The Description of the Index (Anukramaṇikā) of the Padma Purāṇa
ဗြဟ္မာသည် Padma Purāṇa ကို အပြစ်ဖျက်သင်ခန်းစာအဖြစ် ဖော်ပြပြီး khaṇḍa ၅ ပိုင်းခွဲကာ ဖန်ဆင်းမှုအစဉ်အတိုင်း Pulastya က Bhīṣma ထံ သင်ကြားထားသည်ဟု ဆိုသည်။ ဓမ္မကို ပုံပြင်၊ သမိုင်း၊ vrata/အကျင့်များဖြင့် ပြည့်စုံစေပြီး Puṣkara-māhātmya၊ Brahma-yajña လုပ်ထုံးလုပ်နည်း၊ ဝေဒစာတော်ဖတ်ရာ အမှတ်အသားများ၊ dāna နှင့် vrata များ၊ Pārvatī ၏ မင်္ဂလာ၊ Tāraka အဖြစ်အပျက်၊ နွားကို ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် အဆုရသတ်ပွဲများကို ရေတွက်ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် Sṛṣṭi-khaṇḍa (graha ပူဇော်ခြင်းနှင့် dāna) ကို သတ်မှတ်ပြီး Bhūmi-khaṇḍa ၏ ဇာတ်ကြောင်းဆက် (Śivaśarman, Suvrata, Vṛtra, Pṛthu, Nahuṣa, Yayāti, Guru-tīrtha, Aśokasundarī, Huṇḍa စသည်) နှင့် ကမ္ဘာဗေဒ၊ ကမ္ဘာအစီအစဉ်၊ tīrtha စာရင်းကြီးများ (Narmadā, Kurukṣetra, Yamunā, Kāśī, Gayā, Prayāga) ကို ဖော်ပြသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် varṇa-āśrama အလိုက် karma-yoga၊ samudra-manthana၊ Ūrjja ၅ ရက်၊ Rāma ၏ Aśvamedha နှင့် အဘိသေက၊ Jagannātha နှင့် Vṛndāvana၊ Kṛṣṇa-līlā၊ Mādhava ရေချိုးဖူးမြော်၏ အကျိုး၊ Śiva-bhakti (bhasma, Śiva-gītā) နှင့် Uttara-khaṇḍa ၏ vrata စက်ဝန်းများ (Ekādaśī အစု၊ Mahā-Dvādaśī၊ Kārtika၊ Māgha-snāna)၊ Viṣṇu-dharma၊ Viṣṇu-sahasranāma၊ avatāra-kathā၊ Rāma-nāma-śata နှင့် Gītā/ Bhāgavata ချီးမွမ်းချက်များ ပါဝင်သည်။ အဆုံးတွင် phala-śruti အရ အညွှန်းကို နားထောင်/ရွတ်ဆိုခြင်းသည် Padma Purāṇa ကို နားထောင်သကဲ့သို့ ကုသိုလ်ရပြီး Jyeṣṭhā Pūrṇimā တွင် ရေးသားထားသော Purāṇa ကို လှူဒါန်းပါက Vaiṣṇava အထွတ်အထိပ်ကို ရရှိမည်ဟု ဆိုသည်။
Shlokas
Verse 1
ब्रह्मोवाच । श्रृणु पुत्र प्रवक्ष्यामि पुराणं पद्मसंज्ञकम् । महत्पुण्यप्रदं नॄणां श्रृण्वतां पठतां मुदा ॥ १ ॥
ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်— သားရေ၊ နားထောင်လော့။ «ပဒ္မ» ဟု အမည်ရသော ပုရာဏကို ငါရှင်းပြမည်။ ၎င်းသည် လူတို့အတွက် မဟာပုဏ္ဏိယကို ပေးတတ်၍ ပျော်ရွှင်စွာ နားထောင်သူ၊ ရွတ်ဖတ်သူတို့အား ကောင်းကျိုးကြီးစေ၏။
Verse 2
यथा चंचेंद्रियः सर्वः शरीरीति निगद्यते । तथेदं पंचभिः खंडैरुदितं पापनाशनम् ॥ २ ॥
ကိုယ်ခန္ဓာရှိသမျှ သတ္တဝါတို့ကို အင်ဒြိယများ မတည်ငြိမ်ကြောင်း ဟု ဆိုသကဲ့သို့၊ အပြစ်ပျက်စီးစေသော ဤသွန်သင်ချက်ကိုလည်း အပိုင်းငါးပိုင်းဖြင့် ဖော်ပြထား၏။
Verse 3
पुलस्त्येन तु भीष्माय सृष्ट्यादिक्रमतो द्विज । नानाख्यानेतिहासाद्यैर्यत्रोक्तो धर्मविस्तरः ॥ ३ ॥
သို့ရာတွင်၊ အို ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ရေ၊ ဤပုရာဏကို ပုလஸ္တျက စೃಷ್ಟိအစဉ်မှ စ၍ အစီအစဉ်တကျ ဘီష္မအား သင်ကြားခဲ့သည်။ ထိုအတွင်း၌ ကഥာမျိုးစုံ၊ သမိုင်းအကြောင်းအရာတို့ဖြင့် ဓမ္မ၏ ကျယ်ပြန့်မှုကို ဖော်ပြထား၏။
Verse 4
पुष्करस्य च माहात्म्यं विस्तरेण प्रकीर्तितम् । ब्रह्मयज्ञविधानं च वेदपाठादिलक्षणम् ॥ ४ ॥
ပုෂ္ကရ၏ မဟာတန်ခိုးကိုလည်း အသေးစိတ် ချီးကျူးဖော်ပြထားသည်။ ထို့အပြင် ဗြဟ္မယဇ္ဉ (Brahma-yajña) ၏ विधာနနှင့် ဝေဒရွတ်ဖတ်ခြင်းတို့၏ လက္ခဏာများ၊ ဆက်စပ်သော အကျင့်အထုံးများကိုလည်း ဖော်ပြထား၏။
Verse 5
दानानां कीर्तनं यत्र व्रतानां च पृथक्पृथक् । विवाहः शैलजायाश्चतारकाख्यानकं महत् ॥ ५ ॥
ထိုနေရာ၌ ဒါန (လှူဒါန်းမှု) မျိုးစုံနှင့် ဝရတ (သီလကတိ) မျိုးစုံကို သီးသန့်သီးသန့် ဖော်ပြထားပြီး၊ ရှೈလဇာ (ပါရဝတီ) ၏ မင်္ဂလာပွဲနှင့် “တာရက” ဟုခေါ်သော မဟာဇာတ်လမ်းကိုလည်း ဆိုထားသည်။
Verse 6
माहात्म्यं च गवादीनां कीर्तितं सर्वपुण्यदम् । कालकेयादिदैत्यानां वधो यत्र पृथक्पृथक् ॥ ६ ॥
ထိုနေရာ၌ နွားတို့နှင့် ထိုကဲ့သို့သောအရာများ၏ မဟာတန်ခိုးကို ကြေညာထားပြီး၊ အမျိုးမျိုးသော ကုသိုလ်ကို ပေးစွမ်းသည်ဟု ဆိုထားသည်။ ထို့ပြင် ကာလကေယာတို့ကဲ့သို့ ဒೈတျာ (အဆုရ) များကို တစ်ဦးချင်းစီ သတ်ဖြတ်ခြင်းကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။
Verse 7
ग्रहाणामर्चनं दानं यत्र प्रोक्तं द्विजोत्तम । तत्सृष्टिखंडमुद्दिष्टं व्यासेन सुमहात्मना ॥ ७ ॥
အို ဒွိဇိုတ္တမ (နှစ်ကြိမ်မွေးမြတ်သူ) ရေ၊ ဂြိုဟ်ဒေဝတာတို့ကို ပူဇော်ခြင်းနှင့် ဒါနပေးခြင်းကို သင်ကြားထားသော ထိုအခန်းကို မဟာတမား ဝျာသက “စೃಷ್ಟိ-ခဏ္ဍ” (ဖန်ဆင်းခြင်းအပိုင်း) ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။
Verse 8
पितृमात्रादिपूज्यत्वे शिवशर्मकथा पुरा । सुव्रतस्य कथा पश्चाद्वृत्रस्य च वधस्तथा ॥ ८ ॥
ဖခင်၊ မိခင်နှင့် အခြားအကြီးအကဲများကို ရိုသေကန်တော့ရမည့် တာဝန်အပိုင်းတွင် ရှိဝရှာမန်၏ ရှေးဟောင်းဇာတ်လမ်းကို ပြောထားသည်။ ထို့နောက် စုဝရတ၏ ဇာတ်လမ်းနှင့် ထို့အတူ ဝೃತ್ರကို သတ်ဖြတ်ခြင်းကိုလည်း ဆိုထားသည်။
Verse 9
पृथोर्वैनस्य चाख्यानं सुनूथायाः कथा तथा । सुकलाख्यानकं चैव धर्माख्यानं ततः परम् ॥ ९ ॥
ထို့နောက် ဝေန၏သား ပೃထု၏ ဇာတ်လမ်းနှင့် စုနူသာ၏ အကြောင်းကိုလည်း ဆက်လက်ဆိုထားသည်။ ထို့အပြီး “စုကလာချာန” ဟုခေါ်သော အပိုင်းနှင့် နောက်တစ်ဖန် “ဓမ္မာချာန” ဟုခေါ်သော ဓမ္မဝိသဒကို လာရောက်သည်။
Verse 10
पितृशुश्रूषणाख्यानं नहुषस्य कथा ततः । ययातिचरितं चैव गुरुतीर्थनिरूपणम् ॥ १० ॥
ထို့နောက် ဘိုးဘွားပိတೃတို့ကို သဒ္ဓါဖြင့် ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်ခြင်း၏ အကြောင်းကို ဆို၏။ ထို့နောက် နဟုෂ၏ ပုံပြင်၊ ယယာတိ၏ ဇာတ်ကြောင်း၊ ထို့ပြင် “ဂုရု-တီရ္ထ” ဟူသော သန့်ရှင်းသော ဘုရားဖူးတီရ္ထ၏ ဖော်ပြချက်လည်း ပါ၏။
Verse 11
राज्ञा जैमिनिसंवादो बह्वाश्चर्य्यकथायुतः । कथा ह्यशोकसुंदर्याहुंडदैत्यवधान्विता ॥ ११ ॥
ထို့ပြင် မင်းကြီးနှင့် ဇೈမိနိတို့၏ စကားဝိုင်းသည် အံ့ဩဖွယ် ဇာတ်လမ်းများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်၏။ အထူးသဖြင့် အရှိုကသုန္ဒရီ၏ ပုံပြင်နှင့် ဟုဏ္ဍ ဒೈတျကို သတ်ဖြတ်ခြင်း အကြောင်းပါဝင်၏။
Verse 12
कामोदाख्यानकं तत्र विहुंडवधसंयुतम् । कुंजलस्य च संवादश्च्यवनेन महात्मना ॥ १२ ॥
ထိုနေရာတွင် “ကာမောဒ” ဟူသော ဇာတ်လမ်းလည်း ပါဝင်ပြီး ဝိဟုဏ္ဍကို သတ်ဖြတ်ခြင်း အကြောင်းနှင့် တွဲဖက်ဖော်ပြထားသည်။ ထို့ပြင် မဟာတ္မာ ရှင်ချျဝနနှင့် ကုဉ္ဇလတို့၏ စကားဝိုင်းလည်း ပါ၏။
Verse 13
सिद्धाख्यानं ततः प्रोक्तं खंडस्यास्य फलोहनम् । सूतशौनकसंवादं भूमिखंडमिदं स्मृतम् ॥ १३ ॥
ထို့နောက် “စိဒ္ဓ” ဟူသော အောင်မြင်ပြီးသော ဇာတ်လမ်းကို ဆိုပြန်၍ ဤခန်း၏ အကျိုးဖလ ပေးစွမ်းမှုကိုလည်း ဖော်ပြ၏။ ဤအပိုင်းကို စူတနှင့် ရှောနကတို့၏ စကားဝိုင်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော “ဘူမိ-ခဏ္ဍ” ဟု မှတ်ယူကြ၏။
Verse 14
ब्रह्माण्डोत्पत्तिरुदिता यत्रर्षिभिश्च सौतिना । सभूमिलोकसंस्थानं तीर्थाख्यानं ततः परम् ॥ १४ ॥
ထိုအတွင်း၌ ရှင်ပညာရှိများသည် စောတိနှင့်အတူ ဘြဟ္မာဏ္ဍ—ကမ္ဘာလောက၏ ဥကမ္ဘာ—၏ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းကို ဖော်ပြကြ၏။ ထို့နောက် မြေပြင်နှင့် လောကများ၏ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံကို ဆိုပြီး၊ ထို့နောက် တီရ္ထသန့်ရှင်းရာများ၏ ဇာတ်လမ်းကို ဆက်လက်ဖော်ပြ၏။
Verse 15
नर्मदोत्पत्तिकथनं तत्तीर्थानां कथाः पृथक् । कुरुक्षेत्रादितीर्थानां कथा पुण्या प्रकीर्तिता ॥ १५ ॥
နರ್ಮဒါမြစ်၏ ပေါ်ပေါက်လာပုံကို ဖော်ပြထားပြီး၊ ထိုမြစ်၏ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများအကြောင်းကိုလည်း သီးခြားသီးခြား ကഥာများဖြင့် ဆိုထားသည်။ ထို့ပြင် ကုရုက္ခေတ္တရ စသည့် ဘုရားဖူးတီရ္ထများ၏ ပုဏ္ဏကထာများကိုလည်း ကြေညာထားသည်။
Verse 16
कालिंदीपुण्यकथनं काशीमाहात्म्यवर्णनम् । गयायाश्चैव माहात्म्यं प्रयागस्य च पुण्यकम् ॥ १६ ॥
ကာလိန္ဒီ (ယမုနာ) ၏ သန့်ရှင်းသော အကျိုးကျေးဇူးကို ဆိုပြပြီး၊ ကာရှီ၏ မဟာတန်ခိုးကို ဖော်ပြသည်။ ထို့အပြင် ဂယာ၏ ဂုဏ်သတင်းနှင့် ပရယာဂ၏ သန့်စင်ပုဏ္ဏကိုလည်း ထင်ရှားစွာ ထုတ်ဖော်ထားသည်။
Verse 17
वर्णाश्रमानुरोधेन कर्मयोगनिरूपणम् । व्यासजमिनिसंवादः पुण्यकर्मकथान्वितः ॥ १७ ॥
ဝဏ္ဏနှင့် အာශ්ရမ တာဝန်များကို လိုက်နာသည့် အခြေခံပေါ်တွင် ကర్మယောဂကို ရှင်းလင်းဖော်ပြထားသည်။ ထို့ပြင် ဗျာသနှင့် ဇိုင်မိနိ တို့၏ ဆွေးနွေးပွဲကိုလည်း ပုဏ္ဏကర్మ အကြောင်းအရာများနှင့် တွဲဖက်၍ ဆိုထားသည်။
Verse 18
समुद्रमथनाख्यानं व्रताख्यानं ततः परम् । ऊर्ज्जपंचाहमाहाम्यं स्तोत्रं सर्वापराधनुत् ॥ १८ ॥
ထို့နောက် သမုဒ္ဒရမထန (ပင်လယ်ကို မွှေခြင်း) အကြောင်းအရာ လာသည်။ ထို့အပြီးတွင် ဝရတ (သစ္စာဝတ်) များ၏ ကഥာကို ဆိုသည်။ ထို့နောက် ဥူර්ဇ္ဇ၏ ငါးရက်၏ မဟာတန်ခိုးနှင့် အပြစ်အကုန် ဖျက်ဆီးသော စတိုးထရ (သီချင်းတော်) တစ်ပုဒ်လည်း ပါရှိသည်။
Verse 19
एतत्स्वर्गाभिधं विप्र सर्वपातकनाशनम् । रामाश्वमेधं प्रथमं रामराज्याभिषेचनम् ॥ १९ ॥
ဗြာဟ္မဏာရေ၊ ဤအခန်းကို “သွဝဂ္ဂ” (ကောင်းကင်ပေးသော) ဟု ခေါ်ကြပြီး အပြစ်ပေါင်းစုံကို ဖျက်ဆီးသည်။ အစဉ်အလာအရ ပထမမှာ ရာမ၏ အရှွမေဓ ယဇ్ఞ ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် ရာမ၏ ရာဇာဘိသေက (နန်းတင်အဘိသေက) ဖြစ်သည်။
Verse 20
अगस्त्याद्यागमश्चैव पौलस्त्यान्वयकीर्त्तनम् । अश्वमेधोपदेशश्च हयचर्या ततः परम् ॥ २० ॥
ဤတွင် အဂஸ္တျမှ စတင်သော အာဂမအစဉ်အလာ၊ ပုလස්တျဝంశကို ချီးမွမ်းဖော်ပြခြင်း၊ အရှ္ဝမေဓ ယဇ္ဉအကြောင်း သင်ကြားချက်နှင့် ထို့နောက် မြင်းနှင့်ဆိုင်သော စည်းကမ်းကျင့်ကြံမှု (ဟယ-စရိယာ) ကိုလည်း ပါဝင်သည်။
Verse 21
नानाराजकथाः पुण्या जगन्नाथानुवर्णनम् । वृन्दावनस्य माहात्म्यं सर्वपापप्रणाशनम् ॥ २१ ॥
ဘုရားမြတ်သော မင်းများ၏ အမျိုးမျိုးသော ဇာတ်လမ်းများ၊ ဇဂန္နာထ၏ ချီးမွမ်းဖော်ပြချက်၊ နှင့် ဗೃန္ဒာဝန်၏ မဟာတ్మျ—ဤအရာအားလုံးသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသူများ ဖြစ်သည်။
Verse 22
नित्यलीलानुकथनं यत्र कृष्णावतारिणः । माधवस्नानमाहात्म्यं स्नानदानार्चने फलम् ॥ २२ ॥
ထိုအခန်းတွင် ကృష్ణအဖြစ် အဝတားဆင်းသက်သော ဘုရား၏ နိစ္စလီလာများကို အစဉ်မပြတ် နာရတ်တော်မူခြင်းရှိပြီး၊ မာဓဝ स्नာန၏ မဟာတမ်းကိုလည်း သင်ကြားကာ၊ ရေချိုးခြင်း၊ ဒါနပြုခြင်းနှင့် ပူဇော်အာရ္ချနာ၏ အကျိုးဖလကို ဖော်ပြထားသည်။
Verse 23
धरावराहसंवादो यमब्रह्मणयोः कथा । संवादो राजदूतानां कृष्णस्तोत्रनिरूपणम् ॥ २३ ॥
၎င်းတွင် ဓရာနှင့် ဝရာဟာတို့၏ ဆွေးနွေးပွဲ၊ ယမနှင့် ဘြဟ္မာတို့အကြောင်း ဇာတ်လမ်း၊ မင်း၏ သံတမန်များ၏ ဆွေးနွေးချက်နှင့် ကృష్ణကို ချီးမွမ်းသော စတိုးထရ၏ အနက်ဖော်ပြချက်တို့ ပါဝင်သည်။
Verse 24
शिवशंभुसमायोगी दधीचाख्यानकं ततः । भस्ममाहात्म्यमतुलं शिवमाहात्म्यमुत्तमम् ॥ २४ ॥
ထို့နောက် ရှိဝ—ရှမ္ဘုနှင့် သန့်ရှင်းသော ပေါင်းစည်းမှုကို ဖော်ပြပြီး၊ ထို့နောက် ဒဓီချိ၏ ဇာတ်လမ်း၊ ဘဟ္စမ (သန့်ရှင်းသော ပြာ) ၏ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော မဟာတမ်း၊ နှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး ရှိဝမဟာတမ်းကိုလည်း ဆိုထားသည်။
Verse 25
देवरातसुताख्यानं पुराणज्ञप्रशंसनम् । गौतमाख्यानकं चैव शिवगीता ततः स्मृता ॥ २५ ॥
ထို့နောက်တွင်—ဒေဝရာတ၏ သားအကြောင်းပုံပြင်၊ ပုရာဏကို သိကျွမ်းသူတို့၏ ချီးမွမ်းခြင်း၊ ဂေါတမအကြောင်းအရာကိုလည်းကောင်း၊ ထို့နောက် «ရှီဝဂီတာ» ကိုလည်း မှတ်မိ၍ ပြန်လည်ဆိုကြသည်။
Verse 26
कल्पांतरे रामकथा भारद्वाजाश्रमस्थिता । पातालखंडमेतद्धि श्रृण्वतां पठतां सदा ॥ २६ ॥
အခြားကလ္ပတစ်ခုတွင် ရာမ၏ ကഥာကို ဘာရဒ္ဝါဇ၏ အာရှရမ်၌ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။ အမှန်တကယ် ဤသည်မှာ «ပာတာလခဏ္ဍ» ဖြစ်၍ အမြဲနားထောင်ကာ ပုံမှန်ရွတ်ဖတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။
Verse 27
सर्वपापप्रशमनं सर्वाभीष्टफलप्रदम् । पर्वताख्यानकं पूर्वं गौर्थै प्रोक्तं शिवेन वै ॥ २७ ॥
ဤရှေးဟောင်း «တောင်အကြောင်းအရာ» သည် အပြစ်အားလုံးကို သက်သာပျောက်ကင်းစေပြီး လိုအင်ဆန္ဒရှိသမျှ အကျိုးဖလကို ပေးစွမ်းသည်။ အမှန်တကယ် ယခင်က ဂေါရီ၏ အကျိုးအတွက် ရှီဝက ကိုယ်တိုင် မိန့်ကြားခဲ့သည်။
Verse 28
जालंधरकथा पश्चाच्छ्रीशैलाद्यनुकीर्तनम् । सगरस्य कथा पुण्या ततः परमुदीरितम् ॥ २८ ॥
ထို့နောက် ဂျာလန္ဓရ၏ ကഥာလာပြီး၊ ထို့နောက် ရှရီရှိုင်လနှင့် အခြားသန့်ရှင်းသော တီရ္ထများကို အနုကီර්တန (အမည်တော်များကို ရွတ်ဆိုခြင်း) ပြုကြသည်။ ထို့နောက် သန့်ရှင်းသော စဂရမင်း၏ ပုံပြင်ကို ကြေညာပြီး၊ ထို့နောက်လည်း အကြောင်းအရာများကို အစဉ်လိုက် ဆက်လက်ရှင်းလင်းသည်။
Verse 29
गंगाप्रयागकाशीनां गयायाश्चाधिपुण्यकम् । अन्नादि दानमाहात्म्यं तन्महाद्वादशीव्रतम् ॥ २९ ॥
၎င်းသည် ဂင်္ဂါ၊ ပ္ရယာဂ၊ ကာရှီနှင့် ဂယာ တီရ္ထတို့၏ အထူးအမြတ်သန့်ရှင်းမှုကို ကြေညာပြီး၊ အစာအဟာရ စသည့် ဒါန၏ မဟာမင်္ဂလာကိုလည်း ရှင်းပြသည်—ထို့ပြင် ဒွာဒသီနေ့တွင် ကျင့်သုံးသော မဟာဒွာဒသီ ဝရတကိုလည်း ဖော်ပြသည်။
Verse 30
चतुर्विंशैकादशीनां माहात्म्यं पृथगीरितम् । विष्णुधर्मसमाख्यानं विष्णुनामसहस्रकम् ॥ ३० ॥
ဧကာဒသီ ၂၄ ရက်တို့၏ မဟာတန်ခိုးကို သီးသန့်ဖော်ပြထားပြီး၊ ထို့အတူ ဗိဿဏုဓမ္မ၏ အကြောင်းအရာနှင့် ဗိဿဏု၏ နာမသဟသ္ရ (နာမတစ်ထောင်) ကိုလည်း ရှင်းလင်းဖော်ထုတ်ထားသည်။
Verse 31
कार्तिकव्रतमाहात्म्यं माघस्नानफलं ततः । जम्बृद्वीपस्य तीर्थानां माहात्म्यं पापनाशनम् ॥ ३१ ॥
ထို့နောက် ကာတိကဝရတ၏ မဟာတန်ခိုးကို ဖော်ပြပြီး၊ ထို့အပြီး မာဃလတွင် ရေချိုးခြင်း၏ အကျိုးဖလကို ဆိုထားသည်။ ထို့ပြင် ဇမ္ဗူဒွီပရှိ တီရ္ထများ၏ အပြစ်ပျောက်ကင်းစေသော ဂုဏ်ရည်ကိုလည်း ချီးမြှောက်ဖော်ပြထားသည်။
Verse 32
साभ्रमत्याश्च माहात्म्यं नृसिंहोत्पत्तिवर्णनम् । देवशर्मादिकाख्यानं गीतामाहात्म्यवर्णनम् ॥ ३२ ॥
ထို့အပြင် စာဘ္ရမတီ၏ မဟာတန်ခိုး၊ နရသിംဟ၏ ပေါ်ထွန်းခြင်းကို ဖော်ပြသော အကြောင်းအရာ၊ ဒေဝရှရ္မာတို့မှ စတင်သော ဇာတ်လမ်း၊ နှင့် ဂီတာ၏ မဟာတန်ခိုးကို ရှင်းလင်းဖော်ပြထားသည်။
Verse 33
भक्त्याख्यानं च माहात्म्यं श्रीमद्भागवतस्य ह । इन्द्रप्रस्थस्य माहात्म्यं बहुतीर्थकथान्वितम् ॥ ३३ ॥
ထို့အပြင် ဘက္တိ၏ ဇာတ်လမ်းနှင့် သီရိမဒ် ဘာဂဝတ၏ မဟာတန်ခိုးကိုလည်း ပါဝင်သည်။ ထို့ပြင် တီရ္ထဇာတ်လမ်းများစွာနှင့်အတူ အိန္ဒြပရသ္ထ၏ မဟာတန်ခိုးကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။
Verse 34
मन्त्ररत्नाभिधानं च त्रिपाद्भूत्यनुवर्णनम् । अवतारकथाः पुण्या मत्स्यादीनामतः परम् ॥ ३४ ॥
ထို့နောက် «မန္တရတ္န» ဟု ခေါ်သော မန္တရ၏ အမည်သတ်မှတ်ချက်နှင့် တြိပာဒ္ဘူတိ (သုံးပိုင်းသော အလွန်မြင့်မြတ်သည့် ဂုဏ်တော်) ကို ဖော်ပြသည်။ ထို့အပြီး မత్సျာမှ စ၍ အခြားအဝတာရများ၏ ပုဏ္ဏကထာများကို ဆက်လက်ဆိုထားသည်။
Verse 35
रामनामशतं दिव्यं तन्माहात्म्यं च वाडव । परीक्षणं च भृगुणा श्रीविष्णोर्वैभवस्य च ॥ ३५ ॥
အို ဝာဍဝ၊ ဤနေရာ၌ ရာမ၏ သာသနာတော်မြတ်သော နာမတော်တစ်ရာနှင့် ထိုနာမတော်တို့၏ မဟာတန်ခိုးကို ဖော်ပြထားသည်။ ထို့ပြင် ဘೃဂု၏ စမ်းသပ်ခြင်းနှင့် သီရိဝိෂ္ဏု၏ အလွန်မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်တော်တန်ခိုးကိုလည်း ဆိုထားသည်။
Verse 36
इत्येतदुत्तरं खण्डं पंचमं सर्वपुण्यदम् । पंचखंडयुतं पाद्मं यः श्रृणोति नरोत्तमः ॥ ३६ ॥
ဤသို့ဖြစ်၍ ဤသည်မှာ ပဉ္စမခဏ္ဍဖြစ်သော ဥတ္တရခဏ္ဍ၊ ပုဏ္ဏကောင်းမှုအားလုံးကို ပေးသနားသော အပိုင်းဖြစ်သည်။ ခဏ္ဍငါးခဏ္ဍဖြင့် ပြည့်စုံသော ပဒ္မပုရာဏကို နားထောင်သော လူမြတ်သည် မဟာပုဏ္ဏကို ရရှိသည်။
Verse 37
स लभेद्वैष्णवं धाम भुक्त्वा भोगानिहेप्सितान् । एतद्वै पंचपंचाशत्सहस्रं पद्मसंज्ञकम् ॥ ३७ ॥
ဤလောက၌ မိမိလိုလားသော အပျော်အပါးတို့ကို ခံစားပြီးနောက် သူသည် အမှန်တကယ် ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဓာမကို ရရှိသည်။ ဤသည်မှာ “ပဒ္မ” ဟု ခေါ်သော ငါးဆယ့်ငါးထောင် အရေအတွက်တည်းဟူသော အပိုင်းဖြစ်သည်။
Verse 38
पुराणं लेखयित्वा वै ज्येष्ठ्यां स्वर्णाब्जसंयुतम् । यः प्रदद्यात्सुसत्कृत्य पुराणज्ञाय मानद ॥ ३८ ॥
အို ဂုဏ်ပေးသူ၊ ပုရာဏတစ်စောင်ကို ရေးသားစေပြီး၊ ဂျေဋ္ဌာ လပြည့်နေ့၌ ရွှေနှင့် ကြာပန်းဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ ပုရာဏသိသူထံသို့ လေးစားစွာ လှူဒါန်းသူသည် မဟာပုဏ္ဏကို ရရှိသည်။
Verse 39
स याति वैष्णवं धाम सर्वदेवनमस्कृतः । पद्मानुक्रमणीमेतां यः पठेच्छृणुयात्तथा ॥ ३९ ॥
ဤ ပဒ္မာနုက్రమဏီကို ဖတ်ရွတ်သူ သို့မဟုတ် ထိုနည်းတူ နားထောင်သူသည်၊ ဒေဝတားအားလုံး၏ ဂုဏ်ပြုခြင်းကို ခံရကာ ဝိုင်ရှ္ဏဝ ဓာမသို့ ရောက်သည်။
Verse 40
सोऽपि पद्मपुराणस्य लभेच्छ्रवणजं फलम् ॥ ४० ॥
သူလည်း ပဒ္မပုရာဏကို နားထောင်ခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်သော ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိမည်။
Verse 41
इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे पद्मपुराणानुक्रमणिकावर्णनं नाम त्रिनवतितमोऽध्यायः ॥ ९३ ॥
ဤသို့ဖြင့် «သရီ ဘೃಹန္နာရဒီယ ပုရာဏ» ၏ ပထမပိုင်း၊ မဟာဥပాఖ్యာန၊ စတုတ္ထပာဒအတွင်းရှိ «ပဒ္မပုရာဏ အနုಕ್ರಮဏိကာ (အညွှန်း) ဖော်ပြချက်» ဟု အမည်ရသော ၉၃ မြောက် အခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။
Frequently Asked Questions
Because the index assigns a formal taxonomy to Padma Purāṇa’s material: graha-pūjā (planetary worship) and dāna instruction are explicitly identified by Vyāsa as characteristic of the Sṛṣṭi-khaṇḍa, establishing section-identity and aiding reciters in thematic navigation.
The chapter states that reciting or listening to the Padmānukramaṇī yields the same merit as hearing the Padma Purāṇa itself, culminating in enjoyment of desired fruits here and attainment of the Vaiṣṇava abode.