The Explanation of the Twelve-Month Caturthī Vrata

Verse 1

सनातन उवाचग । श्रृणु विप्र प्रवक्ष्यामि चतुर्थ्यास्ते व्रतान्यहम् । यानि कृत्वा नरा नार्योऽभीष्टान्कामानवाप्नुयुः ॥ १ ॥

သနာတနက မိန့်တော်မူ၏—«ဗြာဟ္မဏာ၊ နားထောင်လော့။ စတုရ္ထီ (လပြည့်လကွယ်အလိုက် လ၏ စတုတ္ထနေ့) တွင် လိုက်နာသော ဝရတများကို ငါရှင်းပြမည်။ ထိုဝရတများကို ပြုလုပ်လျှင် ယောက်ျားမိန်းမတို့သည် မိမိတို့လိုလားသော ဆန္ဒများကို ရရှိကြလိမ့်မည်»။

Verse 2

चैत्रमासचतुर्थ्यां तु वासुदेवस्वरूपिणम् । गणपं सम्यगभ्यर्च्य दत्त्वा कांचनदक्षिणाम् ॥ २ ॥

သို့ရာတွင် ချိုင်တြမాస၏ စတုရ္ထီနေ့၌ ဝါစုဒေဝ၏ သဘောသဏ္ဍာန်ကို ကိုယ်စားပြုသော ဂဏေရှကို မှန်ကန်စွာ ပူဇော်ကာ ရွှေဒက္ခိဏာ (ကန်ချနဒက္ခိဏာ) ကို ဆက်ကပ်ပေးပြီးနောက် အခမ်းအနားကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 3

विप्राय विष्णुलोकं तु गच्छेद्देवनमस्कृतः । वैशाखस्य चतुर्थ्यां तु प्रार्थ्यं संकर्षणाह्वयम् ॥ ३ ॥

ဒေဝတော်များကပင် ဂုဏ်ပြုနမസ്കာရပြုကြသည့်သူသည် ဗြာဟ္မဏာ၏ အကျိုးအတွက် ဗိဿဏုလောကသို့ သွားရမည်။ ဝိုင်ရှာခမాస၏ စတုရ္ထီနေ့၌မူ “သင်္ကရ္ရှဏ” ဟူသော နာမတော်ဖြင့် ဆုတောင်းပတ္ထနာ ပြုရမည်။

Verse 4

गृहस्थद्विजमुख्येभ्यः शंखं दत्त्वा विधानवित् । प्राप्य संकर्षणं लोकं मोदते बहुकल्पकम् ॥ ४ ॥

အခမ်းအနားနည်းလမ်းကို သိကျွမ်းသူသည် အိမ်ထောင်ရှိသော ဒွိဇအထက်မြတ်တို့အား သင်္ခ (conch) ကို ပေးလှူပြီးလျှင် သင်္ကရ္ရှဏ၏ လောကကို ရောက်ကာ ကလ္ပများစွာ တိုင်တိုင် ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ရ၏။

Verse 5

ज्येष्ठमासचतुर्थ्यां तु प्रार्च्य प्रद्युम्नरूपिणम् । फलं मूलं च युथेभ्यो दत्त्वा स्वर्गं लभेन्नरः ॥ ५ ॥

ဇျေဋ္ဌမాస၏ စတုရ္ထီနေ့တွင် ပရဒျုမနရူပဖြင့် ထင်ရှားသော ဘုရားသခင်ကို သေချာစွာ ပူဇော်ကာ လူအုပ်စုများအား သစ်သီးနှင့် အမြစ်တို့ကို လှူဒါန်းလျှင် ထိုသူသည် ကောင်းကင်ဘုံကို ရရှိ၏။

Verse 6

आषाढस्य चतुर्थ्यां तु संप्रपूज्यानिरुद्धकम् । यतिभ्योऽलाबुपात्राणि दत्त्वाभीष्टं लभेन्नरः ॥ ६ ॥

အာသာဍ္ဍမాస၏ စတုရ္ထီနေ့တွင် အနိရုဒ္ဓဘုရားကို သေချာစွာ ပူဇော်ကာ သံဃာတော်ကဲ့သို့ အလောကစွန့်သူများအား လောင်းပင်အိုး (အလာဘုပാത്ര) များကို လှူဒါန်းလျှင် လိုအင်ဆန္ဒပြည့်စုံသော အကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 7

चतुर्मूर्तिव्रतान्येवं कृत्वा द्वादशवत्सरम् । उद्यापनं विधानेन कर्तव्यं फलमिच्छता ॥ ७ ॥

ဤသို့ ဘုရားသခင်၏ မူရတီလေးပါးကို ရည်ညွှန်းသော ဝရတများကို ဆယ့်နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် ကျင့်သုံးပြီးနောက် အကျိုးကို လိုလားသူသည် သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း အဆုံးသတ်ပွဲ (udyāpana) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 8

अन्यज्ज्येष्ठचतुर्थ्यां तु सतीव्रतमनुत्तमम् । कृत्वा गणपतेर्मातुर्लोके मोदेत तत्समम् ॥ ८ ॥

ထို့ပြင် ဇျေဋ္ဌမాస၏ စတုရ္ထီနေ့တွင် “စတီဝရတ” ဟုခေါ်သော အထူးမြတ်ဆုံး ဝရတကို ကျင့်သုံးလျှင် ဂဏပတိ၏ မိခင်၏ လောက၌ နေထိုင်ကာ သူမနှင့်တူသော ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားရ၏။

Verse 9

तथाऽषाढचतुर्थ्यां तु व्रतमन्यच्छुभावहम् । रथंतराह्वकल्पस्य ह्यादिभूतं दिनं यतः ॥ ९ ॥

ထိုနည်းတူ အာသာဍ္ဍမాస၏ စတုရ္ထီနေ့တွင်လည်း မင်္ဂလာကို ဆောင်ကြဉ်းသော အခြားဝရတတစ်ခု ရှိသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုနေ့ကို “ရထန္တရ” ဟုခေါ်သော ကလ္ပ၏ အစပြုနေ့ဟု သတ်မှတ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 10

श्रद्धापूतेन मनसा गणेशं विधिना नरः । पूजयित्वा लभेच्चापि फलं देवादिदुर्गमम् ॥ १० ॥

ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် စိတ်သန့်စင်ကာ သာသနာတော်အတိုင်း နည်းလမ်းမှန်ကန်စွာ ဂဏေရှကို ပူဇော်သူသည်၊ နတ်တို့အတွက်တောင် ရခက်ခဲသော အကျိုးဖလကို အမှန်တကယ် ရရှိ၏။

Verse 11

श्रावणस्य चतुर्थ्यां तु जाति चंद्रोदये मुने ॥ ११ ॥

သို့သော် Śrāvaṇa လ၏ စန္ဒြလ (caturthī) နေ့တွင်၊ မုနိရေ၊ “Jāti-Candrodaya” ဟုခေါ်သော ဝရတကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 12

गणेशाय प्रदद्याच्च ह्यर्घ्यं विधिविदांवरः । लम्बोदरं चतुर्बाहुं त्रिनेत्रं रक्तवर्णकम् ॥ १२ ॥

ထို့နောက် ပူဇော်နည်းလမ်းကို အကောင်းဆုံး သိသူသည် ဂဏေရှထံ အရ္ဃျ (ရေဖြင့် ဂုဏ်ပြုပူဇော်ခြင်း) ကို ဆက်ကပ်ရမည်။ ထိုသူသည် လမ္ဗోదရ၊ လက်လေးဖက်၊ မျက်စိသုံးလုံး၊ အနီရောင်သွင်ပြင်ရှိတော်မူ၏။

Verse 13

नानारत्नविभूषाढ्यं प्रसन्नास्यं विचिंतयेत् । आवाहनादिभिः सर्वैरुपचारैः समर्चयेत् ॥ १३ ॥

နတ်တော်ကို ရတနာအလှဆင်များစွာဖြင့် တင့်တယ်စွာ တန်ဆာဆင်ထား၍ မျက်နှာတော် ကြည်နူးသက်သာတော်မူသည်ဟု စိတ်တွင် ဆင်ခြင်ရမည်။ ထို့နောက် အာဝါဟန (ဖိတ်ခေါ်ခြင်း) စသည့် အုပ်ချုပ်ပူဇော်မှု အားလုံးဖြင့် ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 14

नैवेद्यं मोदकं दद्याद्गणेशप्रीतिदायकम् । एवं व्रतं विधायाथ भुक्त्वा मोदकमेव च ॥ १४ ॥

ဂဏေရှကို ပျော်ရွှင်စေသော နైవေဒျ (အစားအစာပူဇော်ခြင်း) အဖြစ် မိုဒကကို ဆက်ကပ်ရမည်။ ဤသို့ ဝရတကို နည်းလမ်းမှန်ကန်စွာ ဆောင်ရွက်ပြီးနောက် မိုဒကကိုသာ စားသုံးရမည်။

Verse 15

सुखं स्वप्यान्निशायां तु भूमावेव कृतार्चनः । व्रतस्यास्य प्रभावेण कामान्मनसि चिंतितान् ॥ १५ ॥

ပူဇော်ကန်တော့ပြီးနောက် ညအချိန်၌ မြေပြင်ပေါ်တွင် သက်သာစွာ အိပ်စက်ရမည်။ ဤဝရတ၏ အာနုဘော်ကြောင့် စိတ်ထဲတွင် စဉ်းစားထားသော ဆန္ဒများ ပြည့်စုံလာသည်။

Verse 16

लब्ध्वा लेके परं चापि गणेशपदमाप्नुयात् । नानेन सदृशं चान्यद्व्रतमस्ति जगत्त्रये ॥ १६ ॥

နောက်ဘဝ၌ အမြင့်မြတ်ဆုံး လောကကို ရရှိပြီး၊ ဂဏေရှ၏ အဘိဓာန်တည်ရာ (ပဒ) ကိုလည်း ရောက်နိုင်သည်။ လောကသုံးပါးတွင် ဤဝရတနှင့် တူညီသည့် အခြားဝရတ မရှိ။

Verse 17

तस्मात्कार्यं प्रयत्नेन सर्वान्कामानभीप्सता । अथास्मिन्नेव दिवसे दूर्वागणपति व्रतम् ॥ १७ ॥

ထို့ကြောင့် ဆန္ဒအားလုံးကို ရယူလိုသူသည် ကြိုးစားအားထုတ်၍ ဤအရာကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့ပြင် ယနေ့တင်ပင် ဒူర్వာ-ဂဏပတိ ဝရတကို စောင့်ထိန်းရမည်။

Verse 18

केचिदिच्छंति देवर्षे तद्विधानं वदामि ते । हैमं निर्माय गणपं ताम्रपात्रोपरि स्थितम् ॥ १८ ॥

အချို့က ဤအရာကို လိုလားကြသည်၊ အို နတ်ရိရှီ။ ထိုနည်းလမ်းကို သင့်အား ငါ ပြောမည်။ ရွှေဖြင့် ဂဏပ (ဂဏေရှ) ရုပ်တုကို ပြုလုပ်၍ ကြေးအိုးပေါ်တွင် တင်ထားရမည်။

Verse 19

वेष्टितं रक्तवस्त्रेण सर्वतोभद्रमंडले । पूजयेद्रक्तकुसुमैः पत्रिकाभिश्च पंचभिः ॥ १९ ॥

မင်္ဂလာရှိသော စರ್ವတೋဘဒ್ರ မဏ္ဍလအတွင်း၌ ၎င်းကို အနီရောင်အဝတ်ဖြင့် ပတ်လည်ဖုံးအုပ်၍ အနီရောင်ပန်းများနှင့် ရွက်ပူဇော်ပစ္စည်း ငါးမျိုးဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 20

बिल्वपत्रमपामार्गं शमी दूर्वा हरिप्रिया । आभिरन्यश्च कुसुमैरभ्यर्च्य फलमोदकैः ॥ २० ॥

ဘိလွာရွက်၊ အပာမာရ္ဂ၊ ရှမီ၊ ဒူရ္ဝာ—ဟရီ(ဗိဿနု) ချစ်မြတ်နိုးသော အရာများနှင့် အခြားပန်းများကိုပါ ထည့်သွင်း၍ သင့်တော်စွာ ဘုရားရှင်ကို ပူဇော်ကာ သစ်သီးနှင့် ချိုမြိန်သော မုန့်ဖွယ်များကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 21

आचार्याय विधिज्ञाय सत्कृत्य विनिवेदयेत् । उपहारं प्रकल्प्याथ दद्यादर्घं समुद्यते । ततः संप्रारथ्य विघ्नेशमूर्तिं सोपस्करां मुने ॥ २१ ॥

အခမ်းအနားနည်းလမ်းကို သိကျွမ်းသော အာစာရျကို လေးစားစွာ ချဉ်းကပ်၍ အလှူအပူဇော်ကို တရားဝင် ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့နောက် သင့်တော်သော လက်ဆောင်ကို စီစဉ်ကာ ထ၍ အရ္ဃျ (ဂုဏ်ပြုရေ) ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် မုနိရေ၊ လိုအပ်သော ပစ္စည်းများနှင့်အတူ ရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိသော ဝိဃ္နေရှကို သင့်တော်စွာ ဆုတောင်းရမည်။

Verse 22

आचार्याय विधिज्ञाय सत्कृत्य विनिवेदयेत् । कृत्वैवं पंच वर्षाणि समुपास्य यथाविधि ॥ २२ ॥

နည်းလမ်းမှန်ကို သိကျွမ်းသော အာစာရျကို လေးစားစွာ ဂုဏ်ပြု၍ တရားဝင် မိမိကိုယ်ကို ဆက်ကပ်အပ်နှံရမည်။ ထိုသို့ပြုကာ ငါးနှစ်တိုင်တိုင် သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း အာစာရျကို နီးကပ်စွာ ထမ်းဆောင်ပူဇော်ရမည်။

Verse 23

भुक्त्वेह भोगानखिलान् लोकं गणपतेर्व्रजेत् । अथ भाद्रचतुर्थ्यां तु बहुलाधेनुसंज्ञकम् ॥ २३ ॥

ဤလောက၌ ပျော်ရွှင်မှုအလုံးစုံကို ပြည့်စုံစွာ ခံစားပြီးနောက်၊ ဂဏပတိ၏ လောကသို့ သွားရောက်ရသည်။ ထို့နောက် ဘာဒြပဒ လတွင် စတုရ္ထီ (လဆန်း/လဆုတ် ၄ ရက်) တွင် “ဗဟုလာဓေနု” ဟု ခေါ်သော ဝရတကို ဖော်ပြထားသည်။

Verse 24

पूजनी योऽत्र यत्नेन स्रग्गंधयवसादिभिः । ततः प्रदक्षिणीकृत्य शक्तश्चेद्दानमाचरेत् ॥ २४ ॥

ဤနေရာ၌ ပန်းကုံး၊ အနံ့သာ၊ ယဝ (ဘားလီ) စသည့် အလှူပစ္စည်းများဖြင့် အားထုတ်၍ ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ပရဒက္ခိဏ (ဝန်းလှည့်လျှောက်) ပြုလုပ်ပြီး၊ တတ်နိုင်ပါက ဒါန (လှူဒါန်းခြင်း) ကိုလည်း ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 25

अशक्तः पुरेतां तु नमस्कृत्य विसर्जयेत् । पंचाब्दं वादशाब्दं वा षोडशाब्दमथापि वा ॥ २५ ॥

အပြည့်အဝ မကျင့်နိုင်သူသည် ရိုသေစွာ ဦးညွတ်နမസ്കာပြု၍ ထိုဝတ်ကို သင့်တော်သလို အဆုံးသတ်ကာ လွှတ်ပေးရမည်။ ငါးနှစ်ပြီးလျှင်ဖြစ်စေ၊ ဆယ်နှစ်ပြီးလျှင်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ဆယ့်ခြောက်နှစ်ပြီးလျှင်ဖြစ်စေ။

Verse 26

व्रतं कृत्वा समुद्याप्य धेनुं दद्यात्पयस्विनीम् । प्रभावेण व्रतस्यास्य भुक्त्वा भोगान्मनोरमान् ॥ २६ ॥

ဝတ်ကို ကျင့်ပြီး သင့်တော်စွာ အဆုံးသတ်ကာ၊ နို့ပေးသော နွားမတစ်ကောင်ကို လှူဒါန်းရမည်။ ဤဝတ်၏ အာနုဘော်ကြောင့် စိတ်နှစ်သက်ဖွယ် ဆန္ဒပြည့်စုံသော အပျော်အပါးများကို ခံစားရသည်။

Verse 27

सत्कृतो देवतावृंदैर्गोलोकं समवाप्नुयात् । अथ शुक्ल चतुर्थ्यां तु सिद्धवैनायकव्रतम् ॥ २७ ॥

ဒေဝတားအစုအဝေးတို့က ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်သဖြင့် သူသည် ဂိုလိုက (Goloka) ကို ရောက်လိမ့်မည်။ ထို့နောက် လပြည့်ဖက်၏ စတုတ္ထနေ့ (Shukla Caturthī) တွင် “စိဒ္ဓ-ဝိနာယက ဝတ်” ကို ဟောကြားသည်။

Verse 28

आवाहनादिभिः सर्वैरुपचारैः समर्चनम् । एकाग्रमानसो भूत्वा ध्यायेत्सिद्धिविनायकम् ॥ २८ ॥

အာဝါဟန (ဖိတ်ခေါ်ခြင်း) မှစ၍ ထုံးတမ်းအပူဇာအမှုအရာ အားလုံးဖြင့် အစဉ်လိုက် ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် စိတ်ကို တစ်ချက်တည်း စုစည်းကာ အောင်မြင်မှုကို ပေးသနားသော စိဒ္ဓိ-ဝိနာယကကို ဓ్యာနပြုရမည်။

Verse 29

एकदंतं शूर्पकर्णं गजवक्त्रं चतुर्भुजम् । पाशांकुशधरं देवं तप्तकांचनसन्निभम् ॥ २९ ॥

ကျွန်ုပ်သည် ဒေဝအရှင် (ဂဏေရှ) ကို ဓ്യာနပြု၏—တစ်ချောင်းတံတားရှိသူ၊ ကြီးမားသောနားရှိသူ၊ ဆင်မျက်နှာရှိသူ၊ လက်လေးဖက်ရှိသူ၊ ကြိုးပတ် (ပာရှ) နှင့် ချွန်တံ (အင်ကူရှ) ကို ကိုင်ဆောင်သူ၊ ပူလောင်သော ရွှေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသူ။

Verse 30

एकविंशति पत्राणि चैकविंशतिनामभिः । समर्पयेद्भक्तियुक्तस्तानि नामानि वै श्रृणु ॥ ३० ॥

ဘက္တိဖြင့် အရွက် ၂၁ ရွက်ကို နာမ ၂၁ ပါးနှင့်အတူ ပူဇော်သင့်သည်။ ယခု ထိုနာမများကို အမှန်တကယ် နားထောင်လော့။

Verse 31

सुमुखाय शमीपत्रं गणाधीशाय भृंगजम् । उमापुत्राय बैल्वं तु दूर्वां गजमुखाय च ॥ ३१ ॥

စုမုခာအတွက် ရှမီအရွက်ကို ပူဇော်လော့။ ဂဏာတို့၏ အရှင် ဂဏာဓီရှာအတွက် ဘ္ဟೃင်္ဂရာဇကို ပူဇော်လော့။ ဥမာ၏ သားတော်အတွက် ဘိလ္ဝအရွက်ကို ပူဇော်လော့။ ဆင်မျက်နှာတော်ရှိသူအတွက် ဒူರ್ವာမြက်ကို ပူဇော်လော့။

Verse 32

लंबोदराय बदरीं धत्तूरं हरसूनवे । शूर्पकर्णाय तुलसीं वक्रतुंडाय शिंबिजम् ॥ ३२ ॥

လမ္ဗောဒရာအတွက် ဘဒရီသီးကို ပူဇော်လော့။ ဟရ၏ သားတော်အတွက် ဓတ္တူရာကို ပူဇော်လော့။ ရှူර්ပကဏ္ဏာအတွက် တုလစီကို ပူဇော်လော့။ ဝက္ရတုဏ္ဍာအတွက် ရှိံဘိဇမ်ကို ပူဇော်လော့။

Verse 33

गुहाग्रजायापामार्गमेकदंताय बार्हतम् । हेरम्बाय तु सिंदूरं चतिर्होत्रे च पत्रजम् ॥ ३३ ॥

ဂုဟာဂ္ရဇာအတွက် အပာမာရ္ဂကို ပူဇော်လော့။ ဧကဒန္တာအတွက် ဘာर्हတပူဇာကို ပူဇော်လော့။ ဟေရမ္ဗာအတွက် စင်ဒူရ (အနီရောင်) ကို ပူဇော်လော့။ စတုရ္ဟောတ்ரာအတွက် အရွက်မှ ဖြစ်သော ပူဇာကို ပူဇော်လော့။

Verse 34

सर्वेश्वरायागस्त्यस्य पत्रं प्रीतिविवर्द्धनम् । दूर्वायुग्मं ततो गृह्य गंधपुष्पाक्षतैर्युतम् ॥ ३४ ॥

အရာအားလုံး၏ အရှင် ဆာర్వေရှ္ဝရာအတွက် အဂஸ္တျာအရွက်သည် ပီတိကို တိုးပွားစေသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့နောက် ဒူర్వာမြက် နှစ်ချောင်းကို ယူ၍ အနံ့သာ၊ ပန်းနှင့် မကွဲအောင်ထားသော ဆန်စေ့ (အက္ခတ) တို့နှင့်အတူ ပူဇော်လော့။

Verse 35

पूजां निवेदयेद्भक्तियुक्तो मोदकपंचकम् । आचमय्य नमस्कृत्य संप्रार्थ्य च विसर्ज्जयेत् ॥ ३५ ॥

ဘက္တိဖြင့်ပြည့်စုံသူသည် ပူဇော်ပွဲ၌ မိုဒကာ ငါးလုံးကို ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့နောက် အာစမန ပြု၍ ဦးချကန်တော့ကာ ဆုတောင်းပြီး၊ ရိုသေစွာဖြင့် ပွဲကို ဝိသဇ္ဇန (ပိတ်သိမ်း) လုပ်ရမည်။

Verse 36

विनायकस्य प्रतिमां हैमीं सोपस्करां मुने । निवेदयेच्च गुरवे द्विजेभ्यो दक्षिणां ददेत् ॥ ३६ ॥

မုနိရေ၊ ဝိနာယက၏ ရွှေပြုရုပ်တုကို ပူဇော်ရန် အထောက်အကူပစ္စည်းများနှင့်အတူ ဆရာဂုရုထံ ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့ပြင် ဒွိဇတို့အား ဒက္ခိဏာ (ပူဇော်ခ) ပေးရမည်။

Verse 37

एवं कृतार्चनो भक्त्या पंच वर्षाणि नारद । उपास्य लभते कामानैहिकामुष्मिकान् शुभान् ॥ ३७ ॥

နာရဒာရေ၊ ဤသို့ ဘက္တိဖြင့် အာရ္ချနာပြုကာ ငါးနှစ်တိုင်တိုင် ဆက်လက်အုပ်သ (upāsya) လုပ်သူသည် ဤလောကနှင့် နောက်လောက၌ မင်္ဂလာရှိသော ဆန္ဒအကျိုးများကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 38

अस्यां चतुर्थ्यां शशिनं न पश्येच्च कदाचन । पश्यन् मिथ्याभिशाप तु लभते नात्र संशयः । अथ तद्दोषनाशाय मन्त्रं पौराणिकं पठेत् ॥ ३८ ॥

ဤ စတုರ್ಥီနေ့တွင် လကို မည်သည့်အခါမျှ မကြည့်ရ။ ကြည့်မိလျှင် မမှန်ကန်သော စွပ်စွဲချက်ကို သေချာပေါက် ခံရမည်—သံသယမရှိ။ ထို့ကြောင့် ထိုအပြစ်အနာအဆာ ပျောက်ကင်းရန် ပုရာဏမန်တရကို ရွတ်ဖတ်ရမည်။

Verse 39

सिंहः प्रसेनममधीत्सिंहो जांबवता हतः । सकुमारक मा रोदीस्तव ह्येष स्यमंतकः ॥ ३९ ॥

ခြင်္သေ့က ပရစေနကို စားသွားပြီး၊ ထိုခြင်္သေ့ကို ဂျာမ္ဘဝန်က သတ်ခဲ့သည်။ ကလေးရေ မငိုနဲ့—ဤ စျမန်တက ရတနာသည် တကယ်ပင် သင်၏ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သည်။

Verse 40

इषशुक्लचतुर्थ्यां तु कपर्द्दीशं विनायकम् ॥ ४० ॥

ဣဿလ၏ လင်းပတ်ခွဲ စတုတ္ထီနေ့တွင် ကပရ္ဒ္ဒီရှ အရှင် ဗိနာယကကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 41

पौरुषेण तु सूक्तेन पूजयेदुपचारकैः । अकारणान्मुष्टिगतांस्तंडुलान्सकपर्द्दिकान् ॥ ४१ ॥

ပေါရုရှ သုက္တဖြင့် ဥပစာရများအတိုင်း ပူဇော်ကာ၊ အကြောင်းထူးမလိုဘဲ လက်တစ်ဆုပ်စာ ဆန်စေ့များကို ကော်ရီခွံများနှင့်အတူ ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 42

विप्राय बटवे दद्याद्गंधपुष्पार्चिताय च । तंडुला वैश्वदैवत्या हरदैवत्यमिश्रिताः ॥ ४२ ॥

သံပုရာနံ့နှင့် ပန်းများဖြင့် ဂုဏ်ပြုပူဇော်ပြီးနောက်၊ ဗြာဟ္မဏ သို့မဟုတ် ဗြဟ္မစာရင် ကျောင်းသားငယ်အား ဆန်ကို ဒါနအဖြစ် ပေးရမည်။ ထိုဆန်သည် ဝိශ්ဝေဒေဝများအတွက် သန့်စင်ကာ ဟရ (ရှီဝ) အတွက် အပ်နှံထားသည့်အရာနှင့် ရောစပ်ထားရမည်။

Verse 43

कपर्दिगणनाथोऽसौ प्रीयतां तैः समर्पितैः । चतुर्थ्यां कार्तिके कृष्णे करकाख्यं व्रतं स्मृतम् ॥ ४३ ॥

ဂဏာတို့၏ အရှင် ကပရ္ဒ္ဒီ (ရှီဝ) သည် ထိုအပ်နှံပူဇော်သည့် ပူဇော်ပစ္စည်းများကြောင့် ပီတိဖြစ်ပါစေ။ «ကရကာ-ဝရတ» ဟုခေါ်သော ဝရတကို ကာရ္တ္တိကလ၏ မှောင်ပတ်ခွဲ စတုတ္ထီနေ့တွင် ကျင့်သုံးရသည်ဟု မှတ်သားထားသည်။

Verse 44

स्त्रीणामेवाधिकारोऽत्र तद्विधानमुदीर्यते । पूजयेच्च गणाधीशं स्नाता स्त्रीसमलंकृता ॥ ४४ ॥

ဤဝရတတွင် အခွင့်အရေး (အဓိကာရ) သည် မိန်းမများအတွက်သာ ဖြစ်သဖြင့် ၎င်း၏ နည်းလမ်းကို ဖော်ပြမည်။ ရေချိုးပြီး အလှဆင်ပြင်ဆင်ထားသော မိန်းမသည် ဂဏာတို့၏ အရှင် ဂဏာဓီရှ (ဂဏေရှ) ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 45

तदग्रे पूर्णपक्वान्नं विन्यसेत्करकान्दश । समर्प्य देवदेवाय भक्त्या प्रयतमानसा ॥ ४५ ॥

ထို့နောက် အရှေ့တော်၌ အပြည့်အဝချက်ပြီးသော အစာကို ထည့်ထားသည့် အိုး/ခွက် ဆယ်လုံးကို တင်ထားရမည်။ စိတ်ကို စည်းကမ်းတကျ သန့်စင်ထား၍ ဒေဝဒေဝ (နတ်တို့၏နတ်) ထံသို့ ဘက္တိဖြင့် ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 46

देवो मे प्रीयतामेवमुच्चार्य्याथ समर्पयेत् । सुवासिनीभ्यो विप्रेभ्यो यथाकामं च सादरम् ॥ ४६ ॥

«ကျွန်ုပ်အပေါ် သခင်ဘုရား ပျော်ရွှင်ပါစေ» ဟု အသံထွက်ဆိုပြီးနောက် ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့နောက် လေးစားစွာဖြင့် အိမ်ထောင်ရှိသော မိန်းမများနှင့် ဗြာဟ္မဏများထံသို့ လိုသလို လှူဒါန်း/ဝေငှရမည်။

Verse 47

ततश्चंद्रोदये रात्रौ दत्त्वार्घं विधिपूर्वकम् । भुञ्जीत मिष्टमन्नं च व्रतस्य परिपूर्तये ॥ ४७ ॥

ထို့နောက် ညအခါ လမင်းထွက်ချိန်တွင် သတ်မှတ်ထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း အရ္ဃျ (arghya) ကို ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ဝရတကို ပြည့်စုံစေရန် ချိုမြိန်သော အစာကို စားသုံးရမည်။

Verse 48

यद्वा क्षीरेण करकं पूर्णं तोयेन वा मुने । सपूगाक्षतरत्नाढ्यं द्विजाय प्रतिपादयेत् ॥ ४८ ॥

သို့မဟုတ် မုနိရေ၊ နို့ဖြင့်ဖြစ်စေ ရေဖြင့်ဖြစ်စေ ပြည့်နေသော ရေအိုးတစ်လုံးကို၊ ကွမ်းသီး၊ အက္ခတ (မကွဲသော ဆန်စေ့) နှင့် ရတနာဖြင့် အလှဆင်ကာ၊ ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) ထံသို့ ပေးအပ်ရမည်။

Verse 49

एतत्कृत्वा व्रतं नारी षोडशद्वादशाब्दकम् । उपायनं विधायाथ व्रतमेतद्विसर्ज्जयेत् ॥ ४९ ॥

မိန်းမတစ်ဦးသည် ဤဝရတကို သတ်မှတ်ကာလအတိုင်း—၁၆ နှစ် သို့မဟုတ် ၁၂ နှစ်—ကျင့်ဆောင်ပြီးလျှင်၊ အဆုံးသတ်အလှူ (ဥပါယန) ကို ပြုလုပ်ကာ၊ ထို့နောက် ဤဝရတကို တရားဝင် အဆုံးသတ်/လွှတ်ပယ်ရမည်။

Verse 50

यावज्जीवं तु वा नार्या कार्य्यं सौभाग्यवांछया । व्रतेनानेन सदृशं स्त्रीणां सौभाग्यदायकम् ॥ ५० ॥

ကံကောင်းခြင်းနှင့် အိမ်ထောင်ရေးသုခကို လိုလားသော မိန်းမသည် အသက်တစ်လျှောက်လုံး ဤဝရတကို စောင့်ထိန်းသင့်၏။ မိန်းမတို့အတွက် ဤဝရတကဲ့သို့ အိမ်ထောင်ရေးကောင်းချီးပေးနိုင်သော ဝရတမရှိ။

Verse 51

विद्यते भुवनेष्वन्यत्तस्मान्नित्यमिति स्थितिः । ऊर्ज्जशुक्लचतुर्थ्यां तु नागव्रतमुदाहृतम् ॥ ५१ ॥

လောကအမျိုးမျိုး၌ ထာဝရတည်မြဲသော အရာတစ်စုံတစ်ရာ မရှိသဖြင့်၊ ထာဝရသော သတ္တိတရား၌ စိတ်ကို တည်စေသင့်၏။ ထို့ကြောင့် ဦရ္ဇလ (Ūrja) လ၏ လဆန်း စတုတ္ထနေ့ (Caturthī) တွင် “နာဂဝရတ” ဟူသော ဝရတကို ဆောင်ရွက်ရန် ညွှန်ကြားထားသည်။

Verse 52

प्रातर्व्रतं तु संकल्प्य धेनुशृंजगलं शुचि । पीत्वा स्नात्वाथ मध्याह्ने शंखपालादिपन्नगान् ॥ ५२ ॥

နံနက်ခင်းတွင် ဝရတကို စိတ်ကူးကတိပြု၍ သန့်ရှင်းစွာ နေထိုင်ရမည်။ ထို့နောက် “ဓေနုရှೃင်္ဂဂလ” ဟုခေါ်သော သန့်ရေကို သောက်ပြီး၊ ရေချိုးကာ နေ့လယ်တွင် သင်္ခပါလ စသည့် နာဂပဏ္ဏဂတို့ကို ရိုသေစွာ ပူဇော်ပသရမည်။

Verse 53

शेषं चाह्वामपूर्वैस्तु पूजयेदुपचारकैः । क्षीरेणाप्यायनं कुर्यादेतन्नागव्रतं स्मृतम् ॥ ५३ ॥

အရင်ဆုံး သေရှ (Śeṣa) ကို ဖိတ်ခေါ်၍ ထုံးတမ်းအတိုင်း အပူဇော်အပါအဝင် ဝတ်ပြုဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့ပြင် နို့ဖြင့် အာဟာရပေးသော ပူဇော်မှုကိုလည်း ပြုလုပ်ရမည်။ ဤသည်ကို “နာဂဝရတ” ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 54

एवंकृते तु विप्रेंद्र नृभिर्नागव्रते शुभे । विषाणि नश्यंत्यचिरान्न दशंति च पन्नगाः ॥ ५४ ॥

ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ်ရေ၊ လူတို့က ဤမင်္ဂလာရှိသော နာဂဝရတကို မှန်ကန်စွာ ဆောင်ရွက်လျှင် အဆိပ်အတောက်တို့သည် မကြာခင် ပျက်ကွယ်သွားပြီး နာဂတို့လည်း မကိုက်တော့။

Verse 55

मार्गशुक्लचतुर्थ्यां तु वर्षं यावन्मुनीश्वरा । क्षपयेदेकभक्तेन नक्तेनाथ द्वितीयकम् ॥ ५५ ॥

အို မုနိရှ္ဝရ အမြတ်ဆုံးတို့၊ မာရ္ဂရှီရ္ရှ လပြည့်ဖက် (သုက္လပက္ခ) စတုတ္ထတိထီ (Caturthī) မှ စ၍ တစ်နှစ်ပတ်လုံး ဤဝ్రတကို ထိန်းသိမ်းရမည်။ နေ့ခင်းတွင် တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်ခြင်း (ekabhakta) ပြု၍၊ ဒုတိယအကျင့်ကို ညစာသာယူသော နက္တ (nakta) အဖြစ် ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 56

अयाचितोपवासाभ्यां तृतीयकचतुर्थके । एवं क्रमेण विधिवच्चत्वार्यब्दानि मानवः ॥ ५६ ॥

တတိယနှစ်နှင့် စတုတ္ထနှစ်တွင် မတောင်းမယူဘဲ ရလာသော အစာ (အယာစိတ) ဖြင့်သာ နေထိုင်ခြင်းနှင့် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ကို လိုက်နာရမည်။ ထိုသို့ အစဉ်လိုက် ဗిధိအတိုင်း မှန်ကန်စွာ ကျင့်သုံးလျှင် လူသည် လေးနှစ်တာ ဝ్రတကို ပြည့်စုံစေသည်။

Verse 57

समाप्य च ततोऽस्यांते व्रतस्नातो महाव्रती । कारयेद्धेमघटितं भूगणेर्मूषकं रथम् ॥ ५७ ॥

ထို့နောက် ဤဝ्रတကို ပြီးမြောက်သည့်အခါ၊ အဆုံးသတ်တွင် မဟာဝ్రတီသည် ဝ्रတပြီးဆုံး အထိမ်းအမှတ် ရေချိုးပွဲ (vrata-snāna) ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ဘူဂဏ (Bhūgaṇa) အတွက် ရွှေဖြင့် ထုလုပ်ထားသော ကြွက်ပုံစံ ရထားကို ပြုလုပ်စေသင့်သည်။

Verse 58

अशक्तो वर्णकैरेव शुभ्रं चाब्जं सुपत्रकम् । तस्योपरि घटं स्थाप्य ताम्रपात्रेण संयुतम् ॥ ५८ ॥

မပြည့်စုံစွာ မဆောင်ရွက်နိုင်သူသည် အရောင်ဆေးများဖြင့် အရွက်ပွင့်ကောင်းသော အဖြူရောင် ကြာပန်းကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုကြာပန်းပေါ်တွင် ရေခွက်/ရေထည့်အိုး (ghaṭa) ကို တင်၍ ကြေးနီပန်းကန် (tāmra-pātra) နှင့် တွဲဖက်ထားရမည်။

Verse 59

पूरयेत्तंडलैः शुभ्रैस्तस्योपरि गणेश्वरम् । न्यसेद्वस्त्रयुगाच्छन्नं गंधाद्यैः पूजयेच्च तम् ॥ ५९ ॥

ထိုအိုးကို ဖြူစင်သော ဆန်စေ့များဖြင့် ဖြည့်ရမည်။ ထိုအပေါ်တွင် ဂဏေရှ (Gaṇeśa) ကို တင်ထား၍ အဝတ်နှစ်ထည်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ကာ၊ နံ့သာနှင့် အခြားပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ထိုသခင်ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 60

नैवेद्यं मोदकं कल्प्यं गणेशः प्रीयतामिति । जागरैर्शीतवाद्याद्यैः पुराणाख्यानकैश्चरेत् ॥ ६० ॥

နైవေဒျ (ပူဇော်အစား) ကို အထူးသဖြင့် မိုဒကာ ချိုချဉ်မုန့်များ ပြင်ဆင်၍ «ဂဏေရှာ ပျော်ရွှင်ပါစေ» ဟု ဆုတောင်းရမည်။ ထို့ပြင် ညလုံးနိုးကြားကာ သာယာအေးမြသော တေးဂီတနှင့် ပုရာဏဇာတ်တော်များ ရွတ်ဖတ်ပူဇော်ရမည်။

Verse 61

प्रभाते विमले स्नात्वा होमं कृत्वा विधानतः । तिलव्रीहियवश्वेतसुर्षपाज्यैः सखंडकैः ॥ ६१ ॥

သန့်ရှင်းသော မနက်အရုဏ်တွင် ရေချိုးသန့်စင်ပြီးနောက်၊ သတ်မှတ်ထားသော ဗိဓာနအတိုင်း ဟိုးမ (မီးပူဇော်) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ နှမ်း၊ ဆန်၊ မုယော၊ အဖြူမုန်ညင်းနှင့် ဂျီ (သန့်ရှင်းသော ထောပတ်) တို့ကို အစိတ်အပိုင်းလေးများဖြင့် ပူဇော်အသုံးပြုရမည်။

Verse 62

गणो गणाधिपश्चैव कूष्मांडस्त्रिपुरांतकः । लंबोदरैकदंतौ च रुक्मदंष्ट्रश्च विघ्नपः ॥ ६२ ॥

«(သူသည်) ဂဏ၊ ဂဏာဓိပ (ဂဏများ၏ အရှင်), ကူෂ္မာဏ္ဍ, တြိပုရာန္တက (တြိပုရကို ဖျက်ဆီးသူ), လမ္ဗೋದရ (ဗိုက်ကြီးသူ), ဧကဒန္တ (တစ်စွယ်ရှင်), ရုက္မဒံဋ္ဍရ (ရွှေရောင်စွယ်ရှင်), နှင့် ဝိဃ္နပ (အတားအဆီးဖယ်ရှားသူ)»။

Verse 63

ब्रह्मा यमोऽथ वरुणः सोमसूर्यहुताशनाः । गन्धमादी परमेष्ठीत्येवं षोडशनामभिः ॥ ६३ ॥

«(သူကို) ဗြဟ္မာ၊ ယမ၊ ဝရုဏ; ဆိုမ၊ စူရိယ၊ ဟုတာရှန (အဂ္နိ); ဂန္ဓမာဒီ နှင့် ပရမေဋ္ဌီ ဟူ၍—ဤသို့ နာမတော် ဆယ့်ခြောက်ပါးဖြင့် ခေါ်ယူချီးမွမ်းကြသည်»။

Verse 64

प्रणवाद्यैर्ङेंनमोंऽतैः प्रत्येकं दहने हुनेत् । वक्रतुंडेति ङेंतेन बर्मांतेनाष्टयुक्छतम् ॥ ६४ ॥

မီးထဲသို့ အဟုတိတစ်ခုချင်းစီကို «အောံ» ဖြင့်အစပြု၍ «နမဟ်» ဖြင့်အဆုံးသတ်သော မန္တရများဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် «ဝကရတုဏ္ဍ-» ဖြင့်အစပြု၍ ကာကွယ်မန်တရ (ဗရ္မန်) ဖြင့်အဆုံးသတ်သော မန္တရဖြင့် အဟုတိ ၁၀၈ ကြိမ် ပူဇော်ရမည်။

Verse 65

ततो व्याहृतिभिः शक्त्या हुत्वा पूर्णाहुतिं चरेत् । दिक्पालान्पूजयित्वा च ब्राह्मणान्भोजयेत्ततः ॥ ६५ ॥

ထို့နောက် မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဗျာဟෘတိ (vyāhṛti) သန့်ရှင်းသောအသံများဖြင့် ဟောမအာဟုတိများကို ပူဇော်၍ ပူဏ္ဏာဟုတိ (pūrṇāhuti) အပြီးသတ်အာဟုတိကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့ပြင် ဒိက္ပာလ (Dikpāla) တို့ကို ပူဇော်ပြီးနောက် ဘြာဟ္မဏတို့ကို အစာကျွေးရမည်။

Verse 66

चतुत्विंशतिसंख्याकान् मोदकैः पायसैस्तथा । सवत्सां गां ततो दद्यादाचार्याय सदक्षिणाम् ॥ ६६ ॥

မောဒက (modaka) အချိုမုန့် ၂၄ ခုနှင့် ပာယသ (pāyasa) ဆန်နို့ချိုကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် အာစာရျ (ācārya) ဆရာတော်အား နွားမတစ်ကောင်ကို နွားကလေးနှင့်အတူ သင့်လျော်သော ဒက္ခိဏာ (dakṣiṇā) ဖြင့် လှူဒါန်းရမည်။

Verse 67

अन्योभ्योऽपि यथाशक्ति भूयसीं च ततो ददेत् । प्रणम्य दक्षिणीकृत्य प्रविसृज्य द्विजोत्तमाम् ॥ ६७ ॥

ထို့နောက် မိမိစွမ်းအားအတိုင်း အခြားသူများထံသို့လည်း လှူဒါန်းပြီး ထို့ထက်ပို၍ စေတနာကြီးစွာ ပေးကမ်းရမည်။ ထို့ပြင် ဦးချ၍ ဒက္ခိဏာ (dakṣiṇā) ကို သင့်တော်စွာ ပေးအပ်ပြီးနောက် မြတ်သော ဘြာဟ္မဏကို လေးစားစွာ ပြန်လွှတ်ရမည်။

Verse 68

बन्धुभिः सह भुंजीत स्वयं च प्रीतमानसः । एतद्व्रतं नरः कृत्वा भुक्त्वा भोगानिहोत्तमान् ॥ ६८ ॥

သူသည် ဆွေမျိုးများနှင့်အတူ စားသောက်ရမည်၊ မိမိကိုယ်တိုင်လည်း စိတ်ပျော်ရွှင်၍ စားသောက်ရမည်။ ဤဝရတ (vrata) ကို ဆောင်ရွက်ပြီးသော လူသည် ဤလောက၌ အကောင်းဆုံးသော အပျော်အပါးများကို ခံစားရသည်။

Verse 69

सायुज्यं लभते विष्णोर्गणेशस्य प्रसादतः । केचिद्वरव्रतं नाम प्राहुरेतस्य नारद ॥ ६९ ॥

ဂဏေရှ (Gaṇeśa) ၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ဗိဿ္ဏု (Viṣṇu) နှင့် စာယုဇျ (sāyujya) ဟူသော နီးကပ်ပေါင်းစည်းခြင်းကို ရရှိသည်။ အို နာရဒ (Nārada)၊ အချို့က ဤအကျင့်ကို «ဝရ-ဝရတ» (Vara-vrata) ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 70

विधानमेतदेवापि फलं चापीह तत्समम् । पौषमासचतुर्थ्यां तु विघ्नेशं प्रार्थ्य भक्तितः ॥ ७० ॥

ဤသည်ပင် သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းဖြစ်၍ ဤနေရာ၌ ရလဒ်အကျိုးလည်း ထိုတူညီ၏။ သို့ရာတွင် ပေါုရှ (Pauṣa) လ၏ စတုထ္ထီနေ့၌ အတားအဆီးဖယ်ရှားရှင် ဝိဃ္နေရှ (ဂဏေရှ) ထံသို့ ဘက္တိဖြင့် ဆုတောင်းရမည်။

Verse 71

विप्रैकं भोजयेच्चैवं मोदकैर्दक्षिणां ददेत् । एवं कृते मुने भूयाद्व्रती संपत्तिभाजनम् ॥ ७१ ॥

ထို့ကြောင့် ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးကို အစာကျွေး၍ မောဒက (modaka) များဖြင့် ဒက္ခိဏာ ပေးရမည်။ ဤသို့ပြုလုပ်ပြီးလျှင် မုနိယေ၊ ဝရတကို ထိန်းသိမ်းသူသည် နောက်တဖန် စည်းစိမ်ချမ်းသာကို ခံယူရန် သင့်တော်သော အိုးအိမ်ဖြစ်လာ၏။

Verse 72

माघकृष्णचतुर्थ्यां तु संकष्टव्रतमुच्यते । तत्रोपवासं संकल्प्य व्रती नियमपूर्वकम् ॥ ७२ ॥

မာဃ (Māgha) လ၏ အမှောင်ဖက် စတုထ္ထီနေ့၌ “သင်္ကဋ္ဌ ဝရတ” (Saṅkaṣṭa-vrata) ဟု ခေါ်သော ဝရတကို သတ်မှတ်ထားသည်။ ထိုနေ့၌ ဝရတထိန်းသူသည် အစာရှောင်မည်ဟု သံကల్ప ပြုကာ စည်းကမ်းနှင့် ထိန်းချုပ်မှုတို့ဖြင့် ဝရတကို ထိန်းသိမ်းရမည်။

Verse 73

चंद्रोदयमभिव्याप्य तिष्ठेत्प्रयतमानसः । ततश्चंद्रोदये प्राप्ते मृन्मयं गणनायकम् ॥ ७३ ॥

စိတ်ကို စည်းကမ်းတကျ ထိန်းထား၍ လရောင်ထွက်ချိန်အထိ သတိပြုကာ စောင့်နေရမည်။ ထို့နောက် လထွက်လာသောအခါ မြေဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော ဂဏနာယက (ဂဏေရှ) ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 74

विधाय विन्यसेत्पीठे सायुधं च सवाहनम् । उपचारैः षोडशभिः समभ्यर्च्य विधानतः ॥ ७४ ॥

စီစဉ်ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ပီဋ္ဌပေါ်တွင် (ဒေဝတားကို) အာယုဓများနှင့် ယာဉ်တော်နှင့်အတူ တင်ထားရမည်။ ထို့နောက် ဗိဓာနအတိုင်း ဥပစာရ ၁၆ မျိုး (ṣoḍaśopacāra) ဖြင့် မှန်ကန်စွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 75

मोदकं चापि नैवेद्यं सगुडं तिलकुट्टकम् । ततोऽर्घ्यं ताम्रजे पात्रे रक्तचंदनमिश्रितम् ॥ ७५ ॥

နైవေဒျအဖြစ် ချိုမြိန်သော မိုဒကာနှင့် သကြားညိုရောနှောထားသော နှမ်းချိုကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ကြေးအိုး၌ အနီရောင် စန္ဒနရောစပ်၍ အရ္ဃျကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 76

सकुशं च सदूर्वं च पुष्पाक्षतसमन्वितम् । सशमीपत्रदधि च कृत्वा चंद्राय दापयेत् ॥ ७६ ॥

ကူရှမြက်နှင့် ဒူရ္ဝာမြက်၊ ပန်းနှင့် မကွဲသော ဆန်စေ့(အက္ခတ)တို့ပါဝင်အောင် ပြင်ဆင်ပြီး၊ ရှမီရွက်နှင့် ဒဓိ(ယိုဂတ်/နို့ချဉ်)ကိုပါ ထည့်ကာ လမင်းသို့ ပူဇော်စေရာ၏။

Verse 77

गगनार्णवमाणिक्य चंद्र दाक्षायणीपते । गृहाणार्घ्यं मया दत्तं गणेशप्रतिरूपक ॥ ७७ ॥

အို လမင်း—ကောင်းကင်သမုဒ္ဒရာ၏ ရတနာ၊ ဒာက္ရှာယဏီ၏ အရှင်၊ ဂဏေရှ၏ ပုံရိပ်ကို ဆောင်သူ—ကျွန်ုပ် ပူဇော်ထားသော အရ္ဃျကို လက်ခံတော်မူပါ။

Verse 78

एवं दत्त्वा गणेशाय दिव्यार्घ्यं पापनाशनम् । शक्त्या संभोज्य विप्राग्र्यान्स्वयं भुंजीत चाज्ञया ॥ ७८ ॥

ဤသို့ ပాపနာရှင်သော ဒိဗ္ယအရ္ဃျကို ဂဏေရှအား ဆက်ကပ်ပြီးနောက်၊ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း အထူးမြတ်သော ဗြာဟ္မဏများကို ကျွေးမွေးရမည်။ ထို့နောက် ခွင့်ပြုချက်ရပြီးမှ ကိုယ်တိုင် စားသုံးရမည်။

Verse 79

एवं कृत्वा व्रतं विप्र संकष्टाख्यं शूभावहम् । समृद्धो धनधान्यैः स्यान्न च संकष्टमाप्नुयात् ॥ ७९ ॥

အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဤသို့ “သင်္ကဋ္ဌ” ဟု ခေါ်သော မင်္ဂလာဝရတကို ဆောင်ရွက်လျှင် ငွေကြေးနှင့် စပါးသီးနှံ ပေါများ၍ ဒုက္ခအကျပ်အတည်းကို မကြုံရ။

Verse 80

माघशुक्लचतुर्थ्यां तु गौरीव्रतमनुत्तमम् । तस्यां तु गौरी संपूज्या संयुक्ता योगिनीगणैः ॥ ८० ॥

မာဃလ၏ လင်းပက္ခ စတုတ္ထတိထိ (Caturthī) တွင် အထူးမြတ်သော «ဂေါရီဝရတ» ဟူသော ဝရတရှိ၏။ ထိုနေ့၌ ယောဂိနီအစုအဝေးတို့နှင့်အတူရှိသော မယ်တော် ဂေါရီကို သဒ္ဓါဖြင့် စနစ်တကျ ပူဇော်ရမည်။

Verse 81

नरैः स्त्रीभिर्विशेषेण कुंदपुष्पैः सकुंकुमैः । रक्तसूत्रे रक्तपुष्पैस्तथैवालक्तकेन च ॥ ८१ ॥

ယောက်ျားတို့နှင့် အထူးသဖြင့် မိန်းမတို့သည် ကုန္ဒပန်းကို ကုင်ကူမ (နံ့သာ/ကေသရ) နှင့်ရော၍၊ အနီရောင်ကြိုးနှင့် အနီရောင်ပန်းများဖြင့်၊ ထို့အပြင် အလ္တာ (အနီရောင်လက်သည်းဆိုး) ဖြင့်လည်း ထုံးတမ်းအတိုင်း ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 82

धूपैर्दीपंश्च बलिभिः सगुडैनार्द्रकेण च । पयसा पायसेनापि लवणेन च पालकैः ॥ ८२ ॥

နံ့သာမီးခိုး (ဓൂപ) နှင့် မီးအလင်း (ဒီပ) တို့ဖြင့်၊ ဘလိ (ပူဇော်အနုဂ္ဂဟ) များဖြင့်၊ ဂုဋ (သကြားခဲ) နှင့် လတ်ဆတ်သော အာဒြက (ဂျင်း) ဖြင့်၊ နို့နှင့် ပာယသ (နို့ထမင်းချို) ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဆားနှင့် အရွက်စိမ်း (ပလက/စပင်နစ်) တို့ဖြင့်လည်းကောင်း—ပူဇော်ရမည်။

Verse 83

पूज्याश्चाविधवा नार्यस्तथा विप्राः सुशोभनाः । सौभाग्यवृद्धये देयो भोक्तव्यं बंधुभिः सह ॥ ८३ ॥

မုဆိုးမမဟုတ်သော မိန်းမများကို ဂုဏ်ပြုရမည်၊ ထို့အတူ သင့်တော်၍ မြတ်သော ဗြာဟ္မဏများကိုလည်း ဂုဏ်ပြုရမည်။ ကံကောင်းခြင်းတိုးပွားစေရန် အလှူပေးရမည်၊ ထို့ပြင် ပူဇော်ပြီးသော အစာကို မိသားစုဆွေမျိုးတို့နှင့်အတူ စားသုံးရမည်။

Verse 84

इदं गौरीव्रतं विप्र सौभाग्यारोग्यवर्द्धनम् । प्रतिवर्षं प्रकर्त्तव्यं नारीभिश्च नरैस्तथा ॥ ८४ ॥

အို ဗြာဟ္မဏရေ၊ ဤ «ဂေါရီဝရတ» သည် ကံကောင်းခြင်းနှင့် ကျန်းမာရေးကို တိုးပွားစေသည်။ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း မိန်းမတို့လည်းကောင်း ယောက်ျားတို့လည်းကောင်း ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 85

ढुंढिव्रतं परैः प्रोक्तं कैश्चित्कुंडव्रतं स्मृतम् । ललिताव्रतमित्यन्यैः शांतिव्रतमथापरैः ॥ ८५ ॥

အချို့က ဤကို «ဓုံဓိ-ဝြတ» ဟုဆိုကြပြီး၊ အချို့က «ကုဏ္ဍ-ဝြတ» ဟုမှတ်ယူကြသည်။ တချို့က «လလိတာ-ဝြတ» ဟုခေါ်ကြ၍၊ အခြားတချို့က «ရှာန္တိ-ဝြတ» ဟုလည်းခေါ်ကြသည်။

Verse 86

स्नानं दानं जपो होमः सर्वमस्यां कृतं मुने । भवेत्सह स्रगुणितं प्रसादाद्दंतिनः सदा ॥ ८६ ॥

အို မုနိရေ၊ ရေချိုးခြင်း၊ ဒါနပြုခြင်း၊ မန္တရဇပခြင်း၊ ဟောမမီးပူဇာ—ဤအခါ၌ ပြုသမျှအရာအားလုံးသည် ဒန္တီ (သခင် ဂဏေရှ) ၏ကရုဏာတော်ကြောင့် အမြဲတမ်း တစ်ထောင်ဆတိုးပွားလာမည်။

Verse 87

चतुर्थ्यां फाल्गुने मासि ढुंढिराजव्रतं शुभम् । तिलषिष्टैर्द्विजान् भोज्य स्वयं चाश्नीत मानवः ॥ ८७ ॥

ဖာလ္ဂုနလတွင် စန္ဒြလ၏ စတုတ္ထနေ့ (စတုရ္ထီ) ၌ မင်္ဂလာရှိသော ဓုံဓိရာဇ-ဝြတကို ကျင့်သင့်သည်။ နှမ်းဖြင့်ပြုလုပ်သော အစားအစာများဖြင့် ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များကို ဧည့်ခံကျွေးမွေးကာ၊ အကျင့်ပြုသူကိုယ်တိုင်လည်း စားသုံးရမည်။

Verse 88

गणेशाराधनपरो दानहोमप्रपूजनैः । तिलैरेव कृतैः सिद्धिं प्राप्नुयात्तत्प्रसादतः ॥ ८८ ॥

ဂဏေရှကို အလွန်အာရုံစိုက်၍ ပူဇာပြုသူသည်—ဒါန၊ ဟောမ၊ နှင့် အလေးအနက်ပူဇာကို နှမ်းဖြင့်သာ ပြုလုပ်လျှင်—ထိုသခင်၏ကရုဏာတော်ကြောင့် စိဒ္ဓိ (အောင်မြင်မှု) ကို ရရှိမည်။

Verse 89

सौवर्णं गजवक्त्रं च कृत्वा संपूज्य यत्नतः । द्विजाग्र्याय प्रदातव्यं सर्वसंपत्समृद्धये ॥ ८९ ॥

ဆင်မျက်နှာတော်ရှိသော (သခင် ဂဏေရှ) ၏ ရွှေရုပ်တုကို ပြုလုပ်၍ အလွန်ဂရုစိုက်ကာ ပူဇာပြုပြီးနောက်၊ အထူးကောင်းမြတ်သော ဗြာဟ္မဏ (ဒွိဇ) တစ်ဦးအား ပေးလှူသင့်သည်—စည်းစိမ်ဥစ္စာ အလုံးစုံ ပြည့်စုံတိုးပွားစေရန်။

Verse 90

यस्मिन्कस्मिन्भवेन्मासि चतुर्थी रविवारयुक् । सांगारका वा विप्रेंद्र सा विशेषफलप्रदा ॥ ९० ॥

အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်တော်၊ မည်သည့်လမဆို ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း တနင်္ဂနွေနှင့် တိုက်ဆိုင်သော စတုရ္ထီ သို့မဟုတ် အင်္ဂါနေ့နှင့် ဆက်စပ်သော စာင်္ဂါရကာ စတုရ္ထီ သည် အထူးထူးခြားသော အကျိုးဖလကို ပေးတတ်၏။

Verse 91

सर्वासु च चतुर्थीषु शुक्लास्वप्यसितासु च । विघ्नेश एव देवेशः संपूज्यो भक्तितत्परैः ॥ ९१ ॥

စတုရ္ထီနေ့တိုင်းတွင်—လင်းလက်သော ပက္ခဒ်၌ဖြစ်စေ မှောင်မိုက်သော ပက္ခဒ်၌ဖြစ်စေ—ဒေဝတို့၏ အရှင် ဗိဃ္နေရှ တော်တစ်ပါးတည်းကို ဘက္တိ၌ တည်ကြည်သူတို့က အပြည့်အဝ သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 92

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे द्वाद्शमास चतुर्थीव्रतनिरूपणं नाम त्रयोदशाधिकसततमोऽध्यायः ॥ ११३ ॥

ဤသို့ဖြင့် ဂုဏ်ထူးမြတ်သော ဘృဟန္နာရဒီယ ပုရာဏ၏ ပူရ္ဝဘာဂ၌၊ မဟာဝတ္ထု (ဘృဟဒုပါഖျာန) အတွင်း၊ စတုတ္ထပဒ၌၊ «တစ်နှစ်တစ်လုံး ဒွါဒသမాస စတုရ္ထီဝြတ ရှင်းလင်းချက်» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၁၁၃ သည် ပြီးဆုံး၏။