းစဉ်' သို့ ရောက်ရှိ၍ နွား၊ ဆင်၊ မြင်း နှင့် လူအဖြစ် ဘဝများကို ရရှိသည်ဟု ဗေဒကျမ်းများ၊ သျှတ္တရကျမ်းများနှင့် ဝေဒများတွင် ကြားသိရပါသည်၊ အို ရန်သူတို့ကို နှိမ်နင်းသူ။

Verse 67

सर्वपापाधिकं पापं बालहत्या द्विजोत्तम । बालहत्यायुतो विप्रः पच्यते नरके ध्रुवम्

ကလေးသူငယ်ကို သတ်ခြင်းသည် အပြစ်အလုံးစုံတို့ထက် ကြီးလေးသော အပြစ်ဖြစ်သည်၊ အို ဒွိဇတို့တွင် အမြတ်ဆုံးသူ။ ကလေးသတ်ခြင်းဖြင့် ညစ်နွမ်းသော ဗြာహ్မဏသည် ငရဲ၌ ဧကန်မုချ ကျက်ရ၏။

Verse 68

वर्षाणि च शतान्यष्टौ प्राप्नोति यमयातनाम् । तस्मादल्पतरो दोषः पिबतो मे स्तनं तव

သူသည် နှစ်ရှစ်ရာတိုင်တိုင် ယမမင်း၏ အပြစ်ဒဏ်နှင့် ညှဉ်းပန်းမှုကို ခံရသည်။ ထို့ကြောင့် မိခင်ရေ၊ ကျွန်မ၏ နို့ရင်သားကို သောက်လျှင် အပြစ်သည် ပိုမိုနည်းပါးသည်။

Verse 69

तथैवापिबतः पापं जायते बहुवर्षिकम् । क्षुधातृषाविरामस्ते पुण्यं च पिबतः स्तनम्

ထိုနည်းတူ မသောက်လျှင် နှစ်များစွာတိုင်တိုင် တည်မြဲသော အပြစ်ပေါ်ပေါက်လာသည်။ နို့ရင်သားကို သောက်လျှင် သင်၏ ဆာလောင်မှုနှင့် ရေငတ်မှု ပျောက်ကင်းပြီး ပုဏ္ဏ (puñña) ကုသိုလ်လည်း ရရှိသည်။

Verse 70

अतो न चेतः संदिग्धं कर्तव्यमिह कर्हिचित् । एहि विप्र यथाकामं बालार्थे पिब मे स्तनम्

ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ မည်သည့်အခါမျှ စိတ်၌ သံသယ မထားပါနှင့်။ လာပါ၊ ဟေ ဗိပရ (ဗြာဟ္မဏ)၊ ကလေးအကျိုးအတွက် သင်နှစ်သက်သလို ကျွန်မ၏ နို့ရင်သားကို သောက်ပါ။

Verse 71

ततोऽहं वचनं श्रुत्वा स्तनं पातुं समुद्यतः । न च तृप्तिं विजानामि पिबतः स्तनमुत्तमम्

ထို့နောက် သူမ၏ စကားကို ကြားပြီး ကျွန်ုပ်သည် နို့ရင်သားကို သောက်ရန် စတင်ကြိုးပမ်း하였다။ သို့သော် ထိုအထူးမြတ်သော နို့ကို သောက်နေသော်လည်း ကျွန်ုပ်သည် တင်းတိမ်မှုကို မသိနိုင်ခဲ့။

Verse 72

त्रिंशद्वर्षसहस्राणि भारतैवं शतानि च । ततः प्रबुद्धोत्सङ्गेऽहं मायानिद्राविमोहितः

နှစ်သုံးသောင်း—ထို့အပြင် ထပ်မံ ရာနှင့်ချီသောနှစ်များပါ၊ ဟေ ဘာရတ! ထို့နောက် ကျွန်ုပ်သည် သူမ၏ ပေါင်ပေါ်၌ နိုးထလာပြီး မာယာ-နိဒ္ရာ (လှည့်စားသောအိပ်ခြင်း) ၏ မောဟဖြင့် မူးမောနေခဲ့သည်။

Verse 73

निद्राविगतमोहोऽहं यावत्पश्यामि पाण्डव । तावत्सुप्तं न पश्यामि न च तं बालकं विभो

အိပ်စက်ခြင်း၏ မောဟာကွယ်ပျောက်သွားသောအခါ၊ အို ပाण्डဝ၊ ငါ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်နေသမျှကာလပတ်လုံး အိပ်နေသူတစ်ယောက်မျှ မမြင်ရ၊ ထိုကလေးကိုလည်း မမြင်ရပါ၊ အို အရှင်။

Verse 74

चतुरस्तांश्च वै कुम्भान् पश्यामि तत्र भारत । न च पश्यामि तां देवीं गता वै कुत्रचिच्च ते

အဲဒီနေရာမှာ အိုးလေးလုံးကို ငါမြင်ရတယ်၊ အို ဘာရတ၊ ဒါပေမယ့် ထိုဒေဝီကို မမြင်ရဘူး။ သူမက တကယ်ပဲ တစ်နေရာရာသို့ သွားပြီးသား—သင်တောင် မသိနိုင်သောနေရာ။

Verse 75

एवं विमृश्यमानस्य चिन्तयानस्य तिष्ठतः । ईषद्धसितया वाचा देवी वचनमब्रवीत्

သူသည် ထိုနေရာတွင် ရပ်တည်ကာ စဉ်းစားဆင်ခြင်၍ အတွေးထဲတွင် နစ်မြုပ်နေစဉ်၊ ဒေဝီသည် အနည်းငယ်ပြုံးလျက် နူးညံ့သောအသံဖြင့် ဤစကားကို ပြောတော်မူ၏။

Verse 76

श्रीदेव्युवाच । कृष्णः स पुरुषः सुप्तो द्वितीयोऽप्यागतो हरः । ये चत्वारश्च ते कुम्भाः समुद्रास्ते द्विजोत्तम

ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်– “သင်မြင်ခဲ့သော အမဲရောင်ပုရုရှ်က အိပ်နေသူသည် ကృష్ణ (ဗိဿနု) ဖြစ်၏။ ဒုတိယအဖြစ် လာရောက်သူသည် ဟရ (ရှီဝ) ဖြစ်၏။ ထိုအိုးလေးလုံးသည်လည်း၊ အို ဒွိဇိုတ္တမ၊ သမုဒ္ဒရာလေးပါး ဖြစ်၏။”

Verse 77

यश्च बालस्त्वया दृष्टो ब्राह्मा लोकपितामहः । अहं च पृथिवी ज्ञेया सप्तद्वीपा सर्वता

“သင်မြင်ခဲ့သော ကလေးသည် ဘြဟ္မာ—လောကတို့၏ ပိတామဟ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ငါကိုယ်တိုင်ကို မြေကြီးဟူ၍ သိလော့—ဒွီပခုနစ်ပါးနှင့်တကွ အရပ်ရပ်သို့ ပြန့်နှံ့နေ၏။”

Verse 78

या गता त्वां परित्यज्य भूतले सुप्रतिष्ठिता । इमां च प्रेक्षसे विप्र नर्मदां सरितां वराम्

သင်ကို ချန်ထား၍ ထွက်ခွာသွားသော ဒေဝီသည် မြေပြင်ပေါ်၌ တည်မြဲစွာ တည်နေပြီ။ ယခု အို ဗြာဟ္မဏ၊ သင်သည် မြစ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံး နရ္မဒါမြစ်ကို မြင်ရ၏။

Verse 79

सर्वसत्त्वोपकाराय बृहते पुण्यलक्षणा । रेवानदी तु विख्याता न मृता तेन नर्मदा

သတ္တဝါအားလုံး၏ အကျိုးအတွက် အလွန်ကြီးမြတ်၍ ကုသိုလ်လက္ခဏာများဖြင့် ပြည့်စုံသော ဤမြစ်ကို ‘ရေဝါ’ ဟု ထင်ရှားခေါ်ကြသည်။ သူမသည် ‘မသေ’ သဖြင့် ‘နရ္မဒါ’ ဟု ခေါ်၏။

Verse 80

एवं ज्ञात्वा शमं गच्छ स्वस्थो भव महामुने । इत्युक्त्वा मां तदा देवी तत्रैवान्तरधीयत

ဤသို့ သိပြီးလျှင် ငြိမ်းချမ်းရာသို့ သွားလော့၊ စိတ်တည်ငြိမ်၍ နေပါ၊ အို မဟာမုနိ။ ထိုသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက် ဒေဝီသည် ထိုနေရာတင်ပင် ပျောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 81

एवं हि शेते भगवान्सत्त्वस्थः प्रलये सदा । सत्त्वरूपो महादेवो यदाधारे जगत्स्थितम्

ဤသို့ပင် ပရလယကာလ၌ ဘဂဝါန်သည် စတ္တဝအခြေအနေ၌ အမြဲတမ်း လဲလျောင်းတော်မူ၏။ စတ္တဝရုပ် မဟာဒေဝသည်ပင် ကမ္ဘာလောက တည်နေရာ အထောက်အကူ အခြေခံဖြစ်၏။

Verse 82

एवं मयानुभूतं तु दृष्टमाश्चर्यमुत्तमम् । सर्वपापहरं पुण्यं कथितं ते नरोत्तम

ဤသို့ပင် ငါသည် ကိုယ်တိုင် အတွေ့အကြုံရပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံး အံ့ဩဖွယ်ကို မြင်တွေ့ခဲ့၏။ အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသော ဤကုသိုလ်ကထာကို သင်အား ပြောကြားပြီးပြီ၊ အို နရောတ္တမ—လူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး။

Verse 83

विष्णोश्चरितमित्युक्तं यत्त्वया परिपृच्छितम् । भूय एव महाबाहो किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि

အို မဟာဗာဟို၊ သင်မေးမြန်းခဲ့သော ဗိဿဏု၏ သန့်ရှင်းသော ဇာတ်ကြောင်းကို ဤသို့ ပြောကြားပြီးပြီ။ ယခု ထပ်မံ၍—သင်သည် အခြားဘာကို နားထောင်လိုသနည်း။