Adhyaya 72: The Reconciliation Rite, Sarasvati Sacrifice, and the Birth of Uttama Manu (Auttama Manvantara Prelude)

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे औत्तममन्वन्तरे एकसप्ततितमोऽध्यायः । द्विसप्ततितमोऽध्यायः- ७२ मार्कण्डेय उवाच ततः स्वनगरं प्राप्य तं ददर्श द्विजं नृपः । समेतं भार्यया चैव शीलवत्या मुदान्वितम् ॥

ဤသို့ဖြင့် သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ ပုရာဏ၌ အော်တ္တမ မန္ဝန္တရအတွင်း အခန်း ခုနစ်ဆယ်တစ် (၇၁) ပြီးဆုံး၏။ အခန်း ခုနစ်ဆယ်နှစ် (၇၂) စတင်၏။ မာရ္ကဏ္ဍေယက ပြောသည်—ထို့နောက် မင်းသည် မိမိ၏ မြို့သို့ ရောက်လာသောအခါ သီလပြည့်ဝ၍ ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းသော ဇနီးနှင့်အတူရှိသော ထိုဗြာဟ္မဏကို တွေ့မြင်၏။

Verse 2

ब्राह्मण उवाच राजवर्य ! कृतार्थोऽस्मि यतो धर्मो हि रक्षितः । धर्मज्ञेह भवता भार्यामानयता मम ॥

ဗြာဟ္မဏက ပြောသည်—အို မင်းတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသော မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် ပြည့်စုံသွားပြီ။ အကြောင်းမူ ဓမ္မသည် အမှန်တကယ် ကာကွယ်ခံရပြီ—ဓမ္မကို သိမြင်သော သင်က ကျွန်ုပ်၏ ဇနီးကို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်ပေးခြင်းဖြင့် ဖြစ်၏။

Verse 3

राजोवाच कृतार्थस्त्वं द्विजश्रेष्ठ ! निजधर्मानुपालनात् । वयं सङ्कटिनो विप्र ! येषां पत्नी न वेष्मनि ॥

မင်းကြီးက ပြောသည်။ “အို ဒွိဇအထက်မြတ်သော ဘြာဟ္မဏ၊ သင်သည် မိမိ၏ ဓမ္မတာဝန်ကို လိုက်နာခြင်းဖြင့် ပြည့်စုံနေပြီ။ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့သည် အခက်အခဲဒုက္ခ၌ ရှိကြသည်၊ အို ဘြာဟ္မဏ—အိမ်တွင် ဇနီးမရှိသူတို့ ဖြစ်ကြသည်။”

Verse 4

ब्राह्मण उवाच नरेन्द्र ! सा हि विपिने भक्षिताऽऽ श्वनापदैर्यदि । अलन्तया किमन्यस्या न पाणिर्गृह्यते त्वया । क्रोधस्य वशमागम्य धर्मो न रक्षितस्त्वया ॥

ဘြာဟ္မဏက ပြောသည်။ “အို လူတို့၏ အရှင်၊ သူမကို တောထဲရှိ တိရစ္ဆာန်ရိုင်းများ စားသွားခဲ့လျှင် ထိုမျှဖြင့် လုံလောက်ပြီ—အဘယ်ကြောင့် အခြားမိန်းမ၏ လက်ကို မယူသနည်း။ သို့သော် ဒေါသ၏ အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်၍ သင်သည် ဓမ္မကို မကာကွယ်ခဲ့ပေ။”

Verse 5

राजोवाच न भक्षिताऽऽ मे दयिता श्वापदैः सा हि जीवति । अविदूषितचारित्रा कथमेतत्करोम्यहम् ॥

မင်းကြီးက ပြောသည်။ “ကျွန်ုပ်၏ ချစ်သူဇနီးကို တိရစ္ဆာန်များ မစားသွားပါ; သူမ အသက်ရှင်နေသည်။ သူမ၏ အကျင့်သီလသည် အညစ်အကြေးမရှိ—ကျွန်ုပ် ဘယ်လိုလုပ်နိုင်မလဲ (အခြားဇနီးယူခြင်းကို)?”

Verse 6

ब्राह्मण उवाच यदि जीवति ते भार्या न चैव व्यभिचारिणी । तदपत्नी कताजन्म किं पापं क्रियते त्वया ॥

ဘြာဟ္မဏက ပြောသည်။ “သင်၏ ဇနီးသည် အသက်ရှင်ပြီး သစ္စာမဖောက်လျှင်၊ သင်ကိုယ်တိုင်က ဘာအပြစ်ကို ကျူးလွန်ခဲ့သဖြင့် ဇနီးမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်လာရသနည်း?”

Verse 7

राजोवाच आनीताऽपि हि सा विप्र ! प्रतिकूला सदैव मे । दुःखाय न सुखायालं तस्या मैत्री न वै मयि । तथा त्वं कुरु यत्नं मे यथा सा वशगामिनी ॥

မင်းကြီးက ပြောသည်။ “အို ဘြာဟ္မဏ၊ သူမကို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သော်လည်း သူမသည် အမြဲတမ်း ကျွန်ုပ်ကို ရန်လိုနေသည်။ သူမသည် ပျော်ရွှင်မှုအတွက် မဟုတ်ဘဲ ဝမ်းနည်းမှုအတွက်သာ လုံလောက်သည်; ကျွန်ုပ်အပေါ် ချစ်ခင်မှု မရှိ။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်အတွက် အားထုတ်ပေးပါ၊ သူမသည် ကျွန်ုပ်၏ အလိုတော်ကို လိုက်နာလာစေရန်။”

Verse 8

ब्राह्मण उवाच तव संप्रीतये तस्याः वरेष्टिरुपकारिणी । क्रियते मित्रकामैर्या मित्रविन्दां करोमि ताम् ॥

ဗြာဟ္မဏက ပြောသည်— «သင်၏ အပြည့်အဝ ကျေနပ်မှုအတွက်၊ သူမအတွက် အကျိုးအမြတ် အလွန်ကြီးသော ‘vara‑iṣṭi’ (ကောင်းချီးပေးသော အဟုတိ/ယဇ်) ရှိသည်။ မိတ်သဟာယကို လိုလားသူတို့က ဆောင်ရွက်ကြပြီး၊ ထိုယဇ်အားဖြင့် ငါသည် သူမကို ‘Mitravindā’—မိတ်ရင်းနှီးမှုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသူ (သို့) မိတ်သဘောကို ကိုယ်စားပြုသူ—အဖြစ် ပြုမည်»။

Verse 9

अप्रीतयोः प्रीतिकरो सा हि संजननी परम् । भार्यापत्योर्मनुष्येन्द्र ! तान्तवेष्टिं करोम्यहम् ॥

«ချစ်ခင်မှု မရှိသူတို့အတွက်လည်း ထိုယဇ်၏ အာနိသင်က ချစ်ခင်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ အမှန်တကယ်ပင်၊ ဇနီးနှင့် ခင်ပွန်းအကြား သဟဇာတကို ဖြစ်စေသော အမြင့်ဆုံး အကြောင်းတရားဖြစ်သည်၊ လူတို့၏ အရှင်တော်။ ငါသည် ‘tāntava‑iṣṭi’ ကို ဆောင်ရွက်မည်»။

Verse 10

यत्र तिष्ठति सा सुभ्रूस्तव भार्या महीपते । तस्मादानयतां सा ते परां प्रीतिमुपैष्यति ॥

«အို မင်းကြီး၊ မျက်ခုံးလှသော သင်၏ မိဖုရား နေထိုင်ရာ မည်သည့်နေရာမဆို ထိုနေရာမှ ခေါ်ဆောင်လာပါစေ။ သူမသည် သင်အပေါ် အမြင့်ဆုံး ချစ်ခင်မှုကို ရရှိလိမ့်မည်»။

Verse 11

मार्कण्डेय उवाच इत्युक्तः स तु सम्भारानशेषानवनिपतिः । आनिनाय चकारेष्टिं स च तां द्विजसत्तमः ॥

မာရ္ကဏ္ဍေယက ပြောသည်— ထိုသို့ ပြောကြားခံရသဖြင့် မင်းကြီးသည် လိုအပ်သော ပစ္စည်းအားလုံးကို ယူဆောင်လာ하였다။ ထို့နောက် နှစ်ကြိမ်မွေးမြတ်သော အကောင်းဆုံး ဗြာဟ္မဏက ‘iṣṭi’ (ယဇ်ပူဇော်ပွဲ) ကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 12

सप्तकृत्वः स तु तदा चकारेष्टिं पुनः पुनः । तस्य राज्ञो द्विजश्रेष्ठो भार्यासम्पादनाय वै ॥

ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏအကောင်းဆုံးသည် ထိုမင်းကြီးအတွက် ‘iṣṭi’ ကို ခုနစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ထပ်ခါထပ်ခါ ဆောင်ရွက်하였다—အမှန်တကယ်ပင် သူ၏ မိဖုရားကို ပြန်လည်ရရှိစေရန် (သို့) အတည်ပြုစေရန် အတွက် ဖြစ်သည်။

Verse 13

यदारोपितमैत्रीन्ताममন্যत महामुनिः । स्वभर्तरि तदा विप्रस्तमुवाच नराधिपम् ॥

မဟာရသီက မိမိခင်ပွန်းအပေါ် မေတ္တာနှင့် မိတ်သဟာယစိတ်ကို သူမအတွင်း ထည့်သွင်းထားပြီးကြောင်း စဉ်းစားသိမြင်သော်၊ ဗြာဟ္မဏသည် မင်းထံသို့ စကားဆို၏။

Verse 14

आनीयतां नरश्रेष्ठ ! या तवेष्टात्मनोऽन्तिकम् । भुङ्क्ष्व भोगांस्तया सार्धं यज यज्ञान्स्तथादृतः ॥

«အို လူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ iṣṭi ယဇ်ကို ပြုလုပ်ပြီးသူဖြစ်သော သင်၏ ရှေ့တော်သို့ သူမကို ခေါ်ဆောင်လာပါ။ သူမနှင့်အတူ သင့်အခွင့်အရေးတော်မူသော အပျော်အပါးကို ခံစားပါ၊ ထို့အပြင် လေးစားစွာဖြင့် ယဇ်ပူဇော်မှုတို့ကိုလည်း ပြုလုပ်ပါ» ဟုဆို၏။

Verse 15

मार्कण्डेय उवाच इत्युक्तस्तेन विप्रेण भूपालो विस्मितस्तदा । सस्मार तं महावीर्यं सत्यसन्धं निशाचरम् ॥

မာရ္ကဏ္ဍေယက ဆိုသည်– ထိုဗြာဟ္မဏ၏ အမိန့်ညွှန်ကြားချက်ကို ခံယူပြီးနောက် အံ့ဩနေသော မင်းသည် သစ္စာ၌ တည်ကြည်၍ အင်အားကြီးမားသော ညလှည့်သွားသတ္တဝါ (niśācara) ကို သတိရလေ၏။

Verse 16

स्मृतस्तेन तदा सद्यः समुपेत्य नराधिपम् । किं करोमीति सोऽप्याह प्रणिपत्य महामुने ॥

မင်းက သူ့ကို သတိရလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် မင်းထံသို့ ရောက်လာ၏။ ဦးညွှတ်ကန်တော့ပြီး လေးစားစွာဖြင့် «အို မဟာရသီ၊ ကျွန်ုပ် ဘာလုပ်ရမည်နည်း» ဟုဆို၏။

Verse 17

ततस्तेन नरेन्द्रेण विस्तरेण निवेदिते । गत्वा पातालमादाय राजपत्नीमुपाययौ ॥

ထို့နောက် မင်းက အကြောင်းအရာအားလုံးကို အသေးစိတ် ရှင်းပြပြီးသော်၊ သူသည် ပာတာလာ (Pātāla) သို့ ဆင်းသွားကာ မင်း၏ မိဖုရားကို ယူဆောင်၍ ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်လာ၏။

Verse 18

आनीता चातिहार्देन सा ददर्श तदा पतिम् । उवाच च प्रसीदेति भूयोभूयो मुदान्विता ॥

ချစ်ခင်မြတ်နိုးစွာဖြင့် ခေါ်ဆောင်လာပြီးနောက်၊ သူမသည် မိမိ၏ခင်ပွန်းကို တွေ့မြင်လေ၏။ ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းစွာဖြင့် «ကျေးဇူးပြုပါ၊ စိတ်တော်ကျပါစေ» ဟု ထပ်တလဲလဲ ပြောလေ၏။

Verse 19

ततः स राजा रभसा परिष्वज्याह मानिनीम् । प्रिये ! प्रसन्न एवाहं भूयोऽप्येवं ब्रवीषि किम् ॥

ထို့နောက် ဘုရင်သည် မာန်မာနရှိသော မိန်းမကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ဖက်လျက် ပြောလေ၏။ «ချစ်သူရေ၊ ငါသည် အလွန်ပင် စိတ်တော်ကျပြီးသား—အဘယ်ကြောင့် ထပ်မံ၍ ဒီလို ပြောနေသနည်း»။

Verse 20

पत्नीउवाच यदि प्रसादप्रवणं नरेन्द्र ! मयि ते मनः । तदेतदभियाचे त्वां तत् कुरुष्व ममार्हणम् ॥

မိဖုရားက ပြောလေ၏။ «အို ဘုရင်၊ သင်၏စိတ်သည် ကျွန်မကို အနုဂ्रहပြုလိုလျှင်၊ ဤအရာကို တောင်းဆိုပါ၏—ကျွန်မအတွက် ဂုဏ်ပြုခြင်း/ဝတ်ပြုခြင်း၏ အမှုကို ပြုလုပ်ပေးပါ»။

Verse 21

राजोवाच निःशङ्कं ब्रूहि मत्तो यद्भवात्या किञ्चिदीप्सितम् । तदलब्ध्यं न ते भीरु ! तवायत्तोऽस्मि नान्यथा ॥

ဘုရင်က ပြောလေ၏။ «မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ငါထံမှ သင်လိုချင်သမျှကို ပြောပါ။ ကြောက်ရွံ့တတ်သူရေ၊ သင့်အတွက် မရနိုင်သောအရာ မရှိပါ; ငါသည် သင့်အမိန့်အောက်တွင် ရှိ၏—အခြားမဟုတ်»။

Verse 22

पत्नीउवाच मदर्थं तेन नागेन सुता शप्ता सखी मम । मूका भविष्यसीत्याह सा च मूकत्वमागताः ॥

မိဖုရားက ပြောလေ၏။ «ကျွန်မအတွက် ကျွန်မ၏မိတ်ဆွေ—အဲဒီ မိန်းကလေး—ကို နာဂါက ‘နင်သည် စကားမပြောနိုင်သူ ဖြစ်ရမည်’ ဟု ကျိန်စာတင်ခဲ့သည်။ ထိုကြောင့် သူမသည် အမှန်တကယ် မူန့်တိတ်သွားလေ၏»။

Verse 23

तस्याः प्रतिक्रियां प्रीत्या मम शक्नोति चेद्भवान् । वाग्विघातप्रशान्त्यर्थं ततः किं न कृतं मम ॥

သင်သည် ကျွန်ုပ်ကို ချစ်ခင်သနားကြင်နာမှုကြောင့် သူမအတွက် ကုထုံးတစ်ရပ်ကို ဆောင်ရွက်နိုင်လျှင်၊ ထိုစကားပြောအတားအဆီးကို သက်သာစေရန် ကျွန်ုပ်က မလုပ်နိုင်သည့်အရာ မည်သို့ရှိနိုင်မည်နည်း။

Verse 24

मार्कण्डेय उवाच ततः स राजा तं विप्रमाहास्मिन् कीदृशी क्रिया । तन्मूकतापनॊदाय स च तं प्राह पार्थिवम् ॥

မာရ္ကဏ္ဍေယက ဆိုသည်—ထို့နောက် မင်းကြီးသည် ထိုဗြာဟ္မဏကို “ထိုအသံမထွက်မပြောနိုင်ခြင်းကို ဖယ်ရှားရန် မည်သို့သော ရိတိ (ပူဇော်ပွဲ) ရှိသနည်း” ဟု မေးမြန်းရာ၊ ထိုဗြာဟ္မဏသည် အုပ်ချုပ်သူထံ ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။

Verse 25

ब्राह्मण उवाच भूप ! सारस्वतीमिष्टिं करोमि वचनात्तव । पत्नी तवेयमानृण्यं यातु तद्वाक्प्रवर्तनात् ॥

ဗြာဟ္မဏက ဆိုသည်—“အို မင်းကြီး၊ မင်း၏ အမိန့်အတိုင်း ကျွန်ုပ်သည် စရஸဝတီ-ဣဋ္ဌိ (Sarasvatī-iṣṭi) ကို ဆောင်ရွက်မည်။ သူမ၏ ဝါစာ (စကား) ကို လှုပ်ရှားစေခြင်းအားဖြင့် မင်း၏ မိဖုရားသည် အကြွေး/တာဝန်ကို ပြန်လည်ရှင်းလင်းကာ လွတ်မြောက်ပါစေ။”

Verse 26

मार्कण्डेय उवाच इष्टिं सारस्वतीं चक्रे तदर्थं स द्विजोत्तमः । सारस्वतानि सूक्तानि जजाप च समाहितः ॥

မာရ္ကဏ္ဍေယက ဆိုသည်—ထိုအကြောင်းအတွက် ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အကောင်းဆုံးသူသည် စရஸဝတီ-ဣဋ္ဌိ ကို ဆောင်ရွက်ပြီး စိတ်တည်ငြိမ်စွာ စရஸဝတီ သီချင်းတော်များကို ရွတ်ဆို하였다။

Verse 27

ततः प्रवृत्तवाक्यान्तां गर्गः प्राह रसातले । उपकारः सखिभर्त्रा कृतोऽयमतिदुष्करः ॥

ထို့နောက် သူမ၏ စကားပြောမှု စီးဆင်းလာသောအခါ ဂါရ္ဂသည် ရသာတလ (Rasātala) တွင် “မိဖုရား၏ မိတ်ဆွေ၏ ခင်ပွန်းက ပြုသော ဤကူညီမှုသည် အလွန်ရှားပါး၍ အလွန်ခက်ခဲသော အရာတည်း” ဟု ပြော하였다။

Verse 28

इत्तं ज्ञानं समासाद्य नन्दा शीघ्रगतिः पुरम् । ततो राज्ञीं परिष्वज्य स्वसखीमुरगात्मजा ॥

ဤသို့ လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာ၏ ဉာဏ်ကို ရရှိပြီးနောက် လှုပ်ရှားမြန်သော နန္ဒာသည် မြို့သို့ သွားလေ၏။ ထို့နောက် နဂါးမင်း၏ သမီးသည် မိမိ၏ မိတ်ဆွေဖြစ်သော မိဖုရားကို ဖက်လှမ်းလေ၏။

Verse 29

तञ्च संस्तूय भूपालं कल्याणोक्त्या पुनः पुनः । उवाच मधुरं नागी कृतासनपरिग्रहा ॥

ထို့နောက် မြေကြီးကို ကာကွယ်သော အရှင်ဘုရင်ကို မင်္ဂလာစကားများဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ချီးမွမ်းပြီး၊ နဂါးမိန်းမသည် ထိုင်ရာယူကာ ချိုသာစွာ ပြောလေ၏။

Verse 30

उपकारः कृतो वीर ! भवता यो ममाधुना । तेनास्म्याकृष्टहृदया यद्ब्रवीमि शृणुष्व तत् ॥

«အို သူရဲကောင်း၊ ယခုလေးတင် သင်က ငါ့အပေါ် ပြုခဲ့သော ကြင်နာမှုကြောင့် ငါ့နှလုံးသည် သင့်ထံသို့ ဆွဲငင်လျက်ရှိ၏။ ထို့ကြောင့် ငါပြောမည့်စကားကို နားထောင်လော့»။

Verse 31

तव पुत्रो महावीर्यो भविष्यति नराधिप । तस्माप्रतिहतं चक्रमस्यां भुवि भविष्यति ॥

«အို လူတို့၏ အရှင်၊ သင်၏ သားသည် အလွန်ကြီးမားသော သတ္တိဗလရှိလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ဤမြေပြင်ပေါ်တွင် သူ၏ အာဏာစက်ဝိုင်း (အုပ်စိုးမှု၏ စက်) သည် အတားအဆီးမရှိ လှည့်ပတ်လိမ့်မည်»။

Verse 32

सर्वार्थशास्त्रतत्त्वज्ञो धर्मानुष्ठानतत्परः । मन्वन्तरेश्वरॊ धीमान् ! भविष्यति स वै मनुः ॥

«သူသည် လူ့ဘဝ၏ ရည်မှန်းချက်များနှင့် ဆိုင်သော သာသနာကျမ်းများ အားလုံး၏ အမှန်တရားကို သိမြင်လိမ့်မည်။ သူသည် ဓမ္မကို လက်တွေ့ကျင့်သုံးရာ၌ သစ္စာရှိလိမ့်မည်။ ပညာရှိဖြစ်၍ မန္ဝန္တရ တစ်ခေတ်၏ အရှင်ဖြစ်မည်—အမှန်ပင် သူသည် မနု (Manu) ဖြစ်လိမ့်မည်»။

Verse 33

मार्कण्डेय उवाच इति दत्वा वरं तस्मै नागराजसुता ततः । सखीṃ तां संपरिष्वज्य पातालमगमन्मुने ॥

မာရ္ကဏ္ဍေယက ဆိုသည်– «ဤသို့ ကောင်းချီးပေးပြီးနောက် နာဂမင်း၏ သမီးသည် မိတ်ဆွေကို ဖက်လှုပ်ကာ၊ အို ရှင်ရသေ့၊ ပာတာလာသို့ ဆင်းသွား하였다»။

Verse 34

तत्र तस्य तया सार्धं रमतः पृथिवीपतेः । जगाम कालः सुमहान् प्रजाः पालयतस्तथा ॥

ထိုနေရာ၌ မြေကြီး၏ အရှင်တော်သည် သူမနှင့်အတူ သာယာစွာ နေထိုင်စဉ် အချိန်အလွန်ရှည်လျားစွာ ကုန်လွန်သွားပြီး၊ သူသည် မိမိပြည်သူတို့ကို ဆက်လက်ကာကွယ်စောင့်ရှောက်နေ하였다။

Verse 35

ततः स तस्यान्तनयो जज्ञे राज्ञो महात्मनः । पौर्णमास्यां यथा कान्तश्चन्द्रः संपूर्णमण्डलः ॥

ထို့နောက် မဟာစိတ်ဓာတ်ရှိသော ထိုဘုရင်ထံ၌ သားတော်တစ်ပါး မွေးဖွားလာသည်—ပုဏ္ဏမီည၏ လှပသော လပြည့်ကဲ့သို့၊ လဝိုင်းပြည့်စုံလျက်။

Verse 36

तस्मिन् जाते मुदं प्रापुः प्रजाः सर्वा महात्मनि । देवदुन्दुभयो नेदुः पुष्पवृष्टिः पपात च ॥

သူ မွေးဖွားလာသောအခါ ထိုမြတ်နိုးဖွယ်သူကို ပြည်သူအားလုံး ဝမ်းမြောက်ကြသည်။ ကောင်းကင်တီးဝိုင်းများ မြည်ဟည်း၍ ပန်းမိုးရွာကျ하였다။

Verse 37

तस्य दृष्ट्वा वपुः कान्तं भविष्यं शीलमेव च । औत्तमश्चेति मुनयो नाम चक्रुः समागताः ॥

သူ၏ လှပသော ရုပ်သဏ္ဌာန်နှင့် အနာဂတ်၌ ဖြစ်လာမည့် သဘောသဘာဝကိုလည်း မြင်၍ စုဝေးနေသော ရသေ့တို့က သူ့ကို «အော်တ္တမ» ဟု အမည်ပေး하였다။

Verse 38

जातोऽयमुत्तमे वंशे तत्र काले तथोत्तमे । उत्तमावयवस्तेन औत्तमोऽयं भविष्यति ॥

သူသည် အလွန်မြတ်သော မျိုးရိုး၌ မွေးဖွားလာပြီး ထိုအလွန်မြတ်သော အချိန်တည်း၌ပင် ဖြစ်၏။ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာဖွဲ့စည်းပုံကလည်း အထူးကောင်းမွန်သဖြင့် ထို့ကြောင့် ဤသူကို «အော်တ္တမ» (Auttama) ဟု ခေါ်ကြလိမ့်မည်။

Verse 39

मार्कण्डेय उवाच । उत्तमस्य सुतः सोऽथ नाम्ना ख्यातस्तथौत्तमः । मनुरासीत्तत्प्रभावो भागुरे श्रूयतां मम ॥

မာရ္ကဏ္ဍေယက ပြောသည်– သူသည် ဥတ္တမ၏ သားဖြစ်သဖြင့် «အော်တ္တမ» (Auttama) ဟူသော အမည်ဖြင့် ထင်ရှားလာ၏။ သူသည် မနု (Manu) ဖြစ်လာပြီး၊ ထိုမနွန္တရ၏ အာနုဘော်—အို ဘာဂုရီ—ငါ့ထံမှ နားထောင်လော့။

Verse 40

उत्तमाख्यानमखिलं जन्म चैवोत्तमस्य च । नित्यं शृणोति विद्वेषं स कदाचिन्न गच्छति ॥

ဥတ္တမ၏ အကြောင်းအရာ အပြည့်အစုံနှင့် အော်တ္တမ၏ မွေးဖွားခြင်းကိုလည်း အမြဲတမ်း နားထောင်သူအပေါ်၌ မည်သည့်အခါမျှ မုန်းတီးမှု မရောက်လာ။

Verse 41

इष्टैर्दारैस्तथा पुत्रैर्बन्धुभिर्वा कदाचन । वियोगो नास्य भविता शृण्वतः पठतोऽपि वा ॥

ချစ်မြတ်နိုးသော ဇနီး၊ သားသမီးများ သို့မဟုတ် ဆွေမျိုးများထံမှ ခွဲခွာရခြင်းသည် မည်သည့်အခါမျှ မဖြစ်ပေါ်လာ—ဤကို နားထောင်သူဖြစ်စေ၊ ရွတ်ဆိုသူဖြစ်စေ။

Verse 42

तस्य मन्वन्तरं ब्रह्मन् ! वदतो मे निशामय । श्रूयतां तत्र यश्चेन्द्रो ये च देवास्तथर्षयः ॥

အို ဘြာဟ္မဏ၊ သူ၏ မနွန္တရအကြောင်းကို ငါပြောမည်၊ နားထောင်လော့။ ထိုနေရာ၌ အင်္ဒြာ (Indra) သည် မည်သူဖြစ်သနည်း၊ မည်သည့် ဒေဝတားများနှင့် ရိရှီများ (ရှိနေ) သနည်းကိုလည်း ကြားသိစေ။