Adhyaya 65

Verse 1

व्यास उवाच । नांदीमुखेषु सर्वेषु पूजयेद्यो गणाधिपम् । तस्य सर्वो भवेद्वश्यः पुण्यं भवति चाक्षयम्

ဗျာသ မိန့်တော်မူသည်– နာန္ဒီမုခ အခမ်းအနားအားလုံးတွင် ဂဏာဓိပ (ဂဏေရှ) ကို ပူဇော်သူ၏ အရာအားလုံးသည် သူ့အောက်သို့ လိုက်နာလာပြီး ကုသိုလ်ပုဏ္ဏာသည် မပျက်မယွင်း အမြဲတည်၏။

Verse 2

गणानां त्वेति मंत्रेण सर्वयज्ञघटेषु च । सर्वसिद्धिमवाप्नोति स्वर्गं मोक्षं लभेन्नरः

“ဂဏာနာံ တွေ” ဟူ၍အစပြုသော မန္တရကို ရွတ်ဆို၍ ယဇ္ဉာတွင် သုံးသော အိုးခွက်အားလုံး၌ ထိုမန္တရကို သတ်မှတ်အသုံးချလျှင် လူသည် စိဒ္ဓိအားလုံးကို ရရှိပြီး ကောင်းကင်ဘုံနှင့် မောက္ခကိုလည်း ရနိုင်သည်။

Verse 3

मृण्मये प्रतिमायां च चित्रे चाथ दृषण्मये । द्वारदारुणि पात्रे च हेरंबं लेखयेद्बुधः

ပညာရှိသည် မြေခဲရုပ်တု၌လည်း၊ ပန်းချီ၌လည်း၊ ကျောက်ပေါ်၌လည်း၊ ထို့ပြင် သစ်တံခါးနှင့် အိုးခွက်ပေါ်၌လည်း ဟေရမ္ဗ (ဂဏေရှ) ကို ရေးထိုးသင့်သည်။

Verse 4

अन्यस्मिन्नपि देशे तु सततं दृष्टिगोचरे । स्थापयित्वा तु हेरंबं शक्त्या यः पूजयेद्बुधः

အခြားပြည်နယ်၌ပင် ပညာရှိသည် အမြဲမြင်နိုင်သော နေရာတွင် ဟေရမ္ဗ (ဂဏေရှ) ကို တင်ထား၍ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း သဒ္ဓါ-ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်လျှင်၊

Verse 5

तस्य कार्याणि सिद्ध्यंति दयितानि समंततः । न विघ्नं जायते किंचित्त्रैलोक्यं वशमानयेत्

ထိုသူ၏ ချစ်မြတ်နိုးသော လုပ်ငန်းအားလုံးသည် အရပ်ရပ်မှ အောင်မြင်စီးပွားတက်ပြီး အတားအဆီး တစ်စုံတစ်ရာမျှ မပေါ်ပေါက်—ထိုသူသည် သုံးလောကကိုပင် မိမိအောက်သို့ ဆောင်ယူနိုင်သည်။

Verse 6

विद्यार्थी लभते विद्यां वेदशास्त्रसमुद्भवाम् । अन्यां च शिल्पिविद्यां च विजयां स्वर्गदायिनीम्

ကျောင်းသားသည် ဝေဒနှင့် သာသ္တရမှ ပေါ်ထွန်းသော သန့်ရှင်းသော ဗိဒ္ဓာကို ရရှိပြီး၊ ထို့ပြင် အခြားပညာ—အနုပညာနှင့် လက်မှုကျွမ်းကျင်မှု—ကိုလည်း ရရှိကာ အောင်မြင်မှုနှင့် ကောင်းကင်ဘုံကို ပေးတော်မူသည်။

Verse 7

धनार्थी विपुलं वित्तं कन्यां साध्वीं मनोरमाम् । ऐश्वर्यं धर्मसाध्यं च तनयं कुलमोक्षदम्

ဓနကိုလိုလားသူသည် များပြားသော ငွေကြေးဥစ္စာကို ရရှိသည်; (တစ်ဦးအတွက်) သီလရှိ၍ လှပသော သမီးကညာကို ဇနီးအဖြစ် ရနိုင်သည်; ဓမ္မဖြင့် ရရှိသော အိုင်ශ්ဝရယ၊ နှင့် မျိုးရိုးကို မောက္ခပေးသော သားတော်ကိုလည်း ရရှိသည်။

Verse 8

न रोगैः पीड्यते कश्चिन्न ग्रहैः प्रेतयोनिभिः । शृंगिभिर्नापि रक्षोभिर्विद्युद्भिर्वनतस्करैः

မည်သူမျှ ရောဂါများကြောင့် မနှိပ်စက်ခံရ; မကောင်းသော ဂြိုဟ်ဒုက္ခကြောင့်လည်း မဟုတ်၊ ပရေတယောနိမှ ဝိညာဉ်များကြောင့်လည်း မဟုတ်; ချိုရှိသတ္တဝါများ၊ ရက္ခသများ၊ မိုးကြိုးလျှပ်စစ်၊ တောဓားပြများကြောင့်လည်း မနှိပ်စက်ခံရ။

Verse 9

न राजा कुप्यति गृहे न च मारी प्रवर्तते । न दौर्भिक्ष्यं न दौर्बल्यं पूजयित्वा विनायकम्

ဝိနာယကကို ပူဇော်လျှင် မင်းသည် အိမ်ထောင်အပေါ် မအမျက်ထွက်; ကပ်ရောဂါ မပြန့်ပွား; အစာခေါင်းပါးမှုလည်း မဖြစ်၊ အားနည်းခြင်း (ဘေး) လည်း မပေါ်ပေါက်။

Verse 10

अभिप्रेतार्थसिद्ध्यर्थं पूजितो यः सुरैरपि । सर्वविघ्नछिदे तस्मै गणाधिपतये नमः

လိုအင်ဆန္ဒ ပြည့်စုံစေရန်အတွက် သာမန်မဟုတ်ဘဲ ဒေဝတားများတောင် ပူဇော်ကြသော၊ အတားအဆီးအားလုံးကို ဖြတ်တောက်ဖျက်ဆီးတော်မူသော ဂဏာဓိပတိထံ နမസ്കာရပါ၏။

Verse 11

मंत्रश्चायं ॐ नमो गणपतये । नारायणप्रियैः पुष्पैरन्यैश्चापि सुगंधिभिः । मोदकैः फलमूलैश्च द्रव्यैः कालोद्भवैस्तथा

ဤသည်မှာ မန္တရဖြစ်သည်— “အိုṁ နမော ဂဏပတယေ”။ (ထိုသူကို ပူဇော်ရာတွင်) နာရာယဏနှစ်သက်သော ပန်းများနှင့် အခြား မွှေးကြိုင်ပန်းများဖြင့်လည်းကောင်း၊ မိုဒကာ၊ သစ်သီးနှင့် မြစ်ဥများဖြင့်လည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် ကာလအလိုက် ပေါ်ထွန်းလာသော ရာသီပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့်လည်းကောင်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 12

दधिदुग्धैः प्रियैर्वाद्यैरपि धूपसुगंधिभिः । पूजयेद्गणपं यस्तु सर्वसिद्धिमवाप्नुयात्

ဒဓိနှင့် နို့ဖြင့်လည်းကောင်း၊ နှစ်သက်ဖွယ် တီးဝိုင်းသံများဖြင့်လည်းကောင်း၊ မွှေးကြိုင်သော ဓူပဖြင့်လည်းကောင်း ဂဏပ (ဂဏေရှ) ကို ပူဇော်သူသည် လုပ်ငန်းအရာရာ၌ ပြည့်စုံသော အောင်မြင်မှုကို ရရှိမည်။

Verse 13

विशेषात्तस्य लिंगे तु यो ददाति वसुप्रियम् । पूजोपकरणं वस्त्रं सर्वं लक्षगुणं भवेत्

သို့သော် အထူးသဖြင့် ထို လိင်္ဂသို့ ဓနစသည်ဖြင့် နှစ်သက်ဖွယ် (တန်ဖိုးရှိ) အရာကို—ပူဇော်ပစ္စည်းကိရိယာများ၊ အဝတ်အထည်များ စသည်—လှူဒါန်းသူ၏ လှူဒါန်းမှုအားလုံးသည် ကုသိုလ်အကျိုး သန်းတစ်သောင်းမက၊ သိန်းတစ်သောင်းမက မဟုတ်ဘဲ သိန်းတစ် (တစ်သိန်း) ဆတိုးကာ ဖြစ်လာသည်။

Verse 14

देशे च भारते वर्षे वनिता पूर्वसन्निधौ । लौहित्यदक्षिणे तीरे लिंगरूपो विनायकः

ထို့ပြင် ဘာရတ (အိန္ဒိယ) ပြည်တွင်၊ ဝနိတာ ဟူသောနေရာ၌—ရှေးဟောင်း သန့်ရှင်းသော စန္နိဋ္ဌာန်အနီး—လောဟိတျယ မြစ်၏ တောင်ဘက်ကမ်းပေါ်တွင်၊ ဝိနာယက သည် လိင်္ဂရုပ်ဖြင့် တည်ရှိတော်မူသည်။

Verse 15

हरगौरीसमादेशाद्देवानां संमतेन च । स्थितो लोकप्रशांत्यर्थं सर्वविघ्नविनाशनात्

ဟရ (ရှီဝ) နှင့် ဂေါရီ၏ အမိန့်တော်အရ၊ ဒေဝတားတို့၏ သဘောတူညီချက်နှင့်အတူ၊ ကမ္ဘာလောက၏ ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် ထိုနေရာ၌ တည်နေတော်မူသည်—အတားအဆီးအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပယ်ရှားသူဖြစ်သောကြောင့်။

Verse 16

पूजयित्वा तु तं देवं शक्तितो द्रव्यसंचयैः । विनायकत्वमाप्नोति वेदशास्त्रार्थपारगः

မိမိစွမ်းအားအတိုင်း စုဆောင်းထားသော ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ထိုဘုရားကို ပူဇော်လျှင်၊ လူသည် ဝိနာယက အဆင့်ကို ရရှိကာ ဝေဒနှင့် သာသ္တရတို့၏ အဓိပ္ပါယ်များကို ပြည့်စုံစွာ နားလည်ကျွမ်းကျင်လာသည်။

Verse 17

सकृत्प्रदक्षिणं कृत्वा दृष्ट्वा स्पृष्ट्वा तु मानवः । अक्षयं लभते स्वर्गं सदा देवैः प्रपूज्यते

တစ်ကြိမ်သာ ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်ကာ၊ ထိုသန့်ရှင်းသောအရာ/နေရာကို မြင်၍ ထိတွေ့လျှင်၊ လူသည် မပျက်မယွင်းသော ကောင်းကင်ဘုံကို ရရှိပြီး နတ်တို့က အမြဲတမ်း ဂုဏ်ပြုပူဇော်ခံရသည်။

Verse 18

संसर्गिणां च म्लेछानां गत्यर्थं सुतपस्विनाम् । पुत्रार्थं सर्वलोकानां तत्र शंभुर्विनायकः

ထိုနေရာ၌ ဝိနာယက ဟုလည်း ခေါ်ကြသော သမ္ဘူ သည်၊ မလေစ္ဆာတို့နှင့် ပေါင်းသင်းသူများအား မြင့်မြတ်သော ဂတိကို ပေးရန်၊ တပဿာကြီးသော တပသ္ဝင်များ၏ အကျိုးအတွက်၊ နှင့် လောကအားလုံးရှိ လူတို့၏ သားရလိုသော ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းရန် တည်ရှိတော်မူသည်။

Verse 19

कृत्वाभिषेकं लौहित्ये स्पृशेद्यस्तु गणाधिपम् । सप्तजन्मकृतात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः

လောဟိတျယ၌ အဘိသေက (ပူဇော်ရေချိုးပွဲ) ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ဂဏာဓိပ ကို ထိတွေ့သူသည် ခုနစ်ဘဝအတွင်း စုဆောင်းခဲ့သော အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်သည်—ဤအကြောင်း၌ သံသယမရှိ။

Verse 20

न वैधव्यं न कार्पण्यं न शोकं न तु मत्सरम् । विनायकं समासाद्य जन्मजन्मनि संलभेत्

ဝိနာယက ကို အားကိုးခိုလှုံလျှင်၊ လူသည် ဘဝဘဝတိုင်း မုဆိုးမဖြစ်ခြင်း၊ ဆင်းရဲမွဲတေခြင်း၊ ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်း၊ နှင့် မနာလိုခြင်းတို့ကို မတွေ့ကြုံရ။

Verse 21

पुनः सिद्धिः पुनर्भोग्यं पुनः कीर्तिः पुनर्बलम् । पूजयित्वा तु गणपं नरस्य नात्र संशयः

အောင်မြင်မှုကို ထပ်မံရ၊ ပျော်ရွှင်ခံစားမှုကို ထပ်မံရ၊ ဂုဏ်သတင်းကို ထပ်မံရ၊ အင်အားကို ထပ်မံရ—ဂဏပ (ဂဏေရှ) ကို ပူဇော်လျှင် လူသည် ဤအရာအားလုံးကို ရရှိသည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 22

अस्य पूजामकृत्वा च सर्वाभीष्टं विनश्यति । तत्र देवाश्च सुप्रीता ब्रह्मविष्णुहरादयः

ဤအရာကို ပူဇော်ခြင်းမပြုလျှင် မိမိလိုလားသမျှ အလိုတော်များ ပျက်စီးသွားသည်။ ထိုနေရာ၌ ဘြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ ဟရ (ရှီဝ) စသည့် ဒေဝတားတို့ အလွန်ပီတိဖြစ်ကြသည်။

Verse 23

मघोनो गणपस्याथ पूजाविरहितस्य च । अथासुरैर्महावीर्यैर्हिरण्याक्षमुखै रणे

ထို့နောက် မဃဝန် (အိန္ဒြ) ၏ တပ်စုခေါင်းဆောင် ဂဏပကို ပူဇော်ခြင်းမရှိဘဲ ထားခဲ့သဖြင့်၊ ဟိရဏျာက္ษ ဦးဆောင်သော အင်အားကြီး အဆုရာများသည် စစ်မြေပြင်သို့ တိုးဝင်လာကြသည်။

Verse 24

मघवा तु जितो वीर्याद्धिरण्याक्षेण वै तदा । ततस्सुराश्च निर्वीर्या यावद्वर्षशतं पुरा

ထိုအခါ မဃဝါ (အိန္ဒြ) သည် ဟိရဏျာက္ษ၏ သတ္တိဗလကြောင့် အမှန်တကယ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ရှေးကာလ၌ ဒေဝတားတို့သည် နှစ်တစ်ရာတိုင်အောင် အင်အားမဲ့သွားကြသည်။

Verse 25

दैवासुरे महायुद्धे सुराणां च पराजयः । ततो देवाधिदेवे तु शिवे देवैर्निवेदितम्

ဒေဝတားနှင့် အဆုရာတို့၏ မဟာစစ်ပွဲတွင် ဒေဝတားတို့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဒေဝတားတို့သည် ဒေဝါဓိဒေဝ ရှီဝထံသို့ ထိုအကြောင်းကို လျှောက်တင်ကြသည်။

Verse 26

भगवन्नसुरैर्नो हि जितं राज्यं गता मखाः । एतस्मिन्नंतरे शंभुर्देवान्वचनमब्रवीत्

အို ဘဂဝန်၊ အသူရတို့သည် အမှန်တကယ် ကျွန်ုပ်တို့၏ နိုင်ငံကို အနိုင်ယူသွားပြီး ယဇ္ဉနှင့် မခာတို့လည်း ရပ်တန့်သွားပါပြီ။ ထိုအချိန်တွင် ရှမ္ဘူသည် ဒေဝတို့အား ဤစကားကို မိန့်တော်မူ၏။

Verse 27

हेरंबाय वरो दत्त उमया प्रीतया मया । पूजया ते परा सिद्धिर्देवादीनां भवत्विति

ဟေရံဘာရေ၊ ဥမာအား ပီတိဖြစ်၍ ငါသည် သင့်အား ဤဗရကို ပေးအပ်၏— “သင့်ကို ပူဇော်ခြင်းအားဖြင့် ဒေဝတို့နှင့် အခြားသူတို့လည်း အမြင့်ဆုံး စိဒ္ဓိကို ရရှိပါစေ” ဟူ၍။

Verse 28

अवजानाति यो मोहात्पुरुषस्तु महोत्सवे । न भवेत्तस्य सिद्धिश्च रणे चापि पराजयः

မောဟကြောင့် မဟာပွဲတော်အမြတ်၌ အလေးမထား၍ မထီမဲ့မြင်ပြုသူသည် စိဒ္ဓိမရနိုင်၊ စစ်မြေပြင်၌လည်း အရှုံးကိုသာ တွေ့ရမည်။

Verse 29

महामखेन युष्माभिः पूजा गणपतेः कृता । हेलया न कृता मोहात्तस्मात्प्राप्तः पराजयः

သင်တို့သည် မဟာယဇ္ဉဖြင့် ဂဏပတိကို ပူဇော်ခဲ့ကြသည်; မထီမဲ့မြင်စိတ်ဖြင့် မဟုတ်ခဲ့။ သို့သော် မောဟကြောင့် သင်တို့ထံ အရှုံးအနိမ့် ရောက်လာခဲ့သည်။

Verse 30

शीघ्रं गच्छत वै पुण्यां गणपस्य महात्मनः । पूजां कुरुत धर्मज्ञा जयस्तूर्णं भविष्यति

မြန်မြန်သွားကြလော့၊ မဟာတမန် ဂဏပ၏ ပုဏ္ဏသန့်ရှင်းသော ဌာနသို့။ ဓမ္မကို သိသူတို့ရေ၊ ပူဇော်ကြလော့—အောင်ပွဲသည် ချက်ချင်း သင်တို့၏ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 31

ततो हरमुखाच्छ्रुत्वा वचः क्षेमपरं हितम् । प्रहृष्टा विबुधास्सर्वे गणपस्य पुरः स्थिताः

ထို့နောက် သီဝ၏ ကိုယ်တိုင်နှုတ်မှ ထွက်သော ကောင်းကျိုးနှင့် ချမ်းသာရေးအတွက် အကျိုးပြုသော စကားတော်ကို ကြားရသဖြင့်၊ ဂဏပ မဟာနాయక၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသော နတ်တို့အားလုံး ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြစ်ကြ၏။

Verse 32

देवा ऊचुः । गणाधिप नमस्तुभ्यं सर्वदेवैकपालक । स्वर्गभोगप्रद प्रीत्या हेरंब त्वां नताः स्म ह

နတ်တို့က ဆိုကြသည်– “အို ဂဏာဓိပ၊ သင့်အား နမස්ကာရ—နတ်အားလုံး၏ တစ်ဦးတည်းသော ကာကွယ်ရှင်။ အို ဟေရမ္ဗ၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ သာယာမှုကို ပေးသနားသူ၊ ဘက္တိဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ သင့်ရှေ့၌ ဦးညွတ်ပါ၏။”

Verse 33

जयदं सर्वयुद्धेषु सिद्धिदं सर्वकर्मसु । महामायं महाकायं हेरंब त्वां नताः स्म ह

အို ဟေရမ္ဗ၊ စစ်ပွဲအားလုံး၌ အောင်မြင်မှုကို ပေးသနားသူ၊ လုပ်ငန်းအားလုံး၌ စိဒ္ဓိကို ပေးသနားသူ၊ အို မဟာမာယာ၊ အို မဟာကာယ—ကျွန်ုပ်တို့ အမှန်တကယ် သင့်အား ဦးညွတ်ပါ၏။

Verse 34

एकदंतं महाप्राज्ञं लंबतुंडं विनायकम् । देवं महर्षिदेवानांमिंद्रस्य च नताः स्म ह

သူတို့သည် တစ်စွယ်တည်းရှိ၍ ပညာအလွန်ကြီးမားကာ နှာမောင်းရှည်သော ဝိနာယက နတ်တော်ကို ဦးညွတ်ကြ၏—မဟာရိရှီများနှင့် နတ်တို့သာမက အိန္ဒြာတောင် နမස්ကာရပြုသော အရှင်ဖြစ်၏။

Verse 35

यत्ते पुरार्चनं यज्ञे न कृतं तत्क्षमस्व नः । सुराणां च गिरः श्रुत्वा गणपो वाक्यमब्रवीत्

“ယဇ္ဉ၌ အရင်ဦးစွာ သင့်အား ပူဇော်အာရ္ဈနာ မပြုနိုင်ခဲ့သည်ကို ကျွန်ုပ်တို့အား ခွင့်လွှတ်ပါ။” နတ်တို့၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ဂဏပက ပြန်လည် မိန့်ကြား၏။

Verse 36

युष्माभिर्व्रियतां देवा वरो मत्तो हि वांच्छितः । ततः शक्रादयः सर्वे बृहस्पतिपुरोगमाः

အို နတ်ဒေဝတို့၊ ငါထံမှ သင်တို့လိုလားသော ဆုတောင်းပေးခြင်းကို ရွေးချယ်၍ တောင်းခံကြလော့။ ထို့နောက် သက္က (အိန္ဒြာ) မှစ၍ ဗြဟ္စပတိ ဦးဆောင်သော နတ်အစုအဝေးတို့ အားလုံး ရှေ့သို့ တိုးလာကြ၏။

Verse 37

ऊचुर्गणपतिं देवा जयोस्माकं भवत्विति । देवानां वचनं श्रुत्वा गणेशो वाक्यमब्रवीत्

နတ်ဒေဝတို့က ဂဏပတိအား “အောင်ပွဲသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဖြစ်ပါစေ” ဟု ဆိုကြ၏။ နတ်ဒေဝတို့၏ စကားကို ကြားသိပြီးနောက် ဂဏေရှာသည် ပြန်လည်မိန့်ကြား၏။

Verse 38

बाढमेव सुरश्रेष्ठा जयो वो भवतु द्रुतम् । ततो देवगणास्सर्वे हर्षनिर्भरमानसाः

“အမှန်ပင်၊ အို နတ်အမြတ်တို့၊ သင်တို့အတွက် အောင်ပွဲသည် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဖြစ်ပါစေ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထို့နောက် နတ်အစုအဝေးတို့ အားလုံးသည် ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းမှုဖြင့် စိတ်နှလုံးပြည့်လျှံကြ၏။

Verse 39

गणेशं पूजयामासुर्गंधसारैस्तु मण्डनैः । दिव्यधूपैः सुवस्त्रैश्च कुसुमैर्नन्दनोद्भवैः

သူတို့သည် ဂဏေရှာကို အနံ့သာရည်နှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် ပူဇော်ကြ၏။ ထို့ပြင် တိဗ္ဗဓူပ၊ အဝတ်အစားကောင်းများနှင့် နန္ဒနဥယျာဉ်မှ ပွင့်လာသော ပန်းများဖြင့်လည်း ပူဇော်ကြ၏။

Verse 40

पारिजातादिभिः पुष्पैरन्यैर्देवमनोहरैः । पूजितो गणपो देवैरुवाच सुरसत्तमान्

ပာရိဇာတ ပန်းတို့နှင့် နတ်တို့နှစ်သက်သော အခြားပန်းများဖြင့် နတ်ဒေဝတို့က ပူဇော်ပြီးနောက် ဂဏပသည် နတ်အမြတ်တို့အား မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 41

गच्छध्वं विबुधा देवं विष्णुमद्भुतसाहसम् । स विधास्यति वः कामं वांच्छितं च ततः सुराः

အို ဗိဘုဓာ ဒေဝဂဏတို့၊ အံ့ဩဖွယ် ရဲရင့်သတ္တိတော်ကြီးရှိသော သခင် ဗိဿဏုထံ သွားကြလော့။ ထိုသခင်သည် သင်တို့၏ ဆန္ဒကို ပြည့်စုံစေ၍ သင်တို့တောင်းတသမျှကို ပေးတော်မူမည်; ထို့ကြောင့် အို စုရဒေဝတို့၊ ထံတော်သို့ သွားကြလော့။

Verse 42

स्वंस्वं रथं समारुह्य गतास्ते हरिमव्ययम् । पीतांबरं नमस्कृत्य ऊचुर्देवगणा मुदा

သူတို့သည် မိမိမိမိ ရထားများပေါ် တက်စီးကာ မပျက်မယွင်းသော ဟရီသခင်ထံ သွားကြ၏။ အဝါရောင်ဝတ်စုံတော်ဆင်မြန်းသော သခင်ကို ဦးညွှတ်နမಸ್ಕာရပြု၍ ဒေဝဂဏတို့သည် ဝမ်းမြောက်စွာ ပြောကြ၏။

Verse 43

हरात्मजं तु संप्राप्य पूजयित्वा गणाधिपम् । आगतास्त्वत्सकाशं वै महात्मन्नद्य केशव

ဟရ (ရှီဝ) ၏ သားတော်ထံ ရောက်ရှိကာ ဂဏာဓိပ (ဂဏတို့၏ အရှင်) ကို ပူဇော်ပြီးနောက်၊ အို မဟာတ్మာ ကေရှဝ၊ ယနေ့ အမှန်တကယ် သင်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ကျွန်ုပ်တို့ လာရောက်ကြပါပြီ။

Verse 44

एतच्छ्रुत्वा तु देवानां वचनं हरिरव्ययः । यथातथ्यमुवाचेदं हनिष्ये दैत्यपुंगवान्

ဒေဝတို့၏ စကားကို ကြားသော် မပျက်မယွင်းသော ဟရီသခင်သည် အမှန်တရားအတိုင်း မိန့်တော်မူ၏— “ဒೈတျတို့အနက် အထွတ်အထိပ်ကို ငါ သတ်မည်။”

Verse 45

श्रुत्वा वागमृतं देवा नारायणमुखाच्च्युतम् । हृष्टाश्च सुमुदाविष्टा द्रव्यैरिष्टैः समर्चयन्

နာရာယဏ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အမృతတူသော စကားတော်ကို ကြားသော် ဒေဝတို့သည် ဝမ်းမြောက်လွန်ကဲ၍ မဟာပီတိဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ မိမိတို့ချစ်မြတ်နိုးသော ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ထိုသခင်ကို အရ்ச்சနာပြုကြ၏။

Verse 46

पुनर्विष्णुरुवाचेदं देवानिंद्रपुरोगमान् । स्वंस्वं बलं समाहृत्य सज्जी भवत विज्वराः

ထို့နောက် ဗိဿဏုသည် အိန္ဒြာဦးဆောင်သော ဒေဝတော်များအား ပြန်လည်မိန့်ကြားသည်– “ကိုယ်ကိုယ်ပိုင် အင်အားကို စုစည်း၍ အသင့်တော်မူကြ၊ ဖျားနာသကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းသော ကြောက်ရွံ့မှုမှ ကင်းလွတ်ကြလော့။”

Verse 47

हरिष्ये तान्दुराचारान्बलं चैव समंततः । अस्त्रवृंदं तु संगृह्य यूयं तिष्ठत निर्भयाः

“ငါသည် အကျင့်ဆိုးသူတို့နှင့် သူတို့၏တပ်အားကို အရပ်ရပ်မှ ဝိုင်းကာ ဖမ်းဆီးမည်။ သင်တို့သည် လက်နက်တော်များကို စုစည်းပြီး မကြောက်မရွံ့ တည်ကြည်စွာ ရပ်တည်ကြလော့။”

Verse 48

माधवस्य वचः श्रुत्वा प्रगताः सुरपुंगवाः । विमानानि समारुह्य सर्वे दिव्यास्त्रधारिणः

မాధဝ၏ မိန့်တော်ကို ကြားသော် ဒေဝတော်တို့အနက် အထွတ်အမြတ်တို့သည် ထွက်ခွာကြ၏။ ဝိမာနတော်များပေါ် တက်စီးကာ၊ ဒိဗ္ဗလက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်သူအားလုံး ခရီးထွက်ကြသည်။

Verse 49

देवानां हर्षवाक्यानि दैत्यचारैः श्रुतानि वै । राजानं कथयामासुर्हिरण्याक्षं महाबलम्

အမှန်တကယ် ဒေဝတော်တို့၏ ဝမ်းမြောက်သံစကားကို ဒေတျတို့၏ စူးစမ်းသူများက ကြားသိခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် မဟာအင်အားရှိသော မင်း ဟိရဏ္ယာක්ෂ ထံသို့ သွားရောက်တင်ပြကြသည်။

Verse 50

श्रुत्वा दैत्यपतिस्तत्र चुकोपाति महाबलः । सचिवांस्तु समाहूय क्रुद्धो वचनमब्रवीत्

ဤသတင်းကို ကြားသော် ထိုနေရာ၌ ဒေတျတို့၏ အရှင် မဟာအင်အားရှိသူသည် အလွန်ဒေါသထွက်၏။ အမတ်များကို ခေါ်ယူကာ ဒေါသဖြင့် ဤစကားကို မိန့်ဆိုသည်။

Verse 51

अधुनेंद्रादिदेवाश्च निखिलाः क्रूरबुद्धयः । माधवं च परीप्सन्तः शंभौ सर्वं न्यवेदयन्

ထိုအခါ အိန္ဒြာအစရှိသော ဒေဝတားအပေါင်းတို့သည် ကြမ်းတမ်းသောစိတ်ထားဖြင့် မာဓဝကို ရယူလိုကြသဖြင့် ရှမ္ဘု (ရှီဝ) ထံသို့ အကြောင်းအရာအားလုံးကို လျှောက်တင်ကြ၏။

Verse 52

कथं जयं च लप्स्यामो दैत्यवृंदेतिदारुणे । त्रिपुरारिरुवाचेदं गणेशं यजतामराः

သူတို့က “ဤအလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ဒေဝရန်သူ ဒဏ္ဍာရီအစုအပေါင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ မည်သို့ အောင်နိုင်မည်နည်း” ဟု မေးကြ၏။ ထို့နောက် တြိပုရာရီ (ရှီဝ) က ဒေဝတားတို့အား “ဂဏေရှကို ပူဇော်ကြ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 53

पूजयित्वा तु तं देवं जेष्यथासुरदानवान् । ततो देवगणैर्हृष्टैः पूजितो गणनायकः

ထိုဘုရားကို ပူဇော်လျှင် အဆုရာနှင့် ဒါနဝတို့ကို သင်တို့ အောင်နိုင်မည်။ ထို့နောက် ဝမ်းမြောက်သော ဒေဝတားအစုအပေါင်းတို့သည် ဂဏအဖွဲ့၏ခေါင်းဆောင် ဂဏနာယက (ဂဏေရှ) ကို ပူဇော်ကြ၏။

Verse 54

गणाधिपेन तुष्टेन क्रूरो दत्तो वरो महान् । जेष्यथाद्यासुरान्सर्वांस्ततो देवा मुदान्विताः

ဂဏာဓိပ (ဂဏေရှ) သဘောတူပျော်ရွှင်၍ ကြမ်းတမ်းသောသူရဲကောင်းအား မဟာဝရကို ပေးတော်မူသည်—“သင်သည် အစဉ်အလာ အဆုရာတို့အားလုံးကို အောင်နိုင်မည်” ဟု။ ထို့ကြောင့် ဒေဝတားတို့သည် ပီတိဖြင့် ပြည့်ဝကြ၏။

Verse 55

हरिं निवेदयामासुरस्मद्वधपरीप्सवः । हरेर्बाढमुपश्रुत्य रथिनः शस्त्रपाणयः

ကျွန်ုပ်တို့ကို သတ်လိုသောသူတို့သည် ဤအကြောင်းကို ဟရီထံ လျှောက်တင်ကြ၏။ ဟရီ၏ အမိန့်ကို ထင်ရှားစွာ ကြားသိပြီးနောက် ရထားစစ်သူရဲများသည် လက်နက်ကိုင်လျက် ထွက်ခွာကြ၏။

Verse 56

युद्धार्थमधितिष्ठंति निर्जरास्त्वभयामयि । यस्य या शक्तिरस्तीह देवाञ्जेतुं वदत्वलम्

အဘယာမယီ မယ်တော်၊ အမရနတ်တို့သည် စစ်ပွဲအတွက် နေရာယူပြီးပြီ။ ဒီမှာ နတ်တို့ကို အနိုင်ယူနိုင်သော သက္တိ (śakti) ရှိသူ မည်သူမဆို ထုတ်ဖော်ကြေညာပါ—တွန့်ဆုတ်မှု မလုံလောက်တော့!

Verse 57

ततो राज्ञोवचः श्रुत्वा मधुर्वचनमब्रवीत् । जेष्यामि च हरिं राजन्सहायं मे नियोजय

ထို့နောက် မင်း၏စကားကိုကြားပြီး မဓုက ချိုမြိန်သောစကားဖြင့် ပြောသည်—“အို မင်းကြီး၊ ငါ ဟရိကို အနိုင်ယူမည်။ ငါ့အတွက် ကူညီမည့် မိတ်ဖက်တစ်ဦးကို ခန့်ထားပေးပါ။”

Verse 58

जिते नारायणे देवाः सभयास्त्रिदशा ध्रुवम् । तस्मान्नारायणोऽस्माकं भागः सर्वपुरंजयः

နာရာယဏ အောင်မြင်သော် တြိဒသ နတ်သုံးဆယ့်သုံးပါးသည် အမှန်တကယ် ကြောက်ရွံ့မှုကင်းစင်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် နာရာယဏသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ တရားဝင်အပိုင်း—မြို့တော်အလုံးစုံကို အနိုင်ယူသူ ဖြစ်သည်။

Verse 59

ततो धुंधुश्च सुंदश्च कालकेयो महाबलः । सहायश्च मधोस्तस्य जेष्यामो माधवं नृप

ထို့နောက် ဓုံဓု၊ စုန္ဒ နှင့် အင်အားကြီး ကာလကေယ—မဓု၏ မိတ်ဖက်နှင့်အတူ—ကြေညာသည်—“အို မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့ မာဓဝ (ဝိෂ္ဏု) ကို အနိုင်ယူမည်။”

Verse 60

सर्वदैत्यबले मुख्याश्चत्वारो दृढविक्रमाः । कालमृत्युसमा वीराः सर्वास्त्रविधिपारगाः

ဒೈတျတပ်အင်အားအလုံးစုံအနက် အဓိကဖြစ်သူများမှာ မလှုပ်မယှက် သတ္တိပြင်းထန်သော သူရဲကောင်း လေးဦးဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ကာလနှင့် မရဏတရားတူသော စစ်သူရဲများဖြစ်၍ လက်နက်အမျိုးမျိုး၏ စည်းကမ်းနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုတွင် ပြည့်စုံပိုင်နိုင်ကြသည်။

Verse 61

बलस्तत्राब्रवीद्वाक्यं यस्मिन्जय उपस्थितः । तं च जेष्यामि जिष्णुं च प्रतिज्ञा मे दृढा नृप

ထိုနေရာ၌ ဇယ၏ရှေ့မှောက်တွင် ဗလရာမက ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏— “ငါသည် သူကိုလည်း အနိုင်ယူမည်၊ ဂျိရှ္ဏုကိုလည်း အနိုင်ယူမည်; အို မင်းကြီး၊ ငါ၏ သစ္စာကတိသည် ခိုင်မြဲ၏။”

Verse 62

नमुचिश्च मुचिश्चैव भ्रातरौ बलदर्पितौ । ऊचतुस्तौ नृपं ह्यावां जेष्यावो वै बलाद्बलौ

နမုချိနှင့် မုချိ—အားမာန်၏ ဂုဏ်မာန်ကြောင့် မူးယစ်နေသော ညီအစ်ကိုနှစ်ဦး—မင်းကြီးအား ဤသို့ ဆို၏— “အမှန်တကယ် ငါတို့နှစ်ဦးသည် အင်အားကြီး၏; အင်အားတည်းဟူသော အားဖြင့် အနိုင်ရမည်။”

Verse 63

जम्भश्चैवाब्रवीद्वाक्यमिंद्रमिंद्रपुरोगमान् । जेष्यामि नात्र संदेहो दैत्या भवत विज्वराः

ထို့နောက် ဂျမ္ဘက အိန္ဒြာနှင့် အိန္ဒြာဦးဆောင်သောသူတို့အား ဤသို့ ပြော၏— “ငါသည် မလွဲမသွေ အနိုင်ရမည်—သံသယမရှိ။ အို ဒೈတျာတို့၊ စိုးရိမ်ပူပန်မှုမှ ကင်းလွတ်ကြလော့။”

Verse 64

त्रिपुरश्चाब्रवीद्वाक्यं जेष्यामि च विनायकम् । तावदूचेऽथ सेनानीर्मयो देवांतको बली

ထရိပုရက “ငါသည် ဝိနာယကကို အနိုင်ယူမည်” ဟု ဆို၏။ ထိုခဏ၌ပင် စစ်တပ်ခေါင်းဆောင် အင်အားကြီး မာယာသူရ—ဒေဝများကို သတ်ဖြတ်သူ—လည်း ထ၍ ပြောလာ၏။

Verse 65

इति श्रीपाद्मपुराणे प्रथमे सृष्टिखंडे कालकेयवधोनाम । पंचषष्टितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် မြတ်စွာသော ပဒ္မပုရာဏ၏ ပထမပိုင်း စೃષ્ટိခဏ္ဍ၌ “ကာလကေယတို့ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း” ဟု အမည်ရသော အခန်း ၆၅ သည် ပြီးဆုံး၏။

Verse 66

गत्वोवाच हिरण्याक्षं जिष्णुदूतोहमागतः । राज्यं त्यज स्ववाचा नः प्राणेषु यदि ते हितम्

သွားရောက်ပြီး ဟိရဏ္ယာක්ෂအား ပြောသည်– “ငါသည် ဂျိရှ္ဏု (ဗိဿဏု) ၏ သံတမန်အဖြစ် လာရောက်သည်။ သင်၏ ကောင်းကျိုးသည် အသက်ကို ထိန်းသိမ်းခြင်း၌ ရှိလျှင် ငါတို့၏ အမိန့်အတိုင်း နိုင်ငံတော်ကို စွန့်လွှတ်လော့”။

Verse 67

न चेद्युध्यस्व मामद्य न वा गच्छ रसातलम् । ततः कोपादुवाचेदं नारदं मुनिसत्तमम्

“ယနေ့ ငါနှင့် မတိုက်ခိုက်လျှင် ရသာတလ (အောက်လောက) သို့ ဆင်းသွားလော့!” ထို့နောက် ဒေါသထွက်၍ မုနိတို့အထွဋ်အမြတ် နာရဒအား ဤစကားကို ပြော하였다။

Verse 68

अहिंस्यस्त्वं ब्राह्माणाद्य गच्छ तूर्णं ममाग्रतः । देवानां च विपत्तिं च कदनं निधनं पुरः

“အို ဗြာဟ္မဏ၊ သင်သည် မထိခိုက်စေရမည့်သူ ဖြစ်သည်။ ငါ့ရှေ့မှ အမြန်သွားလော့—ရှေ့တွင် ဒေဝတို့၏ အန္တရာယ်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ပျက်စီးခြင်း ရှိနေသည်”။

Verse 69

पश्य विप्र क्षणेनांतं प्राप्तं हरिहरादिकम् । एवमुक्त्वा स दैत्येंद्रो बलाध्यक्षमुवाच ह

“အို ဝိပရ၊ ကြည့်လော့—ခဏတစ်ခါအတွင်း အဆုံးတိုင် ရောက်လာပြီ၊ ဟရီ၊ ဟရ နှင့် အခြားတို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်” ဟုဆိုပြီး ဒೈတျအင်္ဒြာသည် စစ်တပ်မူးအား ပြော하였다။

Verse 70

सज्जीकृत्य बलं सर्वान्रथांश्चानयत द्रुतम् । दैत्यराजवचः श्रुत्वा बलाध्यक्षः समंततः

ဒೈတျရာဇ၏ အမိန့်ကို ကြားသော် စစ်တပ်မူးသည် စစ်သည်အားလုံးကို အဆင်သင့် ပြင်ဆင်စေပြီး စစ်ရထားများကိုလည်း အမြန်ယူဆောင်လာစေ하였다; ထို့နောက် အရပ်ရပ်မှ တပ်ဖွဲ့ကို စုစည်းကာ လှုပ်ရှားစေ하였다။

Verse 71

बलान्याहूय सहसा संत्रस्तास्तूर्णमागताः । कोटिकोटिसहस्राणि अक्षौहिण्यो बलानि च

စစ်တပ်များကို ချက်ချင်းခေါ်ယူလိုက်သဖြင့် ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်ကာ ခဏချင်းရောက်လာကြသည်။ ကုဋိကုဋိထောင်ပေါင်းများစွာနှင့် အက္ရှောဟိဏီတပ်စုများပါ စုဝေးလာကြသည်။

Verse 72

एकैकस्य च वीरस्य वाहनानि महांति च । स्यंदनानि विचित्राणि गजोष्ट्राश्वखरानपि

သူရဲတစ်ဦးချင်းစီအတွက် ကြီးမားသောယာဉ်များရှိပြီး အလှပကွဲပြားသည့် စစ်ရထားများနှင့် ဆင်၊ ကုလားအုတ်၊ မြင်း၊ ထို့ပြင် မြည်းတို့ကိုပါ စီးနင်းကြသည်။

Verse 73

सिंहव्याघ्रलुलायांश्च समारुह्य ययुस्तदा । वाद्यैः सर्वैश्च भूयिष्ठैः सिंहनादैर्भयानकैः

ထို့နောက် သူတို့သည် ခြင်္သေ့၊ ကျားနှင့် အခြားကြမ်းတမ်းသောတိရစ္ဆာန်များကို စီးနင်းကာ ထွက်ခွာကြသည်။ တူရိယာမျိုးစုံ၏ အလွန်ကျယ်လောင်သံနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် ခြင်္သေ့နားသံများကြားတွင်။

Verse 74

दिशस्तु पूरयामासुस्सिन्धुवेलाचला धराः । सर्वलोकाश्च वित्रेसुः समुद्राश्च चकंपिरे

အရပ်လေးမျက်နှာတို့ ပြည့်နှက်သွားပြီး ပင်လယ်ကမ်းရိုးတန်းရှိ တောင်တန်းများနှင့်အတူ မြေကြီးက တုန်ခါလှုပ်ရှားသည်။ လောကအားလုံး တုန်လှုပ်ကာ ပင်လယ်များတောင် ရင်ခုန်သလို လှုပ်ကာတုန်သည်။

Verse 75

देवदुंदुभयो नेदुः सर्वदेवैः समीरिताः । वाद्यैश्च विविधैरन्यैर्वायुपूर्णैर्घनस्वनैः

ဒေဝဒုန္ဒုဘိ တော်ဝင်စည်များသည် နတ်အားလုံးက တီးခတ်သဖြင့် ကောင်းကင်တုန်လှုပ်အောင် မြည်ဟည်းလာသည်။ ထို့ပြင် လေဖြင့်ပြည့်ဝ၍ အသံနက်ရှိုင်းထူထဲသော တူရိယာမျိုးစုံလည်း တပြိုင်နက် မြည်တမ်းကြသည်။

Verse 76

सर्वलोकाभयत्रस्ता ये च त्रैलोक्यवासिनः । भ्रष्टकामागताकाशं घोरं तीव्रं महाहवम्

လောကအားလုံးရှိ သတ္တဝါတို့နှင့် တိလောကအနှံ့ နေထိုင်သူတို့သည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကြ၏။ ကောင်းကင်ကို လှုပ်ခတ်စေပြီး ဆန္ဒကာမကို ဖျက်သိမ်းသကဲ့သို့ ဖြစ်သော ကြောက်မက်ဖွယ် ပြင်းထန်သည့် မဟာစစ်ပွဲ ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 77

परिघैः पाशशूलैश्च खड्गयष्टिपरश्वधैः । शरैश्च निशितैर्घोरैर्जघ्नुरन्योन्यमाहवे

သံတုတ်ကြီးများ၊ ကြိုးဖမ်း (ပာရှ) နှင့် တြိရှူလ်တို့ဖြင့်၊ ဓား၊ တုတ်နှင့် စစ်ပုဆိန်တို့ဖြင့်၊ ထို့ပြင် ကြောက်မက်ဖွယ် ထက်မြက်သော မြားများဖြင့်—စစ်မြေပြင်၌ အချင်းချင်း ထိုးနှက်၍ လဲကျစေကြ၏။

Verse 78

शस्त्रास्त्रैर्बहुधामुक्तैर्दिशः सर्वा निरंतरम् । विगृहेषु धरण्यां च पर्वतेषु जलेषु च

အမျိုးမျိုးသော လက်နက်နှင့် ပစ်လက်နက်တို့ကို မပြတ်မတောက် လွှတ်ထုတ်သဖြင့်၊ တိုက်ပွဲအတွင်း၌လည်းကောင်း၊ မြေပြင်ပေါ်၌လည်းကောင်း၊ တောင်တန်းများပေါ်၌လည်းကောင်း၊ ရေထဲ၌လည်းကောင်း—အရပ်အနှံ့ အစဉ်ပြည့်နှက်နေ၏။

Verse 79

देवस्थाने तथाकाशे पर्वताग्रेषु सानुषु । गह्वरेषु महारण्ये तयोर्युद्धमवर्तत

ဒေဝစေတီတော်များ၌လည်းကောင်း၊ ဖွင့်လှစ်သော ကောင်းကင်၌လည်းကောင်း၊ တောင်ထိပ်နှင့် တောင်စောင်းများ၌လည်းကောင်း၊ ဂူအတွင်းနှင့် မဟာတောအုပ်၌လည်းကောင်း—ထိုနှစ်ဦး၏ စစ်ပွဲသည် ထိုသို့ ဆက်လက်ပြင်းထန်နေ၏။

Verse 80

पुष्कलादि घनानां च वर्षधारा जलं यथा । पतंत्यस्त्राणि सैन्येषु शतशोथ सहस्रशः

ထူထပ်သော မိုးတိမ်ကြီးများမှ မိုးရေစီးကြောင်းများ မုဆလဓာရ ကျလာသကဲ့သို့၊ စစ်တပ်များပေါ်သို့ လက်နက်များလည်း ကျရောက်လာ၏—ရာချီရာချီ၊ ထောင်ချီထောင်ချီ။

Verse 81

केचित्पेतुः पृथिव्यां तु शरैः संभिन्नविग्रहाः । शक्तिभिर्मुसलैश्चान्ये छत्रशूलपरश्वधैः

အချို့သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျ၍ မြားဒဏ်ကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာ ပျက်စီးကွဲပြားသွားကြ၏။ အချို့သည် လှံနှင့် မုဆလ (တုတ်ကြီး) တို့၏ ထိုးနှက်မှု၊ ထီးကိုလည်း လက်နက်ကဲ့သို့ အသုံးပြုခြင်း၊ တြိရှူးလ်နှင့် ပုဆိန်တို့ကြောင့် ထိခိုက်လဲကျကြ၏။

Verse 82

पतिताः संमुखे शूरा युद्धेषु न्यायवर्तिनः । गच्छंति सुरसद्मानि स्वाम्यर्थे ये त्वभीरवः

ရန်သူကို မျက်နှာမူကာ လဲကျသေဆုံးသော သူရဲကောင်းများ၊ စစ်မြေပြင်၌ တရားနှင့် ဓမ္မကို လိုက်နာတည်မြဲသောသူများ—မိမိသခင်၏ အကျိုးအတွက် မကြောက်မရွံ့ တိုက်ခိုက်သူတို့သည် နတ်တို့၏ နေရာတော်များသို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 83

ये चान्ये कातराः पापा हंतारो विमुखान्रणे । अन्यायैर्ये च योद्धारस्ते यान्ति यममंदिरं

ထို့ပြင် ကြောက်ရွံ့သော အပြစ်သားများ—စစ်တွင် နောက်ပြန်လှည့်သူကို သတ်သော သတ်သမားများ—နှင့် မတရားသော နည်းလမ်းများဖြင့် စစ်တိုက်သော တိုက်ခိုက်သူများသည် ယမမင်း၏ နန်းတော်သို့ သွားရောက်ကြ၏။

Verse 84

त्रिदिवस्था गजारोहाः सैन्धवस्थास्तथापरान् । रथस्थांश्च रथारोहाः पदगांश्च पदातयः

အချို့သည် တြိဒိဝ (ကောင်းကင်လောက) တွင် ဆင်စီးသူအဖြစ် တည်နေရာယူကြ၏။ အချို့သည် စိန္ဓဝမြင်းများကို စီးနင်းကြ၏။ အချို့သည် ရထားပေါ်တွင် ရထားစီးသူ/ရထားမောင်းသူအဖြစ် ရပ်တည်ကြပြီး၊ အချို့သည် ခြေလျင်တပ်အဖြစ် ခြေဖြင့် သွားလာကြ၏။

Verse 85

परस्परं विनिघ्नंति शूरा युद्धाभिकांक्षिणः । मुदिताः सत्वसंपन्ना धर्मिष्ठा बलसंवृताः

စစ်ကို လိုလားသော သူရဲကောင်းများသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးကို လဲကျစေကြ၏။ သူတို့သည် ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်း၍ စတ္တဝ (သတ္တဝ) နှင့် သတ္တိပြည့်စုံကာ ဓမ္မ၌ တည်ကြည်ပြီး အင်အားဖြင့် ကာကွယ်တည်မြဲကြ၏။

Verse 86

केषांचिद्वाहवश्छिन्ना मुसलैर्भिन्नमस्तकाः । केशाश्शिरांसि वस्त्राणि निपेतुर्धरणीतले

အချို့၏လက်မောင်းများ ဖြတ်တောက်ခံရ၍ အချို့၏ခေါင်းများသည် တုတ်ကြီးများဖြင့် ကြေမွသွား၏။ ဆံပင်၊ ဖြတ်ကွဲခေါင်းများနှင့် အဝတ်အစားတို့သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျလွင့်သွား၏။

Verse 87

मध्यच्छिन्नास्तथा भिन्नाः पेतुरुर्व्यां महाबलाः । खड्गपातैस्तथा चोग्रैश्छ्रिन्नभिन्नाः परश्वधैः

အလယ်မှ ခွဲကွဲ၍ အမျိုးမျိုး ခုတ်ဖြတ်ခံရသော မဟာအားကြီး စစ်သူရဲတို့သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကြ၏—ကြမ်းတမ်းသော ဓားချက်များကြောင့် ဖြတ်ကွဲပျက်စီးကာ စစ်ပုဆိန်များဖြင့်လည်း ခွဲထွက်သွား၏။

Verse 88

गामेव पतिता धीरा दिव्यालंकारभूषिताः । प्रदीप्तोभूद्धरादेशो वीरैर्नागैर्हयै रथैः

တည်ကြည်သောသူတို့သည် ဒေဝတန်ဆာပလာများဖြင့် အလှဆင်လျက် မြေကြီးပေါ်သို့ပင် လဲကျကြ၏။ ထို့နောက် မြေပြင်အနှံ့သည် သူရဲကောင်းများ၊ ဆင်များ၊ မြင်းများနှင့် ရထားများဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ တောက်လောင်သကဲ့သို့ ထင်ရှားလာ၏။

Verse 89

विविधाभरणैर्नष्टैः पताकाभिश्च केतुभिः । ततो वसुंधरा सर्वा सशैलवनकानना

ထို့နောက် တောင်တန်း၊ တောအုပ်နှင့် တောရိုင်းများပါဝင်သော မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးသည် အမျိုးမျိုးသော အလှဆင်ပစ္စည်းများ၊ အလံများနှင့် သင်္ကေတတံဆိပ်များမှ ကင်းလွတ်သွား၏။

Verse 90

रुधिरौघप्लुता तत्र विबुधासुरयोर्युधि । क्रव्यादैर्बहुभिस्तत्र खादितो द्रव्यसंचयः

ထိုနေရာ၌ ဒေဝနှင့် အသူရတို့၏ စစ်ပွဲတွင် မြေပြင်သည် သွေးရေစီးကြောင်းများဖြင့် လွှမ်းမိုးသွား၏။ ထိုနေရာ၌ပင် အသားစားသတ္တဝါများ များစွာကြားတွင် စုဆောင်းထားသော ဓနဥစ္စာ (စစ်လုယူပစ္စည်း) ကိုလည်း စားသောက်ဖျက်ဆီးကြ၏။

Verse 91

लोहितं प्रचुरं पीतं रक्षोभिश्च वृकादिभिः । अन्यैर्महागणैरेव क्षतजं पवनान्वितम्

အနီနှင့် အဝါရောင် သွေးအလွန်များကို လေတင်ဆောင်သွားရာ၌ ရာක්ෂသတို့၊ ဝံပုလွေတို့နှင့် အခြားအုပ်စုကြီးများကပါ သောက်သုံးကုန်၏။

Verse 92

खादितं प्रीतिमद्भिश्च फेरुगृध्रगणैर्मुदा । एतस्मिन्नंतरे सूरिः सुरपूज्यो बृहस्पतिः

၎င်းကို ခွေးတော (ဂျက်ကယ်) အုပ်စုများနှင့် လင်းတအုပ်စုများက ပျော်ရွှင်စွာ စားသုံးကြ၏။ ထိုအချိန်တွင်ပင် နတ်တို့က ပူဇော်လေးစားသော ရှင်ဘြဟ္စပတိ ရှင်တော် ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 93

मृतसंजीवनीविद्यां सुराणां संजजाप ह । विशल्यकरणीं दिव्यां ब्रह्मविद्यां महाबलां

ထို့နောက် သူသည် နတ်တို့အတွက် အသက်ပြန်ရှင်စေသော မృతသံဇီဝနီ-ဝိဒ္ယာ မန္တရကို ရွတ်ဆိုကာ၊ ဒိဗ္ဗ ဝိသလ္ယကရဏီ နှင့် အင်အားကြီးသော ဘြဟ္မဝိဒ္ယာ ကိုပါ ဆက်လက်ရွတ်ဆို၏။

Verse 94

ततो धन्वंतरिर्विद्वान्सुरवैद्यो मनोजवः । औषधैस्तत्प्रयोगैश्च रणे पर्यटते मुदा

ထို့နောက် ဓနွန္တရီ—ပညာရှိ၊ နတ်တို့၏ ဆရာဝန်၊ စိတ်ကဲ့သို့ လျင်မြန်သူ—ဆေးဝါးများနှင့် ကုသနည်းများကို ယူဆောင်ကာ စစ်မြေပြင်တစ်လျှောက် ပျော်ရွှင်စွာ လှည့်လည်သွားလာ၏။

Verse 95

तत्र देवाश्च जीवंति ये मृताश्च महाहवे । अव्रणा बलसंपन्नाः प्रयुध्यंति भृशं पुनः

ထိုနေရာ၌ မဟာစစ်ပွဲတွင် သေဆုံးခဲ့သော နတ်တို့ပင် ပြန်လည်အသက်ရှင်လာကြ၏။ အနာမရှိ၊ အင်အားပြည့်ဝကာ ထပ်မံပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ကြ၏။

Verse 96

एवं शतसहस्रं तु गणं दैत्यस्य चोद्धतम् । पतितं पुण्ययोगाच्च शरैर्निर्भिन्नकंधरम्

ဤသို့ ဒိုင်တျ၏ မာနကြီးသော စစ်အုပ်စု—တစ်သိန်းအရေအတွက်—သည် ကုသိုလ်ကံအကျိုး၏ အားဖြင့် လဲကျသွား၍ မြားများကြောင့် လည်ပင်းများ ပေါက်ကွဲကွဲပြားသွားသည်။

Verse 97

ततस्तु जयशब्देन नंदंति सिद्धचारणाः । ऋषयः खेचराश्चान्ये ये चैवाप्सरसां गणाः

ထို့နောက် “အောင်မြင်ပါစေ” ဟူသော အောင်ပွဲသံဖြင့် စိဒ္ဓနှင့် ချာရဏတို့ ဝမ်းမြောက်ကြ၍ ရှိသီများ၊ ကောင်းကင်သွားသတ္တဝါများနှင့် အပ္စရာအုပ်စုတို့လည်း ပျော်ရွှင်ကြသည်။

Verse 98

गीतिं गायंति गंधर्वाः शशंसुः परमर्षयः । अथ क्रुद्धो महातेजा दैत्यमुख्यो महाबलः

ဂန္ဓဗ္ဗများက သာယာသော သီချင်းများကို သီဆိုကြပြီး အမြင့်မြတ်သော ရှိသီကြီးများက ချီးမွမ်းစတုတ္ထာ ပြုကြသည်; ထို့နောက် တေဇာကြီး၍ အင်အားမဟာရှိသော ဒိုင်တျခေါင်းဆောင်သည် ဒေါသထွက်လာသည်။

Verse 99

कालकेय इति ख्यातः सेनानीर्दैत्यपस्य च । स्यन्दनस्थो महावीर्यो धनुरादाय तत्र च

‘ကာလကေယ’ ဟု ကျော်ကြားသူတစ်ဦးသည် ဒိုင်တျဘုရင်၏ စစ်သူကြီးဖြစ်၏; ရထားပေါ်တင်နေသော မဟာသူရဲကောင်းသည် ထိုနေရာ၌ လေးကို ကိုင်ယူ하였다။

Verse 100

जघान सुरसंघांस्तान्नर्तयामास भूतले । निरंतरशरौघेण च्छादितं गगनं तदा

သူသည် နတ်တပ်စုများကို ထိုးနှက်သတ်ဖြတ်ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျားယိမ်းယိုင်စေ하였다; ထို့နောက် မပြတ်မတောက် မြားမိုးကြောင့် ကောင်းကင်တစ်လျှောက် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

Verse 101

निपतंति शराः सैन्ये कोटिकोटि सहस्रशः । निपतंति ततो देवाः संयुगेष्वनिवर्तिनः

စစ်တပ်အပေါ်သို့ မြားများသည် သိန်းသောင်းမက၊ ကုဋိကုဋိအထိ မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျလာ၏။ ထို့နောက် နတ်တို့လည်း စစ်မြေသို့ ခုန်ဝင်ကာ တိုက်ပွဲတိုင်း၌ မဆုတ်မနစ် ရင်ဆိုင်ကြ၏။

Verse 102

रुधिरोद्गारिणस्सर्वे सिद्धगंधर्वकिन्नराः । विशिखैः पीडिता देवा निपेतुर्धरणीतले

သိဒ္ဓ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ကိန္နရတို့ အားလုံး သွေးအန်ထွက်ကြ၍၊ မြားဒဏ်ကြောင့် နာကျင်ပင်ပန်းသော နတ်တို့လည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကြ၏။

Verse 103

केचिच्छरशतैर्भिन्नास्सहस्रैरयुतैस्तथा । पेतुरुर्व्यां महावीर्या ये रणे सुरपुंगवाः

အချို့သည် မြားရာချီဖြင့် ထိုးဖောက်ခံရ၍၊ ထို့အပြင် ထောင်ချီ၊ သောင်းချီဖြင့်လည်း ထိခိုက်ကြ၏။ နတ်တို့အတွင်း အထွတ်အမြတ် မဟာသူရဲကောင်းများသည် စစ်မြေ၌ မြေပြင်ပေါ် လဲကျကြ၏။

Verse 104

व्यथिताश्चाभवन्सर्वे स्यंदनस्था दिवौकसः । शरैः प्रव्यथितास्ते तु स्थातुं शक्ता न संमुखे

ရထားပေါ်၌ ထိုင်နေသော ကောင်းကင်သားနတ်တို့ အားလုံး စိတ်နှလုံးနာကျင်၍ တုန်လှုပ်ကြ၏။ မြားဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်နာကျင်သဖြင့် ရှေ့တန်းတွင် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်တည်မနိုင်ကြ။

Verse 105

तेनावगाहितं सैन्यं गजेनेव सरोवनम् । शरैस्तस्यार्दिता देवा वज्रानलसमप्रभैः

သူသည် စစ်တပ်ကို ဆင်တစ်ကောင်က ရေကန်ကို လှုပ်ခတ်မုန်တိုင်းထစေသကဲ့သို့ ရောယှက်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေ၏။ ဝဇ္ဇရနှင့် မီးကဲ့သို့ တောက်ပသော သူ၏မြားများကြောင့် နတ်တို့သည် ထိခိုက်နာကျင်၍ ဆင်းရဲကြ၏။

Verse 106

न शेकुः समरे स्थातुं मघवंतं ययुस्तदा । चित्ररथ इति ख्यातो देवश्शस्त्रभृतां वरः

မဃဝန် (အိန္ဒြာ) ကို စစ်မြေပြင်တွင် မတည်တံ့နိုင်သဖြင့် ထိုအခါ သူတို့သည် နောက်ဆုတ်သွားကြ၏။ “စိတ္တရထ” ဟု အမည်ကျော်ကြားသူသည် လက်နက်ကိုင် ဒေဝတော်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။

Verse 107

ययौ स्यंदनमारुह्य युद्धं प्रति धनुर्धरः । अब्रवीद्वचनं सोपि सेनान्यं तु महासुरम्

ရထားပေါ်တက်၍ မြားကိုင်သမား စစ်သူရဲကောင်းသည် စစ်ပွဲသို့ ထွက်ခွာသွား၏။ ထို့နောက် သူလည်း စစ်တပ်မူး—မဟာအဆုရ—ထံသို့ စကားအချို့ ပြောကြား하였다။

Verse 108

यथा हंसि महाशूर सुरसेनां मुदान्वितः । स त्वं प्रशंसनीयश्च शूरोसि सुरसंमतः

အို မဟာသူရဲကောင်း၊ သင်သည် ပျော်ရွှင်စိတ်ဖြင့် ဒေဝတပ်ကို သတ်ဖြတ်နေသဖြင့် သင်သည် ချီးမွမ်းထိုက်သူတည်း။ သင်သည် သူရဲကောင်းဖြစ်၍ ဒေဝတို့ကပင် အသိအမှတ်ပြုသူဖြစ်၏။

Verse 109

हिरण्याक्षप्रियं कर्म कृतं युद्धे त्वयाधुना । इदानीं मम बाणैश्च गच्छस्व यममंदिरम्

ယခုတင် စစ်ပွဲတွင် သင်သည် ဟိရဏ္ယာက္ษကို နှစ်သက်စေသော ကိစ္စကို ပြုခဲ့၏။ ယခု မိမိ၏ မြားတို့ဖြင့် ထိုးဖောက်ခံရပြီး ယမ၏ နန်းတော်—ယမလောကသို့ သွားလော့။

Verse 110

ततश्च कालकेयस्तु स्मितो वचनमब्रवीत् । पुरैव विजितो देव गणः सर्वः प्रलीलया

ထို့နောက် ကာလကေယသည် ပြုံး၍ ပြောသည်– “အရင်ကတည်းက ဒေဝအစုအဖွဲ့အားလုံးကို ကစားသလိုပင် ငါအလွယ်တကူ အနိုင်ယူပြီးသားဖြစ်သည်။”

Verse 111

इदानीं तु स्थितं युद्धे बलं सर्वं तु हेलया । यदि ते निधने प्रीतिरस्तीह सुरपुंगव

ယခုအခါ စစ်တပ်အားလုံးသည် စစ်ပွဲအတွက် အဆင်သင့်ရပ်တည်နေပြီ၊ ကစားပွဲတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ ဤနေရာ၌ မိမိသေခြင်းကိုပင် နှစ်သက်လျှင်၊ အို နတ်တို့အထွဋ်အမြတ်၊ ရှေ့သို့ ထွက်လာလော့။

Verse 112

एभिस्त्वां निशितैर्बाणैर्नयामि यममंदिरम् । इत्युक्त्वा परमक्रुद्धो बाणमंतकसन्निभम्

“ဤထက်မြက်သောမြားများဖြင့် မင်းကို ယမမင်း၏ နေရာသို့ ပို့မည်” ဟုဆိုပြီးနောက်၊ အလွန်ဒေါသထွက်ကာ မရဏတရား အန္တကကဲ့သို့သော မြားတစ်စင်းကို ကိုင်ယူ하였다။

Verse 113

जघान समरे वीरस्त्रिभिश्चिच्छेद सोंबरे । पुनर्बाणांश्च समरे योजयित्वा द्रुतं रुषा

စစ်မြေပြင်၌ ထိုသူရဲကောင်းသည် ထိုးနှက်ခဲ့သည်; မြားသုံးစင်းဖြင့် ဆိုံဘရကို ဖြတ်တောက်၍ လဲကျစေ하였다။ ထို့နောက် ထိုတိုက်ပွဲအတွင်းပင် ဒေါသဖြင့် လျင်မြန်စွာ မြားများကို ထပ်မံတပ်ဆင်하였다။

Verse 114

जघान प्रचुरान्दैत्यांस्तांश्चकर्त्त स लाघवात् । ततोन्योन्यं शरैस्तीक्ष्णैः कालानलसमप्रभैः

သူသည် လျင်မြန်စွာ ဒာနဝများစွာကို ထိုးနှက်သတ်ဖြတ်ကာ လွယ်ကူစွာ ဖြတ်တောက်လဲကျစေ하였다။ ထို့နောက် နှစ်ဖက်သည် အချင်းချင်း ထက်မြက်သော မြားများဖြင့် တိုက်ခိုက်ကြပြီး၊ အဆုံးကာလ၏ မီးတောက်ကဲ့သို့ တောက်လောင်လျက်ရှိ하였다။

Verse 115

युद्धे धनुष्मतां श्रेष्ठश्चिच्छेद भुवि वेगतः । तद्युद्धमभवद्देवदैत्ययोर्धर्मतो भृशम्

စစ်ပွဲ၌ မြားပစ်သူတို့အထွဋ်အမြတ်သည် လျင်မြန်စွာ ရန်သူကို မြေပေါ်သို့ လဲကျစေ하였다။ ထို့ကြောင့် နတ်တို့နှင့် ဒೈတျတို့အကြား ဓမ္မ၏ စည်းကမ်းအတိုင်း ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲ ပေါ်ပေါက်လာ하였다။

Verse 116

द्रष्टुकामागताः पार्श्वमृषि देवाः सुरोरगाः । एवं शतसहस्राणि बाणानां विधृतानि च

မြင်လိုသောဆန္ဒဖြင့် ဒေဝတားများ၊ ရှိသီများ၊ သုရများနှင့် နာဂများသည် မုနိ၏ဘေးသို့ လာရောက်စုဝေးကြ၏။ ထိုနည်းတူ မြားအရေအတွက် သိန်းချီလည်း တားဆီးထားနိုင်ခဲ့၏။

Verse 117

अन्योन्यं समरे वीरौ विजयाय विरेजतुः । अथ क्रुद्धो महातेजा गंधर्वाणां पतिस्तदा

စစ်မြေပြင်၌ သူရဲကောင်းနှစ်ဦးသည် အပြန်အလှန် ရင်ဆိုင်ကာ အောင်ပွဲအတွက် တောက်ပလင်းလက်နေကြ၏။ ထိုအခါ ဂန္ဓဗ္ဗတို့၏ အရှင် မဟာတေဇရှိသူသည် ဒေါသထွက်လျက် ရုန်းကန်တက်ကြွလာ၏။

Verse 118

त्रिभिर्बिभेद बाणैश्च ललाटे हृदि पंचभिः । सप्तभिर्जठरे नाभौ बस्तौ तस्य स पंचभिः

သူသည် နဖူး၌ မြားသုံးစင်းဖြင့် ထိုးဖောက်၍၊ နှလုံး၌ ငါးစင်းဖြင့် ထိုးဖောက်၏။ ဝမ်းဗိုက်နှင့် နာဘီ၌ မြားခုနစ်စင်းဖြင့် ထိုးဖောက်ပြီး၊ ဆီးအိမ်၌လည်း ငါးစင်းဖြင့် ထိုးဖောက်လေ၏။

Verse 119

शरैः संपातितो दैत्यो मुग्धः कश्मलतां गतः । शिथिलीकृतचापश्च लेभे संज्ञां चिराद्बली

မြားဒဏ်ကြောင့် လဲကျသွားသော ဒೈတျသည် မောဟဖြစ်ကာ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုထဲသို့ ကျရောက်၏။ သူ၏ လေးသည် လျော့ယွင်းသွားပြီး၊ ထိုအားကြီးသူသည် အချိန်ကြာမြင့်ပြီးမှသာ သတိပြန်ရလာ၏။

Verse 120

मधुसंज्ञं त्रिभिर्बाणैस्स बिभेद सुरोत्तमम् । चकर्त्त धनुरस्त्रैश्च दैत्यराजस्य पश्यतः

ထို့နောက် မဓုဟု အမည်ရသော ဒေဝတားအထွဋ်အမြတ်ကို မြားသုံးစင်းဖြင့် ထိုးဖောက်၏။ ဒိုင်တျဘုရင် ကြည့်နေစဉ်ပင် လေးအာယုဓများဖြင့် ဖြတ်ချ၍ လဲကျစေ၏။

Verse 121

ततो बाणसहस्रैस्तु कालांतकसमप्रभैः । बिभेद दैत्यसिंहं तु सुराणामुत्तमो बली

ထို့နောက် ကာလ—အချိန်၏အဆုံးသတ်သူ—ကဲ့သို့ တောက်လောင်သော မြားထောင်ပေါင်းများဖြင့်၊ ဒေဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဘလီသည် ဒဏဝတို့၏ “ခြင်္သေ့” ကို ထိုးဖောက်လေ၏။

Verse 122

हतचेताः स दैत्येंद्रो बहुशोणितसंस्रवः । विह्वलो बहुबाणार्तः शूलं जग्राह दानवः

စိတ်နှလုံးကွဲကြေသွားသော ဒೈತ್ಯမင်းသည် သွေးများစွာယိုစီး၍ မူးဝေကာ မြားအများ၏နာကျင်မှုကြောင့် တုန်လှုပ်လျက်၊ ဒဏဝသည် တြိရှူးလ်ကို ဆုပ်ကိုင်လေ၏။

Verse 123

शूलहस्तस्य तस्यैव चतुर्भिस्तुरगान्शरैः । हत्वा च पातयामास त्रिभिर्यंतारमेव च

ထို့နောက် ထိုသံလှံကိုင်သူ၏ မြင်းလေးကောင်ကို မြားလေးစင်းဖြင့် သတ်ပြီး၊ ထပ်မံ မြားသုံးစင်းဖြင့် ရထားမောင်းသူကိုပါ လဲကျစေ하였다။

Verse 124

जघान शूलमुर्वीष्ठस्ततो गंधर्वसत्तमम् । विचकर्त्त त्रिभिर्बाणैः शूलं चित्ररथो बली

ထို့နောက် ဥရဝီဋ္ဌသည် ထိုအထူးမြတ် ဂန္ဓဗ္ဗကို တြိရှူးလ်ဖြင့် ချေမှုန်းလေ၏။ သို့ရာတွင် အင်အားကြီးသော စိတ္တရထသည် မြားသုံးစင်းဖြင့် ထိုတြိရှူးလ်ကို ခွဲဖျက်လေ၏။

Verse 125

शूलं च नष्टकं दृष्ट्वा हतभोगमिवोरगम् । गृहीत्वा मुद्गरं घोरं प्रदुद्राव सुरं बली

တြိရှူးလ် ပျက်စီးသွားသည်ကို မြင်လျှင်—အဆိပ်သွားကျိုးသွားသော မြွေကဲ့သို့ အာဏာလျော့သကဲ့သို့—အင်အားကြီး ဘလီသည် ကြောက်မက်ဖွယ် မုဒ္ဂရ (တုတ်ကြီး) ကို ကိုင်ကာ ဒေဝကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြေးဝင်လေ၏။

Verse 126

स मुद्गरं समायातं दैत्यसेनाधिपं तदा । विचकर्त्त शिरो देहादर्धचंद्रेण संभ्रमात्

ထို့နောက် သူသည် လက်နက်တုတ် (မုဒ္ဂရ) ကိုင်၍ ရှေ့တိုးလာသော အသူရတပ်၏ စစ်ခေါင်းဆောင်ကို လျင်မြန်စွာ တိုက်ခိုက်ကာ၊ စစ်ပွဲ၏ အလျင်အမြန်အတွင်း လဝက်ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော လက်နက်ဖြင့် ခေါင်းကို ကိုယ်ခန္ဓာမှ ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

Verse 127

स पपात महीपृष्ठे संचचाल वसुंधरा । ततो दैत्यगणाः सर्वे विमुखा विप्रदुद्रुवुः

သူသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး မြေကြီးတစ်လျှောက် လှုပ်ခတ်တုန်လှုပ်သွားသည်။ ထို့နောက် ဒာနဝအစုအဖွဲ့အားလုံးသည် မျက်နှာလှည့်ကာ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်၍ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးသွားကြသည်။