မိုဟိနီက ကုရုက္ခೇತ್ರရှိ သာသနာတော်မြတ်သော တောများ၊ မြစ်များနှင့် ယာထာလမ်းကြောင်းကို စနစ်တကျ ရှင်းပြရန် တောင်းဆိုသည်။ ဝစုက tīrtha-yātrā-vidhi ကို အစီအစဉ်တကျ ပြောကြားပြီး အလယ်ဗဟို တောမြတ် ၇ ခု (Kāmyaka, Aditivana, Vyāsa-vana, Phalakīvana, Sūryavana, Madhuvana, Sītāvana) နှင့် ရာသီအလိုက် မြစ်များကို ဖော်ပြကာ ထိတွေ့ခြင်း၊ သောက်သုံးခြင်းဖြင့် ပုဏ္ဏားရရှိကြောင်း ဆိုသည်။ ခရီးစဉ်သည် တံခါးစောင့် ယက္ခ Rantuka ကို နမಸ್ಕာရပြုခြင်းမှ စပြီး Vimala/Vimaleśvara, Pāriplava, Pṛthivī-tīrtha, Dakṣa-āśrama (Dakṣeśvara), Śālakinī, Nāga-tīrtha, Pañcanada, Koṭitīrtha/Koṭīśvara, Aśvitīrtha, Varāha-tīrtha, Soma-tīrtha နှင့် Śiva-liṅga နေရာများစွာသို့ ဆက်လက်သွားရာတွင် snāna, pūjā, dāna နှင့် ဘြာဟ္မဏများကို အစာကျွေးခြင်းတို့ကို ပေါင်းစည်းထားသည်။ ထို့ပြင် tīrtha ကုသိုလ်ကို Agniṣṭoma, Aśvamedha, Rājasūya, Soma-yajña ကဲ့သို့ ဝေဒယဇ్ఞကြီးများနှင့် တန်းတူဟု ဆိုကာ Caitra အခမ်းအနားများ၊ Kārtika ကာလ kanyā-dāna၊ Pitṛpakṣa/Mahālaya śrāddha၊ ဂြိုဟ်ကွယ်ချိန် အလှူတို့၏ စည်းကမ်းများကို ထည့်သွင်းသည်။ နိဂုံးတွင် ကုရုက္ခೇತ್ರနှင့် တန်းတူ tīrtha မရှိကြောင်း၊ Sthāṇu-tīrtha သည် မောက္ခသို့ ရောက်စေသော အထွတ်အထိပ်ဟု ချီးမြှောက်သည်။ ဤ māhātmya ကို နားထောင်/ရွတ်ဆိုခြင်းဖြင့် အပြစ်ပျက်ကင်းစေပြီး မောက္ခသို့ ဦးတည်စေသည်ဟု ဖလရှရုတိက အတည်ပြုသည်။
Verse 1
मोहिन्युवाच । वनानि कानि विप्रेंद्र तत्र संति शुभावहाः । सरितश्च क्रमाद्यात्रां वद मे सर्वसिद्धिदाम् ॥ १ ॥
မောဟိနီ ပြော၏— «ဗြာဟ္မဏတို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံးသော အရှင်ဗိပရိန္ဒြာ၊ ထိုနေရာ၌ မင်္ဂလာကို ဆောင်ကြဉ်းသော တောများသည် မည်သို့ရှိသနည်း၊ မြစ်များသည် မည်သို့ရှိသနည်း။ အစဉ်လိုက်ဖြင့် အလုံးစုံသော စိဒ္ဓိကို ပေးသော ဘုရားဖူးခရီးလမ်းကို ကျွန်မအား ပြောကြားပါ»။
Verse 2
यानि तीर्थानि संत्यत्र कुरुक्षेत्रे सुपुण्यदे । तानि सर्वाणि मे ब्रूहि गतिदस्त्वं गुरुंर्यतः ॥ २ ॥
«အလွန်ပုဏ္ဏားမြတ်သော အရှင်၊ ဤကုရုက္ခေတ္တရ၌ ရှိသမျှ တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ဘုရားဖူးနေရာ) များကို အားလုံး ကျွန်မအား ပြောပါ။ အကြောင်းမူကား သင်သည် မှန်ကန်သော လမ်းကြောင်းကို ပေးသူ၊ ကျွန်မ၏ ဂုရုအဖြစ် လေးစားထိုက်သူ ဖြစ်သောကြောင့်»။
Verse 3
वसुरुवाच । श्रृणु मोहिनि वक्ष्यामि कुरुक्षेत्रस्य पुण्यदम् । यात्राविधानं यत्कृत्वा लभते गतिमुत्तमाम् ॥ ३ ॥
ဝಸು ပြော၏— «နားထောင်ပါ မောဟိနီ၊ ကုရုက္ခေတ္တရ၏ ပုဏ္ဏားကို ပေးသော ဘုရားဖူးခရီးဆောင်ရွက်ပုံကို ငါပြောမည်။ ထိုနည်းကို ပြုလုပ်သူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂတိ (အဆုံးတိုင်ရာ) ကို ရလိမ့်မည်»။
Verse 4
वनानि सप्त संतीह कुरुक्षेत्रस्य मध्यतः । तेषां नामानि वक्ष्यामि पुण्यदानां नृणामिह ॥ ४ ॥
«ဤနေရာ၌ ကုရုက္ခေတ္တရ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တော ခုနစ်ခု ရှိသည်။ ယခု ငါသည် ထိုတောတို့၏ အမည်များကို ပြောမည်—အကြောင်းမူကား ၎င်းတို့သည် ဤလောက၌ လူတို့အား ပုဏ္ဏားကို ပေးသောကြောင့်»။
Verse 5
काम्यकं च वनं पुण्यं तथादितिवनं महत् । व्यासस्य च वनं पुण्यं फलकीवनमेव च ॥ ५ ॥
ကာမျကတောသည် ပုဏ္ဏမြတ်သောတော ဖြစ်၏။ ထို့အတူ အဒိတိဝန မဟာတောလည်း မြတ်၏။ ဗျာသမုနိ၏တောလည်း ပုဏ္ဏမြတ်၍ ဖလကီတောလည်း ထိုနည်းတူ ဖြစ်၏။
Verse 6
तथा सूर्यवनं चात्र पुण्यं मधुवनं च वै । सीतावनं तथा ख्यातं नृणां कल्मषनाशनम् ॥ ६ ॥
ထို့အတူ ဤနေရာ၌ ပုဏ္ဏမြတ်သော စူရျဝနတော ရှိ၏၊ ထို့ပြင် သန့်ရှင်းမြတ်သော မဓုဝနတောလည်း ရှိ၏။ ထင်ရှားသော စီတာဝနတောသည် လူတို့၏ အပြစ်အညစ်ကို ဖျက်ဆီးပေး၏။
Verse 7
वनान्येतानि सप्तात्र तेषु तीर्थान्यनेकशः । सरस्वती नदी पुण्या तथा वैतरणी नदी ॥ ७ ॥
ဤနေရာ၌ တော ခုနစ်တော ရှိ၏။ ထိုတောများအတွင်း၌ တီရ္ထ (tīrtha) များ အများအပြား ရှိ၏။ သရသ္ဝတီမြစ်သည် ပုဏ္ဏမြတ်၍ ဝৈတရဏီမြစ်လည်း ထိုနည်းတူ မြတ်၏။
Verse 8
गंगा मंदाकिनी पुण्या तथैवान्या मधुस्रवा । दृषद्वती कौशिकी च पुण्या हैरण्वती नदी ॥ ८ ॥
ဂင်္ဂါမြစ်နှင့် မန္ဒာကိနီမြစ်တို့သည် ပုဏ္ဏမြတ်၏။ ထို့အတူ မဓုသြဝါ ဟူသော အခြားမြစ်လည်း ရှိ၏။ ဒೃષဒ္ဝတီနှင့် ကೌသိကီတို့လည်း မြတ်၍ ဟೈရဏ္ဝတီမြစ်လည်း သန့်ရှင်းမြတ်၏။
Verse 9
वर्षकालवहाश्चैता वर्जयित्वा सरस्वतीम् । एतासामुदकं पुण्यं स्पर्शे पाने समाप्नुतौ ॥ ९ ॥
ဤမြစ်များသည် မိုးရာသီတွင် စီးဆင်းကြ၏၊ သရသ္ဝတီမြစ်ကို ချန်လှပ်၍။ ထိုမြစ်တို့၏ ရေသည် ကုသိုလ်ပုဏ္ဏ ဖြစ်ပြီး ထိတွေ့ခြင်းနှင့် သောက်သုံးခြင်းတို့ဖြင့် သန့်ရှင်းမြတ်မှုကို ရရှိစေ၏။
Verse 10
रजस्वलात्वं नैतासां पुण्यक्षेत्रप्रभावतः । रंतुकं तु पुरासाद्य द्वारपालं महाबलम् ॥ १० ॥
ထိုပုဏ္ဏကေတ္တရ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ထိုမိန်းမတို့သည် သွေးဆင်းကာလသို့ မကျရောက်ကြ။ ထို့နောက် အင်အားကြီးမားသော တံခါးစောင့် ရန်တုကကို ရောက်ရှိ၍ ဆက်လက်သွားကြ၏။
Verse 11
यक्षं समभिवाद्याथ तत्र यात्रां समारभेत् । ततो गच्छेन्नरः पुण्यं भद्रेऽदिति वनं महत् ॥ ११ ॥
ထိုနေရာ၌ ယက္ခကို သေချာစွာ ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီးနောက် ယာတရာ (ဘုရားဖူးခရီး) ကို စတင်သင့်၏။ ထို့နောက် လူသည် ဘဒြာဒေသ၏ မင်္ဂလာအရပ်၌ရှိသော အဒိတိ-ဝန အမည်ရ အလွန်ပုဏ္ဏမြတ်သော သစ်တောကြီးသို့ သွားရမည်။
Verse 12
अदित्या तत्र पुत्रार्थं सम्यक् चीर्णं महत्तपः । तत्र स्नात्वा समभ्यर्च्य देवमातरमंगना ॥ १२ ॥
ထိုနေရာ၌ အဒိတိသည် သားတော်ရလိုသဖြင့် တပသ (အကြီးမားသော သာသနာကျင့်စဉ်) ကို မှန်ကန်စွာ ကျင့်ဆောင်ခဲ့၏။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးကာ ဒေဝမိခင်ကို သေချာစွာ ပူဇော်ပြီးနောက် မြတ်နိုးဖွယ် မိန်းမ အဒိတိသည် မိမိဆန္ဒကို ပြည့်စုံစေ၏။
Verse 13
सूते पुत्रं महाशूरं सर्वलक्षण संयुतम् । ततो गच्छेद्वरारोहे विष्णोः स्थानमनुत्तमम् ॥ १३ ॥
နောက်တစ်ဖန် နားလည်ရသော လက္ခဏာမင်္ဂလာ အားလုံးနှင့် ပြည့်စုံသည့် အလွန်ရဲရင့်သော သားတော်ကို မွေးဖွား၏။ ထို့နောက် အလှတင်တင် မိန်းမရေ၊ နားမတူသော ဗိဿနု၏ အထွတ်အထိပ် နေရာသို့ သွားရောက်၏။
Verse 14
विमलं नाम विख्यातं यत्र सन्निहितो हरिः । विमले तु नरः स्नात्वा दृष्ट्वा च विमलेश्वरम् ॥ १४ ॥
ဟရီ (ဗိဿနု) တည်ရှိနေသော ဗိမလ အမည်ရ နာမည်ကြီး သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ (သန့်မြတ်နေရာ) တစ်ခုရှိ၏။ ဗိမလ၌ ရေချိုးကာ ဗိမလေရှ္ဝရကို ဖူးမြင်သူသည် စင်ကြယ်မှုနှင့် ပုဏ္ဏကောင်းကျိုးကို ရရှိ၏။
Verse 15
विमलः स लभेल्लोकं देवदेवस्य चक्रिणः । हरिं च बलदेवं च दृष्ट्वैकासनमास्थितौ ॥ १५ ॥
သန့်စင်သွားသောသူသည် စက်ရကိုင်သော ဒေဝဒေဝ၏ လောကကို ရောက်ရှိပြီး၊ ဟရီနှင့် ဘလဒေဝတို့ကို တစ်ထိုင်ခုံတည်းပေါ်တွင် အတူထိုင်နေသည်ကို မြင်ရသည်။
Verse 16
मुच्यते किल्बिषात्सद्यो मोहिन्यत्र न संशयः । ततः पारिप्लवं गच्छेत्तीर्थं लोकेषु विश्रुतम् ॥ १६ ॥
ဤနေရာ၌ လူသည် အပြစ်မှ ချက်ချင်း လွတ်မြောက်သည်ဟု အမှန်ပင်၊ သံသယမရှိ။ ထို့နောက် လောကအနှံ့ ကျော်ကြားသော တီရ္ထ Pāriplava သို့ ဆက်လက်သွားရမည်။
Verse 17
तत्र स्नात्वा च पीत्वा यो ब्राह्मणं वेदपारगम् । संतोष्यदक्षिणाद्येन ब्राह्मयज्ञफलं लभेत् ॥ १७ ॥
ထိုနေရာ၌ ရေချိုး၍ ထိုသန့်ရေကို သောက်ပြီးနောက်၊ ဝေဒကို ကျွမ်းကျင်ပြီးဆုံးသော ဗြာဟ္မဏကို ဒက္ခိဏာ စသည့် လှူဒါန်းမှုများဖြင့် စိတ်ကျေနပ်စေသူသည် ဘြဟ္မယဇ္ဉ (ဝေဒလေ့လာပူဇော်) ၏ အကျိုးကို ရရှိသည်။
Verse 18
यत्रास्ति संगमो भद्रे कौशिक्याः पापनाशनः । तत्र स्नात्वा नरो भक्त्या प्राप्नोति प्रियसंगमम् ॥ १८ ॥
အို မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ ကုသိကီမြစ်၏ အပြစ်ဖျက်သည့် ဆုံရာရှိသည့် နေရာ၌၊ ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုဖြင့် ရေချိုးသောသူသည် ချစ်မြတ်နိုးရာနှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခြင်းကို ရရှိသည်။
Verse 19
ततस्तु पृथिवीतीर्थमासाद्य क्षांतिमान्नरः । स्नातो भक्त्या महाभागे प्राप्नोति गतिमुत्तमाम् ॥ १९ ॥
ထို့နောက် အို ကံကောင်းကြီးသူရေ၊ သည်းခံစိတ်ရှိသော လူသည် Pṛthivī-tīrtha ဟု ခေါ်သော တီရ္ထသို့ ရောက်လာ၍ ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုဖြင့် ရေချိုးလျှင် အမြင့်ဆုံးသော ဂတိ (အဆုံးစွန်သော သွားရာ) ကို ရရှိသည်။
Verse 20
धरम्यामपराधा ये कृताः स्युः पुरुषेण वै । तान्सर्वान्क्षमते देवी तत्र स्नातस्य देहिनः ॥ २० ॥
ဓမ္မကို ဆန့်ကျင်၍ လူတစ်ဦးက ပြုမိသော အပြစ်အနာဂတ်များ မည်မျှရှိစေကာမူ၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသော ကိုယ်ရှိသတ္တဝါအတွက် ဒေဝီမယ်တော်သည် အားလုံးကို ခွင့်လွှတ်တော်မူ၏။
Verse 21
ततो दक्षाश्रमे पुण्ये दृष्ट्वा दक्षेश्वरं शिवम् । अश्वमेधस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः ॥ २१ ॥
ထို့နောက် သန့်ရှင်းသော ဒက္ခာအာရှရမ၌ ဒက္ခေရှဝရ ရှိဝကို ဖူးမြင်ပြီးလျှင် လူသည် အရှွမေဓ ယဇ్ఞ ပြုလုပ်သကဲ့သို့ အကျိုးပုဏ္ဏားကို ရရှိ၏။
Verse 22
ततः शालकिनीं गच्छेत्तत्र स्नात्वा समर्चयेत् । हरिं हरेण संयुक्तं वांछितार्थस्य लब्धये ॥ २२ ॥
ထို့နောက် ရှာလကိနီသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီးနောက်၊ ဟရိကို ဟရ (ရှိဝ) နှင့်အတူ စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ကာ မိမိလိုလားသော အကျိုးကို ရရှိစေရမည်။
Verse 23
नागतीर्थं ततः प्राप्य स्नात्वा तत्र विधानवित् । सर्पिश्चास्य दधि प्राश्य नागेभ्यो ह्यभयं लभेत् ॥ २३ ॥
ထို့နောက် နာဂတီရ္ထသို့ ရောက်လျှင်၊ နည်းလမ်းကို သိသူသည် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးရမည်။ ထို့ပြင် ဂီ (ထောပတ်ဆီ) နှင့် ဒဓိ (ယိုဂတ်) ကို စားသုံးခြင်းဖြင့် နာဂများကြောင့် ဖြစ်သော ကြောက်ရွံ့မှုမှ အမှန်တကယ် လွတ်မြောက်၏။
Verse 24
ततः सायमुपावृत्य रंतुकं द्वारपालकम् । एकरात्रोषितस्तत्र पूजयेत्तं परेऽहनि ॥ २४ ॥
ထို့နောက် ညနေခင်းတွင် ပြန်လာ၍ တံခါးစောင့် ရန္တုကကို ချဉ်းကပ်ကာ ဂုဏ်ပြုရမည်။ ထိုနေရာ၌ တစ်ညတည်း နေပြီး နောက်တစ်နေ့တွင် သူ့ကို ပူဇော်ရမည်။
Verse 25
गंधाद्यैरुपचारैस्तु ब्राह्मणं प्रार्च्य भोजयेत् । ततः पंचनदं गच्छेत्तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् ॥ २५ ॥
နံ့သာပန်းနှင့် အခြားပူဇော်ဝန်ဆောင်မှုများဖြင့် ဗြာဟ္မဏကို ရိုသေစွာ ပူဇော်ကာ အစာကျွေးပြီးနောက်၊ သုံးလောကလုံးတွင် ထင်ရှားသော တီရ္ထ Pañcanada သို့ သွားရမည်။
Verse 26
पंच नादाः कृता यत्र हरेणासुरभीषणाः । तेन पंचनदं नाम सर्वपातकनाशनम् ॥ २६ ॥
ဟရီသည် အဆုရတို့ကို ကြောက်လန့်စေသော အင်အားကြီး သံမြည်ငါးမျိုးကို ဖန်ဆင်းခဲ့သည့်နေရာဖြစ်သဖြင့်၊ ထိုနေရာကို Pañcanada ဟုခေါ်ကြပြီး အပြစ်အကုန်ဖျက်သိမ်းသော တီရ္ထ ဖြစ်သည်။
Verse 27
तत्र स्नानेन दानेन निर्भयो जायते नरः । कोटितीर्थँ ततो गच्छेद्यत्र रुद्रेण मोहिनि ॥ २७ ॥
ထိုနေရာတွင် ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းနှင့် ဒါနပြုခြင်းကြောင့် လူသည် ကြောက်ရွံ့မှုကင်းမဲ့လာသည်။ ထို့နောက် မိုဟိနီရေ၊ ရုဒြ (Rudra) တည်ရှိရာ Koṭitīrtha သို့ သွားရမည်။
Verse 28
कोटितीर्थान्युपाहृत्य स्थापितानि महात्मना । तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा दृष्ट्वा कोटीश्वरं हरम् ॥ २८ ॥
မဟာအတ္မာတော်သည် တီရ္ထအရေအတွက် များစွာ၏ ကုသိုလ်ကို စုစည်းကာ ထိုနေရာ၌ တည်ထောင်ထားသည်။ ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီး ဟရီကို Koṭīśvara အဖြစ် ဖူးမြင်သူသည် မရေတွက်နိုင်သော တီရ္ထတို့၏ အကျိုးကို ရရှိသည်။
Verse 29
पंचयज्ञभवं पुण्यं तत्प्रभत्याप्नुयात्सदा । तत्रैव वामनो देवः सर्वैर्देवैः प्रतिष्ठितः ॥ २९ ॥
လူသည် ပဉ္စယဇ္ဉ (ငါးကြီးယဇ္ဉ) မှ ပေါ်ပေါက်သော ပုဏ္ဏကောင်းကျိုးကို အမြဲတမ်း ရရှိနိုင်သည်။ ထိုနေရာတည်းမှာပင် ဒေဝ Vāmana ကို ဒေဝတော်အားလုံးက အဘိသေကပြု၍ တည်ထောင်ထားသည်။
Verse 30
तस्मात्तं तत्र संपूज्य अग्निष्टोमफलं लभेत् । ततोऽश्वितीर्थमासाद्ये श्रद्धावान्विजितेन्द्रियः ॥ ३० ॥
ထို့ကြောင့် ထိုနေရာ၌ ထိုအရှင်ကို သေချာစွာ ပူဇော်ကန်တော့လျှင် အဂ္နိဋ္ဌောမ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးကို ရရှိမည်။ ထို့နောက် အရှွိတီရ္ထသို့ ရောက်လျှင် သဒ္ဓါရှိ၍ အင်္ဒြိယတို့ကို အောင်နိုင်သူသည် သင့်တော်သကဲ့သို့ ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။
Verse 31
स्नात्वा तत्र यशस्वी च रूपवांश्च नरो भवेत् । ततो वाराहतीर्थं च प्राप्य विष्णुप्रकल्पितम् ॥ ३१ ॥
ထိုနေရာ၌ ရေချိုးလျှင် လူသည် ဂုဏ်သတင်းကျော်ကြား၍ ရုပ်ရည်လှပသူ ဖြစ်လာမည်။ ထို့နောက် သခင်ဗိဿ္ဏုက စီမံတည်ထောင်ထားသော ဝရာဟ တီရ္ထသို့ ရောက်လျှင် ဘုရားဖူးခရီးကို ဆက်လက်သွားရမည်။
Verse 32
आप्लुत्य श्रद्धया तत्र नरः सद्गतिमाप्नुयात् । ततो व्रजेत्सोमतीर्थँ यत्र सोमो वरानने ॥ ३२ ॥
သဒ္ဓါဖြင့် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးလျှင် လူသည် ကောင်းမြတ်သော ဂတိကို ရရှိမည်။ ထို့နောက် မျက်နှာလှသူမရေ၊ စောမတီရ္ထသို့ သွားရမည်၊ ထိုနေရာ၌ စောမ (လမင်းဒေဝ) တည်ရှိ၏။
Verse 33
तपस्तप्त्वा ह्यरोगोऽभूत्तत्र स्नानं समाचरेत् । दत्वा च तत्र गामेकां राजसूयफलं लभेत् ॥ ३३ ॥
တပသ (အာစီတရား) ကို ကျင့်သုံးပြီးနောက် သူသည် အမှန်တကယ် ရောဂါကင်းစင်လာ၏။ ထို့ကြောင့် ထိုသန့်ရှင်းသောနေရာ၌ ရေချိုးသင့်၏။ ထို့ပြင် ထိုနေရာ၌ နွားတစ်ကောင်ကို ဒါနပြုလျှင် ရာဇသူယ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးနှင့် တူသော ကုသိုလ်ကို ရရှိမည်။
Verse 34
भूतेश्वरं च तत्रैव ज्वालामालेश्वरं तथा । तांडलिंगं समभ्यर्च्य न भूयो भवमाप्नुयात् ॥ ३४ ॥
ထိုနေရာ၌ပင် ဘူတေရှ္ဝရကိုလည်းကောင်း၊ ထို့အတူ ဇွာလာမာလေရှ္ဝရကိုလည်းကောင်း၊ တာဏ္ဍ-လင်္ဂကိုလည်းကောင်း သေချာစွာ ပူဇော်ကန်တော့လျှင် ထပ်မံ၍ ဘဝ (လောကီဖြစ်ပေါ်ခြင်း) ကို မရောက်တော့ဘဲ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမှ လွတ်မြောက်မည်။
Verse 35
एकहंसे नरः स्नात्वा गो सहस्रफलं लभेत् । कृतशौचे नरः स्नात्वा पुंडरीकफलं लभेत् ॥ ३५ ॥
ဧကဟံသ၌ ရေချိုးသော ယောက်ျားသည် နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့ ကုသိုလ်ရသည်။ ကృతရှောစ၌ ရေချိုးသော ယောက်ျားသည် ပုဏ္ဍရိက (အဖြူကြာပန်း) ပူဇော်သကဲ့သို့ ကုသိုလ်ရသည်။
Verse 36
ततो मुंजवटं नाम प्राप्य देवस्य शूलिनः । समुष्य च निशामेकां प्रार्च्येशं गणपोभवेत् ॥ ३६ ॥
ထို့နောက် သုံးမြှားကိုင်သော ဘုရား (ရှီဝ) ၏ သန့်ရှင်းရာ မုဉ္ဇဝဋ ဟုခေါ်သော နေရာသို့ ရောက်ပြီး တစ်ညတည်း တည်းခိုကာ ဣရှ (ရှီဝ) ကို ပူဇော်လျှင်၊ ရှီဝ၏ ဂဏများအတွင်း ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်လာသည်။
Verse 37
प्रसाद्य यक्षिणीं तत्र द्वारस्थामुपवासकृत् । स्नात्वाभ्यर्च्याशयेद्विप्रान्महापातकशांतये ॥ ३७ ॥
ထိုနေရာ၌ ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြု၍ တံခါးဝ၌ ရပ်နေသော ယက္ခိဏီကို ပူဇော်ပန်ကြားကာ သနားတော်မူစေ။ ထို့နောက် ရေချိုး၍ ပူဇော်ကာ မဟာပာတက (ကြီးမားသော အပြစ်များ) ငြိမ်းစေရန် ဗြာဟ္မဏများကို အစာကျွေးကာ ဂုဏ်ပြုရမည်။
Verse 38
प्रदक्षिणमुपावृत्य पुष्करं च ततो व्रजेत् । तत्र स्नात्वा पितॄन्प्रार्च्य कृतकृत्यो नरो भवेत् ॥ ३८ ॥
ပတ်လည်လှည့်ပူဇော်ခြင်း (ပရဒက္ခိဏာ) ကို ပြီးစီး၍ ပြန်လှည့်ကာ ထို့နောက် ပုရှ္ကရသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီး ပိတೃများ (ဘိုးဘွားအဘိုးအဘွား) ကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်လျှင်၊ ထိုယောက်ျားသည် တာဝန်ပြီးမြောက်သူ ဖြစ်လာသည်။
Verse 39
कन्यादानं च यस्तत्र कार्तिक्यां वै समाचरेत् । प्रसन्ना देवतास्तस्य यच्छंत्यभिमतं फलम् ॥ ३९ ॥
ထိုသန့်ရှင်းရာအတွင်း ကာရ္တိက လတွင် ကနျာဒါန (သမီးလှူ) ကို သင့်တော်စွာ ဆောင်ရွက်သူအား၊ ပျော်ရွှင်သော ဒေဝတာတို့သည် သူလိုချင်သော အကျိုးဖလကို ပေးသနားကြသည်။
Verse 40
कपिलश्च महायक्षो द्वारपालोऽत्र संस्थितः । विघ्नं करोति पापानां सुकृतं च प्रयच्छति ॥ ४० ॥
ဤနေရာ၌ မဟာယက္ခ ကပိလ သည် တံခါးစောင့်အဖြစ် တည်ရှိ၏။ အပြစ်ရှိသူတို့အား အတားအဆီး ဖြစ်စေပြီး သုကရိတရှိသူတို့အား ကုသိုလ်ကို ပေးတော်မူ၏။
Verse 41
पत्नी तस्य महाभागा नाम्नोलूखलमेखला । आहत्य दुंदुभिं सा तु भ्रमते नित्यमेव हि ॥ ४१ ॥
သူ၏ မဟာဘဂါ မယားသည် အမည်အားဖြင့် ဥလူခလမေခလာ ဟု ကျော်ကြား၏။ ထိုမိန်းမသည် ဒုန္ဒုဘိကို ထိုးတီးကာ အမြဲတမ်း လှည့်လည်သွားလာနေ၏။
Verse 42
वारयेत्पापिनः स्नानात्तथा सुकृतिनो नयेत् । ततो रामह्रदं गच्छेत्स्नात्वा तत्र विधानतः ॥ ४२ ॥
အပြစ်ရှိသူတို့ကို (ထိုနေရာ၌) ရေချိုးခြင်းမှ တားဆီးရမည်၊ သုကရိတရှိသူတို့ကိုမူ ရေချိုးရန် ခေါ်ဆောင်ရမည်။ ထို့နောက် ရာမဟရဒသို့ သွား၍ ထိုနေရာ၌ စည်းကမ်းအတိုင်း ရေချိုးကာ ကర్మကိစ္စများကို ဆောင်ရွက်ရမည်။
Verse 43
देवान्पितॄनृषीनिष्ट्वा भुक्तिं मुक्तिं च विंदति । राममभ्यर्च्य सच्छद्धः स्वर्णं दत्त्वा धनी भवेत् ॥ ४३ ॥
ဒေဝတားများ၊ ပိတೃများနှင့် ရှိများကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်လျှင် လောကီဘောဂနှင့် မုက္ခတိတို့ကို ရရှိ၏။ ထို့ပြင် စစ်မှန်သော သဒ္ဓါဖြင့် ရာမကို အဘျာဉ္စ၍ ရွှေကို ဒါနပြုသူသည် ဓနဝန် ဖြစ်လာ၏။
Verse 44
वंशमूलं समासाद्य स्रात्वा स्वं वंशमुद्दरेत् । कायशोधनके स्नात्वा शुद्धदेहो हरिं विशेत् ॥ ४४ ॥
မိမိမျိုးရိုး၏ အမြစ်တိုင်ရာသို့ ရောက်၍ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးလျှင် မိမိမျိုးဆက်ကို မြှောက်တင်ကယ်တင်နိုင်၏။ ကာယရှೋಧန တီရ္ထ၌ ရေချိုးကာ ကိုယ်ခန္ဓာသန့်စင်ပြီးနောက် ဟရိ (ဗိဿနု) ထံသို့ ဝင်ရောက်ရ၏။
Verse 45
लोकोद्धारं ततः प्राप्य स्नात्वाभ्यर्च्य जनार्दनम् । प्राप्नोति शाश्वतं लोकं यत्र विष्णुः सनातनः ॥ ४५ ॥
ထို့နောက် «လောကောဒ္ဓာရ» ဟူသော သန့်ရှင်းရာသို့ ရောက်ပြီး ရေချိုးကာ ဇနာရ္ဒန (Janārdana) ကို ပူဇော်လျှင်၊ အနန္တကာလတည်သော လောက—အဟောင်းအမြဲတည်သော ဗိဿဏု (Viṣṇu) နေထိုင်ရာသို့ ရောက်၏။
Verse 46
श्रीतीर्थं च ततः प्राप्य शालग्राममनुत्तमम् । स्नात्वाभ्यर्च्य हरिं नित्यं पश्यति स्वांतिके स्थितम् ॥ ४६ ॥
ထို့နောက် သန့်ရှင်းသော «သရီ-တီရ္ထ» နှင့် အထူးမြတ်သော «ရှာလဂြာမ» သို့ ရောက်ကာ ရေချိုးပြီး ဟရီ (Hari) ကို နေ့စဉ်ပူဇော်လျှင်၊ မိမိအနီးကပ်၌ တည်ရှိတော်မူသော အရှင်ကို မြင်တွေ့ရ၏။
Verse 47
कपिलाह्रदमासाद्य स्नात्वाभ्यर्च्य सुरान्पितॄन् । सहस्रकपिलापुण्यं लभते नात्र संशयः ॥ ४७ ॥
«ကပိလာ-ဟ္ရဒ» သို့ ရောက်ကာ ထိုနေရာတွင် ရေချိုးပြီး ဒေဝတားတို့နှင့် ပိတೃ (ဘိုးဘွား) တို့ကို ပူဇော်လျှင်၊ အဝါညိုနွား တစ်ထောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့ ကုသိုလ်ကို ရရှိမည်—သံသယမရှိ။
Verse 48
कपिलं तत्र विश्वेशं समभ्यर्च्य विधानतः । देवैश्च सत्कृतो भद्रे साक्षाच्छिवपदं लभेत् ॥ ४८ ॥
အို မင်္ဂလာရှိသူရေ၊ ထိုနေရာ၌ ကပိလ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် အလုံးစုံ၏ အရှင် ဗိශ්ဝေရှ (Viśveśa) ကို ထုံးတမ်းစဉ်လာအတိုင်း ပူဇော်လျှင်၊ ဒေဝတားတို့ကပင် ဂုဏ်ပြုကြပြီး၊ တိုက်ရိုက် ရှိဝ (Śiva) ၏ အဆင့်ကို ရရှိမည်။
Verse 49
सूर्यतीर्थे ततो भानुं सोपवासः समर्चयेत् । अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलं लब्ध्वा व्रजेद्दिवम् ॥ ४९ ॥
ထို့နောက် «သူရျ-တီရ္ထ» တွင် အစာရှောင် (ဥပဝါသ) လုပ်ကာ ဘာနု (နေမင်း) ကို ပူဇော်သင့်သည်။ အဂ္နိဋ္ဌောမ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးတူ ကုသိုလ်ကို ရပြီးနောက် ကောင်းကင်လောကသို့ သွားရ၏။
Verse 50
पृथिवीविवरद्वारि स्थितो गणपतिः स्वयम् । तं दृष्ट्वाथ समभ्यर्च्य यज्ञस्य फलमाप्नुयात् ॥ ५० ॥
မြေကြီးအက်ကွဲရာ၏ တံခါးဝ၌ ဂဏပတိသည် ကိုယ်တိုင် တည်ရှိနေ၏။ ထိုသူကို မြင်ပြီးနောက် သဒ္ဓါဖြင့် မှန်ကန်စွာ ပူဇော်လျှင် ယဇ္ဉ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိမည်။
Verse 51
देव्यास्तीर्थे नरः स्नात्वा लभते रूपमुत्तमम् । ब्रह्मावर्ते नरः स्नात्वा ब्रह्मज्ञानमवाप्नुयात् ॥ ५१ ॥
ဒေဝီ၏ တီရ္ထ၌ ရေချိုးလျှင် လူသည် အလွန်မြတ်သော အလှအပကို ရရှိ၏။ ဘြဟ္မာဝရ္တ၌ ရေချိုးလျှင် လူသည် ဘြဟ္မန် (Brahman) ကို သိမြင်သော ဗြဟ္မဗေဒကို ရရှိမည်။
Verse 52
सुतीर्थके नरः स्नात्वा देवर्षिपितृमानवान् । समभ्यर्च्याश्वमेधस्य यज्ञस्य फलमाप्नुयात् ॥ ५२ ॥
သုတီရ္ထက၌ ရေချိုးပြီး နတ်များ၊ ဒေဝရ္ရှိများ၊ ပိတೃများနှင့် လူဧည့်သည်တို့ကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်သူသည် အရှ္ဝမေဓ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိမည်။
Verse 53
कामेश्वरस्य तीर्थे तु स्नात्वा श्रद्धासमन्वितः । सर्वव्याधिविनिर्मुक्तो ब्रह्म प्राप्नोति शाश्वतम् ॥ ५३ ॥
ကာမေရှ္ဝရ၏ တီရ္ထ၌ သဒ္ဓါတည်ကြည်စွာ ရေချိုးသူသည် ရောဂါအားလုံးမှ ကင်းလွတ်၍ အနန္တတည်မြဲသော ဘြဟ္မန် (Brahman) ကို ရောက်ရှိမည်။
Verse 54
स्नातस्य मातृतीर्थे तु श्रद्धयाभ्यर्चकस्य तु । आसप्तमं कुलं देवि वर्द्धते श्रीरनुत्तमा ॥ ५४ ॥
ဒေဝီမယ်၊ မာတೃတီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီး သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်သူ၏ မျိုးရိုးအတွင်း အလွန်မြတ်သော သီရိစည်းစိမ်သည် ခုနစ်ဆက်တိုင်တိုင် တိုးပွားလိမ့်မည်။
Verse 55
ततः सीतावनं गच्छेत्तत्र तीर्थं महच्छुभे । पुनातिदर्शनादेवपुरुषानेकविशतिंम् ॥ ५५ ॥
ထို့နောက် စီတာဝနသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ မဟာမင်္ဂလာ တီရ္ထရှိ၏။ မျက်မြင်မြင်ရုံဖြင့်ပင် လူ ၂၁ ယောက်ကို သန့်စင်စေသည်။
Verse 56
केशान्प्रक्षिप्य वै तत्र पूतो भवति पापतः । दशाश्वमेधिकं तत्र तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् ॥ ५६ ॥
ထိုနေရာ၌ ဆံပင်ကို ချထားလျှင် ပုဂ္ဂိုလ်သည် အပြစ်မှ သန့်စင်လာသည်။ ထိုတီရ္ထကို “ဒသအရှွမေဓိက” ဟု ခေါ်ကြပြီး သုံးလောကလုံးတွင် ကျော်ကြားသည်။
Verse 57
दर्शनात्तस्य तीर्थस्य मुक्तो भवति किल्बिषैः । मानुषाह्वें ततस्तीर्थं प्राप्य स्रानं समाचरेत् ॥ ५७ ॥
ထိုတီရ္ထကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် အပြစ်အနာအဆာမှ လွတ်မြောက်သည်။ ထို့ကြောင့် “မာနုသာဟွ” ဟု ခေါ်သော တီရ္ထသို့ ရောက်လျှင် စည်းကမ်းတကျ ရေချိုးပူဇော်ရမည်။
Verse 58
यदीच्छेन्मानुषं जन्म पुनश्च विधिनंदिनि । मानुषाच्च ततस्तीर्थात्कोशमात्रे महानदी ॥ ५८ ॥
အို ဝိဓိနန္ဒိနီ၊ လူ့ဘဝကို ထပ်မံရလိုလျှင် “မာနုသာ” ဟု ခေါ်သော တီရ္ထမှ ကရိုးရှ တစ်ခုသာ ဝေးရာ၌ မဟာမြစ်တစ်စင်း ရှိသည်။
Verse 59
आपगा नाम विख्याता तत्र स्नात्वा विधानतः । श्यामाकं पयसा सिद्धं भोजयद्द्विजसत्तमान् ॥ ५९ ॥
အာပဂါ ဟု အမည်ရသော သန့်ရှင်းမြစ်တစ်စင်း ထင်ရှားရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ စည်းကမ်းတကျ ရေချိုးပြီးနောက် နို့ဖြင့်ချက်သော ရှျာမက အစေ့အနှံကို ဒွိဇသတ္တမများအား ကျွေးမွေးပူဇော်하였다။
Verse 60
तस्य पापं क्षयं याति पितॄणां श्राद्धतो गतिः । नभस्ये मासि कृष्णे तु पितृपक्षे महालये ॥ ६० ॥
ထိုရှ్రာဒ္ဓကံကြောင့် သူ၏အပြစ်များ ပျက်ကွယ်သွားပြီး၊ ရှ్రာဒ္ဓအားဖြင့် ပိတೃဘိုးဘွားတို့သည် မိမိတို့၏ အနာဂတ်လမ်းခရီးကို ရရှိကြသည်။ အထူးသဖြင့် နဘာသျာလ၏ ကృష్ణပက္ခ၊ ပိတൃပက္ခ မဟာလယာကာလ၌ ဖြစ်၏။
Verse 61
चतुर्दश्यां तु मध्याह्ने पिंडदो मुक्तिमाप्नुयात् । ब्राह्मोदुंबरकं गच्छेद्ब्रह्मणः स्थानकं ततः ॥ ६१ ॥
သို့ရာတွင် လဆန်း/လဆုတ် ၁၄ ရက်နေ့ မධ්ယာဟ్న (နေ့လယ်) တွင် ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ပူဇော်သူသည် မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရရှိမည်။ ထို့နောက် သူသည် ဘြာဟ္မောဒုမ္ဗရက သို့ သွားရောက်ပြီး၊ ထိုနေရာသည် ဘြဟ္မာ၏ သန့်ရှင်းသော အာဝါသ (sthāna) ဖြစ်သည်။
Verse 62
तत्र ब्रह्मर्षिकुंडेषु स्नातः सोमफलं लभेत् । वृद्धकेदारके तीर्थे स्थाणुं दंडिसमन्वितम् ॥ ६२ ॥
ထိုနေရာ၌ ဘြဟ္မရ္ဋိကုဏ္ဍ ဟုခေါ်သော ရေကန်များတွင် ရေချိုးပြီးလျှင် ဆိုမယဇ္ဉ (Soma-sacrifice) နှင့်တူသော ကုသိုလ်ကို ရရှိသည်။ ထို့ပြင် ဝృద్ధကေဒါရက တီရ္ထ၌ ဒဏ္ဍင် (တံတောင်ကိုင် သာသနာ့တပသီ) များနှင့်အတူရှိသော စ္ထာဏု (ရှီဝ) ကို ဖူးမြင်ပူဇော်ရသည်။
Verse 63
समर्च्य यत्र चाप्नोति नरोंऽतर्द्धानमिच्छया । कलश्यां च ततो गच्छेद्यत्र देवी स्वयं स्थिता ॥ ६३ ॥
ထိုနေရာ၌ သင့်တော်စွာ ပူဇော်ပြီးလျှင် လူသည် မိမိဆန္ဒအတိုင်း မမြင်ရနိုင်သော အင်အား (အန္တර්ဓာန) ကို ရရှိသည်။ ထို့နောက် ဒေဝီ ကိုယ်တိုင် တည်ရှိရာ ကလရှျာ သို့ သွားရမည်။
Verse 64
स्नात्वास्यामंबिकां प्रार्च्य तरेत्संसारसागरम् । सरके कृष्णभूतायां दृष्ट्वा देवं महेश्वरम् ॥ ६४ ॥
ဤနေရာ၌ ရေချိုးပြီး အမ္ဗိကာ ကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်လျှင် သံသရာပင်လယ်ကို ကူးမြောက်နိုင်သည်။ ထို့ပြင် စရက၌ ရေစီးသည် အမဲရောင်ဖြစ်လာသောအခါ ဒေဝ မဟေရှ္ဝရ (Śiva) ကို ဖူးမြင်ရသည်။
Verse 65
शैवं पदमवाप्नोति नरः श्रद्धासमन्वितः । तिस्रः कोट्यस्तु तीर्थानां सरके संति भामिनि ॥ ६५ ॥
ယုံကြည်ခြင်း (သဒ္ဓါ) ဖြင့်ပြည့်စုံသော လူသည် ရှိုင်ဝ (ရှီဝ) အဆင့်သို့ ရောက်၏။ အလှတရားရှိသော မိန်းမရေ၊ စာရက၌ တီရ္ထ (ဘုရားဖူးနေရာ) သုံးကုဋိ ရှိသည်ဟု ဆိုကြ၏။
Verse 66
रुद्रकोटिस्तथा कूपे सरोमध्ये व्यस्थिता । तस्मिन्सरसि यः स्नात्वा रुद्रकोटिं स्मरेन्नरः ॥ ६६ ॥
ထို့အတူ ရုဒ္ရကိုဋိ (Rudrakoṭi) သည် ရေကန်အလယ်၌ တည်သော ရေတွင်းတစ်တွင်း၌ စိုက်ထူထား၏။ ထိုရေကန်၌ ရေချိုးပြီး ရုဒ္ရကိုဋိကို သတိရသောသူသည် ၎င်း၏ သန့်စင်ကောင်းကျိုးကို ရရှိ၏။
Verse 67
पूजिता रुद्रकोटिस्तु तेन स्यान्नात्र संशयः । ईहास्पदं च तत्रैव तीर्थं पापप्रणाशनम् ॥ ६७ ॥
ထိုသူကြောင့် ရုဒ္ရ တစ်ကုဋိကို ပူဇော်ပြီးသားဖြစ်သည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။ ထိုနေရာ၌ပင် တီရ္ထတစ်ခု ရှိ၍ သာသနာရေးကြိုးပမ်းရာ မြေပြင်ဖြစ်ကာ အပြစ်များကို ဖျက်ဆီး၏။
Verse 68
यस्मिन्मुक्तिमवाप्नोति दर्शनादेव मानवः । तत्रस्थानर्चयित्वा च देवान्पितृगणानपि ॥ ६८ ॥
ထိုသန့်ရှင်းသောနေရာကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် လူသည် မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရနိုင်၏။ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ကာ ဒေဝတားတို့နှင့် ပိတೃဂဏ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်များ) ကိုလည်း ပူဇော်သင့်၏။
Verse 69
न दुर्गतिमवाप्नोति मनसा चिंतितं लभेत् । केदारं च महातीर्थं सर्वकल्मषनाशनम् ॥ ६९ ॥
လူသည် ဒုဂ္ဂတိ (အပျက်အဆီး) သို့ မကျရောက်။ စိတ်၌ ဆန္ဒပြုထားသမျှကို ရရှိ၏။ ကေဒါရ (Kedāra) သည် မဟာတီရ္ထ ဖြစ်၍ ကလ္မသ (အညစ်အကြေးအပြစ်) အားလုံးကို ဖျက်ဆီး၏။
Verse 70
तत्र स्नात्वा च पुरुषः सर्वदानफलं लभेत् । अन्यजन्मेति विख्यातं सरकस्य तु पूर्वतः ॥ ७० ॥
ထိုနေရာ၌ ရေချိုးလျှင် လူသည် ဒါနအမျိုးမျိုးပြုသမျှ၏ ကုသိုလ်အကျိုးကို တစ်ပြိုင်နက် ရရှိမည်။ စာရက၏ ရှေ့ဘက်၌ «အညာဇန್ಮ» ဟု ခေါ်သော တီရ္ထဟု နာမည်ကြီးသည်။
Verse 71
सरो महत्स्वच्छजलं देवौ हरिहरौ यतः । विष्णुश्चतुर्भुजस्तत्र लिंगाकारः शिवः स्थितः ॥ ७१ ॥
ရေကြည်သန့်သော ရေကန်ကြီးတစ်ကန်ရှိ၍ ထိုနေရာ၌ ဟရီနှင့် ဟရ အမည်ရှိသော ဒေဝတော်နှစ်ပါး တည်ရှိကြသည်။ ထိုတွင် ဗိဿဏုသည် လက်လေးဖက်ဖြင့် ရပ်တည်ပြီး၊ ရှိဝသည် လင်္ဂရုပ်ဖြင့် တည်နေသည်။
Verse 72
तत्र स्नात्वा च तौ दृष्ट्वा स्तुत्वा मोक्षं लभेन्नरः । नागह्रदे ततो गत्वा स्नात्वा चैत्रे सितांतके ॥ ७२ ॥
ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပြီး ဒေဝတော်နှစ်ပါးကို မြင်တွေ့ကာ ချီးမွမ်းလျှင် လူသည် မောက္ခကို ရရှိမည်။ ထို့နောက် နာဂဟ္ရဒသို့ သွား၍ ချိုင်တြလ၏ လင်းလက်သော ပက္ခ၏ အဆုံးတွင် ရေချိုးလျှင် (ဖော်ပြထားသည့် ကုသိုလ်ကို ရသည်)။
Verse 73
श्राद्धदो मुक्तिमाप्नोति यमलोकं न पश्यति । ततस्त्रिविष्टपं गच्छेत्तीर्थं देवनिषेवितम् ॥ ७३ ॥
ရှ్రာဒ္ဓကို ပြုလုပ်သူ (သို့) ပေးလှူသူသည် မောက္ခကို ရရှိပြီး ယမလောကကို မမြင်ရ။ ထို့နောက် သူသည် ဒေဝတော်တို့ လာရောက်ဆည်းကပ်သော တီရ္ထဖြစ်သည့် တြိဗိဿ္ဋပ (ကောင်းကင်ဘုံ) သို့ သွားရောက်မည်။
Verse 74
यत्र वैतरणी पुण्या नदी पापप्रमोचिनी । तत्र स्नात्वार्चयित्वा च शूलपाणिं वृषध्वजम् ॥ ७४ ॥
ပုဏ္ဏဝိတရဏီ မြစ်တော်—အပြစ်များကို လွတ်မြောက်စေသော မြစ်—စီးဆင်းရာ၌ ထိုနေရာတွင် ရေချိုးပြီးနောက် သုံးခွံလက်ကိုင်၊ နွားအလံတင်သော ရှိဝကို ပူဇော်ရမည်။
Verse 75
सर्वपाप विशुद्धात्मा गच्छत्येव परां गतिम् । रसावर्ते नरः स्नात्वा सिद्धिमाप्नोत्यनुत्तमाम् ॥ ७५ ॥
အပြစ်အားလုံးမှ သန့်စင်သောသူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ မလွဲမသွေ ရောက်၏။ ရသာဝါရ္တ (Rasāvarta) တွင် ရေချိုးလျှင် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဝိညာဉ်ရေး စိဒ္ဓိကို ရ၏။
Verse 76
चैत्रस्य सितभूतायां स्नानं कृत्वा विलेपके । पूजयित्वा शिवं भक्त्या सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ ७६ ॥
ချိုင်တြ (Caitra) လ၏ လင်းလက်သော ပက္ခ (စိတပက္ခ) တွင် ဝိလေပက (Vilepaka) ၌ ရေချိုးပြီးနောက်၊ ဘက္တိဖြင့် သီဝ (Śiva) ကို ပူဇော်လျှင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။
Verse 77
ततो गच्छेन्नरो देवि फलकीवनमुत्तमम् । यत्र देवाः सगंधर्वास्तप्यंते परमं तपः ॥ ७७ ॥
ထို့နောက်၊ ဒေဝီရေ၊ လူသည် အလွန်မြတ်သော ဖလကီဝန (Phalakīvana) သို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ ဒေဝတားတို့နှင့် ဂန္ဓဗ္ဗားတို့သည် အမြင့်ဆုံးသော တပသကို ကျင့်ကြ၏။
Verse 78
तत्र नद्यां दृषद्वत्यां नरः स्नात्वा विधानतः । देवान्पितॄंस्तर्पयित्वा ह्यग्निष्टोमातिरात्रभाक् ॥ ७८ ॥
ထိုနေရာ၌ ဒೃષဒ္ဝတီ (Dṛṣadvatī) မြစ်တွင် သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း ရေချိုးပြီး၊ ထို့နောက် ဒေဝတားတို့နှင့် ပိတೃ (ဘိုးဘွား) တို့အား တရ္ပဏ (tarpaṇa) ရေဩဇာ ပူဇော်လျှင်၊ အဂ္နိဋ္ဌောမနှင့် အတိရာတြ ဆိုမယဇ్ఞတို့၏ ကုသိုလ်ကို အမှန်တကယ် ရရှိ၏။
Verse 79
दर्शे तथा विधुदिने तत्र श्राद्धं करोति यः । गयाश्राद्ध समं तत्र लभते फलमुत्तमम् ॥ ७९ ॥
ထိုနေရာ၌ ဒർശ (Darśa) — လကွယ်နေ့တွင်လည်းကောင်း၊ လနှင့် သက်ဆိုင်သော တိထိနေ့တွင်လည်းကောင်း၊ ရှရဒ္ဓ (Śrāddha) ကို ပြုလုပ်သူသည်၊ ဂယာ-ရှရဒ္ဓ (Gayā-Śrāddha) နှင့် တူညီသော အမြင့်မြတ်ဆုံး အကျိုးကို ရရှိ၏။
Verse 80
श्राद्धे फलमरण्यस्य स्मरणं पितृतृप्तिदम् । पाणिघाते ततस्तीर्थे पितॄन्संतर्प्य मानवः ॥ ८० ॥
ရှရဒ္ဓ အခမ်းအနား၌ ဖလမရဏ္ယ (Phalamaraṇya) ကို သတိရခြင်းသည် ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) များကို ကျေနပ်စေသည်။ ထို့နောက် ပာဏိဃာတ (Pāṇighāta) ဟုခေါ်သော သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၌ လူသည် ပိတೃ များအား ပူဇော်အလှူဖြင့် တရ্পဏ ပြုရမည်။
Verse 81
राजसूय फलं प्राप्य सांख्यं योगं च विंदति । ततस्तु मिश्रके तीर्थे स्नात्वा मर्त्यो विधानतः ॥ ८१ ॥
ရာဇသုယ (Rājasūya) ယဇ္ဉ၏ အကျိုးတူ ကုသိုလ်ကို ရရှိပြီးနောက်၊ မရဏသတ္တဝါသည် စာင်္ခယ (Sāṅkhya) နှင့် ယောဂ (Yoga) ၏ မှန်ကန်သော ဉာဏ်ကို ရရှိသည်။ ထို့နောက် မိရှ္ရက (Miśraka) ဟုခေါ်သော တီရ္ထ၌ သတ်မှတ်ထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း ရေချိုးလျှင် ထိုအကျိုးများကို ရယူနိုင်သည်။
Verse 82
सर्वतीर्थफलं प्राप्य लभते गतिमुत्तमाम् । ततो व्यासवने गत्वा स्नात्वा तीर्थे मनोजवे ॥ ८२ ॥
တီရ္ထ အားလုံး၏ အကျိုးတူ ကုသိုလ်ကို ရရှိပြီးနောက်၊ လူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်သည်။ ထို့နောက် ဗျာသ (Vyāsa) ၏ တောသို့ သွားကာ မနောဇဝ (Manojava) ဟုခေါ်သော တီရ္ထ၌ ရေချိုးလျှင် သန့်ရှင်းမှု ပိုမိုတိုးပွားသည်။
Verse 83
मनीषिणं विभुं दृष्ट्वा मनसा चिंतितं लभेत् । गत्वा मधुवनं चैव देव्यास्तीर्थे नरः शुचिः ॥ ८३ ॥
ပညာရှိကြီး၊ အာဏာတော်ပြည့်ဝသော မဟာဋ္ဌာနကို မြင်တွေ့လျှင်၊ စိတ်ထဲတွင် ဆန္ဒထားသမျှကို ရနိုင်သည်။ ထို့ပြင် မဓုဝန (Madhuvana) သို့ သွားကာ ဒေဝီ၏ တီရ္ထ၌ ရေချိုးလျှင်၊ သန့်စင်သော လူသည် မျှော်လင့်သည့် အကျိုးကို ပြည့်စုံစေသည်။
Verse 84
स्नात्वा देवानृषीनिष्ट्वा लभते सिद्धिमुत्तमाम् । कौशिकीसंगमे तीर्थे दृषद्वत्यां नरः प्लुतः ॥ ८४ ॥
ထိုနေရာ၌ ရေချိုးကာ ဒေဝတားများနှင့် ရှိများကို စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်လျှင်၊ ကောသိကီ (Kauśikī) ဆုံရာ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၌ ဒೃષဒ္ဝတီ (Dṛṣadvatī) မြစ်ထဲသို့ နှစ်မြှုပ်သော လူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး စိဒ္ဓိကို ရရှိသည်။
Verse 85
नियतो नियताहारः सर्वपापैः प्रमुच्यते । ततो व्यासस्थलीं गच्छेद्यत्र व्यासेन धीमता ॥ ८५ ॥
စည်းကမ်းတကျရှိ၍ အစာကို ကန့်သတ်စွာ စားသောက်သူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။ ထို့နောက် ပညာရှိ ဗျာသ ရှင်တော် နေထိုင်၍ သန့်စင်ကာရိယာ ပြုခဲ့ရာ သန့်မြတ်သော ဗျာသသ္ထလီ သို့ သွားရမည်။
Verse 86
पुत्रशोकाभिभूतेन देहत्यागो विनिश्चितः । पुनरुत्थापितो देवैस्तत्र गत्वा न शोकभाक् ॥ ८६ ॥
သားအပေါ် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့၏။ သို့သော် နတ်တို့က ပြန်လည်အသက်သွင်းပေးခဲ့ပြီး ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ပြီးနောက် ဝမ်းနည်းမှုကို မခံစားတော့။
Verse 87
किंदुशूकूपमासाद्य तिलप्रस्थं प्रदाप्य च । गच्छेद्धि परमां सिद्धिं मृतो मुक्तिमवाप्नुयात् ॥ ८७ ॥
ကိန္ဒုရှူက ဟုခေါ်သော ရေတွင်းသို့ ရောက်ပြီး နှမ်းတစ်ပရသ္ထာ အလှူပေးလျှင် အမြင့်ဆုံးသော စိဒ္ဓိကို အမှန်တကယ် ရရှိ၏။ သေပြီးနောက် မုတ်ခ္ရှ လွတ်မြောက်ခြင်းကိုလည်း ရနိုင်၏။
Verse 88
आह्नं च मुदितं चैव द्वै तीर्थे भुवि विश्रुते । तयोः स्नात्वा विशुद्धात्मा सूर्यलोकमवाप्नुयात् ॥ ८८ ॥
«အာဟ္န» နှင့် «မုဒိတ» ဟူသော တီရ္ထ နှစ်ခုသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ကျော်ကြား၏။ နှစ်နေရာလုံးတွင် ရေချိုးပြီး စိတ်ဝိညာဉ် သန့်စင်သူသည် စူရျလောက (နေမင်း၏ လောက) ကို ရောက်နိုင်၏။
Verse 89
मृगमुच्यं ततो गत्वा गंगायां प्रणतः स्थितः । अर्चयित्वा महादेवमश्वमेधफलं लभेत् ॥ ८९ ॥
ထို့နောက် မೃဂမုချျ သို့ သွား၍ ဂင်္ဂါမြစ်တွင် ဦးညွှတ်ကန်တော့လျက် ရပ်နေပြီး မဟာဒေဝကို ပူဇော်သူသည် အရှွမေဓ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးတူသော ကုသိုလ်ကို ရရှိ၏။
Verse 90
कोटितीर्थं ततो गत्वा स्नात्वा कोटीश्वरं शिवम् । दृष्ट्वा स्तुत्वा श्रद्दधानः कोटियज्ञफलं लभेत् ॥ ९० ॥
ထို့နောက် ကိုဋိတီရ္ထသို့ သွား၍ ထိုနေရာတွင် ရေချိုးကာ၊ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ကိုဋိဣශ්ဝရ ရှိဝကို မြင်၍ ချီးမွမ်းသူသည် ယဇ္ဉာ တစ်ကောဋိ (ဒသသန်း) ပြုသကဲ့သို့ ကုသိုလ်ရရှိ၏။
Verse 91
ततो वामनकं गच्छेत्त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् । यत्र वामनजन्माभूद्बलेर्यज्ञजिहीर्षया ॥ ९१ ॥
ထို့နောက် သုံးလောကလုံးတွင် ကျော်ကြားသော ဝာမနကသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ ဘလိ၏ ယဇ္ဉာကို သိမ်းယူ၍ ပြီးစီးစေရန် ဝာမန (ဗိෂ္ဏု၏ အဝတား) မွေးဖွားခဲ့သည်။
Verse 92
तत्र विष्णुपदे स्नात्वा पूजयित्वा च वामनम् । सर्वपापविशुद्धात्मा विष्णुलोके महीयते ॥ ९२ ॥
ထိုနေရာ၌ ဗိෂ္ဏုပဒ၌ ရေချိုး၍ ဝာမနကို ပူဇော်လျှင်၊ အပြစ်အားလုံးမှ စင်ကြယ်သွားသော စိတ်ဝိညာဉ်ရှိသူသည် ဗိෂ္ဏုလောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရ၏။
Verse 93
ज्येष्ठाश्रमं च तत्रैव सर्वपातकनाशनम् । ज्येष्ठस्य शुक्लैकादश्यां सोपवासः परेऽहनि ॥ ९३ ॥
ထိုနေရာ၌ပင် အပြစ်အကုန်ဖျက်ဆီးသော ဇျေဋ္ဌာအာရှရမ ရှိသည်။ ဇျေဋ္ဌလ၏ လဆန်း ဧကာဒသီနေ့တွင် အုပါဝါသ (အစာရှောင်) ပြု၍ နောက်နေ့တွင် ဆက်လက်ပြီးမြောက်စေရမည်။
Verse 94
स्नात्वा तत्र विधानेन श्रेष्ठत्वं लभते नृषु । श्राद्धं तत्र कृतं देवि पितॄणामतितुष्टिदम् ॥ ९४ ॥
ထိုနေရာ၌ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ရေချိုးလျှင် လူတို့အကြား ထူးချွန်မြင့်မြတ်မှုကို ရရှိသည်။ ထို့ပြင် ဒေဝီရေ၊ ထိုနေရာ၌ ပြုသော ရှရဒ္ဓသည် ပိတೃများကို အလွန်အမင်း ကျေနပ်စေ၏။
Verse 95
तत्रैव कोटितीर्थं च त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् । तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा कोटियज्ञफलं लभेत् ॥ ९५ ॥
ထိုနေရာ၌ပင် လောကသုံးပါးလုံးတွင် ကျော်ကြားသော ကိုဋိတီရ္ထ (Koṭitīrtha) ရှိ၏။ ထိုသန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၌ ရေချိုးသူသည် ယဇ္ဉာတစ်ကိုဋိ ပြုလုပ်သကဲ့သို့ ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိမည်။
Verse 96
तत्र कोटीश्वरं नाम देवदेवं महेश्वरम् । समभ्यर्च्य विधानेन गाणपत्यमवाप्नुयात् ॥ ९६ ॥
ထိုနေရာ၌ ကိုဋီဣශ්ဝရ (Koṭīśvara) ဟု အမည်ရသော ဒေဝဒေဝ မဟေရှဝရ မဟာဒေဝကို သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ပူဇော်လျှင် ဂဏပတိ (ဂဏေရှ) ၏ ကရုဏာနှင့် ဆက်နွယ်သော အကျိုးအမြတ်ကို ရရှိမည်။
Verse 97
सूर्यतीर्थं च तत्रैव स्नात्वात्र रविलोकभाक् । कुलोत्तारणके तीर्थे गत्वा स्नानं समाचरन् ॥ ९७ ॥
ထိုနေရာ၌ပင် စူရျတီရ္ထ (Sūrya-tīrtha) တွင် ရေချိုးကာ နေမင်း၏ မင်္ဂလာမြင်ကွင်းကို ရရှိ၏။ ထို့နောက် ကုလိုတ္တာရဏက (Kulottāraṇaka) ဟုခေါ်သော တီရ္ထသို့ သွားပြီး ထုံးတမ်းအတိုင်း ရေချိုးပူဇော်မှုကို ပြုလုပ်၏။
Verse 98
उद्धृत्य स्वकुलं स्वर्गे कल्पांतं निवसेत्ततः । पवनस्य ह्रदे स्नात्वा दृष्ट्वा देवं महेश्वरम् ॥ ९८ ॥
မိမိ၏ မျိုးရိုးကို ကယ်တင်မြှောက်တင်ပြီးနောက် ကပ္ပအဆုံးတိုင်အောင် ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေထိုင်ရ၏။ ထို့ပြင် ပဝန (Pavana) ၏ ရေကန်၌ ရေချိုးကာ မဟေရှဝရကို ဖူးမြင်လျှင် ထိုသို့သော အကျိုးဖလကို ရရှိမည်။
Verse 99
विमुक्तः सर्वपापेभ्यः शैवं पदमवाप्नुयात् । स्नात्वा च हनुमत्तीर्थे नरो मुक्तिमवाप्नुयात् ॥ ९९ ॥
အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်ပြီးနောက် ရှိဝ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး အနေအထားကို ရရှိမည်။ ထို့ပြင် ဟနုမတ်တီရ္ထ (Hanumat-tīrtha) တွင် ရေချိုးလျှင် လူသည် အမှန်တကယ် မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရရှိမည်။
Verse 100
शालहोत्रस्य राजर्षेस्तीर्थे स्नात्वाघवर्जितः । श्रीकुंभाख्ये सरस्वत्यास्तीर्थए स्नात्वाथ यज्ञवाक् ॥ १०० ॥
ရာဇဣသီ သာလဟောထရ၏ တီရ္ထ၌ ရေချိုးလျှင် အပြစ်ကင်းစင်၏။ ထို့နောက် «သရီ-ကుంభ» ဟု ခေါ်သော သရஸဝတီဒေဝီ၏ တီရ္ထ၌ ရေချိုးလျှင် ယဇ్ఞအတွက် သင့်တော်သော သာသနာဝါစက အာနုဘော်ကို ရရှိ၏။
Verse 101
स्नातश्च नैमिषे कुंडे नैमिषस्नानपुण्यभाक् । स्नात्वा वेदवतीतीर्थे स्त्री सतीत्वमवाप्नुयात् ॥ १०१ ॥
နိုင်းမိရှကွန်ဒ၌ ရေချိုးလျှင် နိုင်းမိရှရေချိုးပုဏ္ဏာ၏ အကျိုးကို ခံစားရ၏။ ထို့ပြင် ဝေဒဝတီတီရ္ထ၌ ရေချိုးလျှင် မိန်းမသည် စတီත්වမ်—သန့်ရှင်းသော သစ္စာတည်ကြည်မှုကို ရရှိ၏။
Verse 102
ब्रह्मतीर्थे नरः स्रात्वा ब्राह्मण्यं लभते नरः । ब्रह्मणः परमं स्थानं यत्र गत्वा न शोचति ॥ १०२ ॥
ဗြဟ္မတီရ္ထ၌ လူသည် ရေချိုးလျှင် ဗြာဟ္မဏျ—ဗြာဟ္မဏ၏ အဆင့်နှင့် ကုသိုလ်ကို ရရှိ၏။ ထိုနေရာသည် ဗြဟ္မာ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး အာဝါသဖြစ်၍ ထိုသို့ ရောက်သူသည် မဝမ်းနည်းတော့။
Verse 103
सोमतीर्थे नरः स्नात्वा स्वर्गतिं समवाप्नुयात् । सप्तसारस्वतं तीर्थं प्राप्य स्नात्वा च मुक्तिभाक् ॥ १०३ ॥
ဆိုမတီရ္ထ၌ လူသည် ရေချိုးလျှင် ကောင်းကင်လောကသို့ သွားရာဂတိကို ရရှိ၏။ ထို့ပြင် စပ္တ-သာရသ္ဝတတီရ္ထသို့ ရောက်ပြီး ထိုနေရာ၌ ရေချိုးလျှင် မုက္ခတိ—လွတ်မြောက်ခြင်း၏ အကျိုးကို ခံစားရ၏။
Verse 104
यत्र सप्त सरस्वत्यः सम्यगैक्यं समागताः । सुप्रभा कांचनाक्षी च विशाला च मनोहरी ॥ १०४ ॥
ထိုနေရာ၌ သရஸဝတီမြစ် ခုနစ်စင်းသည် တစ်နေရာတည်း၌ မှန်ကန်စွာ ပေါင်းစည်းလာကြ၏—ဆိုသည်မှာ စုပြဘာ၊ ကာဉ္စနာက္ṣi၊ ဝိသာလာ နှင့် မနောဟရီ တို့ဖြစ်သည်။
Verse 105
सुनंदा च सुवेणुश्च सप्तमी विमलोदका । तथैवौशनसे तीर्थे स्नात्वा मुच्येत पातकैः ॥ १०५ ॥
ထိုနည်းတူ သန့်ရှင်းသော ရေတိရ္ထများဖြစ်သည့် စုနန္ဒာ၊ စုဝေဏု၊ သပ္တမီ၊ ဝိမလိုဒကာ တို့၌လည်းကောင်း၊ အောရှနသ တိရ္ထ၌လည်းကောင်း ရေချိုးသူသည် အပြစ်များမှ လွတ်ကင်း၏။
Verse 106
कपाल मोचने स्नात्वा ब्रह्महापि विशुध्यति । वैश्वामित्रे नरः स्नातो ब्राह्मण्यं समवाप्नुयात् ॥ १०६ ॥
ကပါလမောစန တိရ္ထ၌ ရေချိုးလျှင် ဗြဟ္မဟတ္ယာ (ဗြာဟ္မဏကို သတ်ခြင်း) အပြစ်ရှိသူတောင် သန့်စင်လာ၏။ ထို့ပြင် ဝိုင်ရှ္ဝာမိတ္ရ၌ ရေချိုးသော လူသည် ဗြာဟ္မဏဂုဏ် (ဗြာဟ္မဏအဖြစ်၏ အကျိုး) ကို ရရှိ၏။
Verse 107
ततः पृथूदके स्नात्वा मुच्यते भवबंधनात् । अवकीर्णे नरः स्नात्वा ब्रह्मचर्यफलं लभेत् ॥ १०७ ॥
ထို့နောက် ပೃထူဒက၌ ရေချိုးလျှင် သံသရာချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်၏။ အဝကီර්ဏ၌ ရေချိုးသော လူသည် ဗြဟ္မစရိယ (သန့်ရှင်းသော သီလဝင်) ၏ အကျိုးကို ရရှိ၏။
Verse 108
मधुस्रावेऽथप्रयातः स्नातो मुच्यते पातकैः । स्नात्वा तीर्थे च वासिष्ठे वासिष्ठं लोकमाप्नुयात् ॥ १०८ ॥
ထို့နောက် မဓုသြာဝသို့ သွား၍ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသူသည် အပြစ်များမှ လွတ်ကင်း၏။ ထို့ပြင် ဝါသိဋ္ဌ တိရ္ထ၌ ရေချိုးလျှင် ဝါသိဋ္ဌ၏ လောကကို ရောက်ရှိ၏။
Verse 109
अरुणासंगमे स्नात्वा त्रिरात्रोपोषितो नरः । स्नात्वा मुक्तिमवाप्नोति नात्र कार्या विचारणा ॥ १०९ ॥
သုံးညတိုင်တိုင် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြုထားသော လူသည် အရုဏာမြစ်ဆုံ၌ ရေချိုးလျှင် မုက္ခတိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရရှိ၏။ ဤအကြောင်း၌ ထပ်မံစဉ်းစားရန် မလို။
Verse 110
समुद्रास्तत्र चत्वारस्तेषु स्नातो नरः शुभे । गोसहस्रफलं लब्ध्वा स्वग्रलोके महीयते ॥ ११० ॥
အို မင်္ဂလာရှိသူရေ၊ ထိုနေရာ၌ သမုဒ္ဒရာ လေးပါး ရှိ၏။ ထိုသမုဒ္ဒရာတို့၌ ရေချိုးသူသည် နွားတစ်ထောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့သော ကုသိုလ်ကို ရရှိကာ ကောင်းကင်လောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရ၏။
Verse 111
सोमतीर्थं च तत्रान्यत्तस्मिन्स्नात्वा च मोहिनि । चैत्रे षष्ठ्यां च शुक्लायां श्राद्धं कृत्वोद्धरेत्पितॄन् ॥ १११ ॥
ထိုနေရာ၌ ‘ဆိုမတီရ္ထ’ ဟူသော အခြားသန့်ရှင်းသော တီရ္ထတစ်ခုလည်း ရှိ၏။ အို မောဟိနီ၊ ထိုတွင် ရေချိုးပြီးနောက် ချိုင်တရ လတွင် လင်းဖက်ခြမ်း၏ ဆဋ္ဌမနေ့ (ṣaṣṭhī) တွင် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်ပါက မိမိ၏ ပိတೃများကို ကယ်တင်မြှောက်တင်နိုင်၏။
Verse 112
अथ पञ्चवटे स्नात्वा योगमूर्तिधरं शिवम् । समभ्यर्च्य विधानेन दैवतैः सहमोदते ॥ ११२ ॥
ထို့နောက် ပဉ္စဝဋ (Pañcavaṭa) တွင် ရေချိုးပြီး ယောဂရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ဆောင်ထားသော သီဝ (Śiva) ကို သတ်မှတ်ထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း ပူဇော်ကာ၊ ဒေဝတားတို့နှင့်အတူ ပျော်မြူးရ၏။
Verse 113
कुरुतीर्थे ततः स्नातः सर्वसिद्धिमवाप्नुयात् । स्वर्गद्वारे प्लुतो मर्त्यः स्वर्गलोके महीयते ॥ ११३ ॥
ထို့နောက် ကုရုတီရ္ထ (Kuru-tīrtha) တွင် ရေချိုးသူသည် စိဒ္ဓိအားလုံးကို ရရှိနိုင်၏။ ‘ကောင်းကင်တံခါး’ တွင် အခမ်းအနားအတိုင်း ရေမြုပ်ချိုးပြီးသော မရဏလူသားသည် ကောင်းကင်လောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရ၏။
Verse 114
स्नातो ह्यनरके तीर्थे मुच्यते सर्वकिल्बिषैः । ततो गच्छेन्नरो देवि काम्यकं वनमुत्तमम् ॥ ११४ ॥
အနရကတီရ္ထ (Anaraka Tīrtha) တွင် ရေချိုးသူသည် အပြစ်အကုန်လုံးမှ လွတ်မြောက်၏။ ထို့နောက် အို ဒေဝီ၊ လူသည် အလွန်ကောင်းမြတ်သော ကာမျက တော (Kāmyaka) သို့ သွားရမည်။
Verse 115
यस्मिन्प्रविष्टमात्रस्तु मुच्यते सर्वसंचयैः । अथादित्यवनं प्राप्य दर्शनादेव मुक्तिभाक् ॥ ११५ ॥
ထိုသန့်ရှင်းရာသို့ ဝင်ရောက်သက်သက်ဖြင့်ပင် အပြစ်အစုအဝေးအားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။ ထို့ကြောင့် အာဒಿತ್ಯဝနသို့ ရောက်လျှင် ထိုနေရာကို ဒർശန—မြင်တွေ့ခြင်းသာဖြင့် မောက္ခကို မျှဝေခံစားရ၏။
Verse 116
स्नानं रविदिने कृत्वा तत्र वांछितमाप्नुयात् । यज्ञोपवीतिके स्नात्वा स्वधर्मफलभाग्भवेत् ॥ ११६ ॥
ရဝိနေ့ (တနင်္ဂနွေ) တွင် ထိုနေရာ၌ ရိုးရာရေချိုးပူဇော်မှု ပြုလျှင် လိုအင်ဆန္ဒပြည့်စုံ၏။ ယဇ္ဉောပဝီတိက၌ ရေချိုးလျှင် ကိုယ်ပိုင်သဝဓမ္မ၏ အကျိုးဖလကို မျှဝေခံစားရ၏။
Verse 117
ततश्चतुःप्रवाहाख्ये तीर्थे स्नात्वा नरोत्तमः । सर्वतीर्थफलं प्राप्य मोदते दिवि देववत् ॥ ११७ ॥
ထို့နောက်၊ အို လူကောင်းမြတ်တို့အထွဋ်အမြတ်၊ စတုဿ္ပရဝါဟ ဟုခေါ်သော တီရ္ထ၌ ရေချိုးလျှင် တီရ္ထအားလုံး၏ အကျိုးဖလကို ရရှိကာ ကောင်းကင်ဘုံ၌ နတ်တော်ကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်မြူးတူး၏။
Verse 118
स्नातस्तीर्थे विहारे तु सर्वसौख्यमवाप्नुयात् । दुर्गातीर्थे नरः स्नात्वा न दुर्गतिमवाप्नुयात् ॥ ११८ ॥
တီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီး ထိုနေရာ၌ သန့်ရှင်းစွာ အပန်းဖြေပါက အမျိုးမျိုးသော ချမ်းသာသုခအားလုံးကို ရရှိ၏။ ထို့ပြင် ဒုရ္ဂါ-တီရ္ထ၌ ရေချိုးသောသူသည် ဆိုးရွားသော ကံကြမ္မာသို့ မကျရောက်တော့။
Verse 119
ततः सरस्वतीकूपे पितृतीर्थापराह्वये । स्नात्वा संतर्प्य देवादींल्लभते गतिमुत्तमाम् ॥ ११९ ॥
ထို့နောက်၊ စရஸ္ဝတီကူးပ (Sarasvatī Well) ဟုခေါ်သော၊ ပိတೃ-တီရ္ထ ဟုလည်း အမည်ရသောနေရာ၌ ရေချိုး၍ တရားနည်းအတိုင်း နတ်တို့နှင့် အခြားသူတို့ကို စန္တರ್ಪဏ (ကျေနပ်စေသော ပူဇော်မှု) ပြုလျှင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂတိကို ရရှိ၏။
Verse 120
स्नात्वा प्राचीसरस्वत्यां श्राद्धं कृत्वा विधानतः । दुर्लभं प्राप्नुयात्कामं देहांते स्वर्गतिं लभेत् ॥ १२० ॥
ပရာချီ စရஸဝတီမြစ်၌ ရေချိုးပြီး ဗိဓာန်အတိုင်း ရှရဒ္ဓ ပြုလုပ်သူသည် ရခဲသော ဆန္ဒတော်ကိုပင် ရရှိနိုင်၍ ကိုယ်ခန္ဓာအဆုံး၌ ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားရာဂတိကို ရလိမ့်မည်။
Verse 121
शुक्रतीर्थे नरः स्नात्वा श्राद्धदः प्रोद्धरेत्पितॄन् । अष्टम्यां वा चतुर्दश्यां चैत्रे कृष्णे विशेषतः ॥ १२१ ॥
ရှုကရ-တီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီး ထိုနေရာတွင် ရှရဒ္ဓ ပူဇော်သူသည် ဘိုးဘွားပိတೃတို့ကို မြှောက်တင်ကယ်တင်နိုင်သည်။ အထူးသဖြင့် ချိုင်တြ လ၏ ကృష్ణပက္ခ၌ အဋ္ဌမီ သို့မဟုတ် စတုရ္ဒಶီ နေ့တွင် ပြုလျှင် ပိုမိုထူးကဲသည်။
Verse 122
सोपवासो ब्रह्मतीर्थे मुक्तिभाङ्नात्र संशयः । स्थाणुतीर्थे ततः स्नात्वा दृष्ट्वा स्थाणुवटं नरः ॥ १२२ ॥
ဗြဟ္မာ-တီရ္ထ၌ ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြုသူသည် မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရရှိမည်မှာ သံသယမရှိ။ ထို့နောက် စ္ထာဏု-တီရ္ထ၌ ရေချိုး၍ စ္ထာဏု ဗဋ္ဌ (ဗညန်ပင်) ကို ဖူးမြင်သောသူသည် ထိုသန့်ရှင်းသော ကုသိုလ်ကို ရရှိသည်။
Verse 123
मुच्यते पातकैर्घोरैरितिप्राह पितामहः । दर्शनात्स्थाणुलिंगस्य यात्रा पूर्णा प्रजायते ॥ १२३ ॥
“ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်သည်” ဟု ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) က ကြေညာတော်မူ၏။ စ္ထာဏု-လိင်္ဂ ကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် ဘုရားဖူးခရီးသည် ပြည့်စုံအောင်မြင်လာသည်။
Verse 124
कुरुक्षेत्रस्य देवेशि सत्यं सत्यं मयोदितम् । कुरुक्षेत्रसमं तीर्थं न भूतं न भविष्यति ॥ १२४ ॥
အို ဒေဝီ၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်မ၊ ဤသည်ကို ငါ အမှန်တရားဟု—အမှန်တရားပင်ဟု—ကြေညာ၏။ ကုရုက္ခေတ္တရနှင့် တူညီသော တီရ္ထ မရှိခဲ့သကဲ့သို့ နောင်လည်း မရှိလာနိုင်။
Verse 125
तत्र द्वादश यात्रास्तु कृत्वा भूयो न जन्मभाक् । पूर्तमिष्टं तपस्तप्तं हुतं दत्तं विधानतः ॥ १२५ ॥
ထိုနေရာ၌ တစ်ဆယ်နှစ်ကြိမ် ဘုရားဖူးယာတရာများကို ပြုလုပ်ပြီးလျှင် ထပ်မံမွေးဖွားခြင်း မရှိတော့။ ထိုကာရိယာ၌ ပုဏ္ဏကောင်းမှုများ၊ ယဇ్ఞပူဇာ၊ တပသ်ကျင့်ခြင်း၊ ဟုတအဂ္ဂိပူဇာနှင့် ဒါနပေးခြင်းတို့ကို စည်းကမ်းအတိုင်း ပြည့်စုံစေသည်။
Verse 126
तत्र स्यादक्षयं सर्वमिति वेदविदो विदुः । मन्वादौ च युगादौ च ग्रहणे चंद्रसूर्ययोः ॥ १२६ ॥
ထိုနေရာ၌ အရာအားလုံးသည် မကုန်ခန်းသော အကျိုးပုဏ္ဏဖြစ်လာသည်ဟု ဝေဒကို သိသူတို့က ဆိုကြသည်။ အထူးသဖြင့် မန္ဝန္တရ အစ၊ ယုဂ အစနှင့် လနှင့် နေကြတ်ချိန်တို့တွင် ဖြစ်သည်။
Verse 127
महापाते च संक्रांतौ पुण्ये चाप्यन्यवासरे । स्नातस्तत्र कुरुक्षेत्रे फलानंत्यमवाप्नुयात् ॥ १२७ ॥
ထို့ပြင် မဟာမင်္ဂလာအခါ၊ သင်္ကရန္တိ (နေကူးပြောင်းချိန်) သို့မဟုတ် အခြားပုဏ္ဏနေ့များတွင်လည်း ကုရုက္ခေတ္တ၌ ရေချိုးသူသည် မကုန်ခန်းသော သာသနာရေးအကျိုးကို ရရှိမည်။
Verse 128
कलिजानां तु पापानां पावनाय महात्मनाम् । ब्रह्मणा कल्पितं तीर्थं कुरुक्षेत्रं सुखावहम् ॥ १२८ ॥
ကလိယုဂတွင် မွေးဖွားသူတို့၏ အပြစ်များကို သန့်စင်ရန်နှင့် မဟာသတ္တဝါတို့အတွက် သန့်ရှင်းအကျိုးဖြစ်စေရန် ဘြဟ္မာသည် စိတ်ချမ်းသာစေသော ကုရုက္ခေတ္တ ဟူသော တီရ္ထကို စီမံတည်ထောင်ခဲ့သည်။
Verse 129
य इमां कीर्तयेत्पुण्यां कथां पापप्रणाशिनीम् । श्रृणुयाद्वा नरो भक्त्या सोऽपि पापैः प्रमुच्यते ॥ १२९ ॥
ဤပုဏ္ဏကထာကို—အပြစ်ဖျက်ဆီးသော ကောင်းမြတ်သည့် ပုံပြင်ကို—ရွတ်ဆိုသူ သို့မဟုတ် ဘက္တိဖြင့် နားထောင်သူ မည်သူမဆို ထိုသူလည်း အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်သည်။
Verse 130
यद्यद्ददाति यस्तत्र कुरुक्षेत्रे रविग्रहे । तत्तदेव सदाप्नोति नरो जन्मनि जन्मनि ॥ १३० ॥
ကူရုက္ခေတ္တရ၌ နေကြတ်ချိန်တွင် လူတစ်ယောက် ပူဇော်လှူဒါန်းသမျှကို ထိုအရာတည်းဟူ၍ မလွဲမသွေ မွေးဖွားသမျှ ဘဝတိုင်းတွင် ပြန်လည်ရရှိ၏။
Verse 131
अथ किं बहुनोक्तेन विधिजे श्रृणु निश्चितम् । सेवेतैव कुरुक्षेत्रं यदीच्छेद्भवमोक्षणम् ॥ १३१ ॥
အများကြီးပြော၍ အဘယ်အကျိုးရှိမည်နည်း။ ဗြဟ္မာ၏ သားတော်ရေ၊ သေချာသည့်အရာကို နားထောင်လော့—သံသရာမှ လွတ်မြောက်လိုသူသည် ကူရုက္ခေတ္တကို အမှန်တကယ် အားကိုး၍ ဝတ်ပြုစေဝါရမည်။
Verse 132
एतदेव महत्पुण्यमेतदेव महत्तपः । एतदेव महज्ज्ञानं यद्व्रजेत्स्थाणुतीर्थकम् ॥ १३२ ॥
ဤအရာတည်းသာ မဟာပုဏ္ဏ; ဤအရာတည်းသာ မဟာတပ; ဤအရာတည်းသာ မဟာဉာဏ်—အမည်အားဖြင့် သ္ထာဏု-တီရ္ထ ဟူသော သန့်ရှင်းသည့် တီရ္ထသို့ သွားရောက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။
Verse 133
कुरुक्षेत्रसमं तीर्थं नान्यद्भुवि शुभावहम् । साचारो वाप्यनाचारो यत्र मुक्तिमवाप्नुयात् ॥ १३३ ॥
ကမ္ဘာပေါ်တွင် ကူရုက္ခေတ္တနှင့် တူညီသည့် တီရ္ထ မရှိ၊ အခြားမည်သည့်နေရာမျှ ဤမျှ မင်္ဂလာမပေးနိုင်။ ထိုနေရာ၌ အကျင့်သီလရှိသူဖြစ်စေ မရှိသူဖြစ်စေ မောက္ခကို ရနိုင်၏။
Verse 134
एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽहं त्वयानघे । कुरुक्षेत्रस्य माहात्म्यं सर्वपापनिकृंतनम् ॥ १३४ ॥
အပြစ်ကင်းသူရေ၊ သင်မေးမြန်းသမျှကို ငါ အကုန်လုံး ပြောပြပြီးပြီ။ ဤသည်မှာ အပြစ်အားလုံးကို ဖြတ်တောက်ပယ်ဖျက်သော ကူရုက္ခေတ္တ၏ မဟာတန်ခိုး (မဟာတ္မ) ဖြစ်၏။
Verse 135
पुण्यदं मोक्षदं चैव किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि ॥ १३५ ॥
ဤသို့သည် ကုသိုလ်ပေး၍ မောက္ခကိုလည်း ပေးတတ်သည်—နောက်ထပ် ဘာကို ကြားလိုသနည်း။
Verse 136
इति श्रीहृहन्नारदीयपुराणे बृहदुपाख्याने उत्तरभागे वसुमोहिनीसंवादे कुरुक्षेत्रमाहात्म्ये तीर्थयात्रावर्णनं नाम पञ्चषष्टितमोऽध्यायः ॥ ६५ ॥
ဤသို့ဖြင့် သီရိ ဘೃಹန္နာရဒီယ ပုရာဏ၏ ဘೃಹဒုပါခ္ယာန အပိုင်း၊ ဥတ္တရဘားဂ၌ ဝသု–မိုဟိနီ ဆွေးနွေးခန်းအတွင်းရှိ ကုရုක්ෂೇತ್ರ မာဟာတ္မ്യ၌ «သီရ္ထသို့ ဘုရားဖူးခရီး ဖော်ပြချက်» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် အခန်း ၆၅ ပြီးဆုံး၏။
The chapter uses a standard Purāṇic equivalence strategy: it preserves the authority of Vedic sacrifice while making its fruits accessible in Kali-yuga through tīrtha-yātrā, where snāna, pūjā, dāna, and śrāddha—performed in a consecrated kṣetra—are declared to yield the same (or greater) merit as costly śrauta rites.
Gatekeeper-yakṣas function as liminal guardians of the kṣetra: salutation marks entry into a regulated sacred domain, affirms ritual eligibility, and aligns the pilgrim with dharmic conduct; the text also frames them as obstructing the sinful and assisting the virtuous, reinforcing ethical prerequisites for tīrtha benefit.
Key Pitṛ-oriented elements include bathing and śrāddha near Āpagā during Pitṛpakṣa/Mahālaya (Nabhasya), offering piṇḍa on the 14th tithi at midday for liberation, tarpaṇa at Dṛṣadvatī and other fords, and specified tithis (e.g., Caitra dark fortnight 8th/14th) for śrāddha at Śukra-tīrtha.